menu

The Man Who Shot Liberty Valance (1962)

mijn stem
3,69 (422)
422 stemmen

Verenigde Staten
Western / Drama
123 minuten

geregisseerd door John Ford
met John Wayne, James Stewart en Lee Marvin

Senator Ransom Stoddard keert terug naar het stadje Shinbone in het Wilde Westen om de begrafenis van een oude vriend bij te wonen. Tegen een journalist, die zich afvraagt wat de senator hier doet, vertelt hij hoe hij zijn carrière begon als 'The Man Who Shot Liberty Valance'.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=bN0onE09-8c

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:

4,0
Heel erg verrassend. Eentje uit de oude doos!

avatar van Tarkus
5,0
Uitstekende western, klassieker in het genre.
Prachtige cast ook, met in de hoofdrollen John Wayne, James Stewart en Lee Marvin.
Ik ken deze film al vele jaren en heb hem in het verleden ook al enkele malen gezien, maar dit is de eerste maal op blu-ray, en hoewel nog steeds in zwart wit, gelukkig maar dat ze hem niet ingekleurd hebben, de beelden zijn prachtig zuiver alsof de film gisteren werd opgenomen, en hetzelfde geldt voor het geluid, prima soundtrack op de blu-ray.
Toen ik de eerste keer van de film hoorde, zo'n 35 jaar terug moest ik ook dadelijk aan een song van Gene Pitney denken, dat dezelfde titel draagt als deze film, mooi nummer dat echt bij deze film zou passen, helaas heeft men het niet gebruikt voor de soundtrack. Nieuwsgierigen moeten het maar eens opzoeken.
Kortom: zwart-wit film uit de oude doos waaraan ik na zovele jaren nog steeds geboeid heb naar gekeken, de prent is nog steeds een aanrader.

avatar van Donkerwoud
4,0
Rechtlijnige western van de oude stempel, maar die toch bijzonder is omdat de clichés van het genre dikker aan worden gezet en zo een nieuwe betekenis krijgen. Het is bijna een vaarwel aan het genre en zijn klassieke stereotypes. Binnen dat idee van nostalgie naar verloren tijden is het heerlijk om sterke karakteracteurs als John Wayne en James Stewart tegenover elkaar te zien. Ze belichamen allebei een bepaald soort man die niet met elkaar kunnen maar ook niet zonder elkaar. Misschien is het niet zo rijk aan actie en spektakel als je zou verwachten van een western, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt met hilarische one-liners en een ijzersterke opbouw naar dat laatste duel.

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
Een grote klassieker gekozen om mijn filmjaar mee te besluiten.

Mijn vierde Ford is ook nipt de beste. Hoewel wellicht minder sfeervol dan Clementine en The Searchers (ik vermoed sterk dat deze film met een relatief kleiner budget is gemaakt, visueel veel meer recht vooruit dan die films) is het hier vooral het erg fraaie script dat de film draagt. Een script dat speelt met genreconventies, dat een kleine moralistische geschiedenisles geeft en terloops nog een mooi statement meegeeft. If the legend becomes fact, print the legend, Ford stond er ongetwijfeld volkomen achter. Neem daarbij de geweldige manier waarop Ford schakelt tussen serieuze momenten en komische, de fijne rollen van Stewart en Wayne. En de aardse manier waarop de shoot out in beeld gebracht is is ook erg fijn.


4.0*

avatar van S. Russell
4,5
Briljant. Jammer dat zulke films niet meer gemaakt worden... Er zit een vleugje Shakespeare in, met de komische momenten en een monoloog. Wel een beetje overdreven gedoe van de marshall en de trawanten van Valance, dat was een beetje te.

avatar van Metalfist
4,0
Nothing's too good for the man who shot Liberty Valance

Je zult het altijd zien. Ik begin met studeren voor mijn herexamens en juist dan hebben we te maken met de warmste 2 augustus ooit en tegelijkertijd de warmste dag van heel 2013. Niet echt aangenaam weer om te liggen studeren, zeker omdat je een ei kunt bakken op mijn bureau, dus uiteindelijk maar besloten om in de iets frissere living een filmpje op te zetten. Het was alweer een tijd geleden dat ik nog een echte western van John Wayne had gezien dus daarjuist maar eens tijd voor vrijgemaakt.

