Ah-ga-ssi (2016)

Park Chan Wook flikt het toch maar weer.

De setting sprak me eigenlijk helemaal niet aan, ik hou niet van films die zich ver in het verleden afspelen. Na 20 minuten had ik dan ook de neiging de film maar af te zetten. Gelukkig niet gedaan, want het verhaal wat volgde was erg goed en had wat leuke twists. Tel daarbij op de typische Park Chan Wook style en je hebt een lekker film-avondje.

Maar hopelijk wordt z'n volgende film er wel een die gewoon in het heden afspeelt.

Weer een mooie film van de regisseur van Oldboy en Stoker. Het eerste uur was wel even doorbijten. Veel speelde zich op de zelfde locatie af en het was toch even afwachten waar het allemaal naar toe moest gaan. Soms raakte ik ook wel eens het spoor bijster. Op visueel vlak viel op deze film niets aan te merken. De love-story van Lady Hideko en Sook-Hee werd schitterend in beeld gebracht en de erotische scènes waren om van te smullen. Deden absoluut niet onder voor dezelfde soort scènes in de film La Vie d'Adèle.

4.0* met kans op verhoging.

De bedrieger bedrogen. Een ingenieuze romantische thriller over hebzucht en lust, rijkelijk gevuld met plotwendingen, intriges en erotiek. Fascinerend tot aan het laatste van de drie delen. Dan boet de film helaas beetje aan kwaliteit in met o.a. een schokkende martelscène, die thematisch en qua sfeer gewoon misplaatst is en niets toevoegt aan het verhaal.
Met en zonder kleren zijn Min-hee Kim en Tae-ri Kim uitzonderlijk goed bezig. Dat en de prima soundtrack maken dit tot een van de beste films, die ik dit jaar gezien heb.

De nieuwste Chan-wook Park is wederom weer een prachtige film. Misschien zelfs nog wel mooier dan alle voorgaande. De film is gebaseerd op het verhaal Fingersmith van de Britse schrijver Sarah Waters. (niet gelezen) Maar de film is geslaagd om Victoriaans Engeland naar Korea te halen. Wat een bijzondere, vreemde thriller in drie delen vol met erotische geladen scenes. Een waar visueel hoogstandje. De film speelt zich af ergens in de jaren '30. Veel Japanners bezitten land in Korea en zo erft Lady Hideko (Kim Min-hee) dan ook een groot landhuis en veel geld. De zichzelf graaf (Ha Jung-woo) noemende oplichter probeert dit op slinkse wijze te bemachtigen. Hij huurt hiervoor wees en dievegge Sook-Hee (Kim Tae-ri) in. Deze wordt als dienstmaagd aangenomen en krijgt de zorg over de erfgename. Zwoel en langzaam komen beide dames dichterbij elkaar. Om vervolgens te belanden in deel 2 en zien we wat we zagen uit een ander oogpunt. Hoe verder je in de film komt, hoe meer je de erotische spanning voelt en de erotiek ook explicieter in beeld wordt gebracht. Park schotelt dit keer geen keiharde actie toe, daar in de plaats krijgen we een veel subtielere vorm van agressie. Een fantastische film van Park die net als het bizarre huis van de oom het westerse en oosterse samenvoegt tot één van de meest onweerstaanbare romantische films. Schitterend!

U zegt? "Gewelddadig?"

Abracadabra met een handvol letters.

U leest: weldadig – geweldig.

Voilà.

Abracadabra is misschien wel het sleutelwoord tot de stijl van Chan-wook Park. Verhaaltechnisch trekt de regisseur een rookgordijn op, waar hij de toeschouwer langzaam maar zeker doorheen sleurt. Je tuimelt werkelijk van de ene verrassing in de andere – de morele dimensie is voortdurend aan veranderingen onderhevig, omdat er stelselmatig nieuwe informatie wordt vrijgegeven. Ideaal qua tempo, ideaal qua subtiele vormgeving, ideaal qua cinematografische intensiteit: ‘The handmaiden’ was op de valreep nog een van dé films van 2016, jazeker.

Als enige kanttekening kan er gediscussieerd worden over de expliciete seksuele dimensie van de film, maar die komt niet zomaar uit de lucht vallen natuurlijk. De plot, weet je wel. De puurheid, het rauwe karakter van opflakkerende lust, het organische en orgiastische van organische orgasmes: zeg nu zelf, zelden spat het allemaal zo ongetemperd van het witte doek af, toch?

