Meningen

Erg lekker horrorfilmpje dat de liefhebbers van voorganger The Collector niet teleur zal stellen. Het begint al weergaloos, met een volledig uitgemoorde discotheek. Wat een gruwelijk stuk zeg Daarna wordt de film naar een andere locatie verplaatst, ook niet verkeerd. Want eerlijk, The Collector blijft een heerlijk sadistische tegenstander en er valt voor de liefhebbers van gore genoeg te genieten, ondanks dat het wel een beetje voorspelbaar allemaal is. Maar gelukkig duurt de film nog geen 80 minuten, dus de vaart wordt er lekker ingehouden.

Buiten alle gore valt ook weer diezelfde duistere, naargeestige sfeer op die ook al zo sterk in de vorige film zat. Wat dat betreft hebben de makers zich er hier niet makkelijk vanaf gemaakt, maar echt moeite gedaan om een waardig vervolg te bedenken. Wat mij betreft is het zo ook wel goed, want in principe is The Collector waarschijnlijk ook levend verbrand. Al weet je natuurlijk dat men bij horrorfilm iemand zomaar weer tot leven kan wekken. Ik zou het ook geen probleem vinden, want beide delen zijn goed bevallen. Misschien haalt deel 2 niet het niveau van de voorganger, maar het is wel erg fijn horroramusement.

3,5*

Wreed en vermakelijk!

Opvallend dat ik nog nooit zelfs van deze titel had gehoord, aangezien ik me altijd bijzonder goed vermaak met de torture porn horrorfilms. The Collector is echt weer een onverwachte topper op dat gebied.
Ga geen realisme en een goed plot zoeken, want dat ga je niet krijgen. Zoek ook geen uitleg waarom alles gebeurde, want je krijgt het niet. Lekker belangrijk ook, zolang het horrorvlak maar weet te overtuigen! En de film was gewoon bij vlagen bijzonder spannend.

De film begint wat traag, maar zodra Arkin in het huis inbreekt en erachter komt waar hij in terecht gekomen is, wordt het genieten. De moordenaar is echt een hele kille creap, wauw! Hij zegt geen woord maar zijn daden spreken voor zich. Zo hoort een horrorcreap te functioneren! Zijn zelfgemaakte traps zijn ook gruwelijk hard en bij vlagen aardig creatief. Ik heb me er goed mee vermaakt. Wel vond ik de dood van die arme poes toch wel zielig

In dit soort filmpjes maakt het weinig uit dat het voorspelbaar is. Je hoeft natuurlijk niemand te vertellen dat de dochter en haar vriendje (die ging wel heel gruwelijk eraan) of de later langsgekomen politieagent het niet gaan overleven. Dat maakt zulke momenten vaak des te leuker, gewoon afwachten hoe ze eraan gaan! Het einde beviel me ook wel, al lijkt het logisch dat er een vervolgfilm kan en waarschijnlijk gaat komen. Ergens vind ik dat helemaal niet erg, mits ze hetzelfde naargeestige sfeertje erin weten te brengen.

4*

Prima vermaak als je even wat zoekt wat niet al te lastig is om te bekijken na een lange werkdag. Colombiana doet niks bijzonders, maar is wel lekker vlot en goed gevuld met actie. De mooie en talentvolle Zoe Saldana is een prima hoofdrolspeelster die er op los beukt en schiet, al moet je wel de nodige fantasie hebben om te geloven dat zij kan wat ze hier laat zien. Tof begin met de ontsnapping en na een rommelige tussenfase volgt wel een vermakelijke slotfase. Veel meer is het niet, maar willen ze denk ik ook niet zijn met deze film.

3*

Misschien was het ook too much, om binnen een paar dagen 2 Steven Spielberg films over de onderdrukking van zwarte mensen te zien. Amistad was geen slechte film, maar wel veel te lang en na een tijd eentonig, maar The Color Purple is gewoon op bijna elk vlak een totale mislukking.

Wederom trekt Spielberg er 2 en een half uur voor uit en hier verveelde ik me nog sneller dan bij Amistad. Na een uur had ik al diverse malen op de klok gekeken of de film al bijna voorbij was, maar dan zit er gewoon nog anderhalf uur aan vast. Snik

Ik snap ook niet zo goed dat hij steeds zo'n lange speelduur creëert, want in beide films is zijn punt na een uur al wel gemaakt en is het kunstmatig verlengen van een verhaallijn bepaald niet positief.

