The Bridge on the River Kwai (1957)

In het eerste derde van de film krijgen we de krachtmeting tussen de twee koppige karakters Guinness en Hayakawa, die feitelijk eenzelfde waardensysteem van eer aanhangen.

Na de ontsnapping vormt zich een tweede parallelle storyline van de missie om de brug - die feitelijk een monomane erezaak van een Brítse officier is geworden - te gaan opblazen. Hier krijgen we de levensgenieter, womanizer en cynicus Shears, die alles minder serieus en menselijker opvat, tegenover de heroics van Warden.

Na een mooie montage tussen de viering en het plaatsen van de bommen komt alles ten slotte samen in een - mede door het naderende gefluit van de trein - oprecht spannende climax, hoewel ik vond dat de confrontatie tussen Shears en Nicholson beter moest, daar zat meer in ('You? You!' en dood). Hetzelfde geldt voor het neervallen van Nicholson op de ontsteker. Ik had het hem dan liever in volle bewustzijn zien doen wanneer hij neerging of net erna zien bezwijken. Een multi-toepasselijke eindschreeuw van de nuchtere legerdokter Clipton.
Dit kan echter niet beletten dat ik drie uur zonder verveling heb zitten kijken naar deze klassieker - met degelijke fotografie, goede acteerprestaties/psychologische karakterontwikkeling en vaak dito dialogen - mits besef van de historische afwijkingen!

Britten boven in deze toch wel klassieker.

De film toont niet de gebruikelijke, zoals we recentelijk gewoon zijn, extreem realistische gruwel van de oorlog, maar legt toch het accent op het waanzinnige er van.

Het eerste gedeelte van de film vind ik heel knap, het einde wel boeiend. Middenin gaat men wat afdwalen en de romantische, avontuurlijke tour opgaan.

Het geheel is m.i. echter goed. Enkele onpreciesheden in het verhaal zijn te vergeven en de humor bijwijlen er in vervat, komt ten goede.

Het lijdt ook geen twijfel dat de film destijds een zekere populariteit putte uit de bekende deun, met veel Britse flegme gebracht.

Lang geleden dat ik hem zag maar ik was er destijds wel van onder de indruk. Het acteerwerk was dik in orde, de opbouw van de film was erg sterk en de film kent een paar zeer indrukwekkende en memorabele scenes waaronder de opbouw en het uiteindelijke opblazen en instorten van de brug . Enigste minpunten waren dat hij veels te lang duurde en vooral in het middenstuk wat saai was.

3,5 sterren

Heel lang geleden meer dan 1 keer bekeken. vond het destijds een zeer goede film met goed acteerwerk en goed verhaal. Nu nog eens bekeken en dan komt er wel een beetje de sleet op.

Vandaag de film voor de 7e keer gezien en hij blijft gewoon FANTASTISCH! Een van de allerbeste oorlogsfilms ooit gemaakt.

Een 5.0* (10)

Vergelijkbaar met Lawrence of Arabia : veel te traag en te langdradig. Persoonlijk vond ik de karakters niet goed uitgewerkt, kreeg maar weinig gevoel bij het wel en wee van de hoofdpersonen. Vond William Holden in Sunset Boulevard een stuk beter.

Een leuke film om te zien maar ook ik vond de film iets te traag en langdradig.

Verhaallijn is simpel en toch wel een klein beetje voorspelbaar maar wel goed uitgewerkt maar dat mag ook wel na bijna drie uur film.

De acteurs waren wel stuk voor stuk goed maar ook daarbij geldt dat de personages beter uitgewerkt hadden kunnen worden , daar was immers tijd genoeg voor. Ik denk ook dat dat de reden was dat het middenstuk een beetje saai was.

Ik heb de film op dvd bekeken en wat daarbij opvalt is dat het beeldkwaliteit voor een film uit 57 gewoon heel erg goed is. Dat komt heel goed tot zijn recht met de mooie geschoten beelden. Het geluid is ook opgepoetst naar een 5.1 spoor in plaats van de originele mono track. Ondanks dat is het toch hoorbaar hoe oud de film is. Er worden weinig tot geen surroundgeluiden gebruikt wat ik persoonlijk jammer vind.

