Meningen

Typisch aangenaam niemendalletje van Allen, maar wat minder scherp en satirisch, iets meer op de romantische toer. Charmante vertolkingen van zowel Eisenberg (niet te neurotisch) als Stewart, die ik normaal gesproken echt niks vind, maar geef haar een interessanter karakter (en een degelijk regisseur) dan maakt ze er kennelijk wel wat van. Prachtige sets en er worden weinig doekjes gewonden om de leegheid van Hollywood, hoewel die eerder via dialogen benoemd wordt dan echt getoond. Het leuke is dat Stewart een nuchterder, authentieker type speelt die niets moet hebben van het vermoeidende en ijdele filmwereldje. Er wordt voorbij de helft een flinke sprong gemaakt en de levens van Eisenberg en Stewart zijn dan al behoorlijk veranderd.

Het eindigt een beetje met een sisser. Bepaalde zijdelingse personages zitten er ook vooral bij voor de opluistering om het geheel wat kleurrijker te maken, voor het verhaal spelen ze geen rol. Wat ik toch als gemiste kans zag omdat juist bij Allen lekker bizarre dingen kunnen gebeuren door de chaos in al die levens en settings die hij toont.

Toch genoten, lekker luchtig en amusant genoeg.

Prima film met de typische Breaking Bad humor, de spannende, ietwat bizarre situaties en als enige minpunt dat je eigenlijk wel goed moet weten hoe het laatste seizoen ook al weer afliep.

Ik had eigenlijk verwacht dat de film zou uitleggen hoe Jesse ontsnapte, bleek dat al gebeurd te zijn in de laatste aflevering van seizoen 5. Het maakt de scenes van zijn bijna-ontsnapping wel vreemd qua vertelstructuur in deze film. Normaal pakte de serie later altijd uit met afwikkeling van zaken waar eerst een mooie cliffhanger voor gemaakt werd en die ontbrak nu dus.

Mooie shots ontbreken niet en Aaron Paul laat zien dat hij ook een hoofdrol kan dragen ook al is ook hier echt weer noodzakelijk dat je de serie gezien hebt om te begrijpen wat Jesse allemaal meegemaakt heeft.

Met het gekozen einde lijkt er ogenschijnlijk een moraliserende boodschap achter te zitten dat goedheid uiteindelijk beloond wordt, omdat Jesse in principe het morele geweten van de serie was, waar Walter White steeds koelbloediger werd. Maar ik denk niet dat dat perse de bedoeling was. Jesse heeft bepaalde keuzes gemaakt die toevallig, met het nodige geluk, uiteindelijk goed voor hem uitpakten, ook al is hij veel minder slim en voorzichtig geweest dan Walter White (of Gus Fring). Het is juist die grillige onvoorspelbaarheid die het Breaking Bad universum boeiend maakt .

Onderhoudende, lekker aparte film maar het zakt, na een ijzersterk middenstuk, het laatste half uur (na de kerkscene) toch wat in. De acteurs zijn uitstekend. De film heeft net iets te weinig om hem aan te bevelen door dat toch wat gemakzuchtige einde.

Leuke film met wat onevenwichtigheden. Zo verloopt het verhaal te fragmentarisch en is Captain Marvel op het einde wel erg overpowered, je krijgt de indruk dat ze in haar eentje alle Avengers bij elkaar met gemak aankan. Maar in de tussentijd krijg je een (binnen MCU dan) redelijk origineel verhaal met een aardige twist voorgeschoteld dat ook mooi in beeld is gebracht met genoeg actie. Een met de computer jonger gemaakte Samuel L Jackson steelt de show, naast een kat die alsmaar opduikt. Brie Larson speelt het karakter luchtig en daardoor kan ze nogal vlak (of eerder laconiek) overkomen. Maar dat past wel bij de dialogen. Leuke jaren 90 muziek en verwijzingen (trage modems, pc's en de gameboy) erbij maken het af. Alleen het einde is wat gemakzuchtig door een te hoog Mary Sue gehalte, vergelijkbaar met The Force Awakens, dat had spectaculairder en spannender gekund.

Prima onderhoudend en realistisch. Je krijgt wel al snel een hekel aan die schreeuwende Somaliers. Gelukkig geen goedpraterij met "ja maar ze moeten toch ook wat te eten hebben". Dit zijn gewoon criminelen zonder mededogen die snel rijk willen worden. Wel bizar dat die grote vervoersschepen geen wapens meenemen. Dan ben je toch wat sneller af van die piraten. Genoeg spanning en vrijwel volledig op zee.

Iedereen (ook op de imdb) kwijlt zwaar over de scenes waarin Jennifer Connelly de show steelt en deze zijn idd zeker de moeite waard.

Neemt niet weg dat Frank Whaley ook best leuk speelt en goed gecast is als puberale fantast. Ik vond het een geinige film waarin alleen het einde met de overvallers wat zwakker uit de verf komt.

