Meningen

Copshop voldoet als actie-thriller, maar meer ook niet. Aardige cast, een aantal goede momenten en een speelduur die ervoor zorgt dat het nooit ergens saai of vervelend werd, al had er nog wel een 20 minuten uit gemogen.

3*

Een onverwachte topper...

Eigenlijk wist ik weinig van deze film maar door het hoge gemiddelde ben ik hem gister maar eens gaan kijken. Ik verwachtte eigenlijk de zoveelste animatiefilm vol grappige sidekicks, een moralistisch verhaal en mooie beelden. Het werd toch net wat anders..

Coraline is redelijk duister en donder van opzet. Het beviel me goed weer eens een ander soort animatie te zien dan wat ik de laatste jaren allemaal zag. Dat waren toch bijna allemaal films van Pixar en Dreamworks. Ook erg goed, maar wat afwisseling is leuk. Recent zag ik ook al de duistere animatiefilm ''9''. Zoiets is soms zeker boeiend.

Coraline ziet er erg goed uit. De animaties zijn net anders dan anders. Lastig uit te leggen, maar sfeervol en mooi was het zeker. En de film bezit gelukkig ook een prima soundtrack zodat de hele aankleding van de film sowieso al erg geslaagd is. Het deed me wat aan films als Alice in Wonderland en The Nightmare before Christmas denken.

De verhaal zelf is gelukkig ook goed. Het 1e half uur was even wat inkomen maar als ze in de omgekeerde wereld is gekomen dan wordt het boeiend en later zelfs best spannend. Het blijkt toch allemaal minder mooi te zijn dan ze dacht...

De dondere sfeer maakte de film toch best spannend. Ik zou deze film ook niet aan kleine kinderen aanraden die een leuke animatiefilm verwachten te zien. Een leuke muis die dood wordt gebeten in de bek van een kat, de ''slechte'' vader die in de tuin achter Coraline aanzit etc etc. Dat soort zaken vond ik wel aardig. Uiteindelijk loopt de film wel goed af, maar dat vond ik niet zo erg. Wel vond ik dat ze wel makkelijk won van de ''slechte'' moeder.

Alles bij elkaar is het toch wel een toppertje geworden. Zo mogen er wel meer animatiefilms gemaakt worden!

4*

Niet al te heftig, al is het verhaal wel aardig. Het begint ook wel sterk als de electriciteit overal wegvalt en dus ook de pacemakers bij mensen wegvallen hehe.

Verder krijg je een aardige avonturenfilm over het redden van de aarde. Vond hem zeker niet slecht.

3*

Een visueel wonderschoon sprookje vol (macabere) humor en met de nodige ontroering. Zo mag je deze prachtige film omschrijven.

Ik had ze beide nog nooit gezien maar toen ik zag dat op tv eerst The nightmare before Christmas en daarna deze kwam wilde ik beide films zeker zien. Mijn mening over de andere film kan je vinden in dat topic. Die van Corpse Bride volgt nu.

Eigenlijk is het een behoorlijke pot cliche's die opengetrokken worden. De film is grotendeel te voorspellen en de personages die de hoofdrol spelen zijn ook best cliche. De goede jongen, de lieftallige dame, de kille ouders, de gemene man, de grappige sidekicks....maar maakt dit wat uit? Ik vind van niet.

Ik heb genoten van een film die echt ongelooflijk sfeervol eruit zag. Wat een details, wat een sfeer! Het wat gothic achtige sfeertje zag er steengoed uit. Je ziet een normale wereld maar iedereen is dood en dat zie je mooi terug in een hoop grappige momentjes. De humor is gewoon leuk. Van enkele scherpe dialogen en opmerkingen (I have an eye in me soup!) tot grappige momentjes. Het zijn vaak maar korte momentjes maar ze zijn wel leuk. Ook de liedjes en muziek bevielen me best. Itt The nightmare before Christmas had deze wat minder liedjes en dat kwam het verhaal beter uit.

Speciale vermelding nog voor het einde. Ik voelde hem een beetje aankomen maar het was niet minder mooi daardoor.

Mooie aanrader!

