menu

The Bridge on the River Kwai (1957)

mijn stem
3,73 (1249)
1249 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Oorlog / Drama
161 minuten

geregisseerd door David Lean
met William Holden, Alec Guinness en Sessue Hayakawa

Britse oorlogsgevangenen krijgen tijdens de Tweede Wereldoorlog van de Japanners als taak om een brug te bouwen in een jungle in Azie. Onder leiding van Colonel Nicholson behalen de gevangenen een morele overwinning op de Japanners door alle touwtjes bij het bouwen in handen te nemen. Wat ze echter niet weten is dat er een geallieerde missie gepland staat om de brug te vernietigen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=RlC7XBayj0s

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Alathir
4,0
Een lange film maar wel een indrukwekkende die echt wel de moeite waard is om te bekijken. Nu weet ik ook ineens waar dat deuntje vandaan komt. Heerlijk!

The Bridge on The River Kwai is een film die gaat over onder meer gek worden en botsende ego's. Ze zeggen wel dat het om principes gaat maar ze willen uiteindelijk gewoon allebei hun gelijk halen. Proficiat ook aan de Japanse kolonel die ook lange tijd geen vingerbreedte wou toegeven aan kolonel Nicholson. Het levert boeiende taferelen op en oorlogsvoering op een ander kleinschaliger gebied. Enerzijds hebben we de Japanse kolonel Saito die onder een immense tijdsdruk staat om de brug af te krijgen (psychologisch dus onder druk) en anderzijds de Britse kolonel Nicholson die vooral lichamelijk op de proef wordt gesteld.
Het is dan ook frappant hoe we de superieure harde Japanse kolonel emotioneel zien worden nadat hij al die toegevingen moest doen. Later zien we echter dat hij erg tevreden is met het Britse werk.

Het belangrijkste thema van de film is echter dat men door vast te houden aan bepaalde ideologieën het verschil niet meer wenst te zien of kan zien tussen wat goed is en wat niet. Het gaat zelfs zo ver dat de Britse kolonel zich tegen zijn eigen troepen keert om zijn brug te beschermen - de brug is volgens hem namelijk een symbool van Britse grootheid en hij is er duidelijk aan gehecht geraakt.


Het tempo van de film was op de meeste momenten prima alleen rond het middenstuk is het wat saaier. Het eerste deel vond ik over het algemeen wel het leukste al mocht het laatste uur er ook wel zijn. Gelukkig is het allemaal genietbaar en zat ik goed in de sfeer van de film.
Het einde is wel een beetje aan de lachwekkende kant. Voor de actie moet je deze film niet opzetten, er wordt namelijk amper in geschoten voor een oorlogsfilm.

avatar van tbouwh
4,0
Heerlijke klassieker. Wat jammer van het knullige slotstuk, anders had er zonder meer een 4,5'je ingezeten.

avatar van mrklm
4,5
“The Bridge on the River Kwai” speelt zich af in een WOII gevangenenkamp midden in de jungle van Thailand. Een eenheid van het Britse leger onder leiding van Colonel Nicholson heeft zich overgegeven en fluiten de melodie van de uitdagende ‘Colonel Bogey March” terwijl ze het kamp binnen marcheren. Wanneer Colonel Saito [Sessue Hayakawa, een internationale filmster in de jaren ’10 en ’20] laat weten dat hij verwacht dat iedereen hard gaat werken, wijst Nicholson hem erop dat de Conventie van Genève duidelijk aangeeft dat officieren in gevangenschap uitgesloten zijn van handmatige arbeid. Saito, die vanuit zijn Bushido-code geen respect kan opbrengen voor die conventie, noch voor het feit dat Nicholson zich heeft overgegeven, geeft echter geen duimbreed toe. Wanneer Nicholson en zijn officieren blijven weigeren, doet Saito er alles aan om hem op zijn knieën te krijgen. Ondertussen plant Commander Sears [William Holden], een Amerikaanse krijgsgevangene, die weigert zich neer te leggen bij de status quo, tegen de zin van Nicholson een ontsnappingspoging.

