Meningen

Geweldige film!!! Ik blijf E.T. altijd een geweldige film vinden. Dat komt vooral door de goede effecten en de goede muziek want aan goede acteurs ontbreekt het heel erg in deze Spielberg. E.T is en blijft de leukste Alien die ik ooit heb gezien. Geweldige film, Goede effecten, Matig geacteerd, Heel erg goede muziek, redelijke locaties en goed verhaal.

Erg leuke film. Zoals hier al meer gezegd is heeft de film wel wat weg van de jeugdfilms uit de jaren '80 en dan met name E.T. en The Goonies (twee van mijn favoriete films aller tijden).

De found-fotage stijl is wel een beetje hinderlijk maar ik denk dat de film veel minder goed zou hebben gewerkt als ze dat niet hadden gedaan. Creatieve oplossing voor het lage budget.

De CGI-effecten zien er ook nog best goed uit. En de soundtrack vond ik ook wel gaaf.

Al met al leuke kinderfilm. Maar wel een beetje traag tempo.

Mijn tweede Mario Bava-film en de eerste Giallo die ik van hem zie.

Een oude gravin wordt vermoord en haar man is spoorloos verdwenen. Een erfgenaam komt de baai opeisen. Al snel ontstaat er een spoor van moorden rond de baai.

Het verhaal komt al meteen opgang met een ijzersterk begin. Op een erg slimme manier worden de moorden gebracht en volgt - zoals de titel al zegt - een kettingreactie. Hoewel veel aspecten van de film nu door Amerikaanse Slashers zo vaak zijn gebruik dat ze als clichés worden gezien, komt het hier allemaal nog fris en origineel over.

Omdat ik gewend ben de Engelse dub te kijken bij Argento's films (hier spelen ook vaak Amerikaanse en Britse acteurs in) heb ik dat hier ook maar gedaan. De Amerikaanse dub is erg degelijk, in tegenstelling tot wat gebruikelijk is bij Italiaanse films. Het acteerwerk was ook goed, beter dan van de meeste Slashers.

Door het lage budget werd Bava gedwongen om zijn eigen Cinematograaf te zijn. Visueel is de film dan ook echt schitterend. De cinematografie is erg sterk, sommige shots zien er briljant uit. Het kleurgebruik is erg sfeervol en doet de film aanvoelen als een zomeravond. Omdat er eigenlijk geen bos was op de filmlocatie zijn de meeste scènes in een klein stukje plantsoen geschoten, waarmee Bava de illusie wekt dat het een bos is.

De kills zijn lekker bruut en de gore ziet er erg goed uit. De special effects zijn dan ook verzorgd door niemand minder dan Carlo Rambaldi.

De film was duidelijk een grote inspiratiebron voor de Friday The 13th-films. Een aantal kills uit Friday The 13th: Part 2 zijn zelfs nagenoeg identiek, shot voor shot nagedaan.

Dario Argento zou de film zo goed hebben gevonden dat hij de filmrol van zijn lokale bioscoop had gestolen. Christopher Lee zou tijdens de Britse première uit de zaal zijn gelopen omdat hij de film te gewelddadig vond (iets wat ik me niet voor kan stellen).

Vind het op zich jammer dat er meer dan 1 moordenaar is en de continuïteit van de nachtscènes laat ook een beetje te wensen over (dan is het pikdonker en dan ineens weer schemer). Het einde voelt ook heel onwerkelijk en absurd aan, alsof het een alternatief is.

Alles bij elkaar is Reazione a Catena een erg vermakelijke Giallo met een prima verhaal, sterke kills en mooie beelden. Ben erg benieuwt naar Bava's andere gialli.

"On your feet, maggot!"

Gebaseerd op de manga All You Need Is Kill van Hiroshi Sakurazaka. Op het eerste gezicht is Edge of Tomorrow een soort mix van Groundhog Day en Independence Day (en ook een vleugje Starship Troopers) maar dat valt wel mee. Uiteindelijk is het toch een erg orgineel concept, al is het alleen al omdat hier (in tegenstelling tot Groundhog Day) wel uitgelegd word waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren.

Waar in het begin een aantal erg grappige komische momenten in de film zitten ontpopt de film zich aan het einde tot een geslaagde serieuze actiefilm.

Cruise acteerde goed en wist zowel een paar komische momenten als alle serieuze momenten goed te spelen. Van arrogante media-soldaat tot de uiteindelijke geharde rekruut die de wereld moet redden. Blunt was een goede tegenspeler als "Full Metal Bitch" Rita, die heel toevallig de zelfde naam heeft als Bill Murray's tegenspeler in Groundhog Day.

De muziek is in orde. De cinematografie is wel goed al vind ik de actieshots soms iets te lang en te schokkerig. De CGI is helemaal in orde. Het word nergens te nep en je kunt al duidelijk merken dat de computer-effecten zich hebben evolueert, het is al lang niet meer zo nep als tien jaar geleden, maar on-camera blijft natuurlijk altijd beter. En dat wisten de makers van de film ook want er zitten een hoop goede stunts in en de film is deels op locatie opgenomen.

Ook een compliment voor de filmmakers dat ze zoveel bijna identieke shots hebben kunnen opnemen.

Al met al is Edge of Tomorrow een erg vermakelijke film. Een van de beste van afgelopen jaar.

"You will soon be a King, you must start to think like one, any man can kill, only a King can give life!"

Als Rodrigo Diaz de Vivar Moorse leiders hun vrijheid schenkt, met het doel om vrede te stichten tussen de Christenen en Moslims in Spanje, word hij beschuldigd van verraad. Hij moet voor de koning verschijnen en zelfs zijn aanstaande schoonvader maakt hem uit voor een verrader. In een duel om de eer van zijn vader dood hij zijn schoonvader en zorgt er voor dat zijn aanstaande vrouw, Jimena, word verscheurt tussen liefde en haat. In een duel tussen Aragorn en Castille moet Rodrigo zijn trouw aan de koning zien te bewijzen, de winnaar krijgt de stad Calahorra. Spanje kan nu echter geen onderlinge ruzies gebruiken, aangezien de Arabische emir Ben Yussuf vanuit het zuiden optrekt.

