Ah-ga-ssi (2016)

Is it stupid to love someone being someone like you?

De opzet van The Handmaiden heeft wel wat weg van die van Parasite (ook een Koreaanse titel) waardoor mijn interesse meteen gewekt was, omdat ik Parasite zeer genietbaar vond. Hoewel ik hier een stuk lastiger in kwam, en ik de neiging had om de film uit te zetten, greep de eerste plottwist me flink stevig bij de strot. Vanaf dit punt krijgt het verhaal een heel andere lading, en wordt ook de eerste helft een stuk interessanter. Deze lijkt aanvankelijk heel recht toe recht aan, maar krijgt dan al gauw een diepere laag mee.

Toen ik eenmaal het verhaal ingezogen was werd ik niet teleur gesteld en werd deze almaar beter. Hoewel de verassing er op een bepaald moment wel een beetje vanaf was bleef de uitvoering constant van een zeer hoog niveau en beviel de mix van romantiek (met de nodige expliciet in beeld gebrachte erotiek), drama, mystery en zelfs een vleugje horror mij zeer goed. Hierbij scheelt het wellicht dat ik niet bekend ben met de mini-serie Fingersmith waar The Handmaiden op gebaseerd is, al heeft dit verrassende werkje mij wel nieuwsgierig gemaakt om ook het origineel te gaan ervaren.

Het moge duidelijk zijn dat ik dus te spreken ben over dit werkje , al laat ik hem niet met de volle mep naar huis gaan. Dit komt toch omdat het eerste uur voor de eerste keer als " doorploeteren" ervaren kan worden en het verhaal wel wat vlotter verteld had kunnen worden. Toch maakt de cinematografie en het acteerwerk (wat aanvankelijk wel even wennen is binnen de een Zuid-Koreaanse setting), veel goed en wordt het verhaal zo sterk afgerond dat het de investering dubbel en dwars waard is. Hoeveel geduld ben jij bereid op te brengen?

4,0*

Goed maar niet geweldig. Eigenlijk is de film vooral interessant wanneer The Handmaiden erin voorkomt. De stukken zonder haar vond ik eerlijk gezegd nogal saai. Het verhaal is goed gevonden. Ik vind de subplot over die vieze verhalen van de nonkel eigenlijk wat te uitgebreid verteld. Het leidt af van het hele verleiden en misleiden plot. Acteerprestaties zijn goed en de expliciete scènes worden niet geschuwd.

Verder heb ik niet meteen veel zinnigs te zeggen over deze film. Misschien als laatste puntje was de extended versie me wat lang.

Wauw. Ik heb deze film denk ik een maand geleden gezien en er gaat denk ik geen dag voorbij dat ik er niet aan moet denken. Zoveel indruk heeft hij gemaakt. Ik moet wel zeggen dat part 1 me niet zoveel deed het was allemaal een beetje zoetsappig, maar part 2 en 3 waren super interessant.

Heb bij deze nu eerst eens niet de DC gezien, meestal doe ik dit wel indien beschikbaar, maar bij een vorige film (Donnie Darko), had ik volgens sommigen beter eerst de gewone versie gezien, dus bij deze, nu eerstvde gewone versie. Wow, dit is me toch wel een subliempje. Echt een mooie, toch krachtige en zelfs duistere film op zn geheel eigen manier. Zuid-Koreanen leveren met regelmaat wel toppertjes tot ware pareltjes af, voor mij dan vaak in het horror, thriller en actie genre. Dit was toch weer iets totaal anders, romantisch en mysterieus, met toch ook een bepaalde spanning aanwezig, vond alles bijna tot de perfectie gedoseerd en tot de kijker gebracht. Ook kwam het geheel gewoon ook uiterst kwalitatief over. Deel wel de mening dat het na part one enkel beter wordt, niet dat eerste deel me niet aansprak, integendeel, het vervolg is meer dimensioneel, wat diepgaander allemaal, kon ik zeer appreciëren en maakte het uitmuntend ipv goed. Ik neig nr een 9/10.

Los hiervan ben ik ook sinds een tijdje de serie The Handmaid's Tale, wat ik ook zeer sterke serie vind...de dienstmeisjes zijn blijkbaar sterk onderwerp.

Fraai vormgegeven en mooi gefilmd. De film heeft een ingenieus plot dat in drie hoofdstukken uit de doeken wordt gedaan. Het acteerwerk is behoorlijk goed en de twists zijn zeer welkom want het tempo is vrij laag.

Mooi om gezien te hebben maar een regelrechte aanrader vind ik het niet.

Mooie cinematografie, kostuums en setting (prachtige groene en weelderige bomen). Knappe zuid-Koreaanse schonen, vooral Kim Tae-Ri. Een intrigerend erotisch geladen verhaal met intriges, passie en verraad. De film duurt wel iets te lang en het middenstuk is ook voor mij het zwakste deel. De herhalingen vanuit een ander perspectief en bijhorende twists shockeren namelijk niet, daarvoor is de manier van filmen te verwarrend en de montage te chaotisch. De kijker krijgt ook geen aha-moment. In andere films, The Usual Suspects om maar een voorbeeld te noemen, is de verrassende ontknoping veel impactvoller. Of bijvoorbeeld in een willekeurige aflevering van Agatha Christie's Hercule Poirot.

