Logboek

Bizarre komedie met een goede opbouw waarin meerdere verhaallijnen toch mooi in elkaar passen op het einde. Onnodig (en over de top) bloederig. Wel goed gespeeld en even tragisch en duister als grappig met een aantal mooie vondsten.

Prachtig gefilmd in felle Technicolor kleuren. Helaas speelt de hoofdrolspeelster erg gemaakt. Elke emotie die ze uit lijkt compleet nep. Dat kun je dan afdoen als expres maar voor mij werkte het niet. De mannelijke acteurs zijn wel goed.

Een komedie is het niet echt en ook geen horror. Nooit grappig en nooit eng. Het lijkt eerder een soort sprookje waarin het eeuwenoude thema van de liefde een vrij satirische manier beschouwd wordt, in combinatie met net zo oude "heidense" gebruiken die sinds de opkomst van het christendom naar de achtergrond zijn verdwenen: wicca, hekserij, tarot kaarten, het midzomerfeest.

En wat is dan de boodschap eigenlijk? Dat het nooit genoeg is voor vrouwen? Dat, als ze eindelijk krijgen wat ze denken te willen, een man die ze meer dan ooit lief heeft, ze hun man gaan verachten en zullen verwerpen? Zelfs dood laten gaan zonder enig verdriet? Of de mannen kunnen de liefde niet aan en alles ligt aan hun zoals de heks zichzelf verdedigt, de mannenhatende feministische insteek?

Maar dat lijkt dan toch allebei hoe dan ook erg overdreven. En dan kan ik niet zoveel met een film als dit. De heks lijkt ook geen enkele liefde te kunnen voelen, enkel het verlangen ernaar en de verleiding. Het blijft dan een lege huls, hoe fraai versierd dan ook.

Hoe beklemmend de film ook is en hoe ijzig de Mornay ook speelt, het plot werpt zo ontzettend veel verprutste kansen toe aan de gegijzelden om te ontsnappen of het heft in eigen hand te namen tegen deze stompzinnige criminelen dat het op den duur mateloos gaat irriteren. Het horrorsausje wordt er ook met de haren bijgesleept op wel heel idiote manieren.

Redelijk originele draai aan het post apocalyptische monster movie genre waar wel pas tot op het einde op moet worden gewacht. Het monster is goed gedaan. De flashbacks zijn best onderhoudend en laten een al snel tragische romance zien. De film is vrij doelgericht en verdoet niet teveel tijd. Maar ook vrij simpel. Het is ook moeilijk veel sympathie te krijgen voor de hoofdpersoon.

Dit is meer een soort experimentele studentenfilm die niet langer dan een half uurtje had moeten duren. Ik was er voor gaan zitten toen ik toch al wat vermoeid was en dan is het iets minder erg, maar dan nog...de traagheid werd me te veel, vooral ook omdat het knopje "raar" flink open werd gedraaid, inclusief de muziek, terwijl het begin nog wel intrigerend kon zijn. Het begon zo interessant met dat Arborin programma en die vreemde wetenschapper, met best een lekkere synth soundtrack. En ik hoopte natuurlijk op interessante onthullingen qua verhaal, die maar niet kwamen. Ik heb het laatste half uur maar op hoge snelheid uitgezapt. Ik trok het niet meer. Het merendeel van het publiek kun je zo iets echt niet aandoen, niet met zo'n speelduur.

Pluspuntjes zijn er wel...het is best mooi gefilmd bij tijden, vooral in het begin is het qua geluid ook sterk en Michael Rogers is een goeie griezel die subtiel acteert. De setting in de jaren 80 is ook wel overtuigend en geeft net meer dat pioniersgevoel dat past bij een gestoorde wetenschapper. Dat boekje wat de dame met de enorme bril vindt dat was visueel heel goed gedaan en intrigerend. Deed een beetje denken aan de DARMA groep in de serie Lost. Maar wat nu de rol van techniek is in dat Arborin programma dat wordt dus ook nooit echt duidelijk. Supervage film waar ik uiteindelijk niets mee kan.