De actie in deze klassieke oorlogsfilm beperkt zich tot de spannende en ironische finale. “The Bridge on the River Kwai” toont vooral hoe de enorme culturele verschillen tussen de Japanners en de Britten het onmogelijk maken om wederzijds begrip en respect op te brengen. Voor Westerse kijkers is Alec Guinness een held, wiens Victoriaanse halsstarrige hang naar regels hem ertoe brengt om zijn leven op het spel te zetten. Wie de Bushido-code kent, begrijpt ook waarom Saito geen enkel begrip en respect kan opbrengen voor een kolonel die een bevel om zich over te geven blindelings opvolgt en weigert te vechten tot de laatste man. De Amerikaanse Sears is hier een pragmatist, die getuige is geweest van de meedogenloosheid van de Japanners en meer verwondering dan bewondering toont voor Nicholsons koppigheid.

Guinness, Holden en Hayakawa zijn perfect gecast in de hoofdrollen: drie acteerkanonnen die de drie verschillende perspectieven in deze film tot leven weten te brengen. Carl Foreman en Michael Wilson bewerkten het boek van Pierre Boulle tot een ijzersterk scenario en David Lean brengt dit alles sober en effectief in beeld. De opening en de finale zijn huzarenstukjes qua beeld, geluid en montage, maar verder zorgt hij ervoor dat de acteurs het verhaal vooruit stuwen. De film speelt zich vrijwel volledig in het kamp af, dus, afgezien van enkele goed gekozen longshots en aerialshots, blijft de camera in het kam en zijn het de acteurs die de kijkers geboeid weten te houden. Lean bouwt de spanning enorm op in de onvergetelijke finale van één van de meest memorabele oorlogsfilms aller tijden.

avatar van baspls
3,5
Alec Guinness (bij velen bekend door zijn rol als Obi-Wan Kenobi in Star Wars) speelt de rol van de volhardende Britse Colonel Nicholson die vastbesloten is om de krijgsgevangenschap van zijn soldaten volledig volgens het boekje en in alle orde te laten verlopen. Hij had echter niet gerekend op de Japanners en de brug die ze hun willen laten bouwen.

Net als die andere grote David Lean-films is The Bridge on the River Kwai geschoten in het prachtige cinemascope formaat waarin de mooie tropische locaties volledig tot hun recht komen. Zoals de poster al zegt - destined to become a classic - is het een echte klassieker die iedereen wel eens gezien moet hebben. Toevallig is het de eerste (en een van de enige) films die mijn grootvader in de bioscoop heeft gezien. Vanuit Nederlands oogpunt zijn de Japanners misschien ietwat hoffelijk uitgebeeld, al waren de echte Saito en Nicholson zelfs erg goede vrienden naar het schijnt. Hoe de film de cultuurverschillen uitbeeld is ook interessant gedaan, vanuit Saito is het erg logisch dat hij Nicholson veracht. Hij heeft zich overgegeven, terwijl volgens de Japanse code het eervol is om tot de laatste man te vechten en anders seppuku te plegen. Wat wij als Westerlingen als hoffelijke Britse starheid zien is in de ogen van een Japanner laf en zelfzuchtig.

Opmerkelijk is dat de film op het eerste gezicht een film over de discipline en volhardendheid van het Britse leger lijkt maar uiteindelijk een pure anti-oorlogsfilm blijkt te zijn . Nicholson weigert tegen het verdrag van Genève in zijn officieren te laten werken en offert zichzelf zelfs hier voor op. Als de Japanse gezaghebber tot inkeer komt en Nicholson de brug mag bouwen verliest deze zich echter zo in de brug dat hij zijn officieren en gewonden als nog laat werken. Als special forces de brug op willen blazen om de doorvoer van Japanse soldaten naar India te stoppen probeert Nicholson ze zelfs te stoppen. De brug is zijn levenswerk. Dan realiseert hij zich pas wat er aan de hand is en blaast hem zelf op. De doctor zegt Madness! Madness! en op een haast parodistische wijze horen we de bekende fluitmars terwijl de camera over de dode mannen naar de kapotte brug pant.

