Meningen

Een romantische dramafilm met een vleugje humor die inmiddels al 1 prijs heeft gewonnen tijdens het Traverse City Film Festival.

Het verhaal lijkt cliché, maar weet op de juiste momenten een gevoelige snaar te raken. Hoofdrolspeler Anton Yelchin was samen met actrice Olivia Thirlby al eerder te zien in New York, I Love You (2008). Diane Kruger zou eveneens de hoofdrol vertolken, maar haar agenda liet dit niet toe wegens andere verplichtingen.

De film is alleen geschikt voor kijkers met een ruimer denkbeeld, en die zich willen verdiepen in zowel de Franse als Amerikaanse cultuur. Dit betekent dus dat niet iedereen er even dol op zal zijn, maar de recensies scoren over het algemeen hoog. Ook voor mij persoonlijk is deze geslaagd.

3,0 *

Regisseur Massimo Pupillo was niet tevreden met het eindresultaat, en stond producent Ralph Zucker toe om de eer van regisseur op zich te nemen. Dit ondanks het feit dat Zucker geen enkele scène heeft geregisseerd. Het gevolg was wel dat veel mensen Pupillo en Zucker door elkaar haalden. In een opgenomen radio-interview gaf Pupillo te kennen dat Barbara Steele de eerste vier dagen lastig was om mee te werken. Dit aangezien de actrice van mening was dat horrorfilms onder haar niveau lagen. In het bijzijn van de cast en crew werd de actrice geregeld door de regisseur aangesproken. Later gaf Pupillo te kennen dat ze geweldig was om mee samen te werken.

Een vrij standaard horrorfilm met weinig verrassingen. Mocht je echter een liefhebber zijn van horrorfilms met een gotische sfeer, dan is deze nog wel te pruimen. Met name voor fans van Italiaanse Gothic.

2,5 *

Inmiddels alweer het derde deel uit de franchise, en nog steeds verre van positief. Deze keer speelt de film zich af in Puerto Rico. In dit deel zit een duidelijke verwijzing naar de "Sharknado"-films, die eveneens door Asylum werden geproduceerd. Michelle Cortes en Amanda Méndez maakten met dit derde deel hun acteerdebuut. Halverwege de rit wordt duidelijk dat de staart van de haai in het vijfde hoofd muteert. Los van de eindscène in Jaws, is het ondenkbaar dat een haai kan brullen of grommen.

Zoals gebruikelijk moet dit deel het wederom hebben van een paar aantrekkelijke dames, en de hilarische aanvallen van de haaien. In tegenstelling tot voorgaande delen, was het acteerwerk op sommige momenten nog wel te pruimen. Helaas gooit de slechte CGI wederom roet in het eten, en zijn de aanvalscènes erg langdradig.

1,0 *

Een komische film met Adam Sandler en Drew Barrymore in de hoofdrol.

Henry Roth is werkzaam op Hawaii waar hij o.a. voor dolfijnen, een pinguïn en zeeleeuwen zorgt.

In het restaurant leert hij Lucy kennen die alleen aan een tafel zit.

Er ontstaat een leuke klik, en de 2 besluiten elkaar de volgende dag weer te treffen.

Echter kan zich Lucy de volgende ochtend niets meer van Henry herinneren.

Het wordt al snel duidelijk dat Lucy tijdens een ongeluk haar korte termijn-geheugen kwijt is geraakt, en zich alleen dingen kan herinneren die vóór het ongeluk zijn gebeurt.

Voor Henry wordt dit een lastige klus, want hoe kun je op iemand verliefd worden die je de volgende ochtend alweer is vergeten?

Kijkers kunnen aan het begin van de film de echte vrouw van Adam Sandler zien. (Jackie Sandler)

Zij speelt een piepkleine rol als tandarts.

Ook werd 50 First Dates opgedragen aan Stanley Sandler (vader van Adam) die helaas op 9 september 2003 op 68-jarige leeftijd overleed.

Tot slot een waarschuwing voor mensen die de film The Sixth Sense (1999) nog niet hebben gezien.

Deze film geeft een dikke vette spoiler vrij!!

3,0 *

Een mooie film die vooral voor de paardenliefhebbers is weggelegd.

In het verhaal zal de bekende 'Kentucky Derby' een belangrijke rol spelen. Het geheel is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De hoofdpersonages krijgen echter met nog meer dingen te maken dan alleen een paardenrace.

Persoonlijk heb ik weinig met paardenraces, maar deze film weet op sommige momenten de gevoelige snaar te raken. Sterke acteerprestaties van Skeet Ulrich. Ook de humor is zo nu en dan aanwezig.