Bizarre b-film van het type dat linea recta naar de videoboer ging. In die tijd zat Rutger Hauer al volop in dat circuit ook. En hier loopt hij lekker te schmieren met zijn typische acteermaniertjes, als hij even niet continue met een sigaar in zijn bek loopt als de stoere Harley Stone. Kim Catrall mag nog een beetje gillen als de weduwe van zijn overleden politiepartner en de aangewezen groene Oxford student die Hauer moet assisteren is uiteraard de komische noot, "Dick", die er prat op gaat dat hij dagelijks van bil gaat (en 8 kilometer hardloopt, dus een puike conditie...). Uiteraard woont Hauer in een schijthok voor duiven en heeft hij ruzie met de politiechef en daarnaast nog Pete Postlewaithe. Veel cliche's dus maar de film is op een rare manier genietbaar door de vele buitenissige eigenaardigheden. De meest bizarre scene vond ik nog wel toen die Oxford guy al die tekens op zijn borst had.

De film begint meteen al hilarisch met een sombere toekomstvisie in de trant van "zure regen heeft een gat in de ozonlaag geboord"...dat nivo tenminste. Het monster op het einde doet sterk aan Venom denken. In de verte heeft het gegeven ook een beetje weg van Amsterdamned.

Over de top, pure pulp zonder pretenties. Grafisch is er weinig bijzonders te beleven afgezien van het einde. De makeup effecten zijn wel redelijk goed.

Intrigerende film die je zeker af wilt kijken voor de ontknoping. Mooi simpele setting ala Cube en goede acteurs. Het aparte is dat ik deze een aantal jaar eerder al had gezien. Maar ik wist er amper nog wat van. Hij is ook niet te voorspelbaar. Dus ik kon genoeg ervan genieten weer. Ook al is het geen meesterwerk en echt niet zo goed als Cube.

De hoes vind ik erg verwarrend je lijkt wel Antonio Banderas te zien. Maar het is dus Jim Caviezel. Zijn ooit trouwe maar te jaloerse vriend Guy Pearce verraadt hem. Het is het ultimate wraakverhaal. Waar veel andere verhalen de keerzijde hiervan graag belichten, vertelt het hier een verhaal van iemand die jarenlang broedt op een doorwrocht, uitgekookt plan.

De film ziet er goed uit en heeft genoeg vaart. Hoewel liefhebbers van het boek het waarschijnlijk te kort door de bocht vinden. Echt raar vond ik dat sommige lieden Dumas niet herkenden als hij terugkeert als de mysterieuze graaf. Ook na zoveel jaar zou dat toch moeten lukken. De manier waarop Dumas ontsnapt is ook wel eentje waarbij je tig dobbelstenen opgooit en dan een zes krijgt op allemaal...maar goed het is aardig bedacht.

Casting is prima. Caviezel straalt de naiviteit uit die past bij de jonge Dumas. Pearce speelt overtuigend een kwal. Aardig om nog een piepjonge Henri Cavill te zien, later Superman. James Frain als de onbetrouwbare en kille Villefort is ook goed.

Ik kan me wel vinden in de meeste commentaren hier. Pattinson doet het aardig als niet al te snuggere maar wel zeer behulpzame gewonde jongen die Pearce helpt om de auto die de broer van Pattinson gestolen heeft terug te vinden. Dit in een post apocalyptisch en wetteloos Australie, zonder de opsmuk van Mad Max, waarbij we ook nooit ontdekken hoe het zo ver is gekomen. Pearce loopt het merendeel met een boze neanderthaler kop rond en pas aan het einde weten we wat er met hem aan de hand is.

Erg trage film met een soundtrack die varieert tussen sfeervol en ronduit irritant. We krijgen tot het einde ook zeker geen sympathie voor Pearce omdat een mensenleven hem niets waard lijkt. De enige spanning die de film echt biedt is dat je nieuwsgierig blijft waar het naar toe gaat.

Uiteindelijk gebeurt er niet heel veel. De film lijkt vooral op de zinloosheid van een eindeloze geweldsspiraal te willen wijzen maar al met al heeft het werkje weinig om het lijf. Het merendeel van het budget moet aan Pattinson en Pearce zijn opgegaan.

Vermakelijke thriller, waarin Cage een verleidelijk aanbod krijgt. Uiteraard krijgt hij meer dan waar hij voor tekende. Heeft wat weg van The Chamber maar is weer heel anders opgezet. Verhaal zit redelijk in elkaar, met voldoende verrassingen.