Meningen

Een redelijke film voor de liefhebbers.

Hoofdrolspeler Cliff Robertson wilde na afloop van deze film een echt Mosquito-vliegtuig kopen.

Helaas ging dit niet door, maar werd hij wel de eigenaar van een Spitfire Mk IX.

Regisseur Walter Grauman was een bommenwerper piloot tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De film had voor z'n tijd goede effecten, maar helaas miste ik deels de spanning die in andere films over WO II wel duidelijk voelbaar zijn.

2,5 *

Dit was de eerste film voor marinier Adam Driver, waarin hij zijn wapentraining uit zijn oude carrière gebruikt. De opnames begonnen in december 2020 in New Orleans, en eindigde eind februari 2021. In januari 2021 werd er gefilmd in Kisatchie National Forest, Louisiana. Dit voor de moerasscènes. Verschillende locaties in Oregon werden ook gebruikt voor de sequoiabosscènes. De film werd binnen 40 dagen tijd opgenomen. Films zoals Jurassic Park werden meestal binnen 100 dagen opgenomen. De film had slechts één persvertoning, alvorens hij wereldwijd werd uitgebracht. Voorafgaand aan de uiteindelijke theatrale release in maart 2023, was deze film vijf keer op de agenda geplaatst voor een releasedatum. Dit werd echter steeds uitgesteld door distributeur Sony Pictures.

Dit is de derde sciencefictionfilm van Sony/Columbia Pictures, die met een ruimteschip opent dat door asteroïden wordt beschadigd. Dit na After Earth en Passengers. De dinosaurussen in deze film hebben vele ontwikkelingsfasen doorgemaakt. In het begin werd er gekozen voor meer wetenschappelijk onderbouwde, realistische prehistorische dieren. Uiteindelijk werden pogingen tot realisme afgewezen, omdat fantasiedinosaurussen beter geschikt werden geacht voor een sciencefictionthriller. Het waarschuwingsgeluid dat de scheepscomputer vlak na de crash maakt, werd 70 jaar geleden voor het eerst gebruikt als geluidseffect in de Paramount-productie The War of the Worlds. Het personage Koa staat voor "krijger" in de Hawaïaanse taal. Componist Danny Elfman was oorspronkelijk aan dit project verbonden, maar werd vervangen door zijn vaste medewerker Chris Bacon. Elfman behoudt nog steeds credits op bepaalde nummers.

Visueel gezien is de film aantrekkelijk, maar vond ik het verhaal en de spanning tegenvallen. Daarnaast werden de karakters niet volledig uitgewerkt.

2,5 *

De film moest oorspronkelijk losjes worden gebaseerd op 666: The Child (2006). Het slechte script werd binnen 5 dagen tijd geschreven. De pre-productie duurde 1 week en de opnames 9 dagen.

Een film die goed is voor de prullenbak.

1,0 *

" What the HELL???!!! "

Een duidelijke RIP-OFF van The Omen (1976)

The Asylum besloot het niet lastig te maken, en kopieerde het verhaal van een klassieker.

Het resultaat is wederom Slecht met een hoofdletter S.

Nora J. Novak moet erger zien te voorkomen, en trekt daarom vanzelfsprekend haar kleren uit.

Blijkbaar vonden ze het ook nog nodig om een sequel te maken.

Het aantal minuten van deze hell-movie bedraagt overigens een kleine 80 minuten i.p.v. 90 minuten.

1,0 *

Alleen bestemd voor mensen die van slechte films houden.

1,0 *

Gebaseerd op het gelijknamige boek van Bryan Smith. Dit was de derde film waarin AnnaLynn McCord en Matthew Gray Gubler samen te zien zijn. Dit na Excision en Trash Fire.

Een komische film die je absoluut niet serieus moet nemen. Dit afgewisseld met overdreven geweld en zwarte humor. De cast is goed samengesteld, en het verhaal is redelijk onderhoudend. Het zal nooit een cultfilm worden, maar je hoeft je ook niet te vervelen.