3,0 *

Het leven van de 27-jarige Adam wordt op z'n kop gezet als hij een zeldzame vorm van kanker krijgt.

Vervolgens moet hij niet alleen hiermee leren omgaan, maar ook met de personen binnen zijn directe omgeving.

Met name zijn ouders en beste vriend.

De titel 50/50 is mooi uitgezocht.

Het wijst niet alleen op de overlevingskansen, maar heeft ook betrekking op het genre van de film.

Komische fragmenten worden afgewisseld met wat meeslepende momenten.

Onderwerpen als deze blijven zwaar, maar toch vond ik deze minder sterk als andere films die ongeveer dezelfde verhaallijn hebben.

De rol van Adam zou eerst door James McAvoy worden vertolkt, maar wegens persoonlijke conflicten nam Joseph Gordon-Levitt zijn plek in.

Opmerkelijk detail is dat acteurs Matt Frewer en Philip Baker Hall al eerder patiënten met de diagnose kanker hebben vertolkt in Watchmen (2009) en Magnolia (1999)

3,5 *

Wederom een rampenfilm van The Asylum met de nadruk op "Ramp."

En dan te bedenken dat er kijkers zijn die de special effects geweldig vinden.

Bijna alles wat je kunt bedenken is wel slecht aan deze film.

Het verhaal, de special effects en de acteerprestaties.

Op sommige momenten lijkt het alsof Casper Van Dien, Sarah Lieving en Bryan Head hun lachen niet kunnen inhouden.

Nee, een schande voor de liefhebbers van rampenfilms.

1,0 *

Regisseur Jason Connery nam dit amateuristisch werk voor zijn rekening, en is beter bekend als de zoon van Sean Connery.

De buitenaardse wezens zijn slecht gemaakt, de acteerprestaties zijn matig en ook het script is slecht uitgewerkt.

1,5 *

Ik ben best wel een liefhebber van dit soort psychologische thrillers met een gestoorde maniak in de hoofdrol. Een echte horrorfilm is dit niet te noemen, maar er komen genoeg spannende momenten voorbij. Halverwege het verhaal daalt het niveau een beetje, maar weet zich uiteindelijk met name richting het einde te redden.

Ik zat een beetje te twijfelen over de rating, maar heb uiteindelijk toch gekozen voor een voldoende. 5150, Rue des Ormes (2009) wist niet het ultieme gevoel op mij over te brengen om een hogere rating te krijgen, maar smaken moeten nu eenmaal verschillen.

3,0 *

Een aardige actiefilm uit 1986 met Roy Scheider (Jaws) in de hoofdrol.

Harry Mitchell is een zakenman die inmiddels 23 jaar gelukkig getrouwd is met Barbara.

Beiden hebben het ontzettend druk, en mist Harry enige spanning.

Hiervoor gaat hij op bezoek bij een 22-jarige studente die o.a. wat bijverdiend in een striptent.

Niet veel later wordt Harry gechanteerd met de beelden die van zijn avontuurtje zijn gemaakt door 3 gasten.

Zij eisen een bedrag van 105.000 dollar.

Indien Harry niet betaalt, dan wordt de tape vrijgegeven.

Zowel zijn huwelijk als de carrière van zijn vrouw staat op het spel.

Wie goed heeft opgelet kan zien dat pornosterren Amber Lynn, Sharon Mitchell en Ron Jeremy voorbij komen.

Richting het einde wordt het verhaal iets voorspelbaar.

Toch is deze niet slecht, en krijgt hij een voldoende.

3,0 *

Een slechte film over de nachtclub Studio 54 die aan de West 54th Street in Manhattan in New York lag.

Het verhaal gaat grotendeels over de eigenaar Steve Rubell en barkeeper Shane O'Shea.

Iedereen die de geschiedenis van deze studio kent, weet ook hoe het allemaal is afgelopen.

Het was de 1e film voor Mike Myers waarin hij een serieuze rol speelt.

Het verhaal speelt zich eind jaren '70 af, maar in sommige scènes wordt gebruik gemaakt van een Chevy politieauto uit 1990.

Helaas niet echt boeiend.

2,0 *

55 Days at Peking speelt zich af tijdens de zomer van 1900 in China.

In dat jaar vindt de beruchte Bokseropstand plaats.

Zij worden ondersteund door de keizerin Tzu-Hsi.

China zelf lijdt al jaren onder armoede en hongersnood.

Met name westerlingen en Chinese christenen worden met de grond gelijk gemaakt.

Onder deze westerlingen bevinden zich o.a. Engelsen, Duitsers, Fransen, Italianen, Russen en Amerikanen.

Ze besluiten om in China te blijven en te wachten op hulp.

Tot die tijd moeten ze zien te overleven.