In een standenmaatschappij zijn er strakke regels over welk gedrag passend is voor welke sociale klasse. Kleding en juwelen bepalen of iemand eruitziet als een gravin of als een dienstmeid. Hier proberen oplichters op listige wijze binnen te dringen in de hogere kringen. Seksuele afwijkingen leggen de onderliggende drijfveer van personages bloot. Ze moeten kiezen tussen rede en passie: conformeren aan het opgelegde rolpatroon of hun innerlijke verlangens volgen. De maatschappelijke regels zijn door mannen geschreven, en de vrouwen komen hiertegen in opstand. De hand van Sarah Waters blijft herkenbaar, ook al is haar roman verplaatst van het victoriaanse Engeland naar Korea tijdens de Japanse bezetting.

De intrige kent meerdere verrassende wendingen, volgens het principe "wie laatst lacht, best lacht." Flashbacks en afwisselende vertelstandpunten verduidelijken de ware toedracht. Dezelfde gebeurtenis wordt soms tweemaal getoond uit een verschillend perspectief. Er zit afwisseling in de locaties: van een boevenhol naar een adellijk huishouden; van het natuurgroen naar een donkere slaapkamer, waar geheimen verborgen bleven achter schuifdeuren. Tekeningen, regen en een kerselaar zijn visuele elementen, net als de suggestieve gelaatsuitdrukkingen.

Overhyped.

Misschien niet hier op MovieMeter, maar alle filmliefhebbers op de internationale filmplatformen houden elkaars handje vast terwijl ze luid roepen hoe geweldig deze film wel niet is. Ik kan het er helaas niet mee eens zijn, al is mijn mening meer iets persoonlijks. Ik kwam er tijdens het kijken ook pas achter dat deze film invloeden van Fingersmith gebruikt.

Positief is de visuele regie. Schitterend, precies camerawerk en prachtige architectuur. Bijna elk shot ademt een eigen sfeer uit waardoor bijna alle settingen tot leven komen. Ik heb in het verleden meerdere films van Park gezien, maar dit was voor zijn doen een aanzienlijk niveau hoger. Deden maar meer films aan zo'n knappe uitstraling, al zal dat wel aan het budget van Park hebben gelegen. In ieder geval maakt hij 100% gebruik van zijn middelen.

Eerste kritiekpunt zijn de belachelijk vervelende personages. De enige die ik kon pruimen was Jung-woo, vooral dankzij z’n charme. Tae-ri was erg wisselvallend. Haar personage past wel in de film, alleen past ze er zelf niet zo in. Een vreemde uitstraling die ik maar zelden kon plaatsen, maar gelukkig was ze een stuk beter dan Min-hee. Haar theatrale uitdrukkingen en teksten, onderdeel van de film of niet, werkte al na 30 minuten enorm op mijn zenuwen.

De film was ondanks dat aan een voldoende gekomen, maar helaas raakte Park blijkbaar niet opgewonden genoeg, wat me brengt bij het tweede kritiekpunt. Ik heb me zelden zo ongemakkelijk gevoeld tijdens erotische scenes. Apart vormgegeven, belachelijk geacteerd en vooral bizar lang uitgesponnen. Ik kan bijna niet geloven dat dit uit het bronmateriaal komt, want het was amper te doorstaan. Het liet ook een dusdanig slechte nasmaak achter dat ik serieus heb lopen twijfelen de film niet wat lager te geven.

Het is wel een film met klasse en kwaliteit. Best boeiend voor enige tijd en met een meer dan degelijke finale. De slotscene daarbij uitgezonderd. Ik heb de versie van 144 minuten gezien, waar ik na enige tijd echt wel klaar mee was ondanks het interessante verloop. Ik kan me niet voorstellen dat ik de versie van 167 minuten had kunnen uitzitten. The Handmaiden kent een sterke fundering en een prachtige visuele uitstraling. Ik denk alleen dat 'ongemak' niet iets is waar Park zo op heeft gejaagd, maar dat is het voornaamste begrip dat ik met deze film associeer.

Prachtige licht erotische film, en ook fantastisch in beeld gebracht. De actrice Kim Tae-ri die ik al geweldig vond in Mr Sunshine speelt weer de pannen van het dak. Een echt pareltje...

Ik was deze Ah-ga-ssi redelijk blanco ingegaan. De korte omschrijving op deze site deed me denken aan Parasite, maar het is toch wat anders geworden. Allereerst zit het script erg goed in elkaar. In het eerste deel wordt het verhaal opgezet rond het oplichten van Lady Hideko, maar rond het uur krijgen we een plottwist voorgeschoteld, waarbij ik eerst dacht dat we in de richting gingen gaan van een persoonlijkheidsstoornis van het dienstmeisje, maar gelukkig ontvouwt er zich een veel interessanter verhaal.

Hideko en het dienstmeisje Sook-hee worden tegen elkaar uitgespeeld door 'Graaf' Fujiwara, maar er ontluikt een erg intense romance tussen beide vrouwen en wat mij betreft een stuk interessanter dan een zoveelste persoonlijkheidsstoornis. Er zitten wel een aantal expliciete scènes tussen die niet hoeven onder te doen voor de scènes die we gezien hebben in La Vie d'Adèle. Het enige jammere is dat Park in de tweede akte het hele verhaaltje opnieuw vertelt, maar dan vanuit het standpunt van Hideko. Ik heb de langere versie gezien, dus ik vermoed dat in de verkorte versie geschrapt is geweest in deze tweede akte? De derde akte waarbij Fujiwara wordt opgelicht, is dan weer een sterk deel, maar ergens had de film een topscore dan al kwijt.

Niettemin is dit wel een fraaie film, maar misschien iets te veel plotgedreven en de aandacht iedere seconde nodig was gedurende 167 minuten.

3.5*