The Man Who Shot Liberty Valance (1962)

Sterke film met prachtig acteerwerk. Het is uiteraard geen echte western.

Het begin is duidelijk om medeleven te wekken met Tom je ziet immers dat hij dood gaat, en dat lukt aardig, maar gaat deels ten onder door zijn o zo stoere gedrag als macho cowboy.
Maar toch blijft hij de held van de film

Erg goede film. Plot is later ook veel in andere films gebruikt. Dikke 3.5*

een van de betere westerns. goede acteurs natuurlijk, niet alleen Stewart en Wayne (valt me weer op dat ie goed de held kan spelen, maar een liefdesscène trekt ie niet), maar ook de rest van de cast was goed op z'n plaats.

het moment waarop dat de film zich echt onderscheid, is wanneer blijkt dat Wayne de man is Who Shot Liberty Valance . verrassend maar o zo logisch.

prima western van Ford. eigenlijk vond ik deze beter dan Ford's grote klassieker the Searchers. 4 sterren.

PS: verwijst het hoofdpersonage in Full Metal Jacket niet naar deze film?

Erg fijne film, met meerdere grappige of ontroerende scenes

Fraai is ook de ontknoping van de moord op Liberty, die ik persoonlijk niet voortijdig inzag: leuke verrassing dus. Een film ook die gedragen wordt door de acteurs, die de kwaliteit van het gebeuren nog eens extra versterken

Leuk is ook de manier waarop de film begint en eindigt, het flashback-idee tussendoor geeft iets extra's aan de film

Minpunten zijn eigenlijk niet echt te noemen, misschien zijn bepaalde gebeurtenissen wat overdreven, zoals het pootje haken door Valance van Ransom. En het voorkomen van Valance vind ik ook niet altijd sterk. In het begin heeft hij een legertje bandieten bij zich, later zijn het alleen nog de twee domme krachten, grappig om Van Cleef in zo'n sullige rol te zien overigens

Op de een of andere manier kom ik niet hoger dan 4 sterren, en dat is deels ook onbewust. Ik vind het echt een 4 sterren-film

Fantastisch. Laat ik even beginnen met de twee minpunten: 1) de logica: dat je maar een schot hoort bij het neerleggen van Liberty Valance, maar soit, dat vergeef ik en 2) de rol van de sheriff die ook bij mij niet altijd positief werd opgevat.

Maar deze twee punten worden met gemak weggewuifd door het geweldige spannende/grappige/scherpzinnige script, de acteerprestaties, de sfeer, de muziek. Nee, dit is een van de beste Hollywood westerns. Puur genot. 4.5 sterren voor nu.

Geen onaardige film maar niet de topper die ik een beetje verwachtte. Het thema en vooral de uitwerking daarvan is inderdaad niet echt de standaard voor een western, de meeste karakters daarintegen vond ik vrij traditioneel en conservatief.

Het meest intressante vond ik de driehoeksrelatie tussen Ranse, Tom en Hallie. De ouderwetse macho cowboy uit het wilde westen en de geletterde stadsjongen uit een nieuw tijdperk op zoek naar avontuur en nieuwe grenzen. Beidde willen ze rechtvaardigheid en is hun grote zwakte de plaatselijke schone uit het dorp. Op zich had van mij dit thema wel meer gebruikt mogen worden om de inhoud vorm te geven maar in plaats daarvan krijg ik toch een hoop scenes die mij meer als een college amerikaanse staatskunde overkwamen. Vond dit niet altijd even intressant gedaan en ook wat te overvloedig aanwezig.

Daarnaast vond ik de bijrollen niet zo intressant en ook vaak te karikaturaal. In het geval van een rol als die sullige sherrif geeft dat niet zo (is wel grappig) maar van een rol als die van Liberty Valance verwacht ik eigenlijk wat meer dan een standaard badguy met twee sullige sidekicks.

Tweede grote minpunt van de film is het vele studiowerk, dit is toch wel duidelijk te zien. Geen mooie wijdse shots van bergen, hoogvlaktes en stoffige nederzettingen. Veel standaard shots vanaf ooghoogte genomen. Jammer, Ford had wat meer buiten moeten spelen was de film zeker ten goed gekomen.

Uiteindelijk maken het originele thema en de drie hoofrolspelers dat deze film toch zeker de moeite is om een keer gezien te hebben. Maar een van de beste westerns ooit? Niet voor mij persoonlijk iig 3*

Redelijke western, ben alleen niet zo'n fan van films waarin de moraal een grote rol speelt en dan vooral niet de Amerikaanse. Ik vind er bovendien ook nog wel wat hypocrisie in zitten bv Pompey wordt de hele film als een soort slaaf behandelt terwijl ze het toch ook hebben over all men are equal.

