Meningen

Geïnspireerd en opgedragen aan de grootvader van Sam Mendes, en zijn boek “The Autobiography of Alfred H. Mendes 1897-1991". Sam Mendes gaf te kennen dat zijn grootvader tijdens de Eerste Wereldoorlog op 17-jarige leeftijd boodschappen door niemandsland bracht. Hij was 1.75 M lang, en werd vaak verborgen door de wintermist, die tot wel 1.80 meter hoog reikte. Na twee jaar in de modderige loopgraven, werd het voor Alfred een levenslange gewoonte om regelmatig zijn handen te wassen. Tot zijn 70ste verjaardag sprak hij nooit over zijn oorlogservaringen. De film markeert het eerste officiële schrijfkrediet voor Mendes, en zijn tweede oorlogsfilm na Jarhead. Dit was de eerste prestigieuze oorlogsfilm in 50 jaar, die werd genomineerd voor een Academy Award voor beste visuele effecten. De laatste prestigieuze oorlogsfilms die werden genomineerd waren Patton en Tora! Tora! Tora!. Deze laatste film won een prijs. Het verhaal begint op 6 april 1917. Dit is de dag waarop de Verenigde Staten de oorlog verklaarden aan Duitsland en zijn bondgenoten. De deelname van de Verenigde Staten wordt niet genoemd in de film, omdat Britse soldaten aan de frontlinie in Noord-Frankrijk het nieuws pas veel later zouden hebben gehoord. Het duurde 6 maanden voor de acteurs om te repeteren, alvorens de opnames van start gingen. De film werd opgenomen van april tot juni 2019 in Wiltshire, Hankley Common en Govan te Schotland, en eveneens in Shepperton Studios. Natuurbeschermers waren bezorgd dat filmen op de vlakte van Salisbury mogelijk onontdekte overblijfselen in het gebied zouden verstoren. Ze verzochten om een archeologisch onderzoek, alvorens de set werd gebouwd. Gedurende de hele shoot had de productie 4 basisopstellingen, die altijd paraat stonden om te kunnen profiteren van de wisselvallige weersomstandigheden. Een hoofdmeteoroloog was de hele tijd ter plaatse. Delen van de film zijn opgenomen in en rond Low Force. Dit aan de rivier Tees, Teesdale in juni 2019. Het productiepersoneel plaatste borden om wandelaars in het gebied te waarschuwen niet gealarmeerd te worden door de rondslingerende lichamen. In een interview gaf Krysty Wilson-Cairns te kennen dat George MacKay nooit een opnamedag verliet zonder iedereen de hand te schudden. Hij kende ieders naam, en had voor iedereen tijd op de set. Hij besteedde veel tijd aan het leren over hen, en over hun leven. In een scène zegt Blake tegen zijn meerdere dat hij hoopt om rond Kerstmis thuis te zijn. Toen de oorlog in 1914 uitbrak, voorspelden veel mensen dat het conflict rond Kerstmis zou eindigen. De oorlog zou echter doorgaan tot 1918. Tijdens Kerstmis 1914 zongen de Britten en Duitsers kerstliederen, werden er geschenken uitgewisseld en werd er zelfs samen gevoetbald. Vanaf 1915 was verbroedering met de vijand echter verboden. Er werd ruim 1584 meter aan loopgraven gegraven voor de film. Volgens Sam Mendes en Lee Smith werden er in feite tientallen “onzichtbare” bewerkingen gemaakt, die door middel van overgangen werden verborgen. Mendes verklaarde dat het kortste ononderbroken shot 39 seconden duurde, en het langste ononderbroken shot ruim 8 minuten lang was. De verlichtingsinstallatie voor de brandende kerk was vijf verdiepingen hoog, en bestond uit 2.000 1K-wolfraamlampen. Het was een van de grootste lichtinstallaties ooit gebouwd voor een film. Volgens Mendes was de brandende kerk de grootste opstelling ooit gemaakt door Roger Deakins. De talloze lichten werden door visuele effecten omgetoverd tot een brandende inferno. Deakins won in totaal 40 prijzen voor zijn werk in de film. Een van de grootste problemen voor de filmploeg was een sigarettenaansteker, die niet op het juiste moment werkte. Dit leidde tot diverse heropnames, en het verspillen van één complete dag aan opnames. De fakkels die over de verwoeste stad vlogen, werden aan draden opgehangen om de richting van de schaduwen te controleren. Ze waren ook ontworpen om te branden met een warmere kleur, die dichter bij wolfraamlicht lag. De terugtrekking van de Duitse troepen was onderdeel van een echte gebeurtenis genaamd Operatie Alberich. Het was een tactische Duitse terugtocht naar de oude Hindenburglinie, die gemakkelijker te verdedigen was. De datum in de film is echter onjuist, omdat Operatie Alberich plaatsvond van 9 februari tot 20 maart 1917. De verwoesting en boobytraps die Duitse troepen achterlieten, is in dit geval wel waargebeurd. Tom Holland was in gesprek voor de rol van korporaal Blake, maar haakte af wegens planningsconflicten. Benedict Cumberbatch, Mark Strong en Colin Firth waren eerder te zien in Tinker Tailor Soldier Spy. Benedict Cumberbatch en Andrew Scott werkten eerder samen aan de serie Sherlock. Mark Strong speelt een schurk in Sherlock Holmes. Voor Cumberbatch was dit zijn zesde oorlogsproject. Dit na Atonement, Small Island, War Horse, Parade's End en The Imitation Game.

