Meningen

Zo, dat was me nog eens een lange zit. Pas na 2 uur en 3 kwartier kwam de aftiteling en gek genoeg zat ik er op te wachten.

Hiermee heb ik meteen het grootste manco genoemd: De film duurt veel te lang om te blijven boeien.

Waarom is dat? De film wilt anders zijn dan de meeste oorlogsfilms. Dit maal niet een macho groep soldaten die de hele film schiet en scheld maar meer een film die wat dieper op de oorlog in gaat. Deels gelukt, deels ook niet.

De pluspunten zijn zeker aanwezig. De film is prachtig gefilmd vol met beelden van de Japanse natuur en eilanden. Wel kwam dat veel te vaak in beeld. Ik had soms het idee dat ik meer naar gras en dieren keek dan naar een oorlogsfilm. Maar het zag er wel heel goed uit. Net als de camerastandpunten die je vaak het gevoel gaven dat je door de ogen van de soldaten keek.

De film had op zijn tijd actiemomenten en die zagen er wel heel goed uit. De film was best rauw en hard op die momenten. Het was indrukwekkend hoe ze het opnamen tegen een vaak onzichtbare vijand. Maar dat was soms ook een minpunt, je zag te weinig.

Dat was voor mij sowieso het grootste minpunt aan de film. De film duurt bijna 3 uur en is regelmatig langdradig en zelfs knap saai. Ik kon me niet zo inleven in de persoonlijke zaken van de soldaten. Er kwamen zoveel namen voorbij en er gebeurde zoveel dat het niet altijd goed bij te houden was. Het acteerwerk was wel goed maar de rollen waren gewoon niet even onderhoudend. Saving Private Ryan vond ik daarin beter. Daar richtte de film zich op een paar mensen en dat pakte goed uit. Ik ben ook meer een oorlogsfilm kijker in die richting. Deze film was aardig goed, ik zag dat de film veel kwaliteiten had maar het was gewoon niet altijd boeiend. Ik ben meer van de Saving Private Ryan aanpak. Wel een goed verhaal maar ook genoeg actiemomenten zoals je verwacht in een oorlogsfilm. Ik kan me best voorstellen dat mensen deze film geweldig vinden, ik vond dat op bepaalde momenten ook. De waanzin van oorlog en de angst die soldaten hadden werd goed in beeld gebracht. Niet alleen bij de Amerikanen, maar zelfs bij de vijandelijke Japanners. Dat vond ik wel indrukwekkend en daarmee ontsteeg de film zich boven veel andere films. Maar zoals gezegd, alles daar buiten was niet even boeiend. Het gebrek aan een echt verhaal en teveel randzaken maakten het een aardig lange zit. De film had wat mij betreft een klein uurtje korter gemogen.

Ik kan de film daarom niet meer dan 3* geven. Mijn kijkplezier is toch de belangrijkste factor in mijn oordeel.

Na een dikke 10 jaar heb ik deze klassieker die al vanaf het begin in mijn Moviemeter top 10 staat weer eens bekeken, nu op Blu-ray. Echt een enorme verbetering, want de beeldkwaliteit en de geluidskwaliteit is schitterend. Ik had me echt weer verheugd op de film en de verwachtingen worden opnieuw waargemaakt.

The Thing is een horrorklassieker zoals er maar weinigen zijn. De setting van een onderzoeks-kamp op Antarctica is natuurlijk al ideaal, aangezien niemand hen zal horen en hulp nooit aanwezig is. De mannen zullen zichzelf moeten redden. The Thing neemt nog best een ruime aanloop voordat de hel los breekt, waarbij de focus in het begin op een vluchtende hond ligt. Maar al snel merk je dat er iets gruwelijks aan de hand is en de bevestiging volgt in een van de allerbeste horrorscènes ooit getoond, in mijn ogen althans, met het hondenkennel. Angstaanjagend goed. De angst bij de honden, de paniek bij de groep, de vlammenwerper die orde op zaken stelt. Ook ongelofelijk hoe vreselijk gaaf de special effects bijna 40 jaar na dato nog altijd zijn. Dit soort praktische effecten verkies ik altijd boven saaie computer CGI. Het oogt smerig en imponerend. Datzelfde geldt ook voor latere scènes met de operatietafel en de bloedtest. John Carpenther maakt er geen gewone horrorfilm van, maar doseert en kiest de momenten dat de film mag imponeren goed getimed uit. De film is echt enorm spannend en neemt pas gas terug als de aftiteling begint.

Dé ster van de film is dan ook het muterende gedrocht. De cast doet het verder uitstekend, maar niemand vertolkt echt een legendarische rol, zoals bijvoorbeeld Ellen Ripley (Sigourney Weaver) in Alien wel had. Je hebt als je naar The Thing kijkt wel het gevoel dat er veel inspiratie bij Alien op is gedaan, wat overigens geen schande is want dat is ook een van de beste horrorfilms ooit. Het onderlinge wantrouwen tussen de mannen is ook ontzettend goed uitgewerkt. Het einde van The Thing blijft ook klasse, je mag zelf bepalen hoe je denkt dat het zal aflopen. En zo zat de herziening er weer op, maar deze ga ik in de toekomst nog wel vaker opnieuw bekijken. Een terechte top 10 klassering bij mijn profiel.