Aardige tekenfilm die meer op volwassenen gericht is dan de jeugd met genoeg actie en vertier. Mooi getekend en leuk om de DC Comics figuren in anime stijl te zien. Extra fraai als er modernere 3d technieken worden gebruikt zoals bij de auto achtervolging.

Muziek is vooral luchtig, met jazzy klanken om het speelse karakter van Catwoman te benadrukken. Vrij zorgeloos allemaal dus, de meest spannende scene is als Selina Kyle een bad neemt. Maar vermakelijk.

Het stemmenwerk is leuk, met name van Catwoman, klinkt lekker wulps. Een aantal bekende stemmen zijn te horen in bijrollen: Jonathan Banks (Mike van Breaking Bad en Better Call Saul), Jonathan Frakes (Commander Riker in Star Trek The Next Generation) en Keith David (o.a. The Thing).

Best leuke grapjes hier en daar hoewel ik het wedstrijdje "wie verschalkt de meeste vijanden" net zo stomvervelend kinderachtig vond als in Lord of the RIngs. Maar de meeste knipoogjes worden wel smakelijk geserveerd. Leuke toevoeging is ook de kat Isis.

Het verhaal is het zwakste. Het heeft erg weinig om het lijf en om het maar te vullen worden er zoveel mogelijk vijanden in gepropt. Op het einde worden er nog wat extra motieven van Catwoman in geschoenlepeld tegen de criminele organisatie Leviathan. Opeens blijkt het om mensensmokkel te gaan. Erg geforceerde expositie en op dat moment al niet interessant meer.

Geenszins perfect maar stukken beter dan de soms ongelooflijke rommel die tegenwoordig uit de Marvel en DC film-en tv producties komen. Mooier om te zien ook.

De beeldkwaliteit (en het oude tv-formaat) is helaas niet wat de film verdient, want het is een prima, ingetogen maar sfeervolle duistere verfilming van het boek. Naast de tragiek van de overleden ouders (met name de scene met moeder is confronterend en maakt meteen duidelijk dat de kids liever bepaalde realiteiten negeren dan ernaar handelen) is er dromerigheid, zomerse lamlendigheid, decadentie en verval, naast broeierige sexuele spanning en genderverwarring (niet voor niets heeft Jack lang haar en is Julie een tomboy, daarnaast verkleed Tom zich als meisje). Charlotte Gainsbourg is inderdaad prachtig naturel maar ik vond Andrew Robertson ook prima als dwarse puber.

De afgelegen setting past bij het ietwat surrealistische karakter, de droomwereld waarin de kids zich begeven omdat ze geen zin hebben in bemoeienis van de buitenwereld. De incest is niet meer dan een logisch gevolg van de keuze voor zo'n extreem, volledig isolement. Een prachtig einde.

Een belangrijk verschil met het boek wel, als ik het me goed herinner, omdat in het boek het sprookje uiteindelijk wreed verstoord wordt, terwijl je hier als kijker impliciet maar zelf moet nagaan hoe het af zal lopen . Verder speelde in het begin in het boek toch wel enig schuldgevoel van Jack omdat hij eigenlijk pa flink had moeten helpen, pa zelf dientengevolge te hard werkte en daardoor de fatale hartstilstand kreeg. Maar de oplettende kijker kan het wel invullen.

Jammer dat dit niet breder verkrijgbaar en bekend is want het is toch wel heel bijzonder en lekker controversieel.

Beklemmend en duister, met een indrukwekkende jaren 20 setting en een degelijk acterende cast. Het moment dat Collins (Jolie) in die inrichting belandt heb je wel alle vertrouwen in de instituties verloren. En zie je wat de waarde kan zijn van immer gehoonde "complotwappies" die op de schandalige corruptie daarin wijzen en daar wat tegen proberen te doen.

Zou zo iets in deze tijd gebeuren, zouden velen het afdoen als belachelijk en Collins als geflipte gekkie. Zodat men weer rustig kan slapen. Het is natuurlijk ook een bijzonder verhaal. Ook van een politie die hier een wel erg rare sprong maakt om betere resultaten te kunnen tonen aan de politiek. Maar nog steeds is Californie 1 van de meest corrupte staten van Amerika en zijn er afwisselend voorbeelden te zien van grotesk machtsmisbruik danwel totale verwaarlozing en wegkijken. Wat mij betreft dus toch actueel.

Hoe dan ook, de film is van begin tot einde onderhoudend. Een nieuwe draai in het oeuvre van regisseur Eastwood met zowel rechtbank elementen als bijna horror achtige doofpot toestanden.

Wat minder geloofwaardig vond ik hoe gemakkelijk Collins uit het gesticht mee kon worden genomen door die patter.

Best leuk. Aardig concept dat tot grappige momenten leidt maar ook een duister geheim met zich meebrengt.