Een geweldige film met geweldige cinematografie, en een algehele geweldige ervaring. Meer hoef je niet te weten.

4,0 *

Volgens critici is dit de beste Bollywood horrorfilm ooit gemaakt.

Ik moet toegeven dat deze film absoluut niet slecht is. Er zitten voldoende horror-elementen in voor de liefhebbers, maar op sommige momenten daalt het niveau. Misschien heb ik ook wat teveel horror verwacht, omdat het genre in dit verhaal heel uitgebreid is. Het is een mix tussen horror, romantiek en drama. De acteerprestaties zijn goed. Vooral Adah Sharma steelt de show. In 2012 kwam de sequel uit onder de titel: 1920: Evil Returns (2012).

Verwacht geen hoogstaande horrorfilm, want de 137 minuten hebben meer te bieden.

2,5 *

Inmiddels het 3e deel uit de 1920-reeks.

Na het matige 1920: Evil Returns (2012), is dit 3e deel geen verbetering. De soundtrack en acteerprestaties gaan er nog wel mee door, maar het script en de schrikeffecten konden beter.

2,0 *

Een matige sequel waarbij Vikram Bhatt alleen het script voor z'n rekening nam. De regie was in handen van Bhushan Patel.

Het verhaal is wederom het beste te omschrijven als een liefdesverhaal in combinatie met horror. De film is grotendeels gevuld met muziek.

2,0 *

Gebaseerd op de novelle "1922" van Stephen King, en oorspronkelijk gepubliceerd in zijn collectie "Full Dark, No Stars" uit 2010. Dit was de zesde bewerking van een verhaal van King in 2017. Dit gevolgd door The Mist, The Dark Tower, It, Gerald's Game en Mr. Mercedes. Voor Thomas Jane was dit zijn derde hoofdrol in een film, die gebaseerd is op het werk van King. Eerder was hij te zien in The Mist en Dreamcatcher. Voor Netflix was dit de tweede Stephen King-bewerking na Gerald's Game. Hemingford Home is eveneens de locatie van "Mother Abagail" in The Stand van Stephen King. In de film zitten diverse andere verwijzingen naar Stephen King-verhalen. De ratten worden verbonden met Graveyard Shift. De put is een verwijzing naar Dolores Claiborne. Nebraska en de korenvelden worden geassocieerd met The Stand, Children of the Corn en The Dark Tower. Een man die wordt vervloekt vanwege zijn immorele daden, is vergelijkbaar met The Green Mile. De scène waarin Wilfred James om zijn overleden zoon rouwt, is een direct eerbetoon aan een scène uit The Godfather. In deze film treurt Don Corleone om zijn overleden zoon. In de novelle waarop deze film is gebaseerd, berooft de zoon van Wilf een bank. De medewerkster van de bank heet Rhoda Penmark. Dit is dezelfde naam als de vrouwelijke schurk in The Bad Seed.

