Meningen

Bij deze een wat uitgebreidere recensie van 48 Hrs.

Jack Cates is een ruwe politieagent die het liefste alleen werkt.

Nadat een schietpartij uit de hand loopt, heeft Jack toch de hulp nodig van gevangene Reggie Hammond.

Reggie moet nog 6 maanden zitten voor een beroving, en wil hiervoor niets op het spel zetten.

Toch krijgt Jack hem voor 48 uur mee om zo de moordenaars te vinden.

Gregory Hines was de 1e keus om de rol van Reggie Hammond te spelen.

De rol van Jack Cates werd door Mickey Rourke, Sylvester Stallone, Burt Reynolds en Jeff Bridges afgeslagen.

Toch werkt de combinatie Nick Nolte en Eddie Murphy niet slecht.

De film betekende een doorbraak voor Murphy.

De Busboys die grotendeels verantwoordelijk waren voor de soundtrack, zijn later nog terug te zien in de show Delirious van Eddie Murphy.

Deze film bevat een goede mix van actie en komische fragmenten.

3,5 *

Een film over de 2e Wereldoorlog tijdens de 2e Wereldoorlog.

49th Parallel behoort tot de zogenaamde propagandafilms.

Het verhaal gaat over een Duitse U-boot die door de Canadese kustwacht tot zinken wordt gebracht.

6 Nazi's weten te overleven, en doen er alles aan om de VS te bereiken.

Dit gaat uiteraard niet zonder slag of stoot.

Deze klassieker mag niet ontbreken in de collectie van films uit de 2e Wereldoorlog.

3,5 *

Een TV-film van The Asylum gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Het gezin Turner neemt haar intrek in een groot huis.

Helaas komen ze al snel tot de conclusie dat het pand nog bewoond wordt door Forrest Hayes.

Diens overleden moeder was de eigenaresse van het huis, maar de advocaat van Hayes beweert dat zijn cliënt nooit de melding heeft gekregen dat de hypotheekaflossing is gestopt.

Mede dankzij de papieren van een onrechtmatige uitzetting en de politie, slaagt de familie Turner er toch in om Hayes uit de woning te krijgen.

Echter is Hayes niet van plan om zich gewonnen te geven.

Het verhaal is simpel, en de uitwerking is redelijk.

Voor de personen wat actrice Marlee Matlin kennen, weten dat haar doofheid geen acteerprestatie is.

Als gevolg van de " zesde ziekte " raakte ze na 18 maanden een groot deel van haar gehoor kwijt.

Een grote fout is Jamie Kennedy als de slechterik.

In deze film lijkt hij meer op een Amerikaanse kopie van 3FM-DJ Paul Rabbering. (Met z'n grote bril)

Kennedy vond ik vele malen beter in Scream (1996) en Scream 2 (1997)

Ook het einde komt een beetje onlogisch over.

Erg jammer, want The Asylum zou met deze film een ruime voldoende kunnen scoren.

2,5 *

Het filmdebuut van Lee Meriwether en Robert Lansing. Ook een kleine Patty Duke heeft een korte cameo.

Ondanks het lage budget beschikt deze film over een paar aangename special effects. Vooral voor het jaar 1959. Producent Jack Harris en regisseur Irvin Yeaworth waren eveneens verantwoordelijk voor The Blob (1958) die 1 jaar eerder werd uitgebracht.

Zonder hoge verwachtingen kijkt de film redelijk weg, maar weet de soundtrack minder goed te overtuigen.

2,5 *

Een matige film waarbij het niveau halverwege daalt naar een dieptepunt. Het verhaal wil een beetje meeliften op het succes van de meeste Tarantino-films. Helaas is de ontknoping een teleurstelling.

2,0 *

Het Harolds Club casino werd in 1935 geopend door de broers Harold en Raymond Smith als een zeven verdiepingen tellend casino zonder hotel. In 1970 werd het verkocht aan Howard Hughes en in december 1994 opnieuw verkocht. Drie maanden later werd het gesloten. Harrah's kocht het pand in 1999 en liet het slopen. Het gebouw had een muurschildering van 21 bij 10,5 meter met afbeeldingen van pioniers uit het Wilde Westen, die bewaard is gebleven en naar het Reno Livestock Events Center is gebracht.