Ik weet nog toen ik de film hier op MovieMeter opzocht dat ik wat verschoot van de hoge score. Van de drie John Wayne films die ik met 4.5* heb beloond is er maar één (Rio Bravo) die een net iets hogere score heeft. The Alamo komt zelfs niet in de buurt en ook The Searchers wordt algemeen minder beoordeelt. Reden genoeg dus om te vermoeden dat dit wel eens een interessante zit zou kunnen worden. En dat is het zeker en vast geworden maar Ford maakt hier toch een fout met de film in het zwartwit te schieten. Op zich niets tegen deze stijl van filmen (of ze nu noodzakelijk was of niet) maar vooral in het begin vloekt dit wat. Ik snap echter de beweegredenen van Ford wel want de personages van Wayne en Stewart horen heel wat jaren (ik vermoed zo'n 30) jonger te zijn dan de acteurs en in kleur zou het helemaal opvallen dat dit niet het geval was. Op narratief vlak duurt The Man Who Shot Liberty Valance ook net iets te lang. Van mij had het mogen ophouden wanneer Valance het loodje legt en had heel het verkiezingsgebeuren wat volgt niet perse verduidelijkt moeten worden. Toegegeven, het is wel een noodzakelijk stuk met betrekking tot de karakterontwikkeling van Stoddard en de twist waar het Doniphon is die Valance neerschiet is wel geslaagd maar het had in minder dan een halfuur verteld kunnen worden. Wel zonde trouwens dat de DVD uit de John Wayne Collection al in de korte inhoud verklapt dat het Doniphon is die Valance neerschiet en niet Stoddard. Hiermee is het effect van deze scène toch grotendeels verpest.

Dit is ondertussen alweer de 32e film die ik van de Duke zie en in dit soort rollen blijft hij toch perfect op zijn plaats. Wayne mag weer eens de ultieme macho gaan uithangen en in dit soort rollen zie ik hem toch het liefst. Hoogtepunt is de scène in de kroeg in het begin van de film waar Stoddard een voetje wordt gelicht door Valance. De spanning die volgt tussen Wayne en Lee Marvin is heerlijk knetterend. De rol van Valance wordt trouwens ook wel goed ingevuld door Marvin. Een personage dat misschien niet zo uitdrukkelijk aanwezig is, het is meer de dreiging die van hem uitgaat, maar hij doet het goed. Vreemd eigenlijk dat het Wayne is die als eerste wordt gecrediteerd op de openingscredits want James Stewart heeft toch wel degelijk de hoofdrol. In het begin maakt hij zich schuldig aan overacting vanwege dat moddervette Texas accent. Gaandeweg verliest hij dat wel (of ik wende eraan) en begint hij aan één van zijn beste rollen die ik hem ooit heb zien vertolken. Geslaagde bijrollen ook. Altijd fijn om Lee Van Cleef te zien, je haalt hem er zo uit als één van de handlangers van Valance, maar ook John Carradine die een heerlijk pleidooi naar het einde weet af te steken is de moeite waard.

John Wayne en John Ford, het is meestal een geslaagde combinatie. Vooral wanneer de twee zich aan het western genre wagen en ook The Man Who Shot Liverty Valance mag zich scharen onder de vele successen die de twee samen hebben gemaakt. Toch is de keuze voor zwartwit niet altijd even goed geslaagd en verliest de film naar het einde toe wat zijn pedalen. Toch nog altijd erg goed vermaakt.

4*

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Een minder voor de hand liggende western waar je duidelijk de stijl van Stewart als die van Wayne in zit, samen gebracht door John Ford. De western blijkt de overgang te zijn tussen de zoete westerns van bvb John Wayne en de latere harde westerns van Sergio Leone. Met een cast om van te snoepen (Wayne, Stewart, Marvin, Van Cleef, ...) lijkt het niet stuk te kunnen gaan. Er is veel aandacht voor de personages en het zorgt voor een wat hardere maar toch realistische opzet.

Toch zijn hier de nodige mankementen. Zo is de film in zwart/wit gefilmd. Als je de redenen nagaat is dat blijkbaar om zowel de leeftijd van Stewart en Wayne te verdoezelen. Stewart's personage zou net van 't school afgestudeerd zijn maar zowel hij als z'n tegenspeler John Wayne waren al 50 plussers. Er wordt ook gezegd dat het om besparingen ging bij Paramount. Dat merk je wel, want de western wordt voor het grootste deel in de studio opgenomen. Zeker als je weet wat John Ford kan, is dat toch een gemis in deze film.