4*

Tot mijn bijna schaamte heb ik Costa nog eens gekeken. Ik kreeg toevallig de dvd van iemand die van een stel films af moest en heb hem nog maar eens proberen te kijken. Al snel ben ik maar wat anders erbij gaan doen om de tijd te doden, want van de film valt eigenlijk niet te genieten, zo enorm slecht is dit. Costa was 10 jaar terug leuk voor je 11 jarige zusje/nichtje/buurmeisje, maar zodra je wat ouder bent (of een man bent) zal je toch wel snel in zien dat dit totale bagger is. Vreselijke stereotype rollen, afschuwelijke dialogen, extreem beroerd acteerwerk en een totaal lachwekkend verhaal maken van Costa een uitgescheten drol.

De film kent een paar pluspuntjes, zoals de best sexy Georgina Verbaan en Katja Schuurman, maar dat is vrij karig voor 90 minuten film. Zelf ben ik in mijn jonge jaren ook een paar keer op strandvakantie gegaan, maar zo stereotype en overdreven als in deze film was het toen echt niet. En gelukkig maar. Die Johan Nijenhuis is echt een beroerde filmmaker. Waardeloos. Ik geef vanwege Georgina die best haar best deed en het feit dat ik weer even terugdacht aan de vakanties maar geen 0,5*.

1*

Soms heb je zin je even enorm te ergeren aan een film en daar is Costa 2 dus zeer geschikt voor nu het op Netflix staat. Costa 2 staat voor alles wat films lelijk kunnen maken. Een tergend matig plot dat voorspelbaarder is dan vragen aan een huismoeder of ze naar de Huishoudbeurs wil en werkelijk het meest waardeloze acteerwerk dat ik in vele jaren heb gezien.

Waar moet je beginnen zeg? Abbey Hoes ziet er leuk uit, maar ze moet echt mijlenver van het acteerwerk blijven. Maar haar ''niveau'' word nog overtroffen door Stephanie van Eer die haar goede vriendin speelt. Dialogen met haar zijn echt niet door te komen, echt tenenkrommend. En laten we ook die gladde boys in Spanje niet vergeten, de rillingen liepen over mijn rug van zoveel non-talent. Idem voor die goede vriendin van Katja Schuurman en dan blijft alleen dus Katja over die er ook geen hout van kan, maar op basis van charme en flair nog wel overeind blijft. Ik heb altijd een zwak voor haar gehad, wat een prachtige vrouw

Maar mensen, dit durf je toch niet als eindproduct af te leveren als regisseur? Voor wie maak je dit? De eerste Costa was ook heel slecht, maar ieder geval nog misschien leuk voor tieners die een sexy zomervibe willen zien met knappe meiden in bikini en gespierde kerels. Laten we eerlijk zijn, daar keek iedereen Costa voor. In Costa 2 zit dus gewoon helemaal niks. Het is een extreem preutse, feministische weergave van wat feestweken aan de kust moeten zijn. Vrouwen zijn hier allemaal powervrouwen en er zit serieus geen enkele meid in bikini in. Dan heb je mooie meiden als Abbey en Katja en dan faal je als film zelfs door ze op dat vlak nog in te zetten. Je ziet het al aan de filmposter, waar iedereen in een lading kleding op een handdoek op het strand ligt Verder draait het om de opbouw van de Costa feesttent, dus er is bijna geen enkele partyvibe aanwezig. Slechts tergende dialogen, lachwekkende scènes en vele momenten dat je als kijker met je ogen rolt van ongemak. Neem de scène dat de moeder van Bibi komt vertellen dat ze gaan scheiden. Als er een award is voor aller slechtste filmmoment van het jaar dan is de winnaar denk ik wel bekend.

Overigens slaat het ook nergens op dat je als kijker moet geloven dat Abbey Hoes de tienerdochter van Katja Schuurman is. Hoes is bijna 30, waarom cast je haar in hemelsnaam als een studente? En dan ook nog dat taalgebruik met straattaal, brrr. Dit was echt onkijkbaar en veruit de slechtste film die ik in jaren zag. Ik heb het even nagekeken, maar mijn laatste 0,5* beoordeling heb ik bijna zes jaar terug gegeven. Costa 2 is het ideale moment om die score nog eens opnieuw uit te kunnen delen. Niet aan te raden aan welke doelgroep dan ook. Een belediging voor elke filmkijker.

0,5*

Ach, best vermakelijk. Een mengel van The Ring en Final Destination. Er zit ieder geval een beetje tempo in en ook wel voldoende spannende momenten. Origineel is het allemaal niet, vermakelijk wel. Dat het script rammelt, het middenstuk wat minder is en het slot niet helemaal bracht wat ik hoopte kost de film wel punten. Net geen voldoende, maar alsnog prima te kijken.