Voor mij is de film 3,5* omdat het gewoon een goede klassieker is.

Mooi maar langdradig verhaal. Kan de film niet helemaal goed voor de geest halen, want het is al een tijd geleden dat ik hem heb gezien. Heb me er toen redelijk mee vermaakt.

Waarom staat deze niet in de top 250? Is dit een geintje of zo?

Deze hoort in de top 250, een échte klassieker. Heeft destijds ook aantal oscars gewonnen!!!

Een erg indrukwekkende film die wel makkelijk weg kijkt. Erg mooie beelden en een mooi verhaal. Kortom, een erg mooie film!

Een film met een boodschap. De film kent drie personages die voor een reeks gebeurtenissen zullen zorgen die uiteindelijk uitmonden met het woord 'waanzin'. Het eerste personage is de Japanse kolonel Saito die instaat voor de bouw van een brug over de Kwai-rivier en daarvoor een kamp gevangenen leidt. Het tweede personage is de Engelse kolonel Nicholson die met een bataljon soldaten in het werkkamp van Saito verzeild zijn geraakt en die van de situatie het beste probeert te maken. Het derde personage is een Amerikaan die de missie krijgt om de brug die Nicholson zal bouwen met zijn mannen, op te blazen..

Alle drie de personages zullen uiteindelijk door het volgen van orders, codes en principes, voor een situatie zorgen waarbij tegenstrijdige handelingen gebeuren die uiteindelijk heel wat mensenlevens kosten.

Wat me vooral opviel is dat de film nog redelijk 'nieuw' aanvoelt voor een film van 1957, oké, nieuw is misschien wel een groot woord maar omdat de film in kleur was en de soundtrack niet te ouderwets klonk leek de film recenter. De personages wisten me allemaal te overtuigen alsof ze uit het leger weggelopen waren om in de film te spelen. Het enige negatieve vond ik de achtergrond van de personages die wat te weinig uitgediept was, je komt eigenlijk te weinig te weten over de kolonels en de Amerikaan. Verder was de film nergens te langdradig en bleef het de hele tijd interessant, wat voor een film als deze ook wel nodig is. En voor één keer worden is niet de Amerikanen als helden geportreteerd maar de Engelsen..

Gezien zijn hoge positie op IMDb is het alleen wat vreemd dat hij niet in de top 250 staat op deze site.

4.0 sterren

Daarnaast is IMDB ook een grotere site... maar ja, ben blij dat je de film zo goed vind !

Voor Lawrence of Arabia dat boordevol potentieel zat, maar waar het laatste uur zich liet omschrijven als een niet meer te redden rampenplan, maakte Lean een epos over gevangengenomen Britten die in Siam ( wat wij tegenwoordig kennen als Thailand ) onder de Japanners moesten dienen. Als Brit moet hem dit ongetwijfeld aan het hart zijn gegaan.

Lean baseert zijn film op een waargebeurde gebeurtenis, maar geeft de film overduidelijk zijn eigen draai mee. Zo hebben aan de dodenspoorlijn niet alleen maar Britten meegewerkt, onder hen ook vele Australiers en Nederlanders maar bv. ook andere gevangengenomen Aziaten. Bij mijn recente bezoek aan Thailand heb ik onder meer een van de 3 erevelden waar gesneuvelde soldaten werden (her)begraven bezocht: Kanchanaburi. Zo zijn er wel meer details op een andere manier tot uiting gebracht, maar storen doet het mij niet, aangezien deze film zich niet laat interpreteren als een documentaire.

Sterkste punt van The Bridge on the River Kwai is dat hij oorlog verafschuwd, zonder het nodige vuurwapengekletter. Zowat elke filmmaker pretendeert dat zijn oorlogsfilm een anti - oorlogspamflet is, maar ondertussen worden dezelfde oorlogsmechanismen wel ingezet om het publiek te amuseren. Om vervolgens als mosterd na de maaltijd nog even aan te stippen hoe vreselijk het allemaal wel niet geweest moet zijn. Terwijl de kijker zich voordien toch echt nog in een paintbalveld waande, waar voldoening werd gehaald bij het neerknallen van 'vijandige mensen'.

