Meningen

Oei, wat vallen de Police Academy films zwaar door de mand bij de herzieningen, vele vele jaren jaren. Maanden terug deel 1 al eens opnieuw gekeken en nu de opvolger. Wat als kind zo leuk leek te zijn, is tegenwoordig enorm slecht, ongrappig en ongeïnspireerd. Enkele agenten vermaken nog wel en van de bekende Police Academy themesong kan ik ook nog wel genieten, maar dat waren dan ook de pluspunten. Ik vroeg me trouwens tijdens de film af waar ik de stem van Zed van herkende, maar nu dankzij Wikipedia weet ik het weer. Hij is de stem van Mr Floppy in Unhappily Ever After, haha.

2* (was 3*)

Iets leuker dan de voorganger, maar pfff, wat is het pittig om deze reeks anno nu nog te kijken. Achterhaald, flauw en nauwelijks grappig. Gelukkig blijft de reeks altijd een paar redelijk aardige personages houden (Zed is bijvoorbeeld wel geestig), waardoor het niet totaal afschuwelijk is. Deze derde film is zelfs best te doen. Maar al na drie delen slaat de eentonigheid en herhaling van zetten hard toe. Het lijkt allemaal zo erg op elkaar. En dan moet ik er nog vier andere delen opnieuw van zien

Wederom bewijs dat deze reeks de tand des tijds slecht door is gekomen. Wat ik als kind geweldig leuk vond is heel wat jaren later volledig verdwenen.

2,5* (was 3*)

Police Acedemy 4 is ieder geval leuker dan de 3 voorgaande delen. We keren weer een beetje terug naar de roots van deel 1, als we een groep agenten in opleiding (en daarna) volgen, getraind door de oude garde. Natuurlijk gaat alles weer mis en worden ze tegengewerkt, waarna je weer een hoop herkauwde grappen ziet. Toch is het ergens wel vermakelijk en door de korte speelduur van deze films heb ik me niet echt verveeld. Wel wordt wederom duidelijk dat deze reeks veel te veel delen kent, allemaal van vrij laag niveau. Maar er was zeker een markt voor.

2,5* (was 2*)

Andere locatie (pluspunt), zelfde flauwe grappen. En toch was het best vermakelijk. De pesterijen tegen Harris en Proctor zijn voorspelbaar, maar daarom nog best grappig. De scene waarin Harris een meisje probeerde te versieren was dan ook leuk. Idem met de controle op het vliegveld. Verder valt er eigenlijk weinig over deze vijfde editie te vertellen, behalve dat ook deze middelmatig is, zoals de hele reeks. Het kost best wat moeite om mezelf te motiveren deze reeks af te kijken. Wat vroeger leuk was is vele jaren later allang niet meer zo.

2,5* (was 1*)

Deze hele reeks is al erg matig en simpel, maar bij dit zesde deel gaat het wel echt helemaal mis. Wederom een superflauwe zet van herhalingen, maar daarnaast ook erg irritant. Ben al die geluidjes en andere ongein echt zat aan het raken. Dieptepunt was wel die hele ongrappige Terminator / robot vertolking richting het einde. En ook de ellende die captain Harris overkomt is niet grappig. Niet eens een klein beetje. Waar ik de vijfde film die zich in Miami afspeelde nog wel aardig vond is dit echt een dieptepunt. Dit moet echt gemaakt zijn om te kunnen cashen, niet omdat er nog werd gedacht dat je het publiek hier een plezier mee zou doen lijkt me.

1,5* (was destijds 0,5* maar dat was misschien wel weer iets te extreem)

Yes, goddank. Het einde van de kwelling die ik had om deze reeks volledig opnieuw af te kijken. Destijds vol goede moed mee begonnen, maar na 1 film wist ik al dat het herkijken van deze reeks veel van me zou vragen. Middelmatig is nog de meest positieve term om deze 7 films mee te beschrijven.

De afsluiter van de reeks focust zich op een trip naar Moskou. Nou was de film waar ze naar Miami gingen misschien wel de leukste van het stel, dus het is op zich wel prima dat ze weer eens een andere locatie gebruiken. Sowieso waren de films die zich in de stad afspeelden maar eentonig. Jammer dat ze heel weinig met het thema Moskou doen wat de moeite is. Alle cliches over Rusland worden erbij gehaald en de humor is zo flauw en simpel dat ik er nul keer om heb hoeven te glimlachen, laat staan echt lachen. Dat doe ik sowieso al nauwelijks of niet bij de gehele reeks, maar dit is echt het dieptepunt. Geen acteur lijkt er nog zin in te hebben er wat leuks van te maken en geen enkele scene was de moeite. Sterker, er zaten juist enorm veel irritante stukken in de film, helemaal richting het einde. De onsmakelijke restaurantscene was nog wel het ergste.