2,5*

Het goede nieuws is dat dit niet op een Guy Ritchie film lijkt, wat ik heel fijn vind want ik trek de stijl van die gozer gewoon zelden. Wat over blijft is een vrij behoorlijk geregisseerde actie-thriller dat niet veel bijzonders doet en ook qua actie niks nieuws laat zien, maar wat wel lekker weg weet te kijken. Je merkt de laatste jaren overigens wel dat er steeds meer oorlogsfilms verschijnen die zich begin deze eeuw afspelen tijdens de oorlogen in bv Afghanistan of Irak. Het is weer eens wat anders na tientallen jaren WO II films.

3*

Het begon allemaal boeiend met de cowboys, maar vanaf het moment dat de aliens erbij kwamen kakte de film enorm in. Het was simpel gezegd vreselijk saai Beetje knallen, beetje een warrig verhaal erbij nemen...redelijk vervelend. En dan mag er best een leuke cast (Ford, Craig) meespelen, maar in hun rollen konden ze weinig uitblinken. De film was ook niet extreem slecht, maar wel erg matig op elk vlak. Neem ook de effecten en het uiterlijk van de aliens. Het voelde aan als een B-film. Allemaal net oké, maar wel erg saai. Waarom creëren ze ook altijd aliens die zo enorm op mensen lijken met 2 armen, 2 benen, een romp en een hoofd? Dat kan toch wel beter zeg. En dan laten ze deze film ook nog eens 2 uur lang duren? Waarom? Om ons te kwellen met een langdradig verhaaltje? Nee, bepaald geen aanrader deze Cowboys & Aliens. Ook niet voor jonge kinderen, want daarvoor is de film weer te gewelddadig.

1,5*

Echt een machofilmpje vol geweld, stoere mannen en stoere one-liners he.

Verhaal was niet slecht al was het verre van bijzonder. Het acteerwerk liet wel te wensen over. De meesten speelden een gemakkelijke, nietszeggende rol.

Toch keek de film wel aardig weg.

3*

Volgens mijn Moviemeter-log voor het eerst in 17 jaar opnieuw bekeken en het was opnieuw best vermakelijk. Leuk concept, Statham die vol in de adrenaline moet blijven om niet te sterven. Het levert non-stop actie op, waar echt wel een aantal prima scènes zitten. Wel is de film daardoor enorm druk en bij vlagen ook vermoeiend. Ze snappen gelukkig wel dat het na anderhalf uur afgelopen moet zijn. Statham is uitermate geschikt voor dit soort werk. Weinig mis mee, maar ook geen echte uitblinker.

3,5* blijven staan

Recent Crank 1 opnieuw bekeken en nu ook Crank 2 en beiden ontlopen elkaar weinig. Het zijn natuurlijk totaal onrealistische en domme films, maar wel enorm vermakelijk door de enorme hoeveel actie en met een hele coole Jason Statham die volledig los gaat om maar zijn adrenalineshot te krijgen. Diverse scènes zijn in wat aangepaste vorm gekopieerd van de voorganger zoals de openbare seks, maar het werkt wel. Verder blijft het fijn dat ze het weer in een anderhalf uur weten te proppen, meer dan genoeg. Dat vergeten films vandaag de dag helaas vaak dat niet alles heel lang hoeft te duren om toch erg leuk te zijn. Ik vergeef zelfs de waardeloze special effects zoals dat vuur op Statham op het einde omdat ik me hier gewoon keihard mee vermaken kan. Dat einde ook, met dat hoofd dat als een voetbal wordt gebruikt

Jammer dat Crank 3 er nooit is gekomen. Na een zoektochtje op Google schijnbaar omdat deel 2 niet voldoende op heeft gebracht en omdat het grove en politiek-incorrecte toontje vandaag de dag te gevoelig zou kunnen liggen. Erg spijtig.

3,5* blijven staan

Mooie film, al is het wel een aardige tijd terug dat ik hem gezien had. De film ontroerde me en liet me nadenken. Soms best handig

Sterk, uitgediept verhaal en geweldig acteerwerk. Wat wil je meer!

