Meningen

Mijn eerste kennismaking met Reacher was via de prima serie en voor mij blijft dat wel de echte Jack Reacher. Cruise is te klein voor de rol. Bij die beul in de serie geloof je eerder dat ie lacht om 5 man die hem proberen te slaan. Maar deze film is goed gemaakt en zeer onderhoudend. De bevallige Pike is voor de verandering geen love interest, het gaat gewoon om het speurwerk en de nodige actie.

Ongeloofwaardig vond ik wel dat toen Reacher vluchtte voor de politie, die andere auto met de bad guys heel stomtoevallig in de buurt was en zichzelf ook nog eens verdacht ging maken.

Zin in het vervolg en de afsluiting van Reacher seizoen 2 spoedig!

Opvallend ondergewaardeerd ten opzichte van het vorige deel, hoewel het plot minder degelijk is: er zitten twee storende gaten in. Waarover later meer.

Veel actie en iets minder speurwerk. De balans sloeg iets teveel door naar actie. De kenmerkende brute vuistgevechten met meerdere tegenstanders zitten er weer in, naast het nodige knalwerk. Het mag dan niet subtiel zijn, het is allemaal goed gechoreografeerd en in beeld gebracht. Hollywoods favoriete tuinkabouter Tom Cruise mag weer een stuk stoerder en sterker doen dan hij is, maar goed. Slecht is hij ook niet.

Dan de plotgaten. Het eerste is als de politie er aan komt als Reacher met Turner is en haar ondergeschikte met een kogel in zijn been zit. Hij krijgt de instructie ze (of zichzelf?) in de boeien te slaan en ze mee te nemen naar het vliegveld. Maar zowel Reacher als Turner zijn gezocht. Dat ze die twee zomaar de kans geven te ontsnappen, ook al deden ze dat niet, vond ik nergens op slaan.

Het tweede plotgat is dat dat meisje een kerel zocht om alimentatie bij te krijgen omdat ze zogenaamd zijn dochter was. En dat die kerel zogenaamd heel toevallig Jack Reacher was, iemand die compleet off grid leeft en nergens te vinden is?

Welja. Het keek lekker weg. Goede ondersteunende bijrollen maken het geheel nog wat meer onderhoudend en vlot. Prima actiefilm.

Leuk om weer te zien. Erg fijn ook om af en toe terug te spoelen want dat kon in de bios, ondanks het verwarrende gedoe met wisseltrucs, dus niet.

Zoals het een Tarantino betaamt met leuke vertolkingen. Forster is zo degelijk als een huis en heel geloofwaardig in zijn rol. Pam Grier is ook prima als stewardess en onverschrokken working class heldin. Keaton is zijn gebruikelijke hyperactieve zelf maar zijn rol is op maat geschreven voor hem. Fonda is goed gecast, slonziger, luier en delleriger dan ooit maar daarom niet minder lekker, mooi gekleurd door de Californische zon. Jackson kan als geen ander zowel hilarisch als angstaanjagend zijn, zelfs met dat staartje en sikje. Alleen De Niro vond ik wat saai maar zijn rol is ook wel erg lomp (en wat hij op het einde doet is overdreven).

Het verhaal is inderdaad eentje waar je goed op moet letten en af en toe dus eventjes terug moet spoelen als je dat opletten niet goed kunt, zoals ik . Het gaat uiteindelijk gewoon om een grote tas met geld maar er zijn nogal wat partijen bij betrokken die allemaal voor de gek gehouden moeten worden. Leuke misdaadfilm. Af en toe wel echt bikkelhard. Tarantino is gek op scenes waarin je opeens onverwacht overal bloedspetters ziet hoewel hij zich hier behoorlijk inhoudt.

Ik blijf met de vraag zitten: waarom gaat Max niet mee met Jackie op het eind? Je ziet hem wel twijfelen aan zijn keuze op het einde en even lijkt het of hij Jackie achterna wil. Beetje ambivalent natuurlijk en waarschijnlijk kruisen de paden van deze twee elkaar nog wel. Lekker onderkoelde romance dus?

Ooit als kind gezien en pas opnieuw uitgebracht door het 50 jarig bestaan van de prent. Ik zag hem in 2D maar kwaliteit was prima. Kan me niet herinneren dat ik er als kind wakker van lag maar er zitten wel bloederige momenten in. Uitstekende doorbraakfilm van Spielberg die eerder met Duel al wist te vermaken. Aardig om te zien is dat er een bepaalde, naturel overkomende chaos in de scenes zit in plaats van heel gescript netjes op de beurt wachten met praten. Leuke rollen ook van Scheider en Dreyfuss. Door de imposante omvang van de haai, waar je in het begin nog niet zo'n benul van hebt, wordt het een spectaculair eindgevecht op zee. Technisch knap gemaakt.

Prima film en de Engelse dub is wat mij betreft geslaagd (waarbij ik moet vermelden dat ik Japanse dubs te vaak tenenkrommend vind, door het geblaf en gebrom van de mannen en het gepiep van de vrouwen, en dus in de regel maar vermijdt). Mooi getekend en in een realistische stijl, anders dan typische anime. Hier lijken de mensen dus ook echt op Japanners, zonder grote ogen en met een gelere huid. Echt een jaren 60 gevoel krijg je daarentegen te weinig ondanks de oude auto's. Hier en daar een mooie soundtrack maar die was ook wel erg spaarzaam ingezet.