Vond het wel oke dat een film uit 1962 je de hele tijd doet denken alsof je naar een film uit 1942 aan het kijken bent.

De Amerikaanse moraal wordt hier anders toch wel een beetje in twijfel getrokken.

En niet zo'n beetje ook !

Geweldige film, het acteerwerk is van erg hoog niveau, de beelden zijn prachtig, het plot is goed (het einde niet erg verrassend maar wel goed op zich). De sfeer is de hele film lang geweldig, de karakters zijn allemaal geloofwaardig en cool. En hoewel de slechterikken cliché zijn zijn ook zij goed. Lee van Cleef is indrukwekkend zelfs met maar 2 zinnen. En het uiterlijk van alle acteurs past ook gewoon erg goed bij de rollen die ze spelen. 4.5*

Helemaal met feanaro surion eens

4,5*

“Eens was het een wildernis, nu is het een tuin” zegt Hallie (Vera Miles) aan het einde van de film tegen haar echtgenoot die niet doodschoot.
Op een slimme manier is het onderwerp in deze dialoogzin uit ‘The Man Who Shot Liberty Valence’ uitgewerkt als thema in de film. Deze vertelt een verhaal over de overgangsperiode van het oude wilde westen naar een nieuw westen met als ideaal iedereen zijn eigen netjes geschilderde tuinhekjes waarachter 'echte' rozen kunnen groeien en bloeien in plaats van enkele wilde rozen op een cactus in de gevaarlijke natuur.

Allerlei details maken de film enorm rijk zoals bijvoorbeeld de krantenman en de dokter die zich in het wilde westen nog staande moeten houden met behulp van sterke drank als twee voorlopers van een opkomende beschaving.
De drinkende journalist, het alcoholische geweten van sociale rechtvaardigheid, kwebbelt tegen een lege fles in plaats van een doodshoofd met een lallende variant uit de Hamlet van Shakespeare: “Have we credit, that is the question, have we credit ...”.

Mijn twee zuurstokhelden John Wayne als ruwe bolster met klein hart en James Stewart als schuchtere meneer van het recht vond ik perfect spelen. In 'de laatste der westerns' verworden de ruwe manlijke vaardigheden van een cowboy tot gladde circuskunstjes bij een senatorverkiezing.

Op een intelligente, amusante en heerlijke kinderlijke toon wordt in een komische en spannende schets verteld over de veranderingen die plaats vinden in het land van het wilde 'goed en kwaad' met een verrassend plot en leuke niet te kleffe romantiek.

Lee Marvin in de rol van een niets ontziende outlaw is heerlijk gemeen. Lee van Cleef als een van zijn valse schaduwen is nog wat stilletjes op de achtergrond en nog niet zo opvallend mysterieus als in zijn latere films.

Sergio Leone moet de uitspraak van de nieuwe nuchtere krantenman in de film: “Dit is het Westen. Als de legende feitelijk wordt, druk dan de legende af”, ter harte genomen hebben.
In plaats van afdrukken, is Leone een paar western legendes gaan opnemen en pikte waarschijnlijk de prachtig lange veehandelaarsjassen als decoratief attribuut uit deze film mee voor in de spaghetti.

Het is een vrij moralistisch typisch Amerikaans verhaal. Het had wat dat betreft wel een Capra kunnen zijn.

Veel typetjes, theatraal acteerwerk en voorspelbare dialogen. Maar het heeft wel een prettige komische inslag.

De film viel me een klein beetje tegen, al beviel het eerste uur me veel minder goed dan het overdonderende laatste uur. De acteerprestaties zijn in het laatste uur veel beter maar ook het verhaal gaat een stuk dieper.

James Stewarts rol spreekt me niet zo aan. Hij kijkt steeds zo zielig en speelt sullig. Ik zie liever een energiekere Stewart.

John Waynes rol vind ik een stuk indrukwekkender. Prachtig om te zien hoe hij zijn zelfbeheersing verliest.

Het camerawerk vind ik ongeinspireerd. Pas tegen het einde van de film zijn er een paar bijzondere shots te zien. Nu is dit geen typische western natuurlijk, maar ik vind de film visueel pover en de belichting af en toe erg matig.