Blij dat het erop zit. Ik verwacht niet dat ik ooit nog 1 van deze 7 films op ga zetten.

1* (was 0,5*)

Poltergeist is zo'n titel die ik vroeger wel eens heb gezien, maar waar ik niet zo heel veel meer van kon herinneren, behalve dat de film best wel spannend was. Nouja, dat valt na herziening dus vies tegen.

Ik lees in dit topic al termen als 'jeugdhorrorfilm'' en daar kan ik ook wel inkomen, want eng wordt het nooit en ook de spanning is me tegengevallen. Alleen de laatste 20 minuten vond ik nog wel pakkend en boeiend, als het toch nog even goed los gaat. Maar verder moet Poltergeist het vooral van de sfeer hebben. De film is geregisseerd door ''The Texas Chainsaw'' regisseur Tobe Hooper en geproduceerd door Steven Spielberg. Van beiden komt hun stijl wel terug in de film. Het Spielberg sausje (gericht op het hele gezin, vrij vriendelijk, zonder zwaar geweld, met veel sfeer en een veel te bombastische soundtrack) was alleen wel iets te aanwezig. Zeker die soundtrack verpestte toch wel regelmatig een spannend moment. Verder, voor een film uit begin jaren 80 mag je qua special effects niet al te veel eisen anno 2014 en dus kan ik wel door de soms hele matige effecten heen prikken, al zijn ze vlagen ook nog best goed, zoals op het eind. Het levert toch alleen wel een wisselend niveau op.

Jammer dat de film eigenlijk veel te lang duurt, waardoor een hoop scenes langdradig aanvoelen en het verhaal maar langzaam voort kabbelt. Met wat meer tempo in een kortere film had de film het vast wat beter gedaan. En verder is het ook jammer dat ze niet hebben gekozen voor een horrorkomedie of een bloedserieuze geestenfilm, maar is er een middenweg genomen, wat ik persoonlijk jammer vind. Van mij hadden ze hier alle humor weg mogen laten. Ook valt op dat de personages niet echt bang lijken te zijn voor de paranormale verschijnselen. Ik was toch echt mijn huis uit gerend als mijn koffiepot begint te zweven of mijn bed aan het ronddraaien is. Vrij apart.

Ik ben toch wel teleurgesteld met de herziening. Uiteraard is dit een voldoende waard, maar wel een kleine. Benieuwd of de vervolgen interessanter worden.

3* (was 3,5*)

Deze remake maakte me niet echt moedeloos. Dat heb ik nog wel eens bij films van vroeger die ik een warm hart toe draag en die nu in een remake verschijnen, maar ik heb de Poltergeist films pas een tijdje terug voor het eerst gezien en vond er helemaal niks aan. Nouja, het origineel ging nog net, maar meer ook niet. De vervolgen waren ronduit dramatisch.

De remake voegt alleen niks toe. Het komt wat over als Disney horror. Veel te soft, niet eng, niet sfeervol. Je kan hier bijna met het hele gezin naar toe zou je bijna stellen. Ik zie liever veel meer angst en agressiviteit bij geestenfilms. Wel aardig dat ze deze film kennis laten maken met de moderne elektronica technieken anno nu, dus met flatscreens, mobieltjes, tablets en drones. Het geeft de film geen eigen smoel, maar het is beter dan niks. Visueel is de film gelukkig een stuk beter dan het origineel, maar dat mag je ook wel verwachten.

Poltergeist is geen ramp om te kijken, maar doet ook vrij weinig goed. De lange intro was wel te pruimen, daarna zakt de film hopeloos in elkaar.

2*

Matig.

Poltergeist 1 was al geen briljante film, omdat het me iets te kinderlijk was, maar er zaten toch best nog wel goede stukken in. Jammer dat de special effects vrij gaar waren, maar het was vermakelijk. Deel 2 kent eigenlijk dezelfde minpunten, maar dan wel zonder de hoogtepunten. We krijgen een beetje een soortgelijk plot dat wordt herkauwt zonder dat er iets verrassends mee is gedaan. En nogmaals, als je geen budget hebt voor goede special effects, beperk ze dan tot een minimum. Nu zat ik er weer aan te ergeren. Dat deed ik trouwens ook aan te veel te aanwezige, bombastische soundtrack en het constante geschreeuw van die dame in de hoofdrol. Alles bij elkaar mist de film gewoon sfeer en kwaliteit. Ik kijk met weinig vertrouwen uit naar Poltergeist 3.

