Meningen

Babettes Gæstebud is een sterk Deens kostuum-drama over Katholieke Franse vrouw die op het Deense platteland verblijft bij de dochters van een Puriteinse dominee. Ter gelegenheid van de verjaardag van deze reeds overleden dominee bereid zij een groots luxueus diner voor.

Opvallend aan de film is dat er niet getracht wordt een spectaculair verhaal te vertellen, maar er een goed tijdsbeeld wordt geschetst en op luchtige manier een episode uit het leven van deze Deense gemeenschap wordt verteld. Hetgeen ook goed in beeld werd gebracht, met name het diner.

Dit is een film waar je honger van krijgt.

Toch is dit wel een leuke film. Erg goede muziek van Micheal Kamen.

Typisch en cliché verhaaltje dat erg lijkt op dat van Masters of the Universe maar daardoor juist erg leuk is. De animatie was wel erg slecht.

Erg lang geleden gezien (wel pas trailer gezien en soundtrack geluisterd).

"Last night, Darth Vader came down from Planet Vulcan and told me that if I didn't take Lorraine out, that he'd melt my brain."

Geweldige film! Gister weer een keer gezien en heb me net zo vermaakt als de keer ervoor. Een geweldige Spielberg-productie van regisseur Robert Zemeckis.

Je moet altijd erg goed opletten in dit soort tijdreis-films. Hier is het echter alleen om dat je er dan om kan lachen. Bijvoorbeeld vertelde Doc. Brown over een kerel die pijnbomen kweekte en laat Marty dan toevallig over een van die pijnbomen heen rijden.

Erg goed geacteerd door Michael J. Fox. Christopher Lloyd was ook erg goed en een en al komisch. Lea Thompson, Crispin Glover, Claudia Wells en James Tolkan waren ook erg goed. Het acteerwerk krijgt een ruime voldoende.

Erg goede effecten, verzorgd door George Lucas' ILM.

Leuk verhaal, dan af en toe erg komisch en dan weer iets serieuzer word.

Goede muziek van Alan Silvestri. Ook de nummers The Power of Love, Johnny B. Good en Earth Angel waren erg leuk en gaven een soort sfeertje bij de tijd waar het zich afspeelde.

Erg goede film!

"Back to the Future!!"

Erg goede film. Wel iets minder dan zijn voorganger die net iets origineler en grappiger is.

Ik vond het erg tegenvallen dat Claudia Wells uit de begin scènes (die een herhaling zijn van deel 1) is geknipt en is vervangen door Elisabeth Shue die een stuk minder aantrekkelijk is.

Verder zijn er een aantal stukken waar de film gewoon een parody lijkt op het vorige deel.

Ik vond de effecten erg goed. De vliegende auto's, robots en andere effecten waren erg goed gemaakt. Weer heeft ILM van George Lucas een goed staaltje werk geleverd.

Ook was dit deel weer erg grappig. Christopher Lloyd is weer even geniaal als altijd.

Wel is het zo dat de andere Back to the Future-films ongeveer "echt" gebeurt kunnen zijn omdat ze dan terug in de tijd gaan. Dit deel heeft echter een totaal niet kloppend beeld van de toekomst. Alsof we in 2015 nog Faxen of slechte Jaws 3D-films maken. Maar ja dit toekomst beeld was wel erg vermakelijk.

Weer erg goede muziek van Alan Silvestri. Goed geacteerd door Michael J. Fox, Christopher Lloyd, Lea Thompson en James Tolkan.

Goede en erg vermakelijke film.

"Uh, Mar- Eastwood. Clint Eastwood."

Erg goede film!! Weer iets beter dan deel 2 en net iets minder dan deel 1.

Christopher Lloyd is hier ook weer geweldig. Michael J. Fox en Lea Thompson zij ook weer goed. James Tolkan met die pruik als de sheriff . Mary Steenburgen was ook wel goed.

Dit deel lijkt een beetje op een classic western. Ik heb pas nog een aantal western's gezien en ik vond het ook geniaal dat Marty zich Clint Eastwood noemt. Ook moest Doc toch wel een keer een relatie beginnen met iemand en de manier waarop hier is gewoon zo typisch dat het weer geniaal hilarisch is.

De effecten waren hier ook erg goed en de Cowboy-sets waren erg goed gemaakt.

Weer een erg goede en vermakelijke film!

Christine is de vrouw van Colonel in het leger. Haar dochter Rhoda is geliefd bij iedereen en volgens velen een toonbeeld van hoffelijkheid en netheid. Christine merkt echter steeds vaker dat ze heel erg hebberig is en slecht tegen haar verlies kan. Uiteindelijk begint ze haar dochter zelfs van moord te verdenken...

The Bad Seed is een beetje de grootmoeder van het Creepy Kid-genre. Patricia McCormack heeft erg goed gespeeld voor haar 10 levensjaren. Met haar gezeur en overdreven gevlei haalt ze het bloed onder je nagels vandaan, maar zodra ze over de moorden begint komt het schokkend overtuigend over.

Voor die tijd doet de film best een paar dingen die erg gedurfd zijn, met name het einde. Echt schokkende dingen komen niet in beeld, maar er wordt wel het een en ander gesuggereerd.

