Meningen

Een soms best geinige en vermakelijke komedie maar er zat zoveel meer potentie in.

Een film die zich afspeelt in een groot Amerikaans winkelcentrum moet toch erg grappig kunnen worden gezien alle soorten winkels en bezoekers. Zie Mallrats, waarbij ik regelmatig dubbel lag van het lachen, bijvoorbeeld. Mall Cop slaagt daar niet in. Het 1e uur is sowieso aardig saai en slechts het laatste half uurtje was af en toe geinig.

De film wil zowel drama als komedie in de film verwerken en in beiden slaagt het niet. Dat drama deel van Paul die maar niet aan de vrouw kan komen is vervelend en suf. De humor is weer te kinderachtig en sowieso veel te weinig aanwezig. Slechts het laatste half uur was redelijk oke met geinige verwijzingen naar de films Die Hard en Predator. Toch blijft de gehele film wel erg voorspelbaar. Het concept van de film is oke, de uitwerking te grijs. Kevin James is normaal ook veel leuker dan in deze film waar hij wel een erg suffe rol speelt die slechts op het einde een beetje gaat bloeien.

Wou eigenlijk een laag cijfer geven maar door het laatste half uur maak ik er een krappe onvoldoende van;

2,5*

Dit vervolg heeft gewoon niks. Idioot verhaaltje, werkelijk geen enkel leuk moment aangezien ik nog niet eens ergens om moest glimlachen en een Kevin James die al jaren bezig is met acteren in dit soort middelmatige films. Toch jammer, want hij was best goed in The King of Queens, al was dat ook maar een gemiddelde sitcom. Overigens is Kevin James de enige reden waarom deze film niet nog lager scoort. Hij doet nog zijn best en het lijkt me best een aardige kerel. Maar ook hij kan dit soort droevige rommel niet redden.

1,5*

De film begon wat wazig en een beetje saai, maar na een half uurtje kreeg je wel een lekkere actiefilm met een Gibson die op zijn best is. De film werd best geweldadig en Gibson had een zekere coolheid over zich heen wat wel geinig was. Wat ik wel onprettig vond is dat de criminelen Gibson martelden door hem 2 tenen kapot te slaan met een hamer. Lijkt me zeer onprettig. Het einde was trouwens geweldig als hij hen naar zijn kamer leidt waar zijn telefoon in verbinding stond met een bom. Dezelfde bom waarmee ze eerder probeerden hem op te blazen. Nu waren juist zij het slachtoffer.
De film is verder niks bijzonders, gewoon een vermakelijke wraakfilm.

3,5*

Vermakelijke, warme film over Charlie Brown en zijn hond Snoopy. Persoonlijk gezien ken ik de franchise wel, maar heb ik er heel weinig in mijn jeugd mee gedaan. Dus het was geen nostalgische zit voor me. De meeste van die personages kende ik hoogstens nog van gezicht. Toch is dit best een leuke film geworden. De manier van animeren was leuk en leek wel recht te doen aan de stijl van de serie. Wel had ik wat meer humor verwacht. Voor mijn gevoel was het iets te erg op kinderen gericht, maar dat is natuurlijk ook wel logisch. Leuk feel good einde van de film trouwens, al zal dat geen verrassing zijn.

3*

Na recent Midway in de bioscoop te hebben gezien, waar de aanval op Pearl Harbor ook in voor kwam, heb ik maar eens de bijna 20 jaar oude film Pearl Harbor uit de kast gehaald. Midway had de focus maar een kwartiertje op de aanval om Pearl Harbor liggen, aangezien het daar om de Slag bij Midway ging. Het wekte ieder geval mijn verlangen om nog eens een uitgebreide versie van het bombardement op Pearl Harbor te zien. Het is een de belangrijkste momenten uit WO II, aangezien Amerika na deze slag ook betrokken raakte in de oorlog en zij waren erg gewenst om als bondgenoot erbij te hebben.

