Meningen

Spannend opgebouwde noorse rampenfilm, over het aardbevingsgevaar rondom het prachtige Geiranger-fjord. Ik ben daar zelf ooit op vakantie geweest, iets dat wel zorgt voor een extra leuke kijkervaring. Alhoewel, leuk... Qua intensiteit steekt de film de meeste amerikaanse genregenoten naar de kroon en ook wat special effects betreft valt dit zeker niet tegen. De personages zijn daarnaast sympathiek, waardoor je makkelijk met ze meeleeft. Eén en ander duurt net iets te lang, vooral naar het einde toe, en sentiment wordt niet overal buiten de deur gehouden, maar al met al is dit een prima thriller.

Interessante maar qua opzet nogal beperkte documentaire waarin acteur Andrew McCarthy probeert te achterhalen wat er precies gebeurde nadat hij en andere zeer succesvolle leeftijdsgenoten in 1985 werden uitgeroepen tot de Brat Pack. De sympathieke McCarthy, die de documentaire ook regisseert, valt hier en daar een beetje in herhaling en hij blijft op negatieve wijze hangen in en aan het verleden, maar het is leuk om zijn ontmoetingen te zien met oa Demi Moore, Rob Lowe en Emilio Estevez.

Pixar zit duidelijk in een creatief mindere fase momenteel. Cars 2 viel al flink tegen en deze Brave behoort ook absoluut niet tot het betere werk van de studio. Natuurlijk ziet alles er weer geweldig uit, met prachtig kleurgebruik en sublieme animatie, maar inhoudelijk is de film aan de dunne en soms zelfs simplistische kant. De liedjes die sporadisch opduiken zijn ook vrij tergend. Gelukkig is de stemmencast leuk en is hoofdrolspeelster Merida een overtuigende creatie (dat wilde rode haar is bijvoorbeeld geweldig!). Er valt ook best wat te lachen hier en daar en op bepaalde momenten is de film behoorlijk spannend, maar uiteindelijk blijf je toch met het gevoel zitten dat Pixar hier onder hun kunnen zit te werken.

De film heeft niet meer de impact die ik me kan herinneren uit 1995, maar toch blijft dit een ijzersterk verhaal, fraai in beeld gebracht en bijzonder meeslepend. De romantische elementen zijn wat zoetsappig en oubollig uitgewerkt (en de stroperige muziek maakt alles nog erger), maar de film heeft voldoende stootkracht en kwaliteit om dit te compenseren. Groots spektakel.

Lekker botte misdaadfilm, met een overtuigende atypische rol van Vince Vaughn. De gebeurtenissen worden steeds ongeloofwaardiger naarmate de film vordert, maar tegelijkertijd wordt alles steeds vermakelijker. Ultragewelddadige toestanden in ieder geval. Leuk ook om Don Johnson weer eens te zien. Het begin sleept een beetje en de film had wel iets sterker afgerond kunnen worden, maar verder een prima bruut filmpje.

Fascinerende, knap gemonteerde documentaire over het politiek bewogen jaar 1975 en de keur aan geweldige films die in dat jaar werden uitgebracht. Aan de hand van slim gekozen fragmenten uit die films trekken de gebeurtenissen van 1975 aan ons voorbij en zien we hoe het reilen en zeilen van de Verenigde Staten wordt gereflecteerd door Hollywood. De prima voice-over is van Jodie Foster, die in 1975 te zien was in... Taxi Driver.

Vermakelijke romantische komedie, vooral de moeite waard door een hier betoverend mooie Audrey Hepburn. Haar drukke personage is overigens wel behoorlijk vermoeiend. Gelukkig biedt de onderkoelde en rustige George Peppard goed tegengas. De plot kent een aantal dubieuze details en de film is hier en daar erg flauw (met een volstrekt miscaste Mickey Rooney als zogenaamd chinese bovenbuurman), maar de onverwoestbare romantiek van het hele gebeuren geeft de film iets tijdloos.

Originele, levendige film met een weergaloze rol van Cillian Murphy als de altijd optimistische, naïeve maar mentaal sterke travestiet Kitten. Het verhaal wordt nogal fragmentarisch verteld, waardoor het helaas niet altijd even meeslepend is. Hier en daar ook wat flauwe humor en overbodig subplotjes. De opmerkelijke rol van Murphy en een prima supporting cast maken het echter de moeite waard, geholpen door een treffend tijdsbeeld.

Spannend, zij het qua plot wat beperkt drama over twee zussen die tijdens een duiktrip te maken krijgen met een rotsverschuiving, waarna één van hen onder water vast komt te zitten. De twee hoofdrolspeelsters leveren degelijk werk en de film zit visueel sterk in elkaar, daarbij oneindig geholpen door de werkelijk schitterend locatie, de Lofoten in het noorden van Noorwegen. Op gegeven moment dreigen de beperkingen van de plot de film een beetje op te gaan breken, maar gelukkig wordt de boel daarna snel afgerond. En met 80 minuten is het allemaal net lang genoeg.

