menu

45 Years (2015)

mijn stem
3,15 (312)
312 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama / Romantiek
95 minuten

geregisseerd door Andrew Haigh
met Charlotte Rampling, Tom Courtenay en Geraldine James

Het is een week voor het 45-jarige huwelijksfeest van Kate en Geoff Mercer (gespeeld door Charlotte Rampling en Tom Courtenay) wanneer er een brief arriveert voor Geoff. Het lichaam van zijn eerste geliefde is gevonden in het ijs van de Zwitserse Alpen waar zij begin jaren 60 vermist raakte. Het bericht brengt het de echtgenoten danig uit balans en het is nog maar de vraag of hun huwelijk het feest haalt in de vijf dagen die nog resteren.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=W8OUu2ezJvw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,0
frans123 schreef:
(quote)



Het is geen "'knullige communicatie" maar op Britse wijze proberen ze elkaar te sparen. Dat geeft zij ook aan in de keuken..."'Ik zou nog meer willen zeggen, maar ik doe het niet".

Dan gaan Britse én knullige communicatie blijkbaar samen (en dat wisten we al).

4,0
[email protected] schreef:
(quote)

Dan gaan Britse én knullige communicatie blijkbaar samen (en dat wisten we al).


THE point ontgaat je in deze film.

4,0
[quote]frans123 schreef:
[quote][email protected] schreef:
[quote]frans123 schreef:
[quote][email protected] schreef:
Interessant, maar ook met kromme tenen naar gekeken: goede verhaallijnen, maar knullige communicatie tussen de bejaarde hoofdpersonen. De man geeft niet de antwoorden, waar de vrouw vragen over stelt en dat vind ik typisch Brits, zo gesloten. De realisatie dat ze eigenlijk tweede keus was, ook al wordt dat niet zo uitgesproken en een vorige vrouw/vriendin heeft altijd een sterke positie, Ik dacht ook, dat die vrouw zwanger was, maar het is ook prima dat het slechts gesuggereerd werd in de film.
Rampling speelt heel erg goed, maar haar karakter is zó ingetogen, gekwetst, verdrietig, onbegrepen.
Zó braaf en aangepast en intussen zó ongelukkig. Ben gelukkig van een andere generatie en uit ander hout.
Het is heel duidelijk uit de tijd en het verloop, dat vrouwen ondergeschikt waren en zeker in Engeland:
alles voor de buitenkant. En dan dat feest...
De reviewschrijver die de contradictie niet begrijpt in deze film: die Geoff dient nog het laatste stuk van die relatie te verwerken, nu hij de werkelijke afloop en tragedie kent, heeft het bewijs pas nu in handen.
Stiff upperlip, deze Engelsen, zó onnatuurlijk! Daar lijdt vooral de vrouw het meeste onder!

4,0
[quote][email protected] schreef:
[quote]frans123 schreef:
[quote][email protected] schreef:
[quote]frans123 schreef:


Verder maak ik altijd zélf uit wat ik van een film vind en heb geen boodschap aan derden die heel betuttelend gaan "uitleggen" wat er wel of niet aan klopt. Eén ding is zeker: het klopt zéker niet om anderen de maat te nemen. Een mening is hetzelfde als een achterwerk: iedereen heeft er één!

4,0
[quote][email protected] schreef:
[quote][email protected] schreef:
[quote]frans123 schreef:
[quote][email protected] schreef:


De film gaat over "de vrouw die het gevoel / zekerheid wilt hebben NR 1 te zijn, en de film gaat over British Upperclass.. Combinatie van beiden verklaren de houding/reactie van Kate,.

4,0
[quote]frans123 schreef:
[quote][email protected] schreef:
[quote][email protected] schreef:
[quote]frans123 schreef:
En ja jij bent van een andere generatie en Nederlands.

avatar van stefan dias
3,5
Interessante film met een fantastische plot die geheel buiten de film valt. (ook interessant). Stel je maar even voor: de vrouw van je leven, die ook nog eens je kind draagt, wordt opgeslokt door een berg en meer dan 45 jaar later geeft een gletsjer haar weer ongeschonden prijs, want voor (bijna) eeuwig bewaard in het ijs, terwijl jij oud en grijs geworden bent.

En toch focust de film niet op de man, maar op de vrouw (ook weer interessant).
Zij probeert wel rationeel te reageren en ze kunnen er openlijk over praten (het onderwerp wordt niet doodgezwegen) maar net die open- en eerlijkheid slaan een hele hoop deuren dicht. Plots blijkt dat niet zij de vrouw van zijn leven is. Hij vindt het irrelevant, en dat is het ook ergens wel, maar toch kan zij het niet van zich afschudden. In plaats van enorm mededogen voor haar man (want nu beseft ze wat hij heeft moeten doormaken) voelt ze vooral hoe ze zelf gekwetst wordt. Hoe ze zich aanvankelijk daar nog tegen probeert tegen te verzetten, maar voelt hoe het fundament van hun liefde verzwolgen is en op het feest enkel nog de façade overblijft. Gruwelijk.