Eind jaren 90 kwam de kaskraker Titanic uit, een rampenfilm met een historisch waargebeurd verhaal als kapstok en met een groots opgezette love story. Pearl Harbor kwam 4 jaar later uit en heeft wel overduidelijk leentjebuur gespeeld. Ook hier duurt het 3 uur lang, krijg je eerst anderhalf uur een verhaal om de personages te leren kennen en de romantiek te voelen, waarna de hel los barst. Dit werkte voor mij bij Titanic geweldig, daar vliegen bij elke kijkbeurt de uren om, maar dat kan ik niet van Pearl Harbor zeggen. De eerste anderhalf uur zijn nauwelijks door te komen, zo langdradig, clichématig en saai is het allemaal. Affleck en Hartnett doen het helemaal niet slecht, maar het boeide me eigenlijk voor geen meter. Gelukkig wordt er wel een hoop goedgemaakt als de Japanners eenmaal op komen dagen met hun luchtmacht. Dan volgt toch een uurtje grootse en behoorlijk toffe actie. Michael Bay kan vrij weinig als regisseur, maar iets verwoesten en dat fraai in beeld brengen gaat hem goed af. Het is bombastisch, alles explodeert en uiteraard zit er heroïsme in, maar nog niet eens zo enorm dat het me echt irriteerde zoals in zijn latere films. Voor een film die richting de 20 jaar oud gaat ziet het er ook nog echt verdomd goed uit, met mooi camerawerk en diverse gave standpunten. Wel een beetje lafjes dat je 0,0 aan bloed en ledematen ziet, wat natuurlijk wel bij zo'n gruwelijke aanval hoorde. Ik begrijp dat het bij de filmrating zal horen, maar het voelt wel wat lame aan. Saving Private Ryan liet al 3 jaar voor deze film zien hoe je de gruwel van oorlog echt in beeld hoort te brengen. Maar niettemin was het wel een cool uurtje.

En dan eindigen we weer redelijk suf, zoals we zijn begonnen. De epiloog met wat strijd tussen onze vrienden en de Japanners vond ik ook niet al te interessant meer. Het leverde nog een paar Rambo-momentjes op die een beetje misplaatst waren bij een film als deze. Van mij had de film na de slag om Pearl Harbor en het terugvechten van Amerika mogen eindigen. Sowieso duurt deze film met 3 uur een uur te lang om echt te kunnen boeien. In het begin hadden ze 3 kwartier mogen skippen en op het einde ook minstens nog een kwartiertje. Dan had ik absoluut de film een hoger cijfer gegeven. Pearl Harbor is veel te langdradig en geforceerd aangedikt om nog eens af en toe op te willen zetten, wat ik met Titanic dus wel heb. De al genoemde film Midway had met de perspectieven vanuit de militaire kant van beide kampen een veel boeiender uitgangspunt. Het is net een voldoende waard, maar meer ook echt niet.

3* blijven staan.

Jammer, hier had ik best wel meer van verwacht, doordat de pinguïns in de Madagascar films oprecht grappig waren. Maar voor een volledige film is het schijnbaar lastiger om tot het einde toe een hoog niveau te halen. Pas in het tweede deel van de film werd het allemaal een stuk vermakelijker. Maar zelf had ik wel gehoopt op meer humor gericht op volwassenen en ondanks dat er af en toe wel wat in zat viel dit toch een tikje tegen. Visueel vond ik de film ook niet echt geweldig. Gelukkig zijn de 4 absurde pinguïns wel grappig genoeg om me regelmatig te lachen glimlachen, zoals wanneer ze muziek aan het maken zijn. Alles bij elkaar is het voldoende, maar ik verwacht 'm niet nogmaals te zien.

3*

In de voorpremière gezien. Eindelijk weer eens wat grootschalige actie in de bioscoop, dat is de afgelopen maanden zeldzaam. De voorganger was een meer dan prima Koreaanse zombiefilm en dit vervolg sluit zich daar aardig bij aan. Toch valt er wel wat op de film aan te merken.

Het valt bijvoorbeeld wel erg vaak op dat de film flink CGI heeft gebruikt. Dat is niet gek als je een uitgestorven Zuid-Korea wil tonen dat vol zombies zit, maar het stoorde me soms wel. Al zag de film er geregeld best goed uit, met een aantal mooie shots van de verwoeste stad. Daarnaast zit er een hoop actie in de film, maar is het wel vrij braaf. Ik ben toch The Walking Dead gewenst geweest en dan valt het hier qua gore erg tegen. Dit is dan ook geen horror, maar een pure actiefilm. Wel zien de zombies er overtuigend uit gelukkig. En waar de film last van heeft, net als de voorganger, is dat ze wel heel erg Hollywood na willen doen. Soms is dat emotioneel gezien wel oké, maar geregeld slaan ze door. Dan denk ik bv aan het einde, als de moeder zelfmoord lijkt te plegen, maar toch nog kan worden gered. Opa wel dood, gevolgd door hysterisch gehuil van de kinderen. Sowieso vond ik veel acteurs erg aan overacting doen.