Je merkt dat het op een toneelstuk is gebaseerd want de film speelt zich vooral in één kamer af. Dat hindert echter nergens. The Bad Seed is een sterke film met suspense en een psychologische onderhuidse spanning.

Flauw, zeer slecht moraal en vreselijke schunnigheid.

Kwalitatief ook niets waard. 92 min verspilling van je leven.

Bad Times at the El Royale is een verrassend sterke film van Drew Goddard.

Vrij bizar dat niemand lijkt te beseffen hoe intelligent deze film eigenlijk is. Iedereen heeft het over de mysterieuze sfeer of over raakvlakken met de gebroeders Coen of Quentin Tarantino, maar niemand bespreekt de inhoud van de film. Goddard is katholiek en met dat in gedachten zou je de film eens goed moeten analyseren. De hele film is namelijk één grote allegorie op de katholieke perceptie van het vagevuur. Het tussenportaal waar zondaars komen tot ze naar de hemel of naar de hel gaan. De hele boodschap van de film is het belang van het tonen van berouw en het sacrament van de biecht. Het feit dat dat helemaal niet besproken wordt toont mijns inziens hoe geseculariseerd de wereld vandaag de dag is.

Een Katholieke priester doet vrijwillig mee met een medisch experiment om zo te helpen een vaccin tegen een infectie ziekte te vinden. Van alle 500 proefpersonen is hij de enige die het overleefd. Gelovigen in Korea gaan hem zien als een soort heilige, maar de priester voelt zich alles behalve heilig. Zijn huid kan het daglicht niet meer verdragen en hij wordt geplaagd door lust en een dorst naar bloed... Wanneer hij een oude jeugdvriend moet zalven valt zijn oog op diens vrouw en stief-zus. Vrije bewerking van het boek Thérèse Raquin van Émile Zola.

De film begint rustig en laat zien hoe een priester ermee geconfronteerd raakt met zijn onvermogen om mensen te helpen die ziek zijn. Vervolgens is het experiment waarna de priester langzaamaan ontdekt dat hij een vampier is geworden. In de derde akte veranderd de film in een liefdesverhaal, om in de laatste acte weer een duistere twist te krijgen.

Chan-wook Park probeert dus net als met Oldboy en The Handmaiden weer een behoorlijk uitgebreid verhaal te vertellen met zijn film en ik vond dat hij daar best goed in geslaagd is. Het is een originele kijk op het vampirisme en ook nog extra interessant omdat het over een priester gaat. Soms maakt de film net wat te grote sprongen, maar het verhaal blijft boeien van begin tot einde.

Barocco is een aparte Franse Thriller die in Amsterdam is opgenomen. De film speelt zich af in een fictieve Franstalige staat waar bende-oorlogen en protesten aan de orde van de dag zijn. Tijdens de grote verkiezingen wordt een bokser omgekocht door een journalist om te verkondigen dat hij de minnaar is van de liberale kandidaat. De politicus betaald hem op zijn beurt weer om voor het interview te maken dat hij weg is. De bokser vlucht met zijn vriendin, maar wordt op het station neergeschoten door een man die als twee druppels water op hem lijkt. Na zijn dood probeert de vriendin de moordenaar te veranderen in het evenbeeld van haar geliefde bokser...

De film heet Barocco omdat regisseur André Téchiné zich liet inspireren door het schilderij De uitruil der prinsessen van Peter Paul Rubens, dat in de Barok-stijl geschilderd is. Verder heeft Téchiné heel veel invloeden van andere films in de film verwerkt. Het sterkst is toch wel de invloed van het werk van Hitchcock. Met name Marnie en Vertigo lijken een erg grote invloed te hebben gehad, zowel qua verhaal, uitwerking als sfeer. Over de film wordt vaak gezegd dat het een film-over-film is in plaats van een opzichzelfstaand coherent verhaal.

Een minpuntje vond ik persoonlijk dat het verhaal niet erg duidelijk gebracht wordt. Als je de plotomschrijving niet leest heb je weinig idee waar het nou allemaal over gaat. Daarnaast vond ik het erg verwarrend dat er ineens een man opduikt die precies lijkt op de bokser (en niemand dit opmerkt). Ik interpreteerde dit als dat hij de tweelingbroer is van de bokser en dus zijn eigen broer heeft vermoord (ook omdat ze hem uiteindelijk ook Samson gaan noemen).

De film was erg sfeervol opgenomen. Amsterdam wordt een soort regenachtige vervallen plaats en een aantal scènes waren toch bijzonder memorabel in beeld gebracht. De muziek van Philippe Sarde was werkelijk fantastisch. Erg mysterieuze en melancholische melodieën. Zowel Isabelle Adjani als Gérard Depardieu spelen hun rollen sterk. Opmerkelijk was wel weer dat alle "Amsterdammers" in de film Frans spreken, maar de omroeper in de trein wel Nederlands is.

Al met al toch wel een onbekend pareltje deze Franse Thriller. Bij een eerste kijkbeurt zijn veel dingen uit het verhaal me ontgaan, maar audiovisueel maakte de film zeker indruk.

De top 250 weer een keer afwerken. Van deze Stanley Kubrick had ik hoge verwachtingen, het bleek echter een ander soort film als ik had verwacht, maar nog steeds zeker niet slecht.