De film is af en toe een beetje traag, vooral in het begin, en sommige dingen worden een beetje gehaast. Ook is het acteerwerk soms net wat te theatraal. Maar dat is allemaal makkelijk door de vingers te zien. De film is voor die tijd nog lang niet zo gedateerd. Prachtige opnames op locatie in Spanje (waar de veldslagen ook echt hebben plaatsgevonden), Italië en in een filmstudio in Rome.

Charlton Heston speelt een erg sterke hoofdrol als El Cid, een echte held weer. De romance werkte op zich goed en dat ter wel Heston en Sophia Loren het erg slecht met elkaar konden vinden op de set (Heston weigerde zelfs haar in de ogen te kijken). Herbert Lom was dan weer een beetje over-the-top stereotype als Yusuf, maar op zich niet slecht. Verder waren ook Raf Vallone, John Fraser, Gary Raymond en Douglas Wilmer sterk in hun rol.

In hoeverre de film historisch correct is weet ik niet. Sommige dingen zijn natuurlijk duidelijk geromantiseerd en vrijwel alles wat bekend is over Rodrigo Diaz de Vivar berust op legendes. Toch komt de film enorm overeen met wat er zoal te vinden is en zijn de grootte historische gebeurtenissen een feit. Mooren en Spanjaarden vochten daadwerkelijk gezamenlijk tegen Ben Yussuf. Er zijn diverse pogingen geweest om Ridder Rodrigo heilig te verklaren, maar de paus weigerde dit vanwege zijn soms brutale gedrag en zijn opportunistische houding tegenover de moslims.

Heston was zelf niet tevreden met de uiteindelijke film en vond het slecht van Anthony Mann dat hij alle veldslagen zelf heeft opgenomen.

De film is net als voorgangers als Ben Hur en de onlangs verschenen The Hateful Eight opgenomen in 70mm (waarschijnlijk zelfs met precies de zelfde lenzen). De film was dan ook een lust voor het oog. Briljant opgenomen op prachtige locaties. De muziek van Miklós Rózsa was weer bijzonder episch en voegt ook echt wat toe. Vooral het einde, waar El Cid begeleid door orgelmuziek, met een pijl in zijn borst voorop het leger uitrijd is fenomenaal. De veldslagen met honderden figuranten zijn fantastisch opgenomen en de kostuums en attributen waren erg sterk (al heb ik niet het idee dat de maliënkolders echt waren).

Ondanks dat de film niet altijd even sterk is, soms een beetje theatraal, sommige scenes wat te langgerekt en andere juist te gehaast (de laatste veldslag voelt bijvoorbeeld echt afgeraffeld aan), vond ik El Cid een meesterlijk historisch epos. Een schitterend verhaal over de middeleeuwen verteld op een epische manier in fenomenaal 70mm. Tegenwoordig met IS, lijkt de film ook wel weer actueel geworden (Christenen en Moslims vechten zij-aan-zij tegen het in zwart gehulde Arabische kwaad).

Aanrader. De 3 uur meer dan waard.

Na Mariken van Nieumeghen maakt Jos Stelling opnieuw een Middeleeuws drama met grotendeels amateurs. Dit keer echter wel met een iets hoger budget en dat merk je wel.

Elckerlyc (letterlijk: Alleman) verhaalt over een oplichter en dief die door listen en bedrog macht en rijkdom wil vergaren. Nadat zijn liefde door een zot is gedood verlijd hij een kasteeldame en vergaard grote macht. Hij laat een marteltuig ontwerpen dat op vijf verschillende manieren kan doden en dwingt een schilder zijn beeltenis te schilderen.

Net als Mariken is het een nogal toneelachtig en allegorisch verhaal met veel karikaturen. Gelukkig speelt het zich niet volledig in herbergen af en krijgen we zowaar een kasteel te zien. De setting ziet er dan ook veel verzorgder uit, wat de film enorm helpt.

Misschien komt het omdat de film is opgenomen in de tijd dat de klassieke Disney-films in Nederland werden nagesynchroniseerd, maar ik meende heel veel stemmen te herkennen uit Sneeuwwitje. Ik ben er bijna zeker van dat Jules Croiset George Bruens heeft gedubd, hij klinkt namelijk precies als de dwerg Doc.

Het is niet zo vreemd dat de films van Stelling in Oost-Europa meer worden gewaardeerd dan in Nederland. De invloeden van Middeleeuwse drama's uit het Oostblok en de stijl van Andrei Tarkovsky is namelijk duidelijk zichtbaar. Daarnaast is de visuele stijl van Stelling erg Barok, omdat hij ervan overtuigt is dat goed filmmaken alleen kan in de traditie van het Katholicisme. Filmmakers als Alfred Hitchcock, Francis Ford Coppola, Martin Scorsese en Fellini zetten immers allemaal de symboliek en metaforen van het Katholicisme door in hun visuele stijl. Stelling meent dat de achterstand van de Nederlandse film dees te wijten is aan een grote Protestantse traditie waar soberheid het wint van kunst, en ik denk dat hij er niet veel naast zit.

Maar qua inhoud zijn Stelling's films wel degelijk oer-Hollands. Gevloek en veel seks op die typische Nederlandse manier. Het is duidelijk dat de amateurfilmers die Stelling om zich heen had geschaard vooral onder de indruk waren van Turks Fruit. Vreemd contrast vormen de humor en de seks op het moraliserende verhaal waar het op gebaseerd is, of juist niet eigenlijk.

Omdat de afwerking wat beter is, is de film wat vermakelijker als Mariken. Stelling is visueel zeker geen onaardig filmmaker en Elckerlyc heeft dan ook nog lekker bombastische muziek van Ruud Bos en een liedje van Herman van Veen. Inhoudelijk is de film nog steeds niet echt om warm van te worden. De Vliegende Hollander zou dan ook vele male sterker worden. Leuk stukje Nederlandse filmgeschiedenis.

"I am not an elephant! I am not an animal! I am a human being! I am a man!"

Geweldige film! Het dramatisch (haast ontroerende) verhaal van John Merrick. Door het Zwart-wit word de dramatische sfeer alleen maar versterkt.