The Bridge on the River Kwai is echter niet volledig vrij gebleven van heroïek maar dat deert niet. Allereerst is daar Alec Guiness, die als kolonel Nicolson wel wat weg heeft van een stijfkoppig typetje ala John Cleese in Monty Python. De manier waarop hij ageert tegen oneerlijkheid en zijn streven om de Japanners de Geneefse conventie na te laten leven, zorgen dankzij zijn onverwrongen Engelse accent en stiptheid echter voor de benodigde humor.

De film steunt sowieso op ijzersterk acteerwerk van 3 hoofdpersonages die elk vanuit hun eigen visie handelen. Zo mag het onwaarschijnbaar lijken dat kolonel Nicolson de strijd met kolonel Saito relatief ongeschonden doorkomt en een morele overwinning behaald. In ogenschouw genomen dat kolonel Saito ook maar een pion is in een bepaald systeem, maakt het allemaal heel wat meer behapbaar. William Holden vertolkt Shears, een Amerikaan die het oorlogvoeren als nutteloos ervaart en het machogedrag van de mannen om hem heen, relativeert op nuchtere wijze. Machogedrag is bij uitstek geschikt als je in het gezelschap van wat mooie vrouwen vertoeft, moet hij gedacht hebben.

De film kent veel bijzondere momenten. Denk aan de intrede van de nieuwe gevangengenomen troepen die het moreel hoog houden door een nummertje te fluiten of de betuiging van solidariteit van de manschappen aan kolonel Nicolson. Verder geinig om te zien hoe de manschappen zich aanvankelijk ontrekken aan hun werk en de kantjes er vanaf lopen door lekker te zwemmen of hoe de ziekenboog alle gebeurtenissen in het kamp gadeslaat en hun geroddel en geobserveer deed denken aan een stel roddelende dorpelingen.

De climax is ongekend spannend ondanks dat ik toch wel wist dat de brug opgeblazen zou worden. Erg ironisch om te zien hoe kolonel Nicolson de missie van de geallieerden bijna dwars weet te bomen. Camerawerk ook oogstrelende verwennerij! Net zo als de bewakers de mannen niet mogen zien, positioneert ook de camera zich op een verborgen plek waar hij het vlot vanaf de kant bespiedt. Lean toverde in Lawrence of Arabia al enkele prachtige plaatjes op het scherm van de woestijn. Voor het zover was zou hij zich eerst eens even de jungle meester maken! Het moet gezegd worden dat het decor waar de film zich afspeelt zich dan mag lenen voor mooie landschapsfotografie, hij doet het hem toch maar wel even hoor! Veel prachtige plaatjes van de brug bij schemering en ochtenddauw, maar ook die tocht door de jungle zag er adembenemend mooi uit en was minstens zo spannend als de voorafgaande ontwikkelingen in het kamp.

Kortom, schitterende avonturenfilm die verhaalt over een stel mensen met uiteenlopende belangen en die allen trachten te roeien met de riemen die ze hebben, in de voor hen vreemde omgeving. Dikke 4*

Zeer mooie film, alleen duurde naar mijn mening iets te lang.

de film blijft ZEER de moeite waard.

Wederom zo'n episch werk van David Lean. Ik zal nooit zo snel fan worden van hem en dit genre. The Bridge on the River Kwai was desalniettemin okee met een niet te ontlopen catchy deuntje. Alleen jammer dat de scenes waarin het donker moet zijn, zo verschrikkelijk lelijk zijn. Doet behoorlijk veel afbreuk aan de film.

Erg goede film uit de oude doos. De special effects zijn goed evenals het acteerwerk. 3.5 zeker waard !:)

De eerste van drie late David Lean-epossen. (Hierna volgden Lawrence of Arabia en Doctor Zhivago). The Bridge On the River Kwai gaat over een Japans kamp dat Britse soldaten een brug laat bouwen. Eerst verloopt de medewerking zeer stroef, maar wanneer er dan eindelijk wat bij de wijn is gedaan door de vreselijke dictator van Japanse kant, bouwen de Britten er lustig op los.

