menu

Manhattan (1979)

mijn stem
3,63 (817)
817 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
96 minuten

geregisseerd door Woody Allen
met Woody Allen, Diane Keaton en Michael Murphy

Isaac, 42, is al twee keer gescheiden en heeft een verhouding met Tracy die nog maar 17 is. Isaac's vriend Yale heeft een buitenechtelijke relatie met Mary. Wanneer Isaac en Mary elkaar ontmoeten zijn ze elkaars tegenpolen maar ze blijken elkaar ook goed aan te vullen.

zoeken in:
avatar van n1d0
2,5
Leuk geprobeerd. Enkel relationele conversaties in deze film. Ook al kan ik het hoofdpersonage (Woody Allen) begrijpen in zijn wantrouwen in de mens (zoals blijkt uit het einde, expliciet), is de film vooral snobistisch. Isaac is gewoon verliefd op een stad en niet op mensen. Eigenlijk zijn al de personages zwak van karakter en daardoor verliest de film veel kwaliteit.

avatar van Nubis
3,5
Ik heb deze net gezien, en gister Husbands and Wives. Hiervoor had ik alleen Annie Hall en de latere films van Allen gezien. Ik vond Husband and Wives veel sterker dan Manhattan. Maar zeker wel goed en boeiend.

avatar van mjk87
3,5
Toch een kleine tegenvaller. De film begint nog echt geweldig, met de muziek van Gerschwin en die beelden van New York en vervolgens die symbiose tussen muziek en vuurwerk. Maar de rest van de prent is vrij degelijk gefilmd. Het ziet er wel allemaal schitterend uit in dat zwart-wit met ook vele diepe schaduwen, en met de jazzmuziek maakt dat een sfeervol geheel. Ook leuk dat er verder nauwelijks plot is, maar dat dit eerder een sfeerportret is van New York en haar bewoners, de bohemiens in het bijzonder. Alleen staat de film verder wel met het feit in hoeverre je de gesprekken, die de hele verdere film vullen, interessant vindt. En dat is lang niet altijd het geval. Daarnaast is het allemaal wat killer voor mijn gevoel, anders dan het warme Annie Hall of het spannende Match Point. Maar deze Manhattan is zeker een voldoende. 3,5*.

avatar van gauke
3,0
Door het statische camerawerk zag New York er, in zwart-wit, prachtig uit. Maar de film zelf is volgens mij overgewaardeerd. Ik zag een breedsprakige, zelfkritische psychologische komedie over een ontevreden auteur van televisieseries, die een relatie had met een 17-jarig schoolmeisje. Een verhaal over romantische onvolwassenheid, die aan de ene kant energie uitstraalde en ontroerde, maar waarin ook de gesprekken verzandden in oninteressant oeverloos gezwets, waardoor de film voor het gevoel langer duurde en slaperig maakte.

avatar van wendyvortex
5,0
In de herziening!
mmm toch maar weer eens kijken nu die toch zomaar ineens weer eens wordt uitgezonden op de Tweede Nederlander, niet dat we nou zo onder de indruk waren van de laatste Woody Allen-films, nee de laatste keer was Deconstructing Harry in 1997 of nee toch The Curse of the Jade Scorpion in 2001, sindsdien maakt Allen een soort promotiefilms voor Parijs, Barcelona, Rome etc..
En toch in Deconstructing kregen we nog voor de laatste keer die typische Allen-rol, die neurotische Joodse Intelligente anti-held die hij ooit perfect neerzette in Manhattan.
Het is geen pure comedy meer, het lijkt op het krantenstripje dat hij destijds had en de film blijkt nauwelijks verouderd, al vragen we ons af hoeveel hipsters opveren bij W.C. Fields, The Marx Brothers, La Grande Illusion of Ingmar Bergman.
Schitterend gefilmd en ik kan er nog steeds prachtig mee grimlachen, van Kooten en de Bie maar dan Amerikaans en Joods.....pfff wat een prachtige herkijk!
Meesterwerk!