avatar van Fisico
4,0
Een prachtige oorlogsfilm deze 'The bridge on the river Kwai' met de gelauwerde Sir Alec Guinness in de hoofdrol als de charismatische kolonel Nicholson. Het is geen typische oorlogsfilm, maar het is het psychologische spel tussen vooral kolonel Nicholson en kolonel Saito dat hoge toppen scheert. Wanneer de troepen van Nicholson verplicht worden in krijgsgevangenschap een belangrijke spoorbrug te leggen, protesteert Nicholson hevig door zich te beroepen op één of andere internationale krijgswet dat officieren hiervan vrijgesteld dienen te worden. Wat volgt is een psychologisch steek- en machtsspel tussen beide heren.

Ook Saito zet een voortreffelijke rol neer. Het is een harde man, maar is eigenlijk iemand die alleen orders uitvoert en zijn taak - namelijk het bouwen van een brug - zo goed mogelijk wil vervullen. Het is een man met eergevoel en plaatst zijn gezag en trots opzij met het oog op de best mogelijke manier om de opdracht te vervolmaken. Geen meedogenloze Japanse bevelhebber, refererend naar de gruwelijke strafkampen die de geschiedenis ons naliet. Het komt de film ten goede dat Lean niet in deze gekleurde valstrik tuinde.

Nicholoson wint het pleit en vergaart meer en meer invloed over wie, hoe,waar, wanneer en wat betreffende de bouw van de belangrijke brug. Interessant om op te merken hierbij is het feit dat Nicholson het besef verliest dat hij halvelings collaboreert en de vijand een grote dienst bewijst. Hij plaatst zijn eigen prestige, vakmanschap en leiderschap als een eerste de beste haantje voorop. Hij verliest daarbij echter nooit het welzijn van zijn mannen uit het oog, maar mist op den duur wel het grotere plaatje van de oorlog. Ik meen begrepen te hebben dat dit Lean niet overal in dank werd afgenomen?

Een ander sterk punt is haast de perfectie en met veel oog voor detail waarmee Lean alles in beeld brengt. De voorbereidingen in het water om de brug op te blazen, de observaties van de brug nemen heel wat filmminuten in beslag. Maar het is geen opvultijd geworden, integendeel, ze tillen de film naar een hoger kwalitatief niveau.

Ook het marsdeuntje ‘The Colonel Bogey March’ zal ik voortaan linken aan The bridge on the river Kwai. Heerlijk nostalgisch deuntje! Prachtige film al strookt het niet met de definitie van een Japans werkkamp, maar een oorlogsfilm hoeft niet steeds een ode of visualisering te zijn aan geweld en martelingen. Het is net doordat deze film sereen gebracht is, dat erover gesproken wordt waardoor de échte gruwel nooit vergeten wordt. Hetzelfde effect heeft La vita è bella op mij gehad: het is net de subtiele insteek die ervoor zorgt dat je nooit vergeet wat er écht gebeurd is.

avatar van Malli
4,0
Zeer onderhoudende oorlogsfilm. Intense vertolkingen van Alec Guinness en Sessue Hayakawa.

avatar van Boneka
4,0
geplaatst:
Vandaag maar eens voor de zoveelste keer naar The Bridge on the River Kwai gekeken. Nu in 4K. Bijzonder beeld? Nee dat helaas niet. Jammer eigenlijk want hij kan best nog een facelift gebruiken. De gebruikelijke foutjes zitten er helaas nog in. Veel ruis vooral in the sky en de adelaar zit er nog in met een flinke hik. En natuurlijk is de HDR versie weer net iets te donker. Jammer. Verder wel redelijk strak en net een tandje beter dan de blu ray versie. Geluid is goed met Atmos als je dat tenminste hebt.

Tja over de film ga ik niks meer zeggen. Eerste beurt zal ergens rond 1978 zijn geweest in de bios. Het is gewoon een heerlijke avontuurlijke oorlogsfilm geworden, met mooie beelden een goed verhaal deels op waarheid berust, maar de rest behoorlijk mooier gemaakt dan het was. Blijft een absolute klassieker pur sang!

Gast
geplaatst: vandaag om 05:38 uur

geplaatst: vandaag om 05:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.