5* blijven staan

Toegeven, ik ben bevooroordeeld als groot fan van de John Carpenter versie van The Thing (1982). Een film die ik al jaren in mijn top 3 van favoriete films heb staan. Eigenlijk is een remake gewoon enorm overbodig, aangezien de versie uit 1982 gewoon nog steeds staat als een huis.

Deze versie wordt een prequel genoemd, maar laten we er niet omheen draaien; het is bijna volledig een remake, ook al speelt het af voor de versie van 1982. Op een paar kleine stukjes na wat een poging doet om de film vast te koppelen aan die andere film is het bijna volledig een remake. Dezelfde opbouw, dezelfde indeling van het verdere verloop inclusief een identiteitstest, vlammenwerper en het vluchten.

De film begint overigens best aardig. Antarctica blijft een heerlijk spannende setting voor een film als deze. Helemaal verlaten, vreselijk guur weer en met mooie bergen. Maar na een redelijk half uurtje zakt de film helemaal in elkaar tot een exacte kopie (maar veel minder boeiend) van de andere versie om te eindigen met een wanstaltig half uurtje wat zich bij het ruimteschip afspeelt (why ??) wat totaal niet meer boeit. Was de creativiteit rondom The Thing op of was een plottwistje gewenst?

Maar wat vooral het grootste minpunt aan de film is: een compleet gebrek aan sfeer en spanning! En laten die 2 zaken nou net de 2 grootste pluspunten van de andere versie zijn. Dit kan je geen horror noemen, maar simpele actie. The Thing zelf heb je binnen 3 kwartier al zo vaak volledig in beeld gezien dat elke vorm van spanning weggenomen is. Hoe kan je dit nou doen, wetende dat de suspense bij de andere versie zo enorm beklemmend is? Het is gewoon een lompe actiefilm geworden met veel geknal en gevlam, maar de film is daar zeker niet beter door geworden. En wat je in beeld krijgt is op zich aardig geanimeerd, maar het voelt veel te ''gladjes'' aan. Het ziet er allemaal te perfect uit, terwijl ik The Thing in Carpenters versie lekker ranzig en wazig eruit vond zien. Juist omdat je niet alles zag was het ding freaky.

Nu moeten we het met een incidenteel aardig momentje doen, zoals de absorptie van 2 hoofden of het moment in de helikopter. Het origineel kent een aantal klassieke scenes waar deze film nooit bij in de buurt zal komen. De constante spanning wie The Thing is, waar hij zit en wat er gaat gebeuren mis ik hier gewoon.

Totale crap is de film ook weer niet, maar The Thing waardig, absoluut niet. Het idee is hetzelfde, de uitwerking zeker niet. De film wil te graag hip zijn. Neem nou ook de cast. Waar de Carpenter versie bestond uit stoere, baardige bikkels, daar zit deze versie ook vol met mooie vrouwen en wat weirdo's. Dat zijn niet de personen die ik in zo'n soort film graag zie, omdat ze er gewoon niet bij passen.

Toch heeft deze film wel zijn nut. Namelijk dat ik de andere versie nog meer ga waarderen dan ik al deed. Verder is deze titel totaal nutteloos en ik raad iedereen aan om lekker de andere versie nog eens te kijken. Dan zie je namelijk een tijdloze klassieker.

2*

Mhow...je ziet soms wel wat interessante, creapy dingen maar het vage verhaal en de wazige uitwerking maken het geen succes. Toch is ie wel de moeite van het kijken waard.

3*

Kocht hem in een combo samen met Ice.

Ook deze film was best redelijk. Het verhaal boeide me wel maar net als bij Ice viel het B niveau in alles wel op.

Vond hem beter dan Ice, dat wel.

3*

Een best aangrijpende film die een waarschuwing wilt geven aan de kijker. Ongelooflijk wat meiden van die leeftijd in een land als Amerika eigenlijk al meemaken...zo ben je een meisje met een toekomst en zo ben je een in de goot belande crackslet...

De film is gewoon prima. Het acteerwerk is erg overtuigend en de hele sfeer is passend.

4*

Twee uur en tien minuten !!!

Wat is er toch mis met die filmmakers van vandaag de dag? Alles moet maar belachelijk lang duren, zelfs een simpele drama-komedie als deze This is 40. Wat is er mis om zoiets eens in 90 tot 100 minuten te stoppen? Want het heeft de film bepaald geen goed gedaan dat het zo enorm uitgerekt werd. De film had potentie om heel sterk te zijn. Prettige karakters, af en toe leuke, gevatte humor en ook vrij behoorlijk familiedrama. Maar het duurde nu zo lang dat ik me af en toe zat te vervelen.

Verder wel een aantal geinige bijrollen, van oa Megan Fox en Jason Segel.

3*

PS: De vele dialogen over de serie Lost vond ik als fan van die serie erg leuk!