Er valt gewoonweg heel weinig te genieten hier. Of geïmponeerd of geëmotioneerd raken. Het lukt niet. Spielberg slaat gewoon echt door met zijn dramatische saus over de film heen. Je wordt bijna verplicht de hoofdpersonen zielig te vinden. Alles ligt er zo dik bovenop dat het echt onuitstaanbaar vervelend wordt om te blijven kijken. Geen enkele rol blinkt echt uit of doet iets verrassends. Danny Glover is misschien nog het beste, ondanks dat het allemaal vrij clichématig is.

Verder is het natuurlijk op visueel vlak wel weer dik in orde, zoals Spielberg altijd zijn zaken daarmee wel in orde heeft. Wel is de muziek te aanwezig en maakt het een dramatische scene vaak nog even iets meer dramatisch, waardoor het weer storend wordt. Nee, gelukkig heeft Spielberg niet al te veel van dit soort uitstapjes gemaakt en zal ik hem vooral herinneren als de man die vele mooie avonturenfilms heeft gemaakt, naast oorlogsklassieker Schindler's List waarbij hij bij mij wel de juiste snaar wist te raken.

1*

Leuke docu over het fenomeen Comic Con, iets wat ik wel kende, maar uiteraard nooit bezocht heb. Ik moet zeggen dat ik niet echt in de wereld van comics thuis ben, maar desondanks ken ik er wel het nodige van en daarbij draait Comic Con tegenwoordig allang niet meer alleen om comics, maar net zo hard om games, films, series en andere zaken. De docu doet in principe niks meer dan met de camera een beurs vastleggen en wat hot shots uit dat wereldje kort interviewen of aan het woord laten komen, zoals Kevin Smith (lijkt me een erg sympathieke kerel) en mister comic Stan Lee (geinige man met een grote drang naar aandacht). Ik vond het leuk om dit te zien, al kan ik me wel wat ergeren aan die hyperactieve Amerikanen die helemaal doorslaan.

Zo vond ik het huwelijksaanzoek in de zaal bij Kevin Smith wel mooi, maar daarna sloeg die vrouw qua gedrag weer helemaal door en dan stoort het me weer snel. De grens tussen sympathiek nerdy zijn en irritant wezen is schijnbaar klein. Maar wat wel voorop staat is dat dit een onschuldige vorm van hysterie is. Alle bezoekers van de Comic Con zijn vooral mensen die graag dat stukje kindgedrag dat iedereen in zich heeft graag eruit laten komen. De ene persoon gaat los in een voetbalstadion, zij bij dit. Prima docu dus. Als ik 1 kritisch puntje nog heb, ik had graag Jim Parsons (Sheldon uit The Big Bang Theory) wel aan het woord willen zien, als vertolker van de grootste fictieve tv-nerd. Ben wel benieuwd hoe hij tegen dit wereldje aan kijkt.

3*

Ja, ach. Niet echt genoten, maar me ook niet echt gestoord. Het is gewoon een totaal overbodig vervolg geworden, maar voor de fans van het origineel valt er nog wel redelijk wat plezier uit te halen met de terugkeer van een stel best leuke personages die ruim 30 jaar later nog steeds de moeite waard zijn in hun hoofd en bijrollen. En James Earl Jones op negentigjarige leeftijd nog eens zien acteren is gewoon top.

Maar de charme is er tegelijk ook wel een beetje af en het plotje voelt wel erg vergezocht en niet al te vaak grappig aan. Het zijn losse scènes die deze film nog wat glans geven, maar het is wel jammer dat ze bijvoorbeeld nauwelijks in Amerika zitten. Maar het is echt onzin om hier 0,5 of 1 sterren aan te geven, dan moet er wel een beetje frustratie in je zitten want dit is gewoon een gemiddelde middelmatige streamingfilm exclusive, zoals we al jarenlang op de bekende diensten zien. Het moet draaien om de grote namen of bekende titels, maar beter nemen ze eens fatsoenlijke scriptschrijvers aan.

Overigens is de beste periode van Eddie Murphy ook allang voorbij, die weet de film niet naar een hoger niveau te helpen. Volgens mij zijn er plannen voor een Beverly Hills Cop 4, daar kijk ik dan nog wel een beetje naar uit. Maar hij blijft vooral een icoon uit het verleden, dus beter zetten we nog wat van zijn betere oude werk op.

2,5*

Deze film is eigenlijk altijd langs me heengegaan, maar toen een paar maanden terug het nieuws kwam dat er een vervolg aan zit te komen, kreeg ik er wel interesse in. En nu dus eindelijk gezien. Eddie Murphy was in de jaren 80 natuurlijk een gigantische ster en de meeste van zijn films uit die jaren tonen dat ook wel, want het werden veelal kaskrakers en vermakelijke titels om te bekijken. Het verhaal van de rijke en extreem in luxe opgegroeide prins die een arbeidersleven in New York zoekt pakt goed uit. Zeker dat eerste half uur vond ik erg leuk, als we Murphy overdreven in zijn luxe zien. Maar ook daarna blijft het allemaal vermakelijk, met zijn kennismaking met New York en het gewone leven en zijn pogingen om zijn geliefde te winnen.