Ik vroeg met trouwens wel af waarom de hele wereld Zuid-Korea aan haar lot over heeft gelaten. Niemand die daar in die 4 jaar de boel wilde cleanen zodat de Koreanen hun land weer op konden bouwen?

Bovenstaande neemt allemaal niet weg dat ik me wel heb vermaakt. World War Z gecombineerd met Mad Max. Die gevechten ter vermaak en de gepimpte wagens deden me er wel heel erg aan denken. Is niet erg, maar ook niet al te origineel.

Mijn cijfer zit tussen 3 en 3,5 ster in, maar ik rond toch omlaag af. Dit had beter gekund.

3*

Peppermint is een wraakfilm zoals er al tig van zijn. Het gezin is uitgemoord, eentje overleeft het en gaat los. Maar dat dit subgenre nogal voorspelbaar in elkaar steekt wil niet zeggen dat het niet leuk kan zijn om naar te kijken. Ik vond de film ieder geval prima te doen, al was het bijzonder ongeloofwaardig om brave moeder Jennifer Garner (mooie vrouw nog steeds overigens en ze speelt haar rol prima) plots getransformeerd te zien in een koelbloedige killer die een compleet drugskartel zonder moeite de baas is. Hoe ze is getransformeerd is me ook een raadsel, slechts wat vluchtige beelden wat ze in Europa aan het vechten was vond ik erg zwak om me te overtuigen.

Maar goed, niet zo belangrijk. Ze gaat wel lekker los als een Rambo op het kartel, maar spijtig was wel weer dat bijna alle moorden erg ongeïnspireerd waren met een beetje mensen door hun hoofd te schieten. Dit soort filmpjes kijk je toch ook voor de meer bevredigende, creatievere kills met messen en andere attributen. Tevens draait de camera vaak wel erg snel weg, waardoor de meeste kills niet echt veel impact op me maken. Verder zijn de personages nogal erg zwart/wit. Zij is de liefste moeder van de wereld en de vijanden zijn kwaadaardige kartelleden die genadeloos een gezinnetje af kunnen maken. De grote bad guy vond ik trouwens wel geinig, maar zijn einde was weer erg simpel. Dat is wat ik dus bedoelde. Het voelt dan allemaal niet zo heel vermakelijk aan. Maar het is wel leuk entertainment geworden, al verwacht je van de man achter het meesterlijke Taken wel meer. Die film was zoveel beter dan deze Peppermint.

3*

Onderhoudende western, maar ook deze titel mag nog niet in de schaduw staan van de 3e uit de reeks; The Good, The Bad and The Ugly.

Ik vind deze For a few Dollars more net zo goed als de voorganger A Fistfull of Dollars. Beiden zijn erg sfeervol en kennen een aantal prachtige scenes. Beiden zijn fantastisch vormgegeven en kennen geweldige shots. Maar ze zijn beiden ook gewoon duidelijk minder dan het pronkstuk van de trilogie.

Eastwood is weer lekker op dreef in deze film en het is echt genieten van Lee van Cleefs rol als Mortimer. Wat een geweldige ongure kop heeft die Van Cleef toch zeg! Schitterend. Lee biedt erg goed partij aan de wederom sterke Eastwood. Hun schietpartij op elkaars hoed was een prachtig moment!

Helaas kent ook deze film weer een aantal delen dat ik het redelijk stil vond vallen en het soms een wat lange zit was. Gelukkig komt er vaak dan snel weer een boeiend stuk, maar het neemt niet weg dat dit zeker geen perfect plot is. Hier had A fistfull of Dollars ook al last van. TGTBATU kent dit probleem weer helemaal niet; die blijft van minuut 1 tot einde gewoon fascineren.
Gelukkig weet deze For a few Dollars more wel erg boeiend te eindigen met het duel waarbij Eastwood zelfs niet aan meedoet. Prachtige inzoom momenten met de camera levert dat slot ook weer op.

