Meningen

Cars 2 haalt niet het niveau van Cars 1, dat is wel duidelijk. En ik kan het voor mezelf redelijk goed vergelijken, omdat ik eergisteren deel 1 eens heb herzien.

Cars was leuk met dat plot in het duffe Radiator Springs. Cars 2 is vooral een spectaculaire actiefilm geworden, maar dat zoek ik eigenlijk niet in een Pixar film. Dat hele spionage verhaal (min de leuke intro op het boorplatform, dat was wel leuk) kon me eigenlijk gestolen worden. Het is jammer dat van de cast uit de vorige delen alleen Lightning McQueen zelf en zijn takelwagen vriend Mater nog hoofdrollen hebben. Waarbij het ook duidelijk wordt dat Mater geen hoofdrol moet krijgen, daar is hij niet grappig genoeg voor. Zo'n dombo is leuk in een bijrol, meer niet.

Ik heb weer het meest genoten van de momenten met onze 2 Italiaanse autootjes die net als in Cars 1 erg grappig zijn.

Cars 2 ziet er wel wonderschoon uit. De races zijn echt ongelofelijk mooi geanimeerd en alle felle kleuren zijn er echt mooi uit. Maar dat zat gelukkig bij Cars 1 ook al goed. Zeker de race in het Italiaanse stadje was fenomenaal getoond. Maar als je dankzij een matig plot nooit helemaal lekker in de film komt te zitten, dan heb je de grafische pracht en praal op een gegeven moment ook wel gezien.

Ik hoop dat ze het wat betreft Cars films hierbij laten. Het was al niet de allerbeste film van Pixar en het vervolg toont aan dat ze het hier beter bij kunnen laten, ook is de film echt wel goed genoeg om een keertje te kijken. Daarvoor is het te knap gemaakt en is het bij vlagen nog best wel geinig.

3*

Jammer dat Pixar nou juist van hun saaiste franchise 3 delen heeft gemaakt, want ze blijven vrij ongeïnspireerd. De Cars reeks ziet er altijd fraai uit, maar de humor is een beetje flauw en erg op kinderen gericht, waar veel andere Pixar films de nodige volwassen grappen en verwijzingen kennen en sowieso diepere lagen bezitten. Het doet allemaal een beetje aan de Despicable Me reeks denken, met ook een redelijk aardig origineel en daarna hele flauwe, overbodige vervolgfilms omdat de makers niet zo beseffen dat het uitgangspunt na 1 film wel klaar is. De Cars films blijven simpel, het draait vooral om tig maal hetzelfde rondje racen, iets wat in Amerika erg populair is, maar hier niet zo aan weet te slaan. Het verhaaltje over een te oude, gepasseerde Lightning McQueen deed me niks en dan blijft er hier dus weinig over. Het is te hopen dat ze er eens mee stoppen en hun films die echt vervolgen verdienen de kans gaan geven. Wat dat betreft wacht ik veel meer op een nieuwe Incredibles of Toy Story, die er gelukkig aan zitten te komen.

2,5*

Tot aan deze week had ik Casablanca nog nooit gezien, shame on me. Ik heb de meeste grote filmklassiekers wel gezien maar soms ontglipt er je eentje, maar gelukkig staat dit op de streaming en was het me wel een avondje waard. Bijzonder dat dit 80 jaar oud al is, je ziet het er niet aan af want de film oogt scherp en kent een stel mooie shots. Zwart/wit werkt hier sfeer verhogend, zeker ook bij de shots waar het wat mistig is.

Alleen weet de film me verder niet zo te pakken. Onderhoudend, maar niet al te spannend verhaal dat ook bol staat van het patriottisme. Nou snap ik dat wel, aangezien deze film midden tijdens WO II gemaakt is, maar als je dit 80 jaar later voor het eerst ziet dan voegt het weinig toe. Wel goed acteerwerk en Ingrid Bergman mag er wezen, maar het zijn geen onvergetelijke rollen voor me. Positief is wel dat de film met een dikke anderhalf uur klaar is. Had ik niet verwacht omdat veel klassiekers uit die periode urenlang duren, dus dit was wel fijn omdat kort maar krachtig soms gewoon beter werkt. De film kent een prima slot en daarmee heb ik alles wel gezegd. De film gaat me niet bij blijven, maar fijn om gezien te hebben.

3*

Prima vermaak, maar wel zwak geschreven en daardoor niet overdreven sterk. Geen idee hoe erg hoog of laag deze film de kijker heeft ingeschat, maar je ziet al meteen dat Lilith natuurlijk geen normaal kind is en dat het begin van de film waarbij 2 doorgedraaide ouders haar willen verbranden in de oven niet het hele verhaal vertelde. Daarvoor heb ik teveel van dit soort film met bezeten kinderen gezien. Het was even gokken of er een demon of een kwaadaardige geest in zat, maar het werd dus dat eerste. Nou is dat allemaal nog niet zo erg, kan alsnog spannend zijn maar echt beklemmend of boeiend werd het nooit. Dat ligt aan Bridget Jones, pardon Renée Zellweger die totaal niet overtuigend bij deze rol is, maar ook bij raar geschreven gebruik van de demonische krachten.

