Hier kun je zien welke berichten baspls als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Aanslag, De (1986)

Alternatieve titel: The Assault

4,0
0
geplaatst: 8 november 2014, 14:34 uur [permalink]
"Overal was het al dag maar hier was het nacht, neen meer dan nacht."

De eerste Nederlandse film die ooit een Oscar heeft gewonnen (de oscar voor beste Niet-Amerikaanse film). En terecht als je het mij vraagt want ik vind het een erg goede film. Ik heb het boek nog niet echt gelezen maar volgens mij volgt de film het boek redelijk letterlijk. Gerard Soeteman die wel eens met Paul Verhoeven werkt heeft het script geschreven dus veranderingen ten opzichte van het boek kunnen alleen maar een positieve toevoeging zijn. Hoewel de film op sommige momenten wat trager word en niet altijd even goed gespeeld is vond ik het een sterke film.

Ik vond met name het eerste gedeelte met de jonge Steenwijk erg goed. Ook erg goed geacteerd door de kleine Marc van Uchelen die het eigenlijk iets beter doet dan Derek de Lint die de grote Steenwijk speelt.

Apart dat hij is gedistribueerd door de beroemde Cannon-groep die in de 80s een heleboel cult(b)film classics heeft gemaakt.

Toch wel een petje af voor Rademakers. Ik vond de cinematografie en de effecten erg sterk en de soundtrack was erg goed en paste erg goed bij de film. Jammer dat ik hem niet in betere kwaliteit kon vinden.

Tot nu toe een van de beste nederlandse films die ik heb gezien.

Abre los Ojos (1997)

Alternatieve titel: Open Your Eyes

4,0
0
geplaatst: 5 oktober 2016, 11:12 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Abre los Ojos verteld het verhaal van vrouwenversierder César. Als hij op een dag verlieft word op de mooie Sofia word zijn vorige liefje Nuria jaloers en knalt ze - terwijl César bij haar in de auto - zit keihard tegen een boom. César overleeft het ongeluk, maar is voorgoed verminkt. Hij ontmoet Sofia opnieuw, maar is het een droom of een nachtmerrie?

Eduardo Noriega - die eerder al speelde in Tesis - vertolkt de rol van Cèsar. Hij doet dit met zo'n overtuiging dat hij zelfs vanachter een dik masker goed overkomt. Hij krijgt het zowaar voor elkaar om de kijker te laten meeleven met egoïstische playboy. De mooie Penélope Cruz speelde ook goed in de rol van Sofia en tot slot vond ik ook Chete Lera het goed doen als de psycholoog Antonio.

De film weet al vrij snel interesse te wekken en krijgt een mysterieuze sfeer. Ik vond het erg mooi hoe de film je steeds laat twijfelen aan de werkelijkheid. Erg interessant hoe de film dromen en nachtmerries vermengt behandeld. Abre los Ojos is in veel opzichten een voorloper van films als The Matrix, Memento, Inception en Shutter Island. Al deze films doen de kijker twijfelen aan de werkelijkheid en bevatten een grote plot-twist die hel hele plot omdraait.

We komen er uiteindelijk achter dat vrijwel alles dat zich na het ongeluk heeft afgespeeld een droom is van César. Hij heeft zelfmoord gepleegd omdat de artsen zijn gezicht niet kunnen herstellen en heeft zich laten invriezen door Life Extension, een bedrijf dat mensen na hun dood in hun dromen verder laat leven zodat ze in de toekomst genezen kunnen worden. Sofia heeft hij nooit meer ontmoet en hij krijgt de keuze om te ontwaken of verder te dromen. Hij kiest het eerste en springt zijn nieuwe leven tegemoed...


David Lynch liet in groot gedeelte van Mulholland Dr. ook als droom van een personage afspelen, maar doet dit op een vage manier, waardoor de kijker verbaast achterblijft. Bij deze film werkt de twist wel, omdat er zorgvuldig naartoe wordt gewerkt en er een verklaring wordt gegeven. Wel zitten in de film ook veel verwijzingen naar dromen, zo hangt er een prent uit Neil Gaiman's The Sandman (Klaas Vaak) aan de muur bij Sofia en hoor je in de dansclub steeds 'Dream on' in de lyrics van de muziek. Het grote verschil tussen The Matrix en Inception is alleen dat Amenábar een sciencefiction-film wilde maken zonder visuele effecten en met alleen gangbare camera-posities. Mijns inziens is hij hierin meer dan geslaagd.

Ik heb het grote geluk gehad om nooit de remake Vanilla Sky te hebben gezien, waardoor het verhaal voor mij nog een groot mysterie was. De remake is weer een typisch voorbeeld van hoe onzinnig de remake-cultuur van Hollywood is. Tom Cruise zou tijdens de vertoning van Abre los ojos al aan de telefoon hebben gezeten om de rechten te kopen. Zelf zou ik een film die ik goed vind nooit willen overdoen.

Het drama en de verwijzingen naar The Phantom of the Opera, vond ik ook bijzonder geslaagd. Na het ongeluk krijgt het leven van César een melancholieke dromerige sfeer over zich heen, gedeeltelijk te danken aan de mooie muziek van Amenábar. Dit komt goed tot uiting in de scène met de mimespeler in de regen en het briljante shot van César die als een soort Hamlet met het masker in het zijn handen onder een lantaarnpaal ligt. De cinematografie is degelijk, al had het mischien wat bijzonderder gekund. Toch was de fotografie zeker niet verkeerd en vond ik de manier waarop Amenábar ruis gebruikt ook erg sterk gedaan.

Na The Others en Tesis is Abre los Ojos weer een erg sterke thriller van regisseur Alejandro Amenábar. Een erg originele en indrukwekkende film die erg slim in elkaar is gezet.
Aanrader.

Abyss, The (1989)

Alternatieve titel: Afgrond

3,5
0
geplaatst: 29 augustus 2013, 15:43 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"I need you to believe me right now. Please?"

Geweldige film. De special edition tenminste zonder dat alternatieve einde zou ik er veel minder aan hebben gevonden.

Het acteerwerk is allemaal prima. Ed Harris is een goede hoofdpersoon en de rest doet het ook erg goed.

De muziek van Alan Silvestri is werkelijk fenomenaal. Deze geeft een dramatisch/betoverend effect in tegenstelling tot die van films als Leviathan die meer een akelige sfeer hebben.

De effecten zijn allemaal erg mooi en goed. De Aliens aan het eind vond ik ook erg mooi gedaan! En dat waterhoofd is een knap staaltje CGI dat we ook zien in Terminator 2.

James Cameron op zijn best.

Addams Family, The (1991)

3,0
0
geplaatst: 24 augustus 2013, 09:36 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"We danced the Mamushka while Nero fiddled, we danced the Mamushka at Waterloo. We danced the Mamushka for Jack the Ripper, and now, Fester Addams, this Mamushka is for you."

Erg leuk filmpje dat een klein beetje ondergewaardeerd word. Het had zo van Tim Burton kunnen komen, maar dan het er meer weerd dising in gezeten vermoed ik.

Christopher Lloyd doet het hier erg goed (ik vraag me af hoe ze zijn haar hebben weg gekregen). Ook onze eigen Carel Struycken deed het hier weer erg goed als Lurch al vind ik dat ze hem wat meer in de film mochten laten. Andere acteurs deden het ook zeker niet slecht.

Het verhaal vond ik wel goed. Hoe Gordon door moed gaan voor Fester en uiteindelijk de Addamsen té aardig vind om het geld nog te stellen. Ik vind het dan weer raar dat hij de echte Fester is en door de bliksem zijn geheugen weer terug krijgt.

De muziek is ook wel mooi en past goed bij de film.

Erg leuke en vermakelijke film!