De film is erg traag, maar met de suspense zit het wel goed. Alles bij elkaar opgeteld bevat de film voldoende ingrediënten voor een onderhoudende rit.

3,0 *

Het speelfilmdebuut van Helene Egelund en Per Morberg.

Wellicht heeft de film een traag tempo, maar past het tegelijkertijd bij het verhaal wat wordt verteld. De Zweedse bevolking werd uitgenodigd om korte beschrijvingen van hun eigen ervaringen tijdens de oorlog in te sturen. De gebeurtenissen in de film zijn gebaseerd op deze verhalen.

3,0 *

Een hele leuke film waarbij oorlog en humor met elkaar worden gecombineerd.

1941 (1979) Wordt vaak gezien als de 1e flop van Spielberg, maar werd in de box-office een succes.
Echter na Jaws (1975) en Close Encounters of the Third Kind (1977) waren de verwachtingen groot, en viel het resultaat voor de meesten tegen.

Dan Aykroyd en Mickey Rourke maakten hiermee hun Amerikaans filmdebuut.
Tevens was dit het laatste project voor A.D. Flowers van de special effects.
De rol van Wild Bill Kelso was in het begin niet zo heel groot, maar kreeg een belangrijke betekenis toen John Belushi tekende.
Verder werd er een Japanse crew ingeschakeld zonder enige acteerervaring.
Charlton Heston en John Wayne sloegen het aanbod af om de rol van Maj. Gen. Joseph W. Stilwell te vertolken.
Ze waren van mening dat de film onvaderlandslievend was, en dat Spielberg het project niet moest maken.
Echter is de film er gelukkig toch nog van gekomen, en overwoog Spielberg zelfs om er een musical van te maken.
Ook de rest van de cast is sterk.

Volgens Bob Gale is de film gebaseerd op enkele ware gebeurtenissen.
Zo heeft het leger daadwerkelijk in die tijd een luchtafweergeschut in de tuin geplaatst.
Daarnaast is er een scène te zien waarbij John Belushi uitglijdt, nadat hij het vliegtuig wilt instappen.
De bewuste scène werd niet geschrapt, omdat deze perfect paste bij de rol van Belushi.

De filmmuziek van John Williams is legendarisch.
De mars die in 1941 (1979) werd verwerkt, is de lievelingsmars van Spielberg.
Ik meen me te herinneren dat er ooit een game is verschenen voor de ouderwetse Commodore 64, maar 100% zeker weten doe ik dit niet.

Leuk detail is dat er binnen de set genoeg viel te beleven.
Zo duurde het filmen van de scène waarin het huis omver valt ontzettend lang.
Binnen de crew werden er daarom weddenschappen afgesloten.
De doelstelling was om te raden op welke dag en tijdstip de bewuste scène zou worden opgenomen.
Dan Aykroyd ging er uiteindelijk met de prijs vandoor.

Een absolute aanrader voor de liefhebbers van humor.
Het is misschien niet de beste van Spielberg, maar zeker ook niet de slechtste!!
Ik heb een aantal keren flink kunnen lachen.

3,5 *

Een indrukwekkende oorlogsfilm over het krijgsgewoel dat zich in 1944 in Estland afspeelde.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van twee Esten. De film bevat een combinatie van oorlog, drama en het maken van lastige keuzes. Zeker een aanrader voor dit genre.