John Hurt doet het hier echt meesterlijk als John Merrick. De make-up ect. van "The Elephant Man" zijn erg goed gedaan en lijken erg goed op de echte John Merrick. Anthony Hopkins doet het erg goed als de geleerde Frederick Treves. Anne Bancroft, John Gielgud, Wendy Hiller, Michael Elphick en Hannah Gordon waren ook erg goed. Freddie Jones doet het hier ook echt heel erg goed. Normaal gesproken speelt hij hele andere rollen zoals in Krull als de wijze Ynyr, In Dune als de goede Thufir Hawat, In The Black Cauldron als de tovenaar Dallben of in David Copperfield als de trauwe Barkis. Hier speelt hij de bad-guy en hij doet het voortreffelijk.

De muziek van John Morris die ook de muziek van Spaceballs componeerde is echt geweldig en is echt zeer ontroerend soms.

Zoals ik al zij heeft het zwart-wit een erg dramatisch effect op de film. De film lijkt er ook erg gedateerd door. Maar ik kan deze keuze wel waarderen. Stel je voor dat de film in kleur was dan had hij een veel minder mooi effect.

En tegenstelling tot wat je misschien zou denken is deze film gebaseerd op het echte levensverhaal van Joseph Merrick. Die ook John Merrick of The Elephant Man werd genoemd. Het is wel iets wat veranderd of verromantiseert. Merrick zou namelijk als een normaal kind geboren zijn en later pas last hebben gekregen van het Proteus-syndroom. Ook zou hij zelf het circus in zijn gegaan. In België (Oostende) werd hij van al zijn geld berooft en daarom keerde hij terug naar Engeland waar hij werd opgenomen in de kliniek van zijn vriend Frederick Treves. Op 11 april 1890 stierf Merrick omdat hij plat op zijn bed was gaan liggen (maar ze sluiten niet uit dat een ongeluk was). De film zit wel redelijk dicht bij de realiteit ook hebben ze pas in 2003 zeker vastgesteld door middel van DNA onderzoek dat Merrick aan deze ziekte leed.

Ik had tijdens het kijken echt heel erg veel medelijden met John. Ook echt wonderlijk goed gemaakt. Als ik dan toch een klein beetje kritiek mag geven is het dat ik het gehuil van Treves iets te overdreven vond. Dat het een beetje te typisch was dat ze de koninklijke familie er bij haalde en dat ze niet helemaal correct op het leven van Joseph Merrick af zijn gegaan.

Erg goede film van David Lynch. Ik had al eerder zijn Dune gezien die vond ik ook erg goed.

Elizabeth is de geromantiseerde vertelling van hoe The Virgin Queen op de troon kwam en van Engeland voorgoed een Protestants land maakte, ondanks de vele pogingen van Spanje, Frankrijk en Katholieke Britten om dit te voorkomen. Tegelijkertijd is ze ook verwikkeld in een tragische liefdesgeschiedenis.

Visueel is er weinig mis met de film. Regisseur Shekhar Kapur is vrij experimenteel in zijn cinematografie, maar dat maakt de film ook een stuk minder stijfjes. De kostuums en decors zijn behoorlijk indrukwekkend, al heb ik mijn twijfels over de historische juistheid van de kasteelinterieurs, ze waren wel prachtig vormgegeven.

De inhoud van de film vond ik behoorlijk ongenuanceerd en versimpeld. Shekhar Kapur, een Indiër, had nog nooit van Elizabeth I gehoord toen hij het script in zijn handen kreeg en het is duidelijk dat hij zich volledig heeft gebaseerd op het algemene Britse beeld van de geschiedenis (en daarmee bedoel ik vooral de mythes). De film is zeer anti-Katholiek en dat is op zich logisch wanneer je een positief beeld van de beroemde koningin wil schetsen, maar het wordt af en toe vrij grotesk. Ketterverbrandingen worden in geuren en kleuren uitgelicht, maar dat precies hetzelfde door Elizabeth werd gedaan met Katholieken wordt verzwegen. Maria Tudor wordt geportretteerd als een ontzettend lelijke, ziekelijke vrouw die praat met consumptie. De Katholieke adel en Bisschoppen hebben allemaal kwade koppen en zijn openlijk vrouwenhater door Elizabeth een 'hoer' te noemen, terwijl dat eigenlijk 'bastaard' moest zijn (het huwelijk van haar moeder was niet wettig volgens de Kerk). De rol van Daniel Craig als Priester-Huurmoordenaar in vol ornaat (een soort Balthasar Gerards) was ook een goed voorbeeld van simplificatie van het conflict tussen Katholiek en Protestant.

De leeftijden van vrijwel alle belangrijke personen zijn verkeerd geportretteerd in de film (de paus was al dood, Norfolk ook al bijna, raadsmannen 40 jaar oud en niet 80) en ook was veel adel die in de film als Katholiek wordt afgebeeld in werkelijkheid Protestants. Bovendien vind ik het twijfelachtig hoe Spanjaarden en Fransen in de film worden geportretteerd. Zongebruind is al bizar gezien adel niet op het veld werkt en blanke huid in heel Europa een schoonheidsideaal was. Maar waarom wordt Maria Tudor (geboren van een Spaanse moeder) dan wel puur Brits verbeeld maar Filips II (wiens vader in principe een Vlaming was) wel als puur Spaans. Als je naar portretten kijkt van Britse, Franse of Spaanse adel zie je eigenlijk nauwelijks verschillen op gezichtsbeharing en kledingstijl na.

Ik vond het jammer dat het conflict tussen Elizabeth en haar zus Maria Stuart niet in de film voorkwam omdat ik heel benieuwt was hoe ze haar dat zouden laten aanpakken, maar ik begrijp dat dat het onderwerp is van Elizabeth: The Golden Age. Al met al is het zeker geen onaardig historisch drama, zolang mensen zich realiseren dat het een gekleurd beeld is. Bepaalde historische gebeurtenissen waren erg treffend in beeld gebracht en Cate Blanchett speelde haar rol erg goed.

Michèle, het hoofd van een videogamebedrijf, wordt op een dag verkracht in haar huis. In plaats van aangifte te doen, doet ze alsof er niets gebeurt is. Ondertussen speelt ook de rechtszaak tegen haar vader, een massamoordenaar, weer op in de pers.