Wat me trouwens ook een beetje teleurstelde was de soundtrack. Ik vond hem bij de 2 andere films veel mooier. Zo af en toe had je wel prachtige muziek, zoals bij het laatste kwartier, maar regelmatig vond ik het ook gewoon niet passend genoeg.

Net als bij de voorganger ook 3,5* voor deze film.

Een aantal jaar terug heb ik al The Good, the Bad and the Ugly gekeken van deze trilogie, maar daar bleef het ook bij, ondanks dat ik zelfs als niet western liefhebber die film de volle 5* had gegeven. Nu wordt het toch maar eens tijd om de 2 andere delen ook te bekijken.

A fistfull of dollars is een aardig goede film geworden met wederom Clint Eastwood in zijn coole rol van The man with no name. Toch kan deze film zich absoluut niet meten aan het briljante TGTBATU. Daarvoor is het verhaal toch echt een stuk minder interessant en ontbreken er in mijn ogen echt opvallende karakters, buiten de rol van Eastwood dan.

De film begint wel erg sterk. Ik vond het 1e half uur ook wel het beste deel van de film. Zeker de dialoog over zijn geschrokken ezel die beschoten werd en daarop volgende shoot-out met Eastwood en de mannen die dat deden was echt geweldig!

Helaas vond ik het halverwege een beetje inkakken, waarna het op het einde weer wat levendiger werd. Al bij al was het wel boeiend, maar niet top.

Wat wel absoluut top nog genoemd moet worden, dat is de soundtrack van Morricone. Geweldige componist, ook hier weer. Wat klinkt zijn werk ook nu weer fantastisch zeg. Heerlijke, bijpassende muziek.

In de komende dagen ook maar eens For a few Dollars more kijken...

3,5*

Tsja, wat zullen we eens over deze film zeggen?

Ieder geval dat het geen al te beste film is. In de anderhalf uur durende film zie ik eerst een uur onzin met wat mensen op vakantie. Halfslachtig wordt een thrillerplot geintroduceerd en op het einde kwam er een grote plottwist waar ik al op zat te wachten. Nou bleek de twist wel wat aparter te zijn dan ik zelf dacht, maar goed...

Het 1e uur is dus gewoon suf. Ik vond er weinig aan. Het enige interessante waren de soms prachtige natuurbeelden van op het eiland. Dat is wel sterk gefilmd. Maar het plot, het acteerwerk, de twist...allemaal zeer zwak tot ongeloofwaardig. Gelukkig werd het allemaal wel fraai gefilmd en gemonteerd, zodat de film tot het einde toe wel kijkbaar bleef.

2,5*

Pfff..

Ik vind Hillary Duff wel een mooie meid, maar acteren kan ze niet. En als je haar dan in een film als deze zet waar het verhaal echt waardeloos is, dan krijg je al snel een matig product.

2,5*

Opnieuw gekeken na een jaar of 15-20 omdat ik al een tijdje bezig ben om rampenfilms opnieuw te zien en daar past deze Perfect Storm prima bij. Na het zien moet ik zeggen dat ik wederom niet erg onder de indruk ben. Visueel is de film vrij sterk en zeker de behoorlijk forse storm komt best gaaf in beeld. Ik zou me een partij zeeziek worden van zo'n rit zeg, poh. Ook goed dat ze het niet afraffelen, maar het schip echt een uurtje wel door behoorlijke chaos laten varen. Maar verder is dit echt een enorm slappe film, vol clichématige zeelui en hele voorspelbare situaties. En het thuisfront is vrij nutteloos en kent een paar belabberde acteerprestaties. De mannen op het schip doen nog redelijk hun ding, al zijn die rollen ook vrij inhoudsloos.

En ik moest wel lachen om de tekst op het einde, dat deze film is opgedragen aan de vele duizenden zeemannen die zijn gestorven sinds 1600-nogwat. Haha, ja daar zullen ze blij mee zijn. Wolfgang Petersen, die ik wel een behoorlijke regisseur vind, heeft er iets teveel drama en emotie in geprobeerd te stoppen en dat werkt hier voor geen meter, net als de te lange speelduur. Met moeite pers ik er nog drie sterren uit, die ik ook al had staan. Nipte voldoende dus.

