Ah-ga-ssi (2016)

Vreselijk nieuws inderdaad. Toch deel uitgemaakt van veel mensen hun jeugd.

Ik zag gisteren de trailer van The Handmaiden in de nieuwe Lumière in Maastricht. Dus ik ga hem ook zeker nog eens bekijken. Hopelijk kan ik er dan nog een halfje bij doen.

U zegt? "Gewelddadig?"

Abracadabra met een handvol letters.

U leest: weldadig – geweldig.

Voilà.

Abracadabra is misschien wel het sleutelwoord tot de stijl van Chan-wook Park. Verhaaltechnisch trekt de regisseur een rookgordijn op, waar hij de toeschouwer langzaam maar zeker doorheen sleurt. Je tuimelt werkelijk van de ene verrassing in de andere – de morele dimensie is voortdurend aan veranderingen onderhevig, omdat er stelselmatig nieuwe informatie wordt vrijgegeven. Ideaal qua tempo, ideaal qua subtiele vormgeving, ideaal qua cinematografische intensiteit: ‘The handmaiden’ was op de valreep nog een van dé films van 2016, jazeker.

Als enige kanttekening kan er gediscussieerd worden over de expliciete seksuele dimensie van de film, maar die komt niet zomaar uit de lucht vallen natuurlijk. De plot, weet je wel. De puurheid, het rauwe karakter van opflakkerende lust, het organische en orgiastische van organische orgasmes: zeg nu zelf, zelden spat het allemaal zo ongetemperd van het witte doek af, toch?

Abracadabra.

Verrassend, bloedstollend, visueel meesterlijk.

En weldadig.

En geweldig.

En…zo kan ik nog wel even doorgaan, maar laat het bij deze duidelijk zijn: ‘Ah-ga-ssi’ verdient het predicaat “subliem”.

Voilà.

4*

De eerste drie kwartier is het behoorlijk doorbijten, maar daarna wordt de film gelukkig steeds beter en vooral meer bizar. Het duurt simpelweg enige tijd voordat de personages indruk weten te maken en er iets van een plot valt te ontdekken. Net op het moment dat ik het bijltje erbij neer wilde gooien begonnen de gebeurtenissen en de personages te intrigeren, waarna mijn aandacht er tot het einde moeiteloos bijbleef. Visueel ziet alles er bijzonder fraai uit, dat zeker. Qua vormgeving, belichting en camerawerk is de film grandioos. Uiteindelijk niet één van regisseur Park Chan-Wook's beste, maar hij weet toch weer te verrassen en vooral te verbazen.

Iedere keer als deze film omhoog borrelt moet ik weer aan één iemand denken:

André Agassi, tenniss(t)er

Heb 'm ook al 2x op de HD gehad en weer eraf gegooid, waarschijnlijk hierom:

Draait hier binnenkort in de Cineville "zone" en denk dat ik 'm maar ga "zien" (als in niet echt zien maar excuus om bier te doen zien)

Ondanks het trage begin is de film echt de moeite waard!

Meesterlijke manipulaties

Wat een klasse! Wat een visueel meesterwerk! Geweldige narratieve constructie! De erotische thriller Handmaiden raakt aan vele genres en kwam dicht in de buurt van Agatha Christie achtige vertellingen. Park houdt niet op mij te verbazen. Over elk beeld dat je ziet is nagedacht. Voor een Koreaanse film vond ik de erotische passages redelijk gedurfd maar esthetisch gezien prachtig. Het draait allemaal om slechts vier personages, meer niet. Een oplichter, zijn assistente, een rijke erfgename en haar doortrapte oom. Laat het spel beginnen. Voor mij klopte het allemaal. Hier en daar aan de trage kant zeggen sommigen, maar toch zit er geen enkele nutteloze scène in. Film met een grote F. Leuk om nog eens een 5* te kunnen geven.

Nieuwe Park.

Hij neemt de laatste jaren wel z'n tijd voor nieuwe films, maar dat zie je er uiteindelijk ook wel aan af. 140 minuten is een stevige boterham, toch is de film tot in de puntjes verzorgd, van de eerste tot de laatste minuut. Nu is dat ook wel eigen aan de Zuid-Koreaanse cinema, maar Park staat qua afwerking toch een paar trapjes hoger dan zijn landgenoten tegenwoordig.

Het eerste uur vond ik best fijn. Er ontspint zich een boeiend verhaal, dat traag maar zeker in een bepaalde richting geduwd wordt. Als kijker krijg je in het begin al een indicatie dat er meerdere luiken aan het verhaal zitten, jammer genoeg gaat het bij het tweede luik de verkeerde kant op. 