3,0 *

Een aardige dramafilm.

Met een kleine cast en laag budget komt er een onderhoudende dialogenfilm van de grond. Deze kan het beste vergeleken worden met Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966).

Momenteel te zien op Netflix.

3,0 *

7 Ans De Mariage gaat over een koppel die na 7 jaar huwelijk in een dip zitten.

Alain (Didier Bourdon) krijgt hulp van zijn vriend en seksuoloog Claude (Jacques Weber).

Dit alles met de doelstelling om Audrey (Catherine Frot) meer bij de fantasieën van Alain te betrekken.

Menig critici vonden de grappen niet geslaagd, en hebben er denkelijk teveel van verwacht.

Echter vond ik deze Franse komedie niet slecht.

Er zitten een paar leuke fragmenten in, maar de humor moet je ook niet te serieus nemen.

Het is immers een heel ander soort humor als dat we van de Amerikanen zijn gewend.

Lekker luchtig, niet saai, maar ook geen topper.

3,0 *

Een grote onbekende voor IMDB.

De film kun je het beste met Jûsan-nin no Shikaku (2010) vergelijken.

Voor de echte liefhebbers zeker de moeite waard, maar ik denk eerlijk gezegd dat we hier niet meer veel over zullen horen.

2,5 *

Een schande voor het genre horror.

De film is duidelijk met een laag budget gemaakt, het verhaal is te belachelijk voor woorden, de schrikeffecten zijn ronduit slecht en de rol van Val Kilmer is piepklein.

De enige die nog een beetje overtuigd is Ving Rhames.

Bespaar je de moeite om deze te kijken.

1,5 *

Op 31 juli komt deze film uit in Engeland, maar is blijkbaar al vroegtijdig uitgelekt.

Het verhaal is verre van origineel, want een groot deel van de elementen zijn al eerder verwerkt in Saw (2004). Het enige verschil is dat het deze keer om een misdaad/thriller gaat. De rol van Samantha Fox stelt weinig voor, maar voor mannelijke kijkers zal zij absoluut geen onaangename verschijning zijn. Ondanks haar lesbische geaardheid blijft de inmiddels 49-jarige zangeres nog altijd succesvol. De spanning is redelijk, maar weet niet altijd te overtuigen.

2,5 *

De Italiaanse remake van 8 Femmes. Deze keer zonder muzikale intermezzo's. Persoonlijk had ik al niet veel met de originele versie, maar blijft het ondanks alles redelijk onderhoudend.

2,5 *

Een redelijke film waarbij Tony Randall 7 rollen voor z'n rekening nam.

Tijdens de 2e show van Dr. Lao zat hij zelf in het publiek.

Het verhaal begint met de gladde Clint Stark die het stadje Abalone wil kopen.

Vele inwoners zijn bang om tegen te stemmen, maar alleen Ed Cunningham laat zich horen.

Hij bezit een drukkerij, woont pas 1 jaar in Abalone, maar voelt zich hier ontzettend thuis.

Op een dag komt Dr. Lao met zijn circus naar de stad, en gebeuren er merkwaardige dingen.

In tegenstelling tot andere oude films vond ik deze iets minder.

Er zitten genoeg vermakelijke scènes bij, en ook de technologie voor 1964 is prima gedaan.

Toch had ik persoonlijk net iets meer verwacht.