De parkeergarage met de kenmerkende vakjes bij Harold's Club, was gloednieuw en werd pas in 1954 gebouwd. De hydrauliek werd aangedreven door een stoomketel. In de jaren '60 werd de garage onbetrouwbaar door mechanische storingen en een gebrek aan reserveonderdelen. Auto's werden ook veel groter dan in 1954, waardoor veel auto's niet meer in de beschikbare plaatsen pasten. Vanaf 1970 was parkeren op de begane grond beperkt tot één verdieping en in 1999 werd de garage gesloopt.

In tegenstelling tot Las Vegas bezochten meer vrouwen de gokgelegenheden in Reno, omdat de stad officieus bekend stond als de scheidingshoofdstad van de Verenigde Staten. Talloze hotels en ranchvakantieoorden bevonden zich in de buurt van Reno, waar vrouwen konden voldoen aan de verblijfseis om een scheiding te kunnen aanvragen. Deze praktijk was te zien in films als "The Women", "The Misfits" en "When the Boys Meet the Girls".

De campus van de Universiteit van Nevada, Reno, diende hier als decor voor de fictieve Midwestern University. Deze universiteit werd in 1874 in Elko opgericht als een landbouwuniversiteit en huisvest de eerste medische faculteit van de staat. Ook in 2022 studeerden er nog steeds academici van allerlei disciplines af. De klassieke architectuur van de campus trekt tot op de dag van vandaag filmploegen aan.

Dit was het eerste verfilmde scenario van schrijver Stirling Silliphant. Martin Scorsese heeft gezegd dat deze film hem heeft beïnvloed bij het maken van "Casino". Ten tijde van deze film werden Reno en zijn zuidelijke tegenhanger, Las Vegas, nog steeds beschouwd als het Wilde Westen. Dat is te zien aan de inrichting van de casino's en de kleding van veel bezoekers. Gokken was al sinds 1931 legaal, maar de stad zag er nog steeds behoorlijk rustiek uit. Casino's waren vooral het domein van veeboeren, oliemannen en goudzoekers, hoewel gokautomaten ook vrouwelijke bezoekers aantrokken. Tegen de tijd dat "Ocean's Eleven" uitkwam, zou het tijdperk van showgirls, lounge-acts en glamour aanbreken.

Deze film was het debuut van Kerwin Mathews. De vier vrienden in de film gaan naar Midwestern University. Dit was destijds een fictieve school die in verschillende films voorkwam. In de jaren '90 voegde het Chicago College of Osteopathic Medicine verschillende opleidingen toe en consolideerde deze onder de naam Midwestern University. Deze particuliere beroeps- en medische hogeschool heeft campussen in Downers Grove, Illinois en Glendale, Arizona. Er is ook een Midwestern State University in Wichita Falls, Texas. Deze universiteit, die voorheen deel uitmaakte van Hardin College, veranderde in 1950 van naam. Het gelijknamige verhaal van Jack Finney, waarop deze film is gebaseerd, werd van juli tot september 1951 in afleveringen gepubliceerd in het tijdschrift "Good Housekeeping". Finney is vooral bekend van zijn roman "Invasion of the Body Snatchers", die slechts een jaar later na deze film verscheen.

Een redelijke film van Phil Karlson, die best wel traag op gang komt. De overval en de onderlinge spanningen tussen de personages, lijkt niet voor veel impact te zorgen. Een luchtige film noir/misdaadfilm, maar geen blijvende herinnering.

2,5 *

Mwhua, zo slecht vond ik hem nog niet.

Je blijft als kijker gissen naar de moordenaar.

Misschien dat sommige scènes wat voorspelbaar zijn, maar ik vond het verhaal toch nog mooi uitgewerkt.

Anno 2012 zijn we uiteraard al wat gewend, maar voor een western uit 1968 is deze geslaagd.

Geen absolute topper, maar ook niet slecht.

3,0 *

Heftig, keihard en confronterend.

Meer valt er over 5 Days Of War niet te zeggen.

De kijker krijgt een duidelijk beeld hoe de oorlog tussen Rusland en Georgië verloopt.

Dat deze oorlog minder media-aandacht krijgt, maakt de film niet slechter.

Tijdens het kijken viel het me al snel op dat niet alles gebaseerd is op feiten.

De oorlog zelf is alles behalve fictie.

De ellende wat niemand wil meemaken.

Ik vond Andy Garcia sterk als president Mikheil Saakashvili.

Vooral oorlogsfilms blijven een diepe impact op me achterlaten.

3,5 *

Een spannende film met een uitstekende James Mason.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Zeker de moeite waard voor mensen die veel films over WO II hebben bekeken.