In plaats van dat Park z'n verhaal voortzet, gaat we terug naar het begin en krijgen we de hele rits nogmaals te zien, maar dan met wat extra beeldmateriaal wat telkens een ander licht op de gebeurtenissen werpt. Dat kan leuk zijn als het subtiel en/of ingenieus geschreven is, maar Park heeft zo bruut geknipt in de eerste doortocht dat het eerder bot en lomp aanvoelt. Z'n script trucje is gewoon niet verfijnd genoeg, waardoor de tweede doortocht véél te lang duurt.

Het einde is gelukkig weer een stuk beter, maar dan heeft de film z'n kans op meesterwerkstempel al verspeeld. 't Is jammer want de film oogt mooi en het acteerwerk is meer dan behoorlijk, maar wat flauw geklooi met het plot haalt de angel uit deze Ah-ga-ssi. Slecht is het zeker niet, maar het had makkelijk veel beter kunnen zijn.

3.5*

Ik ben hier enorm benieuwd naar.

Een imposant landhuis, in een combinatie van Britse en Japanse architectuur. Schuifdeuren en sleutelgaten, gemaakt voor wat geheim is of alleen in geheimenis bekeken mag worden. Erotische verhalen die verteld worden, maar de details een product laten van ieders verbeelding. Personages die bijblijven: twee vrouwen in hun zoektocht naar vrijheid en identiteit. Hun levens vervlochten door liefde en seksualiteit, maar ook door bedrog en intrige. Een perverse vulpenlikker. Een oplichter die zich de taal van de aristocratie eigen heeft gemaakt. Dan de technische vormgeving. De camera als personage, het huis zelf, zo lijkt het, soms ook. Ademend, zuchtend. Een voice-over die gedachten overdraagt op cruciale momenten. En een adembenemende cinematografie. Muziek die beroert als het moet en subtiel de achtergrond vult als het kan.

Minpunten zijn er zeker. In Parks dubbele vertelling -plottwists inbegrepen- kwam het tweede deel van zijn drieluik wat minder uit de verf. Sterker is het eerste deel; uitleg is er alleen in de gedachten van de kijker, verrassingen liggen nog in het verschiet. Ook in de slotfase wint een solide afwerking het van een alternatieve plotafwikkeling. Ik had gehoopt op meer- het bleef bij hopen.

Maar het mag duidelijk zijn dat ik meer Aziatische cinema moet gaan kijken.

Ruim 4*

Toch even benadrukken op voorgaande dat Park eigenlijk gewoon getrouw de structuur van het boek volgt waarop dit gebaseerd is (Vingervlug van Sarah Waters).

Ben ik me bewust van (ik ken het boek, heb het alleen niet gelezen). Prijzenswaardig an sich dat hij het boek volgt, maar in de details had Park alsnog z'n eigen weg kunnen gaan. Wanneer de tweede akte net iets korter was geweest, en er iets minder herhaling was opgetreden binnen de dubbele vertelling, had dat nog niet per se afbreuk gedaan aan het boek. Park schreef het scenario wel zelf en nam het niet van iemand anders over (als in een kant en klare blauwdruk die voor film geschikt is), dus hij had daarin andere keuzes kunnen maken lijkt me.

Maargoed, gemiereneuk over een film die verder vooral veel lof verdient

Ja, het is een moeilijke afweging voor de regisseur. Als hij het boek niet had gevolgd dan was ook daarop kritiek gekomen. Ik begrijp wel dat dit een storend element kan zijn, maar je ziet anderzijds in de hervertelling ook een hoop details die je in de eerste akte niet te zien krijgt en die alles in een nieuw perspectief plaatsen.

The Handmaiden

Ja, schitterend. The Handmaiden is als een spannend en enerverend boek wat je maar niet weg kan leggen. In drie hoofdstukken word het verhaal uit die doeken gedaan over vier personen, met ieder hun eigen belangen en verlangens. Rode draad is de ontluikende liefde tussen de jonge vrouwen Lady Hideko en Sook-Hee. Maar de verschrikkelijke oom Kouzuki en de op geldbeluste Fujiwara hebben ook hun eigen motieven.