Adventures of Tintin, The (2011)

Alternatieve titel: De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn

4,0
0
geplaatst: 1 maart 2013, 17:27 uur [permalink]
"Thousand bombs and grenades!!!!"
Erg mooie film. De beste Computeranimatie (op Toy Story na) die ik ooit heb gezien. Ben een erg groot Kuifje-fan maar als ik kritisch kijk is dit veel te Amerikaans. Het is niet echt kuifje maar meer een soort parody erop. Mis ook de vertrouwde stemmen een beetje. De muziek is totaal niet John Williams stijl maar wel erg mooi. Ik had liever een live-action van Spielberg en Jackson gezien. Maar het idee is zwaar episch: Steven Spielberg en Pieter Jackson die een film maken over Kuifje met de muziek van John Williams. Sapristi!, Helaas heb ik er door Jackson en Spielberg ook een beetje te veel van verwacht. Ik vind Kuifje en het Haaienmeer nog steeds de beste Kuifje-film. Erg Goed.

Adventures of Young Indiana Jones: Masks of Evil, The (1999)

3,5
0
geplaatst: 24 februari 2013, 14:37 uur [permalink]
Ik vind The Adventures of Young Indiana Jones een erg goede tv-serie. Natuurlijk wel veel minder dan de echte Indiana Jones-films. En dan vind ik The Masks of Evil nog de beste aflevering. Beter effecten en mooi Horror verhaal. Grappig dat hij is geregisseerd door Dick Maas. Hierbij ook de beste film waar hij aan gewerkt heeft.

Aenigma (1987)

Alternatieve titel: Ænigma

2,5
0
geplaatst: 20 augustus 2016, 11:31 uur [permalink]
Naar Aenigma van Lucio Fulci was ik al langere tijd nieuwsgierig, deels door de poster.
Op een meisjes internaat in Boston wordt een grap uitgehaald met de dochter van de schoonmaker. Ze raakt in een coma, maar zal toch wraak nemen op haar belagers…

De setting is een beetje gejat van de meisjesschool in Phenomena. De nachtelijke vergaderingen en vreemde geluiden (hoewel dat nauwelijks was uitgewerkt) waren dan weer een dikke knipoog naar Suspiria. Het wraak-achtige aspect van de film doet dan weer een klein beetje aan Carrie denken en volgens mij is Wim Vink (The Godfather of Nether-horror) door Aenigma geïnspireerd voor zijn film Half-Past Midnight.

Het plot van Aenigma was bijzonder matig uitgewerkt en wordt eigenlijk helemaal nergens spannend. Bij het einde krijg je een beetje een gevoel van ‘Was dit het?’, want het plot is niet duidelijk afgelopen.

Alweer een Fulci die tegenvalt qua gore, er zaten niet veel kills in en als ze er waren dan slecht in beeld of bloedeloos. Ik denk dat Fulci zijn titel – The Master of Gore – enkel aan zijn zombie-films te danken heeft. De muziek was op zich niet slecht maar paste vaak totaal niet onder de film, rockmuziek terwijl een meisje bedekt met slakken op een bed licht en angstige geluiden maakt…

Aenigma speelt zich af in Boston, maar is volledig opgenomen in Joegoslavië. Ik vermoed dat dat goedkoper was dan de film in Italië op te nemen, sommige Nederlandse films zijn ook deels in Oost-Europa opgenomen. Met de setting was op zich niet veel mis, vooral de beelden in het ziekenhuis vond ik wel sfeervol. Die retro apparatuur en die atmosferische belichting maken die scènes helemaal af. Overigens ook opmerkelijk dat Fulci schaalmodellen heeft gebruikt voor shots van uit de lucht en van de skyline van Boston, slim met zo’n laag budget.

Al met al is Aenigma toch een vrij saaie film, door Fulci zelf niet eens genoemd in interviews. Vermoedelijk een van de laatste stuiptrekkingen van de Italiaanse exploitatie-cinema.

Aguirre, der Zorn Gottes (1972)

Alternatieve titel: Aguirre, the Wrath of God

4,0
0
geplaatst: 27 december 2015, 19:01 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"Ich, der Zorn Gottes, werde meine eigene Tochter heiraten und mit Ihr die reinste Dynastie gründen, die je die Erde gesehen hat. Zusammen werden wir über diesen ganzen Kontinent herrschen. Wir halten durch. Ich bin der Zorn Gottes. Wer sonst ist mit mir... "

Aparte film van Werner Herzog. Het beperkte budget en de nogal moeizame productie op de afgelegen locaties in Zuid Amerika zijn aan de film wel een beetje af te zien. Maar dit doet de film juist ten goede.

Een expeditie van conquistadores is op zoek naar de legendarische stad El Dorado, een fabel gecreëerd door de Indianen. Onder hen is de monnik Gaspar de Carvajal die verslag doet. Op de revier de amazone breekt uiteindelijk machtsstrijd uit onder de soldaten. Een van hen, de ambitieuze Aguirre, heeft alle touwtjes in handen...

De cast bestaat uit zowel Duitsers, Spaanstalige, Indianen en Engelsen. Tijdens de opnames werd voornamelijk Engels gesproken, later werd de film in Duitsland gedubd in het Duits en nog later werd er ook een Engelse versie gemaakt. Er werd veel ter plekke geïmproviseerd en tijdens de hele productie bleef iedereen in zijn rol. Kinski doet het weer erg goed in een rol die perfect bij hem past. Ook hier had hij weer eens last van zijn gebruikelijke woedeaanvallen, zo sloeg hij iemand met een zwaard (wat diegene door zijn helm net heeft overleeft) en schoot hij de vinger van een Indiaan eraf met een pistool.

Ik heb de Duitse dub gekeken met Engelse ondertiteling, ik kon namelijk geen Nederlandse vinden en de Engelse dub was een beetje slecht. Klaus Kinski heeft trouwens niet zijn eigen stem gedubd, daar had hij geen zin meer in, je hoort Gerd Martienzen.

De film is schitterend opgenomen. Ter plekken geïmproviseerd op prachtige locaties. Gefilmd met een gestolen 35mm camera door een crew bestaande uit slechts 8 personen. Herzog is een man met een visie, het beeld dat hij in zijn hoofd heeft moet en zal op film komen.

Het enige dat ik toch een zichtbaar nadeel vond aan het lage budget was dat het bloed heel duidelijk slechts rode verf was. Verder vind ik dat er uitstekend is omgegaan met de beperktheden.

De film voelt nogal dromerig/nachtmerrieachtig aan, als het ware als een grote koortsdroom. Vooral aan het einde is het een en al ellende en hopeloosheid. In het middenstuk weet de film niet echt goed waar die precies heen wilt en eigenlijk word het nergens bijzonder spectaculair. Toch is de film een meesterwerk en is aan het einde helemaal duidelijk wat Herzog voor ogen had. De verveelde acteurs, de half zinkende vlotten, minimale effecten en schitterende atmosferische muziek dragen allemaal bij aan die prachtige troosteloosheid.

Erg goede cult-film met een aantal zeer sterke scenes.

Air Force One (1997)

3,5
0
geplaatst: 3 april 2014, 13:44 uur [permalink]
Geweldige film, snap de lage waardering totaal niet.

Erg goede redelijk originele verhaallijn. Goed script.
Zeer goede acteerprestaties. Harrison Ford is de beste vertolking van de president van de VS die ik tot nu toe heb gezien. Hij acteerde echt geweldig en met veel emotie, als zijn familie word bedrijgt lijkt zijn paniek wel echt.

Erg goede sets en de special effects van het Star Wars-team zagen er erg gaaf uit. De minimale CGI was wel redelijk.

Een van de beste actie-films die ik ooit heb gezien. Erg goed werk van Petersen.
Aanrader

Airport '77 (1977)

Alternatieve titel: Airport 1977

3,0
0
geplaatst: 21 juni 2015, 09:45 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"I want to harvest the sea for food and save millions of people from starvation."

In de jaren '70 waren rampen-films helemaal in. Een van de bekendste was de Airport-serie over (meestal waargebeurde) Vliegtuigcrashes. Dit derde deel beloofd op de poster nog beter te worden als de vorige delen. Dit is wel het enige deel in de serie dat niet is gebaseerd op een echt ongeluk en dat is te zien, het is erg onrealistisch.

