The Possession of Hannah Grace (2018)

The Possession of Hannah Grace

Degelijk. Mortuariums zijn natuurlijk de beste locaties voor een horrorfilm, en The Possession of Hannah Grace maakt daar dan ook dankbaar gebruik van. Regisseur Diederik van Rooijen levert en sfeervolle horrorfilm af met een prima acterende Shay Mitchell in de hoofdrol. Complimenten ook voor de jonge Kirby Johnson, die als Hannah Grace zeker dreiging uitstraalt. Er zitten ook een aantal aardige schrikmomenten in. De moorden worden wel matig in beeld gebracht, en hoe het allemaal eindigt wordt nog net niet met neonletters aangekondigd door Van Rooijen. Iets subtieler had wel gemogen.

Prima.

Het is inderdaad een film die de meeste sfeer uit zijn locatie, het mortuarium haalt. Het ziet er allemaal weer erg eng uit. Het mortuarium straalt een kille, ijskoude sfeer uit en is natuurlijk wel ideaal voor zo'n horrorfilm als deze.

Van Rooijen weet dus wel zijn locaties uit te kiezen. Het is alleen uiteindelijk de uitvoering zelf die het een beetje laat liggen. Buiten de sterke sfeer, laat namelijk de horror zelf het helaas een beetje liggen. Ik was nergens echt doodsbang. Terwijl het met zo'n locatie normaal gesproken wel zo is.

De film opent ook met een wat saai exorcisme. Het is zoiets dat we al tamelijk vaak hebben gezien, en dus te beter dat de film niet rondom het exorcisme is, maar in een mortuarium. Anders was dit duidelijk een stukje zwakker geweest helaas.

Qua horror laat de film een hoop punten liggen. De opbouw mag er soms zeker zijn, is ook niet zo moeilijk met deze locatie. Echter is het vaak die pay-off die het laat liggen. De jumpscares zijn echt wat te tam, en bovendien wordt er te weinig dreiging uit Hannah Grace gehaald.

Film mist ook wel een beetje intens cameragebruik. Vaak genoeg zien we aardige shots en sfeervolle camerastandpunten, maar wanneer de film echt moet scoren laat dit het een beetje liggen. Het is allemaal iets te tam gebracht op die momenten.

Wel zijn er genoeg donkere hoekjes en wanneer Hannah Grace in beweging komt en je van de verte aanstaart is het best creepy. Bovendien duurt de film absoluut niet lang. Van Rooijen zie ik graag terug in de regiestoel van een horrorfilm, maar hopelijk dan weet hij het allemaal iets enger, uitdagender en intenser te maken.

Nu heb je namelijk een doodenge locatie, maar met wat tamme horror dat zich erin bevind. Wel een voldoende, omdat het blijft boeien en het acteerwerk voor de rest ook heel degelijk was.

Leuk!

Zeker met links en rechts wat verhalen te hebben gehoord over studio-bemoeienis en dat de film een tijdje op de plank is blijven liggen, vond ik dit een heel aardig griezelfilmpje. Krijsende spoken, bezeten meisjes en allerhande effecten die daarbij gepaard gaan: ik vond de speciale effecten lelijk en ze maakten de film er niet enger op.

Waar ik wél erg enthousiast van werd, was de setting. Gek genoeg had ik in mijn hoofd dat dit de zoveelste spookhuisfilm zou worden, en om dan een griezelfilm te krijgen die zich vrijwel volledig afspeelt in een mortuarium is een aangename verrassing. Vond het knap hoe Van Rooijen & Hillege hier met sfeervol camerawerk en belichting veel mooie dingen mee konden doen, meer dan ik had verwacht. Al die lelijke jumpscares hebben ze helemaal niet nodig - de setting in combinatie met een overtuigende Shay Mitchell was voor mij al voldoende.

Ook een aangename verrassing: het verwerken van een PTSS-achtig syndroom in het verhaal zonder dat er van de personages een dader en / of slachtoffer wordt gemaakt. Ik kon me met dit verhaal voldoende inbeelden hoe iemand met zulke trauma's zich voelde.