3* blijven staan

Sterk coming of age drama over de opgroeiende highschool scholier Charlie, die een pijnlijk verleden bij zich draagt en ook in het heden genoeg tegenslag kent. Normaal ben ik niet echt van coming of age films, maar zo af en toe zit er wel een erg goede tussen. Dit is zo'n positieve verrassing. Wat begint als een wat standaard highschool drama gaat richting het einde toch wel een stuk dieper. Het deed de film goed dat er vrij veel serieuze en volwassen thema's aangesneden worden. Misschien zelfs wel wat teveel. Homofilie, zelfdoding, misbruik, geweld in huiselijke kring, een nieuwe levensfase in gaan etc. Er komt veel voorbij. Gelukkig wordt alles wel voldoende uitgewerkt.

De beste rol vond ik duidelijk gespeeld worden door Emma Watson (wordt wel tijd dat ze weer haar mooie lange haren terug neemt zoals in de Harry Potter reeks), die naast een mooie vrouw gewoon een prima actrice is. Ze kan heel wat meer dan tovenaarsmeisje spelen. Logan Lerman zet een wisselende rol neer als Charlie. Bij vlagen heel sterk, maar het zag er af en toe ook wel wat knullig uit.

Het is ieder geval een dikke aanrader geworden. Er zitten trouwens best wel een stel pijnlijke scènes in de film. Charlie die bij een spelletje de verkeerde zoent bijvoorbeeld. Zulke stukken geven de film wel een meerwaarde.

4*

Ik had nooit het boek gelezen of deze film gezien, totdat ik eerder dit jaar de nieuwe Pet Sematary in de bioscoop zag en die me eigenlijk best wel goed beviel. Niet perfect, maar best spannend en met een paar behoorlijke schrikmomenten.

Deze eerdere versie nu pas bekijken is misschien wat oneerlijk, aangezien dit hetzelfde verhaal is. Of natuurlijk andersom, de reboot van dit jaar volgt hetzelfde verhaal maar aangezien ik die eerder zag, nouja. Ik kan ze nu wel vergelijken en dan wint de reboot bij mij het glansrijk. Deze oude versie is gewoon erg verouderd en voelt als een tv-film door de niet al te beste effecten en het middelmatige acteerwerk. Ook weet het gewoon nauwelijks spannend te worden en krijg je nooit enige band met de hoofdrolspelers. De cast uit de reboot was niet perfect, maar zij spraken me meer aan en gaven wat meer diepgang aan hun rol. Als ik de reviews op Moviemeter zo lees dan vinden de meeste mensen deze versie beter. Ik vraag me dan wel af of jeugdsentiment of het feit dat reboots meestal weinig geliefd zijn ook mee speelt in het oordeel.

Misschien is het ook mijn eigen schuld en had ik beter een paar jaar kunnen wachten, omdat de reboot nu nog in mijn hoofd hangt. Binnenkort nog even Pet Sematary 2 kijken en dan hoef ik heel wat jaren niks meer met de reeks te maken te hebben. Zo goed zijn de films ook weer niet.

2,5*

Ik ben niet bekend met het boek of de oude films, dus ik ben vrij blanco naar de film gegaan. Uiteraard wel een beetje in verdiept, maar de film was toch nog wel een paar keer verrassend voor me. En belangrijker, ik vond het een meer dan behoorlijke horrorfilm die absoluut de moeite van een bezoek aan de bios waard is. Daarvoor zit er toch wel genoeg spanning en ongemakkelijke momenten in het verhaal.

De film gaat nooit heel diep in op achtergronden, maar de personages krijgen genoeg verhaal mee om interessant te zijn. Het vroegere trauma van moeder Rachel, het verlies van de vrouw van Jud, de kinderen die dol op hun kat zijn. Het hoeft allemaal niet razend complex te zijn om toch te boeien. Leuk om John Lithgow trouwens weer te zien, altijd een hele fijne acteur waar ik op ben gesteld. Zijn rol vond ik ook wel erg boeiend. Even dacht ik dat hij kwaadaardige bedoelingen had, maar dat zakt weer snel weg. De film teert gelukkig niet op een lading makkelijke schrikmomenten, maar als ze komen zijn ze best wel geslaagd. Een simpel schrikmoment zoals met de vrachtwagen die aan het begin voorbij raast of later met de tot leven gekomen kat vond ik goed genoeg. Maar er hangt vooral na een tijdje een ongemakkelijke spanning die richting het einde steeds sterker wordt.