Schijnbaar kan een klein bezeten meisje wel deuren inrammen en zonder schram uit een brandend huis ontsnappen, maar laat ze zich moeiteloos in de kofferbak van een auto proppen om er te verdrinken. Het enige wat de film nog miste was in de allerlaatste seconden een hand van Lilith die boven water kwam, maar schijnbaar is ze dus echt dood. Wel complimenten trouwens voor de ongemakkelijke scène op de badkamer met de horzels. Als ik de film over een paar jaar nog herinner, dan is het vanwege dat moment.

Prima te kijken, mits je niet te kritisch bent op ongeloofwaardigheid.

3*

Nadat ik recent The Irishman had gezien, kreeg ik de behoefte om nog eens wat soortgelijke titels te bekijken die ik nog niet had gezien. Casino past daar dus goed bij, helemaal omdat Scorsese, De Niro en Pesci hier ook hun bijdrage aan hebben geleverd. Het is nog steeds niet geheel mijn genre, maar de ene film is interessanter dan de andere. Casino valt me op dat vlak tegen. Drie uur is echt weer enorm lang, terwijl dit niet nodig is. Casino voelt ook aan als een van de vele films in dit genre, maar aan de score te zien vinden velen de film schijnbaar veel beter dan ik dat vind. Het eerste deel in Sin City stad Las Vegas is best tof, het tweede deel is teveel op de mislukte relatie gericht. Sharon Stone acteert heel wisselvallig in de film. De Niro en Pesci weer stabiel als altijd, maar heel memorabel zou ik het allemaal niet noemen. Wel een opvallend bruut en naargeestig slot, dat vond ik dan wel weer sterk.

Goed om gezien te hebben, kan er weer een klassieker van mijn must see lijstje af.

3*

Afgelopen half jaar de gehele Bond collectie opnieuw bekeken en ik bedacht mij toen dat ik deze Casino Royale versie nooit had gezien. Nooit behoefte aan gehad omdat het een soort komedie versie van Bond was dat niks met de officiële reeks te maken had. Maar nu toch maar eens gekeken om deze ook weer af te kunnen strepen.

Je moet dit inderdaad niet vergelijken met de bekende reeks, maar als je het totaal niet serieus neemt, dan valt er nog best lol mee te beleven. Hoog tempo met flauwekul en een aardig scenes waren best leuk. Tussendoor krijgen we het Casino Royale verhaal te zien waarbij we net als in de 2006 versie weer kennis maken met oa Le Chiffre en Vesper en het pokerverhaal, maar dan in een vrij beroerde uitwerking. Er doen trouwens opvallend grote namen aan de film mee, met onder andere Woody Allen, Peter Sellers en Dr No Bond girl Ursula Andress. Apart om haar nu in deze rol te zien. Ze was trouwens echt een mooie vrouw in die jaren. De film duurt helaas wel erg lang, bijna 130 minuten, terwijl een komedie als deze gewoon in anderhalf uur gestopt had moeten worden. Het is ook allemaal veel te rommelig met al die James Bond uitvoeringen in beeld. Verder viel me de erg aanwezige muziek nog op, met een deuntje die ik zeker richting het einde best wel geinig vond.

Casino Royale is verre van best, maar nog best acceptabel. En nog altijd beter dan Quantum of Solace (2008)

2*

M: I knew it was too early to promote you.

James Bond: Well, I understand double 0s have a very short life expectancy... so your mistake will be short-lived.

Nu Skyfall eraan komt vond ik het wel eens tijd voor (de zoveelste) herziening van Casino Royale. Daniel Craig kreeg vooraf ongelofelijk veel kritiek, maar achteraf blijkt 1 van de, zo niet misschien wel de beste Bond film uit de hele reeks gemaakt te zijn. En daar zit ook een fantastische rol van Craig als 007 bij. James Bond is plots menselijk, kent enige emoties en is niet onverslaanbaar. Misschien werd het na miskleunen als Die Another Day wel tijd voor een nieuw tijdperk James Bond. De nieuwe Bond is realistischer, harder en diverser.

Ik heb wederom geweldig genoten van een briljante mix tussen avontuur, actie, emotie en het James Bond gevoel. De sfeer die je de hele film lang mee krijgt is indrukwekkend. Van een fantastische zwart-wit opening tot een indrukwekkende finale in Venetie, het voelt gewoon subliem. De hele film voelt eigenlijk perfect. Fantastisch camerawerk, geweldige geluidseffecten, een uitstekende soundtrack (met een prima titelsong!) en een ongekend boeiend verhaal. Zelfs lange pokerscènes weten nog te overtuigen. Enkele langdurige actiescènes zoals de lange achtervolging en de grande finale zijn zelfs niets minder dan perfect. En tussen dit alles door excelleert Daniel Craig als James Bond. Hij is keihard, ontziet niemand, perst er af en toe een gevatte oneliner uit, maar is tegelijkertijd een kwetsbaar mens. Het moment dat hij naast Vesper onder de douche gaat zitten is misschien wel typerend. Erg mooi moment. Ook de rol van Dame Judi Dench moet echt genoemd worden. Wat doet ze het weer fantastisch! Mads Mikkelsen steelt ook de show als Le Chiffre. Misschien niet de meest indrukwekkende Bond villain, maar zijn rol is van zeer hoog niveau. De pokermomenten tussen hem en Bond zijn ook enorm spannend.