2*

Een passend slot bij een vrij matige tot slechte trilogie. Deel 1 was redelijk, de 2 vervolgen ronduit slecht. Deze afsluiter is ook de minste van de 3. Niet pakkend, niet meeslepend en al helemaal niet eng. De paar goedkope schrik of gore momenten die in de film zitten zijn vooral goedkoop en flauw. Het voelt allemaal zo ''light'' aan. In de jaren 70 en 80 zijn er gigantisch spannende of enorm enge films uitgekomen, maar deze trilogie lijkt niet goed te weten waar ze heen willen. Soms lijkt het even horror ''voor de hele familie'', maar daarvoor krijg je af en toe weer teveel ranzigheid te zien. Ik kan er helemaal niks mee.

1,5*

Ik heb me ergens nog best goed met Pompeii vermaakt, maar een aantal clichés storen mij zo erg dat ik er geen voldoende voor geef. Sowieso is die Paul W.S. Anderson maar een simpele regisseur. De Resident Evil reeks heeft hij al goed verkracht en van Pompeii had hij ook een veel betere film kunnen maken. Het scenario spreekt aan, de uitwerking niet. Veel te veel good versus evil, wat ook erg is aangedikt. Kiefer Sutherland, een acteur die ik altijd erg graag zie dankzij 24, speelt de bad guy. Dit doet hij overigens best overtuigend. Ook leuk was om Adewale Akinnuoye-Agbaje weer eens te zien. Als fan van Lost is dat toch mooi.

De hoofdrol is voor Kit Harington, die me qua naam overigens niks zegt. Zijn acteerwerk is best redelijk, maar zijn rol is zo overdreven heroïsch, pfff. Ik vond de chemie met zijn grote liefde ook maar vlakjes. Het plot is echt een combinatie van Gladiator (wraak, jezelf omhoog werken) en Titanic (een onmogelijke love story tijdens een ramp) en is veel te voorspelbaar. Zeker het einde was lachwekkend, tijdens en na de ramp. De ramp zelf, iets waar ik dus naar uit keek, viel tegen. Veel te snel, veel te weinig detail en te weinig zie je het leed van zo'n gruwelijke ramp. Al zagen de effecten er wel uitstekend uit. Zo'n vloedgolf was wel gaaf om te zien, maar het was interessanter geweest als we wat meer de vreselijke gevolgen van de uitbarsting zagen. Daarbij stoorde het ook dat het eerste uur wel wat saai was en dat het daarom wel extra teleurstellend was dat de ramp niet die gigantische climax werd waar je op hoopte.

Geinig zondagmiddag vermaak.

2,5*

Ik ben altijd wel een liefhebber van suspense horror waar je niet alles hoeft te zien, maar juist in spanning zit door het suggestieve. Pontypool is zo'n film. Het had zo mooi kunnen zijn, maar helaas is het allemaal redelijk saai en later ook vergezocht geworden. Het hele ''hoorspel'' deel was best origineel bedacht, maar het ging me toch al snel vervelen. Later wordt het toch nog wat spectaculairder, maar niet veel interessanter. Het hele plotje met de veranderende woorden als virusbestrijding is ook origineel, maar wel erg vergezocht. Eigenlijk zakte de film na het hoorgedeelte wel diep weg. Ergens jammer, want dit concept heeft zeker wel potentie. Nu hopen dat iemand zoiets in de toekomst wederom probeert, maar dan wat beter zal uitwerken.

2,5*

Afschuwelijk slechte troep. Niet spannend (serieus, een exorcisme-film waar geen enkele ongemakkelijke of spannende scène in zit...), niet boeiend en eigenlijk gewoon een saaie zit die zelfs Russell Crowe niet meer kan fixen. Zo veeleisend ben ik niet eens bij dit type horror, als het maar een beetje onder de huid weet te komen qua spanning ben ik al snel tevreden maar wie je met deze film een plezier moet doen, ik zou het niet weten.

1,5*

Vermakelijk maar niet meer dan dat. Te flauw soms, al was de douchescene wel geniaal.

3*

Vaak zijn remakes van klassiekers veel slechter en ziellozer dan het origineel, maar dat geldt niet voor deze Poseidon film die ik na een jaartje of 15 eens opnieuw ben gaan kijken. Ik heb een week geleden het origineel uit de jaren 70 nog eens opgezet voor vergelijking, omdat ik die film nog langer al niet meer had gezien. Maar om weer terug te komen bij deze versie uit 2006, daar heb ik dus veel meer plezier aan beleefd dan de andere film.