Zoals meestal bij een '70s rampenfilm heeft de film een heuse sterrencast. Persoonlijk keek ik de film voor de onlangs overleden Christoper Lee (dit was een film met hem die ik nog niet had gezien) maar daarvoor hoef je het niet te doen. Hoewel Lee weer sterk speelt is zijn rol beperkt tot een passagier op het vliegtuig, die ook sterft. Lee Grant was ontzettend vervelend de hele tijd tegen iedereen aan het kiften, vooral tegen 'haar echtgenoot' Christopher. George Kennedy die in vrijwel alle vliegtuig-films uit die tijd speelde was wel best aardig. Jack Lemmon speelde een prima hoofdpersoon maar verder vond ik het acteerwerk een beetje waardeloos, erg houterig.

Het duurt even voor de film op gang komt maar door de editing verloopt de film toch wel vrij vlot voor die tijd. Het is duidelijk dat de film in studio is opgenomen maar dat zie ik wel door de vingers. De opname waren prima gedaan en de cameraman maakte mooi gebruik van het widescreen beeld. Het over grote deel van de film was een beetje gedateerd, met name de bluescreens, maar wat ik echt schitterend vond waren de beelden van het vliegtuig boven donkerblauwe wolken, echt prachtig.

Uiteindelijk loopt de film uit op een grote propaganda-reclame voor de Amerikaanse marine. De film heeft af en toe wel een beetje spanning en aan spektakel ontbreekt het zeker niet. De film is wel erg onrealistisch, een vliegtuig houdt het echt niet zo goed vol onder water en is echt niet zo solide als een onderzeeër als ze hem omhoog trekken. Ook lijkt het vliegtuig me een beetje apart: draaiende stoelen, passagiers die de hele vlucht vrij door het vliegtuig bewegen, en rare moderne snufjes zoals voorgangers van de CD/laser-disc.

Al met al was het best een aardig filmpje, ik heb me tenminste nog een beetje vermaakt en de onderwaterscènes waren best aardig gedaan. Prima film.

Akira (1988)

4,5
0
geplaatst: 7 juli 2014, 17:15 uur [permalink]
"I... am Tetsuo."

Akira, de film die anime op de kaart zette in het westen. Eentje die je als animatie-freak toch echt gezien moet hebben. Van te voren schrokken het geweld en het wierdness-level me een beetje af maar ik ben heel blij dat ik hem nu toch bekeken heb!

Ik heb de Engelse-dub gekeken, helpt ook om het verhaal beter te begrijpen leek mij. Ik vind de stemmen goed, passen bij de personages en het loopt redelijk synchroon. Ook grappig dat er een paar Aziatisch klinkende stemmen in zaten.

Akira werd als eerste anime gemaakt volgens het westerse proces: Eerst muziek gevolgd door de stemmen en dan pas de animatie. Normaal maken ze in Japan eerst de hele film en dan pas stemmen en muziek (vandaar vaak de "hap-monden").

Ook probeerde de regisseur de film meer op live-action te laten lijken en alles zo realistisch mogelijk te maken. Dat is heel goed gelukt naar mijn mening, echt schitterend. Hoe de achtergrond of voorgrond soms vervaagd of de lampen van motoren nog even op het scherm staan als de motor al doorgereden is. De tekenstijl vind ik erg mooi. Niet cartoonisch, geen overdreven manga-stijl maar gewoon realistisch. Ook vind ik de achtergronden soms hyper-realistisch, echt prachtig. Dat is hoe animatie hoort te zijn, animatie is een medium om film te maken en geen genre. Er moeten veel meer films zoals Akira komen.

De animatie is goed en vloeiend, je ziet soms verschil in kwaliteit maar dat is met Japanse animatie meestal wel zo. De cellen zien er schitterend uit. Ik ben sowieso dol op Cel-animatie.

De soundtrack vond ik erg mooi en atmosferisch. Gemaakt door een wetenschapper die rare frequenties aan het uit testen was in de Japanse-mix. De minimale muziek in de opening en in de skyline-stukjes vond ik vooral erg mooi. Verder is er veel vocale soundtrack in onderandere actiescènes. Ik vind dat ze best wel wat elektronische muziek hadden mogen gebruiken.

Net als bij Dune zeggen mensen dat ze het verhaal ingewikkeld vinden en net als bij Dune begrijp ik het toch heel goed (denk ik). Dat komt misschien omdat Akira en Dune een echt complex verhaal hebben met diepgang en dat zie je niet zo vaak. In Akira is geen duidelijk goed en kwaad. Er zien niet maar twee kampen (de goed en de slechte) maar een heleboel. Buiten de bovennatuurlijke gaven vind ik het hele verhaal aardig realistisch, het klopt zelfs dat de olympische spelen in Japan word gehouden. Een van de beste verhalen die ik ooit in een film heb gezien toch wel. Ik ga de manga ook maar eens lezen.

Het is soms wel een beetje gewelddadig, honden die worden doodgeschoten, extreem veel bloed, stormtroepen, vuistslagen, bendegevechten en ga zo maar even door. Het is echter geen zinloos geweld en gezien te situatie past het toch redelijk. Misschien lijkt het daarom wel veel, omdat het in tegenstelling tot wat we gewend zijn realistisch is. De enige scéne die van mij weg mocht is de aanranding, al is het vrij realistisch dat een motorbende een meisje aanrand. Gelukkig zien we niet veel, is het maar heel kort en valt het allemaal wel mee. De kijkwijzerbeoordeling is ook veel te overdreven.

Het einde vind ik erg mooi, het maakte me ook best emotioneel eigenlijk en dat is vaak een goed teken. Alle films in mijn top 10 hebben mij emotioneel gemaakt, sommige meer dan andere.

Echt een film om meerdere keren te kijken om hem (nog) beter te kunnen analyseren.

Conclusie: Een van de beste animaties en beste films ooit. Aanrader!
-Animatie: 9/10
-Achtergronden: 10/10
-Verhaal: 9/10
-Muziek: 8/10
-Cinematografie: 10/10
-Stemmen: 7/10

Leeftijds--advies: 12+. Bevat geweld en zeer (korte) milde naaktheid.

Alien (1979)

5,0
1
geplaatst: 29 oktober 2016, 11:49 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
In space no one can hear you scream

Midden in de Sciencefiction-gekte van de jaren '70 en '80, die volgde naar het megasucces van Star Wars, doet Ridley Scott de aloude ruimtemonsterfilm van de jaren '50 herleven. Alleen waar de films uit de jaren '50 vrij goedkoop popcorn vermaak zijn, is Alien cinematografische perfectie.

Vier mannen, twee vrouwen en een kat zijn op de terugweg naar de aarde aanboort van een groot commercieel ruimteschip. Ze worden gewekt omdat de boordcomputer een signaal van onbekende herkomst heeft ontdekt, volgens de protocol zijn ze verplicht het te onderzoeken. Aangekomen op de planeet waar het signaal vandaan komt vinden ze een schip met leerachtige eieren. Uit een van de eieren komt een organisme dat zich vasthecht op het gezicht van een van hen...

Er zijn maar erg weinig films die ik het waard vind om meer dan één keer te bekijken. De eerste keer moet een film je positief verassen, boeien en meeslepen. De keren daarna moet de film je vermaken en moet je de subtiele aanwijzingen en symboliek kunnen herkennen. In 2013 heb ik de film voor het laatst gezien, maar toch wist ik eigenlijk het hele verhaal nog van buiten. En dat is alleen maar positief, want de film heeft in ieder geval indruk gemaakt. Er gaat niets boven de eerste keer dat je een film kijkt en dat is bij Alien ook zeker het geval. Zo spannend en beklemmend als die eerste keer wordt het natuurlijk nooit meer, maar de film wist nog steeds indruk te maken. Het enige minpuntje dat ik bij herziening kan bedenken is dat de crew wel best onvoorzichtig overkomt. De ernst van alles dringt niet echt door lijkt het. Nu begrijp ik goed dat dat ook wel moest, want anders zou de film natuurlijk helemaal niet spannend zijn geweest.