Het verhaal lijkt telkens net wat anders in elkaar te steken dan in eerste instantie gedacht, en vooral in het tweede en derde hoofdstuk volgen de twists elkaar in rap tempo op. The Handmaiden is spannend, gruwelijk, erotisch, dramatisch en uiteindelijk vooral een spetterend romantisch verhaal. De twee jonge actrices zijn waanzinnig. Maar het grootste compliment moet regisseur Chan-wook Park krijgen. De ene na de andere weergaloze scene volgt elkaar op en ze zien er allemaal uit als een schitterend schilderij. Maar daarbij verliest Park nooit de personages uit het oog. Sterk uitgewerkt en je gaat echt met de twee jonge vrouwen meeleven, terwijl dat ook geen lieverdjes zijn. Echt een prachtfilm.

Geweldig, wat een sensatie. Ik ben een beetje lyrisch. Net van Pathé naar Lantarenvenster gelopen en ik heb nog een dikke grijns op m'n kop en de woorden tuimelen door mijn hoofd. Want als deze film niet met Moonlight de publiekslieveling van IFFR wordt en in menig jaarlijstje bovenaan gaat verschijnen, eet ik m'n schoen op.

Park overtreft hier m.i. elk Aziatisch intrige drama dat ik ken. Weet je hoe ze daar zo kenmerkend thema's als verraad en bedrog hanteren? Geen Westerse film krijgt dat voor elkaar. In menig wuxia bv is dit soort intrige gebruikt, met gevecht erbij. Park laat zien dat dat echt niet nodig is. Hij heeft hier dat type scenario wat mij betreft geperfectioneerd.

In principe is het plotverloop niet heel bijster origineel of ongekend. Behalve dan dat hier net als in Moonlight een homoseksuele/maar dan lesbische twist aan gegeven wordt. De manier waarop het script in drie delen naar voren wordt gebracht...is eigenlijk ook niet sensationeel nieuw. Huh?

Het is vooral hoe Park het doet. Zo vaardig, zo slim gedoseerd gepresenteerd. Doorspekt met subtiele humor, spannende twists, en bovenal oogstrelend mooie beelden, decors en kostuums. Een lust voor de zintuigen en je bent gekluisterd aan het scherm.

De typisch Aziatische manier van humor, geweld, bedrog en erotiek is zo heerlijk schaamteloos...Een Amerikaan zou er raar van worden. Ik van ongebreideld plezier. Ik was moe van een heel korte nacht en veel films, waarbij ik vaak wegsukkelde. Niet hier. Anderhalf uur aan het enorme scherm gekluisterd.

Kom maar op met prijzen voor beste buitenlandse film, mooiste kostuums, cinematografie, script en, hierbij speelt mijn grote zwakte voor Aziatische schonen een rol; prijs voor de mooiste en opwindendste erotische scène in een film ooit.

Park, dank u wel. Wat een goddelijk genot is deze film!

Als liefhebber van het origineel keek ik hier al een tijd naar uit. Helaas is de remake niet beter dan het origineel. Het verhaal wordt grotendeels trouw gevolgd, maar sommige elementen die het origineel zo bijzonder maken zijn hier verloren gegaan. Bijvoorbeeld de spanning, die je in het origineel kan voelen en die lang niet uitgesproken wordt, ligt er hier gelijk al te dicht bovenop.
Erg storend vond ik de Peppi en Kokki lachband momenten. Dat paste niet bij de rest van de film. O haha wat een lol, iemand stoot zijn hoofd! En nu struikelt hij, hi-la-risch. Dat is niet mijn humor en het past al helemaal niet bij de film.
Ook wordt hier de plottwist te snel verklapt. Er zijn wel degelijk grote verschillen met het boek, namelijkde afronding. Het einde van deel twee en deel drie uit de film hebben vrij weinig met het boek te maken. Ik vind het overigens wel bewonderingswaardig dat hij de laatste plottwist uit het origineel, de baby's zijn verwisseld, niet meeneemt. Dit is de grootste tekortkoming uit het originele verhaal.
Als je onbekend bent met het origineel geloof ik dat dit een unieke kijkervaring is, maar voor degene die het verhaal goed kennen is dit een middelmatige verfilming.