Abracadabra.

Verrassend, bloedstollend, visueel meesterlijk.

En weldadig.

En geweldig.

En…zo kan ik nog wel even doorgaan, maar laat het bij deze duidelijk zijn: ‘Ah-ga-ssi’ verdient het predicaat “subliem”.

Voilà.

4*

De eerste drie kwartier is het behoorlijk doorbijten, maar daarna wordt de film gelukkig steeds beter en vooral meer bizar. Het duurt simpelweg enige tijd voordat de personages indruk weten te maken en er iets van een plot valt te ontdekken. Net op het moment dat ik het bijltje erbij neer wilde gooien begonnen de gebeurtenissen en de personages te intrigeren, waarna mijn aandacht er tot het einde moeiteloos bijbleef. Visueel ziet alles er bijzonder fraai uit, dat zeker. Qua vormgeving, belichting en camerawerk is de film grandioos. Uiteindelijk niet één van regisseur Park Chan-Wook's beste, maar hij weet toch weer te verrassen en vooral te verbazen.

Meesterlijke manipulaties

Wat een klasse! Wat een visueel meesterwerk! Geweldige narratieve constructie! De erotische thriller Handmaiden raakt aan vele genres en kwam dicht in de buurt van Agatha Christie achtige vertellingen. Park houdt niet op mij te verbazen. Over elk beeld dat je ziet is nagedacht. Voor een Koreaanse film vond ik de erotische passages redelijk gedurfd maar esthetisch gezien prachtig. Het draait allemaal om slechts vier personages, meer niet. Een oplichter, zijn assistente, een rijke erfgename en haar doortrapte oom. Laat het spel beginnen. Voor mij klopte het allemaal. Hier en daar aan de trage kant zeggen sommigen, maar toch zit er geen enkele nutteloze scène in. Film met een grote F. Leuk om nog eens een 5* te kunnen geven.

Nieuwe Park.

Hij neemt de laatste jaren wel z'n tijd voor nieuwe films, maar dat zie je er uiteindelijk ook wel aan af. 140 minuten is een stevige boterham, toch is de film tot in de puntjes verzorgd, van de eerste tot de laatste minuut. Nu is dat ook wel eigen aan de Zuid-Koreaanse cinema, maar Park staat qua afwerking toch een paar trapjes hoger dan zijn landgenoten tegenwoordig.

Het eerste uur vond ik best fijn. Er ontspint zich een boeiend verhaal, dat traag maar zeker in een bepaalde richting geduwd wordt. Als kijker krijg je in het begin al een indicatie dat er meerdere luiken aan het verhaal zitten, jammer genoeg gaat het bij het tweede luik de verkeerde kant op. 

In plaats van dat Park z'n verhaal voortzet, gaat we terug naar het begin en krijgen we de hele rits nogmaals te zien, maar dan met wat extra beeldmateriaal wat telkens een ander licht op de gebeurtenissen werpt. Dat kan leuk zijn als het subtiel en/of ingenieus geschreven is, maar Park heeft zo bruut geknipt in de eerste doortocht dat het eerder bot en lomp aanvoelt. Z'n script trucje is gewoon niet verfijnd genoeg, waardoor de tweede doortocht véél te lang duurt.

Het einde is gelukkig weer een stuk beter, maar dan heeft de film z'n kans op meesterwerkstempel al verspeeld. 't Is jammer want de film oogt mooi en het acteerwerk is meer dan behoorlijk, maar wat flauw geklooi met het plot haalt de angel uit deze Ah-ga-ssi. Slecht is het zeker niet, maar het had makkelijk veel beter kunnen zijn.

3.5*

Een imposant landhuis, in een combinatie van Britse en Japanse architectuur. Schuifdeuren en sleutelgaten, gemaakt voor wat geheim is of alleen in geheimenis bekeken mag worden. Erotische verhalen die verteld worden, maar de details een product laten van ieders verbeelding. Personages die bijblijven: twee vrouwen in hun zoektocht naar vrijheid en identiteit. Hun levens vervlochten door liefde en seksualiteit, maar ook door bedrog en intrige. Een perverse vulpenlikker. Een oplichter die zich de taal van de aristocratie eigen heeft gemaakt. Dan de technische vormgeving. De camera als personage, het huis zelf, zo lijkt het, soms ook. Ademend, zuchtend. Een voice-over die gedachten overdraagt op cruciale momenten. En een adembenemende cinematografie. Muziek die beroert als het moet en subtiel de achtergrond vult als het kan.

