menu

La Vita È Bella (1997)

Alternatieve titel: Life Is Beautiful

mijn stem
3,98 (4837)
4837 stemmen

Italië
Komedie / Oorlog
122 minuten

geregisseerd door Roberto Benigni
met Roberto Benigni, Nicoletta Braschi en Giustino Durano

Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt een Italiaanse man met zijn vrouw en zoontje afgevoerd naar een Duits werkkamp. Om het kind het vooruitzicht van een zekere dood te besparen, stelt hij de reis voor als een spel, waarin je prijzen kunt winnen. De man gelooft er heilig in dat hij de geestelijke gezondheid van zijn zoontje kan redden en gaat vastbesloten door met toneelspelen, zelfs wanneer ze in het kamp zijn aangekomen en keihard moeten werken.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=5ZcRXxxCrU4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Ted Kerkjes
4,5
Basto schreef:
Dat de film niet over de holocaust zou gaan, schaart je bijna in het kamp van de holocaust ontkenners. Over begrip gesproken.
Hahahaha ja, je hebt gelijk: zodra ik de kans krijg, zal ik de holocaust zeker ontkennen! Moeten ze maar met overtuigend bewijs komen, toch? De holocaust past wat mij betreft perfect in het rijtje "de maanlanding van '69", "9/11" en "het leven van Paul McCartney". Ik deel zelf de wereld ook altijd graag op in Holocaust-erkenners en -ontkenners, dat werkt heel verhelderend. (Let op: dit was ironie waarmee ik hopelijk het ontkennen van de Holocaust geridiculiseerd heb.)
Het enige wat ik probeer te zeggen, beste Basto, is dat de film, in mijn beleving, niet de Holocaust als thema heeft. Het verhaal wordt verteld vanuit het jongetje: het jongetje vertelt over zijn vader, die hem tot het uiterste probeerde te beschermen en daar uiteindelijk ook zijn leven voor gaf. De film zegt mij uiteindelijk veel meer over vaderliefde dan over de Holocaust en daarom zou ik nooit zeggen dat deze film een Holocaustfilm is. Snap je wat ik bedoel?
De Holocaust wordt enkel ingezet als "omstandigheid" om de vaderliefde op de spits te drijven. En dan kun je natuurlijk twisten over het feit of de Holocaust daarmee gebuikt of misbruikt wordt, en ik snap dat meningsverschil heel goed. Ik meen te begrijpen dat jij van mening bent dat de Holocaust in deze film misbruikt wordt - dat is jouw mening en daar heb ik alle begrip voor. Zelf ervaar ik dat niet zo: het historisch incorrecte en lichtvoetige beeld dat van de Holocaust wordt geschetst vind ik niet storend, omdat deze film, voor mij, niet over de Holocaust gaat, maar zich focust op de vader-zoonrelatie.
Basto schreef:
Los daarvan is het een razend irritant en overdreven personage. We hebben ook sindsdien nooit meer iets van hem gehoord.
Ik vind Roberto Benigni ook een hoge irritatiefactor hebben - ook in interviews. Hij heeft na deze film wel nog wat films geregisseerd en hij heeft in nog wat rollen vertolkt, onder andere in producties van Jim Jarmusch en Woody Allen.

Prima observatie Ted. Ik heb ook nooit het idee gehad dat de film over de holocaust gaat. Dat gaan overigens maar weinig films. De meeste handelen tegen de achtergrond van bijvoorbeeld de holocaust. Dat Basto je daarom een ontkenner noemt is belachelijk.
La vita e bella had zich kunnen afspelen in allerlei verschrikkelijke situaties waarin je als mens terecht kan komen en waarvan je je kind wilt afschermen.
De film wint overigens aan kracht juist doordat het contrast tussen de realiteit en het spel van de vader en het kind zo enorm groot is. Maar het verhaal zou ook werken in minder ernstige omstandigheden: vader en zoon verdwalen in de wildernis en pa blijft maar volhouden dat het nog steeds onderdeel van de vakantie is . . . . Minder sterk maar had ook gewerkt.

avatar van Basto
0,5
Ziegler schreef:
Prima observatie Ted. Ik heb ook nooit het idee gehad dat de film over de holocaust gaat. Dat gaan overigens maar weinig films. De meeste handelen tegen de achtergrond van bijvoorbeeld de holocaust. Dat Basto je daarom een ontkenner noemt is belachelijk.
La vita e bella had zich kunnen afspelen in allerlei verschrikkelijke situaties waarin je als mens terecht kan komen en waarvan je je kind wilt afschermen.
De film wint overigens aan kracht juist doordat het contrast tussen de realiteit en het spel van de vader en het kind zo enorm groot is. Maar het verhaal zou ook werken in minder ernstige omstandigheden: vader en zoon verdwalen in de wildernis en pa blijft maar volhouden dat het nog steeds onderdeel van de vakantie is . . . . Minder sterk maar had ook gewerkt.