3,5 *

De eerste helft van de film was nog wel te pruimen, maar de tweede helft stort volledig in elkaar. Er was met name een gebrek aan dialogen en weinig spanning.

2,0 *

Een redelijke film voor de liefhebbers.

1990: I Guerrieri del Bronx (1982) is een kruising tussen The Warriors (1979) , Mad Max 2 (1981) en Escape from New York (1981)

De film werd in 1981 opgenomen, maar werd pas in 1982 uitgebracht.

Hoewel het verhaal zich in The Bronx moet afspelen, is het overduidelijk te zien dat sommige scènes in Brooklyn werden geschoten.

Tevens was een dergelijke gebeurtenis voor producent Fabrizio De Angelis de reden om deze film te maken.

Naast Brooklyn werd er o.a. in Italië gefilmd, en zien we het WTC meerdere keren voorbij komen.

Mark Gregory maakte met deze film zijn debuut, en was in die tijd pas 17 jaar.

Regisseur Enzo G. Castellari had moeite bij het vinden van de juiste dame die de rol van Anna moest vertolken.

Uiteindelijk bleek zijn dochter Stefania Girolami Goodwin de ideale persoon te zijn.

Het was ook de laatste film voor Vic Morrow.

Tijdens de opnames van Twilight Zone: The Movie (1983) kwam hij bij een tragisch ongeval om het leven.

Opvallend detail is dat de valpartij van Ice niet in scène was gezet.

Ook de drummers bleken niet in het script te staan.

De band was toevallig op dat moment aan het spelen, en werden zonder enige uitleg door Castellari toegevoegd.

Hoewel deze film middelmatig werd ontvangen, kwam er 1983 toch nog een sequel uit onder de titel: Fuga dal Bronx (1983)

2,5 *

De laatste film van Ray Liotta. De acteur had alle scènes al gefilmd, alvorens hij in mei 2022 overleed. In 2015 meldde The Hollywood Reporter dat Ice Cube en O'Shea Jackson Jr. in de film waren gecast. Deze geruchten werden echter door de publicist van Ice Cube ontkend. De oorspronkelijke titel van de film was "April 29th, 1992."

De uitvoering van de film voelt een beetje tweederangs. Voor een B-film is dat misschien ook niet zo gek. Liotta is uitermate sterk in zijn laatste rol als Lowell. Een redelijke wegkijker, maar verre van een uitstekende film.

2,5 *

Een redelijke tot goede film die zich afspeelt in het appartementencomplex "Asilo." In Spanje beter bekend als een asiel. Sarah (Nicole Brydon Bloom) besluit om samen met haar kat Giles het appartement in LA te betreden. Daar komt ze in aanraking met de vriendelijke Giles Matthey, die de rol van Brian vertolkt. Het observatorium in het begin van de film, is dezelfde uit Rebel without a Cause. Alan Blumenfeld en Susan Davis waren in het verleden al samen te zien in War Games.

De film is duidelijk met een laag budget gemaakt, en de relatief onbekende cast levert gemiddeld acteerwerk. Het concept van het verhaal is redelijk, en in mijn optiek alles behalve voorspelbaar. Zodoende is de film in staat om je aandacht erbij te houden, en blijft het gissen hoe het verhaal zich verder zal ontwikkelen. Een gemiddelde thriller die niet echt slecht is, maar ook nergens weet uit te blinken.

2,5 *

Oorspronkelijk zou de rol van Parker worden vertolkt door Elliot Page, maar deze ging uiteindelijk naar Ruby Rose.

Een pijnlijke film voor de echte die-hard gamers. Velen zien deze film zelfs als een complete marteling. Het productieontwerp en de cinematografie is slecht. Ook het acteerwerk van de hoofdpersonages getuigt niet van veel kwaliteit. Het script zou menig acteur uit de A-lijst naast zich neer hebben gelegd. Het verhaal is daarnaast veel te voorspelbaar. Sommige scènes wisten me een kleine lach op mijn gezicht te bezorgen, maar in zijn geheel is dit toch wel een afrader.