4*

Vanmiddag dan eindelijk bekeken in een vrij lege zaal, wat ik altijd fijn vind bij horrorfilms, aangezien het publiek daar meestal niet stil kan wezen. Crawl stond sowieso op mijn wenslijstje, omdat het een Aja film is. En dan weet je eigenlijk al wel dat het goed zit. De man is echt een meester in het opbouwen van spanning, maar schuwt ook niet snoeihard geweld en brengt dit ook nog eens vaak heerlijk rauw in beeld. Eigenlijk voldoet Crawl aan alle kenmerken die ik net noemde. Het verhaal is vrij simpel, de uitwerking is prima gelukt. Een vader en een dochter zitten vast in een ruimte die vol met grote alligators zit die wel zin hebben in een lekkere snack. De aanloop van de film duurde me iets te lang, maar als het eenmaal los gaat zit je wel op het puntje van je stoel. Er zitten een paar lekkere moordpartijen in, wat je ook wel aan ziet komen bij een reeks van oninteressante bijfiguren die gewoon als slachtoffer moeten dienen. Ik hou er wel van.

Aja maakt het allemaal niet gecompliceerder dan nodig is en daar heb je als kijker ook wel eens zin in. Perfect is de film ook weer niet. De CGI is van wisselend niveau. Zo vind ik de alligators best wel fraai geanimeerd, maar zo'n scène als met een overstroming nadat de dijken door zijn gebroken kwam heel wat minder over. Het script was ook wel een tikje makkelijk. Vader trainer dochter in zwembad -> dochter weet vader daarmee later te redden. Verder was het soms wel een tikje onrealistisch en even vergeten dat het vermoedelijk moeilijker zwemmen is met bijtwonden in je hele lichaam dan de film voor doet komen. Maar who cares, dit was gewoon fun. Niet Piranha 3D-achtige fun, want Crawl is vrij serieus en laat weinig ruimte over voor luchtigheid, maar het voelt wel als een ouderwetse animal-gone-wild film waar je er vroeger veel van had, met Jaws als beste voorbeeld natuurlijk. Dat niveau haalt Crawl niet, maar leuk is het zeker.

3,5*

Je hebt wel eens van die films die best voorspelbaar zijn. Maar je hebt ook film waarbij je elke scene vooraf kan voorspellen en waar je na 10 minuten al kan vertellen hoe de film zal verlopen, inclusief het einde. The Crazies is precies zon film.

Echt waar, alles wat je verwacht gebeurd ook in de film. Mensen die precies op de allerlaatste seconden na worden gered van de dood of ''spannende'' scenes waarbij je exact weet dat er toch net iets anders gebeurd als wat de film je wil laten geloven. Alles kwam uit wat ik al dacht.

Maar het lijkt nu net of ik de film heel slecht vind en dat is nou weer niet zo. Integendeel. Dit is best een lekker actie-horrorfilmpje die prima wegkijkt. Het hele virusverhaal toont exact de zaken die al de soortgelijke films ook toonden (inbreng van het leger en uiteraard een einde met een nuke. Die zag ik allang aankomen). Maar de film bezit wel een lekker sfeertje en heeft een stel leuke momenten De opening met het huis wat met vrouw en kind in de fik gaat en de scene met de hooivork bij de vastgebonden vrouwen om eens wat te noemen...
Wel erg jammer dat er niks gedaan werd met de ploegmachine, dat leek me wel tof...

Het 1e uur beviel me best goed maar helaas was het restant een stuk minder omdat ik nauwelijks nog mutanten zag. Gelukkig werd het nooit erg slecht. Dit is ook wel te danken aan het redelijke acteerwerk. Er zijn geen uitblinkers, iedereen deed zijn ding.

3*

Ik wist eigenlijk weinig van deze film, behalve dat Steve Carell erin mee speelde. Sinds ik de afgelopen maanden The Office US ben gaan volgen, ben ik hem best wel gaan waarderen. Hij heeft toch wel een talent om grappig over te komen dankzij zijn nerdy, serieuze uitstraling. Ook in deze film is hij lekker op dreef als Cal Weaver. Grappig hoe hij door de film heen aan het veranderen is. De overige cast doet het ook prima, met zeker een leuke rol ook voor Ryan Gosling als womaniser Jacob. Ook de bijrol van Kevin Bacon mocht er zijn. Idem voor de rol van de lerares van Robbie die ook in het verhaal zit verweven ''Asshole!''

De film weet een aantal verhaallijnen mooi in elkaar te brengen, waarna er een erg grappige tuinscene richting het einde volgt waar ik echt om moest lachen door alle misverstanden. De leukste verhaallijn vond ik misschien wel die van Cal zijn zoon Robbie met zijn puberromantiek.