Voor Ford is het blijkbaar wat zoeken en de besparingen hebben hun tol geëist. Maar desondanks is dit een zeer aangename western geworden. Het is een mix van boeiende personages en opvallende karikaturen, een mix van de rechtbankfilms met Stewart en de stoere cowboyfilms van John Wayne. En mix van old school en nieuwe dingen. Interessant om te zien. Het is zeker niet de beste western, maar zorgde toch voor een kentering in het genre en is daardoor zeker de moeite om te bekijken.

avatar van LuukRamaker
4,5
John Wayne, James Stewart en Lee Marvin samen in een door John Ford geregisseerde western. Dat moest haast wel leiden tot een grote klassieker en met The Man Who Shot Liberty Valance werd dan ook een onvergetelijke film afgeleverd. De hele tijd voel je dat je naar een meesterwerk zit te kijken. Werkelijk elke scene heeft een achterliggende gedachte en de film blijft voortdurend interessant.

Ford heeft met deze film een verhaal gecreëerd waarbij Wayne, Stewart en Marvin alle drie een rol hebben die hen op het lijf is geschreven. Wayne is de typische ingeburgerde westerling met het nodige gevoel voor humor. Lee Marvin speelt de gewelddadige, ruwe Liberty Valance zoals alleen hij dat kan. En Stewart is de wettelijk bevoegde en ietwat onzeker ogende oosterling die het dorpje wel even tot bedaren denkt te kunnen brengen. Deze drie persoonlijkheden zitten ook nog eens in een prachtig verhaal verwerkt. Valance zet de boel op stelten en de grote heren van de stad kunnen en willen er niets aan doen. De Marshal (Andy Devine), de dokter (Ken Murray) en de hoofdredacteur van de plaatselijke krant (Edmond O'Brien) zijn de vooraanstaande personen in het dorp, maar houden wel van een drankje en komen niet altijd even snugger over. Dat laatste komt in het begin misschien wat lachwekkend (in negatieve zin) over, maar persoonlijk vind ik het wel wat hebben. Wat in ieder geval wel duidelijk wordt is dat het niet van hen moet komen als het gaat om het inrekenen van Liberty Valance. Dan zou het eerder moeten komen van Tom Doniphon (Wayne) en zijn vriend Pompey (Woody Strode), maar ook zij passen wel op. Stoddard (Stewart) begrijpt hier maar niets van en wil op zijn eigen manier een einde maken aan alle onrust.

Wat dan volgt is een memorabele shoot-out, waarvan te verwachten valt hoe die zal aflopen. De titel van de film is dan waargemaakt en er volgt nog zo'n halfuur waarin duidelijk wordt hoe het Stoddard is vergaan in het verdere leven. Zo lijkt het althans. Maar het blijkt ineens heel anders in elkaar te zitten dan het in eerste instantie leek. Prachtig vond ik dat. Helemaal omdat ik het, toen ik de film voor het eerst zag, totaal niet aan zag komen. Het kwam voor mij heel onverwachts, terwijl ik bij herziening zag dat ik het eigenlijk wel door had kunnen hebben. Doniphon wordt natuurlijk niet voor niets straalbezopen en steekt ook niet zomaar zijn huis in brand. Hij had zojuist het leven van zijn vriend gered en die was opeens de held van het dorp. Hij had ook wel direct kunnen zeggen hoe het in mekaar stak, maar dan had niemand hem geloofd. Hij had het wel even gehad met die laffe wetsdienaar die ineens de grote meneer was. Het mooie van dit alles is dat niet alleen de kijkers van de film, maar ook de dorpsbewoners in de film, op het verkeerde been zijn gezet en die onverwachte wending in het verhaal was voor mij zo verrassend dat ik aan mezelf begon te twijfelen. Had ik wel opgelet? Heb ik wel goed zitten kijken?

Daarbij komt nog de fijne sfeer die door de hele film hangt. Het verhaal in de film mag dan genialer zijn dan die van de gemiddelde western, maar de sfeer in de film lijdt daar niet onder. Alles vindt plaats in een typisch westerndorpje dat bewoond wordt door een aantal prachtige personages en er gebeurd van alles. Verder zijn het begin en het eind een aangename toevoeging. Zowel het begin als het einde staat los van het verhaal op zich, maar toch maken ze de film compleet. Oude vrienden worden herenigd en zien elkaar weer in een tijd waarin alles is veranderd. En met het einde van Doniphons leven is uiteindelijk ook de film ten einde.