Heftig en ranzig, deze intense deense thriller over een cosmeticabedrijf met een wel heel lugubere aanpak om veroudering tegen te gaan. Niet voor tere zieltjes, met een vrachtlading aan bloederige toestanden en excessief geweld, voornamelijk gericht tegen mooie jonge vrouwen. Mensen die een film als Martyrs kunnen waarderen zullen hier ook wel mee uit de voeten kunnen. Goed gemaakt en gespeeld dus en bijzonder overtuigend in beeld gebracht. Maar wel naar.

Grappige, soms aandoenlijke film over een eenzame man (David Earl) die uit alledaagse rommel een robot weet te bouwen om hem gezelschap te houden. De onderkoelde humor werkt aanstekelijk en het simpele maar oprechte verhaaltje is doeltreffend, alhoewel soms iets te voorspelbaar uitgewerkt. De stem van robot Charles (Chris Hayward) is geweldig.

Beetje eenzijdige maar wel onderhoudende documentaire over leven en werk van Brian Wilson, de geniale maar tegelijkertijd zwaar aan schizoaffectieve stoornis lijdende drijvende kracht achter oa The Beach Boys. Door de continu angstige Wilson rond te laten rijden langs belangrijke plekken uit zijn verleden met een goede vriend van hem, journalist Jason Fine, worden er sporadisch memorabele momenten herbeleefd, al dan niet pijnlijk. Fine weet zijn vragen heel slim strategisch te stellen, op momenten dat Wilson op zijn gemak is.

Sfeervolle, sterk door David Lynch en films als Chinatown beïnvloede misdaadtriller. Mooi camerawerk en sterk gespeeld; vooral Gordon-Levitt is uitstekend in de hoofdrol en bewijst na zijn prachtrol in Mysterious Skin opnieuw een talent te zijn om in de gaten te houden. Het verhaal komt aanvankelijk nogal ingewikkeld over maar blijkt uiteindelijk als een puzzel keurig in elkaar te passen. Niet overal even sterk: de film moet even op gang komen en de nadruk op sommige nogal theatrale dialogen komt af en toe wat geforceerd over.

Intrigerende duitse thriller over een ruziënd stel dat in Hamburg in hun eigen flat gevangen zit door een ondoordringbare zwarte muur. De mysterieuze plot ontvouwt zich op spannende wijze en de personages zijn niet al te vervelend. Leuk gemaakt ook, met veel aandacht voor de production design van de verschillende appartementen.

Overbodige amerikaanse remake van het franse Banlieue 13, een aktiefilmpje dat feitelijk al niet zo bijzonder was. Originele scriptschrijver Luc Besson pende ook deze remake, die vooral uitblinkt in middelmatigheid. Paul Walker, in één van zijn allerlaatste rollen, is vlak en anoniem; David Belle imponeert sporadisch nog steeds met zijn maffe stunts, maar onder de saaie en vooral op veilig spelende regie van Camille Delamarre krijgt niets en niemand een kans om een echt positieve indruk achter te laten.

Wanneer je de tv-serie uit 1981 reeds kent voegt dit niet veel toe, behalve een veel hoger tempo, maar op zich is deze uiterst verzorgde versie van het boek van Evelyn Waugh redelijk geslaagd. Een degelijke cast, fraaie locaties en het verhaal blijft natuurlijk mooi en meeslepend. De tv-serie blijft superieur, maar dit is een goed alternatief wanneer je geen tijd hebt om tien uur te investeren.

Best leuke komedie uit de stal van Judd Apatow. Dat betekent dus ook hier weer een aantal geforceerd ranzige komische momenten en een te lange speelduur, maar gelukkig is de film voor het grootste gedeelte zeer onderhoudend en voelt het niet aan alsof alles te lang duurt. De cast is eersteklas, met vooral Wiig en Byrne uitstekend. De vaak hilarische dialogen en de uitstekende timing van de grappen tillen dit makkelijk boven de middelmaat uit. Dan nemen we de sporadische over de top momenten maar op de koop toe.

Sterke film van Spielberg, geschreven door de gebroeders Coen, prachtig gespeeld en fraai in beeld gebracht. De subtiel opgebouwde en bij vlagen erg spannende plot zit goed in elkaar, met veel aandacht voor detail. De hier nogal vadsige Tom Hanks is uitstekend in de hoofdrol, maar ook alle bijrollen (vooral die van de onderkoelde Mark Rylance als de gevangengenomen russische spion) zijn uitstekend. Er wordt een overtuigend tijdsbeeld geschept, met de constructie van de berlijnse muur als ijzingwekkend hoogtepunt.

Onverwoestbare klassieker, nog steeds spannend en meeslepend. Erg grappig ook, vooral door de ultieme droogkloot-rol van Alec Guinness. Aan de (te) lange kant, maar gelukkig bouwt één en ander toe naar een spectaculaire climax, waardoor je bepaalde overbodige scenes door de vingers kunt zien.

Gelukkig iets beter dan het vorige deel, wat vooral te danken is aan de zeer welkome aanwezigheid van Hugh Grant en de leuke rol van Chiwetel Ejiofor. Zellweger is helaas suffer en muiziger dan ooit. Dat haar personage überhaupt nog iemand weet aan te trekken zorgt er haast voor dat je deze romantische komedie kunt indelen onder het kopje science fiction.

