Equilibrium (2002)

Een vrij populaire mainstream film van 20 jaar oud en ik kon me tot de uitgave nu bij Netflix hem niet voor de geest halen. Een film alvast met een intrigerend uitgangspunt, maar eveneens één met heel veel vragen en losse eindjes. Te veel in mijn geval om goed te zijn, waardoor de uitwerking en ernst wat in het gedrang kwam.

Op één of andere manier zat ik met The Hunger Games, Minority rapport en The Matrix in mijn gedachten bij deze film (maar er zijn er zovelen bedenk ik zo). Allen dystopisch van aard waarbij het systeem minder perfect lijkt dan het oogt. Mja, het uitschakelen van de menselijke emoties en gevoelens. Ik kan er me moeilijk iets bij voorstellen en die ampules zijn niets meer dan drugs die je gevoelens lamleggen. Zie daar al onmiddellijk de grote achilleshiel van het superieur gewaand systeem.

Dat Bale van de ene moment naar het andere transformeert was naast de geloofwaardigheid ook nogal plots. De film had duidelijk geen behoefte om dat verder te kaderen. Geen film die de psychologische of "filosofisch" weg opgaat en één en ander wil verklaren. De film moet het vooral hebben van de actie en het spektakel. De Matrix-vechtscènes zagen er wel prima uit. Het verhaal zelf is ondergeschikt.

Energieke film die sterk doet denken aan The Matrix. Dat niveau wordt echter nergens gehaald. Het verhaal is een moderne versie van Huxley’s Brave New World, maar in plaats van Soma gebruikt men Prozium, dat alle emotie weghaalt.

De dystopie die geschetst wordt is een mix van klassieke bouwwerken en een Metropolis-achtige feel. De actie is vaak goed, maar ook regelmatig over de top, waardoor geloofwaardigheid verdwijnt. Weliswaar krijgen we te horen dat executeurs als Preston zeer getraind zijn, zijn vechtkunsten zijn veelal bovenmenselijk. Daarnaast rijst meteen de vraag waarom niet veel meer mensen zo getraind zijn als hij, want in elk gevecht is hij overduidelijk de sterkste.

Ook grossiert de film stilistisch helaas in grote cliche’s. De opening over de 3e wereldoorlog laat vooral oude beelden zien van WO2, waarom niet iets nieuws? De overheid heeft een logo dat in de verte doet denken aan een hakenkruis, de executeurs lopen in Nazi-achtige uniformen, Vader presenteert zich als Big Brother uit 1984 en het verzet ziet eruit als een stel verlopen hippie’s die wonen in kraakpanden.
De cultuur die vernietigt wordt is ook al zo’n platgetreden pad. Beethoven en de Mona Lisa nota bene. Een originelere keus zou zijn geweest een plaat van Led Zeppelin en een Andy Warhol bijvoorbeeld. Of voor mijn part een usb stick met mp3’s van Britney Spears en een Backstreet Boys poster.

Los van deze punten en het duidelijke leentje-buur bij The Matrix is Equilibrium echter een vermakelijke actiefilm. Prima voor een avondje actie.

3*

Voor de derde keer gezien en hij staat nog steeds als een huis. Ja, de actie is over de top maar zo gestileerd gebracht dat het prettig wegkijkt en eigenlijk zit er niet eens superveel actie in. Het is gewoon een pakkend verhaal. Maar de vechtscenes die erin zitten knallen kort en krachtig. Special voor de film is gun-kata bedacht, een soort gun-fu. Hiernaast wordt er ook gevochten met Katana zwaarden. De futuristische wereld heeft een hoog 1984 gehalte en is mooi strak gefilmd. Natuurlijk doet het verhaal verder vooral denken aan Fahrenheit 451. Huxley's Brave New World is ook nooit ver weg, want hier wordt een verplichte drug geconsumeerd om iedereen in toom te houden.

Wat me echt opviel dit keer is dat het behoorlijk goed geschreven is, ook qua dialogen. Natuurlijk zijn er cliche's. Zo is er het bekende Sean Bean cliche wat een meme op zichzelf geworden is. Maar daarnaast werd de film afgekraakt als Matrix kloon. Ik denk dat de film toch eigen genoeg is.

Hoe sterk wordt er geacteerd in een wereld waarin emoties verboten zijn? Best wel goed. Nu is Bale altijd goed en hier is hij een overtuigend broedend vat van emoties, maar speciale vermelding verdient de ijzige Angus MacFadyen als de politieke leider, die blik en hoe hij spreekt is topklasse. Opvallend is wel hoe hij uit zijn vel kan springen. Taye Diggs, de partner van Bale, laat verder een aantal keer een grimas zien die ook emoties verraadt. Dit wordt door critici van de film als zwakte gezien (want inconsequent) van de film maar zij lijken allebei in een soort elite te zitten die gewoon meer mag. Aan het einde wordt dit wel redelijk duidelijk.

