Manhattan (1979)

Woody had een perfecte timing bij het filmen van Manhattan. Geen Twin Towers te zien (in 1978 gedraaid?) dus eigenlijk kunnen we hier spreken van een post-moderne film, wat deze term ook mag betekenen...

Heeft daar in ieder geval niks mee van doen...

en een van de meest onzinnige posts ooit hier.

Minder grappig misschien dan Annie Hall, maar wel een eerlijke en enorm sfeervolle ode. Heel mooi hoe er door de hele pseudo-intellectuele laag heengeprikt wordt. Mooie dialoog waarin Diane Keaton met schrijvers, kunstenaars, filosofen ect. loopt te koketteren en Allen zegt dat al die feitenkennis uiteindelijk niets betekent.

De essentie zit in het gevoel dat uiteindelijk door de ongekunstelde lieve 17-jarige scholiere Hemingway wordt aangewakkerd.

Prachtig. 5*

Mijn eerste Allen en om nou te zeggen dat ik diep onder de indruk ben, nou nee. Ik vond het wel leuk.

Best een aardige komedie over relaties en zelfingenomenheid onder de intelligentsia van New York.en mooi van sfeer met de bij vlagen fraaie zwart-wit beelden, die heel erg veel bijdragen aan de film.

3.0*

Lekker Woody Allen herzie-weekendje , Annie Hall, Manhattan... smullen. Allebei een halfje omhoog, héér-lijke films.

zijn enigste a-film van de vele b en c films.

Praat geen onzin. De films die ik van Allen gezien heb (dat zullen er een stuk of 8 zijn), waren allemaal boven gemiddeld, met enkele uitschieters naar boven, waaronder deze, Annie Hall en Cries and Misdemeanors.

Ja, eens met Gotti.

Precies...Deconstructing Harry, Hannah and her Sisters en Zelig zijn ook prachtig.

En Sleeper, Husbands & Wives... en nu hou ik op .

Ik ben best wel een beetje Woody Allen-fan dus was het uiteraard nogal schandalig dat ik deze nog niet gezien had.

Uiteindelijk is het er toch van gekomen en ik moet zeggen dat de film zijn naam geheel waarmaakt. Wat een prachtige film.

Ontzettend grappig en scherp, fantastische dialogen en ontelbare memorabele one-liners.

Daarbij nog wat interessante relatie en -filosofische bespiegelingen, gewoonweg briljante muziek en de zwart-wit beelden van New York...ongelooflijk mooi, nog nooit eerder gezien.

Een charmante film met een mooi einde, maar ik vond hem een beetje leeg. Het viel me ook erg op dat Allen nogal slecht acteert als hij wat subtieler emoties moet uiten, maar je kan natuurlijk ook zeggen dat zijn personage niet in staat is dat te doen. Erg grappig vond ik het ook niet (het is ook geen echte komedie natuurlijk) maar er zat ook niet veel diepgang of dramatiek in, het sukkelde gewoon een beetje vooruit over mijn scherm. En ik heb het met plezier gevolgd, maar net als bij de andere Allen-films die ik gezien heb begint nu al te vervagen waar het nu weer juist over ging. Maar de beelden zijn mooi en het verhaal is ook weer niet té dom, dus ik wil hem nog wel net 3,5 sterren geven.

Ongeloofwaardig dat deze film zo weinig stemmen heeft gekregen?! Staat in de officiële lijst van de 100greatest american movie's van de AFI én is overstelpt met oscars... En toch is er geen mens dat dit gaat bekijken? Komààn, woody allen is écht wel een heel groot regisseur hoor en manhattan is echt een pareltje van een komedie! Aanschouw!

Mijn favoriete Woody Allen film, maar waarom kan ik niet precies uitleggen. De film is vlot, heeft een heerlijk sfeertje en geweldige, intelligente dialogen....maar dat hebben bijna al zijn films. Toch heeft Manhattan wat mij betreft iets extra's. De keus voor zwart-wit blijkt ook een goede geweest te zijn. 4,5*

Het is inderdaad een coole film. Alleen geen overstelping met oscars, 'alleen' twee nominaties.

Gisteren gekocht in die woody allen-collectie op dvd: 'i think people should mate for life, like pidgeons and catholics'. Manhattan is véél wranger dan dat andere meesterwerk Annie Hall, maar de uitwerking is krek hetzelfde: een ongeëvenaard staaltje van originele filmkunst dat je danig van je stuk brengt zonder dat je één maal de glimlach van je gezicht kan vegen. 5*

Wat een heerlijke Allen film is dit zeg. Een prachtig romantisch verhaal in een prachtige setting en ode aan de stad New York. Een New York dat echt met liefde op film is gezet. Mooie zwart wit beelden en dito muziek. Sommige scenes waren echt pareltjes. Iets wat je niet in elke Allen film ziet en wat van Manhattan ook misschien zijn beste film maakt. Plus natuurlijk het feit dat hij hier gewoon in topvorm is. Dat is te merken in ook maar geen 1 woord te veel in de 90 minuten die we voorgeschoteld krijgen. Werkelijk fantastische, grappige, pijnlijke en vooral natuurlijke dialogen over het leven, liefdesleven en nog veel meer. Leuke referenties ook hier weer naar Allen's grote liefdes als Bergman, Mozart, WC Fields enz.

