The Possession of Hannah Grace (2018)

van Rooijen goes USA, ben benieuwd.

Krijgt (voorlopig) een bioscooprelease via Sony-dochter Screen Gems in de VS; Van Rooijen lijkt het direct-to-video niveau van Roel Reiné dus al te overstijgen.

Dit gaat een onderschatte film worden!

Vanaf 29 november 2018 in de bioscoop (Sony Pictures Releasing via Universal).

Ziet er sterk uit.

De trailer ziet er net zo uit als de hoofdrolspeelster, erg goed!

Zeer benieuwd, laat maar komen.

Zag de trailer eergisteren; dit zou best wel eens een zenuwslopende film kunnen worden.

Ben sowieso groot fan van het possession-subgenre, dus ben ook heel benieuwd!

nice trailer !

Zo zo Diederik gaat overseas, Ben benieuwd

Volgens Pathé duurt de film 86 min.. Dat scheelt nogal wat met die 111 min.

"This job is not for everyone."

Opvallend dat Diederik van Rooijen de sprong naar Amerika heeft gemaakt en dit project aangeboden heeft gekregen, want het werk dat ik tot nu toe van hem heb gezien was middelmatig. Met deze titel brengt hij daar helaas geen verandering in.

De film opent nochtans interessant met een exorcisme op het titulaire personage. Je zou denken dat daarmee gelijk de toon is gezet, maar men neemt vervolgens flink wat gas terug. Drie maanden later zie je hoe een oud agente - die net een traumatische ervaring achter de rug heeft - een baan aangeboden krijgt in het mortuarium om daar de nachtdiensten te draaien. Rara wie ze daar tegenkomt...

Het is te merken dat het budget beperkt is, want met slechts één locatie en een handvol platte karakters kom je niet echt verder. Toch wordt de spanning aardig opgebouwd, middels een aantal gedegen shots en het spelen met licht. Daarbij is het acteerwerk van de appetijtelijke Shay Mitchell in orde, waardoor je als kijker met haar gaat meeleven.

Des te jammer is het dat 'The Possession of Hannah Grace' in de tweede helft alles overboord gooit voor een samenraapsel van standaard jump scares en de nodige clichés. Af en toe moest ik een beetje denken aan 'The Autopsy of Jane Doe', maar Van Rooijen mocht wensen dat hij dat niveau kan bereiken. Het gevolg is dat het verloop erg geforceerd en bovenal voorspelbaar aanvoelt; als liefhebber van het genre heb je het allemaal al veel eerder en beter uitgewerkt gezien.

Al met al een matige horror die geen potten weet te breken.

Kleine 2,0 sterren.

Toch wel benieuwd wat van Rooijen hiervan heeft weten te maken!

De erbarmelijke stroom aan horrorfilms waarmee we keer op keer worden geconfronteerd in de bioscoop komt eindelijk tot een einde in deze sfeervolle, bij vlagen kippenvel bezorgende horrorfilm. De proloog van "The Possession of Hannah Grace" doet wel erg nadrukkelijk aan The Exorcist (1973) denken, maar dat is deze keer gelukkig niet zo'n bezwaar omdat Penoza-regisseur Diederik van Rooijen zich niet beperkt tot pure imitatie. Belangrijker is dat het scenario van Brian Sieve, die meewerkte aan Scream: The TV Series, maximaal effect uit haalt de setting (een mortuarium) en daardoor erg veel suspense weet op te wekken, bijvoorbeeld uit het feit dat de verlichting in het mortuarium en de gangen rondom reageren op beweging, maar ook uit de dodelijke (!) stilte die daar heerst. Een ander sterk punt is de uitwerking van de karakters. Hoofdpersoon Megan Reed [Shay Mitchell] is een voormalige politie-agente die na een traumatische gebeurtenis aan de drank en de pillen is geraakt en via haar sponsor Lisa [Stana Katic] een baantje als lijkophaler in het ziekenhuis weet te bemachtigen. Megans persoonlijke verleden is op intelligente wijze verwoven in het plot, evenals de manier waarop zowel Lisa als Megans ex-vriend Andrew [Grey Damon] reageren wanneer Megan begint te geloven dat het pas binnengebrachte lichaam van Hannah Grace [Kirby Johnson in een tour-de-force] zichzelf aan het herstellen is! Van Rooijen weet uitstekend een onheilspellende sfeer neer te zetten en hoewel de actiescènes minder effectief zijn is het een verademing om eens een horrorfilm te zien die je regelmatig de stuipen op het lijf jaagt.