Prachtig gefilmd drama over twee sterke, geslepen vrouwen die op vernuftige wijze met een stel perverse en gecorrumpeerde mannen afrekenen. Die mannen komen er in deze film niet goed vanaf. Ik kom er niet helemaal uit hoe dat gegeven zich verhoudt tot de expliciete lesbische seksscènes in de film, die dan weer direct uit een mannenfantasie lijken te zijn overgenomen. Misschien is het beter om te benadrukken dat deze film het vooral van zoveel andere dingen moet hebben, en de spannende plot, schitterende vormgeving en fijne sfeer minstens zo'n grote stempel op deze film drukken als de slaapkameravonturen van de hoofdrolspeelsters. 3,5*

Prachtig gestileerd drama over een zwendelaar die zich voordoet als graaf om zich van de bruidsschat van een rijke erfgename meester te maken, daarbij geholpen door een gewiekste zakkenrolster annex straatmadelief, die als bediende en 'vriendin' aanpapt met het slachtoffer, dat in het huis woont van haar oom, een verzamelaar van erotische boeken. In het begin loopt alles op rolletjes, maar gaandeweg lijkt het erop dat iedereen met een verborgen agenda werkt en wordt het knap ingewikkeld.

Het is dus goed opletten met deze film. Vooral als het tweede deel een soort herhaling lijkt van het eerste, met een wat veranderd perspectief en we een hele andere kijk op de werkelijkheid krijgen. Het derde deel lijkt een soort afrekening en is zeker het heftigste deel van de film. Er valt dus veel te genieten. Van het geraffineerde spel, de prachtige fotografie, locaties, interieurs en de beide dames als ze uit de kleren gaan.

Maar, ik moet toegeven dat m'n gedachten af en toe afdwaalden. Er waren ook wel plotwendingen die ik niet helemaal begreep. Een film die je zeker twee keer moet zien en dat is geen straf.

Het verhaal - waarin verhalen vertellen, oplichting, liefde en standenonderscheid in elkaar grijpen als een eindeloze gelaagdheid van verleiding, misleiding en rollenspel (en vertrouw geen bedrieger!) – is goed, zit knap in elkaar en wordt goed verteld. De verfilming is in alle opzichten uitstekend met oog voor details (ik heb het boek overigens niet gelezen). Toch maakte de film niet een heel diepe indruk op me. Ik had misschien op meer duisternis en diepgang gehoopt: de film bleef enigszins frivool en ging soms zelfs in de richting van een klucht (al past dat wel weer bij een thematiek van rollenspel). Dat maakt het voor mij geen meesterwerk maar het is wel gewoon een goede film waar eigenlijk niets op aan te merken is.

Knap werkje hoor deze film.

Visueel oogstrelend. Een masterclass filmmaken met sublieme shots en fluwelen montages. Het verhaal maakte minder indruk.

3,5*

Afgelopen avond deze film opnieuw bekeken maar dan wel in de bioscoop en niet op mijn PC. Tja, dat is toch wel even een verschil. Dit soort films moet je normaal gesproken ook op het grote scherm zien. Op audiovisueel vlak is Ah-ga-ssi gewoon een zeer mooie film met prachtige erotische scènes die er niet om liegen. Het verhaal is mij wel enigszins duidelijk, maar nogmaals, dit is toch echt een film die het voor mij vooral moet hebben van de schitterende cinematografie. Dat geldt trouwens voor de meeste Aziatische films.

Waardering: verhoogd naar 4.5*

Is deze film spannend?

Sluit ik me bij aan. Spanning vooral onderhuids en sluimerend door het camerawerk en de intriges, narratief gezien valt het mee.

Intriges, okay - maar echt spannend wilde het niet worden. Noch erotisch.

Vond het toch vooral een rommeltje. 1 aardige twist maakt nog geen goede film.

Hoe kun je deze film nou niet erotisch vinden. Die scène in het bad alleen al.

Zo'n film zien in het oude/nieuwe PARISIEN Filmhallen maakt deze film zeer speciaal !!!

Het verhaal speelt zich af in het door Japan bezette Korea van de jaren dertig. Een oplichter die zich voordoet als een Japanse graaf huurt een dievegge in als dienstmeisje in om in dienst te treden bij een rijke Japanse erfgename. Het doel is dat ze haar verleidt, besteelt en dat ze de aristocratische dame uiteindelijk opsluiten in een krankzinnigengesticht. Maar de vrouwen worden verliefd op elkaar. Enfin, voor zover ik het begrepen heb.

Toegegeven, de sets, de kostuums en de cinematografie zijn heel verzorgd. De film bestaat uit drie delen, waarbij het plot wordt gezien vanuit verschillende standpunten. Het verhaal dat misschien wel clever gevonden is in zijn ontwikkeling is echter langdradig en de expliciete erotische sekwensen gingen bij mij op de duur ook vervelen. Het derde deel, met een vleugje sadisme en geweld, vond ik iets beter. De film kaapte veel prijzen weg, maar ik vind hem overroepen. Geef mij maar “Oldboy” van dezelfde kineast in de plaats.