Ryan O'Neal speelt (met name de eerste helft) een prima rol als Barry Lyndon. Verder was het acteerwerk ook zeker niet slecht. Veel goede Britse en Duitse acteurs. Overigens is het natuurlijk heen onwaarschijnlijk dat relatief arme vrouw in Pruisen Engels spreekt... Goed van de film dat er ook Duits wordt gesproken, maar op een gegeven moment gaan ze dit vergeten. Ik zou zweren dat ik Christopher Lee en John Cleese zag, maar dit bleken andere acteurs te zijn.

De eerste helft van de film vond ik wat vermakelijker als de latere helft. In het begin is Barry namelijk nog een vrij sympathiek personage en met name zijn tijd in het legen en in Pruisen was voor mij leuk om te zien. Daarna wordt het echt een kostuumdrama. Dat kan opzich erg leuk zijn, maar ik heb het niet echt met al die frivoliteit en het werd toch een redelijk lange zit. De film deed me een beetje denken aan Ridley Scott's The Duellists, waar duels ook een prominente rol spelen.

De mooie opnames van Ierland, Engeland en Europa maken het de film het bekijken meer dan waard. De cinematografie is uitstekend en ik bewonder Kubrick dat hij enkel natuurlijke belichting voor de film heeft gebruikt, iets dat goed terug te zien is. Kubrick zegt geïnspireerd te zijn door de schilderijen Thomas Gainsborough, maar om eerlijk te zijn zie ik dat er (op de kleren na uiteraard) niet in terug. Ook bijzonder jammer dat de film niet in widescreen of 70mm is.

De soundtrack van Leonard Rosenman met muziek van diverse klassieke meesters, vond ik bijzonder goed. Vooral het hoofdthema: Sarabande van Handel, vond ik erg mooi.

Alles bij elkaar kan ik Barry Lyndon moeilijk beoordelen. De film is zeer net gefilmd, het acteerwerk is sterk en de film is over zijn algemeen heel degelijk. Het verhaal is zeker niet slecht, maar misschien niet interessant genoeg voor een film van 3 uur speelduur. Het was een vrij lange zit en ik ben behoorlijk gaar ervan. Desalniettemin was dit weer een goede film van Kubrick.

Vermakelijke film. Niet te vergelijken met echte Don Bluth-toppers als The Secret of NIMH, An American Tail en The Land Before Time maar qua getekende animatie nog steeds niet slecht.

De handgetekende animatie is best wel goed. Figuren als Bartok of de Heks zijn erg mooi getekend in de bekende Bluth-stijl. De CGI die af en toe in de achtergrond zit is echter alleen maar erg lelijk en voegt niets toe. De olieverf achtergronden zijn wel weer heel mooi.

Bartok is echter wel erg irritant en één minpunt van de film. Heel veel liedjes zijn ook erg irritant, maar ik vond het openingslied Baba Yaga wel erg mooi. En Ludmilla's lied was ook zo slecht nog niet.

De stemmen zijn best goed. Die van Bartok is heel erg irritant maar de andere zijn wel goed. Tim Curry was ook leuk als de schedel.

Leuke en vermakelijke film.

Verhoeven gaat op de Hitchcockiaanse toer.

Michael Douglas speelt een sterke hoofdrol en naast hem Sharon Stone die op een sterke manier de manipulatieve Catherine weet neer te zetten.

Zoals Hitchcock in de jaren '50 en '60 in Hollywood de grenzen opzocht qua suggestiviteit in Hollywood, overschrijd Verhoeven die anno 1992 aardig. De film moest meer dan 14 keer worden ingekort voordat hij de Amerikaanse bioscopen in mocht. Op zich is het niet eens zo heel erg schokkend allemaal, afgezien van de de scène tijdens het politieverhoor is niets bijzonder expliciet, ook in de Director's Cut. In Nederland heeft Verhoeven veel schokkendere dingen gedaan.

De film is erg sterk opgenomen. De subtiele camerabewegingen doen denken aan de kenmerkende beeldtaal van Alfred Hitchcock en Brian De Palma. Dat Jan De Bont later Speed zou regisseren is overigens niet erg verwonderlijk als je ziet hoe de achtervolgingsscènes geschoten zijn. Het beste van de film was toch wel de geniale soundtrack van Jerry Goldsmith. Ontzettend sfeervol en spannend en helemaal in de geest van de Master of Suspense.

Qua sfeer doet de film heel erg denken aan de erotische Neo-Noir Body Heat uit de jaren '80 en verder zit er ook wel wat in van Dressed to Kill van Brian De Palma in (de lift scène). De Italiaanse Giallo wordt ook als inspiratie genoemd (die combineerde eerder al Hitchcockiaanse sferen met naakt). De film wordt zelfs vaak vergeleken met Verhoeven's eerdere De Vierde Man.

Minder aan Basic Instinct vond ik dat aan het einde niet helemaal duidelijk wordt hoe het nou precies zat met Catherine en Beth, waarom was zij daar om Gus te ontmoeten? En we weten niet hoe het nou verder gaat met Nick. Aan de andere kant was dit einde mischien juist sterk. Vooral dat laatste shot was briljant omdat het hele einde op zijn kop zette.

Al met al vond ik Basic Instinct een erg sterke en vermakelijke Thriller van Verhoeven. Door het uitstekende camerawerk, de prachtige score van Goldsmith, het puike acteerwerk en de knipoogjes naar Hitchcock het kijken meer dan waard.