Bij mij was GoldenEye eigenlijk al mijn hele leven mijn favoriete Bond film, maar ik denk dat Casino Royale dit nu toch wel is geworden na de zoveelste herziening. Eigenlijk kan ik niks negatiefs noemen, behalve dat bepaalde Bond zaken wel weer in de toekomst op de goede manier in de film moeten zitten. Maar storend was het hier absoluut niet. Ik verhoog de film naar de perfecte 5* en de film gaat ook mijn top 10 in.

5* (was 4,5*)

Wat een prachtige film! Tom Hanks zet echt een heel sterke, overtuigende rol neer. Sowieso is Tom Hanks 1 van mijn favoriete acteurs. De man is echt heel veelzijdig. Van soldaat in Saving Private Ryan tot een simpel iemand in Forrest Gump tot een Russische reiziger in The Terminal tot nu een verwilderde schipbreukeling in Cast Away. Respect voor de man.

Maar terug naar deze film, hij was gewoon echt heel goed. De film geeft een duidelijke boodschap mee dat materiele bezittingen niet belangrijk zijn als je niks meer hebt. Dat je van kleine dingen kan genieten als je niks meer hebt. Dat het hectische mensenleven eigenlijk best wel onnodig is op sommige momenten. Je ziet Hanks veranderen van een perfectionist die alles geregeld wilt hebben in een mens die op een onbewoond eiland zal moeten overleven met weinig tot geen middelen. Zeker op het einde van de film, toen hij gered werd, kwam boven dat mensen eens gelukkig moeten zijn met wat ze wel hebben. Chuck (Hanks dus) werd na jaren gered en zocht zijn oude vrouw op die hertrouwd bleek en toen hij tegen haar zei dat ze een mooi huis had, klaagde zij over de hypotheek en toen hij zei dat ze een leuk kind had zei zij dat het een lastpost is.
Overigens was het gedeelte op het eiland zelf het mooiste deel van de film. De vliegtuigcrash werd sterk weergegeven en de overlevingsjaren van Chuck op het eiland ook. Je zag hem langzaam de realiteitszin verliezen door ''bevriend'' te raken met een volleybal die hij Wilson noemde.

Alles bij elkaar een indrukwekkende avonturen/drama met een duidelijke boodschap. Aanrader voor iedereen.

4*

Behoorlijke film met een geinig verhaal en een sterke uitwerking. Maar zo super bijzonder is ie nou ook weer niet. Vermakelijk om eens te kijken, dat wel.

3*

Cats. Misschien wel de meest besproken filmflop ooit. Afgekraakt door werkelijk de hele wereld tot aan de laatste kattenhaar toe. En dan wordt het toch interessant om de film eens te bekijken.

Ik heb in mijn leven echt heel veel afschuwelijke, vreselijke films gezien. Het Bombardement, Blair Witch 2, Dragonball Evolution, de vrouwelijke Ghostbusters reboot, Spice World en noem er nog een stel op. Films waar je gewoon echt helemaal niets mee kan, die je het bloed onder de nagels vandaan halen, die alleen lijken te zijn gemaakt om jou als kijker rottige uren te bezorgen. En toen kwam Cats. Ik weet niet waarom dit is gemaakt. Wie doe je een plezier met een CGI kattenversie van Judi Dench of Taylor Swift? Dat dit is geregisseerd door Tom Hooper, de man die een jaar of 10 jaar terug de Oscar voor beste film met The King’s Speech won is echt onbegrijpelijk.

Cats is namelijk net zo slecht geworden als ik vooraf vreesde. Nou is dat geen verrassing, want de trailer was al dramatisch en de tig reviews die dit een van de slechtste films ooit noemen zullen ook vast een kern van waarheid bevatten. Erger is dat Cats niet hilarisch slecht is, maar gewoon slecht. De film had er een grote parodie op het musicalgenre van kunnen maken, dan had ik me misschien dood gelachen, maar Cats neemt zichzelf heel serieus. Hoe krijg je het voor elkaar om met een budget van 100 miljoen, een A-lijst van Hollywoodacteurs en de rechten van een van de bekendste musicals ooit zoiets wanstaltigs te maken? Het is geen luchtig vermaak, het is zware kost om naar een zingende Idris Elba, Rebel Wilson (bah, wat is dat mens toch weer irritant, net als in bijna al haar films) of Jennifer Hudson te kijken. Het is gênant om grootste acteurs als Judi Dench en Ian McKellen als een kat te zien. Dit zijn godverdorie M en Gandalf, twee iconen. Een ABBA zingende Pierce Brosnan was in Mamma Mia al hopeloos, maar dit gaat er nog ver overheen.