Elle is Paul Verhoeven's eerste Franstalige film. Hij wilde de film aanvankelijk in de VS maken, maar alle actrices die hij benaderde wezen het project vrijwel meteen af. Isabelle Huppert was echter al langer geïnteresseerd om een rol te spelen in een verfilming van het boek van Philippe Djian en toen de productie zich naar Frankrijk verplaatste nam zij de rol op zich.

Het camerawerk was prima verzorgt en het acteerwerk van Huppert was ook sterk. Het drama was ook best goed gedaan en het gegeven dat je in je eigen huis niet veilig bent voor verkrachters is op zichzelf al een goed uitgangspunt voor een thriller. Toch vond ik nu net dat thriller-gedeelte tegenvallen.

Het probleem van Elle is dat de film minstens een half uur te lang is en een clue of omslag in de personages ontbreekt. De hele film door blijft Michèle de zelfde houding aannemen; ze doet alsof er niets gebeurt is. Van een kat-en-muis-spel is niet echt sprake, Michéle gaat niet opzoek naar de moordenaar, maar die zoekt haar op. De vele zijweggetjes die de film bewandelt (zoals de videogame met de tenenkrommende graphics) helpen ook niet echt.

Al met al was Elle een vermakelijke film, al had ik toch iets beter verwacht van Verhoeven.

Oliver Hirschbiegel maakte eerder Der Untergang over de laatste dagen van Adolf Hitler. Nu maakt hij een film over Georg Elser,de man achter een mislukte aanslagpoging op Adolf Hitler.

De film begint met de mislukte aanslag en daarna volgen we hoe de aanslagpleger wordt ondervraagt en krijgen we door middel van flashbacks te zien wat hem liet besluiten om de aanslag te plegen.

Het was wijs van Hirschbiegel om Hitler niet frontaal in beeld te brengen en alleen opnames van bestaande speeches te gebruiken. Zo heeft hij Bruna Ganz niet echt hoeven vervangen. Udo Schenk lijkt van achteren sprekend op Hitler, maar zoals we op de poster kunnen zien valt het van voren nogal tegen.

De film is erg degelijk. De setting is uitstekend en alles is ook mooi in beeld gebracht. Qua verhaal is het allemaal vooral heel feitelijk. Ik vond Elser nergens echt een interessant personage worden, maar het tijdsbeeld en de verhoudingen in Duitsland in die tijd waren wel goed in beeld gebracht. Al met al een prima film, maar maakt niet zo'n impact als Der Untergang.

Op school moesten wij van onze Duits leerkracht het boek lezen en daarna deze film kijken. Erg raar natuurlijk dat deze zelfde leerkracht ons heeft verboden om actie-films/thrillers te kijken terwijl dit een ontzettend ranzige film is.

Snap totaal niet waar alle waardering vandaan komt. Net als je dacht dat de meeste Nederlandse films zo waardeloos waren met onnodige seks, krijg je dit voorgeschoteld. Wat een ontzettend domme en rare Duitse film. Het brute afslachten van de varkens staat in een vreemd contrast met de komische sfeer. Als horror-liefhebber kan ik prima tegen een paar afgesneden kelen en ingewanden, maar - zoals horror-regisseur David Cronenberg ook in een interview heeft verteld - het moet dan wel in de context van de film passen. En dat is hier zeer zeker niet het geval.

Waar veel mensen heel emotioneel doen over het einde is het voor mij gewoon ordinaire moord. Onverdoofd zwijnen slachten is bijzonder wreed en beestachtig en keur ik als dierenvriend ten strengste af. De moraal van het verhaal vind ik dan ook waardeloos.

Dat dit literatuur genoemd word vind ik ook bijzonder. Het verhaal is enorm voorspelbaar en kortzichtig en zit vol van seksuele onzin. Vind het bijzonder vreemd ook dat we deze film voor de Duits-les hebben moeten kijken, er zijn namelijk ook gewoon veel goede Duitse films.

Ik kwam er pas achter dat ik nog lang niet alle films van Steven Spielberg heb gezien en daar moet maar eens verandering in komen.

Empire of the Sun is gebaseerd op het semi-autobiografische boek van J.G. Ballard. James woont met zijn rijke ouders in Shangai als de Japanners binnen vallen en alle Britten in Jappenkampen worden gestopt. Hij wordt gescheiden van zijn ouders en de verwende jongen leert zich snel aan te passen en voor zichzelf te zorgen.

Christian Bale had voor deze film enkel in een mini-serie en een Scandinavische fantasy gespeeld en moest nu ineens op 13 jarige leeftijd de grote hoofdrol vertolken. Bale doet het zeker niet slecht en het is ook wel duidelijk dat hij een goed acteur zou gaan worden.

De film brengt op indrukwekkende wijze de oude Britse kolonies in China in beeld en erg zaten een aantal prachtige shots in van bijvoorbeeld de vliegtuigen die James zo prachtig vind. John Williams componeerde de score, maar zijn hand is eigenlijk nergens te merken. Wat je vooral bijblijft aan de film is het koor die het Welsche lied zingt.

Voor een oorlogsfilm is het allemaal toch behoorlijk kindvriendelijk. J.G. Ballard gaf al toe dat hij als kind waarschijnlijk veel dingen had ingebeeld en dat zijn boek daarom met een korreltje zout genomen moest worden en dat is met de film ook zeker zo. Voor James is de oorlog een groot avontuur lijkt het.

Al met al een vermakelijke en vakkundig gemaakte film, maar het was waarschijnlijk beter geweest als Spielberg het iets serieuze had aangepakt.

"In the moment when I truly understand my enemy, understand him well enough to defeat him, then in that very moment I also love him."

Een erg leuk filmpje dit. Goed verhaal. Mooi vormgegeven. Goede sets en redelijke CGI-effecten. Goed geacteerd, best knap dat de regisseur acteerprestaties uit de kinderen heeft weten te krijgen. En een goede rol van Harrison 'Solo' Ford. Vermakelijke film.

Aparte film van Denis Villeneuve met een intrigerend uitgangspunt. Een man ontdekt per toeval een exacte kopie van zichzelf en besluit hem te confronteren.

