menu

Nuovo Cinema Paradiso (1988)

Alternatieve titel: Cinema Paradiso

mijn stem
3,93 (919)
919 stemmen

Italië / Frankrijk
Drama
155 minuten / 124 minuten (internationale versie) / 173 minuten (director's cut)

geregisseerd door Giuseppe Tornatore
met Philippe Noiret, Salvatore Cascio en Jacques Perrin

Een beroemde regisseur keert voor het eerst sinds 30 jaar terug naar zijn dorpje op Sicilië. Hij denkt terug aan zijn jeugd die hij doorbracht in de Paradiso bioscoop waar de projectionist Alfredo hem de liefde voor de film bijbracht. Hij wordt ook herinnerd aan zijn jeugdliefde Elena, die hij in de steek moest laten toen hij naar Rome vertrok.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=stLekU5BnbI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Simon Belmont
5,0
Tja, ik wist niet dat het kon, maar het is toch gebeurd. Deze film, die zo’n twee uur duurt, heb ik in een ruk uitgekeken. Dus zonder op te staan om iets lekkers of zo te pakken. Zo geboeid heb ik gekeken. Dat komt mede doordat ik films waarin mensen op hun jeugd terugkijken, zoals ‘The remains of the day, vaak erg goed gefilmd vind. Een goed verhaal, met leuke dialogen en dito muziek, maken deze film er eentje om nooit te vergeten. Net zoals de beste film aller tijden, ‘The Shawshank redemption’. Beide films hebben ook een fantastisch eind, waar je nog lang over na zal denken. Waarvan acte.

avatar van Simon Belmont
5,0
Vergeten om deze film zijn dik verdiende vijf sterren te geven, dus bij dezen.

avatar van jadolino
4,5
geplaatst:
Een juweel van een film. Zo boeiend ,meeslepend en zo triest tegelijkertijd. Ik heb op eind van de film weer de spieren gevoeld die ook werken bij een uitbundige lach en huilbui. Als dit komt door een film dan kan ik alleen nog maar zeggen dat deze meer dan geslaagd is. Prachtig!!

avatar van Noodless
4,0
geplaatst:
Het leven is niet zoals in de film !

Een ode aan de cinema ! Prachtige cinematografie , mooi verhaal, geweldige nostalgische sfeer versterkt door de aanwezigheid van de muziek van Ennio Morricone en een zeer goede balans tussen drama, romantiek en humor. De vertolkingen zijn goed, vooral Alfredo en de kleine Toto spelen hun rollen voortreffelijk. Een film over cinema : over de klassiekers die op het witte doek worden getoverd, het bioscoopzaaltje hangt vol met legendarische filmposters, de oude projectiekamers en niet te vergeten het sublieme einde met al die legendarische filmkussen uit vervlogen tijden.
Het zijn de filmkussen die uit elke film geknipt waren die Cinema Paradiso heeft gespeeld.
Overigens wordt de tijdsgeest telkens goed neergezet. Het tijdsbeeld van de jaren 40-50 in het Italiaans dorpje wordt knap weergegeven, maar ook nadien heeft de regisseur aandacht voor een tijdsgeest waar geen plaats meer is voor nostalgie en tradities. Dit uit zich in de harde realiteit van vergankelijkheid en teloorgang in het Italiaans dorpje wat leidt tot een ontroerende scène. En dan moet dan dat sublieme einde nog komen. Een dikke 8/10

avatar van richiedoom
geplaatst:
Ik ben zeer benieuwd naar deze film, maar waar kan ik een bluray uitgave vinden? Ik verwacht deze namelijk niet op Netflix...

avatar van deridder
5,0
geplaatst:
Leuke film! Uiteindelijk gaat de film over filmmaken zelf. Paradiso Cinema laat op een leuke wijze de paradox zien tussen aan de ene kant het leven zoals het is en aan de andere kant het leven zoals in de films. In de films komt het goed, is er geen verveling en is er uiteindelijk een terugkeer, een thuiskomen, een verlossing. In het echte leven is er geen belofte dat het goed komt, moet je soms wachten en is hoop op een goed einde meestal tevergeefs. Uiteindelijk vind de film een evenwicht tussen het echte leven en het leven op film: de protagonist vindt verlossing niet in het thuiskomen maar in zijn herinneringen wat ooit zijn thuis was. Met als hoogte punt de prachtige laatste scene; waar de protagonist op scherm allerlei prachtige filmzoenen ziet uit verschillende legendarische films van vroeger.

Ook leuk om te zien hoe de cinema ooit - of tenminste in de film - een plek was om samen te komen. Cinema Paradiso was echt een plek midden in de samenleving (er wordt gegeten, mensen hebben er seks, er wordt gelachen, etc.). Dat is toch wel veranderd! De bioscoop is nu een plek zonder gemeenschap (waar niemand met elkaar spreekt). Je gaat anoniem naar de film en je komt er anoniem vandaan. De film lijkt soms wel wat weg te hebben van Sonneveld:

Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz

Het dorp veranderd door de tijd, en verliest de magie van de bioscoop. De buurt komt niet meer samen om films te kijken, ze kijken nu naar de televisiequiz. Met als absolute dieptepunt de vernietiging van cinema paradiso. Blijkbaar hebben we toch iets verloren met de verstedelijking & modernisering! Of zou het dorpse van Cinema Paradiso ook een romantisering zijn van de wereld toen? Voila, en deze vraag is precies het thema - de spanning tussen cinema en het echte leven - van de film!

Gast
geplaatst: vandaag om 02:30 uur

geplaatst: vandaag om 02:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.