Liberty Valance wordt soms wel eens de laatste echte western genoemd, met die kreet ben ik het dus niet eens , ook na Liberty Valance zijn er een aantal prima westerns gemaakt. Daaronder zitten zelfs een paar meesterwerken. Liberty Valance is wel een goede film, dat komt vooral door Wayne en Stewart, in enkele commentaren op deze film wordt gesproken over het feit dat Wayne eigenlijk zijn typische rol neerzet en dat Stewart een beetje een rol van een Penis aqua rosa neerzet. Niet mee eens dus want dit is een van de weinige Wayne westerns warin hij op het eind van de film niet de gevierde held is of als overwinnaar uit de bus is gekomen, jawel hij neemt Liberty Valance voor zijn rekening, maar daarna is hij een gebroken man iets wat hij dan waarschijnlijk de rest van zijn leven is gebleven. Stewart zet inderdaad een sullig type neer maar wel een die toch de moed op kon brengen om het op te nemen tegen Valance. Stewart was ook een veelzijdiger acteur dan Wayne. Stewart kon ook rollen buiten het western of oorlogs genre aan denk daarbij aan Mr Smith goes to Washington, Its a wonderful life of Vertigo, terwijl Wayne naast zijn Western rollen alleen in militaire rollen uit de verf kwam. Maar de ultieme filmcowboy is en blijft natuurlijk John Wayne.

Liberty Valance moet het hebben van het verhaal en niet van de actie of de landschappen, iets waar Ford wel patent op had. Het verhaal wordt goed verteld in de lange flashback, Wayne en Stewart worden daarbij goed ondersteund door de bijrollen, Tegenvallend vond ik de rol van Vera Miles, vond het een beetje een herhaling van haar rol in The Searchers, ook John Caradine gaat met zijn acteren wat over de top maar voor de rest is de cast prima. Waarom is dit dan een goede film maar geen meesterwerk? Moeilijk te zeggen, maar naar mijn mening komt dat omdat er een aantal standaard ingredienten van de western in ontbreken, actie en landschapsopnames en ik weet dat actie niet altijd nodig is maar om de figuur Valance wat geloofwaardiger te maken hadden ze best een aantal misdaden van hem in beeld kunnen brengen.

Hoe kom je bij die kreet?

Een aantal jaren geleden was er een documentaire van Ford op de BBC, daar hoorde ik een historicus deze kreet plaatsen, later las ik het nog een keer in een film magazine

When Liberty Valance rode to town the womenfolk would hide, they'd hide

When Liberty Valance walked around the men would step aside

'cause the point of a gun was the only law that Liberty understood

When it came to shootin' straight and fast---he was mighty good.

>From out of the East a stranger came, a law book in his hand, a man

The kind of a man the West would need to tame a troubled land

'cause the point of a gun was the only law that Liberty understood

When it came to shootin' straight and fast---he was mighty good.

Many a man would face his gun and many a man would fall

The man who shot Liberty Valance, he shot Liberty Valance

He was the bravest of them all.

The love of a girl can make a man stay on when he should go, stay on

Just tryin' to build a peaceful life where love is free to grow

But the point of a gun was the only law that Liberty understood

When the final showdown came at last, a law book was no good.

Alone and afraid she prayed that he'd return that fateful night, aww that night

When nothin' she said could keep her man from goin' out to fight

>From the moment a girl gets to be full-grown the very first thing she learns

When two men go out to face each other only one retur-r-r-ns

Everyone heard two shots ring out, a shot made Liberty fall

The man who shot Liberty Valance, he shot Liberty Valance

He was the bravest of them all.

The man who shot Liberty Valance, he shot Liberty Valance

He was the bravest of them all.

Liberty Valance wordt volgens mij nergens de laatste, echte western genoemd, maar wordt wel vaak als de laatste, geslaagde western in de oude stijl genoemd. De stijl van Ford, Hawks en Wayne. Na Liberty Valance werd het genre overgenomen door Leone, Peckinpah en Eastwood, die er toch wel veel veranderingen aan brachten.

Waar komt die tekst vandaan, ewalk?

Aha, maar ik mij toch niet vinden in die kreet. Deze film was de laatste samenwerking tussen Ford en Wayne en dus een einde van een tijdperk in de geschiedenis van de western. Maar dat zei The One Ring dus ook al

In 1963 is de song Liberty Valence oorspronkelijk uitgebracht door Gene Pitney (en niet Johnny Horton). Een jaar dus na de premiere in '62 van de film van John Ford wiens uitspraken je best wel serieus mag nemen. Maar dan weer niet te zwart-wit , misschien komt zijn kreet in technicolor voelen beter tot zijn recht.