Het is een beetje freaky om die mensen in katten-CGI voorbij te zien komen. Zo onnatuurlijk en ongepast. Jammer genoeg valt er verder ook nergens de focus op te leggen, want als film stelt het net zo zwaar teleur. Constant dezelfde riedeltjes die worden gezongen, steeds weer een introductie met muziek. Er is geen enkele kans om een beetje een verhaal op te bouwen. Het enige positieve is dat het er nog soms best wel goed uit ziet met de belichting, waardoor de musical vibe nog redelijk aanwezig is soms. Maar dit is wel een project om heel snel diep weg te stoppen. Zo’n film waar de gehele cast nog de rest van hun carrière aan zal worden herinnerd. ‘’Ah ja, deze persoon wint de Oscar voor beste acteur. Maar laten we ook niet vergeten dat ‘ie in 2019 in Cats mee heeft gespeeld hoor’’. Deze schandvlek gaan sommigen nooit meer kwijtraken. Al is het ook wel weer een deelname waar ze misschien later nog hard om kunnen lachen. Ze zijn er zelfs goed voor betaald. Wie weet is dit over tig jaar nog wel een mooie documentaire waard.

Anyway, ik twijfelde tussen 1* of 0,5*, maar dit is zo kansloos triest dat ik er gewoon toch de laagste score aan hang. Cats mag zich nu gezellig vertoeven tussen Jantje Smit in de oorlog en Melissa McCarthy die spoken tot waanzin drijft met haar vreselijke gezanik.

0,5*

Opvallend genoeg had ik Catwoman nog nooit gezien. Ik kijk geen films op tv (daar is een titel als deze vast 1000 keer al op geweest) en deze film leek me te slecht om ooit op te willen zetten, maar nu toch maar gezien. Want ja, dit kijk je toch met als enige reden om Halle Berry halfnaakt in een leren kittig pakje te zien rennen? Dit is dan ook het enige wat de film bestaansrecht geeft, want verder is het lachwekkend slecht. Vreselijke CGI, een waardeloze montage, storende muziek, een verhaaltje dat echt niemand boeit en gewoon hele matige actie.

Dankzij dit soort troep hebben superheldenfilms het heel lang moeilijk gehad om fans te trekken, maar dat is gelukkig verleden tijd. Halle Berry won twee jaar voor deze film nog een Oscar en toch kwam ze hier terecht, het blijft gek en ze bakt er dan ook niks van. Al is ze een betere Catwoman dan die lelijke kortpittige uit de meest recente Batmanfilm, dat weer wel. De oneliners met kat-woordspelingen waren trouwens wel tenenkrommend slecht. Michelle Pfeiffer blijft de beste, Anne Hathaway was ook wel goed genoeg. Deze Catwoman film mag voor altijd als voorbeeld dienen hoe het niet moet.

1*

Zeer tegenvallend. Weinig tot geen verhaal, spanning, creativiteit, gore en amusement. Wat moet je nou hiermee? Hij kijkt redelijk weg maar het is niet een film waar je nog eens aan terug denkt.

2*

Zeer overtuigende gevangenisfilm die van begin tot einde wist te boeien.

Het is lastig genoeg om nog origineel uit de hoek te komen met een gevangenisfilm door films als The Shawshank Redemption of de TV serie Prison Break. Maar het is de makers van deze Spaans/Franse Cell 211 goed gelukt. Het feit dat een bewaker zich als gevangene voor moet doen om te overleven is origineel en ook nog eens bijzonder goed uitgewerkt. Er hangt een continue spanning of het Juan zou lukken om zijn identiteit verborgen te houden.

Cell 211 laat met de introscene al zien dat ze het realisme en het rauwe geweld niet schuwen. Lijkt me een prima zaak om als film indruk te maken, want het moge duidelijk zijn dat het leven in zulke gevangenissen echt vreselijk zwaar is. Niet dat ik medelijden met dat soort tuig heb, maar ik kreeg het wel met de onschuldige Juan doordat men alles toonde.

Het 1e gedeelte van de film is echt heel sterk. De introducties van de personages is boeiend en net als je denkt dat het plot wat inkakt omdat er weinig verandert, komt de film gelukkig met een nieuwe twist als Juans baby en later ook zijn vrouw zelf sterven waarna hij helemaal door draait en zelfs de keel door snijdt van de persoon die hier verantwoordelijk voor was, nota bene de directeur.. Misschien ietswat allemaal toevallig, maar ach..is niet zo erg. Dat Juan op het einde sterft had ik wel een beetje aan zien komen. Immers, hij heeft niks meer om voor te leven nu vrouw en baby dood en zijn zon einde past goed bij een realistische film als deze. Prima gedaan dus!

