La Vita È Bella (1997)

Nope, ik bedoel het laatste, anders zou ik het woord niet gebruiken . De manier waarop sentiment aan fascisme wordt gekoppeld en vervolgens de conclusie niet expliciet wordt vermeld, geeft me reden genoeg. Het ging hier trouwens om het door FisherKing gequote stuk van Richard Schickel, niet de ook door hem gelinkte recensie van Michiel van der Ent! Inmiddels gaat het dus ook al helemaal niet meer over Fisher's mening, die wordt hier ruw terzijde geschoven .

Ik ook niet, vind het een vreselijk woord. Ik haalde het enkel aan omdat Schickel het gebruikte. Let dus goed op: sentiment=fascisme is niet een stelling die IK onderschrijf, integendeel! Ik vind naast de kortzichtigheid Schickel ook nog 's de intelligentie van medemensen onderschatten (ook een cliché, klopt, maar ik pak mensen graag terug met hun eigen middelen). Ik kan ontzettend genieten van enorme tearjerkers en ander sentiment, maar er is volgens mij vooralsnog weinig mis met mijn moreel inzicht.

.. dat niettemin erg moet uitgekeken worden met oppervlakkigheid (waaronder sentiment m.i. over het algemeen iets te snel automatisch geschaard wordt), ben ik volstrekt met je eens. Maar dan is La Vita è Bella niet de eerste film die in me opkomt.

P.S.: Ik zie dat ik in een bericht hierboven fout heb gequote, dat wat Stephan zei, zei hij niet, dat zei FisherKing . Excuses.

ten eertse vind ik dat je overal grappen over kan maken. voorwaarde; het moet duidelijk zijn dat het om een grap gaat.

ten tweede vind ik niet dat deze film de 2e w.o. afschilderd als een grappige gebeurtenis (zoals bijv. monthy pyton in andere geschiedenissen).
Menni legde het al aardig uit; het gaat om de onvoorwaardelijke positieve houding van een man. die op het eind, als hij doodgeschoten wordt, onterecht blijkt. hierdoor en door de komische noot in de film, is het drama des te groter.

omdat het de 2e w.o. betreft; is elke vorm van vrolijkheid en komische momenten ongepast? lijkt me niet, zeker niet in het geval van la vita e bella. als je van te voren al niet open staat voor een komische 2e w.o. film, kan het ook niets worden.

Onderschat jij dan niet de pogingen om financiering rond te krijgen of ga je er dan vanuit dat de kunstenaars zich volledig zelf kunnen bedruipen ?

Ik ook niet, had me er al van gedistantieerd.

(Achteraf gezien had ik toch beter censuur kunnen toepassen )

Dan doe het à la Blair Witch.. Gezeik over geld altijd, ik had 'm al verwacht trouwens . Ben juist blij trouwens dat je geen censuur hebt toegepast, want DAT is pas een vervelende discussie.. Aan de andere kant: biedt natuurlijk wel wat tegenwicht aan de vreselijke hoeveelheid geouwehoer bij een film die met een M begint. Maar nu raak ik off-topic, laat ik nog even opmerken dat ik het met Mr. Blonde eens ben dat overal grappen over gemaakt mogen worden. Of om een van mijn favoriete quotes te gebruiken: iedereen heeft het recht afgezeken te worden!

.. het gevoelige bij La Vita ligt natuurlijk bij de tweedeling. Was het alleen slapstick OF alleen drama geweest, dan had je er een stuk minder honden over gehoord. Met provoceren is ook niks mis, trouwens.

Het tegendeel is ook nooit door mij beweerd (ben er ook voorstander van nl)

Die tweedeling is inderdaad storend.

Dat ben ik met je eens, maar dat is mijn kritiek ook niet op de film.

Wat ik zo terugbladerend vind:

'Qua film verveelt de film niet. Qua waarheidsgetrouwheid is ie erg slecht.' -'De nare smaak zat vooral in de logica en de onlogische setting in de jaren 40.' - 'Ja, en deze kerel vind ik daardoor niet overtuigend, storend en irritant, althans zo ervaarde ik het.'