De rouwverwerking of juist alles eraan willen doen om de dood te ontlopen vond ik sterk uitgewerkt. Na de tragische dood zijn zijn dochter graaft hij haar op en na haar te begraven op de dierenbegraafplaats komt ze weer tot leven en ondanks dat Louis weet dat het niet pluis is blijft hij daar behandelen als zijn liefdevolle dochter. Daarna volgen toch wel een paar toffe stukken, al is het wel jammer dat het vanaf dat moment een beetje een slasher aan het worden is. Al is de laatste confrontatie op de begraafplaats wel weer sterk. Ik zag ook niet aankomen dat ze allemaal dood gingen, in dit soort films loopt het meestal goed af. Al had een film als The Mist dat ook gebaseerd is op werk van Stephen King ook al zo'n rauw en pijnlijk einde. Daar scoort een film bij mij wel pluspunten mee moet ik zeggen.

Ik kan weinig negatiefs over Pet Sematary zeggen. Het is geen klassieker geworden, maar wel een prima toevoeging aan het horrorgenre waar dit jaar diverse leuke titels in de bioscoop van zijn gekomen.

3,5*

Vreemd dat deze zo slecht hier scoort, terwijl de voorganger uit 1989 dat een stuk beter doet. Maar die zag ik recent en dat vond ik maar een middelmatige b-film. Niet dat deel 2 beter is, maar ook niet slechter. Sterker, ik heb me er stiekem meer mee vermaakt, zeker als die kerel later op een moord-toer gaat. Die scène met dat jochie die met het wiel van zijn brommer wordt vermoord was hilarisch! Die man leek een beetje op de Terminator met zijn houding, wat wel weer grappig is aangezien Edward Furlong hier mee speelt. Dit is ieder geval net als de eerste film niet een titel die ik in de toekomst nog eens snel op zal zetten.

2,5*

Pete's Dragon is geloof ik de enige Disney real action verfilming die ik nog niet had gekeken, daarom maar eens alles compleet gemaakt. Ik heb het origineel volgens mij nooit gezien, ieder geval niet op gestemd nog. Komt nog wel. Deze live action film mag er visueel wezen, erg aantrekkelijk gemaakt en zeker de draak is tof. Buiten dat is het allemaal wel erg soft en kinderlijk en stelt het inhoudelijk niet heel veel voor. Geeft overigens niet, ik neem aan dat de jongere kijkers er meer plezier aan beleven. Verder is het ook vooral veel Disney sentiment dat op je gevoel probeert in te spelen.

3*

Na een lange tijd heb ik maar weer eens een oude Disney meegepakt om te herkijken. Zoals vele oude Disneys is dit ook een dikke teleurstelling geworden. Strontvervelende, veel te blije film met louter irritante personages en een totaal niet boeiend plotje. Alleen de momenten met Kapitein Haak waren wel aardig. En toegeven, de film ziet er weer keurig uit. De vormgeving was bij de Disney films altijd ruim in orde. Jammer dat het inhoudelijk altijd enorm braaf en voorspelbaar is. Ieder geval niet mijn ding.

Gek genoeg had ik 3,5* staan, worden er nu ieder geval 2 minder.

1,5*

Woke deugtroep, maar los van het onvermijdelijke etnische sausje dat Disney over hun klassiekers heen gooit vandaag de dag ook gewoon een hele belabberde film met een matige cast (vooral die Wendy was zo niet-passend en irritant), een doodsaai nietszeggend verhaaltje en met hele treurige special effecten. Dit is duidelijk gemaakt om Disney + weer bij te vullen met het zoveelste goedkope titeltje. Nou vond ik de tekenfilm van Disney ook al niks aan, dus wat dat betreft past deze film daar weer goed bij.

1,5*

Heel erg boeiende film. Origineel concept, erg sterk uitgewerkt. Gek dat een film met een man in een telefooncel zo kan boeien. Maar dankzij het sterke acteerwerk en de constante dreiging is het een erg lekkere film geworden. Ook mijn favoriet Sutherland heeft een goede rol, al hoor je hem dan alleen.

3,5*

Eindelijk gezien terwijl deze film al veel langer op mijn must see lijstje stond door het aparte onderwerp.

