Berberian Sound Studio (2012)

mijn stem
2,99
146 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Mystery / Drama
92 minuten

geregisseerd door Peter Strickland
met Toby Jones, Tonia Sotiropoulou en Cosimo Fusco

Een zachtaardige foleyartiest wordt gevraagd om geluiden te leveren voor een gewelddadige Italiaanse horrorfilm. Hij accepteert het aanbod en vertrekt naar de filmset. Eenmaal aangekomen, ontdekt hij dat niets is wat het aanvankelijk leek...

TRAILER

48 BERICHTEN 17 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Lefgozer
1,0
0
geplaatst: 20 mei 2013, 17:45 uur [permalink]
92 minuten pure horror... om em uit te zitten dan. Wat was dit saai zeg. Toby Jones, alhoewel aardig geacteerd, kan de film ook niet redden.

avatar van Hannibal
2,0
0
geplaatst: 2 juli 2013, 12:25 uur [permalink]
Ongetwijfeld origineel en knap gemaakt, maar niet mijn ding. Er zitten wat aardige momenten in, zoals het voorlezen van de gruwelijkheden waarvoor de geluiden gemaakt moesten worden, maar over het algemeen werd ik langzaam horendol van het voortdurende ijselijk gegil, en in de tweede helft kreeg het verhaal een onbegrijpelijke wending, puur en alleen om de boel onbegrijpelijk te maken, om de kijker zogenaamd te laten nadenken. Op zulke momenten wordt voor mij het bruggetje naar David Lynch wel erg makkelijk, een regisseur waar ik nooit meer een film van hoef te zien. Dat zegt genoeg.

avatar van Halcyon
 
0
geplaatst: 2 juli 2013, 13:27 uur [permalink]
jeroentjuhhhhh schreef:
My cup of tea. Een film over sound design slaat bij mij wel aan. Zeker wanneer het rond dit filmisch aspect op suggestieve wijze het werk voor een typische old & sleazy Italiaanse ''horror'' prent laat zien.
Snel Blade in the Dark (1983) kijken dan.

4,0
0
geplaatst: 23 juli 2013, 22:43 uur [permalink]
Sterke casting (die koppen van die assistenten!), puik acteerwerk en visueel helemaal geweldig. Ook nog eens een prima creepy onderhuids sfeertje! Op alle punten een topper alleen jammer dat het een saaie kutfilm is.

 
0
geplaatst: 17 augustus 2013, 00:11 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Berberian Sound Studio is lichtjes over het paard getild, helaas.

Het probleem schuilt in de slordige poging van de cineast om het centrale idee de psychologische aftakeling en de bijbehorende waanwereld van de protagonist uit te werken. Er wordt, geheel in de postmoderne traditie, geflirt met verhaal in verhaal (film in film), metafilm en metageluid, het doorprikken van het medium (de stervende pellicule, etc.), en uiteraard dé modus operandi van deze film: het bewust spelen met diëgetisch en extradiëgetisch geluid. Maar dat alles gebeurt veel te willekeurig en ondoordacht. Er wordt hier en daar verwezen naar Lynch, maar die Grootmeester hanteert een vergelijkbare elliptische en postmoderne stijl die consequent in functie is van het verhaal. In Berberian Sound Studio is dat jammer genoeg niet het geval: het geheel komt als een warrig probeesel over.

De centrale vraag is wat er werkelijk aan de hand is. De film leent zich tot verschillende interpretaties, maar ik las en zag het zo:

Gilderoy heeft het hokje in de achtertuin waar ie werkt thuis nooit verlaten. De giallo speelt zich helemaal af in zijn hoofd. Het is misschien een nachtmerrie, een koortsdroom, een auditieve waanwereld die binnensluipt en zijn leefwereld opslorpt. Er zijn verschillende aanwijzingen die de interpretatie ondersteunen.

Het terugkerende element is de spin: het is de index, de totem zo je wil, die aangeeft dat Gilderoy gewoon in zijn schuur zit. Het spinnetje duikt steeds weer op als een element dat zijn wereld binnen dringt, van de realiteit in de droom.

In de droom/nachtmerrie/waanbeelden is er een scène waarin Gilderoy belt om zijn vergoeding voor de vlucht, waarop ie te horen krijgt dat die vlucht nooit heeft bestaan.