2,0 *

Een gespreks-gestuurde relatiefilm waarin veel wordt gepraat. Dit op een dusdanige excentrieke manier waarbij de hoofdpersonages niet alleen met elkaar, maar ook in de camera praten. De film is opgedeeld in twee delen, en bevat ongeveer 20 hoofdstukken. De acteerprestaties zijn onderhoudend genoeg, en resulteren in een mooi ensemblespel.

3,0 *

Een slechte horrorfilm met een clichématig plot. Dat geldt ook voor de personages die matig acteerwerk leveren. Deze low-budget film bevat een paar redelijke shots, maar het tempo is ontzettend traag. Wat volgt is een saaie rit van bijna anderhalf uur met weinig tot geen spanning en schrikeffecten.

1,5 *

Na 2 Days In Paris moest ik deze sequel uiteraard ook zien.

De film werd wederom geregisseerd door Julie Delpy die eveneens verantwoordelijk was voor het scenario en de hoofdrol.

In dit vervolg wordt ze bijgestaan door Chris Rock.

Het verhaal is eigenlijk meer een herhaling van het 1e deel.

Marion's familie uit Frankrijk komen naar New York.

Het thema " Cultuursverschil " komt weer uitgebreid aan bod, en dit zorgt zo nu en dan voor wat komische fragmenten.

In principe hoeft het niet altijd een verkeerde zet te zijn om het originele verhaal in z'n waarde te laten.

Wel zullen de grappen anders moeten zijn om de aandacht van de kijker vast te houden.

Ik vind dat Delpy hierin is geslaagd, want ook dit vervolg kijkt lekker weg.

3,0 *

2 Days in Paris is best wel een aardige film.

Jack (Adam Goldberg) krijgt te maken met de cultuursverschillen, en spreekt alleen Amerikaans.

Dit zorgt al voor wat komische fragmenten.

Vooral als je de Franse taal helemaal niet beheerst.

Voor Marion (Julie Delpy) is Parijs heel normaal, omdat ze hier grotendeels is opgegroeid.

Als kijker heb je al een vermoeden hoe het einde van de film eruit komt te zien.

Ik ben tot nu toe niet echt bekend met het werk van Julie Delpy, maar hier zal wel verandering in komen.

Niet geweldig, maar ook niet slecht.

3*

Absoluut een geslaagde film.

Ondanks het feit dat hij vergelijkingen met Pulp Fiction vertoond, is hij zeker de moeite waard.

Een mooie cast bestaande uit o.a. Jeff Daniels en Eric Stoltz.

Eric Stoltz lijkt overigens ontzettend veel op Michael J. Fox.

Dit is dan ook de reden waarom hij bijna de hoofdrol had gespeeld in Back To The Future.

Deze 2 Days In The Valley krijgt 3,5 *.

Deze 2 uur-durende Braziliaanse film vertelt het verhaal over Francisco, diens vrouw Helena en hun kinderen die grotendeels opgroeien in een arme wijk.

Francisco wil 2 van zijn zonen omtoveren tot een zangduo om zo aan de armoede te kunnen ontsnappen.

Zijn vrouw en familie verklaren hem voor gek.

De film werd een groot succes, omdat het o.a. gebaseerd is op een waargebeurd verhaal.

Toch werd hij door diverse critici beoordeeld als een film die niet Oscarwaardig is.

Ik ben het hier grotendeels wel mee eens.

Het is een mooie film met goede acteerprestaties en muziek.

Van een meesterwerk is er echter geen sprake.