Minpunten zijn er zeker. In Parks dubbele vertelling -plottwists inbegrepen- kwam het tweede deel van zijn drieluik wat minder uit de verf. Sterker is het eerste deel; uitleg is er alleen in de gedachten van de kijker, verrassingen liggen nog in het verschiet. Ook in de slotfase wint een solide afwerking het van een alternatieve plotafwikkeling. Ik had gehoopt op meer- het bleef bij hopen.

Maar het mag duidelijk zijn dat ik meer Aziatische cinema moet gaan kijken.

Ruim 4*

The Handmaiden

Ja, schitterend. The Handmaiden is als een spannend en enerverend boek wat je maar niet weg kan leggen. In drie hoofdstukken word het verhaal uit die doeken gedaan over vier personen, met ieder hun eigen belangen en verlangens. Rode draad is de ontluikende liefde tussen de jonge vrouwen Lady Hideko en Sook-Hee. Maar de verschrikkelijke oom Kouzuki en de op geldbeluste Fujiwara hebben ook hun eigen motieven.

Het verhaal lijkt telkens net wat anders in elkaar te steken dan in eerste instantie gedacht, en vooral in het tweede en derde hoofdstuk volgen de twists elkaar in rap tempo op. The Handmaiden is spannend, gruwelijk, erotisch, dramatisch en uiteindelijk vooral een spetterend romantisch verhaal. De twee jonge actrices zijn waanzinnig. Maar het grootste compliment moet regisseur Chan-wook Park krijgen. De ene na de andere weergaloze scene volgt elkaar op en ze zien er allemaal uit als een schitterend schilderij. Maar daarbij verliest Park nooit de personages uit het oog. Sterk uitgewerkt en je gaat echt met de twee jonge vrouwen meeleven, terwijl dat ook geen lieverdjes zijn. Echt een prachtfilm.

Als liefhebber van het origineel keek ik hier al een tijd naar uit. Helaas is de remake niet beter dan het origineel. Het verhaal wordt grotendeels trouw gevolgd, maar sommige elementen die het origineel zo bijzonder maken zijn hier verloren gegaan. Bijvoorbeeld de spanning, die je in het origineel kan voelen en die lang niet uitgesproken wordt, ligt er hier gelijk al te dicht bovenop.
Erg storend vond ik de Peppi en Kokki lachband momenten. Dat paste niet bij de rest van de film. O haha wat een lol, iemand stoot zijn hoofd! En nu struikelt hij, hi-la-risch. Dat is niet mijn humor en het past al helemaal niet bij de film.
Ook wordt hier de plottwist te snel verklapt. Er zijn wel degelijk grote verschillen met het boek, namelijkde afronding. Het einde van deel twee en deel drie uit de film hebben vrij weinig met het boek te maken. Ik vind het overigens wel bewonderingswaardig dat hij de laatste plottwist uit het origineel, de baby's zijn verwisseld, niet meeneemt. Dit is de grootste tekortkoming uit het originele verhaal.
Als je onbekend bent met het origineel geloof ik dat dit een unieke kijkervaring is, maar voor degene die het verhaal goed kennen is dit een middelmatige verfilming.

Prachtig gefilmd drama over twee sterke, geslepen vrouwen die op vernuftige wijze met een stel perverse en gecorrumpeerde mannen afrekenen. Die mannen komen er in deze film niet goed vanaf. Ik kom er niet helemaal uit hoe dat gegeven zich verhoudt tot de expliciete lesbische seksscènes in de film, die dan weer direct uit een mannenfantasie lijken te zijn overgenomen. Misschien is het beter om te benadrukken dat deze film het vooral van zoveel andere dingen moet hebben, en de spannende plot, schitterende vormgeving en fijne sfeer minstens zo'n grote stempel op deze film drukken als de slaapkameravonturen van de hoofdrolspeelsters. 3,5*

Het verhaal - waarin verhalen vertellen, oplichting, liefde en standenonderscheid in elkaar grijpen als een eindeloze gelaagdheid van verleiding, misleiding en rollenspel (en vertrouw geen bedrieger!) – is goed, zit knap in elkaar en wordt goed verteld. De verfilming is in alle opzichten uitstekend met oog voor details (ik heb het boek overigens niet gelezen). Toch maakte de film niet een heel diepe indruk op me. Ik had misschien op meer duisternis en diepgang gehoopt: de film bleef enigszins frivool en ging soms zelfs in de richting van een klucht (al past dat wel weer bij een thematiek van rollenspel). Dat maakt het voor mij geen meesterwerk maar het is wel gewoon een goede film waar eigenlijk niets op aan te merken is.