Het is allemaal wat clichématig, maar tegelijkertijd ook sympathiek door het goede acteren van Murphy. Maar ook diverse bijrollen houden het leuk, zoals de interactie met zijn assistent of zijn verwaande vader. Grappig trouwens om Samuel L. Jackson met een cameo te zien als overvaller. Herkende hem meteen. Ik verheug me vanaf nu eigenlijk wel een klein beetje op Coming to America 2, al kan zoiets vermoedelijk alleen maar tegenvallen. Dit is wel echt zo'n typische 80's titel qua sfeer, muziek, looks en gevoel. Dikke voldoende.

3,5*

You're a funny man, Sully, I like you. That's why I'm going to kill you last.

Gister eindelijk weer eens herzien en wat was het een heerlijke rit vol jaren 80 actie en fun!

Commando is gewoonweg fantastisch. Bijna alles is fout aan de film. De crappy en heroische dialogen, de onrealistische actie, het acteerwerk van Arnold, de happy muziek....maar wat is het bij elkaar een fantastische film geworden!

Je moet wel houden van dit soort actiefilms uit de jaren 80, maar dat zit bij mij echt wel goed. Ik denk dat deze film samen met Die Hard 1 en Rambo het symbool van de jaren 80 macho actiefilms is en die titel verdienen ze ook gewoon.

Heerlijke film die lekker wegkijkt en ook niet overdreven lang duurt met nog geen anderhalf uur. Arnold is subliem op dreef en laat alles dood achter dat met zijn dochters ontvoering te maken had. Wat is vooral heerlijk vind is dat de film bomvol humor zit. Continue geinige macho dialogen en enorm over the top gaande actie waardoor je gewoon de hele film met een grote grijs zit te kijken naar Arnold kruistocht tegen de criminelen. Het goede wint nooit mensen....

Trouwens, ook een geinige rol van de sidekick van Arnold, dit maal eens een vrouw. Ze paste goed in deze film. Over rollen gesproken....is die Benett expres zo gecast als leer-nicht of gewoon een miscasting? Die lijkt net een steeds een half uur uit de plaatselijke dark room te komen.

Ik verhoog de film met een halve ster naar 4,5*

I'll be back, Bennett!

Liam Neeson in een soort film waarin hij de laatste 10 jaar al vaker heeft gespeeld. Bij Non-Stop zat hij nog in een vliegtuig en nu is het dan een keer een trein. Ik werd niet echt warm van het verhaal en Neeson heeft wel eens meer indruk gemaakt. Het thriller-aspect is te rommelig en de actie had wat meer en ook wel intenser mogen zijn. Ik vond de film ook erg donker en onoverzichtelijk gefilmd, werkte ook al niet mee. Maar het is niet heel slecht, maar meer dan ''mweh'' is het zeker niet. Ik zie ook nu pas dat deze regisseur al 4 Liam Neeson actie-thrillers op zijn naam heeft, maar op Unknown na is het allemaal niet denderend.

2,5*

Aardige actieknaller, leuker dan bv Passenger 57. Standaard verhaal met de ontsnapte bad guys, maar er zit actie genoeg in dat me beviel.

3,5*

Als groot liefhebber van Schwarzenegger films was het eigenlijk niet best dat ik zijn twee Conan films nog nooit had bekeken. Dus daar maak ik maar eens werk van.

Vooraf trok deze film me nooit zo door het lage gemiddelde en het plot dat me niet wist te prikkelen.

Helaas is het eindresultaat ook geen bijzondere film geworden. De aankleding van de film is op zich niet eens zo slecht, maar de film komt wel wat knullig en wat amateuristisch op me over. Die gevechten leken bijvoorbeeld nergens op, was best wel grappig om te zien hoe matig dat getoond werd. De eeuwig klinkende soundtrack werkte daar overigens ook niet erg aan mee. Op een gegeven moment had ik toch echt wel schoon genoeg van, maar die bombastische muziek hoor je gewoon tot het einde toe.

Pluspunten: Arnold Schwarzenegger ziet er imposanter uit dan ooit!