avatar van Rickyman
1,5
Nu ik veel ouder ben, deze film toch maar weer een kans gegeven, en is het nog steeds een typische Woody Allen film, alhoewel ik recentere werk van 'm meer kan waarderen.
Het hele oninteressante verhaal en de daarbij behorende overdreven onophoudelijke gediscussieer kan me totaal niet boeien.
Ook hier is Allen weer een sluipende engerd, die voortdurend onafgebroken staat te zeuren..
Je zou haast verwachten dat zo'n vrouw plots roept van; " ..Hé, doe's een bietje normaal man. Kappen nou ja.. !!? (of Hey creep, get the **** off!, oid.) ". Maar nee hoor, dat gebeurde dan weer niet..
Erg vervelend, eigenlijk gewoon ontzettend vermoeiend. Maar goed, je moet ervan houden of de humor van inzien..

avatar van devel-hunt
4,0
Hele mooie beelden van New York eind jaren 70, smaakvol in beeld gebracht, de bijhorende muziek doet de rest.
De film is typisch Woody Allen. Moeilijke gecompliceerde relaties van intellectuele mensen die constant in een tweestrijd met zichzelf verkeren. Een film waar je echt voor in de stemming moet zijn, anders werkt hij slechts op de zenuwen.
Het is alsof Allen een blik in de toekomst werpt, jaren later kreeg hij een relatie met zijn 14 jarige pleegdochter die hij samen met zijn vrouw, Mia Farrow, had geadopteerd.

avatar van brabusRUS
Is deze film alleen in zwart-wit, of heb je ook gekleurde versies? Graag een reply op deze bericht (anders lees is ik 'm waarschijnlijk niet)

avatar van John Milton
4,0
brabusRUS schreef:
Is deze film alleen in zwart-wit, of heb je ook gekleurde versies? Graag een reply op deze bericht (anders lees is ik 'm waarschijnlijk niet)

Gelukkig is er geen ingekleurde versie, Gordon Willis' zwartwit cinematografie is schitterend. Het zou heiligschennis/verkrachting zijn om zoiets achteraf in te kleuren. Bewust aangebrachte stijlelementen en benadrukte zaken zouden compleet verloren gaan als je daaraan sleutelt.

Nog niet gewend aan zwartwit? Geloof me, het is gewoon een andere stijl. Niet minder.
En het went heel snel!

avatar van Onderhond
2,5
John Milton schreef:
Gordon Willis' zwartwit cinematografie is schitterend

Bwah, een scene of twee uitgezonderd werd er niet zoveel mee gedaan.

avatar van John Milton
4,0
Some would disagree

avatar van brabusRUS
John Milton schreef:
(quote)

Gelukkig is er geen ingekleurde versie, Gordon Willis' zwartwit cinematografie is schitterend. Het zou heiligschennis/verkrachting zijn om zoiets achteraf in te kleuren. Bewust aangebrachte stijlelementen en benadrukte zaken zouden compleet verloren gaan als je daaraan sleutelt.

Nog niet gewend aan zwartwit? Geloof me, het is gewoon een andere stijl. Niet minder.
En het went heel snel!


Thanks, maar vaak vind ik zwarte-witte films niet perse saai, maar ik denk dat ze in kleuren leuker konden zijn. Op één of ander manier mis ik de sfeer in zwart-witte films en vermijd ze daarom dan ook vaak. 1 zo'n film is bijvoorbeeld Nebraska (2013)

avatar van Ted Kerkjes
4,0
Mijn eerste Woody Allen. Ik vond het wel een goede film. Het begin is prachtig met Rhapsody in Blue. De personages, stuk voor stuk blaaskaken, zijn ontzettend irritante mensen, maar dat maakt deze film juist humoristisch. De film bestaat voornamelijk uit onsamenhangende dialogen, daar moet je wel tegen kunnen.
Ik vind Woody Allen overigens wel een goede acteur. Veel acteurs acteren niet zo naturel: als ze grappen maken, doen ze dat zoals mensen in films grappen maken, bijvoorbeeld. Bij Woody Allen vond ik het heel overtuigend. Echter begreep ik van mensen dat Allen vaak dezelfde rol speelt: zichzelf. Zoals eerder aangegeven heb ik nooit eerder een film van Woody Allen gezien, dus ik weet niet of dit het geval is.