2,5 *

Deze klassieke western werd door het bedrijf Batjac van John Wayne geproduceerd. In eerste instantie was de acteur eveneens van plan om de hoofdrol te vertolken. Nadat de preproductie van start was gegaan, besloot hij om op deze beslissing terug te komen. Dit aangezien John Ford contact met hem had opgenomen voor een rol in The Searchers. Aangezien er al geld was uitgegeven om “7 Men from Now” te maken, kon het project niet worden gestopt zonder het geld kwijt te raken. The Duke riep de hulp in van Randolph Scott om de hoofdrol voor zijn rekening te nemen. In eerste instantie werd Gary Cooper benaderd, maar hij sloeg het aanbod af. Ook Joel McCrea en Robert Preston werden overwogen. Nadat Wayne zich realiseerde dat hij niet in de film kon spelen, overwoog hij om het project te laten vallen. Toen de acteur kreeg te horen dat de vertegenwoordigers van Robert Mitchum waren geïnteresseerd, besloot hij om het project aan Warner Bros. te geven. Wayne gaf de vrouwelijke hoofdrol aan Gail Russell. In het verleden was zij samen met Wayne te zien in Angel and the Badman en Wake of the Red Witch. Dit ondanks de waarschuwing dat ze er 20 jaar te oud uitzag om een personage van halverwege de 20 te spelen. Russell had al ruim vijf jaar geen films meer gemaakt, en kampte met een ernstig drankprobleem. Dit zou haar later op 36-jarige leeftijd fataal worden. Voor haar eerste scène moest Russell onder de modder zitten, en de wagen door de modderpoel helpen trekken. Hoewel de bemanning zich zorgen om haar maakte, was de actrice vastberaden om door te zetten. In totaal bracht ze ruim zes uur door onder de modder en de kou van het water. Boetticher wilde niet dat ze eruitzag alsof ze modder door de visagisten had laten aanbrengen. Tot ieders verbazing deed ze een perfecte neusval in het moddergat, en kwam dit heel realistisch over. “7 Men from Now” was het begin van een samenwerking tussen Randolph Scott en regisseur Budd Boetticher. Laatstgenoemde blies de carrière van Scott nieuw leven in. In totaal maakten ze samen nog zes films. Scott heeft de film gecrediteerd voor het nieuw leven inblazen van een dode carrière. Boetticher, Scott en Russell reden elke ochtend te paard naar de filmlocatie in Lone Pine, Californië. Dit terwijl de rest van de cast en crew conventioneel vervoer namen. Schrijver Burt Kennedy en regisseur Budd Boetticher hadden een hekel aan de titelsong, en liepen met de gedachten rond om het te verwijderen toen de film werd gerestaureerd. Batjac en UCLA stonden er echter op dat de film in zijn oorspronkelijke vorm werd vertoond. Fred Sherman vertolkte de rol van goudzoeker “old timer.” In werkelijkheid was de acteur zeven jaar jonger dan Scott. Fort Crittenden werd in 1867 gebouwd aan het hoofd van Davidson Canyon in Arizona. Specifiek gezien was het een operatiebasis tegen de Apaches dat in 1865 werd verwoest. Het fort werd in 1873 gesloten. Dat betekent dat “7 Men from Now” zich binnen een tijdsbestek van zes jaar afspeelt. (1867-1873) Heuvels en vervallen muren laten dit duidelijk zien. Fort Crittenden werd vernoemd naar een held uit de burgeroorlog. De film werd decennialang zelden bekeken, en werd zo nu en dan op filmfestivals vertoond. Ruim 50 jaar na de bioscooprelease werd hij als een gerestaureerde “Special Collectors Edition” op DVD uitgebracht.

Een prima western die had kunnen resulteren in een geweldige klassieker als Wayne de hoofdrol had vertolkt. Echter mogen de acteerprestaties van Randolph Scott niet worden onderschat, en heb ik me toch 78 minuten lang vermaakt.

3,0 *

Hoewel het verhaal in meerdere films voorkomt, blijft dit redelijk onderhoudend. Bijna elk personage wordt nader toegelicht. Echter vond ik in deze film bepaalde dingen slecht uitgewerkt.

Een redelijke misdaadfilm, maar helaas geen bijblijvertje.

2,5 *

Schrijver en regisseur Alexandre Moratto castte een Braziliaanse immigrant die zes maanden in een sweatshop werkte. Dit terwijl hij onderzoeksinterviews hield met overlevenden van mensenhandel.