Wat een beer van een vent was hij toch in zijn topjaren zeg! Hij deed het ook in deze film niet slecht. Hij blijft een beperkt acteur, maar hij heeft wel de gave gehad bijna altijd goed passende rollen uit te zoeken waardoor hij veel kon verbloemen. In deze film spreekt hij ook bijna geen woord. Dat zal wel komen doordat hij denk ik op dat moment nog geen best Engels sprak.

Conan the Barbarian is niet echt slecht en weet best te vermaken. Al had de speeltijd in plaats van 2 uur ook wel terug naar anderhalf uur gemogen. Beste moment van de film was trouwens met Arnold die een kameel knock out sloeg

2,5*

Conan the Barbarian was al geen hele beste film, maar deze Conan the Destroyer is het toch geluk om nog een stuk slechter te zijn.

Eigenlijk krijg je meer van 't zelfde, maar met een nog zinlozer en dommer plot. Plus dat ik me enorm heb geergerd aan alle bijrollen, die van die vreselijke Grace Jones voorop. Het lukte haar al onderhand om de James Bond film A view to a kill persoonlijk te verpesten, maar in Conan the Destroyer is ze nog erger. Met afstand de slechtste en irritantste (+ lelijkste) actrice die ik ooit heb gezien, voor zover je haar werk acteren mag noemen met dat domme gekrijs en lompe gedrag. De andere bijrollen waren ook vervelend.

Net als in de vorige Conan film is er maar 1 personage die de moeite is en dat is toch weer Schwarzenegger als de imposante Conan. In dit vervolg heeft hij wat meer tekst en mag hij ook meer vechten. Komt zijn rol ten goede.

Er valt eigenlijk niks positiefs over de film te zeggen, behalve dat het vechten er wat beter uitziet als in het 1e deel. Voor de rest is dit een waardeloze film geworden die zelfs niet door de aanwezigheid van Schwarzenegger gered kon worden.

1,5*

Interessant kijkje in het Vaticaan rondom de dood van de paus, iets wat sinds vorige maand natuurlijk weer erg actueel werd. Het levert een film op vol intriges, complotten, overleggen en politiek. Iets dat ik best de moeite vond, maar waar ik na een uur ook wel weer mee klaar was. Het weet niet de volle speelduur te boeien en het tweede uur ontspoort een beetje, maar het kan er ook mee te maken hebben dat ik vrij weinig met het geloof heb. Gelukkig ziet alles er realistisch uit en acteert de cast naar behoren, waardoor dit gewoon een voldoende is.

3*

Zonet gekeken en het beviel me goed.

Echt zon gave actiefilm zeg!
1 of andere idioot heeft 10 ter dood veroordeelden naar een eiland getransporteerd waar ze elkaar af moeten maken. 1 overleeft en die krijgt zijn vrijheid terug. Alles is te volgen via Internet. Ontsnappen lukt niet aangezien iedereen een bom aan zijn been heeft vastzitten die je er niet af kan krijgen.

Oa Vinnie Jones en Steve Austin (bekend worstelaar) spelen er in mee en de film is soms behoorlijk hard, rauw en met regelmaat cool. Ik heb er van genoten, al vond ik het einde een beetje tegenvallen. Aanrader voor de actiefans. Film is 18 jaar en ouder, zegt genoeg. Al viel het mee met het gedetailleerde geweld.

4*, echt 1 van de betere actieknallers dit jaar.

Boeiende docu over een maximaal beveiligde en weggestopte gevangenis, diep in de Russische bossen zonder kans op ontsnapping. Wat in de gevangenis zit zijn alleen maar mensen die vreselijke dingen op hun geweten hebben en tientallen jaren van hun leven nu daar slijten. En op die plek kunnen ze nadenken over hun zonden en beseffen dat ze hun leven helemaal verknald hebben. Je treft geen mensen met spijt, maar wel met een verhaal. Ik heb zeker geen medelijden met die mannen, maar ik zou wel liever dood zijn dan daar 25 jaar moeten slijten. Deprimerend en tragisch, zoals je het van de armoedige kant van Rusland kan verwachten. De docu zelf was wel onderhoudend, maar ook weer niet bijzonder. Het bronmateriaal maakt het ieder geval de moeite van het kijken waard.

3(

Pfff, wat een lange zit met zon voorspelbare, suffe en inspiratieloze film zeg.

Het is dat ik de film een dagje in bezit had want anders had ik hem waarschijnlijk nooit gezien. Toch maar geprobeerd ondanks dat ik wel wist wat er zon beetje zou komen.