De personages Juan en ook Malamadre spelen echt heel overtuigend. Misschien vond ik de rol van Malamadre nog wel beter. Wat een freak zeg! Het contact tussen die 2 was dan ook sterk gespeeld. Ik vond alleen die ene gozer die zon vreselijk rauwe en hese stem heeft of ie 4 dagen op een Heavy Metal concert heeft staan schreeuwen wat ergerlijk. Maar gelukkig kwam hij er maar af en toe in voor. Het was wel fijn om weer eens wat voor mij onbekende acteurs hun rol goed neer te zien zetten. Ik ken niet veel Spaanse/Franse films, waardoor dit weer een verrassing uit het buitenland is. Helaas zal Hollywood er volgend jaar vast wel weer een remake van willen maken. Is helemaal niet nodig; dit overtref je toch niet.

Zware aanrader! 4*

Heb me er wel aardig mee vermaakt, maar de film had veel beter kunnen zijn als er wat betere dialogen waren geschreven en de film gewoon eens 90 minuten had geduurd. Dit duurde te lang en dan komen de gebreken pijnlijk naar boven. Maar het neemt niet weg dat The Rock en Hart het leuk doen samen. Ik hou altijd van van een leuke buddy-film mits er wel enige chemie is, maar dat zit dus wel goed. Ook prima bijrollen van oa Amy Ryan en Aaron Paul. Uiteindelijk hebben we een leuk mix van actie en komedie. Dat highschool verhaaltje werkt, hoe voorspelbaar ook, nog best goed.

3*

Redelijke teleurstelling...

Ik ben een groot van van Eastwood. Als acteur maar zeker ook als regisseur. Million Dollar Baby, Mystic River, Gran Torino etc. Allemaal meesterwerkjes. Changeling is dat helaas niet.

Het concept van Changeling is best goed. Een moeder die door niemand wordt geloofd dat de gevonden zoon niet de hare is. Maar de uitwerking van dit verhaal vind ik nogal slap. Soms leek ik net naar een RTL 4 woensdagavond film te kijken. Het kwam allemaal wat overdreven en geforceerd over. Van exact niemand die moeders wil geloven tot de introductie van een kindermoordenaar tot de verklaring van het kind dat men de moordenaar moest werken tot de rechtbankmomenten op het einde. Soms kende de film een paar goede momenten (de executie, het gesprek in de gevangenis op het eind) maar het is wel karig op bijna 2,5 uur film. Had wel een half uurtje korter gemogen hoor.

De aankleding van de film is wel erg goed. Je waant je echt in de jaren 20/30 van vorige eeuw. De kleding, het straatbeeld etc. Dat zag er goed uit. Aan de sfeer van de film lag het ook niet. Ik had ook niet anders verwacht van een Eastwood film. Wel was er genoeg mis met het acteren. Ik heb niet 1 echt goede rol gezien. Ik vond het pleidooi van de advocaat wel mooi op het eind maar de hoofdrolspelers, Angelina Jolie voorop, speelden erg zwak tot saai. Ik vind Jolie sowieso niks aan. Qua uiterlijk niet (ik zit alleen maar tegen 2 enorme lippen aan te kijken) en qua spel helemaal niet. Ook hier was het weer allemaal erg overdreven en geforceerd geacteerd. De emotionele scene's vond ik ook zeer zwak met haar. Deze film had een stuk beter kunnen zijn als een goede actrice als Judi Dench, Julia Roberts of Meryl Streep de hoofdrol had gespeeld.

Nou vind ik de film geen totaal prul hoor. Ook al was het kindermoordenaar verhaal wat vergezocht en niet al te best verwerkt, het maakte de film wel wat spannender doordat het wat meer luguber werd. Jammer alleen dat dat plot niet wat sterker in de film is verwerkt. Zo slecht was het idee op zich niet.
Wat me ook mee viel is dat de film geen happy ending had in de vorm van dat het zoontje nog leefde en terug bij Jolie zou komen. Nu is het een open einde. Ik had het ook prima gevonden als men hem dood had gevonden bij de kindermoordenaar. Maar het schijnt een waargebeurd plot te zijn, dus sja...

Ik geef Changeling een krappe voldoende. 3*
Maar het is wel een gemiste kans.

Ik hou van duikbootfilms. Hunter Killer beviel me vorig jaar ook al goed en klassiekers als The hunt for red october of Das Boot zijn natuurlijk helemaal fijne voorbeelden van hoe het moet. Deze Franse poging mag er ook zeker wezen. We volgen een hoofdrolspeler met een buitengewoon goed gehoor, waarmee hij alles en iedereen onder wat van elkaar kan onderscheiden. Maar helaas is hij op andere vlakken een probleemgeval, waardoor zijn loopbaan nooit lekker los komt. Ik vond de uitgangshoek van dit verhaal wel aardig uitgewerkt, ook al zitten er wel genoeg voorspelbare momenten in. Het plot wordt op een gegeven moment behoorlijk grootschalig, maar ze vergeten nooit dat het moet draaien om de spanning in zo'n onderzeeër. Sterk acteerwerk ook van de cast. Ik heb alleen weinig met de Franse taal, het was ook weer even wennen in het begin. Het is wel eens fijn om een cast zonder de bekende Hollywoodgezichten te zien. Alleen Intouchables-ster Omar Sy herkende ik, die deed het goed net als de rest van de groep.

