Meningen

Het was voor de eerste keer sinds 1981 dat Woody Allen geen film voor de bioscoop had uitgebracht. Sinds zijn regiedebuut in Take the Money and Run, heeft Allen elk jaar een speelfilm geschreven en geregisseerd. Dit met uitzondering van 1970, 1974, 1976, 1981 en 2018. In de afgelopen 50 jaar zijn er slechts 5 Woody Allen-films geweest, die niet in de bioscoopzalen verschenen. Ook Jude Law gaf in november 2018 te kennen, dat het een vreselijke schande was dat de film op de plank lag. Op dat moment was er geen officiële releasedatum bekend. Voor Allen was dit zijn 48e speelfilm als regisseur. Dit inclusief de televisiefilm Don't Drink the Water. Harold Flender was een bekende schrijver, die samen met Allen scripts schreef voor Sid Caesar. Opvallend genoeg was Flender tevens de overgrootvader van Timothée Chalamet. Allen was niet op de hoogte van deze familierelatie, nadat hij Chalamet had gecast voor de rol van Gatsby. De acteur gaf via Instagram te kennen, dat hij zijn volledige salaris aan de goede doelen zou doneren. Met name aan organisaties tegen seksueel geweld. Voor actrice Rebecca Hall was dit haar tweede film onder leiding van Woody Allen na Vicky Cristina Barcelona. Ook Hall doneerde haar salaris aan de Time's Up-beweging. Dit in de nasleep van het Harvey Weinstein-schandaal.

Een typische Woody Allen-film met wat aardige momenten. Vooral door zijn verbondenheid met New York. Denk hierbij aan de films Manhattan, Manhattan Murder Mystery en Bullets over Broadway. Ik kan niet zeggen dat ik mij verveeld heb, en sommige dialogen erg geslaagd vond. Toch bevat het allemaal niets nieuws, en is het de standaard Woody Allen-film zoals we van hem zijn gewend.

3,0 *

Afschuwelijk. Ik had moeite om deze rit uit te zitten. Pluspunt is wel dat de film niet zo heel lang duurt. Je kunt dan ook weinig verwachten van een film met een extreem laag budget.

1,0 *

Een redelijke thriller.

Dit was de laatste film voor Mary Ure. Vlak vóór haar dood in 1975, speelde ze nog in een paar TV-series. Het leeftijdsverschil tussen Mary Ure en Sondra Locke was niet zo heel groot. Ure was slechts 11 jaar ouder dan Locke.

De film haalde deels haar inspiratie uit Psycho (1960). Dit maakte het einde voor mij redelijk voorspelbaar. Toch blijft er een onderhoudend donker en mysterieus sfeertje hangen voor de liefhebbers.

2,5 *

Een matige horrorfilm.

Dit was de laatste grote film voor Michael Clarke Duncan. De acteur overleed in 2012 op 54-jarige leeftijd. Hij heeft helaas nooit de kans gekregen om volledig van zijn hartstilstand te herstellen. Deze film werd eveneens aan hem opgedragen.

De rest van de cast is mager samengesteld. Dit met uitzondering van J. Michael Trautmann. Acteurs Devon Sawa en Stuart Stone waren beiden voorheen te zien in The Boys Club (1997) en Endure (2010).

De film is het beste te omschrijven als een psychologische thriller. Indien je op zoek bent naar veel gore, dan kom je helaas bedrogen uit.

2,0 *

Het vervolg op A Man Called Horse (1970).

De regie werd deze keer verzorgd door Irvin Kershner. Richard Harris vertolkt opnieuw de rol van John Morgan. De film maakte gebruik van Mexicaanse acteurs. Volgens producent Sandy Howard waren zij in staat om de emoties beter in beeld te brengen. Tevens had hij overwogen om actrice Luise Rainer een rol te laten vertolken. Persoonlijk vond ik het op sommige punten te langdradig, en hadden bepaalde scènes best korter gemogen. Toch weet de film zich te redden dankzij goede acteerprestaties, en door een mooie soundtrack van Laurence Rosenthal. Volgens regisseur Irvin Kershner zelfs de beste filmmuziek ooit gemaakt.