Best boeiend, dit kijkje in een groep skinheads in de tijd dat het vrij beroerd met Engeland ging. We volgen een achtergesteld kind die de verkeerde kant op gaat, maar ik vond het allemaal wel erg snel gaan en vermoedelijk ook vrij onrealistisch. Het komt ook niet zo geloofwaardig over dat een kind zo in een groep mannen met extreme denkbeelden beland. Misschien had ik dit sterker gevonden als hij een jaar of 16, 17 was geweest. De setting is verder wel sterk, vrij depressief en treurig, wat past bij een verhaal als deze. Het einde vond ik weer te voorspelbaar en emotioneel gezien deed de film me ook te weinig.

3*

Het was niet dat ik nou echt enorm uitkeek naar deze ''film'', maar ik had toch zeker wel interesse om hem eens te bekijken.

Was de film nou slecht geweest, dan had ik ''This is shit'' als opening kunnen gebruiken

Maar gelukkig hoefde het niet, want is het een prima kijkbaar geheel geworden.

Ik ben geen enorme Michael Jackson fan en ik heb ook opvallend veel naar zijn muziek geluisterd, maar ik vond hem als zanger en als mens wel bijzonder en ook boeiend. Ik heb dan ook de avond van zijn dood voor CNN doorgebracht toen ik het hoorde. Op 1 of andere manier was het toch wel erg interessant. Dat hij erg mooie muziek maakte is wel 1 ding dat duidelijk is.

De film This is it brengt ook veel aardige beelden van de repetities en wat zaken daarom heen en laat zien dat Michael Jackson echt veel te vroeg is gestorven. Hij was echt nog goed in vorm. Zowel lichamelijk als geestelijk vond ik hem erg aanwezig en ook zijn stem vond ik nog behoorlijk goed. Michael was erg aanwezig en kritisch en hij was ook echt nog erg fit gezien de vele dansmoves die hij nog liet zien. Ik had de beelden van zijn concerttour die gepland nog wel willen zien.

Helaas is This is it niet helemaal geslaagd. Ik had graag meer willen zien van alles om de repetities heen. Het was toch vooral veel momenten met Michael die zingend aan het oefenen is. Ik vond bijvoorbeeld het gedeelte met het produceren van de nieuwe clip van Thriller erg leuk om te zien. Men had beter de film in anderhalf uur kunnen tonen in plaats de 2 uur dat hij nu duurt. En wat ik ook miste is dat men een stukje over zijn dood niet erin heeft gestopt. Ik had graag wat mensen van bijvoorbeeld de crew willen horen wat ze voelden na zijn dood. Het is toch het belangrijkste Michael Jackson moment van 2009. Zijn comeback was opvallend, maar zijn dood overheerste toch alles.

Deze film zal vooral voor de echte fan aanvoelen als bijzonder. Ik vond hem prima kijkbaar, maar meer ook niet.

3*

Mjah, geinig idee, maar de uitwerking valt tegen. Ik waardeer de zelfspot van vele sterren in vooral het eerste kwartier van de film, dat was dan ook meteen het leukste deel, maar daarna wist het verhaal me nauwelijks meer te boeien. Het duurde tot het slot van de film dat mijn interesse weer een beetje werd gewekt. De humor is puberaal en lang niet altijd geslaagd. Een hoop grappen duren te lang of zijn gewoon ongrappig. Misschien moet dit soort humor je liggen, maar ik vond de film een lange zit. Ik vond Craig Robinson, ook wel Darryl uit The Office US, nog wel een leuke rol spelen trouwens. De rest was bij vlagen vooral irritant.

Ik twijfel tussen 2,5* en 3*, maar ik hou toch maar de laagste score aan. Kwestie van gevoel.

2,5*

En zo was ik bij de vierde film uit Phase 1 aangekomen voor een herziening, genaamd Thor. Ik moet bekennen, Phase 1 opnieuw bekijken is nog best een uitdaging. Je mag me een groot Marvel-fan noemen, maar in het begin was het echt nog niet zo pakkend. Ook Thor raakt nog niet de juiste snaar bij me. De film doet veel goed, maar kijkt gewoon niet erg goed weg. Het begin is werkelijk ongelofelijk saai met de beelden op Asgard. Het is een saai ontworpen en veel te donkere fantasywereld waar ze goddank na een half uur weer uit gingen en op de aarde uit kwamen. Het wordt daar gelukkig wel een stuk boeiender, maar nooit echt top.

Ik zat eens te denken waarom een film als deze me weinig deed. Ik denk omdat het zichzelf zo enorm serieus neemt, net als bijvoorbeeld The Incredible Hulk die ook in Phase 1 zit. Dit terwijl Marvel juist in de jaren hierna naast actie en spektakel de films ook vol met humor hebben gevuld. Met leuke oneliners, met grappen, met vermaak. Maar daar is hier niet zo veel van terug te vinden. En dan is het best taaie kost om doorheen te komen. Gelukkig is Chris Hemsworth wel een prima Thor, waardoor alles nog wel kijkbaar blijft. Hij heeft ook zichtbaar tijd nodig om te groeien in zijn rol, maar dit lukt hem steeds beter, des te verder in de film. Jammer dat hij zijn machtige hamer maar zo weinig mag gebruiken. Het had de film goed gedaan als we Thor eens wat meer op volle kracht hadden gezien. Slechts richting het einde krijgen we een voorproefje, de rest wordt voor latere films bewaard. Nu nog een redelijk saaie Captain America film bekijken en dan eindelijk de eerste echte Avengers-kraker. Daar heb ik weer wel echt zin in.