Richting het einde wordt het ook nog best beladen, met twee bevriende groepen die elkaar als vijand moeten zien vanwege de hogere belangen. De ondergang van de onderzeeër was nog vrij heftig en dramatisch in beeld gebracht op positieve wijze. Wat deze film alleen geen topper in z'n genre maakt is dat ik nergens echt met zweet op de rug op het puntje van mijn stoel heb gezeten, iets wat bij dit soort films normaal wel goed kan. Daarvoor voelde het toch iets teveel Hollywood-achtig aan. Ook zaten er wat wendingen in die ik vergezocht vond. En hoe liep het af met die Jihadisten? Maar het is wel een hele beste bioscoop-aanrader. De film ziet er fantastisch uit, is geweldig goed gefilmd en er valt eigenlijk vrij weinig op aan te merken. Vooral een heel degelijk eindproduct.

3,5*

Het leek een tijdje een redelijk standaard politiefilm te worden. Zeker niet slecht, in tegendeel, maar ook niet dat de film uitblonk ergens mee. Ja, wel met Jason Statham. Wat is die kerel altijd cool zeg! Wesley Snipes vind ik een beetje een Hollywood loser, die speelt altijd van die 1 dimensionale rollen zonder diepgang. Ook hier weer. Uiteraard heeft zon film altijd een twist op het einde erin zitten en ook al zag ik hem een beetje wel aankomen, deze twist verbaasde me toch wel. Sterk gevonden en het gaf de film zeker extra meerwaarde. Zeker een aanradertje om deze eens te gaan kijken.

3,5*

Ik hou wel van Blomkamps stijl, zoals in District 9 (2009), maar deze Chappie heeft me niet weten te boeien. Ondanks dat het idee nog wel aardig is en de special effects prachtig, was het wel een vrij lange, saaie zit. Vervelende cast (ik hou ook niet van die rappertypes en ook ''Mamma'' vond ik storend) en tot een half uur voor het einde ook weinig ontwikkelingen. Het idee van een robot met een eigen wil of een eigen bewustzijn vond ik in I, Robot (2004) een stuk interessanter uitgewerkt. Zoals gezegd, het laatste half uur zorgt er nog voor dat het geen zware onvoldoende wordt, maar wel een misser.

2,5*

Soms heb je van die hele bekende films die je nooit hebt gezien omdat kleine dingen er al aan irriteerden. Ik vond de poster al zo suf, maar ook de titel en het plot wisten me niet aan te spreken zodat ik pas 13 jaar na dato de film eens ben gaan kijken. Ergens jammer, want de mix Burton, Depp en Elfman werkt altijd goed in films. Ondanks dat er voldoende pluspunten zijn te benoemen vind ik de film niet heel erg goed. Het beste gedeelte is wel het eerste half uur, als we de personages ontmoeten en er toe wordt gewerkt naar de 5 winnaars van het gouden ticket die naar de fabriek mogen. Dat was sfeervol.

Eenmaal aangekomen in de fabriek vond ik de film vooral rommelig en werd het allemaal steeds minder boeiend voor me. Depp (nauwelijks herkenbaar overigens!) doet het keurig hoor, maar ik kan wel interessantere rollen van hem bedenken. Visueel is de film ondanks veel CGI wel aantrekkelijk met veel kleur en mooi ontworpen locaties. Dat boottochtje was als voorbeeld erg fraai om te volgen. Ook ligt de moraal er wel een beetje dik bovenop. Prima vermaak, maar niet top. Ik zou liever Edward Scissorhands of Corpse Bride dan nog eens opnieuw willen zien. Dat zijn wel Burton toppers.

3*

Charlie's Angels is echt zo'n titel die ik al bijna 20 jaar in de winkels zag liggen, tig keer op tv voorbij zag komen, maar nooit heb gekeken. Waarom, geen idee. Helemaal omdat er drie mooie dames in de hoofdrol spelen. Zij zijn dan ook meteen de grote plussen van de film, want ze doen het allemaal leuk en ze hebben diverse scènes dat ze als heerlijke eyecandy dienen. Fijn dat we dat feministische geneuzel van vandaag de dag vroeger niet steeds hadden. Cameron Diaz was in die jaren op haar mooist en ook iemand als Lucy Liu was erg charmant. En Barrymore kan daar prima bij aanschuiven. Zo'n moment als dat ze alle drie in een sexy Tirolerpakje aan het zingen zijn, jummy. Buiten dat is het ook gewoon een prettige, maar wel vederlichte avonturenfilm die best geinige momenten heeft. Het zit een beetje tussen een parodie en een poging tot een actiekomedie in. Het werkt. De diverse leuke bijrollen van andere acteurs geven de film ook wat extra schwung. Goed is het niet, leuk wel. Voldoende.

