Saw (2004)

klopt , commerciële bagger voor pubers!

jou mening! het is maar waar je van houdt.., maar als je het serieus ZO leuk vindt om mensen afgeslacht zien te worden vind ik dat persoonlijk nogal raar

Goeie film, maar ik vond dus juist het einde een beetje tegenvallen. Oke ik had niet verwacht dat het lijk zou opstaan maar... ik vond het een beetje jammer dat de dader een nieuw personage is (bijna nieuw). ik hoopte bv dat dr gordon uiteindelijk zelf de dader was of een ander karakter dat we hebben leren kennen, maar niet een anoniem figuur

Het torture-porn genre? Mij zegt het niks hoor, want ik herken er bij de independent horrorfilm Saw die uitkwam in 2004 toch helemaal niks van, ondanks dat dit gewoon een super film is.

De film speelt zich af in een zowel duistere als lichte claustrofobische ruimte: een badkamer. Twee mannen worden wakker en krijgen te horen dat de een de ander moet vermooren anders wordt zijn gezin geëxecuteerd door een seriemoordenaar genaamd 'Jigsaw'. Door deze gebeurtenissen start een psychologisch maar redelijk sadistisch schouwspel. Dit wordt sterk gespeeld, ondanks de redelijke onbekende acteurs. Er vinden veel flashbacks plaats die opzet zijn voor de karakterontwikkeling en spanningsopbouw. Hiermee is Saw gewoon een geweldige horrorfilm.

Over de beruchte en bloederige scene waarin een van de mannen zijn eigen voet eraf zaagt: ik vind het sterker nog een van de beruchtste scenes die ik ooit gezien heb in de film industrie en vind hem echt geweldig.

Dit eerste deel is meteen ook het beste deel uit de Saw-reeks (al heb ik de laatste twee delen nog niet gezien).

Verhaal zit goed in elkaar, de sfeer is geweldig, redelijk origineel gebracht. Ook het psychologische aan deze film, hoe men de denkwijze van 'Jigsaw' volgt, vond ik erg goed.

Voor mij toch een bovengemiddelde thriller, die het zeker niet moet hebben van zijn schrikmomenten of walgelijke beelden, maart toch zodanig een creepy sfeer weet te creëren met een intelligent verhaal, wat het voor mij toch een uitstekende film maakt.

Saw, de legendarische horrorfilm uit 2004, werd geschreven door James Wan en Leigh Whannell, waarvan de eerste naam de film ook regisseerde. Hun intenties waren om een lowbudget thriller op het scherm neer te zetten met elementen van Se7en en Cube, maar sterker nog: ze heropende de poort tot het torture porn genre, wat uiteindelijk nog zal leiden tot zes vervolgfilms en andere martelfilms.

De film kreeg zijn eerste vertoning op het Sundance Film Festival, en hoewel Wan en Whannell op het eerste gezicht een direct-to-dvd release in gedachten hadden werd uiteindelijk besloten om de film toch in de bios te laten verschijnen. De film werd een groot en onverwacht succes, wat uiteindelijk al snel leidde dat er een groenlicht werd gegeven voor een vervolg. Vervolgens spande de reeks nog vele vervolgen. In 2010 kwam daar een einde aan want toen werd het laatste deel uitgebracht, hoewel alles wijst dat er toch mogelijk nog een deel zal worden uitgebracht.

Ondanks dat de film van top tot teen is uitgemolken, ziet Saw gewoon qua vormgeving en simpliciteit er gewoon prachtig uit. De twee mannen in de badkamer die elkaar niet lijken te kennen, maar uiteindelijk meer gemeen blijken te hebben dan ze denken. De film maakt veel gebruik van flashbacks die kennis laten maken met de ware aard van de karakters. De lage stem op de cassettebandjes geeft de film een angstaanjagender niveau. Een aantal scènes die proberen je te laten schrikken, maar waarschijnlijk niet zal werken omdat het te voorspelbaar wordt weergeven. Ik had de film bijna de complete 5.0***** sterren gegeven als het niet was dat sommige acteurs niet al te best acteerde. Want het acteerwerk is niet echt geweldig, tenminste van sommige spelers want er komen nog wel een aantal bekende namen voor in deze film zoals Tobin Bell en Danny Glover.

De hele reeks is totaal uitgemolken en ondanks toch vermakelijk, maar het eerste deel, Saw, is nog niet echt een uitblinker in het torture porn genre maar eerder een lowbudget thriller met een aantal zieke wendingen gedurende de film en hiermee gewoon een absolute topper.

Deze nog eens her bekeken en hij blijft toch de beste van de reeks. In deze film staan de folteringen minder centraal dan in de vervolgen, maar eerder het verhaal/personages. De film is vlot gefilmd en het verhaal valt ook direct met de deur in huis. Langzaam maar zeker leer je de personages beter kennen.
De cast bestaan uit een aantal onbekenden, al komen er twee redelijk bekende personages uit de serie Lost in voor, nl Michael Emerson (Ben) & Ken Leung (Miles).
Ondanks dat 'k deze al 4 keer heb gezien blijft het een goeie film. Jammer dat de twist op het einde natuurlijk niet meer verrassend is, maar dankzij het geweldige deuntje blijf je er kippenvel van krijgen.

Ik ben van plan met de hele reeks te beginnen. First things first; let's start with SAW.

SAW heb ik op het jaar dat het is uitgebracht gezien. Ik was meteen verkocht. De makers lieten iets zien dat in de dag van vandaag met neo-horrors nooit meer kan gezien worden. Een spannend aspect, gecombineerd met personages die van flat naar round gaan met de minuut door de achtergrondinformatie waardoor je nog meer met ze meeleeft. Heerlijk.

Ook na herziening blijft dit een spannende film. Als je het vergelijkt met de sequels hebben de vallen hier een grote charme. Simpel, maar geniaal en niet met te veel bloed want de eerste SAW is niet uit op de gore maar is op sommige momenten spannend. De scène met dat fototoestel is tergend spannend. Ook de opbouw is in deze film enorm geslaagd. De makers hebben gekozen voor een niet logische opbouw waardoor je meteen in de film zit zonder gezeik van te voren en naarmate dat de film vordert toch meer te maken krijgt met de gevangen personages.

De climax zag ik al aankomen, maar ik weet nog de eerste keer dat ik het einde van deze film zag en met open mond zat te kijken. Geweldig ziek maar goed gevonden van onze 'niet echte moordenaar'. Jammer van de soms flitsende en overdreven camerabewegingen/shots. Het lijkt soms of je naar een flitsende actiefilm aan het kijken bent.

Hop naar het vervolg, die ik in het verleden wist te waarderen maar toch minder was dan het origineel. 4*