Ruim 7 jaar later verscheen het laatste deel onder de titel: Triumphs of a Man Called Horse (1982). Lang niet zo goed dan z'n voorganger, maar nog net een voldoende.

3,0 *

Een redelijke jeugdfilm.

Het verhaal in de film wijkt af van de roman. In de roman wisten Vicky en haar familie dat opa leukemie had. Daarnaast had Vicky een oudere broer en zus. Ze raakte geïnteresseerd in een derde jongen, en van drijfnetten was er geen sprake. In eerste instantie werd Kirsten Storms gecast voor de rol van Vicky. Uiteindelijk besloot men om voor Mischa Barton te gaan.

Liefhebbers van de roman werden onaangenaam verrast na het bekijken van deze film. Dit wegens de diverse aanpassingen. Persoonlijk heb ik het boek nooit gelezen, maar kan ik me merendeels in de kritiek vinden. Met name de cast is niet goed samengesteld. Ondanks het feit dat Scarlett Pomers de jongere zus van Vicky vertolkt, komt ze in de film op een overdreven manier heel volwassen over. De dolfijnen zijn wel onderhoudend, maar voor de rest heeft het verhaal niet veel in petto.

2,5 *

Deze film is een beetje een vreemde eend in de bijt.

Ik kan mij voorstellen dat het verhaal voor sommige kijkers ontzettend saai is. Vooral omdat er niet veel gebeurt. Het waargebeurde verhaal draait echter grotendeels om de gebroeders Norman en Paul Maclean. Regisseur Robert Redford heeft jarenlang een poging ondernomen om de rechten van Maclean's autobiografie in handen te krijgen. In 1992 werd de verfilming werkelijkheid.

De cast is goed samengesteld. River Phoenix en William Hurt deden audities voor de rol van Paul Maclean. Hurt ging zelfs vissen met Norman Maclean in Montana, maar hij kreeg al snel te horen dat hij beter kon vissen dan de rol van Norman's broer te vertolken. Glenn Quinn werd benaderd voor de rol van Norman, maar heeft dit aanbod uiteindelijk afgewezen. Ook Frank Whaley deed auditie. Uiteindelijk kwam Brad Pitt in beeld, maar hij vond zijn auditie uiterst slecht verlopen. Hij stond erop om een tweede auditie op band op te sturen, en wist Redford te overtuigen. Michael Cudlitz maakte zijn filmdebuut, en de kijkers zien een destijds 11-jarige Joseph Gordon-Levitt als de jonge Norman. Ook Tom Skerritt verscheen na 30 jaar afwezigheid in een film van Redford. Dit allemaal na hun laatste samenwerking in War Hunt (1962). De oorspronkelijke filmmuziek werd gecomponeerd door Elmer Bernstein, maar Redford vond hem ongeschikt. Mark Isham nam diens plek in. Toch zijn er diverse DVD's verschenen waarbij de naam van Bernstein staat vermeld.

De hele cast had geen enkele ervaring met vliegvissen. Ze kregen les van de gepensioneerde spoorwegingenieur George Coonenbergs. Het kost Brad Pitt ruim 4 weken tijd om het vliegvissen onder de knie te krijgen. Meestal oefende hij eveneens op hoge gebouwen, zodra hij niet in de buurt van de rivieren in Los Angeles was. Hoewel de film beweert dat de opnames plaatsvonden in Missoula, werd er grotendeels gefilmd in Livingston, Bozeman en Big Timber in de Amerikaanse staat Montana.