3*

De eerdere twee Charlie's Angels films waren al niet erg goed, maar dit is gewoon bagger. Echt weer een product van deze tijd, met vervelende powerdames die overdreven stoer en grappig willen zijn, zonder dat ze het ook zijn. Daarbij zijn ze ook weinig aantrekkelijk (vooral Kristen Stewart met haar feministische kapsel) en dan blijft er weinig over. De enige fatsoenlijke rol komt hier van Patrick Stewart, maar die man is sowieso goed. Hij verdient betere films dan dit soort flauwekul. De film probeert hip te doen, maar ik vind de actiestukken maar karig en de muziek is vrij misplaatst en vreselijk generiek. Echt het werk van een regisseur die geen echte visie bezit. Het duurt met twee uur ook veel te lang, hier is een minuut of 90 echt genoeg, maar dan vonden ze hier helaas niet. Zet dan liever de andere Charlie's Angels films maar op, waar een sexy cast tenminste nog een beetje leuk knokt. Deze kan aansluiten bij de reboot van oa Ghostbusters of Ocean's 8. Snel mee stoppen.

2*

Haalt het niet bij de eerste film. Daarvoor is het allemaal te rommelig en zit er wel heel weinig lijn in het verhaal. Dat het onrealistische flauwekul is maakt me niet uit, dat is nog best leuk en zelfs iets wat ik bij dit soort films als een pluspunt zie. De 3 dames zijn ook weer bijzonder aantrekkelijk, waarbij ik vooral Diaz een plaatje vind. Zij was in die periode echt hot. Gelukkig hebben ze dit ook door en brengen ze zulke sexy scènes geregeld met een knipoog. Maar na een vrij coole openingsscène kabbelt de film daarna een beetje verder en wordt het nooit meer echt vermakelijk. Leuk om een keer te kijken, that's it.

2,5*

De film heeft me teleurgesteld. Ik heb een aantal andere Kevin Smith films gezien met dezelfde mix van Ben Affleck en Jay and Silent Bob (Clerks 1, Clerks 2, Jay and Silent Bob Strike back etc) en die waren echt hilarisch door de flauwe humor en geniale dialogen. Dus ik hoopte met Chasing Amy een zelfde soort film te krijgen.

Het 1e half uur van de film was nog de moeite met enkele scherpe dialogen (de speech van de homo neger tegen zijn publiek was geweldig!) en wat andere momenten maar ook daarin waren ze weinig echt heel leuk.

Daarna veranderde de film naar een eigenlijk serieus verhaal met hier en daar een scherpe dialoog of gevatte opmerking maar eigenlijk kan je deze film toch meer in het drama genre zetten. De film was zeker niet slecht en het serieuze verhaal was ook regelmatig boeiend maar ook regelmatig niet. Ik had steeds meer het idee tijdens het kijken dat de film wat langdradig was.

Pas een half uur voor tijd kreeg je Jay and Silent Bob in de film en toen werd het weer even leuk. Helaas hadden ze maar weinig scene's waar ik hoopte op een grotere rol want dat duo is echt geniaal! Zoals Jay een nieuwe comic voorstelde met een supervrouw die aan haar tepels moest zuigen voor kracht te krijgen, geniaal!

Alles bij elkaar best een aardige film maar ik had er persoonlijk meer van verwacht. Ik zou de komedieliefhebbers de film niet aanraden, zon soort film is het grotendeels niet.

3*

Erg prettige familiefilm. Ik vind dit soort films altijd leuk. Gewoon onschuldige humor. Het enthousiasme van de kinderen in de film is gewoon leuk om te zien.

3,5*

Ik vond dit nou een echt leuke (familie) film. Natuurlijk, de humor is niet grof of sexistisch, en dat hoeft ook niet altijd. Dit soort films hebben meer wat onschuldigere humor. Steve Martin is erg goed als overdreven beschermende vader, en Euge Levy speelt de harde, zeer ambitieuze vader ook sterk. Hun stukken samen zijn dan ook wel grappig. Ook de bijkomende romances tussen kids van de 2 gezinnen waren best leuk en soms best ''ontroerend'' (niet al te, maar toch).

Kortom, aanrader vind ik zo. 3,5*

Prima tienerkomedie met een onderwerp die elke scholier zal aantrekken; het cheaten

Gewoon geinige humor in een film met vrouwen, highschool en flauwe grappen. Meestal wel aan mij besteed.

Het einde was weer iets teveel moraal erin, maar ach...

3,5*

Bijzonder beklemmende en intense serie rondom de ramp bij Chernobyl, die ook ruim 30 jaar na dato nog erg tot de verbeelding spreekt. In Rusland is men niet blij met de serie en hebben ze het over leugens, maar daar beweren ze dan ook nog steeds dat er slechts 31 slachtoffers vielen. Dat valt natuurlijk niet serieus te nemen als je weet hoe gigantisch deze ramp was. De slotminuten van de laatste aflevering tonen de ware feiten van de omvang van de ramp en daar schrik je toch van, ook al kennen de meeste mensen het wel.