Tom Holland is de eeuwige onschuldige en sympathieke jongen maar weet de film met die routine toch redelijk te dragen. Daisy Ridley...met dat geblondeerde haar ziet ze er toch wel anders uit, het deed mij een tijdje denken, goh ze lijkt best op Daisy Ridley, zonder door te hebben dat ze het was. Fijn om haar in iets interessants aan het werk te zien met zowaar een redelijk script na twee teleurstellende Star Wars misbaksels uit de Mickey Mouse fabriek (TFA vond ik nog redelijk).

Er zijn wat gemiste kansen. Zo zijn er aliens op de planeet die we amper zien. Qua omgevingen zien we ook niks interessants terwijl dit toch echt een andere planeet is. Een verklaring hoe het komt dat mannen Noise maken en vrouwen niet blijft ook uit. Echt spektakel of enerverende actie zien we ook niet. Het verhaaltje is aardig maar past in 1 (op zich niet verkeerde) Star Trek aflevering.

Redelijk tussendoortje alles bij elkaar.

De eerste helft is vooral vermakelijk, met filosofische verwijzingen, zij het wat schetsmatig elke keer. Een korte Trump-bashing, terwijl juist Obama Amerika naar een verder economische dal geleid heeft, en Trump ze uit dat slop getrokken heeft, irriteerde mij dan weer wel. Overigens gaat het eigenlijk helemaal niet over Amerika. Het gaat over geld. Het levert interessante vragen op, wat zou ik doen om alle problemen die een zak met vuil geld met zich meebrengt op te lossen, als ik het zou pakken?

Het beantwoorden van de vragen brengt de film ook in de problemen want er wordt teveel aandacht aan ingewikkelde aspecten besteed (witwassen, fiscaliteit) zonder dat het echt duidelijk wordt hoe ze het nu oplossen. De tweede helft is daardoor veel te rommelig en saai. Bovendien wordt het verhaal verpest door teveel enorme ongeloofwaardigheden. De ex crimineel die niet zelf met het geld ervan door gaat. De peperdure en bloedmooie hoer die toch van de schlemiel gaat houden (dream a little dream, veel mannen met geld klampen zich aan zo'n illusie vast en het eindigt altijd hetzelfde: zij met volle zakken, hij een illusie en flink wat eurootjes armer).

Verder is de afwikkeling aan het einde erg gemakzuchtig en ondoordacht. Waarom niet een bedrijf beginnen dat niet louter op winst gericht is maar een sociaal karakter heeft en daklozen helpt? Altruisme kan hand in hand gaan met quid pro quo en daar lijkt de maker niet aan te willen. Voor de zielige mensen is alles voor niks. Er zit een vreselijk naief onnozel bijsmaakje aan met een boodschap van als we allemaal lief zijn en geven komt het wel goed. De praktijk is altijd weerbarstiger gebleken.

Geen film voor semi-intellectuele zuurpruimen, dit is puur amusement en dus gelukkig niet zo klootdroog als LOTR.

Mooie muziek en lekker ouderwetse effecten die ik soms beter kan waarderen dan de zielloze computeranimaties van het laatste decennium.

De decors zijn mooi gemaakt ook. Vermakelijk verhaal verder dat ongetwijfeld afwijkt van de oorspronkelijke vertelling (duh, dit is een voor die tijd dure blockbuster film geweest...ze hebben duidelijk geprobeerd een breed publiek aan te spreken).

Hamlin vind ik helemaal niet slecht, hij past gewoon goed in de heldenrol. Bubo is inderdaad een oudgriekse R2D2, wel grappig om te zien. Wat ik alleen niet snap is dat Calibos in sommige scenes geanimeerd is, dit stoort nogal. Her en der had ook beter gebruikt gemaakt kunnen worden van mechanische poppen ipv alsmaar stop-motion.

Maar ik heb me geen moment verveeld.

Redelijk, maar niet zo spannend als het had kunnen zijn. Uiteindelijk meer een soort van drama. Op zich is de aparte en serieuze, genuanceerde aanpak aan te prijzen, maar uiteindelijk verlangde ik toch wat meer naar ouderwetse spanning. Die wordt wel opgezocht, door bijvoorbeeld te spelen met de volgorde, maar qua uitvoering (muziek, opbouw) bleef het te vlak.

De acteurs zijn goed hoewel ik McDermott nooit echt angstaanjagend vond. Bepaalde acteurs zijn gewoon net wat geschikter ervoor. De rol van Kassi vond ik het meest overtuigend.

Jammer, had best veel potentieel.

You're a disease. I'm the cure.

Op het begin en eind heeft Cobra wel wat weg van Dirty Harry, met een stevig statement richting de falende rechtsstaat die criminelen te zacht aanpakt. En zal ook daarom net als Dirty Harry walgelijk worden gevonden door progressieven die dit maar reactionaire pulp vinden en van mening zijn dat je altijd de dialoog moet aangaan en geweld niets oplost. Aan het einde mag moordlustige neanderthaler Brian Thompson nog uitleggen welke stinkende wonden je krijgt met zachte heelmeesters.

