Basic Instinct (1992)

Overschatte film. Dat actrices zich leenden voor deze film zal wel komen omdat er minder rollen voor vrouwen dan voor mannen zijn. Voor mannen is dit natuurlijk erg spannend: een vrouw die met haar lichaam de rechercheurs in verwarring wil brengen en een relatie met een vrouw heeft - sexy hoor, twee vrijende vrouwen, en met een priem een blok ijs bewerkt.

Het camerawerk van De Bont is erg esthetisch ja. Doet me wat dat betreft denken aan The Game: als je er maar genoeg geld, sex en dure shots in pompt vindt het publiek het vanzelf mooi.

Zo, ik heb gesproken.

Deze film gekeken op een verjaardagpartijtje toen ik een jaar of 14 was; dat vonden we toen allemaal wel spannend (met name de erotische scenes natuurlijk). Later nog een keer gekeken, en hoewel de film een aantal memorabele scenes bevat ben ik verbaasd over de hoge score (hij zit hier tegen de top 250 aan); zo bijzonder is deze film toch ook weer niet?

2,5*.

Goeie film wel hoor.

Had er misschien iets meer van verwacht, vond hem ook niet zo heel spannend.

Maar het verhaal zit goed in elkaar, en er zaten leuke scene's in.

Acteren was ook goed.

Vond het allemaal wel goed, maar ik had ook niet zoiets van geweldig.

Wel beter dan de gemiddelde misdaad/thrillers, dus bij deze krijgt de film 4*.

Een van mijn favoriete films!

Super spannend, erotisch en opwindend,

maar genoeg over Sharon!

Dit is, denk ik, de beste Amerikaanse film van Verhoeven en de enige echt goede film van Stone,

hier teert ze feitelijk nog steeds op, want wat heeft ze er na nou eigenlijk nog voor moois gemaakt?

Deze film heeft alles wat een goede Hollywoodblockbuster voor volwassenen moet hebben:

Spanning, sex, een held met een iets wat duister verleden en een foute doch onweerstaanbare vrouw.

Spannend en zenuwslopend tot het einde!

(Jammer van het vervolg.)

5 sterren!

Goed plot. Maar ik kan me niet vinden in de karakters in deze film. Ik vind ze over the top. Sharon Stone als geheimzinnige, oversexte, agressieve diva. Michael Douglas die constant rondloopt alsof hij 1 of andere sexuele vulkaan is die op uitbarsten staat. Ik vind het net iets te. Voor de rest wel een goede film om naar te kijken. Het einde is ook superspannend. Je blijft twijfelen tot aan het einde of ze het nou wel of niet gedaan heeft. Dat zit goed in elkaar

Spannende en sensuele thriller met Douglas en de mooie Stone. Geen meesterwerk maar nog steeds oke. Verhoeven bewijst zichzelf. Goed.

Heb hem gezien in de cinema destijds, heb thuis de DVD liggen en vind dit nog altijd een erg spannende thriller vol dubbelzinnigheid en toespelingen. Douglas acteert sterk als de zenuwachtige Curran en Stone is zalig als "smart bitch". Onvoorspelbaar verhaal die de me voortdurend, en tot groot genoegen, op het verkeerde been zette . En dan die mysterieuze muziek, inmiddels een klassieker. Vooral die mengeling van gevaar en seksuele aantrekking was sterk gebracht en helemaal naar mijn zin. Als je een bloedmooie vrouw kon neuken terwijl je het risico loopt een ijspriem in de rug te krijgen : zou dat je tegenhouden om alsnog te neuken??

Classy thriller die nooit verveelt. De film vliegt door de bocht, eigenlijk ook wel uit de bocht met al dat vele bloot, maar goed dat is ook eigen aan Verhoeven zullen we maar zeggen. Het einde vond ik wat tegenvallen en dat Beth er veel meer mee te maken heeft, was ook al snel obvious.

Wel, ik heb Basic Instinct 2 eerder gezien dan deze en die vond ik nogal vreselijk slecht. Ik begon dus met een bang hartje aan het eerste deel. Vooral omdat deze film toch eerder bekend staat om de poes van Sharon Stone dan om zijn kwaliteit. Maar tegelijk zat ik ook met een 'slechter-kan-niet-gevoel'.