Het verhaal is af en toe raar en ik heb ook genoeg momenten gehad waarop ik me lichtelijk verveelde, maar al met al vond ik dit erg de moeite waard. Leuk begin ook met Gijs Scholten van Asschat en Guy Clemens in hun gastrolletjes.

Een ruime 3,5*.

Prima horrorfilm die lekker wegkijkt.

Fijne horror film die makkelijk te volgen is en daardoor misschien iets te voorspelbaar. Er wordt redelijk geacteerd, het camerawerk is in orde, maar niets bijzonders. Die sterren. 3*

Een mooie hoofdrolspeelster en een sfeervolle locatie (een mortuarium), maar geen bijzonder goed script en weinig enge momenten. Wel is de flexibiliteit van de actrice die Hannah speelt een pluspunt en ook de diepe snijwonden op haar lichaam zien er overtuigend uit. Waarom de lichten steeds uitgaan is mij wel een raadsel, mogelijks energiebesparing?

Goed spannend maar op een gegeven moment lijkt het net alsof er een scene mist als er geprobeerd wordt het lijk te verbranden. Vanaf dat moment was voor ons de zorgvuldig opgebouwde spanning wel opeens weg wegens een groot 'huh?! Hoe wat waar?' Gehalte.echt jammer want de film ademt echt een goede spanning en die abrupte wisseling sloopt alles echt in een paad seconden. Dat het ver van de werkelijkheid staat is niet het probleem, maar wel de abrupte wijze waarop bepaalde belangrijke plotpunten opeens voorbij schieten.Een van de betere netflix horror films (nou moet ik zeggen dat de lat erg laag ligt).

Niets mis mee met deze 13 in een dozijn griezelfilm. Prima locatie, eenvoudige verhaal, sfeervol, redelijke spanningsopbouw en de beeldschone Shay Mitchell is een lust om naar te kijken. Voor de die hard genre liefhebbers is dit zeker een must see. Ik heb mij prima vermaakt met deze film 3.0

In het begin van de film snapte ik niet dat de film zo laag beoordeeld word. Het ziet er sfeervol uit, de acteurs doen prima hun werk en met het uitgangspunt in een mortuarium kan het amper misgaan. De eerste 15 a 20 minuten vond ik de film oprecht sterk. Het is mysterieus, Shay Mitchell wordt een aantal keer flink het stuipen op het lijf gejaagd. Echter gaat het daarna mis. Er worden tal van personages geïntroduceerd (die twee bewakers zijn suf) en continu wordt het mortuarium verlaten voor de parkeergarage en verandert de film eigenlijk in een soort slasher waarbij de bijrollen een voor een vermoord worden. Het is jammer dat er in het script voor wordt gekozen om die beklemmende sfeer van het mortuarium niet goed uit te buiten en dat er steeds zijsprongetjes naar andere locaties en personages gemaakt wordt.

De productie blijft verder degelijk, maar de film had zoveel meer gehad aan een geïsoleerde locatie waarin Mitchell haar angsten en de nieuwe dreiging had moeten bevechten. Nu is het een beetje vlees noch vis geworden.

2,5*

Slecht. Visueel erg grauw en donker en simpelweg saai. Ook weet de film nergens spannend te worden. Verhaal boeit ook niet echt. De film begint nog enigszins aardig, maar verzandt al snel in saaie simpele scènes die elkaar opvolgen en weinig geloofwaardig zijn door toevoegingen zoals de meneer boven mij al roept. 1,0*.

Deze film kon mij echt niet boeien, het werd ook nergens spannend m, in een woord: saai!

Het chaotische verhaal maakt het er niet aantrekkelijker op. Ik ben altijd wel in voor een uitbanning van het kwaad maar er zijn al zo veel meer goede films die daar over gaan en in deze uitbanning kan ik me niet meer vinden. Het is me te rommelig en veel te chaotisch en daardoor is er geen spanning meer.