"I have given a name to my pain, and it is Batman."

Geweldige film! De beste Batman-verfilming en een van de beste Superhero-films.

Erg goed geacteerd. Michael Keaton is de beste Batman, vooral als Batman is hij erg goed als Bruce Wayne wat minder. Jack Nicholson is ook echt de enige echte Joker. Hij is geweldig. Michael Gough doet het ook erg goed als Alfred.

Goede effecten. Er zijn opvallend veel schaalmodellen gebruikt en in een hoop scènes kan je dat gewoon zien. Deze zijn dan wel erg mooi gemaakt. Stunts en vechtscènes waren ook erg goed. Wel is dit een aardig duistere versie van Batman. Zo dood Batman oorspronkelijk geen mensen. Ook was Jack Napier oorspronkelijk niet de moordenaar van Wayne's ouders. En Alfred zou nooit maar dan ook nooit iemand in de Bat-cave laten. Maar ik vind het wel verbeteringen moet ik zeggen.

Het is grappig als je je realiseert dat Tim Burton (de regisseur) een paar jaar hiervoor nog maar een kleine animator was die zonder in de aftiteling te komen werkte aan verschillende disneyfilms. Hij werkte ook in het Art Department van The Black Cauldron en heeft de film een beetje met zijn duistere stijl kunnen beïnvloeden. Zijn Stop-motion films vind ik geweldig. Maar ook deze Batman vind ik een van z'n beste creaties. Zijn Batman-kostums en Voertuigen vind ik ook het best want die uit de oude serie (Batman (1966)) zijn een beetje te typisch en de nieuwe (The Dark Night (2008)) slaan nergens op en zijn totaal onlogisch.

De muziek van Danny Elfman vind ik ook erg goed. Hij werk erg vaak samen met Burton en kan zijn duistere sfeer goed vertolken in muziek. Ook is hij erg bekend van de muziek van The Simpsons. De liedjes van Prince vond ik ook erg goed. Die scène dat de Joker het museum sloop en je die muziek hoort vond ik echt geweldig.

Erg goede film.

"Deep down you may still be that same great kid you used to be. But it's not who you are underneath, it's what you do that defines you."

Na een lange tijd stellig te hebben volgehouden dat Batman (1989) gewoon de beste batman-verfilming allertijden is toch maar eens begonnen aan de Nolan-trilogie. En ik moet zeggen dat de eerste film mij zeker niet tegenviel.

Als eerst de acteurs, de film heeft een goede cast. Bale is een sterke Bruce Wayne en weet ook een goede batman neer te zetten. Al vind ik de stem veel te overdreven. Verder hebben we Liam Neeson in een sterke rol. Gary Oldman die ook erg goed is als Gordon. Morgan Freeman die erg over-used is maar toch goede prestaties. En een leuke verassing was onze eigen Rutger Hauer die weer eens laat zien dat er ook goede nederlandse acteurs zijn.

Het verhaal vond ik goed. Zoals de titel van de film al zegt is dit het begin van Batman. Weleens waar totaal anders dan in de eerdere verfilming. In deze versie is Bruce Wayne bang van vleermuizen, hij raakt in de problemen in Gothan en vlucht naar het oosten waar hij ninja-trainer Ra's Al-Ghul ontmoet, die hem traint en wil toevoegen aan zijn Leage of Shadows. Bruce weigert echter zijn laatste opdracht te voltooien, het doden van een oosterse boer die zijn buurman heeft vermoord. Bruce ontsnapt en keer terug naar Gothan waar hij samen met zijn trouwe Alfred op het idee van Batman komt. Als Batman neemt hij het op tegen maffiabaas Don Falcone en Scarecrow met hulp van de sympathieke politieagent Gordon.

Ik vond de plottwists hier redelijk slim gevonden. Dat Liam Neesons personage eigenlijk Ra's Al-Ghul is en door middel van geweld Gotham wil zuiveren van de criminaliteit door het te vernietigen.

Vond dit veel beter dan de meeste hersenloze superheldenfilms die we de laatste tijd zien. Batman oogt sowieso veel realistischer en serieuzer dan andere superheroes.

De soundtrack was een beetje stereotype maar op zich wel goed. Paste goed bij de film en gaf mooi een duistere sfeer.

Eigenlijk is het wel beter dan Tim Burton's film maar die vind ik op zichzelf als film weer veel beter. Het is nostalgisch, en het blijft mijn eerste kennismaking met Batman.

Erg goede film, vermakelijk, goede actie, goede stunts, goede effecten. Aanrader.

Deze film is veel slechter dan Batman (1989) en Batman Returns (1992)! Slecht verhaal, niet goed verfilmt en een beetje saai! nog steeds vind ik Batman (1989) en Batman Returns veel beter dan alle andere batman films! en two-face is gewoon een slechte naamaak joker

Erg mooie film! Erg mooie Planet of the Apes-film. Iets minder dan The Planet of the Apes en Escape from the Planet of the Apes. Iets in dit deel is ook weer beter het word wat avontuurlijker. Ter wel de originele film meer Drama/Thriller is is dit meer Actie/Thriller.