avatar van madmax1
3,0
Voor vandaag genoeg westerns herhaald , deze ook gevonden en als goed gemutst ben bekijk ik morgen deze en Colt 45.

avatar van Boneka
3,0
The Man Who Shot Liberty Valance zou je best een mooie klucht kunnen noemen. Met name de marshall kan regelrecht het toneel op. Het is een ietwat komische western, zonder spanning, met een redelijk plot. Het eind is goed verzonnen al blijf ik de titel wat vreemd vinden. Daar gaat het namelijk helemaal niet om in deze film. The legend of Ransom Stoddard had ik een betere titel gevonden, maar goed dat terzijde. Een ander minpuntje vond ik de zwart/wit uitgave. Daarmee wilde ze iets unieks neerzetten, maar het ontbrak bij deze film juist aan kleur. Wat ja hoe ziet een cactusroos er nou uit? Zoals gezegd kan ik leven met het plot. Het moralistische komt op zijn Amerikaans goed naar voren. Of dat voor ons interessant is is ten tweede. De film mist spanning, vaart en passie, maar toch hij is te pruimen. Het is een gemiddelde western, met John Wayne die in al zijn films nooit verandert. John Wayne is John Wayne.

avatar van eRCee
2,0
Bijzonder matige klassieker. The man who shot Liberty Valance wordt bevolkt door wandelende clichés die door moeten gaan voor personages (werkelijk élk personages, tot in alle bijrollen aan toe, is karikaturaal) en door acteurs die zijn blijven steken in de tijd van het Duitse expressionisme.
Verder is het allemaal nogal houterig qua stilering, hoewel de shots van de dronken redacteur in zijn kantoor (met het spel van licht en schaduwen) niet slecht gevonden zijn.

Gelukkig is het verhaaltje niet onaardig. Dat gezegd hebbend had het misschien wat sneller verteld kunnen worden allemaal, en echt verrassend kan je het ook niet noemen. Ik vind het overigens opvallend om te lezen dat veel mensen de mening zijn toegedaan dat Stoddard zijn carrière min of meer gestolen heeft, iemand hierboven noemt hem zelfs laf. Alsof het doodschieten van Liberty Valance vanuit een zijstraat zo'n geweldige prestatie is. Nee, Stoddard is degene die durft op te staan tegen Valance, vanaf het begin van de film en hij houdt dat tot het einde toe vol, ook als hij daarvoor zijn principes moet opgeven.
Het wrange van de eindscène zit erin dat alles wat Stoddard heeft bereikt voor de omgeving, de dingen die hij dankzij 'law en order' heeft behaald, door de inwoners niet op waarde wordt geschat, en dat ze het omleggen van Valance als een belangrijkere prestatie zien.

Alles bij elkaar toch een forse tegenvaller. Echt vervelen doet het gelukkig niet, maar met zulke bordkartonnen karakters (ook als ze metaforisch opgevat zouden moeten worden, zoals NarcissusBladsp. ons voorhoudt, wellicht niet eens ten onrechte) verdient een film wat mij betreft geen voldoende.

avatar van LuukRamaker
4,5
eRCee schreef:
Ik vind het overigens opvallend om te lezen dat veel mensen de mening zijn toegedaan dat Stoddard zijn carrière min of meer gestolen heeft, iemand hierboven noemt hem zelfs laf. Alsof het doodschieten van Liberty Valance vanuit een zijstraat zo'n geweldige prestatie is. Nee, Stoddard is degene die durft op te staan tegen Valance, vanaf het begin van de film en hij houdt dat tot het einde toe vol, ook als hij daarvoor zijn principes moet opgeven.

Ik zie tot mijn grote schrik dat ik degene was die Stoddard laf noemde, maar wil dat ter verdediging nog wel even toelichten. Ik ben het namelijk wel eens met wat je hier zegt: Stoddard was natuurlijk degene die het in Shinbone heersende probleem eens op een andere manier dacht te kunnen benaderen en ook zijn verantwoordelijkheid neemt voor zijn verzet tegen de bendeleider die met zijn bende zowel Stoddard zelf als de voor hem aanvankelijk nog onbekende dorpsbewoners de stuipen op het lijf jaagt. Niets dan lof voor deze moedige poging om de rust te laten wederkeren.