Wat Crazy, Stupid, Love goed doet is een stel clichés vermijden. Zo vreesde ik op het einde dat zelfs Robbie nog zijn doelwit Jessica zou krijgen, maar gelukkig werd dit voorspelbare einde leuk vermeden (gelukkig hebben we de foto's nog, ghehe) zodat de film niet slap eindigde. Fijne feel good film met de nodige geslaagde humor.

4*

Visueel zeer mooi gemaakte sci-fi film, die me inhoudelijk helaas geregeld niet wist te boeien en ook veel te lang duurt. Na een tijdje weet je het wel, dit had echt wel een half uurtje korter gemogen. Blijft ook dat je naar prachtige beelden zit te kijken met ook echt een prima soundtrack en bij vlagen hele fijne actie, maar inhoudelijk pakte het me gewoon niet volledig. De film leent van de nodige grote klassiekers inhoudelijke zaken, maar doet er niet direct iets vernieuwends mee. Maar ik me best vermaakt met The Creator, een titel die een beetje dit jaar is ondergesneeuwd in het enorme blockbustergeweld.

3*

Ergens jammer dat het personage Rocky niet met Rocky Balboa (2006) afscheid nam van de franchise, want het was het perfecte einde van een topbokser die op privévlak ook erg heeft geleden. Oke, deze Creed draait natuurlijk niet volledig om Rocky, maar iedereen zal deze film natuurlijk wel gaan kijken vanwege de aanwezigheid van Stallone zijn personage.

Ik vind Creed als ode aan de Rocky films nog wel goed geslaagd, maar verder voegt de film helemaal niets toe. Rocky traint de zoon van zijn oude rivaal Apollo Creed, die uiteraard heel wat issues heeft en uiteindelijk toch het grote gevecht gaat boksen. Allemaal vrij clichématig en we hebben dit al een paar keer in de oude Rocky delen gezien, maar dan veel beter. Ondanks dat Michael B. Jordan prima acteert, kreeg ik nooit binding met hem en zijn verleden, terwijl ik dat met Rocky wel had. Er zitten wel weer de nodige verwijzingen naar de eerdere delen in, iets wat ik altijd wel leuk vind bij vervolgfilms.

Gelukkig doet Sylvester Stallone mee aan de film en hij trekt het niveau in zijn eentje gelukkig flink omhoog. De man is geen geweldige acteur, maar hij weet zijn personage Rocky al 40 jaar erg overtuigend neer te zetten. In deze film is Rocky een oude, zieke man en zien we hem in een veel rustiger rol. Ergens jammer, maar ook wel te prijzen dat Stallone snapt dat je als bijna zeventiger niet meer moet boksen in een film. Hij speelt ieder geval de pannen van het dak en ik hoop van harte dat hij zijn Oscar volgende maand gaat krijgen voor beste bijrol. 1 van zijn meest overtuigende rollen, ook al wordt zijn personage niet echt verder uitgediept.

Ongetwijfeld komt er weer een vervolg op deze film, maar echt nodig is het niet. Dan gaan ze vermoedelijk weer de hele Rocky saga herhalen, maar dan met Creed jr in de hoofdrol. Lijkt me niet zo nodig. Ik krijg door deze film trouwens zin om de Rocky films nog eens opnieuw te kijken, haha.

3*

He broke things in me that ain’t never been fixed. It ain’t worth it.

Ik was niet echt onder de indruk van de eerste Creed film van een paar jaar geleden, die nogal clichématig en niet al te onderhoudend was, buiten de scènes met Stallone dan. dus vreselijk veel interesse in deze tweede film had ik niet, al had ik er wel zin in, want het personage Rocky blijft gewoon geweldig. Stallone geeft al die films sowieso extra glans doordat hij hier gewoon al zijn emoties in kan stoppen.