3,0 *

Een matige film die zich afspeelt in de onderwereld van Los Angeles. Het geheel komt allemaal wat lachwekkend over, en de actie is ver te zoeken. Weinig mensen zijn bekend met deze film, en zullen eerlijk gezegd niet veel missen. Zelfs het verhaal in GTA 4 weet meer te overtuigen.

2,0 *

2 Guns is een standaard buddy-movie die de combinatie Mark Wahlberg en Denzel Washington toepast.

Wat volgt is een goede actie-komediefilm in de stijl van 48 Hrs. (1982).

Het verhaal had wat mij betreft iets simpeler gemogen.

Doorgaans lijkt het verwarrend en druk te worden, en dit verslapt de aandacht van de kijker.

Toch blijft 2 Guns deze aandacht prikkelen met een paar goede actiescènes en redelijke humor.

De rollen van Bobby en Stig zouden oorspronkelijk door Vince Vaughn en Owen Wilson worden vertolkt.

Gelukkig besloot men uiteindelijk toch voor Wahlberg en Washington te gaan.

Ook voor de rol van Debbie werden actrices Ellen Pompeo en Marisa Tomei overwogen, maar deze eer ging naar Paula Patton.

De titel van de film verscheen onder de codenaam " Duel Action " in de bioscoop.

2 Guns is niet echt een hoogvlieger, maar zeker het bekijken waard.

3,0 *

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het personage Jorge Bolívar was in het echte leven Jorge Bacardi. Beter bekend als de erfgenaam van het wereldberoemde drankenmerk. Samen met zijn vrouw Leslie hielp hij om de film te financieren. Helaas heeft hij de première nooit meegemaakt, en overleed hij in september 2020.

Het concept hebben we eerder gezien. Twee aparte verhalen die niets met elkaar te maken hebben. Het duurt een tijdje alvorens je emotioneel betrokken raakt. De film bevat uiteindelijk een ontroerend en inspirerend verhaal over hoe de levens van families elkaar kruisen, en hoe er triomf ontstaat uit een tragedie.

3,0 *

Indien je een liefhebber bent van de imitaties van Jay Pharoah, dan is deze film wel te pruimen. Voor de rest zit hij vol clichés, maar zorgt voor een redelijke komedie.

2,5 *

Tot nu toe vind ik een groot deel van The Asylum-films ontzettend slecht.

De enige die het bekijken waard was, is 6 Guns.

Deze 2-Headed Shark Attack mag ook gerust een ramp worden genoemd.

Het verhaal begint als een aantal studenten met hun leraar zich op een schip bevinden.

Al snel zijn ze het doelwit van een reusachtige haai met 2 koppen.

Helemaal afgesloten van de buitenwereld moeten ze zich zelf in veiligheid weten te brengen, en een manier vinden om naar huis te keren.

De CGI was zo ontzettend slecht, dat het soms te lachwekkend voor woorden is.

De acteerprestaties zijn dramatisch, en moeten een aantal rondborstige meiden in bikini's erger voorkomen.

Gelukkig zijn ze hierin wel geslaagd, want de spanning is ver te zoeken.

Het idee was eerst om het 2e hoofd van de haai direct aan de voorkant van de 1e te koppelen.

Gelukkig werd dit geschrapt.

Leuk voor als je een paar schaars geklede meiden wanhopig wilt zien schreeuwen.

1,5 *

Voor mij leek dit meer op een aflevering uit CSI, dan op een horrorfilm.

Het verhaal is heel standaard, maar richting het einde blijf je toch nog met wat vraagtekens zitten.

Niet echt een beste in dit genre.

2,0 *

Een slechte misdaadfilm die het duidelijk niet van de actie moet hebben.

Dit zal ook niet de insteek zijn geweest, maar dan nog blijft er weinig over om van te genieten.

De titel 2:22 is het tijdstip waarop Gulliver, Willy, Finn en Gael hun slag willen slaan in een hotel.

Gulliver is het grote brein achter deze misdaad, en zorgt er samen met z'n vrienden voor dat alles gladjes verloopt.