Het verhaal speelt zich af in het door Japan bezette Korea van de jaren dertig. Een oplichter die zich voordoet als een Japanse graaf huurt een dievegge in als dienstmeisje in om in dienst te treden bij een rijke Japanse erfgename. Het doel is dat ze haar verleidt, besteelt en dat ze de aristocratische dame uiteindelijk opsluiten in een krankzinnigengesticht. Maar de vrouwen worden verliefd op elkaar. Enfin, voor zover ik het begrepen heb.

Toegegeven, de sets, de kostuums en de cinematografie zijn heel verzorgd. De film bestaat uit drie delen, waarbij het plot wordt gezien vanuit verschillende standpunten. Het verhaal dat misschien wel clever gevonden is in zijn ontwikkeling is echter langdradig en de expliciete erotische sekwensen gingen bij mij op de duur ook vervelen. Het derde deel, met een vleugje sadisme en geweld, vond ik iets beter. De film kaapte veel prijzen weg, maar ik vind hem overroepen. Geef mij maar “Oldboy” van dezelfde kineast in de plaats.

Vanavond een thriller gefilmd als een drieluik. Het boek ‘Fingersmith’ stond hiervoor model: een Victoriaanse liefdesroman. De Koreaanse regisseur Park verplaatste het verhaal naar het Korea van de 30-er jaren van de vorige eeuw. Eerste kijktip: zorg dat u in het eerste deel van de film de personages goed uit elkaar houdt. Het verhaal speelt zich af op een afgelegen landgoed waar de puissant rijke heerszuchtige oom Kouzuki zich omringd met heren van stand. Eén van die heren is Fujiwara. Hij doet zich voor als een Japanse graaf maar is in feite afkomstig uit het nabij gelegen dorp. Gemeenschappelijk vertier van dit herengezelschap is het luisteren naar erotische verhalen verteld door nicht –en rijk erfgenaam- Hideko. Op zekere dag moet er een nieuwe kamenierster voor Hideko komen; uit datzelfde dorp in de buurt meldt zich Sook Hee. En dan hebben we aan het einde van het eerste luik de vier hoofdpersonen in beeld… ieder met een eigen geheim. Hun geheimen worden met somtijds extravagante scenes in de loop van het tweede en derde luik steeds duidelijker. En steeds weer blijkt -vanuit meerdere perspectieven verbeeldt- dat niets is wat het lijkt. Verrassende, schokkende keerpunten die steeds weer een andere kant van de hoofdpersonen belichten.

The Handmaiden is een ongewoon spannende vertelling met provocerende voyeuristische elementen. Eén van de recensenten was duidelijk: ‘The Handmaiden’ is één van de boeiendste films van de afgelopen tijd.

Best geestig, hoe hier de mannelijke erotische fantasie in meerdere opzichten te kijk wordt gezet, en er gespeeld wordt met de identiteiten van de vrouwelijke personages. Wat dat betreft nog een mooi shot tegen het einde van de film, waarin de elkaar liefkozende vrouwen en profil gevangen worden in een bijna symmetrisch beeld; alsof iemand haar eigen spiegelbeeld kust.

Aardig ook, hoe hier niet alleen van andermans fantasieën wordt genoten, maar men ook elkaars ervaringen en uitlatingen 'leent' ten eigen bate. Manipulatie en (zelf-)bedrog alom.

Deze film heeft wel wat van een komedie, maar de donkere kanten van dit verhaal zijn niet te missen. De vrouwelijke verhalenverteller is een tamelijk duidelijke referentie aan De Sade, en oompje mag van zichzelf beweren dat hij een onschuldig liefhebber van erotische verhalen is, maar hij gaat daarbij natuurlijk wel over levens en lijken.