Song review from AllMusicGuide:

On the surface, "(The Man Who Shot) Liberty Valance" seems to illustrate Burt Bacharach revisiting some of his old pop-country roads (e.g., "The Story of My Life," one of his first hit compositions). But the difference lies in the fact that by the time the Bacharach/ David team wrote this Top Ten hit for Gene Pitney, they had their firm sense of craft strongly intact. Built on textbook country songwriting hooks, this song succeeds because of the fact that Bacharach/ David were now confident in telling a complete story. In the genre that they were attempting here, it was perfect. Although this is not one of the best songs that the duo wrote together, it is a fine example of their craft and versatility.

Deze film was beslist niet de laatste keer dat Ford en Wayne samenwerkten, daarna regiseerde Ford nog een segment van de film How the west was won en dat segment was met John Wayne, de laatste samenwerking van die twee was de film Donovans Reef. de laatste western van Ford was Cheyenne Autumn

Maar ook ik ben het niet met de aangehaalde uitspraak eens, want anders zou je films als bijv. Once upon a time, Unforgiven en Dances with wolves te kort doen

Op deze site een historisch overzicht van het westerngenre.

Over The Man Who shot Liberty Valence wordt o.a. geschreven: John Ford's melancholy next-to-last Western seemed to serve as a swan song for the genre itself, and as an elegy to the gunman.

Ik vond de achterliggende gedachte bij deze film erg mooi. Het oude westen waarbij het recht nog zegeviert door geweld en niet door rechtspraak. Stewart die als wereldverbeteraar het met lede ogen aanziet, maar er zelf uiteindelijk aan moet geloven, door Liberty neer te schieten (al blijkt later van niet). Aan de ene kant Wayne de verpersoonlijking van het oude westen en Stewart van het nieuwe. Als Wayne uiteindelijk sterft, is dat ook het einde van een tijdperk. Wat overblijft zijn legendes van het oude westen, die niet altijd even waarheidsgetrouw zijn zoals blijkt uit de film. Prachtig einde overigens.

The Man Who Shot Liberty Valance is meer dan een verhaaltje over het oppakken van een schurk, maar is tegelijkertijd ook een prachtige afsluiter, met heel wat symboliek maar ook belangrijke historische gebeurtenissen, van de klassieke western.

De cast is veelbelovend : James Stewart en John Wayne in één film. En als ze nog eens gesteund worden door mooie bijrollen van Vera Miles, Edmond 'O Brien en Lee Marvin, is dit al een reden om de film te gaan zien. Toch zijn de acteurs niet bepaald het sterkste punt van de film.
Stewart is in het algemeen goed maar als een scene iets te emotioneel gaat worden gaat zijn spel wat teatraal overkomen. Iets wat ik ook in zijn Hitchcockfilms opmerk. Maar verder is hij prima.
Wayne is niet ook niet bepaald groots, hij doet hier weer gewoon weer z'n ding, de machoachtige cowboy spelen.

Deze film heeft ook opvallend geen weidse landschapshots en heeft men zelfs gekozen om het gewoon zwart-wit te laten. Dat neemt niet weg dat vooral het begin en het einde prachige zwart-witcomposities hebben en daat de belichting vaak erg sfeerscheppend is en dat de mise en scène van Ford verrukkelijk is. Iedereen en alles staat gewoon op de juiste plaats !
Maar de film doelt ook niet op spectaculaire shoot-outs of superstoere cowboys maar meer op het verhaal. Een verhaal dat erg mooi verteld wordt, met een goede afwisseling tussen de kleine gebeurtenissen binnen het dorpje (Liberty Valance doden) en de wat grotere, belangrijke 'wereld'gebeurtenissen ( de strijd tussen boeren en industrie ). Maar beide hebben een immense invloed en impact op het volk, en het is de manier waarop de film dat naar voren brengt ,die de film onderschied van andere oppervlakkige aanklachtfilms.

