Logboek

Een huurmoordenaar met een goed hart, dat zal niet heel origineel klinken maar door bijzonder acteerwerk wordt de film omhoog getild, Oldman is geweldig als verslaafde en zwaar corrupte DEA agent en steelt elke scene maar ook Reno (Leon) en Portman (Mathilda) zijn goed. Opvallend is ook hoe zonderling Leon met zijn onbeholpen lichaamstaal en kleding overkomt. De film schuwt ook het moreel grijze gebied niet, zoals een minderjarige Mathilda die Leon begint te verleiden en ook huurmoordenaar wil worden. Maar iets heel controversieels gebeurt er niet tussen de twee. Aardige details zoals de plant en de muts maken de film ook meer eigen.

Qua locaties is er weinig lol te beleven, de film lijkt voor weinig geld gemaakt te zijn, zeker voor Luc Besson's latere doen. De film duurt ook meer dan 2 uur dus de actie vormt ook niet de hoofdmoot. Maar natuurlijk kan er een zekere body count verwacht worden.

Dan het "schmieren" van Gary Oldman...hij genoot zichtbaar erg van de rol en toen Gary over het gestoorde karakter hoorde zei hij al "say no more". De hele film is over de top en niet subtiel, dus geen probleem. Het is net zo'n iconische schurk geworden als pooier Drexl ("it's not white boy day") in True Romance van een paar jaar eerder. En nu schuilt hij niet achter een rastakapsel en een ghetto accent. De hoogtepunten zijn steevast de scenes met Oldman erin.

Ik vind het geen meesterwerk maar het biedt vooral een verfrissende draai in een uitgemolken genre, met meer karakter. Aan te raden voor wie wat anders wil dan pief paf poef, hoewel de groeiende band tussen Mathilda en Leon, toch de rode draad in de film, niet aan ieder besteed zal zijn.

Prima maar het blijft als mosterd na de maaltijd voelen na Snyder's uitstekende bewerking.

Wat raar blijft is dat bij de ontsnapping van Rorschach uit de nor, min of meer dezelfde gorigheid wordt gebruikt als in Snyders versie, die in de graphic novel niet zat (met een zaag). Wel is het getrouwer aan het gebruik van het reusachtige wezen ipv de atoombom.

Wat me hier beter beviel was het uiterlijk van Laurie, niet alleen getrouwer aan de comic maar ook mooier, inclusief outfit. Ozymandias en Night Owl zijn ook getrouwer gedaan. Verder is er weinig wat er echt uitsteekt, het is vooral degelijk. De Black Freighter vond ik zoals gezegd wat overbodig maar het is ook wat lui gedaan met gewoon screenshots van de strip zelf.

Voor de verstokte fans die alles willen verslinden van Watchmen is dit niet te missen en zeker een prima bewerking. Het verschil met Snyder's versie is (behalve live action natuurlijk) dat die veel meer de zintuigen prikkelt met beeld en geluid, waar dit een meer sobere en getrouwe bewerking is. Niet iedereen is gek op Snyder's stijl met zijn slow motions (en bovenmatige gore), zijn muziekkeuzes of zijn casting. Voor iemand die echt de pure Watchmen ervaring zoekt zonder het boek meteen te willen lezen is dit waarschijnlijk wel het beste substituut.

Slome film gedurende het eerste half uur, maar als eenmaal meer duidelijk wordt wel boeiend. Het heen en weer gescheur met de auto vond ik soms overdreven en irrationeel.

Tim Robbins vond ik wat miscast als buurman met een duister verleden. Joan Cusack ook net niet eng genoeg. Bridges is wel goed.

Het einde zal voor velen onverwacht zijn en niet naar ieders smaak. Het zal nergens vervelen maar compleet op het puntje van je stoel zit je ook niet. Ook zijn er net teveel scenes waarbij de onderzochte plots pal achter de onderzoeker staat.

Al met al een ruime voldoende met een goed verhaal.

Afgezien van subtiele verschillen met de live action film geen verassingen. De verschillen met de graphic novel waren ook al bekend en deze is nog getrouwer aan het boek. Inclusief de Black Freighter stukjes die me nooit boeiden omdat ik ze nogal eentonig vond.

Het is mooi getekend in een moderne maar sobere stijl. De visuele flair van Snyder's film miste ik soms wel. Laurie ziet er dan wel weer heerlijk uit. Leuk voor de fans. Misschien was het interessanter geweest meer uit te diepen met nieuwe verhalen.