Toch is dit bijlange niet De Sade, daarvoor wordt het allemaal veel te gezellig gehouden; lijkt de film er toch vooral op uit om te pleasen. Niks mis mee natuurlijk, en de meiden hebben er schijnbaar lol in, maar mijn verwachting ergens halverwege dat dit misschien buitengewoon goed zou kunnen worden, werd uiteindelijk toch niet ingelost.

Daarvoor werd het allemaal iets te netjes afgehecht, en bleef het – op zichzelf overigens best amusante – oplichtersverhaaltje iets te veel de boventoon voeren.

Het zal niet toevallig zijn dat het geheel zich afspeelt ten tijde van de Japanse bezetting van Korea; de verhouding tussen de twee nationaliteiten lijkt in deze film ook een grote rol te spelen.

Wie weet zie ik hier na een eventuele herziening méér in; voor nu kan ik zeggen dat ik een fraaie film heb gezien; vakwerk, waar ik mij geen minuut mee heb verveeld.

Fijne film. Mooi in beeld gebracht met een perfecte balans tussen drama, mystery, thriller en creepiness. Het enige jammerlijke vond ik dat door de plotstructuur het halverwege wat repetitief werd en ook het einde zich gemakkelijk liet raden. Maar dat kon de pret niet bederven.

Bijzonder sfeervolle film met een fijne setting, fraaie costuums en een verhaal dat verrassend uit de hoek komt. Titel en poster beloven een serieuze drama, maar door de vele wendingen die al na enkele minuten beginnen en door de genremix is het meer een misdaadfilm geworden met hier en daar komische scenes. Mooi en vermakelijk, maar iets te geforceerd en gezocht voor mijn smaak. 3,5*

Iets wat overrated.

Hoge verwachtingen zijn zelden goed om te hebben bij een film. Chan-Woon Park is toch wel een van mijn favoriete regisseurs uit Zuid-Korea. Dus erg veel zin in.

Helaas was iets te snel duidelijk dat het een net niet genoeg kon bekoren voor een hele sterke score. Visueel is het wel aardig, maar miste toch focus. Zo is het soms wat speelser met een flashback en dan weer met de nodige ernst. Het werkte niet helemaal voor mij. Soms deed de film mij wat denken aan een soap. De relatie, de sterke vrouwen boodschap werkte zelden. Het kwam niet heel erotisch over en soms zelfs wat flauwig. Dat ze zo staart naar de vagina, of het scharen.

Het is (zelfs voor de lange speelduur) vermakelijk genoeg. Maar ergens leek Chan iets meer te willen dan het uiteindelijk is geworden.

3 sterren.

Die Zuid-Koreanen blijven je verbazen. Iedere film die ik tot nog toe uit het land heb gezien is totaal anders als aanvankelijk verwacht. Zo ook The Handmaiden, maar ik kwam er dan ook pas laat achter dat de film van de hand van de regisseur van Oldboy is.

De jaren '30. Korea is door Japan bezet. Een jonge vrouwelijke zakkenrollen wordt door een oplichter ingehuurd om voor dienstmeisje te spelen bij een rijke Japanse vrouw. De oplichter probeert haar te verlijden om zo haar fortuin vergaren en haar dan voor gek te laten verklaren. Er is echter meer aan de hand... Het verhaal is nogal losjes gebaseerd op Fingersmith van Sarah Waters, dat zich in de victoriaanse tijd afspeelt.

De opbouw van de film was nog wel ingetogen. Een mysterieus landhuis met een vreemde geschiedenis en een stuntelige dienstmeid die hierin terecht komt. De soft-erotische momentjes en de rivaliteit tussen dienstmeid en mede-oplichter was nog passend, maar daarna ging de film ineens over op zwaar lesbisch erotische seksscènes. Sterker nog, de bizarre humor van Oldboy kwam ook om de hoek kijken en waar dat in die film op zijn plaats was, werd het hier nogal over the top. De rijke Japanse boekverzamelaar is niet de professor die je zou verwachten maar s'werelds grootste viespeuk met een gigantische collectie antieke pornografie. De film maakt een plot-twist als we voor een korte tijd worden wijsgemaakt dat de dienstmeid de gravin is en zich alles heeft verbeeld, om vervolgens te eindigen met dat de gravin verliefd is geworden op de dienstmeid en ze samen de oplichter en het landgoed achter zich laten. Ik kan het niet helpen dat ik na afloop dacht: Waar heb ik nou eigenlijk naar zitten kijken? Een punt van kritiek is in ieder geval dat de film niet echt een duidelijk geheel vormt en de seksuele inhoud en "humor" eerder afleiden van het plot dan het helpen.

