menu

The Age of Innocence (1993)

mijn stem
3,18 (420)
420 stemmen

Verenigde Staten
Romantiek / Drama
139 minuten

geregisseerd door Martin Scorsese
met Daniel Day-Lewis, Winona Ryder en Michelle Pfeiffer

New York 1870. Newland Archer is verloofd met May Welland, een verloving volgens het boekje. Maar wanneer hij May's nichtje de gravin Ellen Olenska ontmoet, wordt hij verliefd op haar. Zij valt op door haar vrijgevochten instelling, ze is gescheiden en daarom valt zij buiten de sociale gang van zaken van de hogere kringen in die tijd.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=I3Mx8OSlNYM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van rep_robert
2,0
Ik denk dat deze film vooral een voldoende scoort omdat Scorsese deze heeft geregisseerd, want the Age of Innocence is ontzettend gezapig.
De hele film vertelt een saaie voice over wat we op het scherm zien en wat de personages voelen. Deze berooft de gespeelde scènes van alle emotie en deze voelen dan ook behoorlijk geacteerd aan. De geloofwaardigheid verdwijnt vooral met de film en een band met de personages wil maar niet tot stand komen. De film oogt hierdoor erg fragmentarisch aan en eigenlijk schiet alles maar van hot naar her, zonder dat er een duidelijke lijn in zit. De tijdsprongen halen je nog meer uit de film en eigenlijk blijft er op het fraaie visuele aspect en de goede cast na maar barweinig over.

De eerste onvoldoende die ik aan Scorsese uitdeel. Het is niet anders, maar laat hem aub nooit meer aan kostuumdrama's branden.

2,0*

avatar van Shadowed
1,5
Pff.

De voldoende zal inderdaad door Scorsese zijn gekomen, want voor zijn doen is dit een erg saaie, oninteressante en vooral lange film. Niet dat ik al stond de poppelen om een kostuumdrama vanuit zijn kant te kijken, maar een kans geven kan uiteraard nog wel.

Die kans bleek tevergeefs te zijn. Ik kwam er werkelijk niet doorheen, heb de film serieus in etappes moeten kijken wat normaal niet erg vaak gebeurd. Maar het was allemaal zo oninteressant, traag en theatraal dat het gewoon een vermoeienis was om doorheen te komen, ondanks echt serieuze pogingen.

De rollen vond ik best slecht, zowel de personages als het acteerwerk. Iets waar ik ook behoorlijk van schrok, want Day-Lewis is echt geen matige acteur. In deze rol kon hij blijkbaar de druk niet aan, want dit was voor zijn doen zeer ondermaats. Ook Pfeiffer en Ryder waren serieus ondermaats. Ryder lijkt vooral verdwaald en Pfeiffer is een miscast.

Het trage tempo van de film en zeer oninteressante en afstandelijke romantiek doen het een moeizame zit worden. Het verhaaltje vond ik tevens erg slap, maar Scorsese vond het blijkbaar erg mooi. Het gaat namelijk 139 minuten door. 2 uur en 19 minuten voor dit soort onzin dat niet wil raken en/of vermaken.

De regie is op sommige punten nog wel geslaagd, eerlijk is eerlijk. Scorsese weet soms net een betere visuele duw aan zijn scenes te geven met best goed camerawerk en leuk gespeel met kleurtjes en cinematografie. De inhoud zit dat wel extreem in de weg door alles wat maar visueel een beetje interessant was compleet van de mat te vegen.

Ik heb het geprobeerd, maar het was echt slaapverwekkend om hier doorheen te komen. Het lukte me gewoon meermaals niet, en ik heb het echt geprobeerd. Misschien moet ik gewoon van de kostuumdrama's afblijven, want dit was niet de eerste keer dat een film van deze soort mij in slaap zong.

avatar van stefan dias
3,5
Herzien… en helaas niet meer verteerd en overrompeld zoals de eerste keer.
Wel overweldigd door de fantastische productie, zo moet het 'bloemenbudget' op zich al exorbitant hoog geweest zijn. Prachtig om te zien hoe men destijds kosten noch moeite spaarde om een feestje te geven. Zelfs in decadente tijden als vandaag vraag ik me af of men nog wel dit niveau van belachelijk dure verfijning kan halen…

Maar ik stoorde me nu ook wel aan de VO, die Scorsese zijn beelden soms ongewild degradeert tot illustratie… plaatjes bij de woorden. Toch zit hier uiteraard een alle tijden overstijgend verhaal in. Een man en vrouw die zoooo hard naar elkaar hunkeren dat je er pijn van krijgt en die samen, deels door de heersende zeden, deels door fatsoen 'the right thing' doen. Maar even pijnlijk is wel dat het respect (en liefde) voor zijn vrouw pas ná haar dood zijn volle lading krijgt… waardoor hij wederom uit trouw voor zijn vrouw ( of toch het idee ervan naar de buitenwereld (hoewel zij er zelf op aandrong dat ze elkaar terug zouden zien)) afziet om zich alsnog in haar armen te werpen. Enfin… zo interpreteer ik dat toch.

Alles wordt wel oogstrelend in beeld gebracht, zoals de Seuratverwijzing op de pier… en als ik één pluim op Marty's hoed mag steken: zagen zowel Michelle Pfeiffer als Winona Ryder er ooit oogverblindend mooier uit dan in deze film? Ik vermoed van niet…

avatar van Ebenezer Scrooge
4,5
Prachtige openingstitels met de ontluikende bloemen.
Even later een verblindend mooie Michelle Pfeiffer die plaatsneemt in haar logé in een koningsblauwe taftzijde avondjurk. Daarna opvallend veel rood.
Er is veel pracht en praal te zien in de interieurs, de vele schilderijen zijn werkelijk schitterend. Als Day-Lewis de weelderig aangeklede kamers van het huis van de Beauforts doorkruist met de camera achter zich aan, alsof je door een museum loopt. Geweldig als er even wordt ingezoomd op het naaktschilderij Le Printemps van Bouguereau uit 1886. Een replica, overigens. Later is er nog een scène tussen Pfeiffer en Day-Lewis en is op de achtergrond het schilderij Carress of the Sphinx te zien van de Belgische schilder Fernand Khnopff, uit 1896. Het lijkt heel erg op het werk van Franz von Stuck.
Tussendoor enkele fraaie opnames van het negentiende-eeuwse New York. Van een nog onbebouwd deel van de stad waar waarschijnlijk een sjieke wijk gebouwd gaat worden, met heel veel modder en hier en daar een kast van een huis. Een grappig shot van een lange stroom voetgangers, keurig geklede mannen die allemaal hun bolhoedje vasthouden in de straffe wind.
Het einde is zo ontroerend, misschien wel het mooiste einde ooit in een film.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:20 uur

geplaatst: vandaag om 05:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.