Een aangrijpend verhaal in een documentaire-stijl. In de film is er nauwelijks sprake van muziek, maar dergelijke stille scènes maken het geheel realistisch verontrustend. De cast is prima samengesteld, en krijgt het hoofdpersonage met een moreel dilemma te maken. Wellicht dat de daadwerkelijke omstandigheden vele malen heftiger zijn geweest, maar dat zou resulteren in een onkijkbare film.

3,5 *

Standaard actiefilm met een mager verhaal.

De actie was nog wel te pruimen, en de acteerprestaties zijn redelijk.

Ik vond Pete Lee-Wilson wel sterk in zijn rol als de geflipte Alexsie Kutchinov.

Gewoon eens bekijken op een luie regenachtige dag, en vervolgens weer vergeten.

2,5 *

Een typische film die je geweldig of rampzalig vindt. Ik had vanaf het begin de grootste moeite om het verhaal aandachtig te blijven volgen. Voor de liefhebbers zal tijd een belangrijk sleutelwoord zijn om hem te kunnen waarderen. Persoonlijk was voor mij alles volstrekt zinloos, en kon ik er geen touw aan vastknopen.

1,0 *

Een slechte en amateuristische B-film. In tegenstelling tot wat de titel van de film doet vermoeden, draait het verhaal grotendeels om een stel kannibalen. De cast is matig samengesteld, en je kunt als kijker weinig sympathie voor ze opbrengen.

Een sterke afrader.

1,0 *

De laatste film van John Ford. Tijdens de release werd het gezien als een flop, maar inmiddels wordt "7 Women" gezien als een van zijn beste werken. De film wordt weinig uitgezonden op televisie, maar is voor de liefhebbers wel op Blu-ray verkrijgbaar. Anne Bancroft herinnerde zich dat Ford pagina's uit het script scheurde en de film beschreef als "geweldig, maar een beetje gek." Na een carrière van 53 jaar, was dit zijn laatste bioscoopfilm. In totaal ontving hij zes Academy Award-nominaties en won hij vier Oscar Awards voor Beste Regisseur. Het gaat om "The Informer", "The Grapes of Wrath", "How Green Was My Valley" en "The Quiet Man." Bancroft verving Patricia Neal, nadat de actrice tijdens de opnames een beroerte kreeg. Katharine Hepburn weigerde om een rol te vertolken.

De film bracht Ford weer samen met een van zijn favoriete acteurs, Woody Strode, die de hoofdrol speelde in "Sergeant Rutledge" en ook prominente rollen had in "Two Rode Together" en "The Man Who Shot Liberty Valance." In zijn autobiografie, "Goal Dust", schreef Strode: "Er waren twee Chinese hoofdrollen in 'Seven Women.' Ik kreeg er een en Mike Mazurki speelde de andere. Hij en ik vechten om een zendelinge en ik word uit de film geschreven. Deze keer plakten de make-upmensen rubber over mijn ogen en een vlecht op mijn hoofd. De Chinese spierbundels die aan de film werkten, zeiden: 'Woody, jij ziet er Chineeser uit dan wij.'" Terwijl Strode aan "7 Women" werkte, bood regisseur Richard Brooks hem een rol aan in "The Professionals", waardoor hij voor het eerst een hoofdrol kreeg naast Burt Lancaster, Lee Marvin en Robert Ryan.

In werkelijkheid gaat het om acht vrouwen: dokter Cartwright, Agatha Andrews, Jane Argent, Emma Clark, Florrie Pether, juffrouw Binns, mevrouw Russell en juffrouw Ling. De titel verwijst echter duidelijk naar de zeven vrouwen die in de missiepost wonen, waarbij de achtste vrouw (de dokter) een buitenstaander is. "7 Women" had oorspronkelijk de titel "Chinese Finale." Volgens een korte film ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum van MGM, is dit de titel van het korte verhaal waarop de film is gebaseerd. De film is gebaseerd op het korte verhaal "Chinese Finale" van Norah Lofts. In het Verenigd Koninkrijk werd deze film samen met de Franse film "Les Félins" vertoond als voorprogramma.