3* blijven staan

Opvallend, ik zie hier een hoop negatieve reviews maar ik heb me gisteravond enorm vermaakt met deze vierde solo-film van Thor. Het aanstellen van Waititi is voor de Thor-franchise gewoon de redding gebleken, want ook al is Thor al tientallen jaren een gerespecteerde Marvel(comic)held, hij zat gewoon in het begin in twee hele saaie, nietszeggende films. Het werd met Thor pas leuker in The Avengers en eerherstel is er volledig gekomen met Ragnarok en deze Love and Thunder, want ik vind deze Thor hilarisch. Waititi vindt al twee films lang een uitstekende balans tussen humor en het bekende superheldengedoe met schurken en onontdekte krachten enzo. Dat is wel erg been there, done that.

Ik hou van Waititi zijn flauwe humor vol slapstick situaties, kitch, grappige details en totale idioterie van een film die zich voor geen meter serieus neemt en mij daardoor voor zich wint. Buiten dat ziet de film er weer schitterend uit met veel opvallende kleuren, mooie settings en spetterende actiemomenten. En ook de soundtrack is erg sfeer verhogend. Eigenlijk doen ze hier hetzelfde als bij de Guardians of the Galaxy films, door heerlijke muziekklassiekers op het juiste moment te brengen. Het is niet zo origineel, maar als het werkt, waarom zou je het dan nalaten? Ook de diverse cameo's en bijrollen vond ik geslaagd. Zo'n Russell Crowe als Zeus slaat nergens op, maar ik vond het funny. Het enige wat ik vreemd vond is het verschil in luchtigheid tussen scènes. Zo lig je nog hard te lachen en zo komen er dialogen over kanker of het verlies van een kind voorbij. Als je toch helemaal los gaat met flauwekul, had dan de beladen stukken ook luchtig gelaten. Maar het was voor mij wel een geslaagde film, al snap ik wel dat niet iedereen dit soort films trekt.

4*

Hulk like raging fire. Thor like smouldering fire.

Ja, leuk! Erg leuk! Afgelopen weekend meteen in de bioscoop gezien, na de erg leuke trailers. Nooit gedacht dat een Thor film nog eens 1 van de hoogtepunten van Marvel zou worden, want de voorgaande 2 delen waren nogal grauw en vrij oninteressant. Beiden staan op 3*, wat vrij laag is bij de films van Marvel, een filmuniversum waar ik nu al bijna 10 jaar enorm veel plezier aan beleef. Gelukkig zag Marvel schijnbaar ook in dat Thor bepaald niet een paradepaardje van de groep was en hebben ze het roer flink omgegooid. Alles op de humor en een kitscherige look. En wat werkt dat uitstekend zeg. 1 van de grappigste superheldenfilms die ik in jaren heb gezien.

Er zit een verhaal in, maar eigenlijk is dat vooral een kapstok om van de ene naar de andere belachelijke scène te gaan. In positieve zin. Cate Blanchett doet het niet slecht als schurk Hela, maar dat deel vond ik nou niet al te boeiend. Het zijn Thor en Hulk die de show stelen, samen met de Grandmaster, Korg en absoluut ook Loki. Thor is normaal wat saai, maar dat het nu goed zat merkte je meteen al in het begin als hij vastgeketend zit. En het was ook enorm leuk om Hulk weer te zien. Ik ben bekend met het rechtenprobleem van Marvel, waardoor hij geen eigen film kan krijgen, maar erg vaak zat hij ook niet in een groepsverhaal de afgelopen jaren. Hier krijgt hij gelukkig de nodige screentime en dat pakt goed uit. Heerlijke interactie tussen hem en Thor. Verder zit de film vol met cameo's van bekende Marvel helden en van bekende acteurs die gewoon even een klein momentje pakken, erg tof. Het tempo ligt daarmee hoog en in bijna elke scene gebeurt er dan ook wel wat leuks.

Neem daarbij de al genoemde kitscherige look, de fijne soundtrack en uiteraard zeer goede special effects en er valt nauwelijks wat slechts te noemen. Misschien dat de film toch wel wat lang duurde voor zo'n simpel verhaal, had misschien een kwartiertje korter gekund en de grote finale op Asgard voelde ook een tikje clichématig aan, maar dat stoorde bepaald niet. Op deze manier kijk ik nog meer uit naar alles wat gaat komen, vooral de Avengers-film van volgend jaar.

4*

Ondertussen ben ik bij deze Thor: The Dark World aangekomen bij het opnieuw bekijken van het Marvel Cinematic Universe. Ook al ben ik een fan van Marvel, ik kan er echt wel kritisch naar kijken. Om eerlijk te zijn vallen de herzieningen me over het algemeen niet mee. Phase 1 en het begin van deze Phase 2 kent heel veel middelmaat. Of in sommige gevallen gewoon matige films, zoals beide Thor delen en de eerste Captain America.

