Basic Instinct (1992)

De film is inmiddels op een mooie 4K transfer gezet echter wel zonder Dolby Atmos. Het geheel ziet er wel beter uit dan de wat fletse 2K versie, maar het is geen wereld van verschil. Wellicht moeten we toch wachten op tv's die de maximale nits hebben, zodat het geheel wat minder donker is.

Afijn de film is alweer bijna 30 jaar oud. Dat is hier en daar ook wel te zien. Zo vond ik het begin met dat hakken niet zo best uitzien. En een ander probleem is dat je bij dit soort films na 1 kijkbeurt weet hoe het afloopt. De 1e kijkbeurt blijft dan ook de beste, maar goed kan mijn geheugen niet wissen De film is nog steeds strak en goed. Het thriller element blijft en hij is prettig erotisch getint vooral voor de man zullen we maar zeggen. Niet uitmuntend wel een film die je niet vergeet. Daarbij zijn vooral de beelden van het buitenverblijf van Sharon waanzinnig mooi.

Film 4.0

Beeld 4.0 (4K) Engels ondertiteld

Geluid 4.0

Extra's 5.0

Hoe ziet de trui van Michael Douglas eruit in 4k?

Met een laatste generatie GX Oled 65 " ziet de gerestaureerde 4k versie er verbluffend mooi uit. Hoe kijk jij hem?

Op onze giga LG tv ziet het er in ieder geval superb uit, ook door het geweldige camerawerk van De Bont. De Engelse 4K boxset is een aanrader.

Mijn tv is van Samsung uit 2016 dus daar kan al een groot verschil in zijn. Ook bij Speed was het voor mij iets minder. Ik weet dat NITS erg belangrijk zijn voor de contrastwaardes. Overigens Indiana Jones is wel top voor elkaar.

Speel viel wat tegen op 4K. Basic Instict beter dan de 2k. Indiana Jones is top. Mijn tv is zie bovenbuurman uit 2016.

Tja, sommige films blijven in mijn ogen toch niet overeind staan in andere tijden. Of mijn eigen beleving is intussen veranderd. Ik vind het allemaal nogal traag met nodeloos veel erotiek. Natuurlijk kan dat een onderdeel van een film zijn maar in dit geval schiet de film gewoon echt niet op.

IJspik sterk

Basic Instinct was nooit mijn favoriete Verhoeven. Daarvoor waren Robocop, Total Recall en Starship Troopers te veel echt mijn ding. Ik vond m wel goed, maar thrillers scoren niet snel de volle 5*. Daarvoor zijn ze doorgaans te veel ‘plot driven’, waardoor de charme er na een kijkbeurt meestal af gaat.

Een paar maanden geleden de 4k UHD aangeschaft. Want ik heb dit soort (Verhoeven) films graag in mijn bezit. En vandaag had ik plots zin in herziening. Had m ook al zeker 10 jaar niet mee gezien.

Wat direct opviel was de prachtige beeldkwaliteit. Ik had m op laserdisc en blu ray, maar zo mooi had ik m sinds de premiere niet meer gezien.

De film begint met een hele rustige opening credits waarbij we een vrijpartij zien, door een vertekenende facet lens. Alsof we door een ijsblok kijken, maar het kan ook de blik van een spin zijn, een zwarte weduwe?

Als het beeld scherp wordt, zien we een brute moord. Vraag me op dat moment vooral af of dit nu een body double was.

Maar zodra het onderzoek startte en Tramell in beeld kwam, besloot ik de film niet als onderzoeksthriller te kijken, maar me meer te focussen op het kat en muis spel dat Stone met Douglas speelt. Dat gaf de film een mooie extra laag en het is geweldig te zien hoe zij zijn hoofd op hol brengt en manipuleert. Het onderzoek leent zich prima als achtergrond van dit psychologische steekspel.

Wat verder opvalt, is hoe ongelooflijk goed alles gedaan is. De autoachtervolgingen, zijn kort, maar kunnen zich meten met de beste. Jan de Bont heeft zich later als regisseur ook wel bewezen op dat vlak. Maar ook de mis-en-scenes, de beroemdste het interview, maar ook de sexscene en de andere interactie van aantrekken en afstoten zijn ijzersterk.

