Teenage Sex and Death at Camp Miasma (2026)

Leuke titel

Queer awakening, een film over het maken van een film en een liefdevolle ode aan oude horrors met oneindig veel vervolgen. En dat alles past wonderwel in elkaar. Anderson schittert in een rol die verwijst naar Norma Desmond uit Sunset Blvd. We krijgen zelfs de een deel van de fictive film waar de film over gaat ials film in de film. Let vanaf het begin op want de voorstelling van de Camp Miasma films in het begin is erg leuk.

Met uiteraard een deel getiteld 'The Final Chapter' dat vanzelfsprekend verre van de laatste film is.

geweldig. Ben erg benieuwd hiernaar. I Saw The TV Glow had niet veel gevolg en liefhebbers, maar wie zo'n film maakt, die heeft mijn interesse, en dus zie ik hier heel erg naar uit.

Teenage Sex and Death at Camp Miasma - Cineart

Teenage Sex And Death At Camp Miasma - LAB111

Sex Education-ster Gillian Anderson: ‘Ik ben zorgvuldiger geworden met het kiezen van rollen

- ad.nl (Paid link)

Duidelijk herkenbaar voor wie ooit een queer awakening meemaakte tijdens het kijken naar 80s-slasherfilms.

Jane Schoenbruns nieuwste film heeft heel wat te zeggen over hoe het is om Hollywood binnen te stappen als een aspirerend filmmaker met frisse ideeën. Alleen om vervolgens snel het zwijgen opgelegd te krijgen door executives en studio’s die uiteindelijk de final cut in handen hebben. En dat allemaal omdat wij, als publiek, niet altijd ‘elevated horror’ willen, maar opnieuw moeten leren om films soms gewoon op face value te nemen en niet meer dan dat.

Jammer genoeg verloor de film me na ongeveer twee derde. Ik begreep waar hij naartoe wilde, maar hij nam te veel omwegen om er te geraken. De montage was niet zo vlot als hij had moeten zijn en sommige grappen vielen daardoor plat. De toon die de film nastreeft is ook niet altijd even duidelijk. Hoewel de film wil bekritiseren dat horrorfilms tegenwoordig onnodig ‘elevated’ zijn, kan ik niet anders dan het gevoel hebben dat Schoenbrun in hun eigen val trapte.

Deze film is absoluut prachtig. Het voelt als een perfect huwelijk tussen Bob Ross en Friday the 13th. Heel wat grappige gags die met de camera worden uitgehaald. Vooral een met een oude hotelier en een stoffige DVD-speler. De tranen stonden in m'n ogen van het lachen. Een paar slimme gags met de naam van de killer en een excellente scène waar je in zijn POV terechtkomt zijn de reden waarom ik de film nog eens zou willen zien.

Ik ga afsluiten met iets dat voor iedereen die deze film niet gezien heeft nergens op slaat, maar…

Die hitsige fried chicken-montage met sexy dipsausjes en orgasmissche kraakgeluiden zou zomaar de beste scène van het hele jaar kunnen zijn. En dat zegt iemand die vegetariër is!

3,5*

Deze film komt op de perfecte tijd zo rond de horrorchallenge. Goede verhalen over gehoord.

Waanzinnig, echt te gek. Geen horror maar wel voor mensen die vroeger alle horrors uit de videotheek hebben gezien.

Little death --> Petit Mort. Geniaal

Wat een fantastische heerlijke film. De zaal was enthousiast, ook ik ging met een zalig gevoel naar huis. Dit is geen horror, maar dit is een remake van een remake van de fictieve Camp Miasma films. En net zoals in films als Friday the 13th of Nightmare on Elmstreet kent deze film ook zijn eigen seriemoordenaar. Little Death. Maar zonder dat het eng wordt zie je hem slashen, terwijl er bijvoorbeeld een schitterend nummer van Counting Crows klinkt. Regisseuse Schoenbrun maakte een bloedmooie, bloedgeile en bloedovergoten queer film over hoe griezelig intimiteit kan zijn, en hoe intiem horror kan voelen. En is seks griezelig of is het juist griezelig geil? Tevens alle lof voor Gillian Anderson (weet je nog The X-Files?) en Hannah Einbinder. O, ik ben weer zo enthousiast. Het won al de prijs voor beste Queerfilm van het jaar op Cannes.

Ik vond ‘I saw the tv glow’ te vaag, terwijl die me interessant leek. Nog even kijken of ik me aan deze waag in de bios.