Het scheelde niet veel of deze film was er nooit van gekomen.

Al vanaf het begin waren er conflicten over o.a. de financiën en de casting.

Een ruzie tussen regisseur Nicholas Ray en producent Samuel Bronston liep zodanig hoog op, dat Ray besloot om zich terug te trekken.

Niet veel later werd hij getroffen door een hartaanval.

Andrew Morton en Guy Green kregen de taak om de film af te maken.

Hoewel de film zich in China afspeelt, hebben de opnames alleen in Spanje plaatsgevonden.

De actiescènes zijn voor die tijd mooi in beeld gebracht.

Klein nadeel is dat de film te (over)gedramatiseerd is, maar gelukkig blijft er nog voldoende over om van te genieten.

Een klassieker onder de jaren '60-films.

3,5 *

De film is gebaseerd op het leven van Eleanor Riese. Een patiënte die een rechtszaak aanspande voor haar recht om antipsychotica te weigeren. Eleanor Riese werd gediagnosticeerd met schizofrenie toen ze 25 jaar was. Ten tijde van het proces in 1989 was ze 44 jaar, en had ze voorafgaand aan haar zaak verscheidene jaren in psychiatrische ziekenhuizen gelegen. Tijdens haar verblijf in het St. Mary's Hospital in San Francisco kreeg ze lichamelijke klachten. Dit werd veroorzaakt door antipsychotica waar ze geen toestemming voor gaf. De beslissing van Riese was een belangrijke stap in de richting van hervorming van het Amerikaanse stelsel van geestelijke gezondheidszorg door patiënten meer macht te geven, en de communicatie tussen patiënten en hun artsen over individuele behandelingsbehoeften te verbeteren. Eleanor Riese overleed op 6 april 1991 aan een nierinfectie als gevolg van de bijwerkingen van antipsychotica. Ze werd 47 jaar. Helena Bonham Carter zet een sterke rol neer als Eleanor Riese. De actrice kwam 13 jaar geleden met het verhaal in aanraking. Destijds speelde ze de rol van Colette, en Susan Sarandon vertolkte de rol van Eleanor. Oorspronkelijk zou de rol van Colette worden vertolkt door Vera Farmiga. De actrice besloot echter om te stoppen, en de rol werd toegekend aan Hilary Swank. Richting het einde wordt bekend wat er met de personages is gebeurd. Inmiddels zijn we weer vijf jaar verder. Colette Hughes bleef pleiten voor cliënten met een handicap. In navolging van de wensen van Eleanor, legde ze zich meer toe op het beschermen van de rechten van patiënten die in isolatie worden vastgehouden. Het personage Morton Cohen bleef rechten doceren tot aan zijn dood op 12 april 2018. Hij werd 82 jaar. Terwijl hij in het ziekenhuis lag, werkte hij de laatste weken nog aan een zaak waarin hij pleitte voor een betere behandeling van verpleeghuispatiënten.

Een mooi en ontroerend verhaal met een sterke cast. Helena Bonham Carter steelt wat mij betreft de show. De film brengt een krachtige boodschap over, en is zeker een aanrader voor de liefhebbers van waargebeurde verhalen.

3,5 *

Een matige techno-thriller die eerder komisch is dan spannend. Dit met een magische en mysterieuze ring in de hoofdrol. Hiermee is het hoofdpersonage Franklin in staat om 57 seconden terug in de tijd te gaan. Echt spannend wordt het nergens. Sommige scènes zijn wel grappig als je het verhaal niet te serieus neemt. Freeman gaf recent al te kennen dat hij nog niet aan zijn pensioen denkt. Hij zal dus ook minder kritisch kijken naar de scripts die hij onder ogen krijgt. Het is te merken dat de stakingen invloed hebben gehad. Gewoon een absolute afrader.

2,0 *

Volgens meerdere regisseurs die met Clint Beaver hebben samengewerkt, is hij een van de meest getalenteerde en respectvolle acteurs in het moderne Hollywood. Dit is dan ook wellicht het enige positieve aan deze film.

Misschien was het juist de doelstelling van de makers om de draak te steken met de hoeveelheid aan complottheorieën over 5G, maar het heeft me heel wat moeite gekost om deze rit helemaal uit te zitten. Wellicht de slechtste film die ik tot op heden heb bekeken.

0,5 *

Ik moet eerlijk bekennen dat ik weinig heb met misdaad -en crime series zoals b.v. CSI.

Misschien dat daarom deze miniserie 5ive Days To Midnight me 3 uur lang heeft weten te boeien.

Voor de echte liefhebbers van CSI zal het einde voorspelbaar zijn, maar zelf had ik dit niet zien aankomen.