En dat gevoel bleek juist want Basic Instinct is pakken beter dan zijn sequel. Het verhaal laat zichzelf aan een goed tempo en redelijke spanning opbouwen zodat het een om aangenaam te volgen thriller wordt. De twisten en mystiek vielen in mijn smaak, vooral het constant gewissel van verdachten vond ik spannend neergezet. Verder is alles op redelijk niveau. Camerawerk, acteren, score.

Goed om eens een keertje gezien te hebben omdat het toch wat een cultstatus heeft.

***

Ik heb een jaar of 12 geleden deze film ooit eens een keer gezien en afgelopen zondagmiddag was de tweede keer. Ik was erg benieuwd naar wat ik er nu van zou vinden en ik moet zeggen dat het wel een aardige film is. De film is natuurlijk enorm bekend vanwege de benenscène van Stone, maar is verder wel degelijk. De film is redelijk spannend en Douglas doet het ook wel aardig. Stone vondik verder niet zo goed en Verhoeven zou Verhoeven niet zijn als hij de film niet zou voorzien van een behoorlijke hoeveelheid erotische scenes. Hoewel ik niet onder de indruk ben, is het allemaal wel vermakelijk en onderhoudend, dus een voldoende kan er zeker wel vanaf, maar meer zal er echter nooit inzitten.

3,0*

Na allerlij Paul Verhoeven-blockbusters werd het nu een keer tijd om van de Amerikaanse kant Basic Instinct te zien. En dat was toch ook echt een erg goede, spannende meeslepende film en waar het genre erotische thriller begon. Paul Verhoeven weet deze film ook zo geheimzinnig en onvoorspelbaar mogenlijk te maken, ook al heb je in het begin al het donkerbruine vermoeden dat Sharon Stone gewoon de moordenaares is. Vond het duo echt fantastisch eigenlijk. Sharon Stone was lekker subtiel en ijskoud als de mysterieuse Cathrine en Michael Douglas liet zich hierin opnieuw weer van zijn beste kant zien als de cynische maar slimme agent Nick. Die eigenlijk aan alle kanten gemanipuleerd word en dat je toch ondanks je al iets vermoed, erg benieuwt bent naar het einde.
Elk minuut staat er wel bijna een verrassing te wachten in Basic Instinct.

En het einde hakt er zeker in, bij het zien van de hoes denk je al meteen: de dader is Cathrine, maar Verhoeven weet ons weer te verkeerde richting in te slaan en het zo te maken dat Cathrine ook gewoon onschuldig kan zijn en der lesbiesche vriendin of gewoon een mannelijke moordenaar erachter kan zitten. Maar, al die tijd was het gewoon Cathrine en Douglas is eigenlijk de volgende toekomstige slachtoffer.

Ijzersterke film van Verhoeven. Wat mij ook opviel is dat Basic Instinct best nog hier en daar te vergelijken is met De Vierde Man. Beetje hetzelfte mysterie over een vrouw. Maar dit was in ieder geval een ijzersterke recht voor zijn raap film.

4,0*

Basic Instinct is een zeer goede thriller die blijft boeien. Zeer goed acteerwerk van de 2 hoofdpersonage's. Op het einde was ik wel echt benieuwd wie nou de dader was. Uiteindelijk kom je er op een nogal vage manier achter als je het mij vraagt.

Maar over algemeen is dit een prima film.

Prima erotische thriller met een zeer boeiend en ook spannend (ook vanwege de erotische momenten) verhaal. De cast deed het met Michael Douglas en Sharon Stone prima. De laatst genoemde stal natuurlijk ook de show (iedereen zal zich wel de ondervraging scene herinneren) en zag er ook uitermate sexy uit.

Spannend.

ik verwachtte op voorhand niet al te veel van Basic Instinct. De oh-kijk-eens-hier-scène kende ik natuurlijk, en ik verwachtte dat de film vooral daar op zou teren. Niets is minder waar.

Het plot biedt - enigszins verrassend - voldoende suspense. Vanaf de introductie van Catherine Tramell denk je: "Ah ja, zij heeft het natuurlijk gedaan." Maar Paul Verhoeven brengt het zo dat je na een tijdje aan alles begint te twijfelen.