Creed II is ondanks dat het voorspelbaar van begin tot eind is wel echt een hele onderhoudende film geworden, sowieso veel sterker dan de eerste film. Dit komt vooral omdat ik ook eindelijk met het verhaal van Adonis Creed mee ben gaan leven. Zijn vriendin, zijn dochtertje, zijn moeder, zijn band met Rocky, zijn onverwerkte verleden met de dood van zijn pa Apollo. Het werkt, ook al worden alle clichés netjes afgestreept. Datzelfde geldt ook voor de rivaliteit met Viktor Drago en zijn pa Ivan. Ondanks dat er niks gebeurt dat je niet aan ziet komen, is het wel heel boeiend om te volgen. De rol van Viktor is sober, maar prima uitgevoerd. De rol van Ivan wordt na ruim 30 jaar weer opgepakt door Dolph Lundgren en dit doet hij erg goed. Hij heeft zijn nederlaag tegen Rocky nooit verwerkt, voelt de schande van zijn land en om dit te compenseren traint hij zijn zoon tot een winnaar, onder Spartaanse trainingsmethoden en zonder liefde. Jammer dat er maar een scène is waar hij en Rocky de dialoog met elkaar aan gaan. Dit had wel langer en vaker gemogen. Zeker na afloop van het slotgevecht had ik gehoopt dat er nog iets zou volgen, maar helaas. Gelukkig wordt er wel ruim de tijd genomen om de band tussen Rocky en Creed te beschrijven, die hoogte en dieptepunten kent. Rocky preekt er weer goed op los, maar het is wel steeds op de juiste toon.

Verder overtuigt de film ook als boksfilm. Het ziet er allemaal erg flitsend en fraai uit en zeker het grote eindgevecht komt fantastisch in beeld. En als je dan ook weer de oude Rocky themesong hoort dan heb je me gewoon te pakken, daar ben ik gevoelig voor. Het was ook geen verrassing dat Ivan Drago tot inkeer kwam en de wedstrijd beëindigde voor zijn zoon zou sterven, maar het paste gewoon fijn bij dit verhaal. Net als het emotionele einde bij het graf van Apollo en bij de zoon van Rocky. Je wéét dat het komt, maar het had ook niet mogen ontbreken. Soms is voorspelbaarheid helemaal niet erg. Ik heb ieder geval genoten van de film, dat ook weer vele mooie knipogen naar eerdere delen kent. Eigenlijk is de cirkel nu gewoon rond voor Rocky, maar dat was het eigenlijk 13 jaar terug al toen Rocky Balboa in de bios kwam. Ik zou er ondanks alles toch geen probleem mee hebben als er nog een derde Creed komt, met Stallone uiteraard. Samen met de echt in zijn rol gegroeide Michael B. Jordan zijn ze een goed duo. Binnenkort toch Creed 1 maar eens een herziening gunnen.

4*

Dit was echt heel matig zeg. Duidelijk dat de Creed reeks niet zonder Sylvester Stallone kan, want zijn Rocky wordt hier enorm gemist met de kenmerkende relativering en kalmte. Zijn personage was veruit het meest interessante wat de vorige Creed delen te bieden hadden en ook al waren dat ook geen meesterwerkjes, ze hadden wel een ziel. Deze derde Creed heeft weinig te bieden, behalve een erg donker, serieus en clichématig plot dat echt nergens luchtig of pakkend weet te worden en met een hoofdrolspeler waar ik nooit van ben gaan houden zoals van Rocky. Van mij mogen ze het hier wel bij laten, ik zie nog liever een nieuwe Rocky film over hoe het de bejaarde held is vergaan. Eigenlijk was Creed III ook een beetje zoals de Rocky Balbao film uit 2006, met innerlijke vrede zoeken en kijken hoe je een leven kan leiden na een grootste carrière waarin privé fouten zijn gemaakt. Blijft over dat deze film er uiteraard behoorlijk uit ziet, maar het is veel te weinig om er nog van te genieten. En ik heb ook een hekel aan rapmuziek.

2,5*

Ontzettend slechte horrorfilm die me niet liet schrikken, niet beangstigde (wat een nep monster zeg), niet shockeerde en al helemaal niet liet vermaken.

Zonde van je tijd, vraag me echt af wat ik niet zag als ik hier de hoge score's zie.

0,5*

Vooral heel erg degelijk, maar nergens bijzonder of heel erg pakkend. Wel zit het met beeld, geluid, soundtrack en bombastische scènes wel goed en doet de cast gewoon wat er van ze wordt gevraagd. Maar het haalt nooit het niveau van de betere duikbootfilms als Das Boot of The Hunt For Red October. Het kijkt allemaal nog best goed weg, al had ik dat ook wel verwacht van een Tony Scott film. Die heeft nog best leuke filmpjes afgeleverd in zijn loopbaan. Maar Crimson Tide is niet meer dan een onderhoudend tussendoortje.