Echter moet ik toegeven dat hij niet helemaal briljant was.

Op sommige momenten ontbreekt de spanning, en probeert men de tijd zoveel mogelijk op te vullen met wat overbodige dingen.

Het verhaal lijkt veel op dat van Final Destination.

Overigens zag ik dat de totale speeltijd 210 minuten duurt.

Mijn totale speeltijd kwam uit op exact 3 uur.

Bestaat er een versie waarin ze het een en ander hebben toegevoegd?

Ik hou het even op 3,5 *

Slap aftreksel van The Craft met wat Exorcist-elementen.

Best wel jammer dat Ron Perlman z'n medewerking hieraan heeft verleend.

De film bevat een paar schrikmomenten, maar voor de rest is het bagger.

Er zijn veel betere films gemaakt in dit genre.

2,0 *

Marina Sirtis, Armin Shimerman en Tim Russ waren eerder al te zien in Star Trek: The Next Generation, Star Trek: Deep Space Nine en Star Trek: Voyager. Hana Hatae en Manu Intiraymi speelden de terugkerende personages Molly O'Brien in Star Trek: The Next Generation en Star Trek: Deep Space Nine, en Icheb in Star Trek: Voyager. Doug Jones zou later ook de hoofdrol van Commander Saru vertolken in de prequel-serie Star Trek: Discovery.

Persoonlijk miste ik de chemie tussen sommige personages, en beschikt het verhaal over belachelijke dialogen. Ook de effecten en het camerawerk waren uitermate slecht. Het acteerwerk kwam nogal geforceerd over. Wellicht weggelegd voor de echte liefhebbers van "Star Trek", maar wat mij betreft een gemiste kans.

1,5 *

Een geslaagde film die een begin maakt bij het einde.
Een einde dat ons naar het begin leidt waarin duidelijk wordt hoe ver het zo heeft kunnen komen.
Vooral mannen rond mijn leeftijd die met een verloving, trouwen en kinderen krijgen bezig zijn, zullen zich heel goed in het verhaal kunnen verplaatsen.
Het laat duidelijk zien hoe je de meeste dingen kunt voorkomen. (Hoewel dit uiteraard nooit de volle 100% garantie geeft binnen een huwelijk).
De verkrachtingssène was ontzettend heftig waarop ik bijna wilde doorspoelen naar een volgend hoofdstuk.
Verder deel ik de mening dat er het een en ander is blijven liggen waarmee Ozon meer had kunnen doen.
Best wel jammer, maar dit rekenen we hem maar niet te zwaar aan.
Je krijgt er namelijk veel voor terug.

Een absolute aanrader!!

3,5 *

Dave Franco viel in totaal 20 pond af voor deze film. Samen met Abbi Jacobson werkte hij ook samen in BoJack Horseman - Love And/Or Marriage, Neighbors 2: Sorority Rising en The Lego Ninjago Movie.

De focus van de film ligt op de emoties wat drugsgebruik binnen de familie kan veroorzaken. Het was nooit de intentie om er een spannendere film van te maken. Kritisch gezien had het voor mij wat meer dramatischer gemogen, maar desondanks blijft het een aardige wegkijker.

3,0 *

De allereerste film van Barco, en de eerste native bewerkte 6k-speelfilm. Dit gebaseerd op een waargebeurd verhaal met Josh Hartnett in de hoofdrol. Ondanks het feit dat actrice Mira Sorvino zijn moeder speelt, is er in het echte leven slechts 11 jaar leeftijdsverschil tussen beide personages. De coach van The Bruins is Marty McSorely. Hij was 17 jaar lang een speler in de NHL, en beschikte over voldoende vaardigheid om zowel aanvallende als verdedigende posities te spelen. Hij nam zijn rol echter iets te serieus door middel van een goedkoop schot op Donald Braschear. Dit resulteerde in een lange schorsing, en zijn besluit om met pensioen te gaan. In de film Con Air had hij een kleine cameo als piloot. Tucker Tooley en Scott Waugh werkten eerder samen aan Act of Valor. Een alternatieve titel voor de film vermeldde ten onrechte dat het bedrijf Fathom deel uitmaakte van de titel. Dit werd later van de site verwijderd.

In eerste instantie was ik nogal verbaasd over de lage rating. Deze film toont veel overeenkomsten met 127 Hours. Tijdens dit waargebeurde verhaal had ik moeite met de flashbacks, maar kwam ik later terug op deze mening. Het grootste knelpunt zit hem in de titel van deze film. Geen enkel moment komt als een verrassing, en hadden ze er wellicht beter aan gedaan om het gewoon bij "6 Below" te laten. Indien je eerder al bekend was met de achtergrond van Eric LeMarque, dan weet je eveneens hoe de afloop van het verhaal zich zal ontwikkelen. Desondanks vond ik het een meeslepend verhaal, en kan ik hem niet lager beoordelen dan de meeste critici hebben gedaan.