Echter, vanuit het oogpunt van Doniphon is hij maar een vreemd buitenbeentje dat in zijn dorp meteen invloed denkt te kunnen uitoefenen op een voor hen onbekende manier. Die oosterling was in zijn ogen maar een lafaard, die niets moest hebben van revolvers, hoewel deze in Shinbone doorgaans juist wel vaak voor gerechtigheid moesten zorgen.

Mijns inziens is Stoddard dus zeker niet laf (en wanneer je mijn uitspraak in zijn context plaatst komt daar als het goed is ook uit naar voren dat dit niet het geval is), maar ik kan me voorstellen dat Doniphon hier anders over dacht en hem maar een vreemde, laffe oosterling vond.

avatar van eRCee
2,0
Ah, op die fiets. Wordt het wel duidelijker van ja, hoewel er volgens mij toch met name wederzijds respect is tussen Doniphon en Stoddard.

avatar van LuukRamaker
4,5
Absoluut waar, maar in het heetst van de strijd was hun verstandhouding niet op zijn best.

avatar van mr rumson
2,5
Deze film heb ik vaak genoeg zien liggen in de winkels omdat het mij nou niet bepaald iets leek .
Maar een tijdje terug heb ik deze film toch nog goedkoop kunnen kopen .
En nu ik de film gezien heb klopte mijn verwachting, dit zijn nou niet bepaald films waar ik van warm loop .
Er wordt voor mij teveel gepraat in deze film zodat het mij allemaal niet meer zo kon boeien .
Maar ook aan de acteurs stoorde ik mij af en toe
Ook had de film voor mij wel wat korter gemogen vooral dat stuk na de shoot out duurde mij te lang .

avatar van BBarbie
4,5
When the legend becomes fact, print the legend.

Met die woorden neemt regisseur John Ford afscheid van het Wilde Westen, zoals dat ons in talrijke films doorgaans wordt voorgeschoteld. Ik ben over het algemeen niet zo van westerns, maar deze ontnuchterende allegorie over het volwassen worden van het rijkelijk met legendes bedeelde kolonisatiegebied ten westen van de grote rivieren heeft mij al menigmaal bekoord. Ik vind het in zijn soort een van de beste films, die vaag doet denken aan die andere kanjer: High Noon.
Het helpt natuurlijk dat Ford —naast een goed verhaal— kan beschikken over een topbezetting met acteurs, die het duidelijk naar hun zin hebben. Bovendien weet hij het op zich serieuze verhaal erg luchtig te houden door kwistig te strooien met komische momenten, vooral in de personages van Andy Devine als de schijterige marshal en van de haast onherkenbare Edmond O’Brien als de krantenman. Typisch zo’n film, die mij nooit verveelt en die ik daarom om de paar jaar weer opzet.

4,0

Pompey, who's heavily implied to be a freed slave, recites the Declaration of Independence at the schoolhouse with a picture of Abraham Lincoln on the wall behind him. He freezes up when he gets to "...that all men are created equal," so Ranse finishes it for him.
Pompey: "We hold these truths to be self-evident..."
Ranse: "...that all men are created equal." That's fine, Pompey.
Pompey: I knew that, Mr. Ranse, but I just plum forgot it.
Ranse: That's alright, Pompey. A lot of people forgot that part.



Morele verheffing en chique sociale kritiek, dat blijft mooi aan die oude Hollywood meesterwerken

avatar van gauke
2,0
Omdat deze productie zo geroemd werd ben ik ´m gaan zien en deze klassieke maar uiterst simpele en ambivalente western, waarin het goed tegenover het slechte centraal stond, de held tegenover de schurk, was lang niet zo dramatisch en kritisch, viel mij eigenlijk bitter tegen en kwam, mede door het onbeholpen karakter van James Stewart, bovendien menigmaal over als een klucht.

avatar van Rosicky
3,0
Aardige western die wel wat meer spanning en opwinding had kunnen gebruiken. Zoals vaker bij de films van Ford vond ik het aanvoelen als een braaf toneelstuk met goede en slechte mensen waarin het zich eenvoudig laat raden wie aan het langste eind zal trekken. Ondanks de dikke cast vond ik het bij vlagen daarom wat saai worden.