.. waarbij ik de laatste argumenten allemaal prima begrijp en accepteer, da's gewoon een kwestie van smaak (en zoals ik al zei: dat 'mag' ). Die waarheidsgetrouwheid is een wat interessanter punt. Maar waar ik vooral benieuwd naar ben: waarom heb je dat stukje van Schickel gequote met de mededeling dat dat ruwweg jouw mening verwoordt? Vervolgens distantieer je je namelijk enkel van diverse dingen ('fascisme' en de rol van humor), ik zou graag willen horen waar je het dan wél mee eens bent?

Wat vermoedelijk e.e.a. wel redelijk samenvat, na het stuk van Van der Ent aandachtig te hebben gelezen:

Dit is geen man die ondanks alles volhoudt dat 't leven mooi is; dit is een man die domweg niet begrijpt of niet wil begrijpen wat er aan de hand is.

Volgens mij begrijpt Guido heel goed wat er aan de hand is - JUIST daarom kiest hij voor het 'vluchten' in een fantasiewereld. En daar is niks mis mee, m.i., integendeel. En ook al 'weet' hij het niet, dan nog vind ik zijn keuze een bijzonder aangename.

Giosué komt er alleen in fysieke zin ongeschonden vanaf; hij moet leven in een kinderachtige wereld.

.. ik vind dat juist een hele rijke, gezonde wereld, maar daar denkt de recensent in kwestie kennelijk anders over. Jij ook?

Even voor de goede orde. Ik distantieer me niet van Schickel, enkel zijn woordgebruik.

Ik ben het hier mee eens:
tenzij je het verleden natuurlijk herschrijft en en passant de ramp tot een karikatuur maakt. Het aantal getuigen van de Holocaust - de levende slachtoffers ervan - wordt vanzelf met het jaar minder.

De vergelijking met Chaplin (the great dictator) vind ik ook erg treffend.
En daarin slaagt Chaplin precies waar Benigni faalt. Ook Chaplin's nazi's zijn belachelijk, maar hij weet de dreiging te behouden door deze te concretiseren in de figuur van de Joodse kapper, die danig te lijden heeft onder de vernederingen. Benigni's familie daarentegen lijdt niet, omdat Benigni het nazisme alleen als ongevaarlijke karikatuur presenteert, of in abstracte vorm. (precies !!! )
Als een Duitse soldaat schreeuwend komt uitleggen hoe het leven van de gevangenen er voortaan uitziet, meldt Guido zich aan als tolk. Hij `vertaalt' de instructies in regels voor het spel van Giosué. De overige gevangenen lijken niets vreemds op te merken - een wonderlijk gezicht. Maar volgens Benigni slaagt Guido, omdat Giosué, ofschoon wel degelijk in staat de gebeurtenissen te begrijpen, bereid is de fantasie te aanvaarden. Benigni zelf slaagt echter niet. Anders dan de gevangenen, die zich kennelijk niet hebben kunnen ontworstelen aan het cognitieve niveau van een kleuter, aanvaardt de kijker (me dus) dit spel niet.

als we Giosué de fabriek zien binnenhollen waar Guido dwangarbeid verricht. Giosué wil niet onder de douche. Guido's naïviteit blijkt zover te gaan dat hij zijn zoontje vermanend toespreekt. Pas als het kind volhardt in zijn weigering, zegt dat hij zich dan maar ergens moet verstoppen. Dit is geen man die ondanks alles volhoudt dat 't leven mooi is; dit is een man die domweg niet begrijpt of niet wil begrijpen wat er aan de hand is. Overigens erg irri scene, die laatste.

Waar ik nogal over val is kritiek op het al dan niet waarheidsgetrouwe karakter van deze film. La vita e bella is voor mij, meer nog dan een komedie (daar vond ik hem vaak te aangrijpend voor), een sprookje. Een sprookje over een man die zijn kind tegen de boze buitenwereld wil beschermen. Er bestaat geen bozere buitenwereld dan een concentratiekamp. Ik vind dat Begnini het recht heeft om zelfs een concentratiekamp als setting te gebruiken om zijn verhaal te vertellen.

Volledig met je eens, starbright boy.