Best leuk, maar na een sterke eerste helft wordt alles wel steeds flauwer en vlakker. Ik moet zeggen dat ik ook behoorlijk werd afgeleid door de chirurgische ingrepen in het gezicht van Zellweger. Dat werkt toch best vervreemdend. Maar goed, her en der valt er aardig wat te lachen en de onderkoelde aanwezigheid van Emma Thompson maakt veel goed.

Onverwoestbare klassieker, romantisch en subtiel aangrijpend. Het ogenschijnlijk simpele verhaaltje is prachtig uitgewerkt en Celia Johnson en Trevor Howard zijn voortreffelijk in de hoofdrollen. De film is fraai geschoten in zwart/wit en biedt ook qua montage een aantal verrassingen. Natuurlijk doet één en ander nogal gedateerd en oubollig aan, maar dat draagt juist bij aan de charme van het geheel.

Prima aktiefilmpje, deze dure Netflix-original, met een leuk gevonden plot en degelijk werk van zowel Will Smith als Joel Edgerton. Smith is nog steeds leuk in dit soort rollen. Begint erg sterk en houdt de kwaliteit lang vast, al komt er tegen het einde wel een beetje de klad in. Niettemin een leuk filmpje, met genoeg spektakel en bloederige toestanden om de aandacht er bij te houden. Netflix timmert lekker aan de weg de laatste tijd.

Een sterk concept, voorspelbaar maar vakkundig uitgewerkt. Verwacht geen groots spektakel; dit is een low budget horrorfilm met een licht superhelden-sausje. Goed gemaakt en gespeeld in ieder geval, met nare en expliciet in beeld gebrachte moordpartijen. Voor de liefhebber dus.

Leuke, originele film met een maf uitgangspunt maar verrassend toegankelijk qua uitwerking ervan. Dat is wellicht ook direct het grootste probleem: de sympathieke personages staan de bizarre plot een beetje in de weg. Niettemin erg onderhoudend, met een innemende hoofdrol van Kyle Mooney. Leuk ook om Mark Hamill weer eens in een toffe bijrol te zien.

Meeslepend, bijzonder grimmig westerndrama, waarbij de kijker weinig bespaard blijft. Gelukkig is de plot boeiend, de cast unaniem uitstekend en de verhaalstructuur zeer inventief. Daarnaast ziet de film er prachtig uit. Lang, maar zakt eigenlijk nergens in. De climax laat wellicht wat steekjes vallen maar dat zie ik graag door de vingers. Geslaagd buitenlands uitstapje in ieder geval voor regisseur Koolhoven. Kunnen we trots op zijn!

Het 'difficult second album' syndroom gaat de gebroeders Philippou opvallend makkelijk af, getuige deze angstaanjagende en zeer naargeestige opvolger van hun eerdere wereldhit Talk To Me. Deze film heeft zeker overeenkomsten met dat enge werkje, al doen ze er hier nog een schepje bovenop qua gruwelijkheden en onbehaaglijke toestanden. Direct vanaf de eerste seconden zit de sfeer er bijzonder naar in, met direct een aantal visuele details waar mijn maag gelijk al moeite mee had. En van daaruit wordt het alleen maar erger. De film is traag maar zeker niet saai, zeer sterk gespeeld en vakkundig opgebouwd. Van deze broers kunnen we in de toekomst nog veel narigheid verwachten, denk ik zo!

Weinig originele maar wel sfeervolle en degelijk gespeelde misdaadfilm over een zwijgzame chauffeur (Barry Pepper) die na een overval een nietsvermoedende jongeman (Jamie Costa) moet vervoeren naar een mysterieuze eindbestemming. Pepper is uitstekend in de onderkoelde hoofdrol en de film is spannend opgebouwd, al loopt de boel in de rommelige climax een beetje van de rails. Tot die tijd is de film echter goed te doen.

Sober, grimmig plattelandsdrama over twee rivaliserende families die elkaar het leven zuur maken. Goed gespeeld; hoofdrolspelers Christopher Abbott en Barry Keoghan zijn indrukwekkend en de bescheiden supporting cast is prima op dreef. De plot heeft niet veel om het lijf en de finale is niet helemaal bevredigend, maar de voortdurend dreigende sfeer en de perspectiefwisseling halverwege houden de boel interessant.

Best interessant, dit portret van een popster die gevangen zit in roem, familie en haar eigen juridische status, maar de uitwerking laat te wensen over. Journaliste Jenny Eliscu en filmmaker Erin Lee Carr vinden zichzelf net iets te geweldig en de geïnterviewde betrokkenen spreken nou niet bepaald tot de verbeelding. Het ontbreken van de medewerking van Britney Spears zelf wordt aanvankelijk redelijk goed ondervangen door een objectieve aanpak, maar uiteindelijk heeft de documentaire niet heel veel boeiende zaken te melden en zeurt de boel maar een beetje door.