Uiteindelijk steekt het plot ook allemaal goed in elkaar en hebben we hier toch echt te maken met een heus meesterwerk. De volle score kan ik er nog niet aan kwijt, maar een hele dikke 4,5 is op z’n plaats.

Sharon Stone: ‘Ik kreeg nachtmerries van Basic Instinct’ | AD.nl

Basic Instinct behoort zonder twijfel bij één van de beste erotische-thrillers ooit gemaakt. Als niet de beste. Verhoeven heeft het thriller aspect en de erotiek echt 'perfect' in elkaar verweven. Het script is echt tot op de puntjes verzorgd. Tot de laatste minuut weet je nog steeds niet wie de dader is, althans je denkt het te weten..

Gisteravond neergeploft op de bank en de gerestaureerde 4K blu-ray versie opgezet. Althans het is een blu-ray, maar op de achterkant staat 4K restauratie. Zo mooi had ik de film niet eerder gezien. Vooral de kleur van de zee aan de kust van San Francisco zag er fantastisch mooi uit. Maar genoeg andere details komen ook mooi naar voren. Ik denk dat ik inmiddels deze film 5 keer gezien heb, de verassing is er al af en de spanning uiteraard ook, maar dat maakt voor Basic Instinct niet uit. De sensuele spanning tussen Stone en Douglas blijft heerlijk om naar te kijken. Maar de film heeft veel meer te bieden dat dat. Wie is nou de daadwerkelijke killer? Een vraag die de hele film in je hoofd blijft spoken.

Top film! 4,5*

Na ruim tien jaar maar weer eens herzien. Ook na herziening blijkt dit een erg goede mysteriethriller die erg Hitchcockiaans aanvoelt.

Deze film is natuurlijk beroemd (berucht) geworden door één camerabeweging wat er voor zorgde dat iedereen de film wilde zien, maar het brengt veel meer dan dat.

Verhoeven heeft, vooral dankzij een uitblinkende femme fatale Sharon Stone, een uiterst spannende thriller weten te maken wat je van begin tot eind op het puntje van je stoel laat zitten. De ondersteunende soundtrack van Jerry Goldsmith versterkt dat gevoel nog meer en wordt naar het einde toe, net als het verhaal, steeds haastiger en grimmiger.

Als kijker word je voortdurend op het verkeerde been gezet en de film heeft een aantal onverwachte wendingen. Michael Douglas en Sharon Stone waren de juiste personen op de juiste plaats, ook zij tillen deze film naar een hoger niveau.

Al met al heeft Verhoeven met deze film niet alleen de wereld op z'n kop gezet door het expliciete geweld en een verkrachtingsscène, maar hij heeft ook een hele sterke thriller weten te creëren waar iedereen het naderhand over heeft.

4* stonden en blijven staan.

Caterine is een duidelijke narcistische vrouw en daar kan je beter uit de buurt bij blijven. Ze gebruikt duidelijk seks als wapen. Ze is doodeng met haar borderline gedrag met haar wisselende stemmingen. En ook nog een pathologische leugenaar. Ik weet zeker dat mensen zulke figuren in het dagelijkse leven ook hebben meegemaakt.

Perfect entertainment. Na de 'ik weet niet meer hoeveelste' herziening nog steeds volop genoten. Montage (van Frank J Urioste die ook bv Die Hard en Leather weapon 4 deed) die gans de film een nooit aflatend tempo bezorgt, de score van Jerry Goldsmith als begeleider van dreiging en erotiek, de fotografie van De bont als oogstrelende bonus, de regie van Verhoeven (die van 'I have nothing to hide ‘ een wereld scene maakt) ...

Scenario van Esterhaz is natuurlijk geniaal. Die drie red hearings (Roxy, Dr Beth Garner en Tramell zelf) dat constant wisselt van POV, het machtsspel van Stone en Douglas die ook steeds wisselt (nu Stone dan Douglas heeft in de scene de bovenhand), de achtergrond van Douglas is subliem in het verhaal gebracht en functioneel (van zodra hij Stone ontmoet begint hij opnieuw te roken en te drinken als metafoor voor de tocht naar de afgrond). Veel film noir motieven (femme fatale, onschuldige, noodlot, onderbewuste) zijn er ook doorheen gehaspeld, me dunkt. En dan het einde : liefde overwint. Je moet maar durven over een verhaal vol manipulatie, verraad, ontrouw.