Het is lang niet zo'n goede film als Dirty harry, maar wel efficient qua speelduur en met meer actie, naast wat redeljjk geslaagde (hoewel soms onbedoelde) humor. Zo is er een lucifertje in de mond van Cobra dat uiteindelijk toch nog van pas komt. Een pizzapunt die met een schaar geknipt wordt, in de ketchup verdronken frietjes, Rocky sneakers en Cobra die ondanks zijn eigen junkfood consumptie gezondheidsadviezen geeft, naast product placement van zo'n beetje alle frisdranken made in 'Murrica. Concurrenten Pepsi en Coca Cola hebben zelfs allebei gesponsord.

Over Dirty Harry gesproken, daarin zat een toen nog jonge Andrew Robinson als psychopaat. Die mag hier het bureaucratische lulletje spelen dat loopt te zeuren over de politieregeltjes terwijl Cobra de rotzooi ruimt, met een paar klassieke oneliners.

Stallone speelt Cobra gelukkig niet louter cool maar houdt hem ook menselijk en onderscheidend genoeg. Nielsen is smakelijk en wordt hier heel wat beter geregisseerd dan in Red Sonja maar uitgerekend in de scenes dat ze er als sexy model moet uitzien is ze slecht opgemaakt en aangekleed. We zien daarin nog even David Rasche als Sledge Hammer (wat ik een supergrappige serie vond vroeger) als haar fotograaf.

Qua camerawerk, sets en omgeving is Cobra weinig interessant. De muziek beklijft ook niet. De achtervolgingsscenes zijn het meest spectaculair. Wel dom vond ik al die bikers die stuk voor stuk recht het machinegeweer van Cobra inracen.

Dommig vond ik ook dat ze niet onderzoeken wie de agenten uit het ziekenhuis had teruggeroepen eerder in de film.

Toch nog wat betere actie choreografie en wat meer suspense (waar de ziekenhuisscene met Nielsen een kans voor gaf) hadden de film omhoog kunnen tillen. Nu is het afgezien van genoemd statement vooral een vermakelijk niemendalletje en tevens een blauwdruk voor legio videovoer uit de jaren 80.

Op de keper beschouwd een beklemmende film met een verrassende duistere wending die zeker raakt. Ik had wat moeite met het begrijpen van de motivaties van Bob en Dane halverwege de film. Maar de acteerprestaties zijn uitstekend, daar doet het buikje van Sam Shepard ook niets aan af. De synth score is op zichzelf sterk maar valt wat uit de toon soms en past eerder bij een John Carpenter film met een wat andere setting. Onderhoudend en onvoorspelbaar van begin tot eind.

Prima film, erg beklemmend zodra de kolonie in beeld komt tot het einde. Uiteindelijk wordt het wel erg clichematig op de nipper ontsnappend allemaal maar ja, hij is wel tot het laatst spannend. Watson kan competent de hoofdrol dragen en de rest van de cast is ook goed.

Nu lees ik wel opeens dat Watson voor een Duitse door moet gaan, dat is wel een lachertje, ze speelt gewoon met zwaar Engels accent.

Hospital horror met een lekker dik 70s samenzweringssfeertje. In de 70s was het wantrouwen in de instituties op een all time high en dat heeft interessante films opgeleverd als Parallax View en 3 Days of the Condor.

Michael Crichton staat garant voor het verwerken van futuristische high tech concepten in een spannend verhaal. In dit geval is het meer low tech, maar evengoed heeft hij ook hier duidelijk zijn medische research gedaan en krijg je een redelijk realistisch beeld van het reilen en zeilen van een groot ziekenhuis. Zij het met schandalige praktijken waar zelfs dokter Fauci zich voor zou schamen. En "comateus worden, je doet het voor een ander", dat zagen ze bij dat ziekenhuis niet zo zitten als slogan dus dan alles maar stiekum doen.

Bujold is erg goed gecast in de rol van conscientieuze dokter Wheeler en draagt de film als mooie, frele heldin die er alleen voor staat en uiteraard voor wappie wordt aangezien zodra ze lastige vragen gaat stellen, totdat ze zelfs een heuse complottheorie uit de doeken doet en haar baan nog meer riskeert, je moet maar durven. Ik durf in ieder geval gerust te stellen dat een dergelijk scenario in de praktijk heel anders zou uitpakken voor klokkenluider en dader, ik wil maar zeggen, zoek niet teveel realisme in juridische zin, maar de film is er niet minder vermakelijk om. Michael Douglas hoeft niet heel veel bijzonders te doen. Piepkleine rolletjes verder van Tom Selleck en Ed Harris (met haar!).