Hij is ook zo slim geweest om genoeg seks en bloot te tonen zodat je als kijker in zekere mate afgeleid bent. Het plot lijkt daardoor intelligenter dan het in feite is.

Michael Douglas past uiteraard in dit soort rollen. Hij is goed, maar wordt wat mij betreft weggespeeld door Sharon Stone, die fantastisch staat te acteren als femme fatale van dienst. Zelden een actrice zoveel seks zien uitstralen.

Jeanne Tripplehorn valt bij dit duo wat uit de boot, maar heeft gelukkig niet geweldig veel screentime.

Op BluRay ziet Basic Instinct er helemaal niet uit als een film van 20 jaar, maar eerder als een van 2 jaar - enkel het kapsel van Tripplehorn verraadt de leeftijd. Het ziet er allemaal strak en modern uit. De muziek is wat cliché, maar daardoor niet slecht. De rijkelijk aanwezige seksscènes zijn weinig verhullend, maar blijven stijlvol.

Zeer goed.

4

Basic Instinct is een van die films waar ik al heel vaak stukken van langs heb zien komen, maar die ik nog nooit compleet heb gezien. Gisteravond is het er dan toch van gekomen.

Ik kan concluderen dat dit een erg spannende en boeiende thriller is. Michael Douglas doet het goed maar ook Sharon Stone die, een erg mysterieus personage prima neerzet. Het verhaal is eigenlijk vrij simpel, maar toch weet de film er een prima resultaat uit te halen. Tuurlijk denk je aan de ene kant: ''het ligt té voor de hand dat Catherine het gedaan heeft'' maar eigenlijk heb je verder dan ook geen flauw idee wie het wel kan zijn, dus ga je eigenlijk vanzelf toch maar weer een beetje in geloven dat Catherine er meer van weet. Het was dan ook een complete verrassing voor mij toen bleek wie het gedaan had. Dus de film heeft me eigenlijk het hele speelduur geboeid. Het einde vind ik dan wel weer een beetje vreemd, maar het lijkt me dat dat geen verdere betekenis heeft...

Al met al is dit een zeer geslaagde film in zijn genre. Verveelt absoluut niet en er zit best wel wat spanning in. Dit in combinatie met het sterke acteerwerk en de muziek levert een goede film op.

3,5*

Edit: ben er net achtergekomen dat Catherine uiteindelijk toch de moordenaar blijkt te zijn. Ik dacht dat het einde een beetje humoristisch bedoeld was ofzo, maar ik lees nu op Wikipedia dat zij het toch zou zijn. Hoe zit dat nou?

The fuck of the century. Toch frappant dat zoiets aan de film kleeft, terwijl er binnen vijf minuten op zeer agressieve en vrij expliciete wijze een ijspriem door een neus wordt geboord. Enfin, een whodunnit die het daar eigenlijk niet eens van hoeft te hebben. Ook met de kennis van hoe de vork in de steel zit, blijft de film vrij gemakkelijk overeind.

Soepel en strak geïntegreerde intrige kleuren de plot, maar het haalt ook veel energie uit z'n dialogen. Staat de cast elkaar niet af te snauwen of te sarren, dan staat de één de ander wel uit te dagen. Dat prikkelende sfeertje wordt nog eens versterkt door de specifieke score. Zeker op rustige momenten absoluut van toegevoegde waarde.

Sharon Stone is verleidelijk, maar krijgt het moeilijker als er meer gevraagd wordt. De arrogante kop van Douglas is geknipt voor dit soort rolletjes en Dzundza, hij wordt nog wel eens vergeten, is gewoon een erg fijne sidekick. Gezeteld in Frisco, dus een straatrace is verplichte kost en dan neem ik de malle scène in de club wel voor lief.

Verhoeven blijft iets houden van een veertienjarig jongetje, en dat is tegelijkertijd zijn grote kracht, en zijn beperking. De fascinatie en angst voor vrouwen, doortrokken met (machts-)wellust: Verhoeven giet het hier in de vorm van een natte droom van datzelfde jongetje. En omdat ook in de meeste mannen die veertienjarige blijft sluimeren, om van tijd tot tijd de kop op te steken, is Verhoevens lompe directheid, zijn brutale en provocerende stijl, wel degelijk effectief.