De film deed me best erg aan The devil wears Prada denken op 1 of andere manier. Maar Prada was een stuk amusanter door de vette knipoog naar het modewereldje. Shopaholic heeft dit niet en kauwt eigenlijk alles na wat we al kennen van dit soort films. Het bekende verhaal van een meisje die een baan krijgt die haar niet ligt maar waarin ze toevallig toch succesvol is, een knappe kerel ontmoet, alles verkloot en uiteindelijk hem toch wint. Gaap, Gaaperdegaap.

Tel daarbij ook nog eens een verzameling talentloze acteurs en actrices en je wordt niet vrolijk. Wel vrolijk werd ik van Isla Fishers uiterlijk. Ze speelde de hoofdrol en dus was ze genoeg in beeld. Prachtige vrouw, erg charmant en aantrekkelijk. Dat is dan ook het enige pluspuntje aan de film. Het had de film goed gedaan als er een grappig personage in had gezeten voor wat afwisseling. Maar de film heeft een chronich gebrek aan humor. Dit soort films zou je helemaal niet serieus moeten nemen.

Alleen kijken als je dit soort films echt ligt. Sowieso is het meer een vrouwenfilm.

1*

Jammerlijke film. Ik vind normaal Lindsey een leuke meid die in best genietbare films speelt, maar dit was toch niks.

Echt een ontzettend simpel filmpje zonder inhoud en vermaak. Het is dat de best lekkere Lindsey meespeelde, anders had ik hem misschien niet afgekeken

2*

Ik ben door een overkill aan ghostmovies de laatste jaren dit subgenre een beetje moe geworden, maar naar een nieuwe film van James Wan kijk ik altijd uit. Zijn horrorfilms zijn ondanks dat ze ook genoeg clichés bevatten altijd zo sfeervol en zelfs eng, iets wat maar weinig hedendaagse horrorfilms voor elkaar krijgen. Insidious 1 en The Conjuring 1 behoren absoluut tot de beste horrorfilms van deze eeuw in mijn ogen.

The Conjuring 2 vertelt opnieuw een verhaal over demonenverdrijvers Ed en Lorraine Warren die in dit schijnbaar waargebeurde verhaal uit de jaren 70 een best probleem tegen komen bij de familie Hodgson die geterroriseerd worden door demonen. De film duurt met 130 minuten lang (eigenlijk te lang), maar anderzijds wordt er hierdoor wel ruim de tijd genomen om een goed en boeiend verhaal te vertellen. Zowel de familie als het koppel Warren krijgen de kans om hun verhaal te vertellen en om hun achtergronden uit te diepen. Er is zelfs tijd voor enkele mooie scenes, zoals met Ed Warren die prachtig ''Can't help falling in love'' zingt. Het zorgt er wel voor dat je een band krijgt met de personages, iets wat de meeste horrorfilms niet voor elkaar krijgen. Wan snapt wel goed dat een goede opbouw essentieel is om te kunnen scoren op andere gebieden.

Want doordat diverse scenes een paar keer zeer goed zijn opgebouwd zitten er een aantal geweldig spannende stukken is. Weinig goedkope schrikmomenten, vooral veel spanning dat me echt onder de huid ging zitten. The Conjuring 2 is vrij freaky en eng, iets wat maar weinig horrorfilms me nog aan weten te doen. Ik zat af en toe echt met kippenvel en ingehouden adem te kijken (de scene met de non en schilderij, oef). Zeker het eerste uur is echt heel goed. Het tweede uur is ook uitstekend, maar door de hulp van de Warrens heb je al sneller een gevoel dat het wel goed zal komen. Het einde was best boeiend, maar wel wat te makkelijk. De Warrens hebben de twist in de trein vrij vlot door en het is ook wel apart dat er tijdens de lange slotscène niemand bedenkt dat hij Janet ook gewoon los had kunnen laten. Een val van een meter of 2, 3 had ze vast wel overleefd. En Lorraine is vrij sterk, dat ze haar man zo even het raam terug in weet te trekken. Maar goed, dit zijn details. Het verhaal was enorm onderhoudend en geslaagd (al vind ik het onbegrijpelijk dat de familie Hodgson na zulke demonische aanvallen nog in het huis blijft, ook al hadden ze het niet breed). Ook de soundtrack werkt enorm sfeerverhogend.

The Conjuring 2 vind ik na Insidous 1 sowieso de beste van Wan zijn horrorcollectie. Net iets beter dan de eerste Conjuring. Wan is een van de weinige regisseurs die de horrorclichés wel in een film stopt, maar op een manier dat het helemaal niet stoort. Elke scene is zo sfeervol en goed gefilmd dat zulke clichés niet eens vervelend zijn. Hopelijk volgt er van hem nog een deel 3.