The Dark World is gewoon langdradig, oninteressant en rommelig, ook al doet Chris Hemsworth het wederom best leuk als Thor. Maar zijn wereld is gewoon saai, de mythologie werkt niet in beide films. Thor is best tof, maar ook zeker geen grootse vechter als je hem vergelijkt met mede-Avengers als Iron Man, Hulk en zelfs Captain America. Het is dat ik Loki altijd wel lachen vind, die gaf de film nog een beetje kleur, al is hij in latere MCU films nog geestiger. Ik kan me bijvoorbeeld nu al wel erg op Thor: Ragnarok verheugen, waar ik in de bioscoop een paar jaar terug hard om heb gelachen. Toen was een Thor-film plots cool en grappig. Maar dat duurt nog wel een tijdje voor ik bij die film beland ben. Gelukkig weet ik nu al dat de komende delen die ik ga kijken wel erg geslaagd zijn, met ook leukere personages als de Guardians of the galaxy en Ant-Man die zich in dit universum komen tonen.

Je vraagt je ook af hoe tevreden Marvel over films als The Dark World was destijds. Zij moeten toch ook hebben gezien dat hun MCU niveau enorm schommelde? Van een geweldige eerste Iron Man of Avengers tot hele middelmatige solofilms van Hulk, Captain America en Thor. Wat dat betreft werd het pas na The Dark World een stuk constanter in kwaliteit en niveau.

2,5* (was 3*)

Threads komt toch wel even binnen bij me zeg. Ik heb in mijn leven veel nare, deprimerende films gezien, maar deze film eindigt hier ook erg hoog bij. Hier gebeurt het onmogelijke en zijn de gevolgen zo rampzalig dat er helemaal niks positiefs uit valt te halen. Om het belang van deze film te snappen moet je wel een beetje historisch besef hebben, want toen deze film begin jaren 80 werd gemaakt was de dreiging van de Koude Oorlog er natuurlijk nog en vreesde de planeet een kernoorlog. Tegenwoordig is zo’n dreiging nog steeds mogelijk, maar nauwelijks nog reëel gelukkig.

De film begint wel erg stroef met een aantal personages die niks bij me deden en waardoor het eerste deel best een lange zit was, maar als de dreiging eenmaal werkelijk is geworden neemt de film een toon aan die me de rillingen gaf. Vanaf toen heb ik gefascineerd naar mijn tv zitten kijken omdat dit zo bizar akelig realistisch in beeld kwam. De bevestiging van de impact, de exploderende paddenstoel in de verte, de totale verwoesting van Sheffield en de rest van Engeland, mensen die verpulverd werden, in brand vlogen of gewoon dood gingen door instortende gebouwen. Werkelijk afschuwelijk. Als zoiets ooit zou gebeuren, dan was het vermoedelijk op deze manier. Heel sterk om het nu gewoon uit perspectief van de gewone burger te zien en niet vanuit een bunker van de Amerikaanse overheid of van veraf met CGI vernietigingen zoals in veel rampenfilms. Dit was wel by far een van de meest indrukwekkende stukken film die ik denk ik heb gezien. En daarna zien we ook de gevolgen van zo’n ramp, op diverse vlakken. Anarchie, plunderingen, ziektes, bacteriën, mislukte oogsten, geboren kinderen met handicaps, geen enkel perspectief. Het geeft een beeld hoe het leven in Tsjernobyl moet zijn geweest kort na zo’n ramp.

Natuurlijk stel je je wel vragen na zo’n drama. Waarom blijven de mensen daar? Waar is de hulp van de rest van de wereld, of is er geen wereld meer? Maar zulke vragen worden hier niet opgelost en dat hoeft ook niet. De focus ligt hier gewoon volledig op Sheffield, Engeland. We volgen de persoonlijke problemen in de dagen, weken en jaren die volgen. Persoonlijk was ik denk ik liever omgekomen bij de ramp dan dat ik in zo’n wereld en maatschappij moet leven.

Overigens krijgt de film geen topscore van me. Daarvoor valt er wel genoeg op aan te merken. Dit was (na Wikipedia en dit topic te hebben bekeken) een televisiefilm in Engeland met een laag budget en dat is ook wel te merken. De film is erg korrelig en visueel niet mooi. Men maakte er een soort documentaire van met kaartjes in beeld die aangeven wat de status is, wat ik wel weer prettig vond. De film scoort dan ook veel beter bij me als fake docu dan als drama. Ook is het acteerwerk redelijk belabberd. Maar toch heeft de film heel veel dingen die ze wel goed doen, waardoor dit wel echt een titel is die je moet hebben gezien denk ik zo, al had dit ook wel in 90 minuten gepast. Het meeste asgrauwe scenario wat de mensheid kan overkomen zie je hier gewoon vol in beeld. Ontzettend ongemakkelijke, maar bijzondere film.

3,5*

Best wel een goede film, dat een goede mix van drama en zwartgallige humor weet te bieden in zo'n typische Amerikaanse duffe setting waar een verhaal als deze erg goed tot zijn recht komt. Maar lang niet alles overtuigde me in de twee uur speeltijd, waardoor de film bij vlagen ook rommelig is en ook af en toe een beetje onnodig lang voort lijkt te kabbelen richting niks. Alleen worden dit soort minpunten prima gecompenseerd door de sfeer en het prettige acteerwerk. Ruime voldoende.