Deze film moet het hebben van het eerste uur en het laatste kwartier. Het grijze gebied daartussenin is vrij onbelangrijk. Het eerste uur laat perfect de cultuurverschillen zien tussen de Britten en de Japanners, met in het midden een gesjeesde Amerikaan.

Tja, William Holden dus. De Amerikaan. Het zal altijd wel een van mijn favorieten blijven van de grote Hollywoodacteurs van vroeger. Ik heb iets met die man wat ik niet met de nog grotere namen als bijvoorbeeld Cary Grant, Burt Lancaster en Jimmy Stewart. De swagger die William Holden uitstraalt en de coolness maken hem voor mij een van de ultieme namen van Hollywood. Alec Guiness Sessue Hayakawa zetten ook meesterlijke rollen neer, Guiness won de Oscar, Hayakawa was genomineerd.

Eindelijk deze klassieker ook eens gezien en de film is zijn status op zich wel waard, al had ik er nog wel wat meer van verwacht. De film staat mede bekend om een klassiek fluitdeuntje en dat deuntje is heel herkenbaar en aanstekelijk als het gelijk in de eerste vijf minuten van de film al voorbij komt. Een onvergetelijk deuntje inderdaad.

Het eerste gedeelte van de film is het meest boeiend om te volgen. De tegenstrijdigheden tussen de Engelsen, de Japanners en natuurlijk de Amerikaan worden op een erg geloofwaardige manier gebracht. Holden en Hayakawa spelen hun rol erg goed, maar Guiness is toch wel het meest subliem als de Engelse kolonel, die zich kostte wat kost aan alle regeltjes wil lijken te houden. Vanaf het moment dat de Engelsen en Japanners het eens zijn over de brug zakt de film toch wel een stuk in. Gelukkig weet de film wel enorm sterk te eindigen, met het geweldige moment waarbij de brug uiteindelijk wordt opgeblazen, en Guiness zijn "fout" met een beetje geluk, goed kan maken.

Dan rest me nog te zeggen dat de film net als Lean's Lawrence of Arabia een mooie cinematografie heeft. Een goede film dus, maar het mindere middenstuk zorgt ervoor dat deze film echter niet zo topper is als Lean's meesterwerk Lawrence of Arabia.

3,5*

"The Bridge on the River Kwai" is een klassieker die ondanks zijn neutrale manier van uitwerking toch weet te boeien. Emoties zijn niet bij mij losgekomen en je kan ook niet zeggen dat ik deze film echt beleefd heb. Doch ben ik overtuigd.

Prachtige oorlogsdrama die net echt snel ten einde komt, maar dit uit in positieve zin naar mijn mening. Deze klassieker begint erg sterk, maar het laatste uur (m.u.v. laatste 10 minuten) had wat sneller gemogen.

Erg goede film die je lang bij zal blijven 4*

In verband met een bezoek aan Kanchanaburi, de plaats waar het verhaal zich afspeelt, ben ik ook de film maar eens gaan kijken. De film leek erg langdradig te beginnen maar uiteindelijk viel dit erg mee, hij kijkt goed weg. Mooie effecten en een goed verhaal. Zeker de moeite waard om eens te kijken.

Ik vraag me af, is dit nou zwart/wit of kleur? Dat kon ik niet zien bij bol.com of andere websites die deze verkoopt.

kleur

vaag einde zeg. ineens is iedereen dood.
voor de rest goede film

Leuke avonturenfilm in een jungle setting. Maar waar ik Lawrence of Arabia een meesterlijk epos vond, heb ik me in deze film toch wel vaak aan allerlei zaken geergerd. Die morele overwinning van Nicholson op Haito. Die Jap had die kerel waarschijnlijk al lang een kogel door zijn kop geschoten. Dat had die Engelsen wel aan het werk gezet en dat had de film ook veel dichter bij de werkelijkheid gebracht. In alles zijn de Engelsen zogenaamd superieur aan de Japanners. Erg zwart-wit. Natuurlijk zijn de beelden, het camerawerk en de regie prima en soms fantastisch, maar het is mij allemaal een beetje te moralistisch. Het is ook een eetje een te simpel verhaaltje om in 161 minuten uit te werken.