Slecht. Begint interessant, maar op den duur denk je wanneer ga ik nou echt schrikken. Voordat je het weet is het afgelopen en denk je, ''was dit het?'' Het einde was gewoon te simpel. Het was gewoon opeens klaar en het verhaal was flinterdun.

Interview Diederik van Rooijen | Eye witness report | biosagenda.nl

'The Possession of Hannah Grace' Review: The Cadaver as Demon - Variety

Sterke film. Er komen volop horrorclichés in voor, maar door de naargeestige sfeer stoort dat niet. Heel effectief filmpje in dat opzicht: het doet vrijwel niets bijzonders, maar wat het doet, doet het goed.

Niets bijzonders, paar keer geschrokken en verder niet heel spannend.

3 sterren. Zaten wel redelijk veel schrikmomenten in. Het begin was sterk. Het eind mwah. Voorspelbaar.

Het is altijd gezellig als de kameraden uit het niets beslissen om naar de bioscoop te gaan. Wanneer er tijd voor is willen we graag de horror films bezoeken en vrijdag (alweer) was de keuze gevallen op de nieuwe film ‘The Possession of Hannah Grace’. Ik zelf had nog niks gehoord over de film, dus ik wist ook niet van zijn bestaan. Ook totaal niks opgezocht en ik liet het op me af komen, en de verassing was toch nog best tof. Ik ben er van overtuigd dat je eigenlijk geen trailers van films moet kijken, vooral niet van horror films. Dan zijn de schrikmomenten harder, komen beter binnen en zijn vaak ook leuker, je hebt vaker totaal geen verwachtingen van de film dus dat komt ook beter uit, dan kun je nooit zeggen of de film tegenviel of niet.

Diederik van Rooijen gaat internationaal en hopen maakt hij het daar in de U.S.A. want dat zou natuurlijk wel leuk zijn. Diederik heeft er toch nog een leuke film op na gelaten, vrij cliché allemaal en niet heel spannend maar toch best vermakelijke kost en je komt er zo door heen. Wat mij wel een beetje irriteerde was het punt dat de film vrij snel en onlogisch zijn scènes afwerkte, en dan vooral met betrekking tot het verbranden van het lichaam maar ook met de ontsnapping en noem zo maar op. Voor het eerst genoemde stukje was voor mij soms vrij onlogisch waarom dat zo gedaan was en het ging te snel, je weet eerst niet wat er gebeurd en dat vond ik spijtig.

Maar goed, met 85 minuten heb je ook niet een hele lange film voor je neus en Diederik wist er over te algemeen nog wel wat van de maken. Het mortuarium is een plek die ik nog niet veel in films heb gezien, voor mij dus nog vrij nieuw en dat maakt het ook allemaal wat leuker. Natuurlijk heb ik er al wel meer gezien in die setting maar niet zo veel als die paranormale woningen midden in het bos, of behekste kerken en weet ik het wat allemaal nee, voor mij nog vrij nieuw en leuk. De setting en sfeer werd er sterker door en je kunt in mijn ogen variërend te werk gaan.

Het verhaal is prima. We volgen ex-politieagent Megan die na een loop van depressie, angst en weet ik het wat allemaal haar leven weer op de rit probeert te krijgen en neemt een nieuwe job aan: lichamen binnenhalen van overleden personen in de nacht, en identificeren. Op een avond word er het lichaam van Hannah Grace naar binnen gebracht, bewerkt met een mes en half verbrand. Aardig luguber. Als die eenmaal binnen is beginnen er vreemde dingen te gebeuren binnen het mortuarium en moet Megan vecht voor haar leven en dat van anderen.

Spanning opbouwen doet de film niet zoveel maar dat was blijkbaar ook niet nodig in de zaal waar ik zat, vooral wanneer je één voet van Hannah in de lift zag begon er al iemand te schreeuwen van de schrik.. Kom op zeg, dat is toch niks? Horror vond ik het ook niet echt, en het blijft allemaal leuk maar niet héél spectaculair. Toch kent de film en en daar leuke scenes en blijft de vaart de in, cliché is het allemaal net iets te veel.

