Wake of the Red Witch (1948)

Wayne zou na deze avonturenfilm Batjac Productions oprichten.

I'm not one of those 'eye for an eye' men. No! I always take two eyes

Tijdens mijn laatste trip naar Duitsland, Berlijn in het specifiek, viel het me weer op in hoeverre dat land veel aangenamer is om als filmliefhebber in te vertoeven dan de Benelux. De mate waarin zij oude films uitbrengen (in deftige releases dan ook nog, alleen jammer dat je het meestal met enkel Duitse ondertiteling moet doen) is bewonderenswaardig en ik geloof dat ik met een 7 of 8 John Wayne films ben thuis gekomen. Ik heb altijd wel zin in een filmpje van The Duke en dan maar op goed geluk deze Wake of the Red Witch gekozen.

Ondertussen alweer de 66e film die ik van de grommende acteur zie en eerlijk gezegd, ik geraak hem echt niet beu. Zijn rol als Capt. Ralls is echter wel redelijk atypisch te noemen. Wayne heeft een drankprobleem, een agressieprobleem, heeft een aantal doden op zijn naam, ... Hij is ook vastbesloten om zijn huidige baas Sidneye een hak te zetten en dat resulteert in een bij vlagen wat moeilijk te volgen plot rond het wel en wee van het schip de Red Witch en zijn kostbare lading. Regisseur Edward Ludwig - die al eerder met Wayne samenwerkte ten tijde van The Fighting Seabees - houdt er bovendien een wat vreemd tempo op na met een onsamenhangend eerste halfuur gevolgd door verklarende flashbacks. Hoewel ik niet echt positief lijk, is het wel een film die blijft boeien en die veel te bieden heeft. De onderwaterscènes zijn van een hoog niveau en geef nu toe, wie wilt er nu niet John Wayne zien knokken met een uit de kluiten gewassen octopus. Niet de eerste keer weliswaar aangezien hij dat een aantal jaar eerder ook al deed in Reap the Wild Wind maar het blijft vermakelijk.

Aangeschaft voor John Wayne dus en zoals gewoonlijk is er weinig op hem aan te merken. Hij heeft natuurlijk ook wel eens slechtere rollen gespeeld, maar Wake of the Red Witch behoort tot één van de beteren. Ook mooi hij de film hier niet alleen moet dragen, hij wordt namelijk ondersteund door Gig Young als first mate Sam Rosen en mag zijn romance uit Angel and the Badman met Gail Russell nog eens herhalen. Vreemd genoeg wordt Luther Adler maar redelijk laag op de credits gezet en dat terwijl hij wel een spilfiguur in het geheel is. Hij speelt Sidneye en de vendetta die tussen hem en Wayne doorheen de film loopt oogt geloofwaardig, de twee zijn elkander wel waard in ieder geval. Verder ook nog een toffe bijrol van Paul Fix als scheepsmaat Antonio 'Ripper' Arrezo.

Naar het schijnt heeft Edward Wood en de zijnen trouwens de octopus gestolen en hem gebruikt in Bride of the Monster, ze waren alleen de motor vergeten waardoor dat ding niet vanzelf kon bewegen.. Het mag gezegd worden dat dit er best nog indrukwekkend uitziet voor zijn tijd en je merkt dan ook dat het budget voor deze Republic Pictures productie een stukje hoger lag dan dat we gewend zijn, blijkbaar wou hoofd van de studio Herbert Yates iets kwalitatievere films afleveren dan in het verleden. Missie geslaagd!

3.5*