Benigni’s prioriteit was, volgens mij, een sentimenteel verhaal brengen. Ondergeschikt hieraan was : de holocaust erbij betrekken. Bepaalde scènes die het sentiment ten goede kwamen, maar misschien niet erg waarheidsgetrouw konden zijn, werden gewoon in de film verwerkt.

Ook de tweedeling lijkt mij met dit opzet gebeurd : des te meer Guido als clown en optimist kon overkomen, des te sentimenteler het verhaal zou worden.

Dat deze film daarom het nazisme tot een ongevaarlijke karikatuur zou herleiden, vind ik fout. De holocaust wordt op de achtergrond geduwd (in functie van het verhaal), maar zeker niet ontkend. Er wordt zelfs gespot met het nazi-gedachtengoed (de ironische schets van het “zuivere ras” voor de groep schoolkinderen in het eerste deel van de film). De boodschap is actueler dan je zou denken.

Fisherking, volgens mij heb jij niets van de film begrepen.
De manier waarop Benigni de holocaust behandelt en de rol van de hoofdpersoon daarin is volgens mij juist bedoeld om ons te laten zien hoe belachelijk het was. Juist door er wat jij dan noemt 'een karikatuur' van te maken laat hij zien hoe absurd de holocaust was. Guido wil niet geloven wat er echt gebeurt omdat het te absurd is dat het gebeurt. Comedy is een manier om iets te zeggen door bijvoorbeeld iets belachelijk te maken, Benigni maakt de holocaust belachelijk in deze film. Ik vind de vergelijking met The Great Dictator ook erg goed, maar dat Benigni er niet in slaagt, daar ben ik het niet mee eens, hij slaagt er zelfs nog veel beter in dan Chaplin. Het tweede deel van La Vita e Bella heeft een groot schokeffect (bij de meeste kijkers althans) en dat vind ik bij The Great Dictator juits ontbreken.
Het artikel van Michiel van der Ent dat je aanhaalt vind ik verder ook kant noch wal raken.
En dan nog het niet waarheidsgetrouw zijn van de film. Moet dat dan? Je mag alles verzinnen, maar als het over de holocaust gaat moet het opeens 100% waarheidsgetrouw zijn en mogen er geen grappen over gemaakt worden? Wat een onzin.

Dit slaat dus echt nergens op, ongevaarlijke karikatuur? Dat doet hij helemaal niet. Het karakter van Benigni doet dat tegenover zijn zoontje ja, maar tegelijkertijd weet de kijker dat de holocaust echt bezig is en het gaat juist om dit contrast.

Hoewel ik het niet met hem eens ben, dit is en blijft een dooddoener die je beter achterwege kunt laten. Verder heb ik weinig toe te voegen aan bovenstaande reakties, dus hier laat ik het wat betreft deze discussie voorlopig bij. Zolang Fish maar geen vervelende conclusies trekt over eerder genoemd moreel besef van mensen die deze film wél enorm waarderen, vind ik alles best. Overigens vind ik het bijzonder okee om JUIST films die je moreel tegen de borst stuiten (of dat nou 'terecht' is of niet), minimale waardering te geven.

Heb je op zich wel gelijk in, maar van deze film kan ik het gewoon niet begrijpen dat je 'm moreel verwerpelijk vind, ik kan daar alleen maar uit opmaken dat iemand de film niet begrepen heeft.

Och Jongens; Ik begin BIJNA erg kwaad te worden............ lees toch eens het voorafgaande.... Als je dat niet leest is het voor jouw rekening. Reageer dan ook niet.

Ik heb deze klote film best wel goed begrepen; beledig me dan ook niet ......

Bovendien "moreel verwerpelijk" is voor mij een raar woord.

Niet kwaad worden joh, is het echt niet waard. Ik heb je argumenten gelezen en kan me er totaal niet in vinden, that's it. Maar ik ken de verleiding om af en toe extreem moe te worden van dit soort conversaties hoor. Want je komt over het algemeen geen steek verder, mensen 'overtuigen' elkaar maar zelden, en da's wel 's erg irritant. Volgende keer val ik Pulp Fiction ofzo weer 's aan, of verdedig ik tearjerkers of gore horror. Dan ben ík weer de gebeten hond .