Raar. De versie die ik geleend had was een 'korte' versie van ong. 75 minuten. Dat vond ik verdacht, want hierin is geen alternatieve speelduur op te zien

Stom van me, het zijn 2 delen die per deel ong. 80 minuten duren.

Vanmorgen eindelijk gezien. Hele goede film die 't leven van Britse, Amerikaanse en andere P.O.W.'s toont.

Als eerst was ik erg verbaasd of de Britten; wat een discipline! Zowel soldaat als gevangene zijn ze erg gedisciplineerd.

De Jappenen vond ik aan de andere hand wat aan de rustige kant. Aangezien ze tijdens 't oorlog als bruten voor gevangenen bekend zijn. Vooral kolonel Saito, eerst begon die wel met de stok in de hand maar nadertijd gaf die zich over aan kolonel Nicholson.

Het reddingsactie vond ik ook best interessant, op een paar beelden na. Dat is dus de dood van een lid (figurant) van het reddingsteam.

De acteurs samen worden ondersteund door prachtige jungle-, rivier-, brug- en kampbeelden. Ook ijzersterke acteerwerk door Nicholson, Shear, Warden en Saito.

Het opblazen van de brug was een spannende scène die je op je punt van je stoel laat hangen...

Als klassieker is deze oorlogsfilm een sterke aanrader.

Waarom heeft iedereen het hier over een fout?

Ik vind dat die man gelijk heeft! Na de oorlog zou de plaatselijke bevolking de brug nog kunnen gebruiken voor vredevolle doeleinden.
Hou ook nog eens rekening ermee dat hij op die manier een betere behandeling voor zijn mannen kon krijgen (minder afgebeuld en betere verzorging).
Als ze de brug niet hadden gebouwd had een andere generaal dat wel gedaan met andere krijgsgevangenen. En die had wellicht zo 'mals' niet geweest voor de krijgsgevangenen/slaven.

Iedereen werd er dus beter van.



Dat is toch wat ik opgemaakt heb uit de sterke dialogen. Want dat is toch een groot pluspunt aan deze film.
Daarnaast is het verhaal wel interessant. Een oorlogsverhaal met een absurt randje. En zoals dat hoort in dit soort films zijn het vooral de personages en hun principes die zo intrigerend zijn. Reken daar nog eens die dialogen bij, en je personages dwingen direct respect af bij de kijker.

Eenmaal dat ze dan aan het werk zijn draait de film geheel om en wordt de grootste vraag: Gaat de brug worden opgeblazen of niet? Met momenten bevat deze film meer suspense dan de gemiddelde Hitchcock.

Eigenlijk heb ik hier niet veel aan toe te voegen, omdat er eigenlijk nergens echt fouten of onduidelijkheden in de film zitten. De film heeft de verwachtingen eigenlijk meer dan ingelast, want dit was precies wat ik er van verwacht had. Een goede film om een goede filmavond te hebben, maar geen echte supertopper.

4,0*

Goede film. Beetje oubollig maar het (lange) verhaal verveeld niet.

Altijd een van mijn lievelingsfilms geweest. Voor het eerst gezien in de bioskoop. Vooral het deuntje blijft je bij houden, al kan ik zelf niet fluiten. Anyway na de DVD versie in prachtig boekwerk vele foto's en naslagwerk nu dan de Blu Ray versie in een simpele case zonder extra's. Dat is wel jammer maar Nederland komt meestal met goedkope uitgaves op BD.

De film blijft me boeien, en in de tijdsgeest misschien wat traag en niet al te spannend, maar de natuur vergoed veel. Die hutjes zien er op Lombok precies eender uit. Dat kun je op BD erg goed zien, mooi! De dialogen zijn misschien soms wat lang aan de andere kant geeft dat ook het plot goed weer. De afwisseling tussen de bruggenmakers en de groep specialisten is goed in verband gebracht. Geluiden zijn in het jungle erg mooi. De rol van de Japanner is mooi. Zijn nederlaag om de Kolonel toch maar de zin te geven wordt treffend in beeld gebracht.

Op blu ray zeker erg mooi gemaakt. De foutjes streepjes stipjes zijn vrijwel verdwenen, slechts bij bepaalde overnames of luchtopnames kun je goed zien dat het een film is uit '57.