Al veel gehoord en gezien over deze film en kwam deze gisteren toevallig tegen dus laat ik het nu eens een kans geven. Ik ben de laatste tijd wat dit soort films aan het bekijken. Ik heb me behoorlijk vermaakt met deze de nostalgische jaren 90 sfeer deed het hier ook vooral voor mij heel goed. Vond hem net ietsje te lang waardoor ik het gevoel kreeg dat het soms nogal veel van hetzelfde was. Maar verder geen spijt van is zo een film dat je eens gezien moet hebben.

Wat een topper deze film!

Nadat hij eerst de knallers Robocop (1987) en Total Recall (1990) maakte, ging Paul Verhoeven aan de slag met een heuse "whodonit" thriller met sexy inslag zoals hij dat alleen kan.

Dat alle bekende actrices de rol toendertijd afsloegen is alleen maar uitgelopen op een "nog" betere film doordat Sharon Stone Catherine Tramell IS. Zij is gewoon dit personage.

De film ziet er gelikt uit en is goed geregisseerd met onderhuidse spanning muziek van de legendarische Jerry Goldsmith.

Één en al spanning en sensatie!

De laatste samenwerking van Paul Verhoeven met Jan de Bont.

Basic Instinct voert sinds jaar en dag de beste femme fatale films-lijsten aan, en terecht. De film opent geniaal; eerst is er nog de kleur rood, daarna verschijnen er goudkleurige kubistische vormen op het scherm à la Duchamp, ondersteund door de omineuze score van Jerry Goldsmith.
Dan zien we een spiegel. Het is even puzzelen hoe de spiegel precies hangt, boven een bed. Maar vervolgens maakt de camera een onmogelijke draai en zitten we een kort moment gevangen in een optische Escher-illusie. Als de camera weer normaal staat zien we op het bed een vrijend koppel. In amazonehouding. De vrouw is onherkenbaar; haar blonde haren hangen voor haar gezicht. Niet goed is te zien of het nu haar echte haren zijn, al dan niet geblondeerd, of een pruik. Wild, als een bezetene bijna, berijdt ze de man die onder haar ligt. Haar bewegingen ogen mechanisch, alsof ze alleen maar voor haar eigen genot gaat. De rollen zijn nu omgedraaid.
Ze bindt de man met een witte sjaal vast aan de spijlen van het bed, de spanning stijgt en vlak voor het moment suprême trekt ze van tussen de lakens een ijspriem tevoorschijn en steekt nietsvermoedend haar bedpartner talloze keren door zijn hals en hoofd, waarvan er één recht door zijn oogbol en oogkas, een onmiskenbare verwijzing naar De Vierde Man.
De hele openingsscène is sowieso een hommage, in menselijke vorm, aan de meesterlijke begintitels van het tien jaar oudere De Vierde Man; de mysterieuze blondine stelt een spin voor die na de paring haar mannetje opeet (doodsteekt met haar angel, een ijspriem). Zowel de kubuspatronen als het metalen hoofdeinde van het bed hebben weg van de misleidende structuur van een spinnenweb. De sjaal waarmee ze haar slachtoffer vastbindt glijdt soepel door haar handen als een spinnendraad.
In De Vierde Man is het een kruisspin die in haar web een vlieg vangt en deze inwikkelt in zijde.
De hand van Sharon Stone op de filmposter verwijst naar dit spinnenmotief.

Blauw is de hoofdkleur. De rest is voornamelijk in beige- en goudtinten. Behalve wanneer Nick Catherine begluurt die in haar slaapkamer haar kleren uitdoet, dan is het in rood. En daar is weer een sjaal!
Het onderzoeksteam met Douglas als rechercheur Nick Curran bestaat enkel uit mannen. Tegenover deze machocultuur staan 3 vrouwen: de ongrijpbare thrillerauteur Catherine Tramell (Stone), de al even raadselachtige Roxy (Leilani Sarelle), de lesbische vriendin van Tramell, en brunette Dr. Beth Garner (Jeanne Tripplehorn), scharreltje van Nick. Sorry, het zijn er vier. Er is namelijk nog het personage Hazel Dobkins (Dorothy Malone), die in het verleden haar voltallige gezin inclusief drie kinderen met een mes omlegde, en met wie Catherine een bedenkelijke relatie onderhoudt, maar volgens haar puur zakelijk, een inspiratiebron voor een nieuwe misdaadroman.
De mannen zijn precies zoals mannen kunnen zijn: stoerdoenerij, flauwe grapjes maken, klunzigheid (Nick die per ongeluk de muziek aanzet op de pd), alles weglachen, domme vragen stellen..