3*

Redelijke Black Mirror, waarbij een pijnlijke situatie uit het verleden het heden blijft beheersen. De serie was wel eens origineler, maar niettemin was dit best onderhoudend.

3*

Crossroads lijkt me vast een hele populaire film, aangezien ik de eerste in dik 4 jaar ben die hier een bericht bij zet Het is geen film die ik normaal gesproken zou willen zien, maar ik ben momenteel bezig met het bekijken van wat muziekfilms en dan was ik ook wel eens benieuwd of dit filmpje met Britney Spears echt zo slecht is als de score doet vermoeden. Ik heb namelijk geen hekel aan Britney (ze lijkt me vrij sympathiek en is ook echt wel een knappe meid) en ook niet aan haar muziek uit haar beginjaren. Ook al is het formulewerk, het klinkt best wel behoorlijk. Bij de Britney Spears van 10-15 jaar terug voel ik vooral medelijden. Ze werd zo enorm gehyped en geleefd dat het me niet verbaasde als ze in die tijd zelfmoord zou hebben gepleegd of verongelukt was door de paparazzi's . South Park heeft trouwens destijds een hele sterke aflevering over het mediacircus rondom haar gemaakt, maar dat terzijde.

De film Crossroads is wel gewoon kut en dat ligt niet eens zozeer aan Britney. Ze is 1 van de betere actrices in deze film en dat zegt vooral veel over de anderen, want als actrice stelt Britney Spears natuurlijk niks voor. Maar die 2 sidekicks van haar waren echt zo tergend slecht (en zéér irritant), pff. De film is slecht als road trip film, als komedie, als drama en schiet op muzikaal vlak ook tekort. Slechts een paar nummers die vooral als promotie voor Britney zelf dienden en meer is de film eigenlijk ook niet. Maar goed, ik ben natuurlijk ook niet de doelgroep, ik vermoed dat jongere meiden dit best vermakelijk vinden, zeker in die tijd toen Britney de Justin Bieber van toen was.

1*

The Crow volgt een welbekend wraakverhaal, maar is toch een stuk origineler door het bovennatuurlijke aspect wat erin zit verwerkt. Maar het is wel een gevalletje ''goed concept, matige uitwerking'' geworden, want zo boeiend vond ik het niet en zeker het begin is enorm rommelig en onduidelijk. Het gothic-stijltje en de muziek is echt niet mijn ding en de actie is ook wel vrij mild in beeld gebracht. Hoofdrolspeler Brendon Lee gaat zelf ook op tragische wijze dood bij het maken van deze film als het per ongeluk word neergeschoten, iets wat natuurlijk recent nog groot nieuws was bij de film van Alec Baldwin. In de film merk je er niet veel van, geen idee wat ze hebben moeten bewerken maar Lee zit er van begin tot eind in. Een groot acteur kan ik hem niet noemen, maar hij ziet er wel tof uit met zijn Joker-geschminkte gezicht. Het maakt van The Crow misschien wel een cult klassiekertje, maar niet eentje waar ik veel mee heb. Voldoende, meer niet.

3*

Verre van top, maar ook geen troep. Laten we eerlijk zijn, zo heel goed was The Crow in de jaren 90 ook weer niet in mijn ogen. Maar het had wel meer potentie en actie te bieden dan dit. Hier is de vibe best aardig, maar de aanloop naar alles duurt zo enorm lang dat het echt verloren tijd is. En daarna komt de film nooit echt lekker los, al zitten er wel een paar behoorlijke bloederige momenten in. Skarsgard is oké, maar eigenlijk weet niemand echt uit te blinken is dit matig geschreven script. Maar nogmaals, het is geen troep. Kijkt bij vlagen wel aardig weg.

2,5*

Echt alles is van hoge kwaliteit in deze film. Decors, sfeer, camerawerk en acteerwerk (Emma Stone is naast erg mooi ook een prima actrice), maar heel eerlijk duurde dit me veel en veel te lang om me tot het einde toe te boeien. Welke gek verzint dat dit richting de 140 minuten moet gaan? Had hier 3 kwartier uitgesneden en ik had een halve of zelfs hele ster erbij gedaan. Na een sterk begin kakt de film gewoon flink in en was ik op het einde wel blij dat het klaar was.

Bij Cruella de Vil heb ik trouwens altijd flashbacks naar de Nederlandse versie van de tekenfilm die ik als kind een paar keer zag.