Maar goed, ik vond dit een goede film.

2,5
Een film voor allemaal (AL) maar niet voor iedereen. Ten eerste moet je er voor in de stemming zijn en ten tweede moet je iets voelen voor de intellectuele linkse jetset. Een film die gaat over neurotische mensen .Gemaakt in een neurotische stad en tijd. Eindeloze dialogen, die je maar geen stap verder brengt. Grappig is dat hij in de film iets heeft met een minderjarige terwijl dat in zijn echte leven ook zo gebeurd is....Zijn pleegdochter nog wel. Omdat Allen volslagen neurotisch is, zich daar ook van bewust is, gaat de film nergens over. dat is ook de bedoeling, of zoals hij zelf ergens zegt "neurotische mensen houden zich met niks bezig omdat ze het echte leven niet aan kunnen..". Stukken van de film gezien, ( jaren geleden gezien)...gedateerd vind ik en als je Allen kent kan je zijn dialogen en grappen zelf maken. Na een dik uur afgehaakt....ik geloofde het wel.Grappig is een heel jonge Keaton te zien,met naar de mode van die tijd "pas gewassen en gefohnd" haar. Je ziet ook dat ze echt om Allen moet lachen af en toe. En Allen? Niks veranderd op zijn 70e, nog net zo lelijk en onaantrekkelijk -waar hij heel veel moeite mee had en dat probeerde te verbloemen met veel humor en intellectualisme Farrow viel ervoor,maar schopte hem later uit haar leven. Als je Allen noemt in haar bij zijn, gaat ze overgeven....Dat de man toegankelijke films kan maken heeft hij bewezen met oa Match Point. Een vijf sterren drama/thriller, een absolute aanrader!!!

avatar van Black Math
3,0
Na Midnight in Paris, die ik niet bijster goed vond, pas de tweede Allen die ik zie. Het was dat hij op tv voorbij kwam, want anders was ik er denk ik niet naar op zoek gegaan. Ik lees nog wel eens dat alle films van Allen isomorf zijn, en in ieder geval de hoofdpersoon. Die in Midnight in Paris kon ik niet uitstaan, maar Allen zelf kon ik een stuk beter pruimen.

Bepaalde karaktertrekken komen overeen: het kunstzinnige en het neurotische, maar het hoofdpersonage komt hier op de één of andere manier intelligenter over. Het tijdsbeeld is boeiend: iedereen reageert bijvoorbeeld vrij luchtig op de relatie van de hoofdpersoon met een zeventienjarig meisje. Dit zou nu duidelijk niet meer kunnen. Verder soms aardige dialogen, met name door bepaalde uitspraken van Allen. De (romantische) verwikkelingen tussen de personages boeien ook, met name hoe het hoofdpersonage in zijn relatie met het meisje staat.

Het zwart/wit is aardig, maar ik heb ook wat onderbelichte shots voorbij zien komen waarbij het echt stoorde. Dat gold niet voor de scène in het planetarium, die wat mij betreft visueel het hoogtepunt van de film zijn. Ook niet echt denderend, maar toch, het had zeker wat. Muziek is passend, al wordt het soms abrupt afgebroken.

In ieder geval een betere ervaring dan mijn vorige Allen. Misschien toch eens op zoek gaan naar meer. 3*.