Goede acteurs! Roddy McDowall begint echt een erg goede acteur te worden. En een aardige verassing was dat John Huston (verteller in The Black Cauldron en een van de beste acteurs van de wereld) ook nog als Aap-priester/leraar in de film verscheen. Redelijke effecten. Matige Mate-painting maar ja. Ik was even bang, toen de "bad muts mannen" uit deel 2 even om de hoek kwamen kijken, dat de film weer een flop zou worden maar dat was gelukkig niet het geval. Mooie decors, vooral het Apen-dorp is erg goed gemaakt. Maar WTF! Waar slaat die school bus op??

Al met al een goede Planet of the Apes-film!!

"We are going to die. You're going to die, I'm going to die, we're all going to die... just not today."

Goede film. Veel beter als ik had verwacht. Erg vermakelijk, goede actie, redelijk verhaal en redelijke effecten. Liam Neeson was even geweldig als altijd en ik vond Rihanna ook niet zo slecht als iedereen beweerd, gelukkig geen grote rol.

Beter als Transformers.

"By your command"

Geweldige Pilot van de geweldige TV-serie Battlestar Galactica!

Als film valt het wel mee, je ziet gewoon dat dit eigenlijk episodes zijn van de tv-serie. Maar voor een TV-serie is het allemaal erg goed. De effecten zijn niet heel bijzonder maar wel erg mooi met dat pre-cgi charme. Er is goed geacteerd vooral Lorne Greene was erg goed. Ray Milland (Escape to Witxh Mountain) was ook weer best goed. John Dykstra en Ralph McQuarrie hebben dat toch weer erg mooi gedaan. Goede score van Stu Phillips.

Het verhaal is erg mooi en best wel origineel. Een groot verbond van mensen dat word bedreigd door een Alien-ras die de mensheid wil uitroeien. Ze slagen erin om de hele vloot te vernietigen op een schip na en dat schip verzameld de overlevende en gaat opzoek naar de mythische planeet Aarde.

Ik snap erg goed dat George Lucas een rechtszaak heeft gehad met de makers van Battlestar Galactica. Je ziet heel duidelijk Star Wars elementen zoals X-wings, Wapens en schepen. Ook zitten er wat Star Trek elementen in, Adama houd net als Kirk een logboek bij aan het begin en eind van iedere episode. Natuurlijk hebben ze wat van Star Wars geleend maar het verbaasd me dat Lucas voor de nieuwe Star Wars-films weer wat heeft geleend van Battlestar Galactica. De Politiek speelde namelijk helemaal geen rol in de orginele Star Wars film en wel in de nieuwe (te veel zelfs). Bij Galactica is de politiek minimaal en zit er ook actie en avontuur bij waardoor het veel beter is dan de nieuwe Star Wars films. Natuurlijk zijn Star Wars en Star Trek wel ietsje beter maar Galactica is ook erg goed.

De serie zit vol erg leuke personages en figuren. Neem de Cylons; Een soort mix van Stormtroopers en de robots uit The Black Hole. Apollo is een soort militaire Luke Skywalker. Starbuck had net zo goed een bravere Han Solo kunnen zijn. Muffit de robot daggit is best wel schattig en doet me erg denken aan de Ewoks maar dan schattiger en minder irritant. Adama lijk een soort mix van Obi Wan en Spock maar is een erg sterk personage (een ruimte gandalf).

Geweldige Pilot! Geweldige serie!

Veel mensen zullen Don Coscarelli kennen als de regisseur van de Cult-horrorfilm Phantasm. Ik was erg benieuwt wat hij met het Fantasy-genre zou doen.

Een slechte priester steelt het kind van de koning. Op het moment dat een heks het kind wil offeren wordt het gered door een oude man. Later komt de jongen erachter dat hij beschikt over de gaven om met dieren te praten. Zijn dorp wordt echter platgebrand door de kwaadaardige Juns. Dar is uit op wraak en komt uiteindelijk in de stad van zijn vader terecht. Onderweg ontmoet hij twee fretten, een zwarte tijger en een havik.

De film is losjes gebaseerd op The Beast Master van Andrew Norton. Zeer losjes, want dat is een science-fiction boek over een cow-boy. Don Coscarelli was een grote fan van Sword and sandal-films en het werk van Ray Harryhousen en daarom verplaatste hij het verhaal naar een setting in het bronzen tijdperk.

Gezien het vrij lage budget vind ik dat de makers er toch iets heel moois van hebben weten te maken. Het was slim om veel locaties in de natuur te gebruiken en zo minder sets te hoeven bouwen. De sets lijken een beetje op dingen uit een pretpark, maar met een beetje fantasie ziet het er allemaal uitstekend uit. Beastmaster is erg goed opgenomen. Bij vlagen zag het er zelfs modern uit, de beelden vanuit het perspectief van de havik waren erg goed gedaan en een aantal shots waren bijzonder sfeervol (de heks met het magische vuur en de Jun-lijder met een vuurzee achter zich). De muziek van Lee Holdridge was zeker niet onaardig, maar kan niet tippen aan die van veel andere Fantasy-films uit de 80s.

