Meningen

Fijne introductie van de X-Men. Minder spectaculair dan de vervolgen, maar nog steeds prima vermaak. De krachten van de mutanten worden creatief uitgebuit, de leukste is Toad. De cast is heel slim bij elkaar gevonden ook. Het is genieten altijd van vooral de aan elkaar gewaagde Ian McKellen en Patrick Stewart.

Deze film viel me alleszins mee. Ik zat niet enorm te wachten op de zoveelste apocalyptische toestanden ala Avengers 1 en 2 maar gelukkig weet Bryan Singer in deze film heel goed balans te houden: er zit een bepaalde rust in de film. De speelduur lijdt er misschien onder, maar ik vind de film heel beheerst gemaakt, bij de actie gebeurt er soms ontzettend veel maar nergens krijg je het gevoel dat het door de vaart nog amper te volgen is, het is allemaal goed te zien in plaats van dat het ene shot razendsnel na het andere opvolgt. Het teken van een vakkundig filmmaker.

Jammer dat dit deel zo'n cheesy slechterik moet hebben en dat Oscar Isaac (aan hem ligt het niet) er eigenlijk amper in te herkennen is. Maar verder heb ik me uitstekend vermaakt. Bijna elke X-man karakter, behalve Psylocke, krijgt voldoende de ruimte. Soms zelfs onnodig, want ik ben het wel ermee eens dat Mystique in dit deel wat doellozer rondloopt en te veel in haar aardse vermomming. Dat was in de vorige delen wel anders.

Een ander klein minpunt nog, verder vond ik wel dat bepaalde karakters zoals Storm en William Stryker juist wel weer even met naam en toenaam genoemd mochten worden ter verduidelijking.

Jonkie Sophie Turner (ze is pas 20) doet het beter dan verwacht, ze zet een meer emotionele Jean Grey neer die nog wat minder sterk in haar schoenen staat en dus wat minder stoer is dan de Famke versie. In dit deel gaat het verder ook meer om de samenwerking dan om wie de coolste X-men is.

Een fijne afsluiting van een nieuwe trilogie, X-Men blijft hiermee de beste film franchise van Marvel.

De meest bekritiseerde van de eerste reeks X-men. Misschien teveel in 1 verhaal? Gecombineerd worden een nieuw serum dat mutaties definitief ongedaan maakt en de verandering van Jean Grey in Dark Phoenix. Teveel karakters blijven net wat te veel op de oppervlakte. Maar het vermaakte me weer prima.

Je ziet bij X-Men wel elke keer hetzelfde thema herkauwd worden. Een groep machtige mensen wil van de mutanten af of Magneto wil van de mensen af. Je ziet wat dat betreft, anders dan bij bijv Spiderman, weinig mensdienende heldendaden.

Destijds in de bios snapte ik niet dat de helft van de zaal moest schateren bij "I'm The Juggernaut, bitch!" Maar het meme tijdperk was toen al aangebroken en dat was kennelijk uit een veel bekeken YouTube fimpje met Juggernaut.

Ellen Page als Kittie Pryde, wat een schatje was het toen. Jammer dat ze zich zo verminkt heeft.

Beast is ook een leuke. Pyro en de Iceman mogen hun vete verder uitvechten terwijl Jean Grey in destructieve godmode raakt.

Opvallend korte speelduur in vergelijking met X2. Dat laat je toch met een gevoel achter dat er meer in had gezeten.

De beste uit de reeks. Vlot, spectaculair, veel actie, een interessante uitdieping van Wolverine, Mystique op haar best en een aantal nieuwe mutanten presenteren zich. Hoogtepunt is de ontsnapping van Magneto.