Jane Chang was zeer onder de indruk van het feit dat Ford de moeite had genomen om haar in het Chinees te regisseren. Anna Lee herinnerde zich hoe ze genoot van de theepauzes van John Ford om 16:30 uur. In een verklaring gaf ze te kennen: "Hij was ontzettend charmant tegen iedereen. We namen zoals altijd rond 16:30 uur een theepauze, waarbij de tafel, de theepot en de gebakjes werden aangeschoven. Hij was hier bijzonder hoffelijk in en verhief nooit zijn stem." Desondanks was er sprake van één ongelukkig incident. Actrice Flora Robson protesteerde dat er op haar kleedkamerdeur geen "Dame" voor haar naam stond. Lee voegde eraan toe: "Ik zag hoe ze volledig werd afgemaakt, omdat ze niet begreep dat je niet met meneer Ford in discussie kon gaan of hem vragen kon stellen. Zo ging het altijd als er iemand nieuw was." De opnames van "7 Women" verliepen verder ontspannen en vonden volledig plaats in een studio, omdat John Ford vanwege zijn slechte gezondheid niet naar China kon reizen voor opnames op locatie. Desondanks bleef zijn werkwijze sommige cast- en crewleden verbazen. Met name producent Bernard Smith, die volgens Anna Lee "naar de lange tafel kwam met gloednieuwe pagina's. Ford tilde zijn ooglapje op, bekeek ze, bestudeerde ze een paar momenten en gooide ze vervolgens opzettelijk, recht voor de neus van Bernie Smith, op de grond en zei: 'Nu improviseren we de dialogen.' Daarom denk ik dat er waarschijnlijk niet meer dan een dozijn pagina's van het originele script zijn gebruikt." Hoeveel er daadwerkelijk werd geïmproviseerd, is echter discutabel, aangezien een vergelijking tussen het scenario en de film weinig grote verschillen laat zien. Afgezien van de mise-en-scène en wat straattaal, zoals de laatste zin van Anne Bancroft tegen Mike Mazurki: "So long, you bastard."

Net zoals veel klassieke westerns van John Ford, bevat "7 Women" alle favoriete thema's van de regisseur. Voor deze laatste film castte hij bijna uitsluitend vrouwen. Daarvoor maakte hij doorgaans films met mannen in de hoofdrol. Anne Bancroft en Margaret Leighton zouden samen de hoofdrollen spelen op Broadway in de heropvoering van "The Little Foxes" van Lillian Hellman uit 1967. Ditzelfde verhaal uit "7 Women" werd al verteld in de anthologiereeks "Alcoa Theatre" uit 1957, in de aflevering "Chinese Finale" met Jan Sterling in de rol van Dr. Cartwright.

Wellicht wat onderschat door menig critici, want de film kijkt lekker weg. In mijn optiek een waardige afsluiter voor Ford.

3,0 *

De hele film werd op één locatie in de bossen van Soest opgenomen. Elke dag werd er 10 minuten aan filmmateriaal opgenomen, en waren de opnames binnen 8 dagen voltooid. In eerste instantie zou de aanval op het Duitse garnizoen volledig worden gefilmd, maar de budgetbeperkingen hielden dit o.a. tegen. De film stond voor een beperkte bioscooprelease ingepland voor april 2020. Door de pandemie moesten alle bioscopen noodgedwongen sluiten. Na maanden van uitstel werd besloten om de film op Video on Demand uit te brengen. Op 23 oktober verscheen hij op Amazon Prime Video. Dit was de eerste in eigen beheer geproduceerde film uit Nederland, die op een groot streamingplatform werd uitgebracht. Tijdens de gewelddadige verhoorscène tussen de Oberleutnant en Abraham, sloeg acteur Roy van Kleef de vastgebonden Peter Nillesen per ongeluk in het gezicht. De bewuste take werd gebruikt voor de film.