De 1e helft van de film verloopt al ontzettend traag, en zit je als kijker te wachten op het grote moment waarop er iets fout afloopt.

Het verhaal verklapt immers al een groot deel van de dingen die er staan te gebeuren.

Het 2e deel werd iets beter, maar er werd helaas veel te weinig mee gedaan om deze film te kunnen redden.

1,5 *

Een redelijke film met Michiel Huisman in de hoofdrol. Hij nam het stokje over van Benjamin Walker. Ook Armie Hammer werd in eerste instantie aangekondigd voor de hoofdrol, maar werd later alsnog vervangen. Teresa Palmer was in 2006 in de vergelijkbare titel 2:37 te zien met slechts een tijdsverschil van 15 minuten. Dit in een veel betere film. De meeste scènes in New York werden opgenomen met projecties die de hele vertrekhal op een blauw scherm op de achtergrond projecteren. De acteurs stonden voor dit scherm, en leek het alsof de film was geschoten op een locatie. Dit inclusief de shootout-scène in Grand Central. De hoofdrolspelers in het verhaal zijn geboren op 18 april. Hiermee hebben ze de Ram als sterrenbeeld. In de film zitten er enkele verwijzingen naar de Ram, en keren ze terug in de patronen van Dylan. Tijdens de bioscooprelease in de week van 30 juni tot 6 juli, bracht de film slechts 422 dollar op. Hiermee werd "2:22" een film met de laagste brutowinst van 2017.

De stijl van de film beviel me beter dan de inhoud. Het regiewerk van Paul Currie was prima. Desondanks is het mysterie in het verhaal niet heel bijzonder en meeslepend. Tevens wordt het halverwege de rit iets te voorspelbaar. De film is het beste te vergelijken met Twelve Monkeys. Mocht je een liefhebber zijn van visuals, dan is "2:22" wel het bekijken waard.

2,5 *

Een goede film met een sterk verhaal.

Hoewel dit genre al in meerdere films is voorgekomen, blijft het gewoon boeien.

2:37 Gaat nog iets verder, en bevat sterke momenten.

Het verhaal gaat over 6 verschillende scholieren die allemaal hun persoonlijke problemen hebben.

Op een dag wordt het lichaam van een scholier op het toilet aangetroffen.

Over het hoe en wat wordt richting het einde pas duidelijk.

De film kan soms wat schokkende beelden bevatten, maar in principe is dit alleen maar een pluspunt.

Het toont immers de keiharde werkelijkheid in een wereld waarin we met z'n allen leven.

3,5 *

Ik had hier eerlijk gezegd meer van verwacht. Echter is dit een weinig boeiende dramafilm waarin de AIVD een belangrijke rol speelt. Vooral voor mensen geschikt die zich meer willen verdiepen in de moord op Theo van Gogh. Verwacht echter absoluut geen spannend verhaal!

2,0 *

20 Centímetros is een redelijke komische musical.

Het verhaal gaat over Marieta die niets liever wil dan 100% vrouw zijn.

Het enige wat nog moet gebeuren is een ingreep waarbij 20 CM wordt verwijderd.

Hoewel ik weinig met musicalfilms heb, vond ik een aantal liedjes toepasselijk uitgezocht en geslaagd.

Ook de humor is niet verkeerd.

Toch zijn er ook wat nadelen.

Zo vond ik de tijdsduur van 112 minuten veel te lang.

De doelstelling van regisseur Ramón Salazar was om een serieus onderwerp aan bod te laten komen.

Immers hebben travestieten het niet altijd even makkelijk om dit soort zaken open en bloot toe te lichten.

Om het geheel luchtiger te maken werd het geheel daarom omgetoverd tot een komische musical die het voorbeeld moest volgen van Dancer In The Dark van Lars von Trier.

Dit niveau wordt helaas niet gehaald.

Alles bij elkaar toch nog 2,5 *