De vele stunts met dieren zijn ongelovelijk knap gedaan, dat moet echt heel moeilijk zijn geweest. Ik was er al bang voor, maar het schijnt dus dat er niet heel goed met de dieren is omgegaan tijdens de productie. Officieel is er weinig over te vinden, maar het schijnt dat een tijger is overleden aan een huidziekte (als gevolg van de verf natuurlijk) en veel fretten zijn gesneuveld. Door dit soort films vind ik dat de dierenbescherming verplicht iedere filmproductie moet overzien (en dat mag best wat geld kosten van de producenten).

We beginnen met een prima origin story van Dar en daarna word de eerste helft van de film besteed aan het krijgen van een motief voor wraak. In het middenstuk is Dar een eenzame reiziger die dierenvriendjes ontmoet en dan uiteindelijk een doel vind: De slechte priester Maax verslaan. Het duurt allemaal even, maar uiteindelijk is er dan een spannende confrontatie. Tot slot krijgen we ook nog een gave veldslag voorgeschoteld. Op een aantal gruwelijkheden na (die vleermuisbeesten) is de film eigenlijk ook prima geschikt voor kinderen.

Eerlijk is eerlijk, het verhaal is zeer simpel, veel dingen hadden beter gekund en het is puur exploitatie van geverfde dieren. Maar gezien het budget vond ik alles er bijzonder goed uitzien en deze kwaliteit van filmen is ongekend voor b-films uit de 80s, het had allemaal veel knulliger gekund. Belachelijk dat de film zo'n lage waarderingen heeft. Het niveau van films als Conan the Barbarian en Excalibur wordt mischien niet behaald, maar de film heeft zeker zijn goede momenten.

Degene die de poster heeft gemaakt heeft de film duidelijk nooit gezien (zelfs de haarkleur van de slavin is fout). De twee vervolgen die de film kreeg sla ik even rustig over. Dar die tijdrijst naar de 20e eeuw... wat hebben die producten gerookt?

"This class will be a waste of your - and what is infinitely worse - my time."

Weer eens de top 250 aan het afwerken. Ik had van te voren het gevoel dat dit weer zo'n film zou worden die een beetje word overgewaardeerd, maar niets is minder waar.

De film verteld het waargebeurde verhaal van John Nash, de briljante wiskundige, die vast besloten is om met een originele theorie te komen. Hij is echter sociaal niet zo handig en door zijn streven heeft hij het moeilijk op de universiteit. Als het hem eenmaal lukt om naam te maken krijgt hij steeds vaker opdrachten voor de overheid en raakt hij betrokken bij een mysterieus koude-oorlog tafereel.

Russell Crowe heeft een erg sterke rol als John Nash. Weer heel iets anders als de stoere Generaal Maximus, wonderlijk hoe sterk hij zich in het personage heeft weten in te leven. En ook erg knap hoe hij zowel de jonge als de oude John Nash sterk weet neer te zetten. Naast hem hebben Ed Harris, Christopher Plummer en Paul Bettany ook een goede rol. Jennifer Connelly had ik eigenlijk nog nooit als volwassene gezien en ik moet zeggen dat ze er hier nog steeds erg goed uitzag en er als actrice ook enorm op vooruit is gegaan (en ze was al zeker niet slecht), vooral in de laatste helft van de film weet ze de emoties erg natuurlijk over te laten komen.

In de meeste vergelijkbare films zijn het intellectueel taalgebruik en de berekeningen die worden gemaakt een broodje aap of in werkelijkheid kinderlijk eenvoudig, maar hier is het allemaal echt. De echte John Nash heeft namelijk de filmmakers en acteurs geholpen tijdens de productie en Russell Crowe heeft een echte wiskundige als stand-in die een hoop van de berekeningen opschreef. Het verhaal is geromantiseerd en komt op veel punten nauwelijks overeen met het echte leven van John Nash, als je je een beetje gaat verdiepen in de beste man word je ook niet bepaald vrolijk. Het hele charme dat de film heeft zou verdwijnen als ze veel van de dingen die ze hebben gewijzigd of weg hebben gelaten toch in de film hadden opgenomen.

De soundtrack van James Horner is misschien niet zo episch als we van hem gewend zijn, maar de muziek past uitstekend bij de film en helpt de drama enorm. De muziek heeft niet echt gedenkwaardige melodieën maar is van zeer hoge kwaliteit.

De film is mooi opgenomen, nog op echte film en dat is te zien. In het begin heeft het beeld een prachtige oranje gloed die alleen met celluloid bereikt kan worden. Alleen jammer dat ze de film niet in Panavision hebben opgenomen, en eigenlijk waren de minimale special effects (met de nummers) ook niet nodig.

Ik vind het mooi hoe de film helemaal om kan slaan. Dan lijkt het erop dat we simpelweg iemands leven volgen, dan krijgen we te maken met spionage en intriges, dan word het romantiek en dan komen we er ineens achter dat de hoofdpersoon lijd aan Schizofrenie en alles in zijn hoofd zit. De laatste act van de film was dat ook niet bijzonder vrolijk, toch zorgt het einde waar we John als een oude man zien (nog steeds gelukkig met zijn vrouw) weer voor een positieve sfeer. Een van de betere 'true story' films.

Ron Howard flikt het hem weer. Weer een echte topfilm, die zijn plek in de top 250 meer dan verdient heeft. De film boeit van begin tot einde, vermaakt en ontroert.