Gus tegen Catherine: "Are you a pro?"
Catherine: "No, I'm an amateur."

Basic Instinct is eigenlijk een metafoor voor female angst, met Sharon Stone als vleesgeworden horror feminae; het cinematografische equivalent van Die Sünde van Franz von Stuck uit 1893, alleen mist er nog een slang om haar nek.
Prachtig shot van Tramell op haar terras met uitzicht over de oceaan: het water dat tegen de rotsen beukt terwijl Stone ad rem vragen beantwoordt van de politie, onafgebroken glimlachend als een moderne versie van de Mona Lisa.
Veelzeggend shot ook van Gus en Nick die bij een Picasso gaan staan, een misvormde vrouw, bijna hekserig, met enórme handen, zoals alleen Picasso die schilderde.
Fraaie huizen, blitse auto's, een achtervolging waar je U tegen zegt, met dank aan Jan de Bont: Stone en Douglas die gevaarlijk langs duizelingwekkende afgronden slingeren, Stone in haar Lotus die steeds verdwijnt en dan weer opduikt (ongrijpbaar) en bijna slangachtig over het asfalt glijdt.
Ook de dansscène is erg cool, in een kathedraalachtige discotheek met blauwe en roze neon.
Het erotische dansje tussen Catherine en Roxy is een knipoog naar een dansende Derek de Lint en Rutger Hauer in Soldaat van Oranje.
Aanvankelijk is Rave the Rhythm van Channel X te horen, even later gaat dat over in wat mij betreft een van de beste dansplaten van de nineties, LaTour met het nummer, hoe toepasselijk: Blue.

Basic Instinct Reboot in the Works at Amazon MGM Studios - thewrap.com

Een van mijn favoriete films.

Wat een sfeer! De dialogen, spanning en natuurlijk Sharon Stone in haar element.

Keer op keer wordt bij deze film verwezen naar de interrogation waarbij Sharon geen slipje draagt. Echter is mijn erotische highlight daar waar Michael Douglas' character Jeans character bruut pakt. Wauw!

Een meesterwerk, zo kun je deze film van Paul Verhoeven wel noemen. Een psychologische thriller, een mystery thriller, een erotische thriller... deze film is het allemaal. Sharon Stone werd wereldberoemd door deze film, en terecht. Haar rol als Catherine Tramell speelt ze met verve, en ook Paul Verhoeven zelf was naderhand zeer enthousiast over haar optreden. Haar intelligentie, koele charisma en een zekere onvoorspelbaarheid pasten perfect bij haar personage, en maakten haar rol iconisch. Haar zelfverzekerdheid viel daarbij ook zeker op. Michael Douglas is de perfecte tegenspeler en raakt langzaam geobsedeerd door Catherine. Uiteindelijk zwicht hij voor haar verleidelijke karakter.

Nog steeds de beste erotische mystery thriller die ik gezien heb!

Deze ga ik na herziening met een volle ster verhogen. Laatste keer dat ik 'm zag was alweer in 2012 en wanneer ik mijn bericht van destijds nu teruglees, denk ik toch dat ik 'm niet helemaal gesnapt heb. Wat het vooral is: dit is gewoon een heerlijke thriller. Zó zie ik ze graag. Super spannend en dat komt vooral door de schitterende rol van Sharon Stone. Misschien wel een van de meest interessante vertolkingen in een thriller die ik me kan heugen. Heel sexy en verleidelijk, waardoor je begrijpt dat Michael Douglas' personage half-gehypnotiseerd rondloopt, maar waardoor je haar ook nooit kan vertrouwen. Het spelletje dat gespeeld wordt is in ieder geval fascinerend en de erotische scènes voegen ook echt wat toe aan de spanning en de complexiteit van de personages. Heerlijke vertolkingen (niet alleen van Douglas en Stone, maar ook van Jeanne Tripplehorn, George Dzundza en Leilani Sarelle), fijne stijl en van begin tot eind meeslepend, met ook een climax die niet teleurstelt.