Sterk aan de film waren ook de Spinnen-symboliek (die een beetje aan Kafka deden denken) en het feit dat je niet altijd wist welke Jake wanneer in beeld was. Jake Gyllenhaal wist het sterk te spelen.
Uiteindelijk lijkt de film te suggereren dat Adam het zich allemaal ingebeeld heeft en dat ze eigenlijk een en de zelfde persoon zijn. Verschillende aanwijzingen zijn hiervoor te vinden; de doorgescheurde foto, het vreemdgaan, het gesprek met de moeder, hoe betaald een derderangs acteurs rekeningen en tot slot het gesprek met de zwangere vrouw (hoe was het op school vandaag?). Het allerlaatste shot van de film was behoorlijk surrealistisch.
Ik denk dat het angst voor vrouwen moet uitbeelden, die eten hun mannetje immers op als ze niet meer nodig zijn.

Ik hou niet zo van die sepia-tinten, geef mij maar mooi kleurrijk of juist blauw en kalm. Wel aardig opgenomen, maar het was weer een echte arthouse-mystery en dat betekend vaak traagheid en ongrijpbaarheid. Kan hier uiteindelijk toch veel minder mee als met Prisoners.

Ik ben een beetje een fan van regisseur Jean-Jacques Annaud. La Guerre du Feu en Der Name der Rose behoren tot mijn favoriete films en ik ben erg nieuwsgierig naar wat de beste man verder heeft gemaakt. Vandaar dat ik voor de Oorlog/SF-challenge deze film maar eens heb bekeken.

De Russische sniper Vassili wordt door zijn prestaties als propaganda gebruikt voor het Sovjet leger tijdens de slag om Stalingrad. Alleen dan worden Vassili en de lijder van de propaganda-campagne verliefd op dezelfde vrouw. Ook de Duitsers krijgen lucht van de sniper en sturen sniper

Major König naar Stalingrad om Vassili uit te schakelen.

In het begin ergerde ik me er een beetje aan dat de Russen en de Duitsers allebei Engels praten en af en toe wat met een accentje schreeuwen, maar zodra je dat eenmaal accepteert zie je dat het acteerwerk erg goed is. Jude Law zet een sterke rol neer als Vassili, hij ziet er ook een beetje uit als een Rus. Verder ook goed acteerwerk van Joseph Fiennes, Ed Harris en Ron Perlman. Bob Hoskins zette een grappige Chroesjtsjov neer, al was het mischien een beetje tekenfilmachtig. Rachel Weisz was ook wel goed, al vond ik haar stem soms een beetje irritant.

Enemy at the Gates heeft echt zo'n begin 00s look, en dat werkt toch een beetje in het nadeel van de film. Ik vond de locatie niet echt als Stalingrad aanvoelen, maar opzich was het wel prima gebouwd. De film was ook degelijk opgenomen en de CGI zag er over het algemeen wel redelijk uit. De soundtrack is gecomponeerd door James Horner. Ik vind Horner een erg goede componist, maar dit is wel een van zijn mindere werken. Veel hergebruikte cue's uit Willow en schandalig jatwerk uit Schindler's List.

Al met al vind vind ik Enemy at the Gates een goede oorlogsfilm, een goede balans tussen drama, romantiek en actie. Al vind ik wel dat je veel meer met het verhaal had kunnen doen en het had ook minder ver-engelst gemogen. Ben erg nieuwsgierig hoe Sergio Leone's nooit voltooide Stalingrad-film eruit had gezien, qua plot zou het opzich wel hier op kunnen lijken.

"By late in the 21st century, the nations of the Earth were finally at peace, working together to explore and colonize the distant reaches of space. Unfortunately, we weren't alone out there. A race of non-human aliens called the Dracs were claiming squatters' rights to some of the richest star systems in the galaxy. Well, they weren't going to get it without a fight. Space was the new battleground. For many of us, Earth became a precious memory, light-years away. Our only home was a fortress in space. As in any war, there were long periods with nothing to do but wait. And then..."

Na Das Boot en Die Unendliche Geschichte maakt Petersen een science-fiction film met de zelfde adembenemende effecten en de drama van een oorlogsfilm.

Dennis Quaid is een goed hoofdpersoon, zijn acteerwerk is hier ruim in orde en hij weet het goed te doen in de emotionele scènes. Louis Gossett Jr. weet het goed te doen als de Drac, onder die dikke laag latex weet hij toch nog goed te acteren.

De effecten van Enemy Mine zijn net als in Petersen's vorige film adembenemend, eigenlijk nog wel iets beter gelukt hier. Er zijn maar een paar shots waar je randen ziet of de opticatals wat minder uitkomen. Het uiterlijk van de buitenaardse planeet is mooi gedaan en de maté-paintings van George Lucas' ILM zien er ook goed uit. De Drac-make-up deed me een beetje denken aan de alien uit The Last Starfighter maar dan wat meer kikvors-achtig, hier is het beter gelukt.

De muziek van Maurice Jarre mag er wezen. De soundtrack is een erg goede combinatie van jaren '80 synthesizers en klassieke muziek. Soms voelt de muziek een beetje out-of-place maar gelukkig is de muziek op zijn best in de emotionele scènes.

Vond het erg mooi om Jeriba en Will probeerde te communiceren, Jeriba leert misschien iets te vlot Engels... Toch vond ik het erg mooi gedaan, en Will leert ook zijn taal begrijpen. Vooral hoe ze uiteindelijk bevriend raken en Will ingaat zien dat de Dracs niet de echte vijanden zijn maar de mensen was erg sterk. In tegenstelling tot wat veel amerikanen dachten slaat de titel Enemy Mine niet op 'vijandelijke mijn' maar op 'Mijn Vijand'.

Een misser vond ik wel de ruimtepakken, waarom hebben ze ruimtepakken aan IN een ruimteschip? En waarom zouden ze aan het eind van de 21e eeuw pakken hebben die uit de jaren '50 lijken te komen. De film voelt ook een beetje aan als een science-fiction uit de jaren '50 die in de jaren 80 opnieuw is gemaakt, het schijnt dat de film ook trouw blijft aan het boek waar het op is gebaseerd.