Ach je hebt gelijk; we zijn tenslotte toch een discussieforum. Tuurlijk dienen we dingen aan te vallen die "wij" jij niet goed vindt

FK, sorry, ik probeer niemand te beledigen. Ik heb wel degelijk de hele discussie gelezen voor ik reageerde en ik vind er gewoon geen argumenten tussen om de film 0,5 te geven waar ik in kan komen. Maar goed, ik begrijp dat de discussie verder zinloos is, dus ik zal er nu ook mee ophouden. Ik raad je wel aan de film (misschien over een paar jaartjes) nog eens met een open mind te bekijken.

Ach Zavo, sorry van mijn reactie ook.

Tis mar een film he

Nu snap ik er niets meer van! Interessante discussie hoor, maar inhoudelijk snap ik niet helemaal waarom de holocaust belachelijk gemaakt zou moeten worden. Is dat net zoiets als wat men in sommige films doet 'foute mensen' neerzet door ze als monsters af te schilderen (ofwel belachelijk te maken) waardoor men zich als kijker er zo weinig mee kan identificeren dat men superieur kan denken: 'nou, ik ben in ieder geval een goed mens en geen monster.' En tataaa, weer een mogelijkheid om mensen aan het denken te zetten in de kiem gesmoord.
Ik wil je geen woorden in de mond leggen hoor, maar wat bedoel je dan precies met 'belachelijk maken'?
Ik ben trouwens niet tegen komedies (of komedies/drama's), mocht iemand dat denken.

Dat gevoel had ik ook bij het bekijken. Vond het een heel mooie film maar ik zat dus ook soms wel te denken van "Hé, dit kan toch niet of dat klopt niet" (al die niet waarheidsgetrouwe stukjes) Tot ik dus ook bedacht dat het eigenlijk een hedendaags sprookje is en in sprookjes hoeft er niets te kloppen. Bovendien zijn sprookjes verborgen gruwelverhalen en die omschrijving vind ik dan zeker van toepassing.

Grappige film en inderdaad kan je van het rauwe leven een grapje maken. Ik was echter te snel uitgelachen maar heb de film toch maar uitgezeten. Te weinig wendingen, spanningsbogen en teveel clown Roberto.

Ik kan de beste man na 2 films niet meer zien.

deze film is zeer goed, heb hem nu onderhand 3 keer gezien en blijft een mooie film, heel sterk gespeeld en heel mooi verhaal, 4.5 ster, niets minder !

Hoge verwachtingen werden bij mij helaas niet ingelost. Ik vond de film een hoog Bassie en Adriaan gehalte hebben. De film duurde te lang. 2 sterren.

Huh en huh? Te lang? Bassie? Leg ff uit aub......

Misschien moet je m een keer aan de binnenkant van je ogen bekijken.

Allememachies!!

Ik had een integere film met een vleugje humor ter relativering verwacht. In plaats daarvan kreeg ik een film over de holocaust waarin een vader dmv humor zijn kind probeerde te beschermen tegen deze verschrikkingen. Helaas sprak de manier waarop dit gedaan werd mij niet aan, integendeel, het wekte irritatie op. En dan kan een film erg lang duren. Een aantal vrienden van mij vinden dit een prima film een aantal niet. Geef mij maar The Pianist. Kortom: Smaken verschillen dus...

Precies, en dit soort onbenulligheid straf ik af met 0,5.

Het rare is ook dat deze kleuterklas film in de top honderd staat

Hoewel hele volkstammen daar anders over denken. Mogen ze. 't Stemt mij treurig op een warme zomerdag.

Het viel me tegen, het deel dat zich in italië afspeelde was leuk gedaan, maar de scenes in het kamp waren mager, en er gebeurde relatief weinig. Ook was de oorlog snel afgelopen voor mijn gevoel.

Naar mijn mening de mooie italiaanse taal maakt wel wat goed.

3*

Zware term hoor, FK !

Je hoeft echt geen kleuter te zijn om gepakt te zijn door het sentiment dat Benigni in deze film creëert.

Maar ja, ik ben zelf vader van 2 kleuters ; misschien is het daarom dat deze film me zo aangreep.