Overigens onbegrijpelijk dat Wimmer hierna zo'n gedrocht kon maken als Ultraviolet want die schreef hij ook.

Dat waren geen betere keuzes geweest maar ook ik vond Mona Lisa wel een erg clichematige keuze. Zo iets wat iemand bedenkt die nog nooit een schilderij gezien heeft en dan denkt tsja, wat is de meest beroemde. Je zag wel de dame met de hermelijn liggen, ook van Da Vinci, die had ik dan gekozen. Klassieke muziek vond ik wel goed passen en had zelfs meer in de soundtrack verwerkt kunnen worden.

Ja toen iedereen zijn dosis tegelijkertijd nam dacht ik echt even #"we doen het samen" en #"ik doe mee". Geen priktatuur maar sliktatuur in Equilibirum. En dat is dus de zwakte van dit systeem, je kunt te makkelijk valsspelen. Ze hadden beter een QR code kunnen invoeren, de sukkels! Ik denk dat de machthebbenden zich suflachen bij deze prent. Niettemin zeer genietbaar.

" But I, being poor, have only my dreams. I have spread my dreams under your feet. Tread softly because you tread on my dreams.”

Leuke film die me met veel vlagen deed denken aan ‘The Matrix’, alleen dan in zijn eigen jasje. Toch vond ik het bij vlagen ook niet heel boeiend, en vond ik dat de film toch misschien meer gebruik kon maken van zijn duisternis, en de actie vond ik toch echt wel te weinig, daar had ik veel meer van willen zien. Neemt niet weg dat wanneer de film bezig is, de film ook goed binnen kan komen en me merendeels gewoon vermaakt heeft. Ik moest bij vlagen aan de corona-epidemie denken, toch gezien het feit dat men in deze film ook een middel toegediend kregen, al heeft het uiteindelijk wel een heel ander doeleinde. De film is vreemd maar, prima, al had ik er wellicht wel iets meer van verwacht persoonlijk.

Deze film gaat vooral zijn eigen gang, en als kijker mag je zelf puzzelen waar we nou precies heen gingen. Niet altijd even fijn al zeg ik het zelf, aangezien ik het ook soms niet helemaal snapte waar de film nou precies naar toe wou gaan. Het eindresultaat is wel duidelijk lijkt mij, we volgen een executeur die voor de politie werkt en bepaalde verslaafden moet vermoorden, dit zijn zogeheten emotieverslaafden, die hun medicatie niet hadden ingenomen omdat men daardoor emotieloos werden, en zo ook de oorlogen zijn verholpen in de wereld. Het gene wat wel moet gebeuren was alles waarbij wij mensen een beetje emotie kregen, te vernietigen. Hier zie je bijvoorbeeld dat de mona lisa in de fik werd gestoken, die mensen met emotie probeerden te verstoppen. En je ziet dat bepaalde boeken een negatieve werking hebben op de agenten, waarbij ze ook zelf makkelijk over te halen waren om naar de emotionele kant te verhuizen.

‘Christian Bale’ als Preston vond ik een helemaal goede en vooral vermakelijke keuze van Wimmer, die het als eerst overigens fantastisch doet met Sean Bean naast hem. Jammer dat hij ook nu zo snel ten onder ging, waardoor ik toch vond dat de film wat minder wist aan te trekken. Bean is een fijne acteur, en charismatisch sterk voor rollen zoals deze. De rest van de cast vond ik ook wel prima acteren, al was er eigenlijk niet echt iemand die er echt nog uit sprong; wat wel jammer was.

De CGI is gedateerd, zo oogt overigens de hele film ook en daarom kan de film niet echt meeliften met de tand des tijds. Dit zorgde ook wel ervoor dat het af en toe niet heel makkelijk was om te kijken, en om de film interessant te kunnen volgen. Toch zijn de meeste actiescènes best gaaf, en slepen je zeker door deze film heen! Toch is de film onwijs sterk op veel fronten, en ondanks dat ik toch wat liep te zeiken op het verhaal vond ik het wel mooi geschreven (soms dus wat ingewikkeld), en vond ik toch de keuze tussen de goede en foute kant erg interessant. Zeker ook de ontwikkeling van Bale zijn personage.

Idee is leuk bedacht, maar is totaal niet uitvoerbaar. Ieder lachje is emotie...die kunnen ze niet continu onderdrukken. Verhaal is erg matig, vind uitvoering ook erg gericht op de Matrix. Jammer, kan er niet meer van maken