Wat Alien van doorsnee Sci-Fi onderscheid is de drama onder andere. Ridley Scott zet de crew van de Nostromo uitstekend neer en de acteurs doen het allemaal prima. In het bijzonder zijn John Hurt en Ian Holm goed, maar eigenlijk levert iedereen een goede bijdrage. Sigourney Weaver speelt een goede hoofdpersoon als Ripley - een rol die niet perse voor een vrouw was geschreven.

Het hele concept van Alien is briljant. Een geniaal mysterieus Sciencefiction verhaal van Dan O'Bannon met elementen die het tot de ultieme horrorfilm maken. De film gaat over de kwetsbaarheid van de mens in het enorme heelal, hetgeen herhaaldelijk in de film wordt gesymboliseerd. Daarnaast verwijzen de facehuggers naar verkrachting en is elk aspect van de Alien een verwijzing naar onmenselijkheid. De ruimte is daarbij de ultieme geïsoleerde locatie en dus ideaal voor een horrorfilm. In interviews heeft Scott gezegd dat Star Wars en 2001: A Space Odyssey zijn grootste inspiratie waren voor het Sciencefiction aspect en dat The Texas Chain Saw Massacre hem inspireerde op het gebied van het uitbeelden van Angst. Wat de spanning van de film ook ten goede doet is de fantastische soundtrack van Jerry Goldsmith.

Alien heeft uitstekende cinematografie en is volledig opgenomen door Scott zelf. De schaalmodellen van de ruimteschepen zijn fantastisch mooi ontworpen en ook het donkere industriële interieur is briljant gemaakt. Om nog niet te spreken van de prachtige alien die is ontworpen naar de schetsen die H.R. Giger voor Jodorowsky's Dune. Op Ian Holm's hoofd en enkele randen van de ruimteschepen na ziet geen enkel effect er gedateerd uit. De gore is briljant en de facehugger en het ei zijn gemaakt van levers en oesters en dergelijke waardoor ze ultra-realistisch overkomen. Geweldig die tijd toen CGI nog geen optie was en alles echt gemaakt moest worden. Ik kan er nog uren over doorgaan hoe mooi en tijdloos de effecten en ontwerpen van de film zijn. Voor mij gaat er niets boven de realistische SciFi ontwerpen uit de jaren '70 en '80, veel mooier dan die witte seriële futuristische ontwerpen die je in de jaren '50 en nu zo vaak ziet.

Na Alien zouden er meer vergelijkbare herlevingen van de monsterfilm volgen, waarvan een enkele (bijna) net zo briljant. John Carpenter's The Thing is zo'n film. Het verschil met Alien zit hem in het feit dat Alien de mens zijn noodlot laat ontmoeten diep in de ruimte en The Thing de gruwelen van de ruimte naar de aarde haalt. Beide films moeten het hebben van een ijzersterke spanning en fenomenale effecten, alleen verschilt de manier waarop ze die gebruiken. The Thing geeft alles weer, zo grafisch mogelijk (en doet dit bijzonder goed) en Alien geeft dan weer zo min mogelijk weer om het zo realistisch en mysterieus mogelijk te houden. Beide films slagen bijzonder goed in hun doel: een angstaanjagende en spannende film te maken. Het zo min mogelijk prijsgeven van de Alien is wel slim geweest van Scott, want dat is waarschijnlijk een van de redenen waarom deze film vandaag de dag nog prima bekeken kan worden. Al is het mischien wel jammer dat de Alien zo weinig te zien is en de gore zo onduidelijk (terwijl het zo prachtig is gemaakt). In de Director's Cut gezien waar veel dingen zijn weggeknipt, bij een volgende herziening moet ik echt opzoek naar een versie met de verlengde Alien-scènes.

Alien blijft een van de allerbeste films die ik ooit heb gezien. Het is een van de meest spannende en angstaanjagende films ooit gemaakt met geweldige special effects en een bijzonder sterke visie op de toekomst. Voor mij is Alien zowel de ultieme Sciencefiction- als de ultieme Horrorfilm. Het mysterie en verassingen zoals de plottwist komen de eerste keer natuurlijk beter over, maar zelfs na aantal kijkbeurten blijft de film vermakelijk en spannend.

Alien Raiders (2008)

2,0
0
geplaatst: 3 juli 2013, 10:42 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Meh.. B-film. De hele film is op één locatie opgenomen en waar? In een supermarkt. De effecten waren niet echt geweldig en je ziet de alien nauwlijks.

De film begint vrij abrupt met een overval die later een zoektocht naar aliens blijkt te zijn. Het verhaal vond ik redelijk origineel maar wel erg vaag. Ook zitten er een paar vraagtekens in de film. Die lui hebben al honderden aliens gepakt maar deze ene is dan zo moeilijk dat ze er allemaal aan gaan. Een agent die de weg niet weet in een supermarkt waar hij die zelfde dag nog is geweest. Een plotselinge relatie tussen Benny en Whitney. En daarbij zijn een hele boel dingen ook facking raar.

Ik vond het wel goed dat de film niet zo heel erg voorspelbaar of cliché is. Vooral het einde kan ik wel waarderen. Whitney (de dochter van de agent) die de hele tijd binnen was blijkt een mega alien te zijn! Wel vreemd zo'n abrupt einde want nu zit ik toch met En hoe loot het nou af?

Samantha Streets vond ik hier erg op Lea Thompson lijken op een of andere manier, ze is opzich wel goed. Er zaten een paar redelijke acteurs in maar het acteerwerk was niet optimaal.

Alien: Resurrection (1997)

Alternatieve titel: Alien 4

2,5
0
geplaatst: 11 september 2013, 15:33 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"My mommy always said there were no monsters. No real ones. But there are."

Redelijke film. Hier gaan ze weer een beetje terug naar de stijl van Aliens al vind ik dat niet helemaal gelukt.

Een erg goed punt is wel dat Sigourney Weaver weer terug komt. De verdere Cast stelt niet veel voor en speeld erg vaak in films van Jean-Pierre Jeunet (waarom die fransman dit regisseert is mij een raadsel). Wel vond ik het grappig dat Brad Dourif hier ook een rol had, hij is een goed acteur en speelde eerder ook in Dune.

Ik vind de film op sommige punten erg B-film achting ogen en zelfs de begin scène is pure shit. Ook vind ik Ripley maar een rare lange slungel in dit deel, gelukkig word ze weer redelijk normaal op het einde. Het verhaal is niet al te sterk maar heeft zijn goede punten.

De CGI-effecten zijn nog steeds niet mijn ding en honderdduizend keer slechter dan de effecten van Alien. Maar ik vond de effecten hier wel weer veel beter dan die van Alien 3.

Ze maken hier ook een aantal grote veranderingen in het verhaal. Vooral aan het einde dat de nieuwe soort alien er is. Eerst vond ik het totaal tegen alle wetten in dat hij de queen dood maar daarna realiseer je je dat hij Ripley als zijn moeder ziet. Ik vond het zelfs erg zielig toen die nieuwe alien dood ging. Dat kwam een beetje door die ogen en die zielige geluiden.

De muziek van John Frizzell stelt wel echt niets meer voor. Hij heeft een paar cue's van Goldsmith gewoon hergebruikt.

Bij dit deel voeld het echt als een verkrachting van Ridley Scott's meesterwerk maar het is redelijk vermakelijk en nog stukke beter dan Alien vs Preditor.

Alien³ (1992)

Alternatieve titel: Alien 3

3,0
0
geplaatst: 9 september 2013, 15:38 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"There's nothing "for sure" in this place."

Goed vervolg op Aliens.

Een van de beste punten aan deze deel drie is dat Sigourney Weaver en Lance Henriksen weer terug komen. Pete Postlethwaite vond ik ook een goed acteur, ik dacht zelfs een paar tellen dat het Patrick Stewart was.

Elliot Goldenthal's muziek was wel goed maar haalt het nooit met de muziek van Jerry Goldsmith en James Horner.