3,5 *

Gebaseerd op een roman genaamd "Heroic Measures." In eerste instantie ging de film onder de titels "Life Itself" en "Ruth and Alex" door het leven, alvorens dit werd aangepast naar "5 Flights Up." Naast het acteerwerk werden Diane Keaton en Morgan Freeman ook gecrediteerd als de zangers van enkele nummers uit de film. De meeste scènes werden gefilmd in de Steiner Studios in Brooklyn, New York. Dit met de steun van de New York State Governor's Office for Motion Picture & Television Development.

Het succes zit hem met name in de sterke karakterontwikkeling, en de chemie tussen Keaton en Freeman. Het onderwerp concentreert zich op de oudere doelgroep. Hoe ouder je bent, des te meer je hiervan zult genieten.

3,0 *

Een vreemde film met een existentieel mysterie. Van horror is absoluut geen sprake, en kan beter als een thriller worden geïnterpreteerd. Desondanks bevat 60% van de scènes geen logische verklaring. Het script is uitermate slecht, en het verhaal wordt al erg snel vervelend. Wellicht weggelegd voor een selectieve doelgroep, maar voor mij was dit rampzalig.

1,0 *

Een romantische dramafilm met een vleugje humor die inmiddels al 1 prijs heeft gewonnen tijdens het Traverse City Film Festival.

Het verhaal lijkt cliché, maar weet op de juiste momenten een gevoelige snaar te raken. Hoofdrolspeler Anton Yelchin was samen met actrice Olivia Thirlby al eerder te zien in New York, I Love You (2008). Diane Kruger zou eveneens de hoofdrol vertolken, maar haar agenda liet dit niet toe wegens andere verplichtingen.

De film is alleen geschikt voor kijkers met een ruimer denkbeeld, en die zich willen verdiepen in zowel de Franse als Amerikaanse cultuur. Dit betekent dus dat niet iedereen er even dol op zal zijn, maar de recensies scoren over het algemeen hoog. Ook voor mij persoonlijk is deze geslaagd.

3,0 *

Regisseur Massimo Pupillo was niet tevreden met het eindresultaat, en stond producent Ralph Zucker toe om de eer van regisseur op zich te nemen. Dit ondanks het feit dat Zucker geen enkele scène heeft geregisseerd. Het gevolg was wel dat veel mensen Pupillo en Zucker door elkaar haalden. In een opgenomen radio-interview gaf Pupillo te kennen dat Barbara Steele de eerste vier dagen lastig was om mee te werken. Dit aangezien de actrice van mening was dat horrorfilms onder haar niveau lagen. In het bijzijn van de cast en crew werd de actrice geregeld door de regisseur aangesproken. Later gaf Pupillo te kennen dat ze geweldig was om mee samen te werken.

Een vrij standaard horrorfilm met weinig verrassingen. Mocht je echter een liefhebber zijn van horrorfilms met een gotische sfeer, dan is deze nog wel te pruimen. Met name voor fans van Italiaanse Gothic.

2,5 *

Inmiddels alweer het derde deel uit de franchise, en nog steeds verre van positief. Deze keer speelt de film zich af in Puerto Rico. In dit deel zit een duidelijke verwijzing naar de "Sharknado"-films, die eveneens door Asylum werden geproduceerd. Michelle Cortes en Amanda Méndez maakten met dit derde deel hun acteerdebuut. Halverwege de rit wordt duidelijk dat de staart van de haai in het vijfde hoofd muteert. Los van de eindscène in Jaws, is het ondenkbaar dat een haai kan brullen of grommen.

Zoals gebruikelijk moet dit deel het wederom hebben van een paar aantrekkelijke dames, en de hilarische aanvallen van de haaien. In tegenstelling tot voorgaande delen, was het acteerwerk op sommige momenten nog wel te pruimen. Helaas gooit de slechte CGI wederom roet in het eten, en zijn de aanvalscènes erg langdradig.

1,0 *

Een komische film met Adam Sandler en Drew Barrymore in de hoofdrol.

Henry Roth is werkzaam op Hawaii waar hij o.a. voor dolfijnen, een pinguïn en zeeleeuwen zorgt.

In het restaurant leert hij Lucy kennen die alleen aan een tafel zit.

Er ontstaat een leuke klik, en de 2 besluiten elkaar de volgende dag weer te treffen.

Echter kan zich Lucy de volgende ochtend niets meer van Henry herinneren.

