Ah-ga-ssi (2016)

Het was alweer een tijdje geleden dat ik een Zuid - Koreaanse film had gekeken, terwijl ik er toch wel liefhebber van ben. En deze "Ah-ga-ssi" uit inmiddels 2016 had ik nog steeds niet gezien. Vanavond kwam ik 'm ergens tegen op een streamingsite en dacht, nu moet ik er toch maar eens aan geloven, want ik zag wel dat de film een hoge waardering krijgt, en hij duurt ook nog lekker lang, avondvullend zeg maar. Dit is weer echt zo'n film waarvan ik denk, waarom heb ik die niet veel eerder gekeken want wat is het een goeie film. De 2 hoofdrol speelsters, de 2 Kim's zal ik ze maar noemen, want zo heten heel veel Koreaanse vrouwen, acteerde echt heel goed. Nou wist ik al langer dat er heel goed geacteert wordt in Zuid - Korea, maar het verbaasd me toch iedere keer weer dat niet veel meer acteurs uit Zuid - Korea doorbreken in het buitenland. Maar van de andere kant zijn ze in Korea wereld beroemd. Ik zou willen dat ik nog meer films van Zuid - Koreaanse makelij had om te kijken. Ik weet dat er genoeg zijn, maar de meeste echt goeie bekende heb ik al gezien. En die films die ik nog graag zou willen zien zijn bijna nergens te vinden.

Er zijn zeker paralellen met Portrait de la Jeune Fille en Feu (Film, 2019) - MovieMeter.nl, maar de setting is totaal anders hier in Azië, Japan om wat nauwkeuriger te zijn. Het is eerst wat aftasten welke kant deze film nu op gaat, maar na een uur is dat wel duidelijk. Onverwachte wendingen zetten je een paar keer op het verkeerde been, maar eigenlijk zie al aankomen waar dit gaat eindigen. De beelden blijven mooi en er komt zelfs tegen het eind nog een vleugje horror over de film heen. Maar als geheel genomen had ik toch meer verwacht. Het aandeel "klucht" is me daarvoor toch te groot in The Handmaiden.

De film is opgedeeld in drie delen, waarbij hetzelfde verhaal meerdere keren wordt verteld, maar telkens vanuit een ander perspectief. Hierdoor krijg je steeds nieuwe informatie die eerdere gebeurtenissen in een ander licht zet. Belangrijke thema’s zijn bedrog en manipulatie want bijna elk personage verborgen motieven heeft. De film speelt constant met wat echt is en wat niet. Een ander thema is macht en controle dat vooral zichtbaar is in de relatie tussen mannen en vrouwen, en binnen de sociale hiërarchie. Daarnaast is er ook het thema van liefde en bevrijding: ondanks de manipulatie groeit er een oprechte band tussen de twee hoofdpersonages. Visueel is de film zeer stijlvol: prachtige decors, kostuums en cinematografie. Het verhaal kent een langzame opbouw met onverwachte plotwendingen. De nadruk ligt vooral op een combinatie van erotiek, onderlinge relaties en emoties. Echt spannend is het wel niet. In het begin lijkt alles vrij rechtlijnig: Sook-hee werkt samen met de oplichter Count Fujiwara door Hideko te manipuleren zodat ze verliefd wordt. Het plan is dat hij trouwt met Lady Hideko en zo haar geld wilt stelen. Maar dit perspectief is misleidend. In het tweede deel zie je alles vanuit Hideko’s perspectief, en dan blijkt dat Hideko geen naïef slachtoffer is. Ze groeit op onder haar sadistische oom Kouzuki, die haar dwingt om erotische boeken voor te lezen aan rijke mannen. Ze leeft eigenlijk als een gevangene. De eerste grote twist komt er dan want Hideko en Fujiwara hadden hun eigen plan en willen Sook-hee erin luizen door Sook-hee in de inrichting te laten belanden in plaats van Hideko. Wel belangrijk is het feit dat Hideko en Sook-hee echt voor elkaar vallen wat prachtig wordt neergezet door beide actrices in een paar erotische scènes. En dan komt nog het derde deel waar alles opnieuw wordt omgedraaid: beide vrouwen draaien het plan om tegen Fujiwara en Kouzuki. De laatste scène benadrukt hun vrijheid, hun liefde en het loskomen van onderdrukking. Misschien wat te lang uitgesponnen, maar qua vertelstructuur, cinematografie en acteerwerk is dit toch wel een interessante film om zeker eens te zien. 7/10

Op visueel gebied een zeer behoorlijke film. Het ziet er allemaal goed verzorgd uit, met uitzondering van de slotscène op zee, die er niet erg authentiek uit ziet. Het verhaal kon mij daarentegen niet erg bekoren. De eerste akte heeft even nodig om op gang te komen, maar zit uiteindelijk niet verkeerd in elkaar. Zonder overigens echt spannend of intrigerend te worden. De personages blijven ook nogal afstandelijk. De tweede en derde akte vond ik vooral traag en iets te veel een herhaling van zetten. Ik heb de director's cut gekeken, maar die was wel echt te lang.