Het sleutelpunt waarop droom en realiteit in elkaar overvloeien en waarin het duidelijk wordt hoe alles in elkaar zit, is de scène waarin er aan de deur wordt gebeld. Gilderoy baant zich een weg naar buiten en komt in de studio uit: de studio is letterlijk in het verlengde van zijn leefwereld. Daarna ziet ie zichzelf, de confrontatie met wat er aan de hand is, en houdt ie zijn evenbeeld buiten, door de deur te barricaderen. Dan volgt de bizarre montage, met jumpcuts, double exposures, etc. die eindigt met de pellicule die opbrandt. Gilderoy zit nu voorgoed vast in de droom. Hij is voortaan een karakter in die droom (hij wordt onder andere gedubd.)

De finale is het metaforisch wakker worden voor Gilderoy. Zodra hij zich hult in duisternis, zijn echte habitat als geluidstechnicus, en hij echt het scherm gaat bekijken, merkt ie dat er nooit een film is geweest.


Zo zag ik het, althans.

avatar van FillumGek
2,0
0
geplaatst: 13 november 2013, 14:05 uur [permalink]
Not my cup of tea. Een film dat zich volledig richt op geluidseffecten leek me best interessant. Fascinerend hoe je met simpele alledaagse dingen de gekste en doeltreffendste geluiden kunt creëren. Van wrikken in kroppen sla tot aan het kapot slaan van meloenen.

Zo wordt het eerste deel van de film een beetje ingevuld waarin sound designer Gilderoy geluidsopnames moet maken voor een Italiaanse horrorfilm. De dwingende sfeer die over de Italiaan Santini heen hangt zorgt voor onderhuidse spanning. Zoals gezegd zijn de geluidsopnames leuk om te zien en zijn de Italiaanse dub actrices leuk voer voor de fans van giallo. Maar tot zover houdt het voor mij op.

De film bestaat namelijk anderhalf uur lang uit geluidsopnames en dat is een beetje too much. Het acteerwerk mag dan niet verkeerd zijn, toch betrapte ik mezelf op een gegeven moment op de zoveelste gaap. Ik zat dan ook te wachten op een geniale plotwending, op een groter, duivels geheel of iets dergelijks maar dat bleef uit. Uiteindelijk vind ik het gewoon een hele saaie film, zeker voor een film met een horror-stempel.

Niet gek ook als er diverse keren wordt verwezen naar Lynch, een man waar ik ook geen groot fan van ben. Het blijkt dan ook weer uit te monden in een denkfilm, waarbij ik bovenstaand stukje van entropy heel mooi en verhelderend vind. Maar zolang de film mij zelf niet aan het denken zet is ie in mijn ogen gefaald.

avatar van mjeppo
0,5
0
geplaatst: 27 november 2013, 19:19 uur [permalink]
Heb het een uur volgehouden, maar toen er nog steeds niets griezeligs was gebeurd (alleen tot het komische af slecht acteerwerk) was voor mij de maat vol. Kort samengevat: geen aanrader!

avatar van Macmanus
2,5
0
geplaatst: 28 december 2013, 16:57 uur [permalink]
Wachten.

Toch altijd jammer van dit soort films. Bouwen de makers een redelijk sfeertje op. Maar dan doen ze er uiteindelijk zo weinig mee. Vond het dan ook vooral een onbevredigende film. Vooral omdat ik het allemaal wat te mak vond om het geloofwaardig te achten dat de foley artiest eraan onderdoor ging. Ja hij is nogal een sulletje, dus kan waarschijnlijk tegen weinig, maar dat vind ik wat makkelijk. De geluiden, de naarheid ervan mocht wel wat harder. Zoals wel vaker bij regisseurs die vooral een onderwerp hebben waar ze graag iets mee willen, is dat ze het grotere geheel wat uit het oog verliezen. Karakters, plot het moet allemaal 1 kant uit. Ik denk dat een frisse blik in deze wel goed was geweest. Ik miste wat relativering, en ik denk dat de giallo mij ook niet gek veel ligt.

2.5 sterren.

avatar van Spartaan1986
1,0
0
geplaatst: 2 februari 2014, 01:36 uur [permalink]
Dodelijk saai

En dat terwijl ik erg enthousiast was na het lezen van het plot. Klonk erg mysterieus en origineel.