Het stervende wilde westen, symboliseert door Wayne die niet meer als de grote held wordt aangezien; de opkomst van de industrialisatie, de civilitatie die deze kleine dorpjes voorgoed zal veranderen, symboliseert door Stewart als advocaat en deels door DE spoorweg (bij Leone was dat ook zo, fijn dat hij op die manier een hommage aan Ford wist te geven) , de nieuwe held van een nieuw tijdperk. En ja, Andy Devine, de sheriff, had ook een rol in deze prachige thematiek : de wet die geen greep meer had over de vroegere situatie en die als lomp en dom wordt afgeschildert (dat verklaart de irritatiegraad van het personage ) moet zijn plaats afstaan.
Elk personage kent een briljante karakteruitdieping : Vera Miles die van een luidruchtig en boers meisje evolueert tot een kalme, beheerste vrouw. Je kan bijna niet geloven dat het dezelfde acteur is. Maar het is erg geloofwaardig.
Ook de relaties tussen de hoofdpersonages worden mooi maar ook geloofwaardig voorgesteld. Nooit worden ze te melig en te sentimenteel maar hebben juist genoeg kracht om volle medeleven voor de personages te scheppen. Dit is ook een van de weinige films waarbij ik al in het begin, wanneer ik bijna nog niets wist over de personages,me toch helemaal met hen kon inleven !

De memorabele scenes volgen elkaar dan ook snel op : de lessen op school - schitterend hoe Ford de grondwet door een zwart hulpje laat zeggen, waarop Stewart zegt :" Die wordt wel vaker vergeten" ...on-ver-ge-te-lijk filmmoment - ,de shoot-out tussen Valance en Stoddard, het einde (alweer een trein !) de beginscenes...
Jammer van de plottwist. Past eigenlijk niet echt
in het geheel idee van de film. Uiteindelijk blijkt het toch het oude westen dat het kwade verslaat en dat is niet erg consequent met het thema van de film. Klein minpuntje.

Maar er is nog zoveel te ontdekken in deze film en wat ik hier geschreven heb is nog maar een klein deel van wat je allemaal mag verwachten
Een mijlpaal in de filmgeschiedenis, een must have, een aanrader, een film die in de toplijsten hoort.
Dat is wat je zeker van The Man Who Shot Liberty Valance mag verwachten.

4.0 cum laude

Weer zo'n geweldige tijdloze western die net als een hoop andere wayne en ford film na al die jaren niets van zijn kracht verloren heeft.

Dit keer is de film iets anders dan de gemiddelde western in die tijd de film is wat meer op het verhaal gericht en bevat heel weinig actie ook is de film dit keer niet zo gefocust of de schitterde landschappen die ford's vorige films zo bekend maakte.

De film begint al gelijk geweldig, stewart en miles die in hun oude stadje aankomen en al hun vroegere vrienden weer terug zien en stewart die zijn verhaal aan de krant vertelt.

Prachtig om te zien hoe de puzzelstukjes langzaam op zijn plaats vallen en het verhaal plotseling in een compleet ander daglicht komt te staan.

De cast was echt subliem, ik had me geen betere cast kunnen voorstellen dan drie van mijn favoriete acteurs uit die tijd, wayne was zoals altijd weer heerlijk in zijn rol, ook stewart en marvin waren erg goed als mieterige advocaat/politicus en gevreesde bad guy liberty valance.

Al met al weer een ontzettend sterke wayne/ford productie met geweldig acteerwerk een ontzettend mooi verhaal dat op een lekker rustig tempo verteld wordt en uiteindelijk geheel in het plaatje valt. 4 sterren

De slechtste Western, op "Wagon Master" na, die ik ooit gezien heb, en ik heb er heel wat gezien! Zeer mager verhaal met veel op het Amerikaanse publiek gerichte nationale politiek, welhaast prekerig, geleuter, vooral tegen 't einde. Van de IMDB 8,1/10 begrijp ik dan ook helemaal niets.

Een irritante "pilgrim" Wayne, Stewart en vooral een zeer ongeloofwaardige, en irritante marshal. E.e.a. lijkt meer op de Western-parodie, maar dan vind ik Wayne's McLintock meer geslaagd.

Waande me ook geregeld in een Bonanza-aflevering vanwege de over- vloedige studio-opnames; wat een contrast met "Forty Guns".

In elk geval wel een kweekvijver (ontwaarde n.l. Lee van Cleef)!

Misschien een film voor regiseur-freaks, maar aan deze genre-freak niet besteed. Jammer van de tijd. 0,5*

Het is geen western in de gangbare betekenis van een western. Er zit natuurlijk wel een erg gelaagd verhaal in. Vooral de betekenis van democratie komt in deze film naar voren.

Jaja, weer zo'n mooie western, waarin een mooie tegenstelling van een denker en een doener wordt neergezet. Minpunt zijn enkele vrouwelijke castleden (Vera Miles voorop), die soms wel erg overdreven doen