3,5*

Redelijk saai om te kijken concludeer ik na deze herziening. Ik vond het als kind nog wel aardig waarschijnlijk, maar nu niet meer.

In dezelfde stijl als van Saludos Amigos (die film is helaas te kort om op de site te mogen. Ik heb deze ook recent nog even herzien, niet erg bijzonder) krijgen we hier een muzikale film met de bekende Disneyhelden Donald Duck, Panchito en Joe Carioca (al zullen die laatste 2 vooral bekend zijn bij de lezers van het weekblad Donald Duck) die weer een hoop zingen, dansen en bewegen. Het deed me niks.

Sowieso zijn de oude Disneyfilms vaak redelijk saai. Veel mooi getekende beelden, maar erg weinig inhoud. Dit proberen ze dan voooral te compenseren door er veel muziek in te stoppen. De visuele stijl van deze film is nog best de moeite, maar meer dan een filmpje met toeristeninformatie voor zuid Amerika is het niet. En dan hebben we ook nog de inmenging van tekenfilm en ''echte'' beelden, wat als resultaat behoorlijk suf is. Had er gewoon een tekenfilm van gemaakt, dit is nep en ook niet interessant. Gelukkig is het met een ruim uur weer gedaan, zodat ik geen hele vette onvoldoende hoef uit te delen.

2* (was 3*)

PS: Die zingende junglevogel met zijn ergerlijke melodietje zit ook nog in een oude Donald Duck cartoon weet ik me te herinneren. Grappig hem ook in deze film te zien.

Aardig, maar niet meer dan dat. Het verhaal is op zich interessant maar het is voor mij een beetje een saaie film geworden.

3*

Leuk!

Lekkere pretentieloze onzin dat erg lekker wegkeek. Het deed me qua sfeer wat denken aan Sherlock Holmes (2009), ook een oud verhaal dat opnieuw uitgebracht is in een modern jasje, inclusief een wat lossere, humoristische sfeer. Deze Musketeers film komt ietswat traag op gang, maar is daarna gewoon erg leuk. Prettig acteerwerk, een paar leuke gevatte oneliners en een heerlijk slot op de luchtschepen. Neem het vooral niet serieus, dan kan je zeker van de film genieten.

Het vrouwelijke schoon komt van Jovovic en Helen George, waarbij vooral de laatste als sexy blondine goed te pruimen was. Van Jovovic ben ik nooit zo kapot. Je kan trouwens wel merken dat haar man, de regisseur van deze film, ook de Resident Evil films maakte. De slowmotionmomenten met Jovovic vond ik dan ook niet erg passen in de film. Gelukkig was dat maar kort. Qua effecten verdient de film sowieso wel een pluim. Veel computerwerk, maar het ziet er wel overtuigend uit. Zeker de strijd in de lucht op het einde was mooi gemaakt.

Aanrader, prima popcornfilmpje.

3,5*

Opnieuw gezien, ditmaal op bluray, wat wederom een beste verbetering is.

Inhoudelijk gezien haalt Thunderball het niet bij de voorganger Goldfinger. Daarvoor is het verhaal te rommelig, weet de film niet de volle speelduur te boeien (en de film is met een dikke 2 uur wat aan de te lange kant) en zijn de personages niet allemaal even interessant.

Gelukkig zitten er genoeg pluspunten aan de film vast. Sean Connery laat voor de vierde keer op rij zien dat hij de ultieme 007 is. Hij blijft zo charmant, geestig en cool. See you later... alligator Ik ging stuk toen hij die oneliner maakte. Verder is Claudine Auger 1 van de meest sexy Bondgirls uit de serie. Wat een lichaam en wat een uitstraling!

De actie is talrijk, maar ook weer niet heel bijzonder. De onderwatermomenten zijn een fijne afwisseling, maar tegelijk ook wat onoverzichtelijk. Overigens wel gelachen om de jetpack en om de marteling in het kuuroord. Zo heerlijk over het randje en cheesy!

Verder nog 2 plussen voor de lekkere themesong en de scene met alle 00-agenten. Dat was leuk.

Thunderball mag er best wezen, al zal de film niet in mijn top 10 of zelfs 15 van beste Bond films eindigen vermoed ik.

3,5* (was 4*)

Opnieuw gekeken, na het opnieuw kijken van de serie en de vorige film. Deze Thunderbird 6 is gelukkig een stuk boeiender en meer in de geest van de serie dan Thunderbirds Are GO (1966) die erg sci-fi en onrealistisch was, zelfs voor een Thunderbirds film.

Thunderbird 6 doet ook niet veel nieuwe dingen brengen, maar legt de focus wel op de echte hoofdrolspelers. Wel vergeet ook deze film dat men graag de reddingen van International Rescue wil zien. Ook nu dienen we tot de laatste 20 minuten te wachten voordat ze echt in actie komen. Gelukkig komen Penelope en Parker wel veelvuldig aan bod, toch 2 van de leukste personages uit de serie. Het einde met het vliegtuigje duurde me wel te lang moet ik trouwens bekennen.

Wat ik trouwens jammer vind bij de 2 films is dat er erg weinig van de traditionele serie-elementen worden gebruikt. Waar is de intro van de serie? De lancerings-momenten als ze naar hun Thunderbirds vertrekken en de bekende tunes? Dat kom allemaal wel vrij beperkt tot niet terug.