Crichton is primair schrijver, maar wilde graag regisseren (wat hem een stuk beter afging dan Stephen King later, behoorlijk goed zelfs) en je ziet als je oplet wel een paar camera-zondes. Een hoofd te groot in beeld, of juist helemaal buiten beeld (let maar op als Bujold om die uitdraai vraagt). Maar over het geheel is het best goed gefilmd en geregisseerd.

De film komt niet heel snel op gang. Ik raakte even uit de film halverwege toen Bujold even een weekendje weg deed met Douglas. Die muziek alleen al! Het leek even een gezapige 70s soft porno. Te gedateerd. Maar daarna wordt de film echt goed met een aantal spannende scenes. De afwikkeling is wel vrij gehaast.

Dermate vlot en leuk dat je je nooit te lang kunt ergeren aan de hoeveelheid kul. En ook de onbedoeld grappige dingen geven de film een meerwaarde ergens:

-de Nutella momentjes in het begin met dochterlief (die muziek!);

-het psycho lachje van Alyssa Milano als pappie net een brute moord heeft gepleegd;

-de poppen bij het opblazen van die huizen;

-de juist in de prak gereden maar plots weer gave gele Porsche die wegrijdt;

-de forse dosis spierballenporno (de boomstam dragen, in de onderbroek het vliegtuig uit, het roeien daarna om even de torso aan het werk te zetten...).

Aardig om te zien sowieso:

-de klassieke gearing up scene, met al die wapens en camouflage, geweldig, waarom doen ze dit niet meer;

-een body count van heb ik je daar;

-de hoeveelheid scenes waarin Schwarz demonstratief een Hercules is;

-goeie stunts (en ja Schwarz is niet zo'n debiel als Tom Cruise die alles zelf wil doen en daarmee altijd de productie gigantisch riskeert);

-veel humor, vooral met Chong, dat zorgt voor de juiste toon;

-Rae Dawn Chong was toch wel het multi culti snoepje van de jaren 80 en is eigenlijk niet meer overtroffen;

-De forse Bill Duke mocht een paar jaar later weer met Schwarzenegger samenwerken in het superieure Predator;

-Piepklein rolletje van Bill Paxton;

-de man met 1 arm (ik weet niet hoe ze het anders hebben kunnen filmen);

-het werkschuurtje wat even volledig benut wordt in die scene.

Zat minpunten natuurlijk, ik heb altijd gevonden dat Bennett geen volwaardige tegenstander was en hoe hij zich op het einde op knullige wijze om laat lullen is echt te lomp. De mollige Aussie acteur was fysiek niet strak genoeg hoewel hij het leuk over de top speelt. Die kills in het begin zijn ook niet consequent. De eerste wil Duke op een overdreven manier zeker weten dat 'ie echt dood is. De tweede had makkelijk kunnen overleven zonder dat Duke het checkte. Zo zijn er veel foutjes in de film maar het tempo en de humor maken veel goed.

Prima thriller waarbij je je continue afvraagt hoe diep het complot zit.

Tsja, niet geschikt natuurlijk voor mensen die denken dat complotten helemaal niet bestaan in de wereld en iets zijn waar alleen gekkies in geloven. Niet dat geloofwaardigheid de sterkste troef van de film is...Neeson is voor iemand met een kantoorbaan toch wel erg sterk en vaardig in hand-tot-hand gevechten. Maar ik vond het best goed in elkaar zitten. Zeker als je kijkt wat er tegenwoordig verder voor ongelooflijke onzin de wereld in wordt geslingerd.

Ander, kleiner probleem is misschien dat een heel groot gedeelte, bijna de hele film, zich in de trein afspeelt. Maar het is natuurlijk slim gekozen, Neeson lijkt nooit een kant op te kunnen. En er zit in het begin een scene met een wat bekendere acteur die je wel even goed op scherp zet! Ik heb me wel vermaakt.

Voor mij was het echt 30 jaar geleden dat ik deze film gezien had. Er stond me amper iets van bij. Ik had er een wat negatief beeld van: goedkope b-film met de toen nog niet zo bekende Schwarz en wat wapengekletter. Gelukkig klopte dat beeld niet.

Ik heb er nu veel meer van kunnen genieten. De trage stijl zorgt er juist voor dat je kunt genieten van de prachtige vormgeving van de film. Echte klassieke cinema met geen woord teveel. Nergens te braaf ook wat betreft mores, bloed of bloot. En Sandahl Bergman is oogverblindend lekker als de metgezellin van Conan, Valeria. Zo mooi naturel zie je vrouwen tegenwoordig gewoon niet meer. Doet een beetje denken aan Farah Fawcett in haar beste jaren. Maar dan wat minder fragiel en in een prachtige amazone-outfit.

De opbouw van de film is ook stevig gefundeerd zonder zijsporen. De soundtrack doet denken aan jaren 50 klassiekers als Spartacus.