Indien je een oorlogsfilm met veel actie verwacht, dan kun je deze productie beter links laten liggen. Persoonlijk heb ik me redelijk vermaakt met deze mysterieuze thriller. Vooral gezien het feit dat hij met een ontzettend laag budget werd gemaakt. Veel meer kun je dus niet verwachten. Verre van een topfilm, maar redelijk onderhoudend.

2,5 *

Alleen voor de fans van Duitse humor.

Het sprookje van Sneeuwwitje en de 7 Dwergen komt tot leven in deze Duitstalige film die grotendeels flauwe humor bevat.

De 7 dwergen hebben een afkeer tegen vrouwen, maar besluiten vervolgens toch om hun huis met Sneeuwwitje te delen.

Als vervolgens de koningin op de hoogte is van haar bestaan, wordt de jager ingeschakeld om haar levend te vangen.

De recensies zijn matig, en ook ik sluit me hierbij aan.

Hoewel ik eerlijk moet bekennen dat er zo nu en dan toch nog een glimlach op mijn gezicht verscheen.

Dit had grotendeels te maken met Rüdiger Hoffmann uit de spiegel.

De rest van de humor heb ik al in meerdere films teruggezien, of is verre van grappig.

2,0 *

Net zo flauw als z'n voorganger, maar voor de echte fans van Duitse humor voor herhaling vatbaar.

De 7 dwergen keren in dit vervolg terug om Sneeuwwitje te helpen.

De doelstelling is om te voorkomen dat een ander bekend sprookjesfiguur haar kind krijgt.

Ze krijgen hooguit 2 dagen de tijd om zijn naam te raden.

Aan de boze koningin (Nina Hagen) zal het niet liggen, want zij heeft last van alzheimer.

Verder wordt er gebruik gemaakt van de tracks Go West van The Village People en Only You van The Flying Pickets in dwergenstijl.

Misschien leuk voor de echte liefhebbers, maar ik ben van mening dat Duitsland beter geen komische films kan maken.

2,0 *

Een doorsnee film met onbekende personages. Dit met een zwak plot, maar met een redelijke cinematografie.

2,0 *

Aan de ene kant krijgen we te maken met een typische rampenfilm, en aan de andere kant zien we een impasse tussen de hoofdpersonages. Het verhaal wordt o.a. verteld op basis van flashbacks, maar wist me als kijker helaas niet op emotioneel gebied te raken.

2,5 *

De film speelt zich af in een echt vliegtuig dat de productie had gekocht. Er was dus geen sprake van een set en decorstukken. Bijna de hele film speelt zich af in de cockpit. De focus van de film concentreert zich op het personage Tobias. De filmmakers waren van mening dat hij de claustrofobische cockpit niet kon verlaten, en het publiek dit eveneens niet zou doen. Regisseur Patrick Vollrath wilde een hyperrealistische sfeer creëren. Voor de beste opname en belichting liet hij de acteurs improviseren. Joseph Gordon-Levitt zei dat dit soms brutaal en uitdagend was, maar hielp hem tegelijkertijd om volledig in zijn personage op te gaan. Het maakte tevens deel uit van Vollrath's algemene doel voor extreem realisme. De titel van de film verwijst naar code 7500. In het geval van een kaping wordt de code door een piloot in de transponder ingevoerd. Dit is een elektronisch apparaat dat wordt gebruikt om het vliegtuig te identificeren op de radarbewakingssystemen van de luchtverkeersleiding. Deze code waarschuwt de luchtverkeersleiding zonder medeweten van de kaper(s). "7500" werd niet opgenomen als een typische film, waarbij dagelijks een reeks shots en scènes werden aangepakt. De camera bleef een uur lang rollen voor een enkele opname. Het montageproces omvatte het in stukken hakken en samenstellen van stukjes materiaal van 40 tot 60 minuten. Acteur Carlo Kitzlinger is in het echte leven een piloot. Hij heeft jarenlang voor Lufthansa Airlines gevlogen. Hij assisteerde Joseph Gordon-Levitt om piloot te worden voor de rol. Joseph Gordon-Levitt verving de eerder gecaste Paul Dano. Diverse medewerkers waren enthousiast over Gordon-Levitt. Glen Basner noemde hem een van de grootste acteurs van zijn generatie, en gaf een geheel nieuwe dimensie aan het personage van Tobias Ellis. Hij was verheugd om zowel met hem als Vollrath samen te werken. Ook Vollrath liet zich positief uit over Gordon-Levitt. Hij noemde hem een van de meest opwindende acteurs op het scherm van vandaag, en kon niet wachten om met hem samen te werken. Aylin Tezel vertolkt de rol van Gökce. Dit is Turks voor "Hemels." Haar zoon Deniz betekent "Zee."