Kort samengevat heeft deze film niet het uiteindelijke doel om te kijkers bekend te maken met vliegvissen. Hij concentreert zich grotendeels op de relatie tussen de broers met 2 verschillende karakters. Ook het mooie landschap van Montana heeft zijn steentje bijgedragen. Philippe Rousselot won in 1993 een Oscar. Richard Friedenberg en Mark Isham werden hiervoor genomineerd. Verder won de film nog 3 andere prijzen, en werd nogmaals 5 keer genomineerd.

3,0 *

Een slechte low-budget horrorfilm met wat verontrustende scènes. Voor de rest is er geen sprake van spanning, en zijn er betere films in zijn genre gemaakt.

1,5 *

Een aantrekkelijke romantische dramafilm na het gelijknamige boek van E.M. Forster.

Helena Bonham Carter en Rupert Graves verschenen beiden in hun éérste bioscoopfilm. De cast is aardig samengesteld. Rupert Everett werd benaderd voor de rol van Cecil Vyse, maar deze wees het aanbod af. Daniel Day-Lewis nam diens plek in, en dit bleek achteraf een goede keus te zijn. Op 7 maart 1986 ging deze film tegelijkertijd samen met My Beautiful Laundrette (1985) in première. Daniel Day-Lewis speelde hierin eveneens de hoofdrol. Hij was op dat moment nog niet zo populair in de Verenigde Staten. De rest van de cast bestaat o.a. uit Oscar-winnaars Maggie Smith en Judi Dench.

Het was voor regisseur James Ivory een goed excuus om door middel van deze film naar Italië te gaan. In de film zit een verwijzing naar Where Angels Fear to Tread (1991). Hierin speelde Helena Bonham Carter eveneens een rol.

De film won in totaal 3 Oscars, en nog eens 21 andere filmprijzen. Verder werd hij 23 keer genomineerd. In 2007 verscheen een nieuwe versie van Forster's boek onder de gelijknamige titel: A Room with a View (2007).

3,0 *

Minder goed dan de versie uit 1985.

Deze nieuwe versie werd als TV-film in 2007 uitgebracht. Het script volgt in grote lijnen het boek van E.M. Forster, maar werd een beetje aangepast. De cast is matig samengesteld. Mr. Emerson en George (Timothy Spall en Rafe Spall), zijn in het echte leven eveneens vader en zoon. Deze film werd opgedragen aan Fernando Ghia.

Deze versie is in principe overbodig. Het geheel komt erg gehaast over in tegenstelling tot de versie uit 1985. Dit verklaard waarom de versie uit 2007 binnen minder dan een half uur tijd werd afgeraffeld.

Met moeite 2,5 *

Een romantische komedie die binnen 12 dagen tijd in Brisbane, Queensland, Australië werd opgenomen.

Het verhaal vertoont gelijkenissen met Coming to America. De chemie tussen Rhiannon Fish en Mitchell Bourke is aardig, en ook de acteerprestaties zijn te pruimen. Daarnaast bevat de film een paar prachtige natuurtaferelen. Desondanks is het allemaal afgezaagd, en niet iets wat we nog nooit hebben gezien. Redelijk onderhoudend, maar niet iets wat ik opnieuw hoef te bekijken.

2,5 *

Een luchtige film over de prinsessen Margaret en Elizabeth.

De film werd geproduceerd door Belgische, Zweedse en Britse bedrijven. De cast is goed uitgezocht met o.a. Sarah Gadon en Emily Watson. Beiden personages waren eerder al te zien in Belle (2013). Geen topper in zijn soort, maar ook niet saai of slecht.

Bel Powley werd genomineerd voor een British Independent Film Award, en won een prijs tijdens het Hamptons International Film Festival 2015.

3,0 *

Een meeslepende dramafilm.

Dit is duidelijk een melodrama, en weet vooral richting het einde de gevoelige snaar te raken. In vele opzichten zal deze film voor diverse kijkers herkenbaar zijn. Je moet wel rekening houden met het feit, dat je ruim anderhalf uur grotendeels in een emotionele achtbaan zit.

3,0 *