Visueel oogt dit vele malen mooier, zeker de ramp komt echt uitgebreid en tof in beeld en de film schuwt een flinke lading doden en ander leed niet. Ook ligt hier het tempo gewoon hoger en is de poging om te ontsnappen van het schip gewoon interessanter. Hier en daar zie je misschien wat teveel CGI (zoals de olie die naar beneden stroomde en in brand vloog), maar het oogt vooral vrij imponerend, ook anno 2021 nog. De cast is oké, niks bijzonders maar acceptabel, al zal je je nooit aan iemand van hen hechten omdat ze allemaal weinig inhoud hebben. Als dit na dik anderhalf uur weer klaar is heb ik ieder geval weer een leuke avond gehad. Geen topfilm, wel een hele vermakelijke.

3,5* blijven staan

Ik had deze film ooit lang, lang geleden als kind al eens gezien en de film maakte toen wel indruk op me, maar nu pakweg 25 jaar later (geen idee) zijn er wel andere standaarden qua special effects en grootse rampen spannend in beeld brengen. En dat merk je ook, want de film voelt verouderd en is ondanks een speelduur van nog geen 2 uur best langdradig.

Waar het mis gaat is dat de de verdeling van de 2 uren niet echt lekker is gedaan. Je leert een kwartiertje de personages kennen, maar dit gaat zo vlot dat niemand enige indruk maakt. Dan volgt de ramp, die overigens met een minuut wel weer voorbij is en ook best summier in beeld komt. Dat vond ik wel een teleurstelling, want je kan van een cruiseschip dat kapseist wel echt een beste chaos in beeld brengen, maar vermoedelijk was er daarvoor niet genoeg budget. Dat kapseizen deed de remake uit 2006 in mijn ogen veel beter, maar die film zet ik binnenkort nog eens op voor een nieuw oordeel. De rest van de tijd gebruikt men om een groepje overlevenden door het schip te laten sjouwen, klimmen, springen, zwemmen en gillen om te overleven. Dat is op zich prima, maar als dit een hele dikke anderhalf uur duurt, dan slaat de verveling wel toe. Ook omdat je niet al te bijzondere locaties treft, aangezien alles binnen afspeelt in kleine, krappe ruimten. Gelukkig zit er een aardige cast in met Gene Hackman voorop om het een beetje acceptabel te houden, al irriteren de onderlinge ruzies na een tijdje ook wel. Geinig trouwens om Leslie Nielsen hier een klein rolletje te zien spelen.

Ondanks dat dit wel een vakkundig gemaakte rampenfilm is die ongetwijfeld in 1972 volle zalen trok is het anno 2021 niet meer helemaal mijn ding. Het is me wat te sober, langdradig en herhalend.

3* (was 4*)

Toegeven, erg origineel is het allemaal niet. We worden al een jaar of 10 overspoeld met horrorfilms met demonen en andere paranormale activiteiten. Maar het is tegelijk wel een subgenre waar ik nog steeds met plezier naar kijk. Niks mis met op zijn tijd zo'n film. The Possession of Hannah Grace doet dus niks bijzonders, maar ik vind de film toch vrij sterk. Dat komt vooral door de setting. Een vrij verlaten mortuarium waar iemand een nachtbaan heeft. Een meer ongemakkelijkere setting is er denk ik niet, goede keuze dus.

Het plot over de privéproblemen van onze hoofdrolspeelster boeide me niet zo, was ook niet zo heel belangrijk. Waar de film wel mee scoort is de sfeer. Die is ijzig en wekt geregeld spanning op. Zo richting het einde slaat de film misschien wat door met shock-momenten, al vond ik ze nog best wel leuk. Het tempo word daar even verhoogt, na een wat kalm eerste uur waar op een goede manier op werd gebouwd naar de climax. De scares zijn wel wat makkelijk, maar ze werken wel. De film deed me trouwens door de setting en de gebeurtenissen aardig denken aan The Autopsy of Jane Doe (2016), maar die was wel een stuk beter.

3*

Vreemd dat de totale score van deze film zo laag ligt op zowel IMDB als MM (5,8 en 2,97 gemiddeld), want ik vond het toch wel een vrij aangename horrorfilm. En ja, de film is verre van origineel (een verscheurde familie, opstandige dochter, zeurderige ex vrouw etc) en dat geldt ook voor de momenten van bezetenheid, maar dankzij een vrij aardige sfeer, prima acteerwerk (die kleine meid deed het echt prima) en enkele goede schrikmomenten (ook al zie je ze wel aankomen) heb ik me er prima mee vermaakt. Dat doosje was trouwens vrij freaky, knap gedaan hoor.