Waar Aliens meer een actiefilm was gaat dit deel weer wat terug naar deel een en is het meer een thriller. Het verhaal is op zich in orde. Ik vind het ook erg origineel dat ze hoofdpersonages eerder laten sterven dan onbeduidende personages, de hoofdpersoon overleeft het niet eens en een onbenullige gevangenen wel. De CGI hier is een beetje erg gedateerd en ziet er helemaal niet goed uit. De aliens in CGI zijn het top-punt. Ze hebben een groene gloed en de animatie mist frames en is heel houterig. Gelukkig zijn er wel een paar goede shots van de alien ik vermoed dat die niet in cgi zijn maar met animatronics zijn gedaan.

Goed filmpje maar haalt het niet bij de vorige delen.

Aliens (1986)

4,0
0
geplaatst: 30 oktober 2016, 11:02 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"Did IQs just drop sharply while I was away?"

Het bijzondere van de Alien-films is dat ieder deel is geregisseerd door een regisseur met een heel eigen stijl. Tijdens het maken van The Terminator schreef Cameron zijn script voor een vervolg op Alien. Toen Terminator een groot succes werd kreeg Cameron toestemming om zijn film te maken. Sigourney Weaver weigerde aanvankelijk om aan de film mee te werken, totdat ze het script las.

Na 57 jaar worden Ripley en haar kat gered door The Company. Niemand gelooft Ripley over de Alien en aanvankelijk wordt ze voor gek verklaard. Maar als ze het contact verliezen met de kolonie op de planeet waar ze de eerste Alien gevonden hadden, vragen ze haar om hulp. Samen met een team mariniers moet Ripley gaan kijken wat er aan de hand is...

Waar bij Alien geprobeerd werd om de ultieme horror-film te maken, licht de nadruk bij Aliens op actie en wordt de horror een beetje over het hoofd gezien (Al zag die Alienmoeder er wel echt smerig uit.). De film is bij vlagen spannend, maar niets vergeleken met zijn voorganger. Het verhaal heeft een paar onwaarschijnlijkheden; toevallig word Ripley gevonden en toevallig is er een kolonie op de planeet op dat moment... Maargoed, dat moest natuurlijk wel voor een vervolg. Verder is het verhaal zeker niet slecht. De Robot Bishop heeft Asimov-invloeden en de achtergrond van de Aliens worden verder uitgebreid. Daarnaast vond ik ook de moeder-band die tussen Ripley en Newt ontstaat een sterk punt (dit is waarom Weaver besloot mee te werken aan de film).

Wat ik wel echt storend vond is dat de hoeveelheid zuur die vrijkomt bij het kapot schieten van de Aliens zwaar onderschat wordt. Als 1 druppel van hun bloed door 3 verdiepingen van een schip kan branden dan overleef je het echt niet als je er een raakt met een geweer (dat is trouwens precies waarom het in de vorige film bedacht is). Ik heb de special edition gezien, het is af te raden om de originele versie te kijken, want het script van Cameron komt veel beter tot uiting in de langere versie. De mariniers werkte in het begin een beetje op mijn zenuwen, maar naarmate de film zich vorderde werden ze steeds verdraaglijker. Sigourney Weaver vertolkt haar rol weer prima en Carrie Henn doet het voor haar leeftijd erg goed als Newt.

De special effects in Alien waren toch wat netter verzorgt, logisch want de kwantiteit is veel lager. Toch heeft Aliens ook bijzonder sterke effecten. Ze zijn wat minder tijdloos, maar ik hou wel van die typische jaren '80 stijl. Mooie animatronics en de wapens waren opzich ook wel goed ontworpen. Erg gaaf om te zien wat het team van Terminator met een groot budget kan doen. De ontwerpen van de originele Alien-film waren wat futuristischer, maar dit kan er ook zeker mee door.

De film is degelijk opgenomen, maar het is duidelijk dat Cameron niet heel erg op cinematografie heeft gelet en meer aandacht aan actie heeft besteed. James Horner maakt een prima soundtrack, een aantal tracks 'geleend' van Goldsmith's score en zijn eigen Star Trek-soundtracks, maar dat was vooral omdat hij zo weinig tijd kreeg om de soundtrack te maken.

Aliens is in alle opzichten een tandje minder dan Alien. Alien is een angstaanjagend en mysterieus meesterwerk, waar Aliens een vakkundig gemaakte Actiefilm in een Sciencefiction-setting is. Terminator was mischien minder spectaculair, maar wel een origineler werk van Cameron. Desalniettemin blijft Aliens een erg vermakelijke film en een van de allerbeste in het Actie-genre.

All Dogs Go to Heaven (1989)

Alternatieve titel: Ook Honden Gaan naar de Hemel

3,5
0
geplaatst: 23 april 2013, 16:10 uur [permalink]
"Hey! Ik ben wel dood maar dan hoeft het hier nog niet zo'n dooie boel te zijn!"

Geweldige en erg vermakelijke film. Ik vind All Dogs Go to Heaven een van de betere Don Bluth-films en snap die onderwaardering totaal niet.

Erg goede animatie, alles is erg mooi getekend. Mooie achtergronden. Goede stemmen (zowel Engels als Nederlands). Leuke liedjes. Erg grappig. En erg goede effecten.

Erg mooi en komisch. Zeer vermakelijke en erg goede film.

All Dogs Go to Heaven 2 (1996)

Alternatieve titel: Alle Honden Gaan naar de Hemel 2

3,0
0
geplaatst: 21 april 2013, 12:08 uur [permalink]
Leuke en vermakelijke film.

Wel veel vervelende liedjes. De animatie is wat minder (ook niet gek want Don Bluth heeft er niet aan meegewerkt). Iets minder dan de originele film maar wel leuk.

Alles Is Familie (2012)

1,0
0
geplaatst: 26 juni 2013, 16:16 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Vreselijk. Ik bedoel wie zit hier nou op te wachten? Waarom gaan we in nederland niet eens echt goede films maken? De jeugdfilms uit de jaren 70/80 waren zo slecht nog niet maar man o man.
Waarom geen Fantasyfilm? Waarom geen SF? Of op zijn minst een goede mystery? Waarom lukt ons dat niet?

Het verhaal kon me niet helemaal boeien. Een beetje typisch "nederlands". Sommige stukjes waren wel aardig. Carice van Houten heeft wel goed geacteerd. Maar het onderwerp. En een homo-arts? Jezus.

Nee, ik moet zeggen op de erg slechte tekst na is het grafisch wel in orde. Het is dat we hem op school hadden moeten kijken. Karst van der Meulen, Paul Verhoeven en Harrie Geelen die konden films maken.

Alone in the Dark (1982)

Alternatieve titel: Alleen in het Donker

2,0
0
geplaatst: 26 juni 2015, 19:05 uur [permalink]
"So... it's not just us crazy folk that kill. We all kill... when we must. And we all die... when it's time."

Door die prachtige poster verwachte ik een enorm sfeervolle horrorfilm maar dat bleek niet het geval. De film is een nogal matige slasher over mensen die ontsnappen uit een psychiatrische instelling en proberen om hun nieuwe psychiater te vermoorden (omdat ze denken dat hij hun vorige psychiater heeft vermoord).

Het acteerwerk was erg matig. Natuurlijk was Donald Pleasence zeker niet slecht maar zijn rol was niet zo interessant en het was maar een vrij kleine rol.

Het duurt een tijdje voordat de film een beetje op gang komt en zelfs dan word het nergens echt spannend. De psychiatrische patiënten waren nogal onrealistisch vertolkt en de plunderingen tijdens de stroomstoring sloegen echt helemaal nergens op. Als aan het einde Jack Palance's personage realiseert dat de psychiater niet is vermoord is dat zowaar een mooi emotioneel moment, dat weer word verpest door het erg flauwe einde.

De muziek was wel aardig maar was belabberd in de film verwekt.

Nee, ik heb me niet geweldig vermaakt met deze film. Eerlijk gezegd keek ik om de tien minuten hoe lang hij nog duurde.

Tegenvaller.

Alphaville, une Étrange Aventure de Lemmy Caution (1965)

Alternatieve titel: Alphaville, a Strange Adventure of Lemmy Caution

3,0
0
geplaatst: 2 november 2016, 09:52 uur [permalink]
Naar Alphaville was ik nieuwsgierig omdat het een van de allereerste SF noir-films is en ik langzamerhand ook eens wat van Godard wilde zien.