Maar helaas is het allemaal interessant doenerij, zonder horror,zonder thriller. Irritant gegil, veel overbodige scenes en een ontzettend traag tempo. Geen enkel gevaar op de set. Semi intelectueel geneuzel. Verschrikkelijk.

Toby Jones doet het best leuk en de rest van de cast is ook weinig op aan te merken, maar een spannende of intrigerende film maak je niet met alleen maar achtergrondmuziek en een stoffige setting. Je wil als kijker ook visueel geprikkeld worden. En dat had ik bij deze film geen moment helaas.

1,5*

avatar van Shinobi
2,0
0
geplaatst: 17 februari 2014, 21:23 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
"This is not a horror film."

Tegen beter weten in gekeken, omdat het toch al in m'n Netflix lijst stond. En hopende dat ik misschien nog wel positief verrast zou kunnen worden, helaas is dit niet het geval.

Op zich is het idee best aardig en is het leuk om te zien hoe Gilderoy - tegen zijn wil in - werkt aan de geluidsopnames, maar op een gegeven moment had ik het ermee gehad. De enigszins Lynchiaanse plotwending zelf is interessant en staat voor meerdere interpretaties open. Alleen waar een David Lynch mij wel tot nadenken zet, lukt dat bij deze film niet.

Daarnaast ontbreekt de nodige spanning of beter gezegd: dreiging. Het was net iets te veilig. Zeker met het heksenthema als onderwerp voor de geluidsopnamen verwachtte ik iets gruwelijks in beeld (een gloeiende pook in de vagina of iets dergelijks). Het is dan ook lang wachten op niets. Tevens had het qua sound specialer gemogen.

Al met al niet mijn ding, wellicht zal het de fans van de Italiaanse jaren '70 cinema meer kunnen bekoren.

2,0 Sterren.

avatar van Zinema
3,5
0
Zinema (crew)
geplaatst: 21 mei 2014, 00:02 uur [permalink]
Klinkende kaars.

Het is niet zo moeilijk om de loftrompet over 'Berberian Sound Studio' te steken. Helemaal niet zelfs. De film is op zijn zachtst gezegd goed en bovenal speciaal. En interessant in de ogen van elke cinefiel. Dat is niet zo gek want wie heeft nog nooit een gedubde film gezien? En wie kent er geen goede Giallo? Het zijn vragen waarbij menige filmfreak oplicht. En dus buitelden de filmrecensenten over elkaar heen met positieve woorden en de begeleidende sterretjes. Van de NRC tot aan het Parool, van Cinema.nl tot aan de Filmkrant. In papieren vorm of digitaal, een ieder mocht het weten. "Berberian Sound Studio is een meesterwerk. Gaat dat zien, gaat dat zien!"

Of toch niet? Op het afgezaagde 'meningen verschillen' na kun je rustig stellen dat het eerste uur van deze komische griezelfilm alles in zich heeft om een meesterwerk te presenteren. De smerige seventies schreeuwen het uit als de openingstitels die van een duister Italiaans exploitatiewerkje zijn. Zo'n wegwerpfilm gebaseerd op goedkope gele boekjes. Eentje die doorspekt is met grof geweld en niet neerkijkt op een blote tepel. Of twee. Als de keurige geluidtechnicus Gilderoy wordt ingehuurd door een producer die aan een pooier doet denken, is het gelijk genieten geblazen. De nerdy sound-engineer wordt op uitstekende wijze vertolkt door Toby Jones. Hij voelt zich erg ongemakkelijk tussen het Italiaanse gajes.

De droge humor in combinatie met de groezelige sfeer werkt als een malle, zullen we maar zeggen. Chemie alom en een ieder zal beamen dat dit een bijzonder werkje betreft. Een sterk, audiovisueel ingericht bijzonder werkje. De geluidseffecten zijn geweldig. Op de analoge apparatuur met hun mooie jasjes van fineer kan niet genoeg worden ingezoomd en alles ademt de liefde voor film uit. Van het onderwerp zelf tot aan de mooie montage en de wellicht boven alles heersende soundtrack. Niet eerder was gegil zo gaaf. Als de openingsmuziek wordt ingezet klinkt deze gruizig als een MP3 met te lage bitrate. Expres fout is soms zo ontzettend lekker. Zelfs voor de oren.