Momenten als Em die de bezeten vrouw vanaf de straat ziet of plots haar hele kamer vol beestjes heeft waren best sterk, net als dat Em het weggegooide doosje ging ophalen. De scene met de MRI scan vond ik zelfs geniaal, lekker freaky en weird. De uitdrijving op het einde vond ik weer niet zo bijzonder. Dat het licht uit ging vallen was wel erg voorspelbaar en dat de rabijn nog zou sterven na de uitdrijving zat er ook wel aan te komen. Welke horrorfilm heeft nou geen twistje in de laatste seconden. Maargoed, het stoorde me allemaal niet. Ik vind The Possession een prima aanrader. Verwacht niks bijzonders, dan vermaak je je prima.

3,5*

The Post is vooral weer een hele degelijke Spielberg film waar hij op safe mee speelt, maar ik mis toch wel de tijd toen hij nog echt met vernieuwende titels kwam waar je 20 jaar later nog over sprak. An sich is er weinig mis met de film; solide acteerwerk (al begint Meryl Streep me de laatste jaren wel te irriteren met haar overacting wat ook nu weer aanwezig is en het feit dat ze het geweten van Hollywood in de media speelt), fraaie decors, een vlot tempo en een aantal onderhoudende scènes, maar tegelijk sprankelt het gewoon niet. Dat Spielberg een politieke mening heeft vind ik weer niet erg, dat recht heeft hij en met zijn macht als regisseur kan je er dan een film van maken. Maar niet eentje die ik zal onthouden.

3*

Gniffel, gniffel. Het mag niet natuurlijk, want het is een Uwe Boll film, maar ik vond hem best leuk. De 2e al van hem, aangezien ik The Heart of America ook te pruimen vond.

Oke, Postal is echt ongelooflijk simpel en lomp, maar daar zit ook de grote kracht van deze film. Goddank neemt de film zichzelf nooit serieus, sterker, het neemt zichzelf regelmatig in de zeik met de overdreven momenten die vaak vol nepheid zitten. Maar is dit erg? Ik heb soms echt gelachen! De film is zo ongelooflijk fout en politiek verontrustend met uitspraken en momenten dat het gewoon heel grappig is. Zon beetje alle groepen mensen worden in de zeik gezet. Van een agent die met plezier een Chinees neerknalt tot een totaal verlamde man die voor diezelfde agent met zielig doen geld moet verdienen. Verder komen ook Duitsers, terroristen, gelovigen, woonwagenvolk, buitenlanders en zelfs katten aan de beurt. Sommige momenten en grappen zijn echt heel scherp en gaan over de grens van fatsoen. The way I like it. Zo was de Auschwitz dialoog wel erg grof. ''My father died in Auschwitz! ... So? My grandfather also. He felt from a watchtower!'' Uwe Boll pakt met zijn dialogen veel mensen, regeringen en instanties in het echte leven aan. Best geslaagd.

De film is gebaseerd op het spel Postal dat ik overigens zelf ook gespeeld heb. Veel momenten komen terug in de film, zoals zijn sollicitatie, de katten silencer, het overdreven geweld en het in brand steken van mensen. Al mocht het soms wel iets meer richting het spel verhaal gaan, wat een normale dag van Ward volgde.

Bij elkaar is de film zeker genietbaar. Geen topper en velen zullen de film kut vinden maar als je zon films enorme knigoog herkent dan is ie zeker vermakelijk voor een keertje.

3*

Vrij confronterende, nare horror-thriller over het terugkijken van een enorme hoeveelheid videobanden van een seriemoordenaar. Doordat hij zijn daden filmde, krijgen we best wel een heftig, intrigerende filmpje te zien. Van het koelbloedig ontvoeren van een klein meisje tot het lichamelijk en fysiek martelen van een tienermeisje die zelfs na haar bevrijding nog gehersenspoeld was en uiteindelijk alsnog zelfmoord speelde. Vrij deprimerend filmpje.

Wel jammer dat de kwaliteit van de videobanden zo slecht zijn dat het allemaal moeilijk te volgen valt. Ik snap dat het authentieker lijkt, maar erg prettig kijken was het niet. En doordat het lastig te volgen valt, is er lang niet de volledige potentie van deze found foutage film benut. Zonde. Maar alsnog een aanrader voor thriller en horrorfans.