Het wordt al snel duidelijk dat Lucy tijdens een ongeluk haar korte termijn-geheugen kwijt is geraakt, en zich alleen dingen kan herinneren die vóór het ongeluk zijn gebeurt.

Voor Henry wordt dit een lastige klus, want hoe kun je op iemand verliefd worden die je de volgende ochtend alweer is vergeten?

Kijkers kunnen aan het begin van de film de echte vrouw van Adam Sandler zien. (Jackie Sandler)

Zij speelt een piepkleine rol als tandarts.

Ook werd 50 First Dates opgedragen aan Stanley Sandler (vader van Adam) die helaas op 9 september 2003 op 68-jarige leeftijd overleed.

Tot slot een waarschuwing voor mensen die de film The Sixth Sense (1999) nog niet hebben gezien.

Deze film geeft een dikke vette spoiler vrij!!

3,0 *

Een mooie film die vooral voor de paardenliefhebbers is weggelegd.

In het verhaal zal de bekende 'Kentucky Derby' een belangrijke rol spelen. Het geheel is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De hoofdpersonages krijgen echter met nog meer dingen te maken dan alleen een paardenrace.

Persoonlijk heb ik weinig met paardenraces, maar deze film weet op sommige momenten de gevoelige snaar te raken. Sterke acteerprestaties van Skeet Ulrich. Ook de humor is zo nu en dan aanwezig.

3,0 *

Het leven van de 27-jarige Adam wordt op z'n kop gezet als hij een zeldzame vorm van kanker krijgt.

Vervolgens moet hij niet alleen hiermee leren omgaan, maar ook met de personen binnen zijn directe omgeving.

Met name zijn ouders en beste vriend.

De titel 50/50 is mooi uitgezocht.

Het wijst niet alleen op de overlevingskansen, maar heeft ook betrekking op het genre van de film.

Komische fragmenten worden afgewisseld met wat meeslepende momenten.

Onderwerpen als deze blijven zwaar, maar toch vond ik deze minder sterk als andere films die ongeveer dezelfde verhaallijn hebben.

De rol van Adam zou eerst door James McAvoy worden vertolkt, maar wegens persoonlijke conflicten nam Joseph Gordon-Levitt zijn plek in.

Opmerkelijk detail is dat acteurs Matt Frewer en Philip Baker Hall al eerder patiënten met de diagnose kanker hebben vertolkt in Watchmen (2009) en Magnolia (1999)

3,5 *

Wederom een rampenfilm van The Asylum met de nadruk op "Ramp."

En dan te bedenken dat er kijkers zijn die de special effects geweldig vinden.

Bijna alles wat je kunt bedenken is wel slecht aan deze film.

Het verhaal, de special effects en de acteerprestaties.

Op sommige momenten lijkt het alsof Casper Van Dien, Sarah Lieving en Bryan Head hun lachen niet kunnen inhouden.

Nee, een schande voor de liefhebbers van rampenfilms.

1,0 *

Regisseur Jason Connery nam dit amateuristisch werk voor zijn rekening, en is beter bekend als de zoon van Sean Connery.

De buitenaardse wezens zijn slecht gemaakt, de acteerprestaties zijn matig en ook het script is slecht uitgewerkt.

1,5 *

Ik ben best wel een liefhebber van dit soort psychologische thrillers met een gestoorde maniak in de hoofdrol. Een echte horrorfilm is dit niet te noemen, maar er komen genoeg spannende momenten voorbij. Halverwege het verhaal daalt het niveau een beetje, maar weet zich uiteindelijk met name richting het einde te redden.

Ik zat een beetje te twijfelen over de rating, maar heb uiteindelijk toch gekozen voor een voldoende. 5150, Rue des Ormes (2009) wist niet het ultieme gevoel op mij over te brengen om een hogere rating te krijgen, maar smaken moeten nu eenmaal verschillen.

3,0 *

Een aardige actiefilm uit 1986 met Roy Scheider (Jaws) in de hoofdrol.

Harry Mitchell is een zakenman die inmiddels 23 jaar gelukkig getrouwd is met Barbara.

Beiden hebben het ontzettend druk, en mist Harry enige spanning.

Hiervoor gaat hij op bezoek bij een 22-jarige studente die o.a. wat bijverdiend in een striptent.

Niet veel later wordt Harry gechanteerd met de beelden die van zijn avontuurtje zijn gemaakt door 3 gasten.

Zij eisen een bedrag van 105.000 dollar.

Indien Harry niet betaalt, dan wordt de tape vrijgegeven.

