Contagion (2011)

Wat een bagger. Een soort van conditionering om allemaal in de rij te gaan staan voor je vaccinatie. Er is geen vaccinatie mogelijk. Het virus muteert te snel. Er is op heden geen vaccinatie voor SARS of HIV en vele andere virussen. In de film willen ze je dit overigens wel laten geloven. Wat wel de waarheid benaderd is dat men eerst voor zichzelf zorgt en de vriendjes. Ook wordt een blogger zwart gemaakt want wat weet die er nou van? De enige die B.S. mag verkopen is de overheid uiteraard. Ik heb een 10 keer beter script en nog gebaseerd ook op ware feiten. Google maar op de site van het CDC en de Zweedse wetenschapper Hultin plus Spaanse Griep virus.

Zeer profetische film vergelijkbaar met de huidige pandemie waar we nu inzitten maar dan wel met veel meer doden.

Zelfs grafieken met curves, lockdowns, wetenschappers en complotdenkers komen aan bod.

De zoektocht naar het vaccin verloopt zeer hobbelig.

De zeer spectaculaire beelden van de uitbraak en het ontdekken met allerlei snufjes van patiënt zero is heerlijke pulp.

Toch straf dat men 9 jaar geleden zo'n promofilm voor de farmaceutische industrie gemaakt heeft met een monster budget. ($60 miljoen)

Geestig hoe een niet al te opvallende film ineens volledig in de spotlights komt te staan vanwege hedendaagse gebeurtenissen. Contagion is zeker geen slechte film, maar de film is vooral bijzonder om te zien tijdens het hele COVID-19 gebeuren. De overeenkomsten met het echte leven anno 2020 zijn indrukwekkend; schijnbaar hebben scenarist Scott Z. Burns en regisseur Soderbergh goed hun huiswerk gedaan destijds. Soderbergh doet wat hij veelal doet; een grote cast verzamelen en iedereen mag even zijn of haar ding doen. Contagion is niet enorm spannend, het is vooral een interessante schets van een situatie en een aaneenschakeling van scènes. Het is allemaal prima gemaakt, dat zeker. Soms iets te simplistisch - ik pikte dat hele gedoe rondom Jude Law niet altijd helemaal - en iets te fragmentarisch naar mijn smaak, maar een interessant product is het wel. Maar dat interessante komt waarschijnlijk vooral omdat we er op dit moment middenin zitten. Vraag me af hoe het was om deze film anno 2011 te zien; ongetwijfeld was de impact dan minder groot.

3 sterren.

Weinig bijzonder filmpje over wat er gebeurt bij een virusuitbraak. Het helpt niet dat we inmiddels zelf een maatschappij-ontwrichtende pandemie hebben die niet alleen sowieso echter maar mogelijk nog gekker is met z’n economische effecten, virusontkenners en discussies over schoonmoederknuffelende ministers…

Heb deze recente film (2020) gisteravond bekeken. Laat ik het maar ronduit zeggen: het lijkt wel een slappe remake van Contagion (2011), jullie wellicht bekend. Veel elementen zijn letterlijk gekopieerd uit die prima film van Steven Soderbergh, zoals bijv. de zoektocht naar patiënt nummer 1, de wereldwijde wedloop naar een vaccin, landen die elkaar willen aftroeven, enfin zo kan ik nog wel doorgaan want er zijn talloze (te veel) overeenkomsten.

Een zwak punt vind ik dat de makers nog verder focussen op het onverklaarbare wantrouwen onder het grote publiek (mondkapjes, samenzweringstheorieën) terwijl ondertussen de sterftecijfers oplopen. Dat je die "live" kunt volgen op de website worldometers.info is trouwens wel geniale marketing, en was voor mij een belangrijke reden om deze film te willen zien. Het hamsteren van wc-papier was hilarisch, maar past eigenlijk niet in een serieuze film.

Helaas ontbreken in deze remake bekende acteurs, we moeten het vooral doen met B-sterren en amateurs. Het subplotje met de narcistische Amerikaanse president vond ik nogal vergezocht. Zeer onwaarschijnlijk dat ze de WHO terzijde zouden schuiven!

O ja, een grote misser is de incubatietijd van 2 weken, zo'n spanningsboog werkt echt niet in een blockbuster, dat zag Soderbergh toch beter want daar hoefden we niet zo lang te wachten tot men de pijp uitging. Verder is het eeuwig zonde dat ze in deze films steeds weer aankomen met vleermuizen. Bedenk eens wat anders, gebruik je fantasie, zou ik zeggen!

Toen deze film in 2011 uitkwam en daarna tot 2020 dachten we bij het bekijken van deze film: "Jaja, zal wel".

Nu eind 2020 zien we in deze film toch heel veel zaken terug die nu met covid-19 in 2020 ook hebben gezien, zoals hamsteren, mensen die elkaar niet meer vertrouwen, social distancing, mondkapjes, vloggers en mensen op zoek naar alternatieven die kalt-gestellt worden, bobo's die wel goed voor zichzelf zorgen, farmaceuten die stinkend rijk worden, artsen die zelf ook overlijden aan het virus, china/hong kong als bron, een vaccin dat snel ontwikkeld is en problemen die spelen met uitrollen van vaccin.

Tja ...

Ondanks dat ik met vragen bleef zitten, de deskundig (vrouw) die was gegijzeld, verliet het vliegveld en toen?

Zijn de kinderen gered in het dorp waarvoor zij gegijzeld werd? Hoe liep het af met de dokter die zijn vaccin aan een kind gaf? En dan hadden we nog een blogger, werd deze later vervolgd door de zelfverrijking van zijn voorkennis en hielp dat medicijn waarover hij het had?

Toch ben ik ondanks mijn vragen niet al te negatief want de film op zich boeide wel. Ook omdat je lijnen kunt trekken naar het heden. Het gedrag van mensen als ze met dood en ziekte worden bedreigt en hoe ze kunnen reageren bij mogelijke toekomstige tekorten aan medicatie en voedsel.

Zoals gezegd, ik ben in zijn totaliteit en ondanks de vragen waarmee ik bleef zitten toch niet al te negatief en gun de film een 7-.

Vandaag nog eens gekeken na een aantal jaar .hoe actueel is deze film nu.

Bizar toch hoe sommige films de realiteit inhalen en waar je moet vaststellen dat we in een wereld leven waarbij zo’n virus je hele leven overhoop haalt. Nu, ondanks enkele herkenbare gebeurtenissen en het best fijn is dit te vergelijken met de wereld vandaag, wil dat nog niet zeggen dat dit een visionaire of goede film is. Degelijk, dat zeker, maar ook niet meer dan dat.

Beetje rommelig bij momenten in die zin dat subplots of situaties niet verder afgewerkt worden. Fragmentarisch dus zoals ook anderen het hier al beschreven. Geen film die ik spontaan zou opgelegd hebben, maar met COVID op de achtergrond zijn dergelijke doemfilms best wel eens fijn om te aanschouwen.

Ik miste houvast en betrokkenheid met de personages. Weinig diepgang en dus ook geen emotionele band. Beetje jammer eigenlijk, want het potentieel was er.

Komt zeer dicht bij de realiteit.