Wat ik wel van een MISDADIGE orde vindt: ik heb de film gezien in een uitzending op NPO en daar verschijnt dan op die schokkende eindscène (waar ze op de dansvloer haar hand wegtrekt)
al een aankondiging van "na de reclame volgt…". Wat dus als een schokkend, abrupt einde zou moeten uitlopen, waarna je verbijsterd kunt nazinderen tijdens de aftiteling, wordt hier zonder meer verbrod en verminkt, met ook nog eens een aftiteling die gewoon brutaal afgesneden wordt met een 'welkom bij de KRO (of de EO of wat het ook mocht zijn)'. Schandalig.

Wat de film ook bijzonder maakt is hoe er ook veel niet uitgelegd wordt. Hij is duidelijk een rode rakker, maar ze leven wel in een riant landhuis. Heel de story met zijn Berlijnse Katya… hoe kwam hij daar terecht? Waarom leek hij te suggereren dat ze aan het flirten was met die gids?…

Ik kan wel begrijpen dat mensen zich ergeren aan dit koppel en hen gewoon niet interessant vinden. Heb ik ook wel vaak. Maar hier leef ik wél mee: want deze mensen horen wel bij elkaar, hebben een goed leven achter de rug en hebben het nog altijd best fijn samen… maar dat glijdt dus plots allemaal weg…

En Rampling: wat een vrouw. Hoe ze zich kwetsbaar, oud en lelijk durft te tonen! (in tegenstelling tot het feest waar ze uiteraard wel mooi opgemaakt is) Dat geldt trouwens ook voor Courtenay met zijn ongeschoren kop en dat het-kan-me-nu-eens-geen-ruk-schelen-hoe-ik-eruitzie oude-mannenkapsel.

Subtiel, fijn filmpje.

PS. Klassevrouw en -actrice Rampling kan onmogelijk verder af staan van huilebalk Sally Field (brrrr)

avatar van cinemanukerke
3,0
geplaatst:
Waar de vorige post eindigde met 'subtiel' wil ik daar nog even verder gaan want dat is nu net het vallen of opstaan van dit drama. Subtiel dat elk hoofdstuk (opgedeeld per dag) begint met een mooi vredig landschap. Subtiel dat de reactie van Rampling tijdens de eerste helft van de film ietwat overdreven lijkt tot we aan de scene komen waar Courtenay op zolder zit. Dan pas daagt het ons dat de gevoelens bij Courtenay nog aanwezig zijn. Subtiel hoe vanaf dan het besef bij Rampling komt dat zij in feite een dubbelganger is van zijn eerste liefde (Kate/Katya) met de climax op het feest. Maar alles wordt verteld ingetogen, zonder grote ruzies, zonder zware drama's maar als een alledaags voorval in een routineus dag per dag. Dat de spanningen onderhuids opborrelen, wordt niet geaccentueerd. Maar ook hoe de cineast Haigh dit visualiseert (relatie van 45 jaar dat schijnbaar zo intiem is tot er plots een barst komt) is subtiel; Dankzij de tip van John Milton beschreef die podcast van Filmspotting zeer knap de werkwijze van Haigh nl filmen vanuit een andere kamer, personage van Courtenay steeds achtergrond of half belicht én een spaarzame sound design zodat de kijker effectief op een afstand wordt gehouden om het drama in zijn volle glorie te zien (te begrijpen?). Elke scene is doordacht, geconcipieerd met een visie maar het is nauwelijks merkbaar. Ik vraag me nu af of die film niet te subtiel is in zijn opmaak. Hoeveel zaken heb ik niet gemist ? Ik weet niet of ik de film (en de stijl in het algemeen) ooit als een meesterwerk zal beschouwen maar zonder twijfel een film die schreeuwt voor meerdere visies.

avatar van Baboesjka
3,5
geplaatst:
Zo’n film waarbij ik in het begin dacht: ik weet niet of ik dit leuk ga vinden, maar die ik naarmate de tijd vorderde steeds beter ging vinden. Ik houd van de stijl. Ingetogen, subtiel, heel ‘echt’ voor mijn gevoel. Het acteerwerk vind ik sterk, realistisch, en ik vind het mooi dat je geen pasklare antwoorden op alles krijgt. Dat siert deze film wel en past bij het subtiele. Fijn om deze gezien te hebben. Een 7. 3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 03:15 uur

geplaatst: vandaag om 03:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.