Queer-filmmaker Kris [Hannah Einbinder] is gevraagd om de reboot te regisseren van de Camp Miasma-franchise (niet te verwarren met Friday the 13th). Ze heeft een afspraak met Billy Monroe [Gillian Anderson], de ster van de eerste Camp Miasma, die al jaren leeft als een kluizenaar op de locatie waar Camp Miasma werd gefilmd. Ze filosoferen over de symboliek van die film, bekijken fragmenten waarin seriemoordenaar Little Death [Jack Haven], een gast met een plastic beschermingsjas en een ventilatieschacht als hoofd, slachtoffers vermoordt. Andersons imitatie van Norma Desmond in Sunset Boulevard is amusant, maar van horror is geen enkele sprake. De bewust goedkope (lees: slechte) splattereffecten herinneren de genrekenners er alleen maar aan dat het tijdperk van Tom Savini voorbij is. Dat geldt ook voor de decors en mattepainting. Denkt veelzeggend te zijn, maar gaat nergens over.

Postmoderne horrorfilms – simpelgezegd: een horrorfilm over horrorfilms – zijn populair en de metalagen en verwijzingen naar eerdere horrofilms in Teenage Sex and Death at Camp Miasma zijn dan ook niet origineel, maar het is wel een topper in het genre. Het gaat over een queer-filmmaakster die een woke-versie (de film knipoogt aldus zelfbewust naar de hedendaagse Hollywood-cultuur) wil maken van een oude slasherfilm welk genre niet bepaald queer- en vrouwvriendelijk is: al sinds Hitchcocks Psycho (1960) staat het doodsteken van de gillende vrouw achter het douchegordijn symbool voor penetratie en een verkrachting (dat daarna eindeloos is herhaald in de vele slasherfilms om welke reden de regels van het genre voorschrijven dat alleen de maagd zo’n bloedfestijn kan overleven). In deze film is de psychopathische seriemoordenaar (the male gaze van Hitchcock) dan ook de echte filmmaker en ditmaal kiest hij de filmmaakster en haar team als zijn nieuwe slachtoffers voor zijn nieuwe film (ofschoon het een film blijkt van de actrice die door de filmmaakster wordt opgezocht op nota bene de plek waar de eerdere films werden opgenomen om haar in de film te krijgen).

De uiteindelijke film is inderdaad de vrouwvriendelijke dus woke queerfilm: de filmmaakster ontdekt dat ze tot een orgasme kan komen door zichzelf vermoord zien worden omdat ze zo als ultieme slachtoffer zich eindelijk kan overgeven in plaats van dat ze tijdens de seks in haar hoofd blijft (ook zij is aldus de maagd die in dit geval juist een eerste orgasme beleeft door in de film vermoord te worden). Net als in Psycho worden seks en dood zo met elkaar gekoppeld maar ditmaal vanuit het perspectief van de vrouw die door de filmmoord wordt bevredigd in plaats van verkracht. Terwijl de filmmaakster te veel bezig is in haar hoofd en dus nadenkt over zaken als woke en queer, leert ze van de oude actrice dat ze zich moet overleveren aan haar gevoel.

Ondanks alle metalagen, omkeringen en ander spel met de conventies van het genre zit er zo een diepe betekenis achter het goedkope slasher-verhaal waardoor de film toch ook een klassieke horrorfilm is: horror drukt ons diepste wezen uit dat bang is voor maar toch ook verlangt naar een verlies van het bewuste ‘zelf’ in een overgave aan de natuur waarvan seks en dood twee verwante vormen zijn (de naam van de moordenaar ‘Little Death’ verwijst natuurlijk naar het orgasme zoals onder meer Bataille de koppeling populair heeft gemaakt waarbij de film naar het voorbeeld van Hitchcock het verband omkeert).

Best leuke meta slasher. Had iets korter gemogen, maar steekt wel goed in elkaar..

3,5

De horrorfilms voorbije jaren doen het goed in een tijd waarin alles wat gerecycleerd wordt. Teenage Sex and Death at Camp Miasma is een ode aan de slasherfilm maar blijft zelf spannend en origineel genoeg. In een genre dat wel leuk is, maar tegelijk uitgemolken is, blijft deze film de aandacht houden. Het is wat meta zonder zichzelf te verliezen. De film heeft een stevige knipoog naar de dubbelzinnigheid van Hollywood. Ze willen iets nieuws, maar het moet liefst bij hetzelfde blijven. Het is een film vol symboliek, vooral rond seksualiteit en identiteit. Ik ben de film blind in gegaan en was enorm blij verrast. Prachtig gemaakt waarin de ode aan het genre visueel zeer zorgvuldig is gedaan, er genoeg spanning in zit en de zwarte humor ook werkt. Een film die ver genoeg durft te gaan en tegelijk ook ook heeft voor de details.

Zeer goede meta over eighties horror en teenage sex.