De makers van Chernobyl behandelen het materiaal met respect en schotelen je als kijker een erg overtuigend verhaal voor. Fraai gefilmd, sterk geacteerd en het voelt behoorlijk authentiek aan. Ook de muziek mag er absoluut wezen en geeft de serie die extra klasse. De naargeestige, treurige sfeer die er vijf afleveringen hangt blijft je ook in het hoofd hangen. Scene's als de ploeg die op het dak puin gaat ruimen of het afschieten van de dieren vond ik op dat vlak goede voorbeelden.

4*

Een film met potentie, waar meer uitgehaald had moeten worden. De locatie is namelijk geweldig voor een horrorfilm. Eigenlijk onbegrijpelijk dat er niet een hele rits horrorfilms is die de Chernobyl omgeving als locatie nemen. Er zijn namelijk wel voldoende games die dit wel hebben gedaan (Call of Duty, STALKER onder andere) en met succes. Jammer dat de makers van Chernobyl Diaries er een te simpele horrorfilm van hebben gemaakt.

De intro is namelijk best goed, maar na de eerste problemen wordt het een vrij standaard filmpje. Gezien de radioactieve problemen en verhalen over gemuteerde mensen en dieren had ik meer spanning verwacht. De sfeer is namelijk wel prima, net als de vele grauwe, kapotte flats waar je bijna depressief van wordt als je er naar kijkt. Maar als horrorfilm is de film niks bijzonders. Een paar aardige schrikmomentjes, dat was het wel. Het einde vond ik ook wat afgeraffeld, helaas. Ik hoef niet alles uitgelegd te hebben, maar dit was allemaal vrij onlogisch en vreemd.

Toch is de film goed genoeg voor een avondje film kijken. Kleine voldoende dus.

3*

Dit had een classic kunnen zijn als men het verhaal wat interessanter had gemaakt...

Red Cliff had ik al een tijd op mijn verlanglijstje staan. Uiteraard kijk ik deel 1 en 2 allebei en begin ik niet aan een samengeperste versie die nu in de winkel ligt. Beetje zinloos zoiets..

Red Cliff 1 is een ongelooflijk fraai weergegeven epos. Het ziet er allemaal erg indrukwekkend en sfeervol uit! Het camerawerk, de aankleding, de uitzoomfragmenten, de slomotions...erg stijlvol en erg goed hoor!

Visueel is de film echt een plaatje. De veldslagen, de gevechten...subliem! Met als absoluut hoogpunt de slag waarbij men de schildpad-tactiek gebruikte. Yinyang strategie als ik de naam goed onthouden heb. Dat hele deel van de film is echt

Het is gaaf om te zien hoe slim de tactieken in de film zijn waardoor je met minder legers de betere kan zijn. De uitwerking is fantastisch en gelukkig schuwt men in de film het geweld en het bloed niet. Dit soort films liggen me meestal wel. Het is een erg interessante tijd in de wereldgeschieddenis geweest waar ook een aantal mooie films van gemaakt zijn.

Helaas is er wat minder aandacht besteed aan een plot dat net zo indrukwekkend is als het visuele en de actie. Ik verloor bij de kalmere delen van de film regelmatig de aandacht. De film duurt 140 minuten en misschien had het wel een kwartiertje korter gekund. Dan krijg je toch weer veel cliche's over de liefde en het tonen van de eer en het held willen zijn...

Maar gelukkig is de film altijd wel op niveau en zodra je denkt dat het echt saai begint te worden laat de film alweer iets moois zien.

Ik ben dan ook erg benieuwd naar Red Cliff 2 die ik snel hoop te zien. Laatste opmerking trouwens nog; erg mooie slotscene met de duif die over de vloot vliegt!

4*

Net als deel 1 is ook deel 2 een topper!

Red Cliff 1 had een grote plus en een grote min. Er werd behoorlijk veel in gevochten, wat er erg gaaf uitzag. Dikke plus! Helaas was het verhaal in deel 1 redelijk saai. Dikke min.

Red Cliff 2 draait beide aspecten een beetje om. Het verhaal in dit 2e deel vond ik een stuk interessanter, maar helaas werd er wel minder in gevochten. Men bouwt de film op naar de grote, beslissende confrontatie die je in het laatste uur krijgt te zien.

En wat voor confrontatie! Wauw, alle registers zijn door Woo weer opengetrokken! Zeker die hele aanval met de brandende schepen ziet er weergaloos uit! Maar de rest van de veldslag idem. Zoveel detail, zoveel kwaliteit! Een genot om dat uur te bekijken! Je komt ogen te kort. Zon slag had niet misstaan in topfilms als Lord of the Rings.

Maar ook de aanloop naar de beslissende slag is boeiend. Ik vind dat gepraat over tactieken, strategie, eer en passie wel tof. Keek lekker weg en verveelde me niet. Al had ik wel iets meer actie verwacht in die kleine 1e anderhalf uur. Maargoed, dat laatste uur maakte dus alles meer dan waar.

Ik zou iedereen dan ook aanraden om gewoon deel 1 en 2 los te kijken. Ik vrees dat de samengeperste versie in de winkel een hoop moois weglaat.

Ook 4* voor Red Cliff 2.