Een amerikaanse detective komt aan in een futuristische stad met een strak Orwelliaans regime.

Eddie Constantine speelde al in talloze films de rol van Lemmy Caution. Godard heeft het personage hier alleen even geleend voor zijn bizarre Film noir die zich in de toekomst afspeelt. Constantine ziet er inderdaad bijzonder geschikt uit voor zo'n rol en ik ben nu ook nieuwsgierig geworden naar de gangbaardere Lemmy Caution-films.

Godard wilde een sciencefiction film maken zonder special effects en dat is mijns inziens toch best aardig gelukt. Door in bepaalde moderne stukjes van Parijs te filmen en veel gebruik te maken van de nachtverlichting ziet het er nog best futuristisch uit. Verder voelt de film toch grotendeels als een parodie op het genre aan. Namen als Flash Gordon, Dick Tracy en Nosferatu komen voorbij en Von Braun lijkt mij een verwijzing naar de omstreden Duitse geleerde... De computer die emoties verbied en het verdwijnen van woorden kende we natuurlijk allang uit Orwell's 1984.

Mijn eerste film uit de Nouvelle vague en ik weet niet of het wat voor mij is. Al die bewust gemaakte 'fouten' (want dat zijn het voor gangbare filmmakers) werken toch een beetje op je zenuwen. Overdreven aanwezige geluidseffecten, muziek die midden in een scène begint en plotseling stilvalt, bewuste fouten in continuïteit (in een shot is heeft de acteur een totaal andere emotie als in de andere) en acteurs praten in de camera ect. Het doel was om de kijker ervan bewust te maken dat het een film is, en daarin slaagt Alphaville bijzonder goed. Maar mijn vraag is, waarom zou je dat willen? Ik wil juist de film voor de totale speelduur als de realiteit ervaren en dus juist vergeten dat het een film is. Uiteindelijk verliest de film alle structuur en plot en werd het een beetje uitzitten. Toch was de cinematografie zeker niet verkeerd en met name de close-ups waren bijzonder mooi geschoten.

De naam van de film inspireerde de Duitse Synth-pop band Alphaville - die ik stiekem toch best goed vind - voor hun naam en zou ook invloed hebben op latere SF noir-films zoals Blade Runner en Dark City. Dus de film is in ieder geval ergens goed voor geweest.

Het is zeker geen slechte film en ik zou het een erg bijzondere en enigszins vooruitstrevende film willen noemen, maar vermakelijk was het totaal niet en slechts bij vlagen wist de film mijn aandacht vast te houden. Metropolis - een veel oudere SF noir - lukte dat allemaal wel.

Als Twee Druppels Water (1963)

Alternatieve titel: Like Two Drops of Water

3,5
0
geplaatst: 4 november 2016, 16:28 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"Zie je dat! Aardbeientaart met slagroom en jij krijgt lekker niks, vuile flikker!!"

Als Twee Druppels Water is de controversiële verfilming van W.F. Hermans' beroemde boek De donkere Kamer van Damokles. Toen filmmaker Fons Rademakers het boek las zag hij er meteen een film in en met hulp van Freddie Heineken wist hij de film te financieren. Hoewel de film door critici met lof werd ontvangen en zelfs voor een Gouden palm werd genomineerd besloot Heineken - de eigenaar van de film - dat de film nooit meer vertoond mocht worden (waarschijnlijk omdat de biermagnaat ruzie had met actrice Nan Los). Pas in 2002 werd de film voor het eerst weer uitgebracht.

De film verteld het verhaal van sigarenhandelaar Ducker (in het boek Osewoudt) die bij toeval zijn dubbelganger ontmoet: de verzetsstrijder Dorbeck. Waar Ducker blond en verwijft is, is Dorbeck stoer en heeft zwart haar. Dorbeck sleept hem mee in het verzet en Ducker raakt steeds verder verstrikt in complotten en aanslagen. Maar als hij na de oorlog de enige is die van het bestaan van Dorbeck weet ziet het er niet best voor hem uit...

Het acteerwerk is op de typisch Nederlands theatrale manier met ouderwets en overdreven formeel taalgebruik. Het heeft wel wat grappigs (ik moest mijn lach af en toe echt inhouden, zie de quote) en de meeste acteurs spelen toch zeker niet slecht. Lex Schoorel vertolkt een erg knappe dubbelrol als Ducker/Dorbeck. Op bijzonder knappe wijze is Schoorel tegelijk in het zelfde shot als zowel Ducker en Dorbeck te zien (ik dacht de hele tijd dat het gewoon twee acteurs waren die heel erg op elkaar leken). Dit effect werd verkregen door de lens steeds half af te dekken, maar het blijft ontzettend knap dat het synchroon is.

De film is mooi opgenomen in cinemascope. De cinematografie is verzorgt door Raoul Coutard, een cinematograaf die o.a. met Jean-Luc Godard heeft gewerkt, een van de dingen die mogelijk werd door de hulp van Heineken. De muziek van Jurriaan Andriessen was niet verkeerd, maar had spannender gekund. De stijl van filmen deed me af en toe een beetje aan Hitchcock denken en dan met name zijn zwart-wit films. De film heeft een aantal indrukwekkende shots, twee Schoorel's tegelijk en Dorbeck en Nan vanuit de lucht aan het einde. De aanval op de Jeugdstormlijster was wel ongelovelijk random gefilmd, het lijkt alsof Ducker haar in de lucht gooit en ze dan recht op haar hoofd op de grond land.

Ik ben het helemaal met Rademakers eens dat De donkere kamer van Damokles een bijzonder verfilmbaar boek is. Tegen mijn verwachtingen in vond ik het een bijzonder goed boek. Wat me vooral verbaasde was hoe spannend het was (zeker aan het einde). Hoewel ik Als twee druppels water geen slechte film vind, vind ik het wel een waardeloze verfilming van Hermans' boek. De film is niet echt spannend en voelt aan als een compilatie van fragmenten uit het verhaal. Nu snap ik dat een verfilming altijd wel wat versimpeld is, maar het had echt beter gekund. Hermans schreef een filmscript dat 18 uur aan film zou opleveren, waardoor Rademakers genoodzaakt was een hoop te schrappen. Mijnsinziens kon het probleem makkelijk worden opgelost door een uur of anderhalf uur extra speelduur toe te voegen.

Ik snap het Nederlandse filmpubliek soms niet. Als Twee Druppels Water zou een te negatief beeld van het verzet geven, maar tegelijk is Soldaat van Oranje weer te nationalistisch. Leer een goede film nou eens waarderen. De roman van Hermans (en daarmee ook deze verfilming) geeft een beeld van de oorlog dat niet zo zwart-wit is zoals in de naoorlogse jaren gebruikelijk was, en dat is juist goed. Het is echt niet zo dat alles in het verzet zo netjes was en dat alles wat de bezetter deed afschuwelijk was. Het is ook best aannemelijk dat er echt verzetsmensen als Ducker/Osewoudt zijn geweest.

Al met al vond ik het erg interessant om eens een wat oudere film van eigen bodem gezien te hebben. Als twee druppels water vind ik een goede Nederlandse oorlogsfilm, maar wel een vrij matige boekverfilming. Het boek was vele male spannender en wist aan het einde een veel groter emotioneel effect op mij te maken. Er had meer aandacht aan suspense besteed mogen worden, dan was het al stukken beter geweest. Toch een erg belangrijke film om een beeld te krijgen van de vaderlandse cinema en zeker een van de betere films van eigen bodem.

Amer (2009)

3,0
0
geplaatst: 24 augustus 2016, 10:30 uur [permalink]
Amer is een Belgisch/Frans eerbetoon aan de Giallo. Dat is al genoeg om ervoor te zorgen dat mijn interesse is gewekt.