De film werd eerst geregisseerd door Richard Loncraine, maar die werd om onbekende redenen ontslagen door de studio. Toen Wolfgang Petersen op het project werd gezet besloot hij alles dat Loncraine had gedaan volledig te negeren. Hij liet de set verplaatsen naar Munchen en zette het team dat ook NeverEnding Story had gedaan op de effecten. Ook liet hij het uiterlijk van de Dracs helemaal aanpassen zodat ze meer leken op de omschrijving van Barry Longyear in zijn boek.

Al met al een erg goede film van Petersen. Wat serieuzer dan The Neverending Story. Deze science-fiction met erg mooie effecten, goede muziek en een erg sterk verhaal is een echte aanrader. De blue-ray heeft verrassend mooi beeld.

"You have offended my family and you have offended the Shaolin Temple."

Geweldige film! Echt het optimale in Martial Arts!

Bruce Lee doet het geweldig. Jim Kelly en Saxon doen het ook wel goed. Alleen de Aziaten hebben niet allemaal optimale prestaties. Kien Shih sprak duidelijk geen woord Engels en werd telkens ingefluisterd wat ie moest zeggen. Bolo Yeung had hier best een klijne rol maar deed het wel redelijk, later speelde hij ook in Bloodsport.

De gevechten zijn hier echt heel goed. Ik kan me niet herinneren ooit betere gezien te hebben! Je merkt ook een beetje dat Bloodsport een paar dingen van deze film leent.

De muziek is erg goed en past goed bij de film. Lalo Schifrin componeerde later ook de Mission: Impossible Theme.

Erg goede film! Zeker een aanrader!

Carla wordt verkracht door een onzichtbaar wezen. Psychologen vertellen haar dat alles tussen haar oren zit, maar dan worden ook haar kinderen door het wezen belaagd. Alleen paranormale experts zijn bereid om haar te geloven.

The Entity speelt op een goede manier hoe mensen in horrorfilms vaak snel aannemen dat er bovennatuurlijke krachten aan het werk zijn. De realiteit is natuurlijk dat mensen altijd zullen denken aan psychologische verklaringen en het slachtoffer voor gek verklaren, net als hier gebeurd. Vind het altijd walgelijk hoe psychologen denken dat ze precies weten wat er met iemand aan de hand is. Gelukkig is de Freudiaanse manier van diagnose die hier wordt toegepast (alles komt door seksueel misbruik in je verleden) sinds de jaren '90 discutabel is geworden in psychologische kringen. Daarnaast is het ook een soort allegorie op het onbegrip waar slachtoffers van verkrachting vaak tegenaan lopen. Gedurfd van Sidney J. Furie om dat in een horror-film te verwerken, maar ik vond het goed gedaan.

Het lijkt alsof de makers van de film wilde meeliften op het succes van Poltergeist, dat ook in 1982 verscheen. Toch is The Entity eerder opgenomen, waardoor het puur toeval lijkt te zijn. Het verschil is ook dat Poltergeist de verschijningen wel uitgebreid laat zien, mediums gebruikt in plaats van wetenschappers en het dramatische/psychische element veel minder belicht dan The Entity. Ergens jammer dat de film aan het einde ook zo grootschalig wordt met het onderzoek en de gigantische ijsrots, maar echt slecht was het ook niet.

De film is goed opgenomen, met name de nachtscènes hadden een prettige jaren '80 sfeer. De special effects van Stan Winston en de dreunende soundtrack Charles Bernstein zorgde ook voor een echte 80s feel.

Bizar om aan het einde van de film te ontdekken dat het gebaseerd is op een zogezegd waargebeurd verhaal van een vrouw die echt is aangevallen door een onzichtbare kracht. Iets vergelijkbaars was bij Amityville ook al. Ik vind het nogal moeilijk te geloven en denk dat het de makers puur om publiciteit te doen is, maar ik denk dat ik een oordeel over de echtheid van dit soort voorvallen maar aan Agent Mulder overlaat...

Al met al is The Entity een originele en zeer degelijke 'spookhuis'-film uit de jaren '80.

"Just because you haven't seen something doesn't mean it's not there."

Redelijke film maar ik vond de naam verkeerd gekozen. De film is helemaal niet episch en zelfs de muziek is veel te langzaam en rustig om episch te zijn. Episch is namelijk Epic-Fantasy ook wel High-Fantasy genoemd ter wel dit verhaal Low-Fantasy is; Een verhaal in de echte wereld met connecties naar iets ficties zoals Harry Potter. Het enige dat in de buurt kwam was de end-battle.

Verder vond ik het een beetje vaag, bosmannetjes zijn niet mijn ding. Daardoor lijkt dit een beetje een Ferngully remake maar dat is het niet. Ook zien we een van de zwakste romances ooit. Die bad-guy was totaal niet intimiderend en die slakken zijn echt heel irritant.

De animatie vind ik wel best goed. Alleen is het soms te echt dat vind ik niet zo heel geweldig. Ik moet zeggen dat er een hoop erg onnatuurlijke bewegingen in deze film zitten.

Maar was het echt slecht? Nee dat nou ook weer niet het is een erg vermakelijke film. Goede stemmen, een paar leuke karakters, en al met al wel een goede film. Al zou ik de naam veranderd hebben in Forrest of zoiets.

"When you pray for rain, you gotta deal with the mud too."

Sterke actiefilm met Denzel Washington.

Erg vermakelijke en goed opgezette actie film met een badass Denzel Washington. Geweldig hoe hij die Russen even netjes opruimt.

Aanrader.

"You really should learn to knock."

Christian Bale (Batman) in een ijzersterkte 1984-achtige Sceince-fiction film van Kurt Wimmer die ook het verhaal voor de film schreef.

Christian Bale doet het erg goed als John Preston, verder waren Sean Bean en Emily Watson sterk. Verdere cast was ook helemaal in orde.

Equilibrium gaat over een futuristische wereld waar emoties verboden zijn en iedereen medicijnen neemt om emoties uit te bannen. Zogenaamde executeurs moeten de gevoelsovertreders uitschakelen en het verzet ziet uit te bannen. Preston komt erachter dat zijn collega Partridge zelf een overtreder is en moet doen wat van hem verwacht word...