Sommigen vinden Woody maar een neurotisch mannetje maar ik kan genieten van zijn praatsalvo's.

Ander aspect wat Manhattan zo groots voor mij maakt is de zeer treffende casting. Iedereen is goed en op z'n gemak in zijn rol. Keaton is ook hier weer van de partij maar mijn grootste compliment gaat uit naar Hemingway. Niet per se haar acteerprestatie maar haar uitstraling. Een soort van engeltje en de laatste scene bevestigt dat ook een beetje. Prachtige vrouw.

Manhattan heeft me een heerlijk gevoel gegeven weer. Een film die niet minder dan 5* verdient.

Ik heb het niet zo op de films van Allen, ik word altijd zo moe van de man. Toegegeven, Manhattan is 1 van de betere, maar echt grappig, schrijnend of briljant wil het maar nergens worden. 3*.

Is deze magistrale prent uit de top250 getuimeld? The horror! The horror! Stem dit meesterwerk gauw terug de hoogte in...

Wow! Where's the justice in this cruel world??!

Wat een heerlijke film ! En wat een woordenstroom, maar weggezet in heerlijke dialogen.

Een meesterwerk is het niet, maar wel een hele goede film. Mijns inziens wel aardig elitair!

Een 4.5*

Wat een heerlijke Allen-film is dit toch...

Magistrale film van Woody. Sterke acteerprestaties, en ondanks het feit dat de film duidelijk minder humoristisch is dan het even briljante "Annie Hall" (1977), blijft de film constant boeien. Zwart-wit beelden hebben er nog nooit zo mooi uitgezien...

Prachtige zwart-wit cinematografie met erg leuke dialogen. Vooral de vele verzwijzingen naar films en regisseurs was erg vermakelijk. Ben geen groot fan van Allen, maar dit was toch wel een erg sfeervol filmpje.

4*

De eerste Woody Allen die ik vier sterren geef, en tegelijk voor een verhoging van Annie Hall zorgt. Een erge leuke film namelijk dit, zowel luchtig als serieus, grappig als bedroefd en bovenal nog eens leuk gespeeld en prachtig qua vormgeving.

Minder geestig en origineel dan Annie Hall, maar prachtig gefilmd. Daarnaast vind ik de break-up scene met Mariel Hemmingway een van de sterkste ooit. De uitdrukking op haar gezicht ging door merg en been. En die scene zet hem naast Annie Hall. De rest van Allen's werk boeit me niet zo (hoewel ik lang niet alles gezien heb), maar hij heeft in elk geval twee meesterwerkjes gemaakt. Zoveel regisseurs kunnen dat niet zeggen. 4 sterren.

Verschrikkelijk charmante film. Een heel andere film dan Annie Hall, de film waarmee Woody Allen vorige week geintroduceerd werd in mijn leven en waarmee ik zijn genialiteit pas relatief laat heb ontdekt aangezien ik hem altijd had gemeden. Maar dat hij een genie is, heeft hij mij met slechts twee filmpjes onomstotelijk bewezen aan mij.

Manhattan vond ik nou een echte ' - film' , om maar even een niet bestaande term te gebruiken die desalniettemin precies aangeeft hoe ik hem ervaren heb. Het is gewoon allemaal zo charmant en bovenal ook sfeervol. Het muziekgebruik van Allen is echt heerlijk; sfeervolle, overwegend vrolijke, ouderwetse deuntjes laat hij op exact de juiste momenten aanzwellen. Wat nog meer, en misschien ook wel vooral, aan de sfeer bijdraagt is de verschrikkelijk mooie fotografie. De zwart-wit beelden van New York zijn echt onbeschrijfbaar mooi. Alhoewel minder op de grappen leunend dan Annie Hall, om maar even op mijn enige vergelijkingsmateriaal terug te komen, is Manhattan wel gewoon de gehele speelduur erg grappig. Bijzonder leuke, subtiele, maar scherpe humor heeft die man toch. Uberhaupt is het script erg leuk, de dialogen zijn weer typisch Allen. Bijzonder goed acteerwerk ook overigens, je hebt eigenlijk helemaal niet het gevoel dat er geacteerd wordt, zo natuurlijk voelt het allemaal aan.

Oh ja, en er is ook nog een plot. De verwikkelingen zijn typisch 'Allensiaans' (Tenminste, dat neem ik aan na het zien van zijn twee bekendste films. Of hebben zijn andere films misschien een andere toon?), alle relatieperikelen worden weer uit de kast gehaald. Het plot is mijns inziens echter volledig ondergeschikt aan de superieure 'lieve' sfeer, waar Manhattan voor een groot deel om draait.

Maak er gewoon 5 sterren van, heb eigenlijk geen minpunten kunnen herkennen.

. Je hebt alleen nu wel meteen al de beste gehad. (en wat erg dat dit niet in de top 250 staat. . )

Grosso modo wel. De meeste films zijn heel herkenbaar Woody Allen.

Al zit er meer verscheidenheid in zijn repertoire dan menigeen denkt.

Interiors is loodzwaar Bergman achtig drama (en erg goed trouwens).

September is wat Altman achtig. Kleine intieme film die zich afspeelt op een locatie.

Match Point is ook wel een vreemde eend in de bijt.