De film verteld het verhaal van een vrouw in drie perioden van haar leven. De film begon heel sterk als een klein meisje een nacht doorbrengt in het huis waar zojuist haar opa is overleden. Er is een beklemmende spanning en mede door de gesluierde oma is het bij vlagen zelfs eng. Helaas draait de film daarna eigenlijk nog maar om een ding, sensualiteit. Werkelijk alles wordt in erotische context gezet. En laat het erotische aspect van Giallo nou net het gene zijn dat ik niet waardeer aan het genre. De hele film gaat verder eigenlijk nergens over en word pas helemaal aan het einde een beetje interessant als er wat actie in voor komt.

Inhoudelijk stelde de film dus erg teleur, vooral na het sterke begin. Op visueel gebied vond ik de film dan wel weer bijzonder geslaagd. Op enkele drukke en veel te lange experimentele shots na is de hele film bijzonder mooi opgenomen. De film is grotendeels op echt film gefilmd (zo vermeld Kodak in de eindcredits), door de film op 16mm te filmen en vervolgens uit te vergroten naar 35mm krijg je dezelfde korreligheid die jaren '70 films vaak hebben. De composities doen Argentoësk aan, de zooms zijn af en toe Fulciaans en het magnifieke kleurgebruik in de droomsequenties is erg Bavaësk. Op een briljante manier wordt de manier van belichten die Mario Bava kenmerkt nagedaan, fel groen, rood en blauw. Helaas is de film daarna grotendeels met 'normale' belichting opgenomen.

De film heeft geen originele soundtrack, maar gebruikt enkele zeer mooie jaren '70 soundtracks van Bruno Nicolai, Stelvio Cipriani en Ennio Morricone. Ik dacht eerst dat het alleen nagedaan was.

Quentin Tarantino schijnt het een hele goede film te vinden. Dat verbaasd mij niet, want net als Tarantino's films is Amer visueel erg interessant, maar inhoudelijk niet. Wat Tarantino doet met cult-films en de Aziatische cinema doen Hélène Cattet en Bruno Forzani met de Giallo. Eigenlijk doet de film met alles aan Tarantino denken, de lange perioden zonder muziek en de gepikte Ennio Morricone-soundtracks uit eerdere films onder andere.

Hier had echt meer in gezeten, jammer dat er zo'n rare experimentele weg is ingeslagen. De visuele verwijzingen naar de Giallo waren wel echt fenomenaal en bewijzen dat onze Zuiderburen toch wel in staat zijn om interessantere films te maken. Ik zal L'Étrange Couleur des Larmes de Ton Corps van hetzelfde regisseurs-duo nog een kans geven in de toekomst omdat het lijkt alsof die film wel echt een plot heeft, en de titel is ook typisch Giallo.

American Gangster (2007)

3,5
0
geplaatst: 20 november 2016, 10:46 uur [permalink]
"The loudest one in the room is the weakest one in the room."

American Gangster verteld het verhaal van de oud chauffeur van een overleden Misdaadkoning uit Harlem die zijn eigen imperium opbouwt door Heroïne direct uit Vietnam te importeren via het Amerikaanse leger. Tegelijk probeert een agent zijn organisatie op te rollen, hij komt echter niet ver door de grote corrupte in het New Yorkse politiekorps.

Frank Lucas is zonder twijfel Denzel Washington's beste rol. Op een sterke manier zet hij de misdadiger neer, zowel intimiderend als menselijk. Russell Crowe doet het verder ook goed als de Richie Roberts.

De film is mooi opgenomen. De jaren '60/'70 was goed gedaan, maar op een of andere manier vond ik het toch net wat te modern over komen. De muziek van Marc Streitenfeld vond ik erg goed.

De film is vrij lang, maar wist de aandacht toch goed vast te houden. Bepaalde dingen hadden beter belicht kunnen worden en ik vond het ook onwaarschijnlijk dat iemand zo machtig als Lucas zich zo laat intimideren door die corrupte agent. Verder heb ik toch weinig aan te merken. Mooi om te zien hoe Lucas zijn imperium opbouwt en de touwtjes strak in handen heeft.

Uitstekend Misdaad/Drama van Scott.

American History X (1998)

3,5
0
geplaatst: 19 november 2016, 12:44 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"Don't fuck with me 'cause I'm the most dangerous man in this prison. You know why? 'Cause I control the underwear."

American History X verteld het verhaal van Neo-nazi Derek. Over hoe hij zijn gezin meesleurt in de ellende. Als hij drie mannen heeft neergeschoten, moet hij de gevangenis in. Eenmaal uit de gevangenis is Derek een totaal ander persoon...

American History X is een ijzersterk drama dat op een goede manier laat zien hoe achterlijk racisme en rassenhaat zijn. Ook los van het racisme vind ik Neo-nazi's bijzonder vreemde lui, met name die uit de VS. Het is toch raar om de mensen waar je opa of overgrootvader tegen heeft gevochten te verafgoden? De mensen waar je eigen land met man en macht tegen heeft gevochten... Alleen zwarten-haat is bij die Neo-nazi's en KKK lui trouwens niet het geval. Ook blanken zoals Joden en Katholieken (zoals mijzelf) zijn bij hun ook het leven niet zeker.

Aanvankelijk vond ik het ongeloofwaardig dat iemand ineens een goed mens wordt door in de bak te hebben gezeten, maar nu ik er over na denk is het toch wel goed gebracht. Door de prettige omgang met die neger in de wasserij en de (zacht gezegd) bijzonder onprettige omgang met zijn mede Nazi's, is het niet onwaarschijnlijk dat hij terugkomt op zijn racistische opvattingen.

Edward Norton speelt een sterke hoofdrol, waarin hij zowel meedogenloos als zorgzaam weet over te komen. Stacy Keach (Prison Break) was verder wel aardig als de Führer van de Neo-nazi’s.

De film is degelijk opgenomen, met hier en daar een paar bijzonder mooie shots. De tegenstelling tussen zwart-wit en kleur was ook wel sterk gedaan, dat maakte de flash-backs iets overzichtelijker. Ook goede muziek van Anne Dudley, de orkestrale muziek zou je eigenlijk niet zo snel verwachten bij een dergelijke film maar past verrassend goed.

Het einde maakt de film nog een stuk dubbelzinniger, al heb ik wel mijn vraagtekens waarom een jongetje op klaarlichte dag op school iemand neerschiet. Toch geeft het de film een toepasselijke dramatische twist, door Dereks verleden komt zijn broertje alsnog om het leven.

Al met al is American History X een bijzondere film die terecht gewaardeerd wordt, ijzersterk drama, goed acteerwerk en een degelijke afwerking.

American Werewolf in London, An (1981)

3,0
0
geplaatst: 7 augustus 2016, 11:04 uur [permalink]
Al jaren in mijn bezit maar nog nooit gezien. Nu dan eindelijk eens opgezet voor de Horror Challenge. Eigenlijk wilde ik The Wolf Man en The Curse of the Werewolf (met Oliver Reed) kijken, maar besloot toch maar eerst voor deze film te gaan. Grappig genoeg worden beide films hier genoemd.

Twee Amerikaanse toeristen trekken door Noord-Engeland. In een mysterieus dorpje worden ze op de heide door een wolf aangevallen. Als een van hen later in een ziekenhuis in London ontwaakt raakt hij er langzaam maar zeker van overtuigd dat hij een weerwolf is geworden.

Op een of andere manier had ik helemaal niet verwacht dat het een komedie film zou zijn. Horror/Komedie is soms geslaagd, maar meestal waardeloos, ik heb toch liever 'serieuze' horror. Toch vind ik dat John Landis de humor hier lekker luchtig brengt en de spannende momenten niet laat verpesten. Al vind ik wel dat hij af en toe net te ver gaat en dat hij dat hij beter een meer serieuze aanpak had kunnen kiezen.

De film begon heel sfeervol op de spook-achtige heiden. Heerlijk regenachtig sfeertje hangt er, alleen nog maar versterkt door de muziek. Ook de beelden van London, waar mensen door de weerwolf worden achtervolgt waren erg sterk. De gave droomscènes zagen er ook erg goed uit.