2*

Met de zonnebrilletjes en lange zwarte jassen maakt regisseur Kurt Wimmer er geen geheim van waar hij zijn stijlinvloeden vandaan heeft, maar toch vond ik het al bij al een zeer middelmatige film. Dat heeft er alles mee te maken dat een concept als deze gewoon niet te filmen is. Je kan van een acteur of actrice eigenlijk gewoon niet vragen of ze geen emotie willen tonen en het resulteert in veel castleden die gewoon met volle emotie staan te acteren (met name Taye Diggs). Het ontging me ook volledig waarom Christian Bale, die overigens niet onaardig acteert, voor zo'n ontzettend lange tijd onopgemerkt bleef wanneer hij duidelijk emotie laat zien. Het levert een film op die regelmatig domweg irritant is, maar wel enkele bijzonder gave actiescenes kent. Wimmer laat zich helemaal gaan en levert lompe, maar uiterst vermakelijke gevechten aan die toonaangevend zijn voor de hightechactie in the 90s/2000s. De wereldschepping is visueel links en rechts verouderd, maar de flair zit er aardig in en de tweede helft zit vol met doordenderende geweldsuitspattingen. Dat compenseert gelukkig een klein beetje de grote dosis irritatie en ongeloof. Ik heb overigens nog nooit zoveel kogels langs iemand als Bale heen gevlogen gezien in een actiefilm, en dat wil heel wat zeggen.

Prima film wel, ergens wel een fijne verrassing. Visueel erg sterk, elk shot lijkt over nagedacht te zijn. De hele film oogt enorm gestileerd maar dat past wel. En men houdt dat de hele film ook vol. Zowel op kleurgebruik maar ook zeker in kadrering en vaak zoeken in symmetrische vormen. Verder een fijne Bale die volstrekt emotieloos kan kijken en toch enorme diepgang weet mee te geven. Duidelijk ook geïnspireerd door The Matrix en ik dacht ook even: hij zou een zoveel betere Neo zijn geweest. De actiescènes zijn spaarzaam maar getuigen allen van visuele interessante ideeën en worden goed uitgevoerd. En daarvoor kijk ik ook film, om verwonderd te worden door boeiende vondsten. Richting het einde wordt de film iets minder, dat wel, maar blijft interessant. De thematiek is boeiend verder. Echt origineel is de film ook niet maar wel vakkundig gemaakt met genoeg goede ideeën. Naar boven afgerond 4,0*.

Wel een goede film, actie is ontzettend ongeloofwaardig als je erover nadenkt maar wel ongezien. Een dystopische samenleving waarin je niet wilt leven, eentje zonder emoties. Emoties zijn menselijk en maken het leven net interessant. Het maakt misschien ergens zwak, ik vind het wel een beetje raar dat er zogezegd geen oorlog zou zijn zonder emoties. Ik denk net van wel. De Grammaton zorgen eigenlijk zelf voor geweld. Massapsychose en onderdrukking zijn de mensen van hun deel. Zij die zich verzetten leven Ondergronds. Preston gespeeld door Christian Bale besluit dat hij niet langer zijn emoties wilt onderdrukken. De ongeloofwaardigheid dat ze niet eerder zouden doorhebben dat hij een gevoelsontkenner is, verklaart de film nog wel slim. Het was in feite opgezet spel. Gelukkig voor Bale kan niemand hem blijkbaar verslaan. Onverwacht spannende en vrij originele film.

Vreselijk

Ik had nog gehoopt dat het een beetje leuk zou zijn omdat je weet dat dit super cheesy gaat zijn. Helaas heeft het die niveau niet eens kunnen bereiken. De setting is gewoon een aftreksel van bekende dystopische concepten die vele malen beter zijn uitgevoerd in het verleden. De thema's van de film zijn interessant maar de uitwerking is flinterdun. Dat ook is vele malen beter gedaan in het verleden. Nergens wordt het echt verrassend. Het acteerwerk is niet best maar Bale is nog wel aardig. Actiescenes waren ook belabberd, het is zo dom gewoon dat ik het niet serieus kan nemen. Hoe overleeft Bale überhaupt? Ik kan normaal dat wel negeren maar hier is het echt absurd. Visueel is de film ook niet mooi, verre van zelfs. De bad guy is ook zeer vergeetbaar.

Een film die ik niet opnieuw wil zien in ieder geval.

Uiterst vermakelijk maar wel hard gekopieerd van de Matrix films, daar kun je niet omheen. Toch volgt de film een eigen pad met een nakende rebellie tegen een autoritair regime, dat het kwaad met het kwaad bestrijd. Of daar iets goeds van gekomen is? Welnee. Preston is één van de Grammaton Clerics, een orde van krijgers die alle vorm van emotie moet onderdrukken. Niet alleen mensen, die op holocaust achtige wijze vernietigd worden (ovens) maar ook objecten die emotie opwekken zoals muziek, foto's etc. Uiteraard maakt het hoofdpersonage een radicale verandering door en wisselt geleidelijk van kamp.

Genoeg actie maar de film maakt het zich enorm moeilijk om de vooropgestelde logica na te leven. Hoe kunnen mensen zich nog voortplanten bvb als emoties van liefde onderdrukt worden. Niet teveel nadenken is de boodschap. 3,5* want dit is toch veel meer dan zomaar een flauwe Matrix ripoff.

Heel geloofwaardige film, alle vaccins accepteren, en natuurlijk goed gevochten van Christian Bale