3,0 *

Wow, echt een gave film.

Jean-Claude Van Damme speelt de hoofdrol van Samson Gaul in deze harde actiefilm van Ernie Barbarash.
De opening begint al met een knaller, maar helaas begaat Gaul een grote blunder.
Hierdoor besluit hij om zijn werk als huursoldaat neer te leggen, en verdiend hij de kost als slager.
Verder grijpt hij regelmatig naar de fles, en ziet dingen die er niet zijn.
Als de dochter van vechter Andrew Fayden wordt ontvoerd, doen zijn vrouw en hem een beroep op Gaul.

Ondanks wat voorspelbare momenten blijf je als kijker in spanning afwachten.
Hij is absoluut niet saai, en blijft voor een herhaling vatbaar.

3,5 *

De SAS gebruikte slechts 30 tot 35 soldaten bij de inval, maar ze schatten dat meer dan 10.000 mensen hebben deelgenomen. In de openingsscènes in het "killing house" wordt de locatie omschreven als Stirling Lines, RAF Hereford. Ten tijde van het beleg was het regiment gebaseerd op Bradbury Lines. Een oud Royal Artillery-depot in het zuiden van de stad Hereford. De naam werd in 1984 veranderd in Stirling Lines ter ere van de stichter van de regimenten David Stirling. Het regiment verhuisde pas in 1999 naar het voormalige RAF-terrein. In de SAS werd het beschouwd als een ernstige inbreuk op het gezond verstand om het magazijn van de Browning High Power te laden met meer dan 12 schoten om een betere betrouwbaarheid van het magazijn te vergemakkelijken. Moderne tijdschriften en warmtebehandelingstechnologie hebben deze praktijk grotendeels teniet gedaan, maar het is nog steeds gebruikelijk. In de jaren '70 kwamen 21 ronde "extensie"-magazijnen in omloop voor speciaal gebruik door de SAS, SBS en 14 Intelligence Company. Dit zorgde voor een iets betere capaciteit en aanhoudende vuursnelheid. Chauffeurs die in Noord-Ierland met een hoge dreiging werkten, plaatsten gewoonlijk een Browning met een magazijn van 21 ronden onder hun been op de bestuurdersstoel. Dit om snelle toegang in een voertuig mogelijk te maken. Dit kreeg de voorkeur toen Capt. Anthony Pollen van de 14th Intelligence in 1974 werd gedood, nadat hij toezicht hield op een begrafenis in Derry. Een menigte van 150 Republikeinse sympathisanten op het voertuig daalden vervolgens neer om hem te doden. Operators leren door de ramen, deuren en voorruit te schieten. Hun voertuigen werden ook uitgerust met op afstand bedienbare verdovingsgranaten en CS-bussen om een menigte uiteen te drijven.

Rusty Firmin schreef eveneens een boek over het beleg onder de titel "Go, Go, Go!" Dit was de laatste film voor Tim Pigott-Smith. De acteur overleed op 7 april 2017 op 70-jarige leeftijd. In deze film wordt de rol van Dellow vertolkt door Martin Shaw. In Who Dares Wins wordt SAS-kapitein Peter Skellen vertolkt door Lewis Collins. Van 1977 tot 1983 speelden ze antiterroristische agenten in de Britse tv-show "The Professionals." De opnames vonden plaats in Auckland en Londen. Rusty Firmin was de technisch adviseur van de film. Hij diende 15 jaar in de SAS, en leidde het blauwe team dat via de bibliotheek aan de achterkant van de ambassade naar binnen ging. Nadat de SAS binnenviel op PC Trevor Lock en de terroristenleider aan het vechten was, stond PC Lock bovenaan en hield zijn pistool tegen het hoofd van de terrorist.

De film beschikt over veel potentie, maar was uiteindelijk niet perfect. In de meeste gevallen was de cast uitstekend en zeer overtuigend. Helaas had actrice Abbie Cornish geen overtuigend accent, en werd de rol van BBC-journaliste Kate Adie niet op de juiste manier neergezet. Dit was een gemiste kans om het baanbrekende journalistieke werk van haar voor de Britse televisie onder de aandacht te brengen. Voor de rest een aanrader voor kijkers die van non-fictie relevante historische dramafilms houden.

3,0 *

Een dikke vette afrader.