Geinige film, maar de serie steekt er ruim bovenuit.

3,5* (was 3*)

Herziening gedaan, maar het blijft een draak van een film en een belediging naar de legendarische, briljante serie uit de jaren zestig.

En dat terwijl het in het begin allemaal nog wel aardig leek, toen de nieuwe introtune van de serie klonk en best wel een prettige mix van de oude Thunderbirds tune in een nieuw, modern jasje was. En het was ook nog wel geinig toen Alan zijn broers een redding op een booreiland zag doen. Sowieso viel me al snel op dat de makers van deze film best wel hebben gekeken naar de oude serie, aangezien ik veel dialogen herkende (FAB, Yes, M'lady) en flink wat materiaal in een nieuw jasje zag. De Firefly en Mole zagen er best stoer uit. Mijn laatste positieve noot is het acteerwerk van enkelen (Jeff Tracy, The Hood en Parker werden prima vertolkt door Bill Paxton, Ben Kingsley en Ron Cook) en de schoonheid van Sophia Myles en een nog jonge Vanessa Hudgens die er beiden erg aantrekkelijk uit zagen.

Best een goede film dus?

Nou, zeker niet. Eigenlijk is deze Thunderbirds film een grove belediging naar alle fans van de oude serie, waar ik toe behoor. Waar te beginnen met wat er mankeert aan deze film? Alan in de hoofdrol in plaats van de hele familie Tracy, Brains (echt een dramatische rol trouwens) die plots een zoon heeft (met afstand de slechtste rol die ik in jaren zag), The Hood die 2 debiele, vervelende handlangers heeft, The Hood die voor het eerst achter de identiteit van International Rescue komt en dit eigenlijk gewoon aan iedereen nu kan vertellen, het feit dat de Thunderbirds maar een bijrolletje spelen in deze domme avonturenfilm terwijl het om hun reddingsacties had moeten draaien, Lady Penelope die plots aan vechten doet, Lady Penelope die plots een vliegende FAB 1 bezit, het vreselijke idee dat een redelijk volwassen serie plots verkracht is tot een zielige kinderavonturenfilm, special effects die variëren van best fraai (de voertuigen, het eiland) tot afschuwelijk slecht en zo kan ik nog heel lang doorgaan.

Dit had nooit gemaakt mogen worden. En waarschijnlijk heeft deze flutfilm er voor gezorgd dat er daarna geen nieuwe film meer is gekomen, want deze franchise heeft in filmvorm natuurlijk genoeg potentie. Als je maar een serieuze scriptschrijver erbij aan neemt.

1,5* (was 2*)

Fascinerende serie, ook een halve eeuw na dato nog altijd sterk (recent de hele serie opnieuw gezien, vandaar ook nu de film), maar als film is dit heel wat minder geslaagd. Er is zo te zien wel meer budget, want de explosies zien er bijvoorbeeld erg goed uit. Denk aan de grote crash met de Zero X op het einde van de film, waar een halve woonwijk even wordt verwoest. Maar tegelijk vergeet de film waar de film om zou moeten draaien: de reddingen van International Rescue.

In het eerste uur hebben de Thunderbirds mannen namelijk heel weinig te doen en is het niet zo heel boeiend om steeds naar die Zero X te kijken. Verder is er ook nog een plotje met een ruimtereis, maar die sloeg al helemaal nergens op wanneer ze op Mars met buitenaardse wezens in gevecht raakten. Dat soort flauwekul heeft deze serie niet nodig. De laatste 20 minuten zijn nog wel aardig, maar het is tegelijk ook vrij standaard. Niet de eerste keer dat de mannen een vliegtuig in problemen moeten redden. De film had wel origineler gemogen.

Toch is de film niet slecht, maar wel een tikje overbodig. Maar om positief te eindigen, er zit best wel een toffe soundtrack in de film.

3* (was 3,5*)

Heel voorspelbaar en simpel, maar door de fijne rollen van Clooney en Roberts prima uitgevoerd. En het helpt ook mee dat je op een zonnige tropische locatie bent voor de sfeer. Vooral het eerste deel is geinig, als beiden elkaar echt niet mogen en dat laten blijken. Het tweede deel is al wat minder, maar voor een romcommetje is het allemaal acceptabel genoeg voor een kleine voldoende.

3*

Tiger King toont ons een bijzondere freakshow over een eigenaar van een dierenpark vol tijgers en leeuwen en zijn strijd tegen een fanatieke dierenactiviste die hem beschuldigt van een hoop kwalijke dingen. Leuk idee en ook best vermakelijk uitgewerkt, al vind ik 7 afleveringen van pakweg drie kwartier wel erg lang om voor de volle speelduur echt te blijven boeien. Ondanks dat ik er in twee dagen doorheen ben gegaan was een aflevering of 2, 3 minder ook prima geweest. Al ben ik wel hypocriet en ga ik komende woensdag zeker wel de bonusaflevering die Netflix online gaat zetten bekijken.