Maar ook voor de ogen. Het camerawerk is een genot en regisseur Peter Strickland weet alles om te vormen tot een waar oogfeest. Beangstigende belichting wordt moeiteloos afgewisseld met de dichtbije droge gelaatsuitdrukkingen van de hoofdrolspeler en voor wie goed oplet valt er zelfs een klein woordgrapje op een koffiemok te ontdekken. Het toeval wordt hier vooral vermeden. Liefde dus. Waar gaat het dan toch mis? Wel, echt mis gaat het niet. Maar hoe inventief het realisme ook overloopt in surrealisme, het laatste half uur ontbeert pit en duurt te lang. Het doet dit 'bijna-meesterwerk' als een nachtkaars doven. Maar wat brandde hij mooi. En wat klonk hij goed!

Zeer goed.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

avatar van wendyvortex
3,0
0
geplaatst: 15 juni 2014, 11:15 uur [permalink]
Keurige Britse geluidsman is ingehuurd voor een Italiaanse film en komt er tot zijn schrik achter dat hij is beland bij een onvervalste giallo die in de UK regelrecht de video nasties-lijst op kan.
Ik herken wat elementen van "Don't Torture a Duckling" en "City of the Living Dead".
Geeft een heel aardig achter-de-schermen-beeld, met onze Britse hoofdpersoon die zich nogal verloren voelt tussen al deze Italianen die fanatiek aan een episch meesterwerk werken.
Soundtrack met Broadcast en Nurse With Wound en dan kan je er alvast rekening mee houden dat er nogal wat vreemde ontregelende gebeurtenissen komen.
Genre-tribute, verwacht niet dat dit zelf maar enigszins een horrorfilm is!
"Lost in Translation", "Amer", David Lynch of Fulci's eigen "A Cat in the Brain" zitten meer in de richting.

avatar van james_cameron
2,5
0
geplaatst: 7 juli 2014, 21:18 uur [permalink]
Saaie bedoening, deze film over een britse geluidsman die wordt ingehuurd om de soundtrack van een italiaanse horrorfilm te verzorgen. De plot biedt niet veel meer houvast dan dat. Veel sfeer en dreigende geluidseffecten, maar het nogal claustrofobische geheel wil maar niet boeiend worden en de personages zijn te vlak om de film te kunnen dragen. Uiteindelijk kruipt alles naar een nietszeggend einde, waarna je je schouders maar eens ophaalt en denkt 'dat waren dan weer 92 minuten die ik niet meer terugkrijg'.

avatar van jipt
2,5
0
geplaatst: 3 december 2014, 14:19 uur [permalink]
Inderdaad mooi gemaakt en atmosferisch maar ook erg nietszeggend. 2,5*

1,5
0
geplaatst: 8 maart 2015, 01:25 uur [permalink]
gaap ik verwachtte bijne een horrorfilm die de horror exclusief uitdrukt via geluid en niet grafisch (of misschien heb dat concept zelf maar effe verzonnen) maar meh

avatar van Noodless
1,5
0
geplaatst: 5 december 2015, 20:11 uur [permalink]
Dikke tegenvaller ! Het is niet dat het speciaal is dat de film dan ook goed is. Ik had toch wel wat meer verwacht qua concept. Inderdaad een saaie bedoening dat zich langzaam sleept naar een nietszeggend einde. Inhoud en personages stellen niks voor. 3/10

avatar van Bottleneck
3,0
0
geplaatst: 16 februari 2016, 22:34 uur [permalink]
Na het zien van de The Duke of Burgundy werd me duidelijk dat Peter Strickland veel oog (oor) heeft voor de geluidsband en dan heb je al een streepje voor bij me. In die film draagt de sound veel bij aan de mooie sfeer, en bij Berberian Sound Studio staat het zelfs behoorlijk centraal (hoewel toch anders, minder, dan verwacht).

Heb er dus van genoten, zeker omdat het ook nog eens in combinatie is met giallo-achtige elementen en een mysterieuze laag. Toch vind ik het over de hele duur niet evenwichtig en overtuigend genoeg om onder de indruk te zijn, zoals het concept van 'film-over-film'. (En ook al probeer ik het altijd te voorkomen: misschien onbewust te hoge verwachtingen naar aanleiding van het thema en The Duke.)

avatar van tattoobob
 
0
geplaatst: 18 oktober 2016, 18:27 uur [permalink]
Ben benieuwd.