Te traag vond ik de film zeker niet. Er zit meer dan genoeg intrige in het verhaal. Je moet alleen geen actie of echte spionage film verwachten. Daartegenover staat genoeg tragiek en drama. Zonder zoetsappige romantiek maar met een langzaam bloeiende genegenheid. Het Roodkapje motief komt in het begin wel erg geforceerd over en ik ben al niet zo gek op symboliek, maar op het einde werkt het toch. Interessant is misschien te vermelden dat niet alle varianten van dat sprookje de (populaire) happy end bevatten. De film komt in zijn visie overeen met de mijne dat die blije sprookjes vaak een grote leugen bevatten. En dat de mens een wolf is, wist Plato allang voordat Hobbes dit verder uiteenzette. Toch zie je duidelijk dat Fuse een innerlijk conflict heeft. De film doet hiermee genoeg recht aan de complexiteit van het mens zijn.


Een moderne klassieker met invloed, net als Ghost in the Shell. De Wehrmacht-helmen met de spookachtige rood oplichtende kijkers zijn duidelijk een inspiratie geweest voor de game Killzone.

Erg jammer dat er niet veel meer cyberpunk films gemaakt zijn dan een handvol en dit is de enige die ik ken met een verhaal van de bedenker van het genre: William Gibson. Het budget had genoeg moeten zijn maar bepaalde effecten waren nog niet zo geavanceerd en waarschijnlijk is teveel opgegaan aan wat 3D computer-effecten die nu te zwak overkomen.

Vermakelijk en lekker buitenissig met de mix van Jakuza en dubieuze globalistische bedrijven, het verzet daartegen vanuit het ghetto en een psychopatische Lundgren met een Jezus-complex. Leuke ideetjes ook met een CEO die voorleeft als AI op internet en een codekrakende dolfijn. Het hangt wat aan elkaar van deze gimmicks en de actie is matig om te zien, bovendien had wat meer visuele flair toch wel gemogen, aankleding en decor is het vaak net niet. Maar het had de weg kunnen bereiden voor verbeteringen. Wegens het tegenvallende box office resultaat werd cyberpunk weer snel vergeten totdat de Matrix-films lieten zien wat je met een joekel van een budget wel kunt bereiken.

Wat mij betreft is het nu wel hoogste tijd om weer meer van dit soort films te maken. Internet en A.I> zijn serieuze onderwerpen geworden en de techniek wat betreft implantaten is ook al een stuk verder. Ook het succes van spellenreeksen als Deus Ex bieden een interessante, grotendeels onontgonnen achtergrond voor nieuwe films en series, zolang er maar genoeg centjes tegen aan worden gegooid...het moet er goed uit zien!

Prima film die goed gefocust blijft, met een duidelijk einddoel, de verwording van een steeds meer gebroken man tot een topcrimineel. Nu krijg je nimmer het gevoel van een stripachtig Gotham City en immer de indruk van New York in de jaren 70, wat even goed prima neer is gezet. Nog meer dan Taxi Driver is de film schatplichtig aan die andere Scorsese film, The King Of Comedy, duidelijker door de casting van De Niro als talkshowhost en net als in die films valt hier eigenlijk nooit te lachen.

Grootste pluspunt vond ik niet eens de alleszins verdienstelijke Phoenix maar de soundtrack. De finale is zo bevredigend als een film over een psychopaat kan zijn, waarbij natuurlijk niet opeens een held op kan staan om de boel te redden. De film slaagt erin net genoeg sympathie voor Joker mee te geven aan de kijker, hoewel waarschijnlijk maar heel weinig al zijn acties goed zullen keuren. Het is, voor wie dat misschien vreest, ook zeker geen tegenpool van Dirty Harry, de film die juist het idee dat criminelen zelf als slachtoffers behandeld moeten worden afwees. Het past eigenlijk vrij goed in datzelfde wereldbeeld. Het stelt alleen nog meer de vraag, wie er nu echt verkeerd bezig is. Bij Dirty Harry zijn dat politici, politiechefs, advocaten en andere vertegenwoordigers van de kromstaat. In Joker zijn het harteloze werkgevers, talkshow hosts en verdorven jongelui uit het bedrijfsleven voor wie vernedering van een weerloos medemens het ultieme vermaak is.

Verder biedt de film een duidelijke aansluiting met Nolan's Batman Begins, om nog een beetje het idee te geven dat je wel degelijk in Gotham City bent en dus in het Batman universe, hoewel je nooit de fantasierijkheid daarvan (Nolan's eigen, visueel oersaaie, visie van Gotham City niet meegerekend) meekrijgt zoals in met name de tweede Burton film.

Voor het establishment is dit een doodenge film, want het zou een aanzienlijk deel van het in de steek gelaten deel van onze bevolking, waar de ontevredenheid steeds meer groeit, kunnen inspireren ook zo'n masker op te zetten en totale chaos te zaaien, waardoor de onmacht van onze slappe leiders alleen maar pijnlijk duidelijker zou worden.

Interessant detail is de enorme verdeeldheid in hoe de film ontvangen is, zoals te zien op Rotten Tomatoes. De heren en dames critici vinden het maar niks, het publiek is positief. Nu komt dit vooral voor bij spektakelfilms, maar Joker is niet zo'n standaard oppervlakkige film, hoewel een mijlenverre diepgang ook niet ontdekt kan worden. Maar het raakt een snaar bij de kleine man die de vermogendere filmrecensent niet bezit. De groeiende kloof tussen een steeds meer veracht en achtergelaten deel van het volk en de mensen die erop neerkijken is daarmee zichtbaarder geworden en het is mooi als zo iets "triviaals" als film dat teweeg kan brengen.