Absoluut ondergewaardeerd. Sword & Sorcery had zelfs in die tijd al een naam van domme exploitatiefilms: het draaide om tieten en zwaarden. Conan overstijgt dit door zijn bronmateriaal en die andere wereld van magie en barbarij wel serieus te nemen. Kan zich hierdoor nog best meten met het buitenissige meesterwerk Excalibur uit hetzelfde jaar.

Prima vervolg met een wat hoger tempo en nog mooiere locaties. Wilt Chamberlain, de legendarische basketball mastodont uit de jaren 70, is zelfs bij Schwarzenegger fysiek imposant door zijn lengte.

Ik meende Nigel Terry (Merlijn in Excalibur) terug te zien als wizard te zien maar het was toch iemand anders.

Jammer dat er geen deel 3 kwam. Vroeger interesseerde Conan me niet zo maar nu vond ik het toch echt leuk, juist door de eenvoud van het Sword & Sorcery-genre.

Minpunten:

-Rubberen monsters....ugh.

-Grace Jones...idem. Ze doet het niet slecht maar geef mij maar die heerlijke Sandahl Bergman.

-De dief die de komische noot moet spelen.

-Klungelige vechtscenes. Dit goldt ook in de eerste film, het onbreekt aan echte gevechtschoreografie zoals je die in moderne films standaard wel ziet. Maar de montage kijkt dan wel vaak prettiger omdat er niet teveel cuts in zitten.

Jammer. De film begint best leuk: Bruce Campbell, mooie locaties, een aap die taal geleerd heeft....in het midden is er nog steeds wel vermaak maar begin je je af te vragen wat het toch al wat chemieloze gezelschap (waarvan Ernie Hudson het meest genietbaar is) bij elkaar nog te zoeken heeft. Het einde gaat helemaal mis, het is totaal afgeraffeld, met weinig imponerende monsterapen en slechte effecten (een paar tenenkrommende slow motion scenes en later de lava, waar de zogenaamd intelligente apen ook nog vrijwillig achter elkaar inplonzen...ja, Lemmings was toen een populaire game). Kathleen Kennedy was producent, zou dat het zijn?

Wat de normale gorilla's (zoals Amy) betreft: die zijn best goed gedaan. Ja, ook deze zijn niet echt en voor sommigen was dit al een afknapper, maar ik heb me hier niet aan gestoord. Voor Gorillas in the Mist, een veel betere film, is een mix gebruikt van echte gorilla's en acteurs in pak.

Dylan Walsh speelt goed en zou later schitteren als chirurg in de serie Nip/Tuck. Laura Linney mag stoer doen maar is wat vlak. Tim Curry krijgt te weinig te doen en blijft een karikatuur.

Soundtrack: conventioneel en clichematig, met typische deuntjes en geluidjes die Afrikaans aandoen en wat te zoetsappig op het einde.

Prima comic-verfilming. Leuk weer een keer te zien: stijlvol, vlot gefilmd en een vermakelijk verhaal, waarbij alleen Lucifer nogal uit de lucht komt vallen. Reeves is lekker cynisch en stoer als kettingrokende exorcist Constantine en een interessante antiheld met zijn moeizame verhouding ten opzichte van de Here (hij mag niet naar de hemel), Weisz is prima maar Swinton (fascinerend om te zien) steelt de show als gevallen engel Gabriel. Daarnaast nog andere leuke bijrolletjes van bekende gezichten zoals Shia Leboeuf. Grafisch prima uitgevoerd hoewel iets te duidelijk CGI soms.

Voor de liefhebber: check ook de vlotte tv-serie, al is het maar 1 seizoen.

En blijf nog even kijken na de aftiteling!

Gaat wel. Begint wat saai, wordt beklemmend naarmate de crisis zijn hoogtepunt bereikt en mensen hun niet al te fraaie ware aard gaan tonen. Helaas zakt het daarna weer in als een drilpudding. Het antivirus komt ook uit de de lucht vallen. Je zou het een soort Outbreak, maar zonder de spanning kunnen noemen. Maar hier had veel meer ingezeten, door veel meer aandacht te schenken aan de periode dat de pleuris echt uitbreekt en men aan het plunderen slaat. Er wordt ook geen afwikkeling gedaan van de verhaallijn van Jude Law, wordt hij nu wel of niet vervolgd/veroordeeld? En de ambient soundtrack is wel erg kaal. Deze kun je gerust overslaan.

Voor een B-film met Elizabeth 'Showgirls' Berkley is deze film zeer goed te pruimen. Ze doet het best goed trouwens in haar gedaanteverandering van lieve echtgenote naar kille "agent of evil". Adam Baldwin is best een leuke acteur, vooral leuk in de serie Firefly (of de film Serenity). Hij is geen familie van de andere Baldwins overigens.