Kortom ze misbruiken de holocaust om er zelf ‘sterker’ uit te komen. Lekker makkelijk emotioneel scoren. En dat dan ook nog eens met zo’n erbarmelijke vorm van humor. Ik vind het echt op alle vlakken vreselijk.

Je mag vinden wat je wilt, maar als ik stel dat een film aan kracht wint door het gebruik van juist deze achtergrond, dan is je woordkeuze (misbruik) nogal vreemd. Zeker doordat je door het gebruik van het woordje kortom mijn standpunt lijkt te willen samenvatten. Dat laatste is dan ook mislukt.

Je verheft de holocaust tot een bijzonder soort leed. Stel jezelf maar eens de vraag waarom je dat doet. Had deze film wel tegen de achtergrond van de slavernij mogen spelen? De hongerwinter? Bombardement van Rotterdam? Een bankoverval? Al deze gebeurtenissen kunnen voor mensen die het hebben meegemaakt vreselijk traumatiserend zijn geweest. Ik zou niet willen spreken van meer of minder traumatiserend. Jij lijkt dit wel te willen doen en stelt daardoor dat we daarom de holocaust anders te moeten behandelen.

Ik zie dat je The thin red line wel kan waarderen. Deze film doet in zekere zin hetzelfde als La vita e bella. De film speelt zich af tegen de achtergrond van een aanval op Guadalcanal, maar gaat niet perse over de slag zelf. De film gaat veel meer over omgaan met extreme omstandigheden en wat dit doet met mensen. Maakt mij dit een WO2 ontkenner? Nee hoor, die oorlog heeft wel plaatsgevonden. Is dit 'lekker emotioneel scoren'? Ik vind van niet en jij in het laatste geval kennelijk ook niet.
De vraag blijft waarom je dit la vita e bella zo aanrekent.

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Basto schreef:
Kortom ze misbruiken de holocaust om er zelf ‘sterker’ uit te komen.
Wie zijn 'ze' en 'zelf'?

4,5
Een groot compliment voor de genuanceerde wijze van jullie mening verwoorden Ted Kerkjes en Ziegler.

avatar van Basto
0,5
Ted Kerkjes schreef:
(quote)
Wie zijn 'ze' en 'zelf'?


Begnini en z’n financiers. Alles voor het drama.

avatar van Basto
0,5
Ziegler schreef:
Je mag vinden wat je wilt, maar als ik stel dat een film aan kracht wint door het gebruik van juist deze achtergrond, dan is je woordkeuze (misbruik) nogal vreemd. Zeker doordat je door het gebruik van het woordje kortom mijn standpunt lijkt te willen samenvatten. Dat laatste is dan ook mislukt.

Je verheft de holocaust tot een bijzonder soort leed. Stel jezelf maar eens de vraag waarom je dat doet. Had deze film wel tegen de achtergrond van de slavernij mogen spelen? De hongerwinter? Bombardement van Rotterdam? Een bankoverval? Al deze gebeurtenissen kunnen voor mensen die het hebben meegemaakt vreselijk traumatiserend zijn geweest. Ik zou niet willen spreken van meer of minder traumatiserend. Jij lijkt dit wel te willen doen en stelt daardoor dat we daarom de holocaust anders te moeten behandelen.

Ik zie dat je The thin red line wel kan waarderen. Deze film doet in zekere zin hetzelfde als La vita e bella. De film speelt zich af tegen de achtergrond van een aanval op Guadalcanal, maar gaat niet perse over de slag zelf. De film gaat veel meer over omgaan met extreme omstandigheden en wat dit doet met mensen. Maakt mij dit een WO2 ontkenner? Nee hoor, die oorlog heeft wel plaatsgevonden. Is dit 'lekker emotioneel scoren'? Ik vind van niet en jij in het laatste geval kennelijk ook niet.
De vraag blijft waarom je dit la vita e bella zo aanrekent.


Het Bombardement isnatuurlijk ook een schandalig slechte film.

En The Thin Red Line gebruikt de oorlog ook niet om hele flauwe grapjes over te maken. Daar is de oorlog intrisiek verbonden met de levensvragen die de film aankaart..