Dat gezegd hebbende is The Handmaiden visueel bijzonder sterk. De film is mooi opgenomen en heeft ook mooi kleurgebruik. De setting was geslaagd, grappig dat Japan in die tijd nog behoorlijk traditioneel was, maar ook al duidelijk westerse invloeden ging vertonen. De muziek van Yeong-wook Jo was ook mooi en hielp vooral de romantiek.

Ondanks het probleem met de toon en de eenheid van de film is het wel een van de opmerkelijkste films van dit jaar. De film is meeslepend en weet makkelijk te boeien, al is het soms met een frons van verbazing. Haalt het voor mij niet bij Joint Security Area en Oldboy die ik eerder van Chan-wook Park zag.

Wow! Wat was ik weggeblazen door deze film. Chan-Wook Park heeft heel erg goed de definitie van cinema begrepen. Één van de weinige films, van de afgelopen tijd, waar gewoon ieder aspect van de film klopt en uitstekend is uitgewerkt. Chan-Wook Park had al Old Boy (naar mijn mening een meesterwerk) gemaakt. Nu, na ook The Handmaiden gezien te hebben, ben ik wel echt gefascineerd door zijn filmstijl en thema's. Ben nu zeker wel van plan om wat meer films uit zijn oeuvre te kijken!

Een Grieks drama in 3 bedrijven uit Zuid-Korea. Park brengt een heerlijke film die niet is wat het lijkt. Boeiende figuren, prachtige decors een verhaal met een twist. Het originele verhaal speelde zich af in de Victoriaanse tijd, maar Park gaf het een 'moderne' tint met een setting in bezet Korea in de jaren '30. De film begint echt als een Victoriaans drama dat een romantisch kostuumdrama lijkt te zijn. Tot je na het eerste bedrijf even wordt door elkaar geschud. Het eerste deel heeft dan wel romantiek op de eerste plaats, het is passend gebracht en je voelt ook wel dat er achter dat laagje vernis meer zit. De spanning lijkt niet meteen aanwezig, maar is sterker op de voorgrond dan je denkt.

Nadat je als kijker alert wordt gemaakt gaat het visueel en qua fantasie een pak verder. Tegelijk mist het net dat beetje mysterie van het eerste deel. Het lijkt mooier en meer te bieden, maar is net iets minder samenhangend. Dit blijft echter een boeiende film die intrigeert. Al had de climax net wat meer mogen zijn. Mooi gemaakt dus, al is de spanningsboog te wisselvallig en mis ik iets aan het einde.

Ik houd van het boek Fingersmith van Sarah Waters, dus toen ik las dat deze film daarop gebaseerd is, moest ik 'm zien. Het heeft gelijkenissen met het boek, maar is ook heel anders. Ook doordat het zich niet in het Victoriaanse tijdperk in Engeland afspeelt. Wat dat betreft komt de verfilming van de BBC meer in de buurt. Het acteerwerk is goed en het beeld ziet er mooi uit, maar ik vind het niet constant boeiend en ik kon het verhaal niet zo goed volgen. Bovendien is het heel erotisch, wat niet mijn ding is. Ik vind de trailer overigens wel heel sterk. Sterker en boeiender dan de film zelf. 3*

Deze eens bekeken en het was niet mis. Ik was wel een beetje moe en ben in slaap gevallen, maar gelukkig werd het verhaal 2x verteld, dus kon ik gelukkig nog wel volgen.

De cast deed het prima en verder zag de film er prima uit.

Ik vond hem zeker het bekijken waard.

Een goede misdaad/drama/mysterie/romantiek/thriller film...

Goed verhaal (toch beetje saai)...

Goed acteerwerk...

Prima camerabeweging...

Mooi opname kostuum...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld....

Prima achtergrond geluid/muziek met

Dolby Digital...