(Kleine) 3,5*

Zzzzzzzzzzz. Sorry, dit was echt niet uit te zitten, viel bijna in slaap van de saaiheid. De film ziet er mooi uit met de typische westernomgevingen, maar ze vergeten dat de mensen ook nog iets inhoudelijks willen zien. Dit was zo traag en nietszeggend, ongelofelijk. Ieder shot, elke dialoog...het duurt allemaal zo lang. Uiteraard is zo'n film dat weer lekker arthouserig doet en ook een diversiteitsthema kent weer genomineerd voor de Oscars die steeds meer een lachwekkende grap worden. Mocht dit de prijzen winnen dan zijn de Oscars wel definitief failliet. Ik kan echt wel van trage films genieten, genoeg die ik hoge cijfers heb gegeven, maar dat zijn tenminste wel films die een gevoel opwekken. Deze Power of the dog is zo leeg en totaal oninteressant.

1,5*

Bijzonder slecht, maar dat had ik ook wel verwacht toen ik de trailer zag. Ik heb ook niet veel nostalgische gedachten aan de reeks. Uiteraard als kind wel gezien soms, maar niet echt mijn ding. Maar ik had er ook niet veel op tegen, vandaar dat ik nog wel een beetje benieuwd naar deze film was. Ondanks aardige CGI is het gewoon niet veel. De film duurt lang, het acteerwerk is bij velen triestig en de verhaallijn wordt pas richting het eindgevecht een beetje de moeite.

Dat enorme vijandelijke monster vond ik overigens wel aardig ontworpen, maar het eindgevecht is weer zo voorspelbaar en simpel dat ik dat ook weer snel vergeten was. Dit zal ongetwijfeld voor de echte Power Ranger fans leuker zijn, mij deed een ''Go Go Power Rangers'' kreet samen met vele cheesy, kinderachtige dialogen niet zo heel veel. Ik vond het ook allemaal erg op Transformers lijken, met al die generieke robots en grootschalige verwoestingen. Dat bedoel ik dus negatief. Hier mogen ze het wel bij laten, al vertellen de aftercredits dat we een vervolg gaan zien.

1,5*

Meestal is een film gebaseerd op een populaire serie nooit echt een goed idee, maar het pakt hier nog wel aardig uit, al blijven de korte afleveringen van 10 minuten beter in het concept passen dan een film van ruim een uur. De film vertelt het oorsprongsverhaal van de Powerpuff Girls en toont hoe diverse bekende personages in hun leven kwamen. Zeker het eerste half uur was geinig, als ze ontdekken wat ze kunnen, daarna werd het wat langdradig, vooral toen Mojo Jojo erbij kwam. Maar verder valt er weinig te klagen, visueel ziet de film er keurig uit en de typische humor uit de serie is goed overgezet naar de film.

3*

Best lollig, al is dit natuurlijk gewoon een verlengde aflevering qua format. De kerstsfeer doet het wel leuk (met superkrachten het huis feestelijk inrichten), altijd gezellig. Het verhaal rondom Princess is simpel, maar effectief. Ik vind haar als slechterik niet echt boeiend, maar ze voldoet. Wel jammer dat vaste personages zoals the Mayor er nauwelijks in zitten. Maar als kerstfilmpje, inclusief rijmteksten, voor de liefhebbers van deze serie voldoet het allemaal prima.

3,5*

Ik kwam dit tegen tijdens mijn zoektocht op Netflix naar een nieuwe film. Nog nooit van gehoord, niet van de film en niet van dit waargebeurde verhaal. Zeker het eerste uur is echt enorm sterk als je mee krijgt hoe het leven in een Thaise gevangenis is. Mensonterend is dan wel het goede woord. Verkrachtingen, in elkaar geslagen worden, een smerig drapje als maaltijd, met tientallen naast elkaar slapen op de vloer zonder enige privacy. Ik zou binnen een week denk ik al gek worden. Het is wel enorm interessant om dit soort dingen altijd in een film te zien (en dan een paar keer denken dat je blij bent dat je er zelf niet vast zit). Ook goed dat je gewoon de gevangen hun eigen taal hoort spreken. Het vaak aanwezige laagje Hollywood in dit soort films was gelukkig aardig afwezig. De band met de ladyboy vond ik weer minder interessant.

Jammer dat het tweede uur van de film meer Rocky in Thailand genoemd kan worden. Het boksen is knap gefilmd en de belangen zijn groot (bedreigd worden dat ze HIV-bloed in je spuiten bijvoorbeeld...), maar het leverde me wel gedachten op dat ik het allemaal al wel eens heb gezien in films. Het maakt de film van een topper nu gewoon vrij sterk, maar niet meer dan dat.

3,5*

Mja, jammer dat Precious niet zo best uitgewerkt is, want er zat genoeg potentie in deze film.