4*

Alleen al omdat James Wan dit heeft geregisseerd ben ik het blind gaan kijken. De man die ons geweldige horrorfilms als Saw, Dead Silence en Insidious gaf, weet precies wat de horrorkijker zoekt in dit genre. Al zijn films staan bol van een ijzingwekkende sfeer, gecombineerd met flink wat schrikmomenten.

The Conjuring is daar geen uitzondering in. We gaan terug naar de jaren 70, waar een familie te maken krijgt met kwade bovennatuurlijke krachten als ze verhuizen naar een nieuw huis. Uiteraard een oud landhuis, geheel vrijstaand. Zoals het hoort in dit genre. En daar valt op dat er vreemde dingen gebeuren, geheel in de traditie van de clichés die bij deze bovennatuurlijke films passen. Gelukkig wordt de film dan ook geregisseerd door Wan, zodat het ondanks al die clichés toch blijft boeien dankzij een beklemmende sfeer en een aantal erg geslaagde schrikmomenten. Al kleeft toch dat gevoel aan mij dat Wan bepaalde clichés wel iets meer had mogen ontwijken. Insidious vond ik op het gebied van originaliteit geslaagder.

Maar Wan weet als geen ander dat deze formule wel werkt. En zo af en toe gebeurt er toch net wat anders dan je had verwacht. Zo blijft het ieder geval tot het einde toe boeien. Dit is overigens ook te danken aan het prima acteerwerk van de familie plus de onderzoekers.

Wat ik trouwens wel apart vond was dat Wan bepaalde zaken introduceerde, maar er eigenlijk niks meer mee deed. Denk aan die freaky pop in het begin. Hier had echt wel meer mee mogen worden gedaan. Sowieso is hij wel sterk met het eng maken van poppen. Met oa Saw en Dead Silence had hij hier al succes mee.

Ik ben ieder geval enorm benieuwd naar Insidious 2, die binnenkort gaat draaien. Erg prettig dat er op zijn tijd nog van dit soort genrefilms uitkomen die me toch nog weten te boeien.

3,5*

Een redelijk aardige horrorfilm, een teleurstellende Conjuring-film. Deze week heb ik alle Conjuring films nog eens weer gezien ter voorbereiding en dan valt op dat James Wan er twee gruwelijk spannende, beklemmende en bij vlagen echt enge films van heeft gemaakt waarbij de spanning je regelmatig onder de huid gaat zitten. Die twee films zijn bij vlagen heerlijk ongemakkelijk bij bepaalde scènes en dat maakt ze enorm goed, want inhoudelijk waren het natuurlijk twee redelijk standaardfilms, maar die dus wel bovengemiddeld goed zijn door de uitwerking. En dat alles mis ik hier in deze derde film.

The devil made me do it is niet geregisseerd door James Wan (die is er wel bij betrokken geloof ik) en dat merk je gewoon. Wan is een meester in het opbouwen van spanning en niet voor te makkelijke schrikmomenten gaat. En al te fysiek werden die momenten bij hem ook nooit. Dat heb je hier dus wel. De film kent bij de momenten waar het spannend moet worden geen goede opbouw waardoor het gewoon zelden of helemaal niet eng wil worden. En er zitten dus ook best veel fysieke actiemomenten in, die ik ook niet al te imponerend kan noemen. En een niet enge Conjuring-film is gewoon sowieso een teleurstelling. Gelukkig gaat er ook genoeg goed. Zo vind ik Ed en Lorraine Warren gewoon heerlijke personages die me al tig films vermaken. Ik heb me ook wat verdiept in hun echte levens en dat vind ik gewoon interessant. De echte geluidsfragmenten op het einde die ze na elke film laten horen zijn bijzonder. Je gaat toch afvragen wat er allemaal echt van was.

Prima aanvulling op de franchise, maar ze mogen wel wat kritischer naar de reeks kijken, want deze was niet eng en ook diverse spin-offs haalden nooit dat niveau van Conjuring 1 en 2.

3*

Dit ja. (Ik quote kos zijn bericht gewoon na 13 jaar )

Het sterke aan deze film is dat het vanuit Duits oogpunt een kijkje geeft in hoe men destijds de Jodenvernietiging heeft gepland en laten uitvoeren. Dat blijf ik misschien nog wel een van de meest afschuwelijke dingen aan de Holocaust vinden, dat het gewoon is bedacht en gepland op een zakelijke wijze, alsof je een goede deal hebt gesloten. Zo kil, zo klinisch. Hoe bestaat het dat je gewoon met een groep gaat vergaderen over hoe je het meest efficiënt en snelst groepen Joden weg kan werken. Waanzin.