2,5
TMP
Aardige en vlotte dialogen en sfeervolle zwart-wit beelden van New York, dat zijn de voornaamste pluspunten van Manhattan. Anderzijds valt het qua verhaal best tegen en komen de personages en hun onderlinge relaties niet echt denderend uit de verf. De acteerprestaties zijn degelijk. De film valt goed uit te kijken, mede door de niet al te lange speelduur, maar ik kan er niet echt van onder de indruk raken.

4,0
Alleen speelt weer zichzelf, ditmaal met de naam Isaac. Hij heeft een relatie met een jonge meid en heeft vreemde vriendschappen waarmee hij zijn cynische kijk op het leven bespreekt. Niets nieuws wat dat betreft. Desondanks is het een prachtige film waarbij de karakters uit het (intellectuele) leven gegrepen zijn. De dialogen zijn interessant, grappig of allebei tegelijk.
Het verhaal lijkt net te veel op Annie Hall, die daarnaast qua stijl wat spannender was. Mahattan wordt hier overigens mooi in beeld gebracht, al heeft het zwart wit voor mij niet direct meerwaarde hier.

avatar van Fisico
4,0
Wat een leuk filmpje was me dat! Een voor mij onbekende film, maar mede door de hoge aanbeveling in de TV-gids en vervolgens hoge score op IMDB deze toch maar opgenomen en bekeken. Eigenlijk is het een romantisch filmpje waar alle personages sukkelen met hun liefdesleven, maar de erg goede acteerprestaties en scherpe dialogen trekken het niveau op tot boven het gemiddelde. Woody is een plezier om naar te kijken. De chemie met Keaton en Murphy druipt er vanaf. Een jongere Meryl Streep ook, maar haar prestatie zal me niet direct bijblijven. Vond dat ook een vrij irrelevante rol. De sfeer en het decor in de film was subliem. De muziek maakt het helemaal af. Het bruisende New York, de in het donder gehulde skyline, prachtig met als hoogtepunt de plaats waar Isaac en Mary aan de brug op een bankje zitten. Ook de scene in het planetarium was een hoogtepunt.

Het is een film met diverse lagen: grappig en luchtig, maar eveneens soms nét dat tikkeltje meer met fijne dialogen op een intellectueler niveau. Het viel me wel op dat niemand zich stoorde aan zijn relatie met een minderjarige. Hij had er zelf nog het meest last van, maar had het moeilijk de knoop door te hakken. De lesbische relatie van ex past ook in dit rijtje: allemaal het gevolg van de flower-power van sixties en seventies waarschijnlijk: iedereen vrijheid blijheid of zoiets.

avatar van Pecore
2,0
Interessantdoenerij van een stel semi-intellectuele veertigers die oppervlakkige relaties, uitgebluste huwelijken en niet-spannende affaires met elkaar bespreken. Absoluut niet aan mij besteed. De acteur Woody Allen maakt het er ook niet draaglijker op. Vanwaar die constante drang om zichzelf te filmen?

Doe mij maar The Graduate, die ik een paar dagen later zag. Die film behandelt een soortgelijk thema (lagere instincten in een elitaire vermomming) toch een stuk treffender.

avatar van Fillumon
Ja , zoals bij alles moet het je liggen. Ik heb zetzelde als Pecore schrijft. ....saai ook vooral.

Het beste van de film is.....De poster. .

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
De film staat nog altijd overeind. Het is een meerwaarde van Woody Allen om de film in het zwart-wit te maken, zodat het tijdloos blijft. Bovendien kan hij hierdoor het hart van Manhattan weergeven en ligt de focus niet op de gebouwen van de stad zelf. Het verhaal is een cynische wereld vol romantiek en kunst als een hoop hipsters avant la lettre. Allen heeft al beter geschreven, maar toch hoort dit tot één van zijn betere films. Boeiende personages en dialogen, Woody Allen zelf ook in vorm en meer dan enkel een neurotische Amerikaan. Vooral visueel is het mooi om te zien en is de coctail met de dialogen een heerlijke klassieker.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:05 uur

geplaatst: vandaag om 18:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.