A Man Called Horse (1970)

slechte film, die indianen worden neer gezet als een stelletje wilden en tuurlijk zijn die indianen niet perfect maar om ze nou constant als achterlijke wilden neer te zetten, trouwens 80% van die indianen acteurs zijn niet eens indianen maar gewoon latino's en italianen

Slechte film die je 4 sterren geeft??

Komt omdat ik in de tussentijd wat meer over de indianen heb geleerd en tot de conclusie ben gekomen dat ze in die film heel juist zijn neergezet. Dus vandaar die 4*

Interessante film met een erg goede hoofdrol voor Richard Harris.
Een erg mooi stuk is als de hoofdpersoon het "vow to the sun"-ritueel ondergaat .
Wat wel jammer is dat de film niet laat zien hoe de hoofdpersoon een band krijgt met het volk dat hem gevangen genomen heeft. Ik had meer interactie met de Indianen willen zien.
3,5*

Ik denk dat de regiseur dat bewust heeft gedaan. Het maakt het in mijn ogen wel veel realistischer

Wel een redelijk filmpje dit. Kan hier vrij kort over zijn. De hele film is best onderhoudend, mede door de erg mooie natuurplaatjes, het acteerwerk van Richard Harris en een paar goeie scenes. Maar echt bijzonder vond ik het zeker niet. Het tempo lag soms wel erg laag en ook vond ik dat er gewoon niet heel veel bijzonders gebeurde (op de gruwelijke martelscene na natuurlijk). Maar over het algemeen een redelijke film waar ik me in ieder geval niet mee heb verveelt. 2,5*

Bijzondere film waarin weinig Engels gesproken wordt zodat je, net als de hoofdpersoon, de Sioux niet kunt verstaan.
Mooi natuurbeelden en een aantal knap gemonteerde scenes.
Toch boeit het verhaal zelf niet zo heel erg en dat komt, zoals Barfly al zei, door het weinige contact met de Indianen, je leert eigenlijk geen een Indiaan goed kennen, ze blijven teveel afstandelijke figuren.

Een boeiende film waarbij de indianen eens niet als barbaarse wilden worden neergezet, maar als een mooi volk met een eigen cultuur, tradities, normen en waarden. Het boeiende is dat je als het ware een kijkje in de Siouxkeuken krijgt. Dit wordt nog meer versterkt doordat ze alleen Lakota spreken en geen Engels, wat in mijn ogen een zeer groot pluspunt is.
Boeiend ook, als je je bedenkt dat in de jaren '70 de verhoudingen tussen indianen en 'bleekgezichten' nog niets verbeterd was sinds het begin van de 20ste eeuw. De AIM, een militante groep binnen de indianen in het Pine Ridge reservaat, en blanke groepen vochten nog regelmatig met moorden aan beide zijden als gevolg. Boeiend dus, dat in die tijd deze film met een neutrale kijk op het (oorspronkelijke) leven van de Sioux gemaakt is.
Niet zo boeiend is de uitwerking van het verhaal, helaas. De plot biedt genoeg ruimte voor een indrukwekkende film, wat niet gebruikt wordt. Het enige personage dat we werkelijk leren kennen is John en een beetje Batise, die - hoe frappant ook - beide de enige blanken van belang in het verhaal zijn. De indianen blijven veel te anoniem, veel te veel achtergrondopvulling.
En dat doen ze goed: de stam voelt werkelijk aan als een groot dorp met een paar honderd bewoners. De sets zijn groots, de beelden schitterend en de muziek toepasselijk. Er is meer dan genoeg onderzoek naar de Sioux gedaan voor deze film. We zien een paar bijzondere riten, die normaal gesproken alleen voor ingewijden te zien waren, zoals de "zonne-eed".
Het ontbreekt te veel aan diepgang, waardoor we als derde persoon blijven kijken. Nergens worden we echt betrokken bij de gebeurtenissen. Dat maakt deze film niet indrukwekkend, maar boeiend genoeg.