Maar als ik de film moet beoordelen als film, dan is het tegelijk ook een tikje langdradig. Het speelt zich af in 1 ruimte, er is alleen plek voor dialogen en na een uur had ik er eigenlijk wel genoeg van. Het acteerwerk was overtuigend, maar wat is het toch spijtig dat ze hier niet gewoon Duitse acteurs voor hebben ingeschakeld. Het blijft iets wat me altijd zal storen, WO II films waarin de voertaal Engels is bij Duitsers.

Overigens opvallend, aan het einde hoor je hoe het met de hoofdpersonen gegaan is na de oorlog. Het merendeel is toch nog wel oud geworden, vaak vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Dat voelt toch wel onbevredigend.

3*

Leuke wegkijker toch. Goede combo van horrorgedeeltes met het occulte en het thriller element.

Niet dat het een topfilm is, uiteindelijk is het toch een redelijk gemiddelde uitwerking geworden maar het boeit wel.

3*

Interessant idee, maar zó langdradig uitgewerkt dat ik er richting het einde niet al te veel zin meer in had. Goed eerste uur, met een mooi menselijk achtergrondverhaal van Foster, maar alles richting de reis duurt me te lang en is allemaal vergezocht. De reis zelf is mooi, inclusief het visuele aspect, maar niet voldoende om hier een topfilm van te maken. Gewoon behoorlijk, meer niet.

3*

Behoorlijk oninteressante film dat wel een boeiend onderwerp heeft, maar dit enorm vervelend uitgewerkt heeft. Normaal vind ik al die virus-films wel goed te kijken, maar deze versie met onderzoeken naar een vaccin weer niet. Ik kan me niet echt indenken dat veel mensen dit nu interessant vinden. En dan hebben ze nog wel een peperdure cast aangetrokken, die helaas niet uit weet te blinken. Het zijn vlakke rollen met te weinig diepgang. De film duurde honderd minuten, maar het voelde als 4 uur. Ik was er binnen het half uur al klaar mee.

2*

Een vermakelijke maar wel aardig ongeloofwaardige actie-thriller is dit achteraf voor mij geworden. Het plot is interessant en de aanwezigheid van Morgan Freeman is dat ook. Eindelijk eens een wat aparte, niet te standaard rol voor hem. Waar hij normaal de wijze oude man speelt heeft zijn rol nu eindelijk wat meer inhoud en pit. Het is ook vooral dankzij hem dat deze film niet erg tegenviel. Hij straalt wat uit, noem het klasse, maar hij blijft een erg prettig acteur om naar te kijken. Dat kan je niet van de rest van de cast zeggen buiten John Cusack na dan. De rest kan niet acteren en al die personages hadden 0% inhoud. Niet dat Cusucks personage nou hoogstaand was, maar hij kwam wel overtuigend genoeg over.
De film is wel geinig om te kijken maar wordt nergens echt spannend. Het is ook wel wat voorspelbaar tot het einde toe. Dat einde was nog wel de moeite, al wist ik al wel dat Freeman zo slecht nog niet was. Dat is hij immers nooit in zijn films. Ik vraag me wel af of hij nu toch niet voor de regering werkte aangezien je hoorde dat de man die hij gedood heeft een extremist met terroristische ideeen was.. Wel is de film met een aantal momenten de mist ingegaan. Leraar en basketbalcoach verandert in een halve Rambo die exact weet getrainde militairen uit te schakelen? En wat is dat nou weer met die slotscene waarin hij zit te flirten met die vrouw. Was er reden toe? Niet gezien in de film. Overigens nogal idioot aangezien dr vriend een dagje eerder afgeschoten werd voor haar ogen. Wat haar niet eens veel deed...nogal nep ook al hoorde je later dat ze wat uit elkaar gegroeid waren.
Maar goed, al bij al kijkt de film best weg voor een keertje.

3*

Interessante docu, maar het weet me niet de volle speelduur te boeien. Daarvoor had ik toch liever wat meer Ted Bundy aan het woord willen krijgen. De materie zelf is boeiend, maar de uitwerking soms wat eentonig. Wel bijzonder dat een man als Ted Bundy zoveel persoonlijkheden had. Charmant, intelligent, maar ook gewoon een gewetenloos monster. Wat hij gedaan heeft komt goed naar voren, maar zijn beweegredenen heel wat minder. Als je dan een docu maakt en het The Ted Bundy Tapes noemt, dan had ik meer diepgang willen krijgen over de persoon achter deze moordenaar. Niettemin kijkt het goed weg en is de speelduur met 4 afleveringen van een uur niet te lang en niet te kort. Het laatste half uur boeide me overigens misschien wel het meeste, als hij richting zijn dood gaat en plots begint te praten om zichzelf te willen redden. De haat van de bevolking jegens Bundy bereikte ook daarmee z'n piek.