Een heel sterk verhaal dat me een beetje doet denken aan 1984. Dit is echt het soort sceince-fiction waar ik erg van hou. Het zou zo door Asimov of Arthur C. Clarke geschreven kunnen zijn maar dat is het niet, Wimmer heeft het namelijk zelf geschreven. Ook goede plottwists die niet te vergezocht zijn, niet te voor de hand liggen en als je terugdenkt ook kloppen.

Ook een heel erg goede soundtrack van Klaus Badelt. Erg mooie klassieke muziek met koren en hele nice elektronische hybrid muziek. De scene dat Preston luistert naar Beethoven's 9e symfonie en begint te huilen vond ik heel erg mooi gedaan. Vooral de koor muziek geeft de film een hele mooie sfeer.

De film heeft af en toe filmkorrel, dat vond ik erg mooi en dat betekend dus dat deze nog op analoge film is opgenomen. Pluspunten voor de regisseur! Erg mooie opening titels. Sommige shots zien er erg goed uit. Goede stunts. Goede sets. Allemaal heel mooi gedaan. Wel jammer dat ze in sommige stukken erg veel slechte CGI hebben gebruikt, maar gelukkig is dat niet zo vaak.

Ook prachtig hoe hij die hond red, en toch nog een laatste keer Mary gaat zien voordat ze geëxecuteerd word. Het einde is erg mooi en een echt happy end. Het drama-gehalte en emotie is deze film is erg goed gedaan.

Een echte aanrader.
-Acteerwerk 7/10
-Verhaal 9/10
-Muziek 10/10
-Stunts & sets 8/10
-Effecten 5/10
-Cinematografie 9/10
-Algemeen 9,7/10
Voor kinderen vanaf 12 jaar. I.v.m. vuurwapen gevechten, verbrandingen en geweld.

Een Zwitserse politie-agent heeft zijn laatste werkdag voordat hij naar Jordanië gaat. Juist op deze dag krijgen ze te maken met de pijnlijke zaak van een kindermoordenaar. Een zwerver wordt opgepakt maar de agent is er niet gerust op. Als privé onderzoeker gaat hij verder met het onderzoek en ontdekt een belangrijke aanwijzing in een kindertekening...

Es Geschah am Hellichten Tag is een prettige enigsinds Hitchcockiaanse thriller uit Zwitserland. De vergelijking met M van Fritz Lang is natuurlijk snel gemaakt, maar deze film heeft ook zeker zijn eigen toevoegingen aan het concept.

Erg leuk dat iedereen met een Zwitser-Duits accent sprak in de film, vooral de kinderen heel erg. Zwitserland is natuurlijk ook een prachtige setting. Hier had misschien iets meer gebruik van gemaakt mogen worden. Al met al vond ik het een goed gemaakte film met sterke rollen van Heinz Rühmann en Gert Fröbe.

"There's always the possibility that some asshole will be offended. Isn't there?"

Weer eens de top 250 afwerken, en omdat Eastwood erin speelt deze maar gekozen. Toch vraag ik me af waarom deze film in de top 250 staat. Ik heb betere films gezien van Eastwood die er niet in staan, Dirty Harry (ook van Don Siegel) bijvoorbeeld.

Toch is Escape from Alcatraz zeker geen slechte film. Het is alleen niets nieuws, alle bekende clichés komen weer opdagen en ik kwam er ook achter dat Prison Break een beetje is afgekeken van deze film. Het was natuurlijk wel erg vermakelijke hoe Eastwood reageert op alle bekende clichés, mooi hoe hij die flikker even liet weten wie de baas was en zich niets aantrok van het verschil in huidskleur. Ook geinig was die ouwe met zijn muis.

Wel een punt van kritiek is dat in de film door de strenge gevangenisdirecteur word verteld dat de gevangen nauwelijks privileges hebben en geen magazines krijgen. Terwel ik vind dat er juist erg veel privileges zijn, de mogelijkheid om te schilderen en zelfs een muziek-club... Ook vind ik het ongelofelijk dat ze niet zijn gezien toen ze over het dak van de gevangenis gingen, ze liepen toch echt een aantal keren in het licht.

De film is een beetje langdradig en dat kwam volgens mij toch grotendeels omdat de film maar erg weinig soundtrack heeft. Bovendien was het verhaal een beetje voorspelbaar.

De cinematografie van Siegel was weer prima, mooie beelden van The Rock.

Al met al denk ik niet dat Escape from Alcatraz thuis hoort in de top 250, al heb ik toch echt slechtere films gezien op de lijst. Leuk om een keer gezien te hebben.

"Sad story. You got a smoke?"

SNAKE IS BACK. Omdat Escape from New York door de jaren heen meer fans heeft gekregen en het destijds erg goed deed op home video kreeg Carpenter een best groot budget voor een vervolg. Ook is Kurt Russell weer van de partij, maar Snake is dan ook zijn favoriete personage aller tijden.

Kurt Russell is een paar jaartjes ouder geworden maar doet het nog steeds uitstekend. Weer een aantal geweldige one-liners en vette actie-scènes. Naast hem spelen onder andere Steve Buscemi, Pam Grier, Peter Fonda in een kleine rol en Bruce Campbell in een erg kleine maar wel geniale rol als de kwaadaardige plastisch chirurg. Ook speelt Stacy Keach hier de gevangenisdirecteur van L.A., later zou hij ook de gevangenisdirecteur gaan spelen in Prison Break.

Escape from L.A. is niet gewoon een vervolg, maar voelt eigenlijk meer aan als een remake of parodie. Het verhaal is niet heel goed doordacht en de film bied niet veel nieuws ten opzichten van de vorige film. Maar de film neemt het actie-genre en Los Angeles wel op een erg leuke manier op de hak en onderscheid zich daardoor van de standaard 90s actie-flick.

De special effects van L.A zijn een beetje wisselend. Dan zijn er een aantal uitstekende maté-paintings, schaalmodellen en on-camera werk en dan word er gebruik gemaakt van erg slechte CGI. Ik vermoed dat de CGI-effecten erg gehaast op het laatste moment zijn gedaan. Vooral de onderzeeër was erg slecht, ik moest denken aan de vroege Playstation spellen.

John Carpenter's muziek was erg gaaf, vooral aan het eind was de rock versie van het originele theme erg episch. Wel vind ik de wat meer disco soundtrack van het origineel wat beter, de metal die hier in de film verwerkt zit vond ik ook niet zo'n sterke toevoeging.