Iemand noemde de Penthouse ooit 'een blad met meer dan gemiddelde belangstelling voor de vrouwelijke opperhuid', en ook Verhoeven zit er graag dicht op. Is die oppervlakte genoeg om 'basic instincts' aan de dag te laten komen? Vast wel, en moet je deze film niet willen beoordelen op wat het gewoon niet in huis heeft. Niet eens in huis wil hebben zelfs, misschien.

Maar ik heb toch het gevoel dat Verhoeven uit zijn eigen kader lang niet alles haalt wat er in zit. Het scenario van de film noir achtige thriller, met min of meer expliciete referenties aan Hitchcock en diens bewonderaar De Palma, zou voldoende moeten zijn om hier wat leuks van te maken. Maar het is misschien juist die uitgesproken bluf van Verhoeven, de vuilbekkerij, de opgelegde stoerheid, die uiteindelijk wat gaat vervelen, een beetje doodslaat.

Douglas doet zijn best, maar blijft qua karakter een beetje bungelen. Hij is gewoon niet ambivalent en donker genoeg. En Stone? Tja. Het zal deels een kwestie van smaak zijn, maar in mijn ogen heeft haar schoonheid iets glads, iets fotomodellerigs. Ook zij mist het ambivalente, maar dan in andere richting.

Het is gewoon niet een stel dat wil broeien, daarvoor blijven de kapsels ook net even te goed in de plooi; en ook de - voor een publieksfilm - tamelijk expliciete sexscènes houden iets gemaniëreerds, iets steriels. De nagelsporen op de rug van Douglas gaan lang niet diep genoeg, om echt pijn te doen.

Het 'gevaarlijke' basic instinct is hier net iets te aantrekkelijk, te lekker zeg maar. Lekker, maar dan wel als een ijslolly. En die zijn uiteindelijk altijd nogal waterig.

Deze film was een grote hit in 1992 herinner ik me nog. Het is ook een beroemde film die ik nog nooit gezien heb. En het is een hele slechte film. Er is namelijk iets heel vervelends met deze film. Hij is erg commercieel. De doelgroep is namelijk erg duidelijk. Geil en niet te snugger. Alle stappen in de film zie je al mijlen ver van te voren aan komen en alle vrouwen zijn sterk geïnspireerd door opblaaspoppen. En dan is het erg vervelend als je naar deze film kijkt en niet bij de doelgroep wil horen.

Passion Kills

Basic instinct is één van de klassiekers die Paul Verhoeven door de jaren heen heeft voortgebracht. Velen zal de verhoor scené, kloon of een parodie hierop, wel bekend voorkomen zonder dat ze de film zelfs ook maar gezien hoeven te hebben. Ook ik behoor tot deze groep mensen, omdat ik direct wist wat er hier stond te gebeuren. Na het bezien van het complete plaatje was ik niet teleurgesteld, maar werden mijn verwachtingen niet volledig ingelost.

Want hoewel deze titel zeker zijn charmes heeft had ik persoonlijk wel meer verwacht omdat met name het acteerspel van Stone -hoewel sterk- er wel erg dik boven op ligt. Als buitenstaander was mij namelijk al direct duidelijk dat zij de moordenaar moet zijn en hoewel het begrijpelijk is dat Douglas volledig in haar avances op gaat en hierdoor niet meer helder denkt is het opvallend dat haar gehele omgeving een loopje met haar neemt. Het is namelijk meer dan duidelijk dat mevrouw puur en alleen bezig is om de boel te manipuleren en daardoor des te ongeloofwaardiger dat iedereen hierin met haar meegaat. De plottwists die er voorbijkomen zijn bedoeld om de kijker op een dwaalspoor te brengen, maar konden mijn vooroordelen niet wegnemen waardoor het eerste voorgevoel wat ik kreeg, in stand bleef. Toen deze bleek te kloppen -waarbij de signalen overigens echt niet onder stoelen of banken gestoken werden- wist de slot scené ook geen indruk meer op mij te maken.