Zowel zijn huwelijk als de carrière van zijn vrouw staat op het spel.

Wie goed heeft opgelet kan zien dat pornosterren Amber Lynn, Sharon Mitchell en Ron Jeremy voorbij komen.

Richting het einde wordt het verhaal iets voorspelbaar.

Toch is deze niet slecht, en krijgt hij een voldoende.

3,0 *

Een slechte film over de nachtclub Studio 54 die aan de West 54th Street in Manhattan in New York lag.

Het verhaal gaat grotendeels over de eigenaar Steve Rubell en barkeeper Shane O'Shea.

Iedereen die de geschiedenis van deze studio kent, weet ook hoe het allemaal is afgelopen.

Het was de 1e film voor Mike Myers waarin hij een serieuze rol speelt.

Het verhaal speelt zich eind jaren '70 af, maar in sommige scènes wordt gebruik gemaakt van een Chevy politieauto uit 1990.

Helaas niet echt boeiend.

2,0 *

55 Days at Peking speelt zich af tijdens de zomer van 1900 in China.

In dat jaar vindt de beruchte Bokseropstand plaats.

Zij worden ondersteund door de keizerin Tzu-Hsi.

China zelf lijdt al jaren onder armoede en hongersnood.

Met name westerlingen en Chinese christenen worden met de grond gelijk gemaakt.

Onder deze westerlingen bevinden zich o.a. Engelsen, Duitsers, Fransen, Italianen, Russen en Amerikanen.

Ze besluiten om in China te blijven en te wachten op hulp.

Tot die tijd moeten ze zien te overleven.

Het scheelde niet veel of deze film was er nooit van gekomen.

Al vanaf het begin waren er conflicten over o.a. de financiën en de casting.

Een ruzie tussen regisseur Nicholas Ray en producent Samuel Bronston liep zodanig hoog op, dat Ray besloot om zich terug te trekken.

Niet veel later werd hij getroffen door een hartaanval.

Andrew Morton en Guy Green kregen de taak om de film af te maken.

Hoewel de film zich in China afspeelt, hebben de opnames alleen in Spanje plaatsgevonden.

De actiescènes zijn voor die tijd mooi in beeld gebracht.

Klein nadeel is dat de film te (over)gedramatiseerd is, maar gelukkig blijft er nog voldoende over om van te genieten.

Een klassieker onder de jaren '60-films.

3,5 *

De film is gebaseerd op het leven van Eleanor Riese. Een patiënte die een rechtszaak aanspande voor haar recht om antipsychotica te weigeren. Eleanor Riese werd gediagnosticeerd met schizofrenie toen ze 25 jaar was. Ten tijde van het proces in 1989 was ze 44 jaar, en had ze voorafgaand aan haar zaak verscheidene jaren in psychiatrische ziekenhuizen gelegen. Tijdens haar verblijf in het St. Mary's Hospital in San Francisco kreeg ze lichamelijke klachten. Dit werd veroorzaakt door antipsychotica waar ze geen toestemming voor gaf. De beslissing van Riese was een belangrijke stap in de richting van hervorming van het Amerikaanse stelsel van geestelijke gezondheidszorg door patiënten meer macht te geven, en de communicatie tussen patiënten en hun artsen over individuele behandelingsbehoeften te verbeteren. Eleanor Riese overleed op 6 april 1991 aan een nierinfectie als gevolg van de bijwerkingen van antipsychotica. Ze werd 47 jaar. Helena Bonham Carter zet een sterke rol neer als Eleanor Riese. De actrice kwam 13 jaar geleden met het verhaal in aanraking. Destijds speelde ze de rol van Colette, en Susan Sarandon vertolkte de rol van Eleanor. Oorspronkelijk zou de rol van Colette worden vertolkt door Vera Farmiga. De actrice besloot echter om te stoppen, en de rol werd toegekend aan Hilary Swank. Richting het einde wordt bekend wat er met de personages is gebeurd. Inmiddels zijn we weer vijf jaar verder. Colette Hughes bleef pleiten voor cliënten met een handicap. In navolging van de wensen van Eleanor, legde ze zich meer toe op het beschermen van de rechten van patiënten die in isolatie worden vastgehouden. Het personage Morton Cohen bleef rechten doceren tot aan zijn dood op 12 april 2018. Hij werd 82 jaar. Terwijl hij in het ziekenhuis lag, werkte hij de laatste weken nog aan een zaak waarin hij pleitte voor een betere behandeling van verpleeghuispatiënten.