Corey Feldman was met name in de jaren '80 succesvol in komische films. Laat je niet misleiden door zijn "hoofdrol" in deze bagger, want hij speelt meer een bijrol. Het aantal minuten waarin hij te zien is, zijn op één hand te tellen. De film werd o.a. opgenomen in Pennsylvania bij het bestaande Hotel of Horror. Het verhaal is rommelig en slecht te volgen.

1,0 *

Deze film werd binnen zeven weken tijd opgenomen. De opbrengst was matig, en wist zelfs niet de top 100 van best scorende films in Italië te bereiken. De film werd wel een mijlpaal in de Italiaanse cinema, omdat het giallo-genre van start ging. Het giallo-genre blijft de langstlopende filmische beweging van Italië. Actrice Mary Arden schreef het grootste deel van de Engelse dialoog voor de film. Deze werd in het Engels gesynchroniseerd voor overzeese marketing. De meeste mannelijke personages werden nagesynchroniseerd door Paul Frees voor de Amerikaanse release, waaronder Cameron Mitchell. Blijkbaar konden de Woolner Brothers hem niet zover krijgen om zijn eigen tekst in te spreken. De Engelse vertalingen van de Duitse titels voor de film zijn "Bloody Silk" en "The Masked Strangler." De Engelse vertaling van de Deense titel is "Red Nights of the Iron Hand." Deze titel verwijst naar het metalen wapen dat bij de moord op Nicole werd gebruikt. De distributeurs hadden voor de oorspronkelijke Amerikaanse release een hekel aan de openingscredits van Bava. Hierin poseert de cast in een salon tijdens een reeks creatieve trackingshots. De distributeurs lieten nieuwe openingscredits maken waarop een reeks macabere animaties waren te zien van mannequins die werden neergeschoten. Vanwege het lage budget monteerde Bava de camera op een kinderwagen, en gebruikte deze voor trackingshots. Tijdens de scène waarin Peggy's lichaam uit de kofferbak valt, deed zich een pijnlijk ongeluk voor. Ondanks de herhaalde waarschuwingen van Bava aan Lea Lander tijdens de repetities dat de kofferbak volledig moest worden geopend, bleek dit bij de eerste take niet het geval te zijn. Deze sloeg vervolgens terug naar beneden, en raakte de neus van Mary Arden. Haar ogen werden ternauwernood gemist. De actrice raakte in shock en snikte onbedaarlijk. Bava stopte per direct met filmen, en droeg Arden snel naar binnen om haar te troosten. De rest hielp mee bij het verzorgen van haar verwondingen. Het duurde een paar uur, alvorens ze tot rust was gekomen. Het ongeluk heeft uiteindelijk een litteken op haar neus achtergelaten. Jaren later maakte de actrice grappen dat de film haar bijna letterlijk had gedood. De make-up die werd gebruikt voor het verbranden van haar gezicht, zou ruim vier uur in beslag nemen. Op een avond na het fotograferen was Arden te moe om de make-up van haar gezicht te verwijderen, en ging naar huis. Haar moeder woonde destijds bij de actrice, en schrok zich een ongeluk toen ze haar dochter zag binnenkomen. Sommige scènes met haar brandende gezicht op de hete kachel werden verwijderd, omdat ze te shockerend waren. De villa van Greta is precies dezelfde plek waar enkele scènes uit Le Mépris werden opgenomen. Op verzoek van Bava heeft Carlo Rustichelli twee thema's uit de films La Bellezza di Ippolita en La Frusta e il Corpo hergebruikt.

De film bevat een verrassende visuele inhoud. In deze klassieke slasher ligt de spanning en suspense op de loer, en is het mysterieus verhaal goed gefotografeerd. Met name weggelegd voor alle giallo-fans.

3,0 *

Een film van Asylum is meestal niet veel soeps.

Toch vond ik deze western nog niet eens zo heel slecht.

Barry Van Dyke speelt de rol van premiejager Frank Allison.

Diens hulp wordt ingeschakeld door Selina Stevens.

Zij was getuige van een vreselijk incident waarbij haar man en 2 kinderen werden doodgeschoten door Lee Horn en zijn bende.

Tijdens dit drama werd ze zelf bruut verkracht.

Het begin van de film is dan ook hard en confronterend.

Selina wil echter zelf wraak nemen, en doet een beroep op Frank om haar schietlessen te geven.

Barry Van Dyke werd bij het grote publiek vooral bekend als St. John Hawke in het 4e en laatste seizoen van Airwolf.

Daarnaast speelde hij samen met z'n vader Dick Van Dyke in de TV-serie Diagnosis Murder.

Barry's zoon Shane Van Dyke was verantwoordelijk voor de regie van 6 Guns.

Ook Geoff Meed kon mij overtuigen als de crimineel Lee Horn met een hard gezicht zonder medelijden.