Wat wel indruk maakt is de sensualiteit die hier neergezet wordt want deze is -hoewel soms wat aangedikt- ijzersterk te noemen. De vele seks scenés zijn daarnaast ook mooi en erotisch in beeld gebracht en deze verschillende romances zijn stuk voor stuk als de 50 tinten grijs van de jaren 90' te betitelen.

Het moge duidelijk zijn dat de status van Basic instinct hoofdzakelijk aan dit soort elementen te danken valt, want voor het script zelf hoef je hier niet naar te gaan kijken. Dit doe je voornamelijk vanwege de zojuist aangehaalde elementen. Ook niet eens zozeer vanwege de verschijning van Stone zelf; want hoewel haar acteerspel -en lichaam - erg goed waren, vind ik haar gezicht niet heel bijzonder te noemen. Prima uit te zitten iets te lange titel, die je niet tegen hoeft te vallen als je hem maar kijkt voor zijn aankleding, en niet al te veel verwacht van de inhoud.

3,5*

Basic Instinct is een film die twee sterke punten heeft. Goed acteerwerk en dan vooral door Michael Douglas en Sharon Stone. En we hebben in deze film erg sterke muziek van Jerry Goldsmith. Maar verder kon deze film me niet echt overtuigen.

Michael Douglas acteert goed als Nick Curran maar de show word gestolen door Sharon Stone als Catherine. Stone zet een erg vreemd personage neer die je constant op het verkeerde been zet. Een apart maar ook een leuk personage wat dus goed word vertolkt door Sharon Stone.

Op de een of andere manier vond ik deze film erg langdradig. De twee uur die deze film duurde leken er wel 4. Het verhaal is leuk verzonnen. Een vrouw die schijnbaar ervan geniet mensen te manipuleren en te vermoorden en vind het ook nog eens leuk om een boek over te schrijven. Alleen de uitwerking vond ik wat minder. Het duurt allemaal veelte te lang. De film is dan ook erg langdradig.

In deze film zitten veel erotische scènes. Dit had van mij wel wat minder gemogen. Ik begrijp dat in een film zoals Basic Instinct veel van dat soort momenten in moeten zitten. Maar er word naar mijn idee toch wel erg veel de nadruk opgelegd. Op een gegeven moment heb je het ook wel weer gezien.

Het verhaal van de film vind ik ook een beetje warrig en is op het einde ook moeilijk te volgen. Ook zijn sommige rollen van personage ook niet helemaal duidelijk. Bijvoorbeeld was me niet helemaal duidelijk wat de rol van die vriendin van Catherine was. Waarom wou die vriendin Nick op eens vermoorden ? De film word naar mijn idee een beetje onnodig ingewikkeld gemaakt.

De grootse troef van Basic Instinct is de muziek van Jerry Goldsmith die echt voor erg goede muziek zorgt bij deze film. Aan Goldsmith heeft het niet gelegen dat ik deze film wat minder vond.

Al met al vond ik Basic Instinct een beetje een vreemde film die ik niet helemaal begrijp. In ieder geval heb ik mij met Basic Instinct niet vermaakt en was deze film voor mij een lange zit. Soms heb je dat wel eens, dat een film je gewoon niet aanstaat.

2 sterren voor deze film.

Sterke erotisch geladen thriller, uitgegroeid tot een blockbuster niet in het minst omwille van één verleidingsscène, vaak achteraf gekopieerd en zelfs ...geridiculiseerd.

Vond het erg commercieel en eerder matig. Sharon Stone zette wel een grote stap naar wereldberoemdheid.

Destijds was er heel wat protest, enerzijds van groepen die vonden dat er te veel bloot in zat, anderzijds van holebi's die vonden dat biseksuele en lesbische vrouwen als gestoord werden voorgesteld. Er was heel wat aandacht voor de scène met de ontkruiste benen. Uiteindelijk bleek het gewoon een goede thriller te zijn.

In het begin krijgen we een moord te zien door een blonde vrouw. De vraag rijst: is het Catherine (Sharon Stone) zelf of een brunette met een pruik? Tot kort voor het einde lijkt de tweede optie mogelijk, met Beth (Jeanne Triplehorn) als moordenaar. Dat gelooft de politie ook, maar de ijspriem onder het bed maakt duidelijk dat Catherine wel degelijk de moordenaar is. Dit is een van de weinige thrillers waarin de moordenaar er ongestraft mee wegkomt. Het enige twijfelachtige punt aan de plot is wanneer Beth haar handen in haar zakken stopt terwijl Nick (Michael Douglas) een pistool op haar richt.