Speciaal voor deze film is de categorie Beste Make-up Special Effects bij de Oscars ontstaan. Rick Baker heeft terecht de prijs gewonnen want zijn werk aan deze film is uitstekend. De transformatie scène zag er erg indrukwekkend uit en verder zagen de wolf en de gore er ook zeer goed uit. Baker werkte tegelijk ook als supervisor aan The Howling waar zijn leerling Rob Bottin de special effects verzorgde. Bij The Howling zag de wolf er minder uit maar de transformatie vond ik mischien wel beter. Ook The Company of Wolves had een erg gave transformatie scène.

Blue Moon vond ik erg goed werken bij de film en paste vooral goed in het begin. Daarna vond ik dat Landis wat teveel bestaande muziek gebruikte. Elmer Bernstein heeft een erg mooie en spannende soundtrack voor de film gecomponeerd, maar daar zijn maar 7 minuten van gebruik in de film.

Al met al zeker geen slechte weerwolf-film. Zonder de luchtigheid en de gave effecten zou het echter een vrij standaard horror-filmpje zijn geweest. Het einde is veel te abrupt en er had veel meer mee gedaan kunnen worden. Door de special effects en make-up alleen al is de film echter het bekijken meer dan waard.

Amerikanische Freund, Der (1977)

Alternatieve titel: The American Friend

4,0
0
geplaatst: 9 december 2016, 12:10 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"Do you wear that hat in Hamburg?"
- "What's wrong with a cowboy in Hamburg?"

Ripley verhandeld vervalste schilderijen op een veiling in Hamburg. De Duitse lijstenmaker Jonathan is de enige die doorheeft dat het vervalsingen zijn. Ripley betrekt hem bij zijn illegale handeltje. Jonathan is ziek en hoopt zijn gezin geld na te kunnen laten.

Goede rol van Bruno Ganz. Apart om hem zo rustig en kalm te horen spreken als je zijn rol in Der Untergang gewend bent. Ook Dennis Hopper speelde wel aardig en de regisseurs Nicholas Ray, Sam Fuller en Gérard Blain hebben ook leuke rolletjes. De Duitsers en Amerikanen waren prima te verstaan, alleen die Fransoos was echt nauwelijks te verstaan (lastig gezien mijn versie zonder ondertiteling is).

De film was bijzonder mooi opgenomen. Wenders maakt mooi gebruikt van de mooie wolkenluchten en de uitstraling van de havenstad Hamburg en de metro van Parijs. Ook opvallend vond ik dat de film bijzonder modern overkomt. Ik dacht namelijk dat het een film van 1987 was. De muziek was ook erg goed. Mooie combinatie van ritmische gitaren, spannende muziek en de harmonica van Jürgen Knieper.

Wat ik wel aan te merken heb is dat het plot wat beter uitgewerkt had kunnen zijn. Ripley zou een meester manipulator zijn, dat haal ik niet zo uit deze film. Helemaal aan het einde laat Jonathan hem gewoon alleen achter, omdat hij de ambulance in de fik heeft gestoken? Ook snap ik niet goed wat de moorden nou met het verhandelen van illegale kunstwerken te maken heeft, maar dat kan er ook aan liggen dat ik die Fransman niet kon verstaan. Wat wel goed was uitgewerkt was Jonathan's angst voor zijn ziekte en dat hij zijn familie geld wil achterlaten, mocht hij overlijden.

Al met al vind ik Der Amerikanische Freund een erg goede Duitse film. De film is spannend, meeslepend en mooi opgenomen. Mooi eerbetoon aan de Film Noir.

Amityville Horror, The (1979)

Alternatieve titel: De Bezetene

2,5
0
geplaatst: 29 oktober 2015, 13:38 uur [permalink]
"GET OUT!"

The Amityville Horror vond ik toch een behoorlijke tegenvaller. Op het eerste gezicht is er niets mis met de film, het begon ook allemaal wel aardig.

Het acteerwerk was prima. James Brolin en Margot Kidder (Jezus, dat haar in het middenstuk... Wat zou Dr. Jones daar van zeggen) speelden samen erg sterk. We krijgen ook een goede introductie in het begin en de opbouw is allemaal wel goed. Het probleem is echter dat de film eigenlijk helemaal nergens spannend of eng word. Uiteindelijk krijgen we een sub-plot met een priester maar dat word niet goed uitgewerkt, en ook de oorsprong van het huis word aan het einde verwaarloosd. Ook het hele "gebaseerd op een echte gebeurtenis"-gedoe vind ik maar niets. De echte familie Lutz beweert namelijk nog steeds dat het echt een spookhuis is, er zijn diverse 'documentaires' over gemaakt en voor de grap moet je eens kijken hoe dom die zijn. De filmmakers geloven in ieder geval dat ze de boel bij elkaar hebben verzonnen om geld te verdienen met het boek.

Het huis heeft een geweldige uitstraling maar helaas heeft de film niet genoeg sfeer en spanning om je interesse vast te houden. Het is ook eigenlijk allemaal te lang en veel te psychologisch.

De film straalt de jaren '70 uit, de typische beeldkwaliteit en de enorm schelle en luide geluideffecten en schreeuwen. De muziek van Lalo Schifrin was best te doen. Aan het einde van de film moest ik een aantal keer aan The Shining denken, erg grappig.

Amityville is zeker geen slechte film, maar faalt als horror-film en is verder ook niet bijzonder vermakelijk. Een veel betere film over spoken/geesten is bijvoorbeeld Poltergeist, een film met wel een heleboel spanning.

Amsterdamned (1988)

4,0
0
geplaatst: 3 juli 2015, 12:43 uur [permalink]
"Ze hebben monsters van het water genomen."
> - "Het lijkt erop dat het monster hen genomen heeft."

Na De Lift wederom een geweldige film van Dick Maas. Amsterdamned is eigenlijk een soort Nederlandse Giallo met ook nog best wat actie.

Huub Stapel speelt een stoere politieagent die een vreemde moord in de kanalen van Amsterdam moet gaan oplossen. Hij speelde prima, wat beter als in De Lift. Ook leuk om Jules Croiset weer een keer te zien in een klein rolletje als de burgemeester. Serge-Henri Valcke en Monique van de Ven speelde ook prima. Zeker voor een Nederlandse film viel het qua acteerwerk reuze mee.

Wederom maakt Maas zijn eigen soundtrack en ik vond het weer heerlijk die analoge synthesizers. De muziek geeft de film een heerlijke atmosfeer en spanning. Ook dat liedje aan het einde van de groep Loïs Lane was wel grappig, lekker 80s.

Amsterdamned heeft een goed verhaal en is toch best wel onvoorspelbaar. Geweldig hoe Maas soms uit de duiker filmt, waarschijnlijk een beetje afgekeken van Jaws en The Evil Dead. Erg mooie beelden van het zomerse Amsterdam en geweldig hoe ze in de nacht-scènes gebruik hadden gemaakt van blauwe belichting.

Voor mij ook een positieve verassing waren de special effects en de actie. De legendarische speedboot scène was fantastisch. Kan liefhebbers aanraden om de making of te bekijken. Schijnbaar hebben er een aantal buitenlandse (voornamelijk Britse) mensen de special effects verzorgt. Zo heeft de film zelfs matté paintings van het zelfde team dat Superman: The Movie en Labyrinth heeft gedaan.

Zelfs de gore en make-up effecten (die helemaal door een Nederlands team zijn verzorgt) waren best goed gelukt.

Voor het budget van 6 miljoen gulden (= 2,72 miljoen euro) is het zeker niet slecht gedaan. Heb lang niet zo'n vermakelijke film gezien. Snap niets van de wat lage waardering in Nederland, dit is juist een van die gelaagde Nederlandse producties. Bovendien heeft de film de tand des tijds aardig doorstaan, ben stiekem toch wel erg benieuwt naar de extra minuten op de blue-ray.

Aanrader deze Nederhorror.

Analyze That (2002)

2,5
0
geplaatst: 25 mei 2013, 11:26 uur [permalink]
Erg grappige film. Robert De Niro doet het best goed. Leuke amerikaanse humor.