Precious vertelt het trieste verhaal van een meisje die echt alles tegen heeft zitten. Het jammere is alleen dat er een enorme overkill in dit plot zit. Ze is meermaals verkracht door de vriend van haar moeder, ze heeft er 2 kinderen door gekregen, haar moeder haat haar en slaat haar, ze kan niet lezen en schrijven, ze is dik, ze is zwart (in de film gezien als nadeel) en ze loopt zelfs een HIV besmetting op. Ik vond het too much, waardoor de film soms een parodie werd in plaats van een aangrijpend realistisch drama. Beter was haar niet dit alles overkomen, maar had de film zich op een paar aspecten gericht. De film probeert overduidelijk medelijden op te roepen. Dat lukt soms ook wel, zeker in het best wel tragische 1e deel van de film waarbij Precious de woede van haar moeder regelmatig over zich heen krijgt.

Door geweldig acteerwerk van Mo'Nique en Gabourey Sidibe is dit best wel sterk getoond. Mo'Nique is echt enorm overtuigend als harteloze, monsterlijke moeder en Sidibe weet ook enorm goed de rol van Precious neer te zetten. Grote klasse, zij redden de film best wel want verder vond ik het maar een voorspelbaar en niet al te boeiend filmpje. Zeker dat tweede gedeelte is zo voorspelbaar. Precious wordt gewaardeerd, krijgt goed onderwijs, krijgt eigenwaarde en komt uiteindelijk sterker uit alles. Overigens gebeurt dit wel na een erg sterke slotscène waarin Preciouis tegenover haar moeder zit, die haar verhaal doet. Ondanks dat dat verhaal natuurlijk nog steeds monsterlijk is, levert het wel een redelijk bevredigend einde op. Maar het blijft jammer dat de film ''erg binnen de lijntjes blijft'' Er gebeurd niks verrassends en er wordt wel enorm op de sentimenten gespeeld. Niet voor niets heeft dramaqueen Oprah ook te maken met de productie. Ik ken de cijfers niet, maar ik verwacht dat de film in Amerika wel een hit is geworden. Want helaas is het wel de trieste waarheid dat daar velen in een situatie zitten waarin Precious zit. Maar het neemt niet weg dat ik niet overtuigd ben van de kwaliteit van deze film. Het tweede gedeelte was tot de slotscène een lange, saaie zit. Eigenlijk weten alleen de dialogen tussen Precious en haar moeder te boeien.

2,5*

Deze week kwam een nieuw deel in de Predator-reeks uit, genaamd Prey en die beviel eigenlijk best wel goed waardoor ik ook weer erg veel zin kreeg om het origineel weer eens op te zetten.

Dit blijft een actiemonument waar ik naar kan blijven kijken, bijna perfect uitgevoerd zelfs. Als ik denk aan ultieme actiefilms, dan heb ik al snel Predator in mijn hoofd. Een macho groep commando's die in de jungle tijdens een missie op een bijna onverslaanbare en nauwelijks te traceren buitenaardse Predator stuit, hoe bruut is dat? En dan is de hoofdrol ook nog eens voor de grootste actieacteur aller tijden, Arnold Schwarzenegger die ultiem stoer hier is. Sowieso vind ik Predator samen met Terminator 1 en 2 zijn drie beste films, omdat die films al zijn kwaliteiten benutten. Arnold mag hier grappig en gewelddadig zijn, zijn ideale mix. Overigens vind ik Carl Weathers ook een hele fijne grote rol spelen. Hij was hilarisch in de Rocky reeks en met zijn typische bad ass kop is hij een prima toevoeging.

Maar het draait natuurlijk hier om de strijd met de Predator, al krijgen we daarvoor nog wel een fantastische actiescène waarin een enorm kamp vakkundig door onze commando's word uitgemoord. Heerlijke bonus. Daarna neemt de film een toffe mengeling tussen horror en actie aan. De film kent echt een paar hele spannende, freaky momenten. Vooral als men nog niet weet tegen wie ze vechten zitten er nasty gore kills bij. Dat is wel het verschil met alle latere delen dat regisseur John McTiernan echt aan het opbouwen van de spanning doet, met als gevolg dat diverse confrontaties enorm bruut zijn. Ook zit er geweldig camerawerk is en voelt de jungle heerlijk beklemmend aan. De beste shots zitten trouwens wel richting het einde, als de Predator op een tak in de verte zichtbaar is met knetterende vuurvonken rondom hem heen. En ook de close up van Arnold als hij zich heeft ingesmeerd met modder is super.