Het onderliggende motief is de strijd tussen de seksen. Volgens een joods-middeleeuwse legende weigerde Lilith, de eerste vrouw van Adam, onder hem te gaan liggen. Voor Catherine geldt hetzelfde. Zij ligt bovenaan, met de ijspriem als fallussymbool. Ze doorbreekt het traditionele rolpatroon van de onderdanige vrouw en gebruikt haar seksualiteit om de weerloze man te domineren en te manipuleren. In de scène met de ontkruiste benen zie je de zwaarlijvige sheriff (Jack McGee) die niet langer de ondervraging leidt, maar haar alleen nog kan aangapen.

Er zijn invloeden van oude misdaadfilms: Hitchcock, film noir en de femme fatale. San Francisco was ook de locatie van The Maltese Falcon en Vertigo. We zien lange camerabewegingen, kikkerperspectief, schaduwen, weerspiegelingen, namaak-Picasso... De bedwelmende muziek van Jerry Goldsmith is beïnvloed door Bernard Herrmann.

Gek genoeg nog nooit gezien, al staat deze film in het collectieve geheugen gegrift vanwege de scène met de ondervraging van Stones karakter. Omdat ik dergelijke films probeer af te lopen, maar ook omdat ik het hele oeuvre van Verhoeven wil zien, dus maar eens opgezet.

Grote kracht van de film is natuurlijk het psychologische spel, en met name Sharon Stone zet sterk een karakter neer dat bedreven is in dat spel en er flink lol in heeft. En met de gave om op het juiste moment het juiste te zeggen om de spanning alleen maar groter te maken. Zo'n moment bijvoorbeeld waarbij Douglas zegt dat ze hem wellicht niet zo goed kent, omdat hij nogal onvoorspelbaar is, waarbij zij hem net voor is met het zeggen van dat woord "onvoorspelbaar". Erg sterk.

De muziek is voor een groot gedeelte standaard thriller, waarbij je kan horen wanneer het spannend moet zijn. De openingsmuziek is wel erg sterk, en komt gelukkig ook een aantal maal voorbij. De beelden zijn wel vrij standaard registrerend. Wel kundig, gezien de moordscène en natuurlijk de beruchte scène tijdens de verhoring, waarbij ook flink ingezoomd wordt op het zwetende gezicht van een corpulente agent.

Plot dus behoorlijk sterk, audiovisueel had wel beter gekund. 3*.

Monument.

Maar weer eens herzien, en het blijft toch een genot om naar te kijken, ook al weet je nog precies hoe het afloopt. Eigenlijk niets van de kracht verloren gegaan over de tijd heen. De interacties tussen Douglas en Stone dragen de film, met aanvulling van hun sidekicks. Het mysterie dat eromheen ligt is, hoe vreemd het ook misschien klinkt, eigenlijk het zwakste punt in het geheel.

Visueel ook erg goed, hoewel wel een beetje gemakzuchtig. Vind ik nu, een jaartje of tien geleden was ik er meer van onder de indruk.

Iets beter dan in gedachten. Ik had me de eerste keer waarschijnlijk wel wat gefocust op het boek. En dat is in de filmwereld nooit een goed idee. Basic Instinct is gewoon goed gemaakt, ietwat gedateerd ondertussen maar verder toch nog een spannende thriller met film-noir momenten. En sterke muziek. Jerry Goldsmith noemde het zelf al één van z'n beste scores.

Thriller van de bovenste plank, mede door de geweldig mysterieuze sfeer rondom Stone. Zij zet haar personage vlijmscherp en erotisch neer, waardoor grotendeels door haar de enorme spanning in deze film wordt gecreëerd. Vooral in het laatste halfuur weet je niet meer wat je moet denken en verandert voor je gevoel telkens de dader om je vervolgens aan het einde van de film weer een flinke klap in je gezicht te geven. IJzersterk stukje film.