3.0*

Ik sluit me aan bij de recensie van Zwolle84 hierboven. De film is een aaneenschakeling van horrorclichés – hooguit is de mix van exorcisme en mortuarium origineel – maar hij is evengoed effectief eng en dus goed gemaakt. Wel wordt de film zoals altijd minder eng naarmate het ‘monster’ vaker en explicieter in beeld is gekomen, maar dat wordt hier ondervangen doordat het verhaaltje goed in elkaar steekt en wel spannend blijft. Alle bijzaken in het begin blijken later essentieel om te begrijpen wat er aan de hand is. De film is voorspelbaar maar dat stoort niet: je verheugt je bijna op wat komen moet gaan. In het bijzonder verwacht je aan het eind nog het Thriller-moment van Michael Jackson die omkijkt en dan duivelse ogen blijkt te hebben, maar de film heeft het einde bewust wat subtieler en bijna ambigu gemaakt: Megan heeft niet opeens blauwe ogen maar ze zegt dat ze elke dag sterker wordt waarbij ze een vlieg doodslaat. Dat betekent ogenschijnlijk dat ze haar eigen demonen heeft overwonnen maar in werkelijkheid dat de demon die van Grace naar haar is overgegaan elke dag sterker wordt met de vlieg als aanwijzing dat de demon in haar aanwezig is. Juist doordat de film een spreekwoordelijk maar reëel iets – ‘je demonen overwinnen’ zoals bij een alcoholverslaving – een bovennatuurlijke vorm geeft verheft de film zichzelf ver boven de standaard-horrorfilms die slechts van onzin aan elkaar hangen.

Al met al een fijne, bevredigende horrorfilm en waarschijnlijk de engste die ik de laatste jaren heb gezien.

Uitstekende film voor een anderhalf uur film !!

Ik ging met heel veel zin de filmzaal in, maar kwam gedesillusioneerd weer naar buiten. Een grote aaneenschakeling van clichés en een warrig verhaal dat niet uitgewerkt werd (en ze hadden zoveel om mee te werken met een verslaafde ex-agente met een trauma; maar dat werd slechts in een minuutje er doorheen geknald om vervolgens pas weer in de eindscène geforceerd op terug te komen. De setting, het mortuarium in de kelder van het ziekenhuis, is prima, maar de momenten waar het om draait vervelen en zijn van mijlen ver te spotten. Vreemd ook hoe de grote finale afgeraffeld wordt, het was net alsof daar zoveel geknipt is dat er deze onsamenhangende anticlimax uitkwam . Opvallend grote fouten zitten er helaas ook weer in, zoals in vrijwel elke horrorfilm de laatste tijd, en er zat geen greintje spanning in de film. Ik ben zwaar teleurgesteld.

Generieke slappe horrormeuk.

Letterlijk niet 1 seconde eng of beklemmend.

Zoveelste matige werkje in die eindeloze reeks zwakke moderne horrors die allemaal lijken te denken dat het om "de schrikmomenten" gaat.

Vreselijk....

Zoals hieronder gesteld niet goed. Veel te mak, veel te flauw. Het cadaver zag er goed uit maar haar smoelentrekkerij vond ik meer spookhuisachtig dan horror. Vooral de kills stelden zwaar teleur.

Fijn filmpje.

Zou inderdaad fijn samengaan met The Autopsy of Jane Doe. Die film wist vooral goed te starten, maar liet het op het einde een beetje liggen, deze doet eigenlijk het omgekeerde. Het exorcisme in het begin is redelijk saai en té flauw, wat volgt is gelukkig een stuk leuker.

De film dankt veel van z'n sfeer aan de geweldige setting. De betonnen blok waarin alles zich afspeelt is kil, bruut en ongezellig, een ideale setting voor een film als deze. Dat het verder compleet verlaten oogt maakt het alleen maar leuker. Acteurs doen het ook zeker naar behoren, niet uitzonderlijk maar voldoende voor een film als deze.

Origineel is het allemaal niet, maar de uitvoering is absoluut op niveau. De horror momenten zijn effectief en bekwaam uitgevoerd, Johnson doet soms wat denken aan een vrouwelijk Botet en de finale mag er best zijn. Een groots of memorabel is het niet, maar vermakelijk en solide des te meer.

3.5*

Eindelijk weer eens een goeie spannende horrorfilm van begin tot eind.

Goede possession-horror. Keek lekker weg, zat een constante spanning in, boeiend van begin tot eind.

De middelmaat,het begin is sterk en dan zakt het wat af maar leuk om eens te zien .

The Autopsy of Jane Doe met een hogere score is dan ook een stuk beter .