De film had wel 1 scene waar ik me echt aan ergerde (ze springen getwee een gebouw uit en, TOEVALLIG, ORIGINEEL, staat er net een afvalwagen met HEEL ZACHTE vuilniszakken om ze op te vangen. Normaliter is zo'n wagen afgesloten en breek je gewoon al je botten, als je al het enorme geluk hebt dat zo'n wagen er staat en dat er geen stoep is.)

Bovendien, dat die hoodratz zo snel bereid waren te helpen vond ik ook niet erg geloofwaardig en het einde was veel te afgeraffeld en makkelijk.

Maar ik heb me verder prima vermaakt. Voor een tv-film/b-film HELEMAAL niet slecht!!! Plus ik hou gewoon van sci fi dus vind ik dit soort films gaaf.

Seriemoordenaars voor beginners. Prima vermakelijke serial killer film, die wel ietwat braafjes blijft en daardoor niet lang erna voorbijgestreefd werd door het veel sfeervollere en meer lugubere Se7en. Maar het is ook net wat luchtiger, met de nodige humor, mede dankzij een laconieke (en immer charmante) Holly Hunter, wiens karakter gelukkig niet perfect is maar ook foutjes maakt en over het geheel zien we sowieso redelijk genuanceerde karakters. Zelfs een hork als de ex van Holly blijft menselijk, maar het is ook moeilijk een karakter gespeeld door Will Patton echt te haten. De film wordt hierdoor, ondanks de belangrijke rollen van de dames, niet een feministisch vehikel en we zien zelfs een stukje tragiek, eindelijk zonder obligate begrafenis scene.

Heel spannend wordt het echter zelden, met uitzondering van een redelijk einde, maar de pleinvrees van Weaver wordt simpel doch vakkundig uitgebeeld. Wat we niet te zien krijgen is een fantastische, hyperintelligente superschurk als Hannibal Lecter maar daar staat tegenover dat iedereen iets geloofwaardiger blijft.

Qua camerawerk weinig bijzonders. En jammer nog van die platte vensterglasbrillen, daar kan ik nooit tegen, zo simpel om dat wat realistischer te maken met echte brilletjes.

Ik laveer een beetje tussen 3,5 en 4.

De hoes vind ik erg verwarrend je lijkt wel Antonio Banderas te zien. Maar het is dus Jim Caviezel. Zijn ooit trouwe maar te jaloerse vriend Guy Pearce verraadt hem. Het is het ultimate wraakverhaal. Waar veel andere verhalen de keerzijde hiervan graag belichten, vertelt het hier een verhaal van iemand die jarenlang broedt op een doorwrocht, uitgekookt plan.

De film ziet er goed uit en heeft genoeg vaart. Hoewel liefhebbers van het boek het waarschijnlijk te kort door de bocht vinden. Echt raar vond ik dat sommige lieden Dumas niet herkenden als hij terugkeert als de mysterieuze graaf. Ook na zoveel jaar zou dat toch moeten lukken. De manier waarop Dumas ontsnapt is ook wel eentje waarbij je tig dobbelstenen opgooit en dan een zes krijgt op allemaal...maar goed het is aardig bedacht.

Casting is prima. Caviezel straalt de naiviteit uit die past bij de jonge Dumas. Pearce speelt overtuigend een kwal. Aardig om nog een piepjonge Henri Cavill te zien, later Superman. James Frain als de onbetrouwbare en kille Villefort is ook goed.

De rampzalige terugtrekking van de VS uit Afghanistan blijkt een inspiratiebron voor een nieuwe golf aan films zoals Kandahar en deze (veel betere) Covenant. Gyllenhaal's team geraakt in een dodelijke valstrik en hij is om te ontsnappen en overleven afhankelijk van zijn Afghaanse vertaler, die op zijn beurt ook moet zien weg te komen uit het land als verrader van Al Qaeda. Eergevoel en trouw spelen een grote rol. De film heeft een half uur nodig om op gang te komen en dat is het voornaamste minpunt. Hierna zit je tot het einde een topfilm te kijken, spannend en actierijk en hoewel Gyllenhaal wel erg met scherp schiet is het allemaal net geloofwaardig genoeg. Er wordt ook een forse kritische por gegeven richting de onverschillige burocratie bij de regering, zeker richting de vele achtergeblevenen die een veilige uittocht richting de VS was beloofd.

Verdienstelijke Ludlum, maar met lange halen snel thuis. Dorff en Sorvino komen bijvoorbeeld wel heel makkelijk in andere landen terwijl ze gezocht worden. En zo zijn er nog wel wat losse eindjes.

Is Jon zelf niet besmet? Wordt Maisser (rijmt toevallig op...) niet bestraft of mogen ze dikke winst maken met hun vaccin?

De cast is goed. Ik mag graag Mira Sorvino zien en die krijgt gelukkig ook meer dan genoeg te doen, Dorff maakte al goede indruk in Blade en is hier ook heel degelijk. De ondersteunende cast heeft ook genoeg bekende gezichten.