3,5*

Cool Runnings is zo'n filmtitel die bijna iedereen wel kent. Weet je nog, van die Jamaicaanse bobsleeërs? Jazeker, Cool Runnings! De film is vermoedelijk bekender dan de sportieve prestatie. Anyway, ik heb dit vroeger wel eens gezien want stukjes kwamen me bekend voor. Maar dat moet ergers in de jaren 90 dan zijn geweest. Een grootse film is het niet, het Disneysausje hangt er ook wel sterk overheen. Toch is het wel een vermakelijke anderhalf uur. Cool Runnings voelt warm en vrolijk. Echt grappig is het allemaal niet, in de zin dat er geslaagde grappen in zitten. Wel voelt de vrolijke Jamaicaanse sfeer gewoon fijn. Je gunt die gasten hun succes en als ze aan het trainen zijn met een rijdende bobslee op een heuvel dan weet ik een lach niet te negeren. Mooi slot als ze crashen en dan alsnog met de slee op hun schouders over de finish kunnen gaan. Een prima einde van dit verhaal.

3*

Deze docu wilde ik toch even meepakken vanwege het bizarre verhaal over een fles cola in Coos zijn achterste, maar inhoudelijk is het vrij oninteressant. Sterker, door Coos zijn rumoerige jeugdjaren met blowen e.d. vroeg ik me tijdens het kijken ook af of alles is gegaan zoals hij het ervaarde. Zijn voormalige vrienden die hij belt lijken allemaal oprecht verbaasd. De vrienden van toen komen niet/nauwelijks voor de camera, zijn ouders werkten ook nauwelijks mee en dan hoor je het dus maar vanuit een enkel perspectief. Als het wel zo is gebeurd dan is het technisch gezien gewoon verkrachting, maar los van dat weet je ook niet hoe het destijds is gegaan, want het komt over als een slechte grap. Dan nog is het natuurlijk niet goed te praten, hij zou aangifte kunnen en misschien wel moeten doen. Ieder geval verdrietig voor hem dat hij er zo door is getraumatiseerd en dat het zijn leven zo heeft verpest, dat wens je niemand toe.

2,5*

Goed filmpje, eigenlijk vooral eens bekeken omdat ik altijd lees dat dit een van de betere acteerprestaties van Sylvester Stallone is. Waar ik het achteraf wel mee eens ben, al zijn er hier wel een paar echt beter. Maar Stallone is natuurlijk als actieheld niet een acteerkanon geweest met zijn beperkte mimiek en aparte stem, maar hij gaf zijn personages altijd wel charisma en power mee. Zeker in Rocky 1 en Rambo 1 vond ik hem wel overtuigen. Hier speelt hij juist het tegenovergestelde en dat doet hij wel leuk. Verder is dit best een aardige misdaadfilm met een behoorlijke hoeveelheid a-acteurs in hoofd- en bijrollen. Echt spannend of intens vind ik het niet worden, maar het kijkt goed weg en met een speelduur net onder de 2 uur is het ook lang genoeg zonder dat het langdradig weet te worden.

3,5*

Geinig om eens te zien, maar niet meer dan dat.

Ik had er eigenlijk wel veel van verwacht, maar het viel overall toch wat tegen. Bruce Willis was erg goed, daar ligt het nooit aan, maar verder vielen de rollen van Tracy Morgen als zijn partner en Sean William Scott als tegenstander tegen. Morgan was regelmatig zelfs gewoon irritant. Hij had wel een paar leuke momenten, maar dat was te weinig. Ik miste een beetje de chemie tussen de 2 cops. Het kwam een beetje overdreven over. Ik blijf altijd maar bij dit soort films terugdenken aan de erg leuke Lethal Weapon reeks met een fantastisch duo van Danny Glover en Mel Gibson. Dat politieduo is en blijft legendarisch.

Niet dat Cop Out een slechte film is hoor, in tegendeel. Maar alles is wat voorspelbaar en niet altijd even boeiend. Ook al moet zon film het toch vooral hebben van de dialogen tussen Willis en Morgan, toch moet je niet vergeten dat het plot ook leuk moet zijn.
Dat is het niet altijd en daarom is Cop Out een prima filmpje om eens te gaan zien, maar is het geen topper. Wel vond ik het slot geinig met Morgan die de stiefvader een pistool in de rug duwt als hij Willis' dochter naar het altaar wilde brengen terwijl Willis dat zelf had willen doen

3*