La Vita È Bella (1997)

JLO..., ik heb je gevraagd of je een beetje rustig wilde doen in je reacties...

Helaas. Niet geheel mijn smaak. Soms moet je een fim zien omdat deze zo hoog aangeschreven staat. 2 sterren.

We gingen hem kijken bij Geschiedenis 1, toen we hoorde waar het over ging hadden we zoiets als;

Achteraf bleek het een hele mooie film te zijn! Toch blij dat we hem gekeken hebben...

Ach ja, de holocaust, gaaap....

Sowieso merkwaardig dat nog niemand de film had gezien.

[schaammode]heb 'm ook nog niet gezien, destijds teveel slechte dingen over gehoord (zwaar irritante weergave van holocaust e.d.) en daarna is het er eigenlijk niet meer van gekomen [/schaammode]

Ik snap ook niet dat deze film op school wordt vertoond. De in deze film geschetste situatie is absoluut niet representatief, niet op feiten gebaseerd en heeft veel te weinig didactische waarde. Als ik leraar was, dan zou ik Salo vertonen :evil

Helemaal mee eens; wat is er eigenlijk mis met de leraren op school dat ze dit WANPRODUCT durven te vertonen. Geef ze Shoah en ze zitten aan de buis gekluisterd. Zelden een slechtere film, qua filosofie dan, gezien dan la Vita e Bella. Qua film verveelt de film niet. Qua waarheidsgetrouwheid is ie erg slecht.

Beetje meer respect voor de vele hoogstemmers zou op zijn plaats zijn.

0,5 hiervoor geven slaat ook nergens op FK, doe je volgens mij gewoon uit protest. Dat je 'm niet goed vond, oke, maar het is toch geen B-film.

Een film over geslachtsziektes of de holocaust is nogal een groot verschil.

Categorie A of B van een film heeft toch niets te maken met je persoonlijke waardering van een film ?

En de essentie is dan zeker de essentie die jíj erin ziet?

Ik hecht groot belang aan FK´s mening maar zou wel graag wat meer voorbeelden horen dan de paar die hij gaf. Mijn gevoel zegt mij namelijk (jaja, het praat) dat FK een punt heeft. Ik heb de film twee keer gezien toen ie in de bioscoop draaide. De eerste keer was ik er behoorlijk enthousiast over (en geemotioneerd door) maar dat had gek genoeg heel erg met de plot te maken want de tweede keer dat ik ´m zag kon ik er niet echt warm meer voor lopen. Dat geeft toch wel te denken. Ik herinner me ook een column van Arnon Grunberg waarin hij fel uithaalt naar deze film. Nu is Grunberg niet de persoon er naar om te ageren tegen zomaar een film omdat ie zou shockeren of provoceren (evenmin als FK dat is) dus ik heb de hele tijd het gevoel dat ik iets mis, emotioneel of verstandelijk. Help!

Ik zie Grunberg toch heel anders. Dat Yasha stukje in de VPRO gids is pure spielerei, als je het mij vraagt. Bovendien weet je bij een columnist nooit of de mening die hij of zij verkondigt een eigen mening is, of dat het een aangenomen houding is om een leuk stukje te schrijven. Maar dat terzijde.

Wat je mist ? Geen idee. Misschien moet je sommige films niet vaker dan een keer kijken...

(ondergetekende zag de film pas eenmaal)

Hmm...ruikt naar een nieuw topic.

De misselijk smakende film. Zag de film in Parijs; veilig in een hotelkamer. Maar zelden bleek ik zo erg verontrust te worden. Ondanks een lekker Frans Wijntje raakte ik steeds meer overstuur.

De nare smaak zat vooral in de logica en de onlogische setting in de jaren 40.

Ik begrijp nog steeds niet wat je bedoelt. Kun je dit nader toelichten?

ik dacht dat je je bloot zou geven

Richard Schickel schreef over de film een artikel in Time Magazine

‘Het zou fijn zijn te denken dat een vriendelijke, zachtaardige man als Guido echt weerstand kon bieden aan de totalitaire staat in zijn verschrikkelijkste verschijningsvorm. Maar dat kan niet, tenzij je het verleden natuurlijk herschrijft en en passant de ramp tot een karikatuur maakt. Het aantal getuigen van de Holocaust - de levende slachtoffers ervan - wordt vanzelf met het jaar minder. De stemmen die willen ontkennen dat de Holocaust ooit heeft plaatsgehad klinken nog even luid. De nieuwe generaties gaan gedachteloos de toekomst tegemoet. In dit klimaat is het vreselijk als zelfs maar een klein fragment van de gruwelijkste ramp van deze eeuw wordt omgewerkt tot prettig volksvermaak. Ook sentimentaliteit is een vorm van fascisme, een vorm die ons van ons oordeelvermogen en moreel inzicht berooft, iets waaraan we weerstand dienen te bieden. Het leven is mooi is daarvoor een goed begin.’