Ijzersterke thriller van Nederland's eigen Paul Verhoeven. Een heerlijke nineties vibe, een arrogante Douglas op een zwak punt in zijn leven en een beeldschone, sluwe Stone.

De "brutale lustmoord op de gevierde rockster" word je als kijker direct al gepresenteerd. Je weet dat je hier op zoek bent naar een dader, je zag een blonde vrouw, maar meer weet je eigenlijk nog niet. Hier begint het genoemde web waar onze detective zich in bevind al direct te vormen! Vanaf de openingsscene zit je dan ook op het puntje van je stoel en probeer je de feiten op een rijtje te zetten.

Verhoeven weet de personages perfect neer te zetten en te presenteren. Je leeft mee met douglas en je houd stone nauwlettend in de gaten. De chemie tussen hun twee is van een zeer hoog niveau en weet de hele flm te boeien. Naar mijn mening is dit 1 van de beste thrillers aller tijden. Ondergewaardeerd, zoals meerdere films van Verhoeven. Het Nederlandse is uiteraard wel gewoon zichtbaar in het aanwezige bloot. En wat was dat toch voor een belachelijk slechte fotoshop van een bruinharige elisabeth naar de blonde elisabeth in het data-base systeem van de politie?! Die zie ik maar even door de vingers.

Na dit deel ook besluiten om deel 2 te gaan kijken, is wel iets wat ik afraad. Teleurstellende film, jammer dat Stone haar naam hieraan heeft geleend om schijnbaar te cashen.

Nu Elle in de bioscoop draait heb ik een paar films van Verhoeven herzien en dit is wat mij betreft één van zijn beste. Heerlijk broeierig sfeertje, met goede rollen en een paar onvergetelijke scènes. Achteraf bleef ik - misschien wel zoals het hoort - met een aantal vragen zitten, en het spreekt voor de film dat er waarschijnlijk geen eenduidige antwoorden zijn (maar iedereen zeker weet dat zijn/haar mening de juiste is). Want wie heeft het nu gedaan? Was het Catherine, Elisabeth, of spanden zij toch samen? En zet deze film nou een beeld van sterke vrouwen neer, of alleen van zwakke mannen? Hoe dan ook, wat mij betreft een sterke erotische thriller! 3,5*

“You know I don't like to wear any underwear, don't you, Nick?”

Wat een ongelooflijke sterke film blijft dit toch. Verhoeven levert vakwerk af en maakt met Basic Instinct een film vol spanning, mysterie, seks en zwarte humor. De grote ster is natuurlijk Sharon Stone en man, wat een indrukwekkend staaltje acteerwerk. Met of zonder kleren, ze spettert van het scherm en maakt van Catherine Tramell een femme fatale for the ages.

De erotische spanning tussen Stone en Douglas is ongeëvenaard en net zoals Douglas raak je gelijk in de ban van die mysterieuze Catherine. De eerste kennismaking met Tramell die rustig op een stoeltje naar de oceaan zit te staren is briljant. Door die stem en blik van Stone lijkt het wel of de temperatuur in je woonkamer ook gelijk een paar graden stijgt. De temperatuur die bij de verhoorsessie tropische waardes zal bereiken. Het moordmysterie werkt ook erg goed en alhoewel je het einde een beetje aan ziet komen, blijft de spanning omdat je niet weet wat Catherine gaat doen. En de muziek is geniaal. Minpunt is wel Tripplehorn die een wat kleurloos type speelt en geen enkel moment weet te imponeren. Een kleine oneffenheid in een voor de rest heerlijke film. Een kroonjuweel op het palmares van Paul Verhoeven.

Aardig tijdje gekeden dat ik deze zag, weerhield me er niet van een goeie 4,0 sterren te geven.

Het is gewoon een klassieker geworden. En dan met name natuurlijk door de welbekende Sharon Stone 'benen wijd' scene. Het gezweet erbij van de agenten die haar ondervragen met het hele sfeertje erbij. Wat een topscene. Grappig en tof.

Maargoed Douglas speelde prima, het verhaaltje is ook wel te pruimen. Maar wat de film het beste maakte was Stone. Een van de beste vrouwelijke rollen, die ik ooit gezien heb.

Dat wist ik nog. Ga hem zeker nog eens zien, welverdiende 4,0.