Daarvoor is Joe Exotic te waanzinnig bizar om er niet naar te willen kijken. Een homoseksuele, extravagante, aandachtshoer vol met verknipte gedachten die op een waanzinnige wijze zijn park groot heeft gemaakt en nu voor 22 jaar in de cel zit voor een poging tot moord op de genoemde dierenactiviste. Bizar dat ze enorme beesten netjes als passagier in de auto meenemen of er lekker mee stoeien in hun kooien. Leuk vermaak in deze depressieve corona-tijden, dat zeker. Verder wel een tikje overhyped en ik had het allemaal nog schokkender verwacht, maar wel credits dat er weer eens iets echt unieks te bekijken valt.

3,5*

Een onderhoudende film is het zeker, daar niet van, maar man, man, man...2,5 uur? Wat mij betreft 3 kwartier te lang, want het werd in het middenstuk toch wel langdradig. Het begin is nochtans erg sterk met de introductie van de karakters en natuurlijk de moord op het jonge meisje, waar de film eigenlijk om draait. Wel vond ik dat de hoofdrolspelers wat erg zwart-wit neergezet werden. De slechten zijn wel heel slecht en de good guys zijn allemaal erg fijne mensen. Klopt natuurlijk ook wel, maar ik miste wat nuance.

De film zit vol met bekende namen (Bullock, Jackson, McConaughey, Spacey, Donald en Kiefer Sutherland) wat wel voor een overtuigend acteerniveau zorgde. Persoonlijk zie ik als 24 fan Kiefer Sutherland altijd graag voorbij komen, maar dat terzijde. Uiteindelijk krijgt de film een bevredigend einde, wat ook wel bij de film past. Eindpleidooi van McConaughey mag er zeker zijn.

Prima film om een keertje te zien, maar meer ook niet. Daarvoor vond ik het persoonlijk te langdradig.

3*

Best aardige avonturenfilm die ik toen best leuk weg vond kijken. Niks top, maar ook geen ondermaatse film. Genoeg leuke locatie's gecombineerd met aardige personages. Wel zon film om 1 keer te kijken en dan klaar ermee.

3*

Pffff, bijna ondoenlijk, dit prul uitkijken.

Ik kan hier echt niks mee zeg. Ik heb deze film dan ook alleen gezien omdat ik hem gratis van iemand kreeg die hem bij me achterliet.

Vooropgesteld, golf is een suffe kaksport die me echt verveelt en als je dat mixt met een voorspelbaar plotje en heel veel golfbeelden, dan heb je me. Ik viel nog net niet in slaap.

Ik geef de film geen 0,5 voor het redelijk acteerwerk van Kevin Costner en enkele geinige momentjes (die maar kort duurden). Heel snel vergeten...

1*

Boeiende docu die wel gewoon een half uurtje te lang duurt. In het eerste uur hoor je eigenlijk een paar keer hetzelfde verhaal met dezelfde beelden van de appjes en voice-gesprekken. Het neemt niet weg dat het wel boeiend is om te zien hoe iemand zo'n vrij briljant plan bedenkt om mensen hun geld afhandig te maken. Natuurlijk is die kerel een enorme lul, maar los van dat, je moet er maar opkomen.

Ik lees op deze site een discussie of de vrouwen naïeve golddiggers zijn. Als ik eerlijk ben neigt het er wel een beetje naar. Het zijn allemaal normale vrouwen met een normaal leven die het wel heel fijn vinden om in extreme luxe vertroeteld te worden zonder af te vragen hoe normaal het is. Zouden ze ook als een blok voor hem vallen als hij boekhouder was geweest? Op zich moeten daar al alarmbellen bij je af moeten gaan lijkt me en helemaal als je gevraagd word om allerlei bedragen te betalen of voor te schieten, zelfs al heb je zo iemand al live ontmoet. Met alle respect, maar iedereen is de afgelopen tien jaar toch goed ingelicht om niet in zulke oplichting te hoeven trappen? Net als mensen die benaderd worden op Whatsapp door hun zogenaamde kind met een nieuw telefoonnummer om even 3000 Euro voor te schieten. Bij bejaarde slachtoffers snap ik het allemaal nog wel, maar bij jongere mensen die volledig weten wat er speelt in de wereld?

Let wel, ik vind het sneu voor de vrouwen in deze docu en hoop dat ze hun leven weer op mogen bouwen in goede zin, maar heel veel empathie kan ik voor zulk dom gedrag niet opbrengen. Het gaat niet om 1400 Euro, maar soms wel om 140.000 Euro dat ze overmaken. Wel vind ik het spijtig dat die kerel er makkelijk mee weg is gekomen. De straf was minimaal en hij schijnt nu nog in luxe te leven. Dat gun je zo'n nare oplichter natuurlijk niet. Dit is trouwens wel content waar Netflix mij mee scoort, niet de eerste boeiende docu op hun streamingdienst. Het blijft gek dat ze dat heel goed kunnen, series ook maar dat hun eigen films vrij middelmatig zijn.

3,5*

Ongetwijfeld een goede film voor de liefhebbers van dit soort langdradige films. Het was ieder geval niet mijn ding. Het kostte me veel moeite om in het verhaal te komen en het te willen blijven volgen. De sfeer is uitstekend, het acteerwerk prima en het zit op zich vrij aardig in elkaar. Maar het wist me totaal niet te boeien.

2,5*