Een prima portret van Sint Thomas Becket, de aartsbischop van Canterburry. Hoewel het in een studio is opgenomen ziet de aankleding er allemaal prima uit. Het duurt even voordat het opgang komt, maar uiteindelijk was het conflict tussen de oude boezemvrienden Becket en Henry zeker wel te pruimen. Een hoogtepunt vond ik zelf de sfeervolle excommunicatie-rite.

Qua historische correctheid valt nog op te merken dat de film de moord op Becket vrij tam heeft uitgebeeld. Middeleeuwse kronieken verhaalden al over de bijzonder gruwelijke moord waarbij Becket's schedel werd gespleten en zijn hersens de kathedraalvloer sierden.

"BEETHOVEN!!"

Beter dan ik verwacht had. Beethoven is een leuke comedy film voor het hele gezin. Typisch Amerikaans en af en toe een beetje nep maar over het algemeen een erg leuke film. Hoewel er belabberde acteerprestaties inzitten waren de belangrijkste personages goed vertolkt, de kinderen doen het goed gezien hun leeftijd. Herbie-held Dean Jones speelt hier (ik denk voor het eerst) de slechterik en hij doet het wel grappig.

Voor kinderen een erg leuke film.

Door de indrukwekkende beelden de moeite meer dan waard. De Russische opnames van de bevrijding van het kamp geven een heel goed beeld van hoe het er in het kamp aan toe is gegaan. De beelden van lijken en uitgehongerden zijn wel vrij heftig. De Amerikaanse versie was wel wat minder omdat er helemaal geen muziek onder zat en de voice-over een vervelende opgelezen stem was.

De Bende van Oss is voor Nederlandse begrippen een prima Misdaad-drama. Het acteerwerk is aardig en ook de aankleding kan er mee door. Wel was het wel heel erg grauw allemaal. Leek eerder op Rusland of een Britse industrieplaats in de 19e eeuw dan op Brabant begin 20e eeuw.

Ook heb ik mezelf - als bewoner van Regio-Nijmegen met voorouders en familie uit Oost-Brabant - behoorlijk zitten ergeren aan een aantal dingen. Allereerst spreken de acteurs niet het Brabants zoals dat in Oss gesproken wordt. Met name Sylvia Hoeks spreekt veel te zangerig.

Ik weet dat de film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal - althans het is een fictief verhaal gebaseerd op een boek over de zaak Oss - maar toch vond ik het slecht dat héél Oss als een stel louche misdadigers wordt verbeeld en katholieken als een stel schijnheiligen. Het geloof wordt als een betekenisloos, oppervlakkig iets verbeeld. Ik kan je verzekeren dat er in de dorpen van Oost-Brabant wel degelijk vrome lieden woonden en tot op zijn minst 1963 vrijwel iedereen onderdeel was van het Rijke Roomse Leven. Maar goed, ze laten ook zien dat die Protestantse Marechaussees allemaal NSB'ers waren en de "katholieke boeven" in het verzet zaten...

Ik vind dit - net als New Kids overigens - geen film die Brabant op een positieve manier belicht. Regisseur André van Duren komt uit Reek (in de gemeente Landerd) dus het zit hem in ieder geval niet in een typisch Hollands beeld. Ik snap natuurlijk dat dit soort spraakmakende verhalen eerder de aandacht van mensen trekken, maar zelf zou ik juist graag een film zien over het gewone (boeren)leven in het zuiden van Nederland vorige eeuw. Gewoon een mooi familie drama of zo. De beste films die ik tot nog toe heb gezien die zich afspelen in mijn omgeving zijn De Partizanen (over het verzet in Limburg) en Hemel op Aarde (over Limburg in de jaren '70, al vind ik die ook wat te negatief).

Nu goed, al met al een vermakelijke film die ook spannende momenten kent. Met name Lammers speelde goed en de muziek heeft terecht een gouden kalf gewonnen.

Grote tegenvaller. Veel slechter dan het geweldige eerste deel. De apen kostuums zijn slechter. De monden van de apen lopen totaal niet synchroon. Er is matig geacteerd. Er zit te veel mate painting in (en dan ook nog slechte). De muziek van Leonard Rosenman is wel erg mooi. En het is goed dat veel acteurs uit de originele film terug komen.

De film begint nog wel goed. Het hele stuk tot dat ze ondergronds krijgt van mij een 5,0. het stuk daarna een 0,5 gemiddelde maar op 2,5 sterren gebracht. Bovengronds zijn de legers mooi gemaakt en zijn de gebouwen van de apen nog mooier gemaakt. Maar als ze eenmaal ondergronds zijn barst de hel los. Vreselijke irritante geluidseffecten. Rare mensen, die later lelijke aliens blijken, die een atoombom aanbidden in een Amerikaans-protestantse kerk?? Maar het hele idee van dat Tayler de enige was is dan een beetje om zeep geholpen. Aan het einde als de apen die rare aliens uitroeien word het wel weer goed totdat Brent, Nova en Tayler sterven en de planeet opblazen met de atoombom. Gaat dus uiteindelijk nergens over. en Brent lijkt veel te veel op Tayler (behalve dat ie minder kan acteren).

Een Britse geluidsman wordt gevraagd voor de geluidseffecten en nasynchronisatie van een geweldadige Italiaanse Horrorfilm.