Het verhaal trok mij erg aan, en ook ik had eveneens hoge verwachtingen bij Joseph Gordon-Levitt. De filmmakers hebben nauwkeurig onderzoek gedaan, en gingen voor puur realisme. Dit geeft een duidelijk beeld van wat er in werkelijkheid zou kunnen gebeuren. Het tempo wordt op deze manier langzamer, maar het uiterlijk grimmiger. Dit in tegenstelling tot andere films met vliegtuigkapingen. Dit is dan ook geen typische Hollywood-film vol glitter en glans. Op het gebied van realisme is deze film geslaagd.

3,0 *

Puur en alleen voor de liefhebbers van slasher-films.

Marcus is de bedenker van het spel '75.
De doelstelling is om een willekeurig telefoonnummer in te toetsen, en de persoon vervolgens 75 seconden aan de lijn moet zien te houden.
Dat niet iedereen deze grap kan waarderen, wordt voor de bende op een zéér pijnlijke manier duidelijk.

7eventy 5ive toont veel vergelijkingen met Scream, maar kan hier niet aan tippen.
Rutger Hauer's personage heeft meer een bijrol.
Voor zo'n acteur vind ik dit best wel jammer, en hadden ze beter iemand anders kunnen nemen.
De rest van de cast is ook niet veel soeps, maar hier kijk je dwars doorheen indien je grotendeels uit bent op zoveel mogelijk slachtoffers en bloed.
Op de vraag of het einde verrassend is? Nee, niet bepaald.
Laten we voorop stellen dat we altijd wel weten dat er in dit soort films richting het einde terug naar het begin wordt gegaan.
Dit stelt de kijker in staat om een al een beetje te gissen naar de moordenaar.
Echter maakt me niemand wijs dat ze van te voren wisten dat Scott (William) de moordenaar is.
De onbekende moordenaar in deze horrorfilm is overigens een kruising tussen de killer in ATM en Jason Voorhees uit Friday The 13th.
Het concept verdiend misschien niet de originaliteitsprijs, maar welke horrorfilm verdiend dit tegenwoordig wel?

3,0 *

Inderdaad een flinke tegenvaller.

Zowel de beeld als geluidskwaliteit is een ramp.

Daarnaast is er van een goede actie western helemaal geen sprake.

De speelduur van 75 minuten zegt eigenlijk al genoeg.

1,5 *

Deze Zweedse film over pesterijen vond ik persoonlijk nogal zwak.

Veel rommelig camerawerk, en de personages worden te weinig uitgediept.

Wel kun je je een beeld vormen over hoe sommige slachtoffers van pesterijen zich voelen, en dit is alles behalve vrolijk.

Jammer, hier hadden ze meer uit kunnen halen.

2,0 *

De film bevat een goed verhaal, maar helaas was de levering van het bovennatuurlijke niet zo sterk. Het uitgangspunt is creatief bedacht, maar halverwege valt het resultaat tegen. Tshamano draagt de film, en dit zorgt voor een onderhoudende rit. Leuk om eens een keertje te bekijken, maar daar blijft het dan ook bij.

2,5 *