Genoeg vaart maar daarmee wordt ook voorkomen dat je al te lastige vragen gaat stellen over het plot...

Gave SF film en een triomf voor veelbelovend regisseur Gareth Edwards, die ook al de geslaagde Rogue One film maakte, waar andere Disney Star Wars regisseurs vooral broddelwerk leverden. The Creator is zeker niet perfect door ongeloofwaardigheden maar verder goed uitgevoerd en visueel sterk.

Het begin bevat een duidelijke verwijzing naar de apocalyps in Terminator 2: Judgement Day, met zelfs dezelfde locatie van oorsprong: LA. Het verhaal speelt zich verder vooral in Azie af. De geluidseffecten (zelf mogen genieten van Dolby Atmos) zijn geweldig. De geluiden van het grote NOMAD schip zijn indrukwekkend onheilspellend. Het verhaal is boeiend en kent interessante, hoewel soms wel weinig geloofwaardige wendingen. Een vleugje humor hier en daar zorgt er verder voor dat het allemaal niet te zwaar op de hand is.

Het einde vond ik veel te snel gaan. Hoe kwamen ze opeens in dat vliegtuig, is er geen enkele controle om aan boord te komen? En wat ze (zonder al te veel weerstand) allemaal aan boord van de NOMAD konden uitspoken, dat was wel erg afgeraffelde suspension of disbelief. En dat moederlief opeens zo'n genie blijkt dat ze een robotje met ongekende superkrachten kan maken....dat gaat wel erg ver Hierom blijf ik vooralsnog op een 3,5 zitten maar ik wil hem zeker nog een keer zien.

De cast staat gewoon ten dienste van het verhaal. Wat me wel opviel is hoeveel de stem van John David Washington op die van zijn vader Denzel lijkt! Na Tenet lijkt hij nu al getypecast te worden in sf actiefilms. In deze film kan hij weinig fout doen, of hij nog een keer een proeve van bekwaamheid van het kaliber van Training Day mag krijgen, we zullen het zien. Allison Janey, de bitchy moeder in I Tonya, mag een lekker stoere militaire rol spelen hier,

Wie een actiefilm of heel mooi gefilmde comic book verfilming wil zien zal teleurgesteld zijn: The Crow is toch meer een duister fantasy verhaal en de actiescenes zijn toch wat te rommelig en te donker gefilmd om indruk te maken. Bovendien gebruiken ze de martial arts skills van Lee amper. Acteerwerk is wat je ervan mag verwachten (goed genoeg). Opvallend is ook hoe groot de bijrol van Hudson is, de "beat cop" die The Crow een handje helpt en die van het meisje, die bevriend was met Eric Draven, die al snel uit het graf opstaat als The Crow. Het hele Gothic/rock gebeuren geeft kleur aan de film maar kan gedateerd overkomen. De stukjes poezie zijn ook niet om voor thuis te blijven. Al met al niet heel opzienbarend en niet om nog een keer te bekijken. Maar voor een wraakfilm onderscheidt The Crow zich wel door veel meer ruimte te geven aan emoties. De moeite om eens een keer te bekijken. Ik kende de titel al 22 jaar, de film werd destijds veel aandacht geschonken door het overlijden van Brandon Lee tijdens de opnames (een losse flodder bleek een echte kogel) en nu heb ik hem eindelijk eens gezien.

Je gaat je wel afvragen welke scene het nu was: die ene waarbij zowat de hele gang op The Crow schiet, of de latere scene waarin de baas een kogel afvuurt. Waarschijnlijk is het niet in de film gekomen maar overnieuw gedaan: ik begrijp in ieder geval dat na de dood van Lee bepaalde scenes met The Crow nog zijn opgenomen met een stand-in.

Fijne, sympathieke feel good film. Ja, Clint is erg oud geworden. Maar juist dat kwetsbare wat hij daardoor gekregen heeft zie je weinig terug in zijn andere, oudere films. Het heeft nog het meeste weg van het (veel zwaardere) Gran Torino. Verhaal zit goed in elkaar, met de nodige hobbels en problemen onderweg. Simpel maar niet te sentimenteel. Een tussendoortje waar ik me prima mee heb vermaakt.

Boeiende film die lange tijd in het ongewisse laat waar je nu precies naar zit te kijken (bijna satirisch sociaal commentaar of toch horror). De speelduur had korter gekunt, op een gegeven moment heb je ook wel erg veel alen/slangen gezien. maar ik heb me niet hoeven te vervelen. De soundtrack is wat inconsequent, begint met synth geluiden die daarna niet meer terugkomen. Mooie beelden, zeker in het begin. Doet denken aan Shutter Island. Ondanks de lange duur laat het einde toch nogal wat losse eindjes over:
wat was er mis met het water, waarom die watertanks met (hoe?) levende lichamen en waarom de uitdroging/gebitsproblemen?