Cruella De Vil, Cruella De Vil

Als zij op je pad komt hou je dan maar stil

En berg je als je niet doet wat ze wil

Cruella, Cruella

Zo onbetrouwbaar als de maand april

Cruella, Cruella De Vil

Ik waardeer het wel dat Disney met deze live-action film een eigen touch aan het verhaal geeft in plaats van elke tekenfilm maar lui om te zetten naar wat ze de afgelopen 10 jaar hebben gedaan.

3*

Behoorlijk matige film, maar ik vond dat niet eens zo zeer aan de rol van Clint Eastwood liggen, maar gewoon aan een enorm saai script. Er gebeurt niks en emotioneel raakt de film denk ik niemand. En ja, Clint is natuurlijk te oud voor deze rol, maar die man vind ik zo iconisch dat ik vooral blij ben dat ik hem weer in een film kon zien spelen. Zijn uitstraling, zijn doorleefde kop en zijn stem blijven gewoon prachtig. En het grootste deel van zijn rol is praten en autorijden, dus zo ongeloofwaardig was het nou ook weer niet. Verder vind ik de Mexicaanse en West-Amerikaanse natuur altijd mooi om te zien, plusje voor deze film. Van mij mag Clint nog wel tot zijn honderdste doorgaan, maar hij mag zichzelf wel afvragen of zijn films van de laatste 10 jaar nou allemaal van goed niveau waren. Op deze manier kan je ook je legacy aantasten en dat zou jammer zijn want ik vind Eastwood een van de grootste Hollywoodiconen aller tijden.

2*

Origineel idee, teleurstellende uitwerking.

Cube begint best wel sterk, maar zakt na een tijdje gigantisch in elkaar. Als een soort voorloper van Saw begint het allemaal, maar waar Saw blijft intrigeren, daar was ik na een tijdje wel klaar met Cube. Ik heb me vooral vreselijk gestoord aan het ongelofelijk slechte acteerwerk (die zwarte kerel was echt onuitstaanbaar vervelend) en de eentonigheid van het verhaal. Toch hou ik wel van dit soort low budget filmpjes waarbij je wel ziet dat er nagedacht is over het concept. De effecten vielen me reuze mee, al moet de film het vooral van de sfeer hebben die best goed is. Het plot zelf is weer bij vlagen wat voorspelbaar. Dat de autist uiteindelijk een grote rol ging krijgen zat er natuurlijk wel aan te komen. Uiteindelijk is Cube voor mij niet interessant genoeg gebleken voor een voldoende.

2,5*

En met Cult of Chucky ben ik weer klaar met het het herzien van de gehele Chucky reeks. Die neiging kreeg ik toen ik een paar maanden terug een goed geslaagde reboot in de bioscoop zag. Zeker de oude delen stonden me nauwelijks meer bij. Deze Cult of Chucky wel, want die is pas twee jaar oud. Het is een direct vervolg op Curse of Chucky, waardoor we Nica weer ontmoeten die nu in een inrichting zit na alles wat er in ''Curse'' gebeurde.

De film begint wel heel erg sterk, met de terugkeer van Andy (die al in de aftercredits van ''Curse''zat) en die het nog steeds levende hoofd van Chucky in zijn kluis heeft en hem geregeld martelt. Daarna volgen we zoals gezegd Nica, die wordt gespeeld door Fiona Dourif, de dochter van de man die de stem van Chucky vertolkt. Fiona is helaas geen grootse actrice, al was ze in de vorige film beter te pruimen dan in haar rol in ''Cult''. Vanaf hier is het eigenlijk vrij oninteressant, door een psychologisch sausje dat over de film heen is gegoten. Ze lijken ook niet goed te weten of het nu als horrorfilm of komedie door moet moet en ook is die stront irritante Jennifer Tilly er weer bij. Ondanks de nodige kills is het ongeïnspireerd en flauw om te zien. Op deze manier was het goed te rechtvaardigen dat er een reboot kwam zonder Don Mancini, want de Chucky franchise kenmerkt zich vooral door wisselvalligheid, waarbij er een paar hele diepe dalen werden aangetikt in niveau. Deze Cult of Chucky behoort tot het beroerdere werk uit de reeks, mede ook door de diverse Chucky's op het einde, en daar kan zelfs de comeback Andy niks aan veranderen.

2* (was 2,5*)