Ik vond het een bijzonder interessante maar wel erg vreemde, aparte film. Met de aparte stijl van filmen die erg chaotisch en intens is krijg je het verhaal van Max te zien met zijn unieke wiskundeknobbel waarmee hij de grote geheimen van het leven lijkt te ontdekken. Of toch niet?

Typisch een film waarvan ik nu al weet dat ik hem nog eens ooit een 2e keer moet herzien omdat je dan weer dingen ontdekt die de 1e keer niet zijn opgevallen en/of dat je weer een andere gedachte krijgt over wat de film wil zijn.

Zeker het slot van de film is heel erg sterk. De mens lijkt niet bestemd voor het weten van alles wat je wil weten.

Verrassende topper.

4*

Op 4 mei een film als The Pianist opzetten vond ik wel gepast. Het werd sowieso tijd om de film na al die jaren eens opnieuw te bekijken. Destijds gezien, weggeblazen en 5* uitgedeeld.

Nu al die jaren later maakt de film nog steeds veel indruk, met geweldig acteerwerk, prachtige muziek en een plot dat ontzettend pijnlijk om te zien is. Wat deze film erg goed doet is het tonen hoe genadeloos de Duitsers met hun vijanden omgingen. Een gehandicapte man die uit een flat naar beneden wordt gegooid, mensen die worden geëxecuteerd om niets. Het blijft toch krankzinnig om te zien, wetende dat zulke dingen echt gebeurden in die tijd. De Holocaustellende wordt in The Pianist zo enorm treffend weergegeven, dat de film alleen daardoor al door iedereen zou moeten worden gezien.

Toch is de film niet perfect. Zoals een review boven me wordt geschreven is de film vrij episodisch gemaakt en voelt het niet altijd als 1 geheel. Tevens miste de hoofdrolspeler af en toe emoties die op zulke momenten wel logisch zouden zijn. Pas richting het einde kwam dat meer los. Het verhaal van Szpilman voelt soms wat aan als een manier om de Holocaust in diverse fases te tonen en wat minder om het Szpilman verhaal te laten zien. Al zit uiteindelijk zijn verhaal ook erg pakkend in elkaar. Het slot met de Duitse officier is steengoed, net als het enorm pijnlijke begin als hij en zijn familie merkt hoe erg hun leven wordt verpest door de Nazi's. De film is voor mij geen 5* meer waard, maar is nog altijd 1 van de betere WO II films.

4* (was 5*)

Nicolas Cage is zijn varken kwijt en probeert hem snauwend en grommend terug te vinden. Wat een saaie onzin zeg. Dit gaat toch nergens meer over, ook al doet Cage eindelijk weer eens moeite om fatsoenlijk te acteren in een film. Einde van deze korte review.

2*

Wat een draak van een film zeg. Dit is echt de naam Pink Panther onwaardig. De vorige remake heb ik nog redelijk beoordeeld maar ik had dan ook nog nooit de oude delen gekeken maar die heb ik sinds een paar maanden allemaal gezien.

Het lijkt allemaal nergens op. Steve Martin is geen goede Clouseau. Hij probeert het maar hij legt dat accent en die blunders er veel te dik bovenop. In de originele films waren het kleine stomme momentjes die grappig waren maar in deze liggen de grappen zo enorm voor de hand, zijn ze erg flauw en zeker niet leuk. Ik heb hoogstens 2x een glimlachje gehad en dat waren eigenlijk meer momenten met John Cleese die het wel aardig doet.

Het plot is stupide (waarom in hemelsnaam dat huwelijk op het eind, pfff...), de grappen flauw, het acteerwerk best matig en ik vergelijk het toch zeker met de oude delen aangezien deze toch door wil gaan voor een vervolg op de leuke serie van vroeger.

Meer dan 1* kan en wil ik er niet voor geven. Binnenkort ook maar eens Martins vorige PP remake herkijken.

Leuke vervolgfilm in de reeks maar in mijn ogen niet zo geniaal als een aantal op Moviemeter beweren. Daarvoor vind ik het plot met Dreyfus echt te overdreven en eigenlijk niet leuk. Zon plot past niet echt bij The PP serie. Dat zijn meestal serieuze verhalen die door Clouseau verknald worden op grappige wijze. Maar een oud hoofdinspecteur die Clouseau dood wil maken door middel van een massavernietigingswapen? Naahh...

