Verdienstelijke Ludlum, maar met lange halen snel thuis. Dorff en Sorvino komen bijvoorbeeld wel heel makkelijk in andere landen terwijl ze gezocht worden. En zo zijn er nog wel wat losse eindjes.
Is Jon zelf niet besmet? Wordt Maisser (rijmt toevallig op...) niet bestraft of mogen ze dikke winst maken met hun vaccin?
De cast is goed. Ik mag graag Mira Sorvino zien en die krijgt gelukkig ook meer dan genoeg te doen, Dorff maakte al goede indruk in Blade en is hier ook heel degelijk. De ondersteunende cast heeft ook genoeg bekende gezichten.
Genoeg vaart maar daarmee wordt ook voorkomen dat je al te lastige vragen gaat stellen over het plot...
Aardig tussendoortje met de gebruikelijke eenvoudige noir ingredienten: gestolen geld van criminelen, wisseltrucs, een femme fatale die het voor zichzelf wil hebben en het nodige bedrog. Madsen is altijd in zijn element als psycho, heeft hij wel eens wat anders gespeeld? Kilmer is wat vlak. Je ziet flashbacks van een traumatisch verleden van de detective maar daar wordt niet veel mee gedaan. Whalley als femme fatale is goed genoeg.
Het geluid viel uit de toon: zowel de soundtrack als de ouderwetse schotgeluiden, die in de jaren 70 nog gebruikelijk waren maar nu erg nep overkomen.
Blijft toch vooral een zeer onderhoudende misdaadthriller. Met de setting in 1980 wordt niet veel gedaan maar het verklaart de oudere auto's en kapsels (vooral dat van Bardem, die het vreselijk vond). Het einde is onconventioneel en er zitten nog wat overpeinzende bespiegelingen in die het tempo omlaag halen. Maar het is boeiend om te zien hoe zowel de karakters van Josh Brolin als Javier Bardem te werk gaan. Wie zich afvraagt wat de rol van Tommy Lee Jones is hoeft enkel de titel te lezen. Bardem zet verder een memorabele psychopaat neer die onvoorspelbaar is maar een eigen set strikte regels lijkt te hebben. Waarmee hij, zoals hem op het einde wordt verteld, zichzelf ook in een waan houdt.
Beetje vaag vond ik wel waarom Woody Harrelson die koffer liet liggen.
Weinig soeps hier, het meest spannende komt van de onvoorspelbaarheid van de meedogenloze criminelen maar de afwikkeling is erg gehaast. Voelt dan echt als een straight to video filmpje ondanks Thornton en Paxton. Die twee zaten niet veel later in het veel betere A Simple Plan. De plot twist dat Paxton in deze film de vader is voegt wel ietsje toe maar niet genoeg. Verhaaltje was kennelijk deels van Thornton.
Wat John Dahl met deze film te maken had is mij onduidelijk, maar omdat de film vanwege hem genoemd werd was ik geinteresseerd. Op naar Kill Me Again, de enige noir van hem die ik nog niet gezien heb en kennelijk de minste.
Vermakelijke film noir die uitblinkt door eenvoud.
Een aantal ongeloofwaardigheden zitten helaas wel in het plot. Hoe komt het dat een gezocht crimineel sheriff wordt (drankjes uitdelen wordt gezegd...pff) en met zijn bekende handlangster getrouwd is of blijft? Verder doet Dennis Hopper vrij dom op het einde. Eerst door die agent neer te knallen ipv gewoon neer te slaan. Daarna door Cage te laten rijden maar daarna door zijn pistool op de grond te leggen.
Lara Flynn Boyle is goed gecast als femme fatale. Hopper is leuk maar komt dus wat knullig over. Cage bezondigt zich iig niet aan zijn gebruikelijke makke van overacting.
De film is lekker efficient en simpel, goed voor 1,5 uur vermaak. Ik heb volgens mij nog nooit een slechte film van John Dahl gezien. The Last Seduction is ook een goeie noir van hem, waarin dit keer Linda Fiorentino, die wel wat weg heeft van de bijna net zo feeksige Flynn Boyle, uitblinkt als femme fatale.
Aardige film die het Amerika laat zien wat zowel ietwat troosteloze kanten heeft als hele mooie: de prachtige natuur, de onafhoudelijke dorst naar vrijheid. De twee jongens die we volgen hebben ook een sterk en vrijgevochten karakter. Ze gaan veel gezamenlijk op pad en gaan al snel Mud helpen, een op de vlucht geslagen vrijbuiter. Mud is sympathiek maar heeft zich flink in de nesten gewerkt. Hij hoopt de liefde van zijn leven, Witherspoon, terug te winnen. De film is wat loom maar kijkt lekker weg zonder dooie momenten.
Alternatieve titel: Stephen King's Silver Bullet, 1 november 2025, 21:49 uur
Een van de betere Stephen King verfilmingen. Heel eenvoudig en het voelt deels als jeugdfilm aan (Teen Wolf maar dan met een paar jaartjes er van af), maar er zit wel degelijk horror in. De effecten hebben niet het niveau van American Werewolf in London, maar volstaan zeker. Mooiste scene is de nachtmerrie van de pastoor.
Aardige vertolkingen van Busey en Haim trekken het nog wat omhoog. Verder de typische King setting: klein dorpje, iedereen kent iedereen. De 80s feel van de film en efficiente speelduur maken het af.
