7 Women (1966)

John Ford's laatste is een van zijn meest onderschatte. Wat mij betreft past deze film zeker ook in het rijtje klassiekers die hij ons geschonken heeft. Het thema sex vs. religie is bepaald geen onbekend terrein in filmland, maar dit is een van de betere uitwerkingen die ik gezien heb (al kan ie nou ook weer niet tippen aan Ken Russell's The Devils), al is het alleen al om de ongebruikelijke setting. 7 Women is wederom bewijs dat Ford zeker niet de stugge conservatieveling was die zijn reputatie doet vermoeden - zijn films vallen juist vaak onder de meest doordachte overwegingen wanneer het op 'controversiele' zaken aankomt (zie zijn Cavalry-trilogie en uiteraard The Searchers). Maar nu is dit ook niet meteen de meest diepzinnige film - entertainment speelt altijd een grote rol bij Ford, en 7 Women biedt ook dat in overvloed.

vrijdag 5 november 2010

03:40 - 05:05

ARD

John Ford weg uit de Far West en van John Wayne, maar ver is hij in werkelijkheid niet gaan lopen want deze "Seven Women" is een zuiver studioproduct, nogal theatraal en onecht overkomend en voor een 1966-film wel erg onwennig voor een hedendaagse kijker.

Zeker zijn beste film niet al houdt hij wel een verrassend slot in petto.

Goede film wel van Ford, had wel iets subtieler gekund en de Mongoolse strijders werden wel erg plat neergezet, maar buiten dat was het wel een interessante karakterstudie.

Onderstaande link is wel een mooi stuk, en deze film kan misschien nog wel groeien als ik een betere versie qua beeldkwaliteit kan vinden.

“7 Women”: John Ford’s Furious Farewell | The New Yorker - newyorker.com

De laatste film van John Ford. Tijdens de release werd het gezien als een flop, maar inmiddels wordt "7 Women" gezien als een van zijn beste werken. De film wordt weinig uitgezonden op televisie, maar is voor de liefhebbers wel op Blu-ray verkrijgbaar. Anne Bancroft herinnerde zich dat Ford pagina's uit het script scheurde en de film beschreef als "geweldig, maar een beetje gek." Na een carrière van 53 jaar, was dit zijn laatste bioscoopfilm. In totaal ontving hij zes Academy Award-nominaties en won hij vier Oscar Awards voor Beste Regisseur. Het gaat om "The Informer", "The Grapes of Wrath", "How Green Was My Valley" en "The Quiet Man." Bancroft verving Patricia Neal, nadat de actrice tijdens de opnames een beroerte kreeg. Katharine Hepburn weigerde om een rol te vertolken.

De film bracht Ford weer samen met een van zijn favoriete acteurs, Woody Strode, die de hoofdrol speelde in "Sergeant Rutledge" en ook prominente rollen had in "Two Rode Together" en "The Man Who Shot Liberty Valance." In zijn autobiografie, "Goal Dust", schreef Strode: "Er waren twee Chinese hoofdrollen in 'Seven Women.' Ik kreeg er een en Mike Mazurki speelde de andere. Hij en ik vechten om een zendelinge en ik word uit de film geschreven. Deze keer plakten de make-upmensen rubber over mijn ogen en een vlecht op mijn hoofd. De Chinese spierbundels die aan de film werkten, zeiden: 'Woody, jij ziet er Chineeser uit dan wij.'" Terwijl Strode aan "7 Women" werkte, bood regisseur Richard Brooks hem een rol aan in "The Professionals", waardoor hij voor het eerst een hoofdrol kreeg naast Burt Lancaster, Lee Marvin en Robert Ryan.

In werkelijkheid gaat het om acht vrouwen: dokter Cartwright, Agatha Andrews, Jane Argent, Emma Clark, Florrie Pether, juffrouw Binns, mevrouw Russell en juffrouw Ling. De titel verwijst echter duidelijk naar de zeven vrouwen die in de missiepost wonen, waarbij de achtste vrouw (de dokter) een buitenstaander is. "7 Women" had oorspronkelijk de titel "Chinese Finale." Volgens een korte film ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum van MGM, is dit de titel van het korte verhaal waarop de film is gebaseerd. De film is gebaseerd op het korte verhaal "Chinese Finale" van Norah Lofts. In het Verenigd Koninkrijk werd deze film samen met de Franse film "Les Félins" vertoond als voorprogramma.

Jane Chang was zeer onder de indruk van het feit dat Ford de moeite had genomen om haar in het Chinees te regisseren. Anna Lee herinnerde zich hoe ze genoot van de theepauzes van John Ford om 16:30 uur. In een verklaring gaf ze te kennen: "Hij was ontzettend charmant tegen iedereen. We namen zoals altijd rond 16:30 uur een theepauze, waarbij de tafel, de theepot en de gebakjes werden aangeschoven. Hij was hier bijzonder hoffelijk in en verhief nooit zijn stem." Desondanks was er sprake van één ongelukkig incident. Actrice Flora Robson protesteerde dat er op haar kleedkamerdeur geen "Dame" voor haar naam stond. Lee voegde eraan toe: "Ik zag hoe ze volledig werd afgemaakt, omdat ze niet begreep dat je niet met meneer Ford in discussie kon gaan of hem vragen kon stellen. Zo ging het altijd als er iemand nieuw was." De opnames van "7 Women" verliepen verder ontspannen en vonden volledig plaats in een studio, omdat John Ford vanwege zijn slechte gezondheid niet naar China kon reizen voor opnames op locatie. Desondanks bleef zijn werkwijze sommige cast- en crewleden verbazen. Met name producent Bernard Smith, die volgens Anna Lee "naar de lange tafel kwam met gloednieuwe pagina's. Ford tilde zijn ooglapje op, bekeek ze, bestudeerde ze een paar momenten en gooide ze vervolgens opzettelijk, recht voor de neus van Bernie Smith, op de grond en zei: 'Nu improviseren we de dialogen.' Daarom denk ik dat er waarschijnlijk niet meer dan een dozijn pagina's van het originele script zijn gebruikt." Hoeveel er daadwerkelijk werd geïmproviseerd, is echter discutabel, aangezien een vergelijking tussen het scenario en de film weinig grote verschillen laat zien. Afgezien van de mise-en-scène en wat straattaal, zoals de laatste zin van Anne Bancroft tegen Mike Mazurki: "So long, you bastard."

Net zoals veel klassieke westerns van John Ford, bevat "7 Women" alle favoriete thema's van de regisseur. Voor deze laatste film castte hij bijna uitsluitend vrouwen. Daarvoor maakte hij doorgaans films met mannen in de hoofdrol. Anne Bancroft en Margaret Leighton zouden samen de hoofdrollen spelen op Broadway in de heropvoering van "The Little Foxes" van Lillian Hellman uit 1967. Ditzelfde verhaal uit "7 Women" werd al verteld in de anthologiereeks "Alcoa Theatre" uit 1957, in de aflevering "Chinese Finale" met Jan Sterling in de rol van Dr. Cartwright.

Wellicht wat onderschat door menig critici, want de film kijkt lekker weg. In mijn optiek een waardige afsluiter voor Ford.

3,0 *