De eindconfrontatie mag er ook zeker wezen, al vind ik wel dat daar wat aparte dingen in zitten waarmee de Predator zich kwetsbaarder maakt dan nodig is en ook logische kansen laat liggen om Arnold gewoon te vermoorden. Maar hij blijft wel lekker freaky als hij zijn masker af zet, was weer een fijn moment. De Predator lijkt zichzelf onaantastbaar te voelen met zijn gadgets en krachten, maar dat word hem dan toch fataal en zo eindigt een absolute actieklassieker. Prey is een prima vervolgfilm, zo ongeveer de enige, maar niks kan tippen aan dit origineel.

4,5* blijven staan

Nutteloos en erg goedkoop ogend vervolg(dat begin met die shoot out tussen criminelen en politie, wat slecht...) op een ware sci-fi actieklassieker met een superieure Schwarzenegger. Die film kan ik opnieuw blijven zien door de heerlijke macho sfeer en de coole actie, maar Predator 2 weet niks toe te voegen aan dat gevoel. De jungle is verlaten voor de achterwijken van Los Angeles, een slecht idee, want het voelt nu als een gemiddelde Amerikaanse politiefilm. Ook Danny Glover versterkt dat beeld. Hij was geweldig als agent in Lethal Weapon, maar in zo'n soort film hoort de man niet thuis. De actie is saai, de locaties oninteressant en de Predator krijgt geen enkele kans om uit te blinken. De scene in de trein was aardig, maar het waren geen scenes die bij een Predator film horen. Nee, beroerd werkje.

2* (was 2,5*)

Gisteravond in de bios gezien, maar ik ging er wel sceptisch heen omdat de Predator reeks nu eenmaal erg zwak is op het fantastische origineel met Schwarzenegger na. Die film was stoer, bloederig, spannend en raakte precies de juiste snaar bij de kijker. Alle delen die daarna volgden faalden wel op meerdere vlakken, waardoor het een beetje een flauwe B-reeks is geworden waarbij ik geen enkele vervolgfilm of spin off nog een voldoende heb gegeven. Ook de poging van een paar jaar geleden genaamd Predators was een hele matige. Maar ik moest wel toegeven dat de trailers van The Predator me nog best mee zijn gevallen, al kon het ook allemaal niet veel slechter worden dan dat de reeks al was.

Gelukkig was dit bezoekje niet voor niets, want het is de eerste voldoende die ik sinds het origineel weer aan de reeks geef, al is het een kleine voldoende. Nog steeds is het niemand gelukt om een écht waardige vervolgfilm te maken. Deze Predator film snapt ieder geval wel dat het moet draaien om stoere mannen en bloederige actie. Op dat vlak loopt de film best lekker, al zijn enkele scènes wel iets te opzichtig uit de computer gerold. Maar het is wel een verademing om rondvliegende ledematen en bloed te zien in een tijd dat de meeste studio's er een laffe PG13 rating aan zouden hangen om zoveel mogelijk jonge kijkers te lokken.

Waar de film bij mij wel minpunten mee scoort is dat het nog steeds niet beklemmend of spannend weet te worden. Er is geen plek voor mysterieuze momenten en opgebouwde spanning. De Predator komt direct in beeld, niks blijft geheim. Daarnaast verbaast het me ook dat bijna iedereen er direct aan gewend is en niemand het eng of bizar vind dat er een moordend buitenaards wezen achter hen aan zit. Wel maken ze constant grappen, die af en toe best oprecht grappig zijn, maar net zo vaak komt het erg misplaatst en slecht getimed over. Ik verwacht bij een film als deze vooral actie en spanning, niet na elk moment een oneliner. Visueel is de film nog wel best netjes, maar toch zijn er diverse scènes waar de CGI én veel te aanwezig is en gewoon vrij lelijk oogt. Jammer dat ze hier nooit echt in weten te doseren. Doe mij maar gewoon de oldschool 80's actie met liters nepbloed.

Ook vond ik dat jochie in de hoofdrol nogal een miscast. Waarom moet zo'n film nou weer een kind in de hoofdrol krijgen? En nog wel een hele clichématige waar alle vooroordelen over autisme weer erbij worden gesleept. Erg afgezaagd. Gelukkig was de stoere-mannen-cast nog wel de moeite waard, al zaten een aantal wel een beetje op de grens tussen cool en irritant. Het maakt alles bij elkaar van The Predator de beste sequel van de reeks, maar nog steeds wordt er lang niet alles uitgehaald. Of de predator is niet interessant genoeg als monster om meer dan één echt geslaagde actiefilm te af te leveren, dat kan natuurlijk ook...

3*