Toby Jones speelt een goede hoofdrol. De rol van starre maar zachtaardige technicus met typerende Britse Stiff upper lip past goed bij hem. Giallo-actrice Suzy Kendall verzorgde enkele schreeuwen, alsmede een aantal Britse actrices die speciaal daarvoor werden gevraagd. Bond-girl Tonia Sotiropoulou speelt een knappe, maar niet bepaald behulpzame secretaresse. Cosimo Fusco (die ooit nog met Argento heeft gewerkt) speelt de almachtige producer van de film.

De film waar het in Berberian Sound Studio om draait is duidelijk beïnvloed door Suspiria, maar bevat verder nogal wat Jesus Franco/Lucio Fulci-achtige elementen. Volgens Ronnie Taylor - Britse cinematograaf die in Italië met Dario Argento werkte - was het erg wennen dat in de Italiaanse filmindustrie een veel flexibelere en gemoedelijkere sfeer is als hij in Engeland gewend was. Hier is dat toch een stuk negatiever uitgebeeld.

De film was goed opgenomen, alleen wel erg jammer dat er qua filmstijl geen verwijzingen naar de Giallo waren. Geen POVs en de film is zelfs niet in Cinemascope gefilmd. Wel waren de celluloid-achtige effecten leuk gedaan en zaten er een aantal mooie shots in de film. Het gebruik van een typisch Britse landschapsfilm om de heimwee van Gilderoy uit te beelden. Prima muziek van Broadcast ook.

Berberian Sound Studio doet denken aan Blow Out van Brian De Palma, waar geluidseffecten en oude montagetechnieken ook een grote rol speelde. Vond het erg leuk hoe het maakprocess van een film in het analoge tijdperk werd behandelt. wat een monniken werk. Verder komt ook A Cat in the Brain van Lucio Fulci in gedachten, waar de regisseur langzaam steeds meer in zijn eigen films verloren raakt. Echter de film waar Berberian Sound Studio het meest aan doet denken is Mulholland Dr. van David Lynch. De film hangt een zelfde onaangename sfeer in de lucht, zonder dat er daadwerkelijk iets gebeurd. Mulholland Dr. had tenminste nog een soort ontknoping aan het einde, Berberian Sound Studio is 92 minuten aan opbouw en een ontknoping is er niet. Toch erg jammer van Strickland want de film bevatte voldoende elementen om geslaagd te zijn.

"Waterstofbom op Mofrika!"

Een van de beste documentaires die ik ooit gezien heb. Ik ben zelf Autistisch (Asperger) maar veel minder als Kees en deze film laat mooi zien hoe die wat meer Autistische mensen zijn. Ik moest trouwens wel steeds denken aan mijzelf van toen ik jong was.

Kees is een geweldig persoon vind ik. En door zijn karakter blijft deze docu niet alleen interessant maar ook nog eens erg vermakelijk. Helaas zijn de filmpjes waarin hij Duitsers uitscheld erg populair onder jongeren geworden en lachen mensen hem uit, daar word ik een beetje boos van eerlijk gezegd. "Kut Autist" wat veel mensen in de reacties op die filmpjes zeggen, is hoe wij op het speciaal onderwijs elkaar noemen... Maar als een 'Kut non-autist' het zegt klink het een beetje beledigend.

De documentaire is goed gemaakt en ik vind het ook wel grappig dat ze niet wegknippen op momenten dat je dat zou verwachten. Cinematografisch is het niet zo bar veel maar daar is het ook een documentaire voor.

"Disturbing the peace? I got thrown out of a window! What's the fuckin' charge for getting pushed out of a moving car, huh? Jaywalking?"

Prima actie-komedie met Eddie Murphy. Maar toch stukken minder als ik had verwacht.

Eddie Murphy deed het best aardig, dat lachje ook. Maar de film is niet bijzonder grappig en ook niet heel erg geslaagd als politiefilm. Het verhaal is niet helemaal goed doordacht maar vermakelijk is het wel om de Murphy te zien Beverly Hills, waar de politie heel anders werkt als in Detroit.

Synthesizer-legende Giorgio Moroder werd gevraagd voor de soundtrack maar had het destijds veel te druk met de productie van de helft van de Amerikaanse popmuziek. Dus liet hij de soundtrack maken door zijn technicus en assistent Harold Faltermeyer. Het nummer Axel F is natuurlijk erg gaaf en ook de rest van de soundtrack is zeker niet slecht, maar de muziek past niet altijd even goed onder de film en dat komt denk ik omdat Faltermeyer geen ervaring had met soundtracks.

Oorspronkelijk zou Sylvester Stallone de hoofdrol in de film gaan spelen en hij veranderde zelf het script. De Studio vond Stallone's visie echter veel te duur en ambitieus en hij werd vervangen met Murphy die de film in een komedie veranderde. Twee jaar later bracht Stallone alsnog zijn versie uit onder de titel Cobra, waar ik erg nieuwsgierig naar ben geworden.

De film was erg vermakelijk en leuk om een keer gezien te hebben.

Dat was wel heel lang geleden dat ik deze heb gezien. Raar in mijn herinnering animatie/live-action. Maar wat ik me herinner was hij wel erg goed. Een hele leuke film die ik in die tijd heel erg leuk heb gevonden. Ga hem snel weer herzien