En mij grootste ergernis is ook niet perse het misbruik van de setting. Ik heb sowieso weinig op met klucht en een hekel aan hyperactieve italianen. Maar uiteindelijk is ook het contrast van holocaust en klucht (kinderlijke vorm van humor) mij te groot.

avatar van Eveline-Laura
3,5
Prachtige film die de liefde laat zien tussen mensen tijdens de meest verschrikkelijke tijden.
Je voelt dat hij alles zal doen voor zijn gezin, en specifiek om zijn zoontje te beschermen tegen het kwaad in de wereld.

Ondanks af en toe wat flauwe monologen, puur qua zijn 'overdrevenheid' (wat mij persoonlijk niet veel doet), heeft deze film qua verhaal een flinke indruk achtergelaten.

avatar van Lovelyboy
3,0
geplaatst:
'Guido: What are your political views?
Other Man: [speaking to his two sons] Benito, Adolf! Sit down! Sorry Guido, what did you say?'


Zondermeer een bijzondere en aparte film die ik toen hij een jaartje uit was met grote verwachtingen aanschafte op VHS, en ik wist niet wat me overkwam. Wat een overdreven gedoe van die Benigni, wat een raar beeld van de oorlog en de holocaust...het wekte in eerste instantie alleen maar irritatie op en onbegrip.

Nu zoveel jaren later met tegenzin opgezet, het funghi fritti fritti nog altijd in gedachten, om toch nog maar eens te oordelen waarom deze film toch best wel hele goede beoordelingen krijgt. Het vreselijke drukke gedrag van Benigni is natuurlijk niet minder geworden, toch weet de niet bepaald knappe acteur met zijn bijna kinderlijke fantasie, naïviteit en vrolijkheid een bepaalde sympathie los te krijgen. Slapstick-achtige Laurel en Hardy momenten versus Louis de Funes passeren het scherm, soms wel leuk en andere keren bijzonder vermakelijk. De uiteindelijke achtergrond met de holocaust is dan ook een apart keuze te noemen. Vooral de toon waarmee het in beeld gebracht wordt, tragikomedie. Ken zo geen andere film waar het op deze manier benadert wordt en de vraag is dan ook of het lukt...? En Benigni lijkt er mee weg te komen. De gehele aanpak vanaf het moment dat ze op de trein moeten is het eindelijk best wel aandoenlijk hoe hij de situatie sust richting zijn kind en er ook in het KL zelf een spelletje van probeert te maken om het kind te beschermen. Niet realistisch uiteraard, maar wel vermakelijk. Het spel blijft hij tot het einde spelen met als doel zijn vrouw en kind in veiligheid te krijgen. De inzet is hoog, het doel slaagt, maar zelf betaalt hij er de hoogste prijs voor. Zijn rol blijft hij doorspelen om het kind te beschermen. Andermaal bijzonder.

Zoals gezegd, een film met een bijzonder uitgangspunt, aparte combinatie van onderwerp, achtergrond en toon van de film, toch slaagt het geheel en is vermakelijk. Toch boeit het me en beklijft het me net niet genoeg om mee te gaan met de hoge waarderingen die er gegeven worden.

avatar van Boneka
4,0
geplaatst:
Buongiorno principessa

La Vita e Bella is misschien wel een van de mooiste Italiaanse films ooit gemaakt. Ik heb 'm lang laten liggen, omdat ik altijd dacht dat dit soort films niks voor mij zijn. Mijn Italiaanse collega (Valeria) heeft me overtuigd om hem toch eens te belijken. Afijn dat was vanavond!

De film heeft eigenlijk twee grote hoofdstukken. De periode vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereld Oorlog en het concentratiekamp. Natuurlijk zou ik haast zeggen is het eerste deel leuker, maar ook het tweede gedeelte van de film wist mij te raken, met als hoogtepunt de microfoonscene en daarna nog even met die grammofoon. Okay het kan allemaal niet en hij kreeg wel heel veel ruimte voor zijn kapriolen, maar leuk blijft het wel. Je kunt misschien alleen zeggen dat hij zijn komedie iets te ver door drukt in het tweede gedeelte. Vooral in de barakken had ik toch het gevoel van stop er eens mee, iedereen weet toch dat ze vergast worden. Zelfs het jochie. Toch is dit maar een van de kleine minpuntjes. Een andere vreemde eend in de bijt is die Duitse dokter die zijn rol als Duitser wel erg belachelijk maakte. Maar goed voor de rest heb ik dik genoten van deze Italiaanse klassieker die ik zeker nog wel een keer zal bekijken met een lach en een traan.

Film 4.0
Beeld 4.0 bd (mooi scherp alleen jammer van de vuiltjes in de transfer)
Geluid 3.5
Extra's geen

Gast
geplaatst: vandaag om 05:51 uur

geplaatst: vandaag om 05:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.