Een beetje Kurosawa (Rashomon om precies te zijn), een beetje DeSade (met expliciete erotische scènes) en een stevige dosis eigenzinnigheid van regisseur Chan-wook Park zelf. Verfilming van de roman "Fingersmith" die zich afspeelde in Victoriaans Engeland maar hier is overgeplaatst naar Japan. Het verhaal van een Koreaans dienstmeisje dat een 'graaf' helpt haar meesteres over te halen met hem te trouwen, krijgt een boeiende wending wanneer we in het tweede deel alle gebeurtenissen vanuit een ander perspectief te zien krijgen. Het resultaat is een goed geproduceerde, zwartkomische romantische vertelling met een vleugje gruwelijkheid. Goed geacteerd, altijd verrassend maar vast en zeker niet naar ieders smaak.

Ah-ga-ssi is de filmtitel en dat is toevallig ook de naam van een Amerikaanse ex tennisprof met dezelfde kenmerken als deze prent: beetje wild en ongestructureerd, sexy en vaak aantrekkelijk, aandoenlijk onvoorspelbaar(de tennisser trouwde onverwacht met een wat truttige, ijskonijnachtige vakgenote) en uiteindelijk zeker bovengemiddeld. Deze Zuid Koreaanse film heeft dan ook echt de uitstraling van grote cinema: visueel van begin tot eind klopt het als een bus, heerlijke filmmuziek, sterk spel(de twee Kimmetjes zijn top), en een aantal verrassende wendingen die inslaan als een bom. Wat me minder beviel is de ineffectieve lange speelduur(men valt regelmatig in herhaling) en ook de immer aanwezige erotische ondertoon heeft zeker niet altijd een functie binnen de vertelling, waardoor je onbedoeld gaat denken dat Koreanen stiekem wat rare, vieze mensjes zijn. De behoorlijk hoge scores op IMDB en hier kan ik dan ook niet helemaal plaatsen: goede film, worth a look dat zeker, maar door enkele zwakkere puntjes geen meesterwerk.

Uitstekende film waarin een dienstmeisje komt te werken voor een rijke vrouw. Een erotisch geladen drama dat goed opgebouwd is en een aantal goeie plotwendingen kent (voornamelijk omdat deze voortkomen vanuit de dubbele agenda's van de drie hoofdpersonages). Het ziet er allemaal prachtig uit (de algehele aankleding, camerawerk en muziek). Wel aan de lange kant (ik heb dan ook de extended cut gezien, en wellicht is de theatrical cut wat beter).

Een cheesy film met veel gevoel voor stijl en smaak gemaakt - ik vond hem schitterend. Een heerlijk wegkijkende film met mooie beelden en personages die ergens karikaturen zijn, maar fijn naturel en veelal redelijk ingetogen gespeeld waardoor ze toch realistisch aanvoelen. Het is ook vooral het tempo dat goed helpt. Ik heb de bioscoopversie gezien en ik heb niet het idee iets gemist te hebben. Wel was in die versie het ritme gewoon heerlijk en vlogen die 140 minuten om. De film is ook lekker afwisselend, zonder dat het daarbij vreemd aanvoelt. Dan weer erotisch, dan weer een kostuumdrama, dan weer volbloed horror. En de erotiek en de horror voel je als kijker mee, en dat hoort het ook te doen.
Het is wel dat toen hoofdstuk 2 begon ik er weer even opnieuw in moest komen, en na de eerste twist weet je dat er nog wel enkele aankomen en ook wel in welke richting die zitten. De film is daarna niet heel verrassend meer op hoofdlijnen. Maar voor het algemene beeld mag dat de pret niet drukken, 4,0*.

The handmaiden stond al eventjes op de kijklijst. Oldboi en Stoker waren best ok, maar voor Tha handmaiden waren de verwachtingen hoog gespannen. The handmaiden is een film over verleiden en misleiden. Beide werkwoorden lopen als een rode draad doorheen de film die werd overgoten met een erotisch sausje. Het verleiden en misleiden zorgt eveneens voor onderhuidse spanningen, motieven en diverse (subtiele) plotwendingen waardoor je als kijker kwaliteit voorgeschoteld krijgt. Scènes/plots worden vanuit verschillende personages verhaald waardoor de nodige diepgang wordt gecreëerd.

Ook de acteerprestaties, setting en kostuums waren sterk. Net als de montage en cinematografie. The handmaiden is een gewaagde film die de randjes opzoekt. Net daarom is hij zo gelauwerd en is ook Chan-wook Park een regisseur die met stip aangeduid moet worden wanneer hij iets nieuws op de markt brengt. Top!