Toch is niet alles correct.

De setting gaf mij niet bepaald een western-gevoel, en is er een gebrek aan actie.

De film concentreert zich grotendeels op Selina die diverse pogingen onderneemt om eindelijk eens raak te schieten.

Voor de echte liefhebber van een spannende western-film, is dit absoluut een afrader.

2,5 *

Een Australische rip-off van Saw. De dialogen waren slecht, De spanning was ver te zoeken en het acteerwerk was niet bijzonder sterk.

1,5 *

Een aangename thriller/horrorfilm met een geweldige cast.

Julianne Moore vertolkt de rol van Cara Harding. Opmerkelijk detail is dat ze in The Lost World: Jurassic Park (1997) ook een dokter speelde onder de naam Sarah Harding. Jonathan Rhys Meyers is sterk in zijn rollen, en houd de spanning goed in de film. Klein nadeel is dat bepaalde momenten voorspelbaar werden. Vooral richting het einde, maar ondanks alles blijft het onderhoudend. De alternatieve titel "Shelter" lijkt meer op z'n plaats te zijn, en is eveneens onder deze titel op DVD verkrijgbaar.

Liefhebbers van The Ring (2002) zullen ongetwijfeld de film waarderen. Vooral omdat deze door dezelfde producenten werd gemaakt. Echter zal hij dit niveau niet kunnen evenaren.

3,0 *

Voor de geïnteresseerden wat meer achtergrondinformatie:

Met een budget van 150 miljoen dollar, is dit de op één na duurste film ooit die door Netflix werd geproduceerd. Het record is nu nog in handen van The Irishman van Martin Scorsese met een budget van 175 miljoen dollar. Het was niet bekend of de film een bioscooprelease zou krijgen, alvorens Netflix deze had gekocht. Voor regisseur Michael Bay was dit zijn eerste film die voor een streamingdienst werd gemaakt. Dit was tevens zijn eerste regiefunctie sinds Bad Boys II die niet door Dreamworks of Paramount werd gedistribueerd. Ruim een jaar voor de release plaatste Ryan Reynolds een video op Instagram waarin hij te kennen gaf hoe stil de films van Bay zijn. Dit terwijl er op de achtergrond een auto ontploft. De bewuste scène zit in de film, en Reynolds is op de achtergrond te zien terwijl hij de video voor het betreffende bericht filmt. Het spooksymbool aan de zijkant van het vliegtuig in de openingsmontage, is het insigne van de Ghost Army. Beter bekend als een speciale troepengroep in de Tweede Wereldoorlog die geluidsopnamen, vals radiogebabbel en propapparatuur gebruikte om Duitse troepen voor de gek te houden over de sterke punten van het Amerikaanse leger en posities. Het aerobatic-vliegtuig dat aan het begin van de film werd gevlogen, is een Edge 540. Deze werd gevlogen door Kirby Chambliss. Hij is vijfvoudig winnaar van het National Aerobatic Championship in de Verenigde Staten. Tijdens de flashback van Blaine, is er een opname van hem met een meervoudig belichtingseffect. Dit werd opgenomen op een 35 mm-film, waarbij cameraman Bojan Bazelli zijn persoonlijke Arriflex 35 IIC-camera bediende. Hij dacht dat dit effect overtuigender en authentieker was als het daadwerkelijk op film werd vastgelegd. Dit in plaats van digitaal te fotograferen, en te vervalsen in de postproductie. Volgens hem is ongeveer tien procent van de voltooide film op film opgenomen. Tijdens de flashback van Two in Oezbekistan 2017, wordt er een Lamborghini Urus ingezet. Deze auto was pas in januari 2018 te koop. De film werd met 12 verschillende cameramodellen opgenomen, waarbij 16 verschillende formaten in 50 verschillende resoluties zijn vastgelegd. De openingsachtervolging zou oorspronkelijk in Rome werden opgenomen, maar vanwege de grote hoeveelheid kuilen in de straat werd besloten om dit niet te doen. De crew week uit naar Florence, en enkele opnames werden in Siena gefilmd. De racebaanscène van Las Vegas werd gefilmd in Abu Dhabi op zowel Ferrari World als het Yas Circuit. Het gebouw van waaruit ze kijken is het Vicero Hotel. De meeste scènes van Turgistan zijn eigenlijk opgenomen in Abu Dhabi. Zelfs als ze zogenaamd in een casino in Las Vegas zijn. Deze scène werd opgenomen in het conferentiecentrum bij de Etihad Towers. Deze torens worden talloze keren getoond, omdat deze tegenover het Emirates Palace ligt. Dit gebouw wordt in de film afgebeeld als het presidentiële paleis in Abu Dhabi. Het cirkelvormige gebouw is het hoofdkantoor van een onroerend goed bedrijf genaamd “Al Dar Properties.” Buitenopnamen van de scènes die zich afspelen op een “vliegtuigkerkhof”, werden gefilmd in de Mojave Air & Space Port in Zuid-Californië. In het echte leven bevat de ruimtehaven meer dan 1000 functioneel verouderde vliegtuigen. Met name binnenlandse commerciële vliegtuigen. De scènes die zijn gebaseerd op het redden van de gijzelaar uit zijn penthouse, is eigenlijk het gebouw van de centrale markt van Abu Dhabi. De gebouwen in Hong Kong werden met behulp van CGI toegevoegd. De volgende ontsnappingsscènes werden gefilmd rond het eiland Al Reem, Abu Dhabi. De laatste actiescène aan boord van de Yesmet, is gefilmd in Taranto (Apulië), Italië. Het grote fort waar de Yesmet ligt, is het Castello Aragonese. Beter bekend als een marinefort dat eigendom is van de Italiaanse marine. Rondleidingen zijn gratis. Men loopt de trap af waar de boot in de film was afgemeerd. In de scène waarin de 4 generaals van het dak worden gegooid, zijn gefilmd bovenop het Rosewood hotel, Al Maryah Island, Abu Dhabi. De vallende lichamen werden gefilmd in het hoofdkwartier van Aldar. Ruim 20 km verderop in Al Raha, Abu Dhabi. De architectuur van het gebouw in Hong Kong waar de broer van de dictator gevangen zit, is losjes gebaseerd op het ‘Antilia’-gebouw van de Indiase miljardair Mukesh Ambani. Het echte gebouw staat in Mumbai. In het operagebouw van Parijs wordt op de bar een fles Aviation Gin getoond. Aviation is gedeeltelijk eigendom van Reynolds. De jet van de Ghosts (N4500X) staat beter bekend als de privéjet van Bay. Het personage van Corey Hawkins is gebaseerd op de voormalige Ranger Sniper Nicholas ‘The Reaper’ Irving. Met name op diverse plekken in Afghanistan was hij een uiterst effectieve sluipschutter. De ‘snatch n grab’-scène lijkt een subtiele knipoog naar de film Snatch te zijn. Beide films delen een vergelijkbaar komisch overvalscenario, en het gebruik van springtijdframes. Mélanie Laurent en Dave Franco speelden eerder samen in Now You See Me. De productie had een vervolg gepland, maar Scott Stuber van Netflix liet in juli 2021 weten niet mee te werken. Voor hem was er niet genoeg diepe liefde voor de personages en de betreffende wereld. Het personage Six sterft per ongeluk richting het einde van de achtervolging in Florence. Hoewel hij op zee wordt begraven, geeft zijn vroegtijdige dood een dubbele betekenis aan de titel “6 Underground.” In de climax van de finale ontsnapt dictator Rovach aan zijn jacht in een boot, en stapt vervolgens in een Dauphin-helikopter. Hetzelfde model helikopter werd gebruikt door de Roemeense dictator Nicolae Ceausescu om te ontsnappen aan zijn regeringshoofdkwartier tijdens een volksopstand die uiteindelijk tot zijn ondergang leidde. De dood van Kovach loopt gedeeltelijk parallel met die van de Libische kolonel Muammar Gaddafi in 2011. Het verschil is dat Kovach opzettelijk werd afgezet bij zijn ontevreden mensen. Dit terwijl Gaddafi werd gevonden terwijl hij via een afvoerleiding probeerde te ontsnappen. Beiden werden verdreven door krachten van buitenaf, en uiteindelijk gedood door de menigte die in opstand kwam tegen hun heerschappij.

Dit is een typische moderne film van Michael Bay, waarbij het draait om stijl boven inhoud. Persoonlijk had ik de grootste moeite met het verhaal. Het is vrij lachwekkend, en slaat in principe nergens op. Hersenloze actie gecombineerd met een oppervlakkig verhaal. Het stuntwerk en de CGI zorgt vervolgens wel weer voor een onderhoudende rit. “6 Underground” is een glanzende actievolle blockbuster met een goede cast, maar zelfs Bay heeft in zijn carrière heel wat betere films gemaakt.

3,0 *

Een oninteressante misdaadfilm die ingewikkeld in elkaar steekt, en lastig is te volgen. Het verhaal wordt als het ware achterstevoren toegelicht. Hier is in principe niets mis mee, maar het geheel komt allemaal erg geforceerd over. De aandacht van de kijker verslapt al snel. Er zijn betere films gemaakt in dit genre.

1,5 *