3,0
TMP
Degelijke western, met name het goede acteerwerk van James Stewart en John Wayne geeft de film iets extra's. Uit de titel valt al af te leiden waar het uiteindelijk op uitdraait, al zit er toch nog een plotwending in de film. Er wordt langzaam en zorgvuldig naar het einde toegewerkt, maar op de shoot-out na zit er weinig spanning in. De meeste bijrollen zijn helaas wat karikaturaal.

avatar van Arapaho85
5,0
Toen deze film uitkwam in 1962 keken de critici hierop neer en zei men dat dit een minder product was van de eens zo legendarische regisseur John Ford. De hoofdrolspelers werden al een dagje ouder en John Wayne leed vermoedelijk al aan longkanker (dit werd officieel bij hem vastgesteld tijdens de opnames van The Sons of Katie Elder (1965) - MovieMeter.nl). De film was bovendien ook nog in het zwart wit, wat in de jaren ’60 toch ook niet meer zoveel voorkwam.

Nu in 2017 beschouw ik deze film niet als een mindere maar eerder als een hoogtepunt in het western-genre. Het is namelijk de laatste film ogenomen in de stijl van de western zoals ze veelvuldig gemaakt warden in de jaren ’30, ’40 en ’50 en ergens was dit ook de bedoeling van John Ford om nog eens een ‘klassieke’ western te maken.
Twee jaar later zou Sergio Leone succes boeken met zijn western Per un Pugno di Dollari (1964) - MovieMeter.nlwaarna Italië en Spanje massaal westerns gingen produceren. De Spaghettiwestern zou sowieso een blijvende invloed hebben op de westerns die hierna gemaakt zouden worden.
Net als in The Searchers (1956) - MovieMeter.nl vind ik John Wayne enorm goed acteren (niet zo standaard als in de meeste van zijn films)Hij weet op een perfecte manier symbolisch het einde uit te beelden van de veedrijvers en de opkomst van de spoorweg en de steden en hiermee ook het einde van de revolverheld.
Hij mag het slechte personage doden, maar zijn rivaal de intelligente advocaat Ransom Stoddard krijgt uiteindelijk zijn geliefde, Hallie.

avatar van joolstein
3,0
Prima ‘klassieke’ westernfilm. Waarin het oude westen (Lee Marvin en John Wayne) tegenover het nieuwe westen (James Stewart) wordt gezet. De tijd dat veedrijvers, outlaws en revolverhelden het voor het zeggen hadden, raakt op zijn einde. De opkomst van de trein zorgt ervoor dat steden ontstaan en de stadsbevolking zich organiseert. Die verandering wordt zeer goed geïllustreerd door advocaat Ransom Stoddard, oude revolverheld Tom Doniphon en bandiet Liberty Valance. Stewart,Wayne en Marvin spelen die rollen dan ook uitstekend. Ook in het romantische gedeelte, in de vorm van Vera Miles, wordt er uiteindelijk voor het nieuwe westen gekozen. Echter schiet regisseur John Ford af en toe zijn doel voorbij door zich teveel te richten op van die typische Amerikaanse politieke zaken. Met de scene in het schooltje sloeg de film voor mij zelfs dood. Ik als Europeaan zat daar toch wat minder op te wachten. Ondanks dat alles waren de sfeer, het prachtige camerawerk en het toch wel geniale verhaal die dit tot een fijne western maken.

avatar van fappie
4,0
Ik vond eigenlijk John Wayne het meest uitblinken. Dit terwijl James Stewart toch echt wel een legende is en een zeer goede acteur was. Heeft iemand daar een verklaring voor haha? Of komt het puur door het genre?

avatar van Dievegge
4,0
geplaatst:
In deze western draait het om de tegenstelling tussen twee ideologieën: democratisch recht tegenover het recht van de sterkste. In het Wilde Westen geloofden ze in het tweede, maar Ransom wil daar verandering in brengen. John Wayne speelt zoals gewoonlijk de bikkelharde, ultramannelijke held, terwijl James Stewart met de voorschoot om zijn principes verdedigt. Vera Miles is niet de meest glamoureuze actrice, maar dat bevordert haar geloofwaardigheid. Zij speelt degene die moet kiezen tussen de twee mannen en dus ook tussen de twee ideologieën.

Er zitten een paar natuurscènes in, maar het grootste deel is opgenomen in en rond de studio's van Paramount. Het is goed opgebouwd, met een omkadering in het heden en het hoofdgedeelte als een grote flashback. Tijdens de ontknoping wordt dezelfde scène vanuit twee verschillende standpunten getoond, zodat duidelijk wordt op welke man de titel nu eigenlijk slaat. De hoofdrolspelers worden omringd door enkele komische karakterrollen, met name Edmond O'Brien als de dronken hoofdredacteur.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:04 uur

geplaatst: vandaag om 07:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.