Snake Plissken vind ik een geweldig personage en ik vind het eeuwig zonde dat een derde deel, Escape from Earth, niet doorging omdat deze film (wederom) een enorme flop was. Ik denk dat Kurt Russel zelfs nu nog op 64 jarige leeftijd nog steeds een hele sterke rol als Snake neer zou kunnen zetten, Arnold Schwarzenegger (68) en Sylvester Stallone (69) spelen immers ook nog steeds rollen in actiefilms.

Toch een van Carpenter's betere films van de jaren '90 en hoewel ik graag een echt vervolg had willen zien was dit deel wel erg vermakelijk.

"It's the survival of the human race, Plissken. Something you don't give a shit about."

Weer een erg sterke film van Carpenter.

1997, de misdaad is de VS is gestegen met 400%. Manhattan Island is een enorme zwaarbewaakte gevangenis waar alle criminelen aan hun lot worden overgelaten. Als de president onderweg is naar een conferentie met China en de Sovjet-unie word zijn vliegtuig gekaapt en crasht midden in New York. De enige die de president nog kan vinden is "Snake" Plissken, die net op het punt stond opgesloten te worden.

Kurt Russel zet heer een erg sterke actie-held neer. Hij zou het personage Snake gebaseerd hebben op Clint Eastwood en grappig genoeg is zijn tegenspeler Clint's oude partner Lee van Cleef, die de rol van gevangenis bewaker op zich neemt. De scènes met de twee zijn dan ook erg sterk. Donald Pleasence speelt de president van de VS, toen de film gemaakt werd was de studio bezorgt dat mensen een Brit als president niet geloofwaardig zouden vinden maar dat bleek later geen probleem. Ernest Borgnine, Isaac Hayes, Harry Dean Stanton en Adrienne Barbeau zijn ook van de partij.

Zoals gewoonlijk heeft Carpenter zelf de score voor de film gemaakt. Wederom een heerlijk staaltje synthesizer-werk, misschien wel een van zijn aller-beste.

De film ziet er erg goed uit en is mooi opgenomen. Goede maté-paintings van James Cameron en erg mooie beelden van New York. Ze hebben zelfs geregeld dat de stroom uit ging zodat ze een mooi donker New York konden filmen.

Omdat 3D-effecten en computers te duur waren zijn de simulaties gemaakt door lichtgevende stukken tape op een zwart geschilderd model van New York te plakken, Geniaal eigenlijk.

Escape from New York (1981) is een erg sterke actie-film met niet te veel buitensporige actie of geweld (iets dat je misschien wel verwacht van een horror-regisseur), een erg sterk verhaal en goede effecten. Een van Carpenter's beste.

Aanrader.

Geweldige film! Duizend keer beter dan dan deel 2. Het verhaal is minder goed dan dat van deel 1 maar omdat er nu minder grote uitdagingen waren (het speelt immers op aarde) is deze wel echter en iets minder nep. Maar zijn tijd vooruit is hij niet.

De film begint als een Sceincefiction, Als Cornelius, Zira en Dr Milo met Brad(of Tayler)'s schip op aarde landen. Loopt dan over in Comedy, als Cornelius en Zira gaan wonen in een hotel en "normale" kleren gaan dragen. Maar het loopt daarna weer in een Actie/Thriller, als er nog al veel doden vallen. Waaronder Cornelius en Zira, wat ik bijzonder spijtig vind.

Ik heb maar een kritiek punt; Hoe is het mogelijk dat de aarde er in 2177 nog net zo uitziet als in 1968? Ze proberen niet eens futuristisch te zijn. Maar voor de rest is het een hele goede film waar goed is geacteerd, vooral Roddy McDowall en Kim Hunter zijn erg goed. Met goede muziek van Jerry Goldsmith. Mooie effecten (voor die tijd) en al met al een heel erg goede film.

Goede film, Arnold en Sly zijn een erg goed team.

Goed verhaal, redelijke effecten en de film ziet er goed uit.

Erg vermakelijk en het verhaal is niet zo voorspelbaar als ik had gedacht.

Een aanrader.

Leuke film! Goed verhaal, Goed geacteerd wel zeer knullige effecten maar toch is het nog wel leuk. al met al een zeer vermakelijke jeugdfilm.

Ik had zo mijn verwachtingen van El Espinazo del Diablo door de hoge beoordelingen en het feit dat ik Pan's Labyrinth van Guillermo del Toro erg sterk vond. Ondanks dat het jongetje behoorlijk creepy was, is de film ook niet echt een horror-film maar eerder een tragisch drama met wat out-of-place bovennatuurlijke elementen.

Tijdens de Spaanse burgeroorlog wordt een jongetje achtergelaten bij een weeshuis. S'nachts komt hij erachter dat het er spookt.

Slecht is de film opzich niet. Het acteerwerk was wel aardig en het is best een leuk jeugddrama met wat sfeervolle scènes die een wellicht door Suspiria en The Innocents zijn beïnvloed. Toch was het wat mij betreft wat te lang allemaal. En de backstory was vrij voorspelbaar en ook niet zo interessant eigenlijk. Uiteindelijk leek het meer een soort western, al was het alleenal door de Spaanse setting die aan Spaghetti Westerns doet denken.

Aardig filmpje, maar toch een beetje teleurstellend gezien de status.

Goede film. Wel vermakelijk.

Op Embeth Davidtz na geen enkele acteur gezien die me bekend voorkwam. Maar ze hebben het op zich niet slecht gedaan.

De muziek van Bear McCreary was wel goed en ik moet zeggen dat ik dacht dat de score van John Carpenter was. Het lijkt namelijk zuiver op de muziek van films als The Thing.

Deze manier van filmen en zo een soort fictieve documentaire maken is niet echt slim. Het is namelijk niet erg fijn om na te kijken (zelfs een beetje saai) en het duurt even voor er wat actie komt en het me egt gaat boeien. Mede door de opofferingen van de bemanning en de wreemde ontdekkingen op Europa maken deze film toch wel zeker de moeite waard.

De effecten waren voor CGI ook echt niet slecht.

Goede en wel vermakelijke film, raar dat hij zo ondergewaardeerd word.