Een mooi en ontroerend verhaal met een sterke cast. Helena Bonham Carter steelt wat mij betreft de show. De film brengt een krachtige boodschap over, en is zeker een aanrader voor de liefhebbers van waargebeurde verhalen.

3,5 *

Een matige techno-thriller die eerder komisch is dan spannend. Dit met een magische en mysterieuze ring in de hoofdrol. Hiermee is het hoofdpersonage Franklin in staat om 57 seconden terug in de tijd te gaan. Echt spannend wordt het nergens. Sommige scènes zijn wel grappig als je het verhaal niet te serieus neemt. Freeman gaf recent al te kennen dat hij nog niet aan zijn pensioen denkt. Hij zal dus ook minder kritisch kijken naar de scripts die hij onder ogen krijgt. Het is te merken dat de stakingen invloed hebben gehad. Gewoon een absolute afrader.

2,0 *

Volgens meerdere regisseurs die met Clint Beaver hebben samengewerkt, is hij een van de meest getalenteerde en respectvolle acteurs in het moderne Hollywood. Dit is dan ook wellicht het enige positieve aan deze film.

Misschien was het juist de doelstelling van de makers om de draak te steken met de hoeveelheid aan complottheorieën over 5G, maar het heeft me heel wat moeite gekost om deze rit helemaal uit te zitten. Wellicht de slechtste film die ik tot op heden heb bekeken.

0,5 *

Ik moet eerlijk bekennen dat ik weinig heb met misdaad -en crime series zoals b.v. CSI.

Misschien dat daarom deze miniserie 5ive Days To Midnight me 3 uur lang heeft weten te boeien.

Voor de echte liefhebbers van CSI zal het einde voorspelbaar zijn, maar zelf had ik dit niet zien aankomen.

Echter moet ik toegeven dat hij niet helemaal briljant was.

Op sommige momenten ontbreekt de spanning, en probeert men de tijd zoveel mogelijk op te vullen met wat overbodige dingen.

Het verhaal lijkt veel op dat van Final Destination.

Overigens zag ik dat de totale speeltijd 210 minuten duurt.

Mijn totale speeltijd kwam uit op exact 3 uur.

Bestaat er een versie waarin ze het een en ander hebben toegevoegd?

Ik hou het even op 3,5 *

Slap aftreksel van The Craft met wat Exorcist-elementen.

Best wel jammer dat Ron Perlman z'n medewerking hieraan heeft verleend.

De film bevat een paar schrikmomenten, maar voor de rest is het bagger.

Er zijn veel betere films gemaakt in dit genre.

2,0 *

Marina Sirtis, Armin Shimerman en Tim Russ waren eerder al te zien in Star Trek: The Next Generation, Star Trek: Deep Space Nine en Star Trek: Voyager. Hana Hatae en Manu Intiraymi speelden de terugkerende personages Molly O'Brien in Star Trek: The Next Generation en Star Trek: Deep Space Nine, en Icheb in Star Trek: Voyager. Doug Jones zou later ook de hoofdrol van Commander Saru vertolken in de prequel-serie Star Trek: Discovery.

Persoonlijk miste ik de chemie tussen sommige personages, en beschikt het verhaal over belachelijke dialogen. Ook de effecten en het camerawerk waren uitermate slecht. Het acteerwerk kwam nogal geforceerd over. Wellicht weggelegd voor de echte liefhebbers van "Star Trek", maar wat mij betreft een gemiste kans.

1,5 *

Een geslaagde film die een begin maakt bij het einde.
Een einde dat ons naar het begin leidt waarin duidelijk wordt hoe ver het zo heeft kunnen komen.
Vooral mannen rond mijn leeftijd die met een verloving, trouwen en kinderen krijgen bezig zijn, zullen zich heel goed in het verhaal kunnen verplaatsen.
Het laat duidelijk zien hoe je de meeste dingen kunt voorkomen. (Hoewel dit uiteraard nooit de volle 100% garantie geeft binnen een huwelijk).
De verkrachtingssène was ontzettend heftig waarop ik bijna wilde doorspoelen naar een volgend hoofdstuk.
Verder deel ik de mening dat er het een en ander is blijven liggen waarmee Ozon meer had kunnen doen.
Best wel jammer, maar dit rekenen we hem maar niet te zwaar aan.
Je krijgt er namelijk veel voor terug.

Een absolute aanrader!!

3,5 *