Maar goed, gelukkig komt hij niet de hele tijd voor. Clouseau komt weer veel in beeld en dan is het bijna altijd leuk. Peter Sellers is gewoon heel leuk als de inspecteur. Sommige dialogen en momenten zijn echt geniaal. Ook de groep moordenaars op het Oktoberfest in Duitsland die achter hem aan gaan, schitterend!

De film bevat genoeg leuke momenten dat hij vermakelijk genoeg is.

3,5*

Van het weekend kocht ik de dvd box met de films en vanavond ben ik ermee begonnen. Deel 1, The Pink Panther. Ik had wel de remake van een aantal jaar terug gezien en die beviel wel maar ik wilde ook graag de orignele films zien.

Ik moet zeggen, deels een leuke en deels een saaie film. Op zich is het verhaal niet zo bijzonder in deze film en de 1e helft vd film is daardoor wat langdradig, soms zelfs saai. Inspector Clouseau's rol is pas in de 2e helft van de film echt groter, belangrijker en leuker. Een aantal scene's was wel grappig maar het is geen film die je continue in een deuk laat liggen. Dat is wel wat ik eigenlijk dacht en hoopte. Peter Sellers zet dus wel een leuke rol neer en ik kijk ook uit naar de vervolgdelen die ik snel ga zien. Het laatste half uur was duidelijk het beste deel van de film.

3*

Ik vond de film wel leuk. Ik heb alleen de oude films van the Pink Panther (helaas nog) niet gezien, dus ik kan niet vergelijken.

Ik vond Steve Martin best een geinig rol neerzetten. Ik heb wel een paar keer moeten lachen om domme momenten. Het was allemaal niet super, maar zo slecht was ie zeker niet.

3*

In het kader van mijn poging oude Disneys te kijken/herzien ben ik bij nr 2 beland, Pinoccio. Toch wel een film die iedereen kent of waar het verhaal wel bekend van is. Helaas vond ik het herziening erg oninteressant. Pinoccio was al nooit mijn favoriete Disney verhaal en dat kan ik nu opnieuw bevestigen. De film heeft op zich wel een donker verhaal, helemaal later in de film met Pleasure Island, maar het weet me buiten dat niet te pakken. Daarvoor zijn de personages niet leuk genoeg en mis ik geslaagde humor. Bij Snow White and the Seven Dwarfs had je nog de dwergen waar je om kon lachen, bij Pinoccio eigenlijk niemand. Althans, ik vond niemand leuk. Alleen Gepetto wekte wel sympathie op als lieve, oude man. De schurken deden me ook niks, vond ze bijzonder storend.

Verder zijn zaken als beeld en geluid wel in orde. Het ziet er prima uit, soms met mooie details ook en de stemmen passen ook goed bij de karakters. Maar als het verhaal niet weet te overtuigen, dan houdt het op. Zeker richting het einde met de walvis sloeg eigenlijk nergens op.

Helaas ga ik hier een kleine onvoldoende voor geven.

Ik verlaag mijn 3* tot 2,5*.

Eigenlijk wil ik vooral deel 2 The Spawning zien, omdat dat de enige film van mijn favoriete regisseur James Cameron is die ik nog niet heb gezien. Maar dan pak ik deel 1 ook mooi even mee, wat niet eens een verkeerde keuze is want ik heb me best vermaakt met deze kloon / parodie op Jaws. Dat de makers dit met een knipoog hebben gemaakt zie je wel af aan bijvoorbeeld de scene dat iemand op een arcadekast een spelletje van Jaws speelt. De film is verder niet ontzettend grappig, maar nog best onderhoudend met een kolonie moordende piranha's die flink wat slachtoffers maken. Jammer genoeg was er vermoedelijk weinig budget, want je ziet wel heel weinig in beeld. Vooral veel rood water en spartelende benen, waarna de piranha's die overigens een raar geluid maken tekeer gaan. Wat dat betreft is Piranha 3D (2010) tig keer geslaagder als horror-komedie over deze visjes. Maar het zou niet echt een eerlijke vergelijking zijn natuurlijk. Met anderhalf uur duurt deze film gelukkig niet te lang en is het absoluut wel een voldoende waard.

3*