Geeft aardig weer hoe ik erover denk.

Ai ai, wat een moraalridder zeg, gatverdamme!

Volgens mij is deze film het verhaal van een bijzonder individu, dat zijn eigen manier vindt om met de dingen om hem heen om te gaan. De Holocaust als geheel wordt niet tot karikatuur gemaakt, dat doet enkel deze kerel, om te overléven! Dat kan prima hand in hand gaan met anti-oorlog boodschappen, als je het mij vraagt. Dit afdoen als 'sentimenteel' is de persoonlijke beleving van de holocaust tekort doen. Humor is een krachtig wapen, net als liefde, jammer alleen dat ze vrijwel nooit worden ingezet om te trachten conflicten te beëindigen.

Mooi gezegd Menni. Ik wil daar aan toevoegen dat het essentieel is dat het hoofdpersonage met zijn zoontje in het kamp komt. Het is zijn manier om zijn zoontje met zo weinig mogelijk schade door de afschuwelijke tijd te loodsen.

Niet bedoeldt als moraal hoor !

Dit geeft het beter weer denk ik :

kritiek

Ja, en deze kerel vind ik daardoor niet overtuigend, storend en irritant, althans zo ervaarde ik het.

En dat mag natuurlijk! Maar het stukje dat je aanhaalt, waaraan je toevoegt dat het jouw mening aardig weergeeft, gaat een flink stukkie verder.. En tegen DIE visie kan ik weinig anders dan gefronst ingaan. La Vita è Bella betichten van fascisme schiet me echt in het verkeerde keelgat en verdraait volgens mij alles waar deze bijzonder goedbedoelde film voor staat.

Ik denk dat het een kwestie van (goede) smaak is. Als Roberto een Weens walsje was gaan dansen met de vergaste lijken om zijn zoontje aan het lachen te maken, waren we het er allemaal mee eens dat dát te ver was gegaan. Dus waar trek je de grens...?

Als je goed leest wordt deze film niet van Fascisme beschuldigt (en dat is het ook HELEMAAL niet hoor) Alleen een bepaalde vorm van sentimentaliteit wordt als fascisme betitelt (achteraf gezien een foute woordkeuze van de quote vind ik, maar wou geen censuur toepassen) Overdrijving zou beter zijn geweest.

Dat is inderdaad het probleem. Ik geloof ook niet dat deze film gemaakt had kunnen worden in landen waar veel Joden zijn weggevoerd (NL, Frankrijk, Duitsland). De belemmeringen/herinneringen zouden te groot zijn. Benigni geeft dit overigens zelf toe in een interview.

Haha, daar is dat cliché weer, over goed lezen enzo.. Ik lees goed hoor, ik interpreteer het alleen iets anders. Er wordt m.i. wel degelijk geïnsinueerd dat de film minstens naar fascisme néigt. Hij wordt sentimenteel bevonden, sentiment=fascisme (even héél kort samengevat), de volgende stap in dit rijtje mag de lezer zelf bepalen.

Overigens ben ik het niet met Stephan eens dat het 'we' het er allemaal over eens geweest waren dat dansen op vergaste lijken te ver gaat, speak for yourself.. Je krijgt een heel ander soort film ja, maar dat maakt 'm nog niet minder bewonderenswaardig. Ik ken heel wat horrorfilms waar dingen in deze categorie gebeuren en die me toch een stuk oprechter aanvoelen dan menig algemeen geaccepteerd drama.

Waarom niet? Of de film ook zo met open armen was ontvangen (wat met La Vita natuurlijk echt wel is gebeurd) is een volgende vraag, maar volgens mij wordt de vrijheid van kunstenaars hier nogal onderschat.

1. Bedoel je niet ´gesuggereerd´ ipv ´geinsinueerd´? Insinueren staat in de Van Dale als: bedektelijk aantijgen; op zijdelingse, arglistige wijze te verstaan geven.

Ik krijg nu niet bepaald het gevoel van Michiel van der Ents kritiek dat hij dat niet in alle openheid doet.

2. Ik gebruik het woord ´fascisme´ persoonlijk nooit als ik verwijs naar gebeurtenissen in het heden want zover ik weet verwijst het naar een politiek systeem. Ik noem het liever ´onverdraagzaam´ bijvoorbeeld.

Ik lees toch echt niet dat Van der Ent de film beschuldigt van fascisme (dat zou ook nogal gek zijn) maar zijn waarschuwing voor sentimentaliteit en simplisme vind ik relevant. Want sentimentaliteit en simplisme zijn vaak misleidend en dat willen we toch niet hebben?