Meningen

Een redelijke film waarbij diverse verhaallijnen door elkaar lopen.

De seriemoordenaar heeft meer een bijrol, en bevind zich grotendeels op de achtergrond.

De dialogen vond ik zwak, maar mede dankzij de cast wordt erger voorkomen.

2,5 *

De film kent 3 korte verhalen die in 1 film worden verwerkt. Het enige wat ze gemeen hebben, is het tijdstip 3 uur 's nachts. Het moment waarop er iets vreselijks gaat gebeuren. Vooral het 3e verhaal is aardig gedaan. Het bevat een mix tussen horror en komedie.

Een redelijke Thaise spookfilm voor de liefhebbers die van korte verhalen houden.

Tja, zoals Fran al aangeeft, is deze film inderdaad lastig te beoordelen.

De 3 verhalen zijn op zich niet zo heel erg boeiend.

Ik vond bepaalde dingen slecht uitgewerkt.

Echter de manier waarop er gefilmd wordt, zorgt voor een redelijke film.

2,5 *

Na zijn succes in de jaren '90 met o.a. Terminator 2: Judgment Day en American History X, ging de carrière van Edward Furlong bergafwaarts. Tegenwoordig zien we de acteur alleen nog maar grotendeels in B-films verschijnen. Ook in "3 Blind Mice" weet hij geen sterke rol neer te zetten. Het plot is een puinhoop, en de verhaallijn is lastig om te volgen. Het grootste irritatiepunt was wel het verschrikkelijke camerawerk. De dialogen zijn saai, en de personages zijn slecht uitgewerkt.

1,5 *

Een redelijke, maar weinig overtuigende dramafilm over een driehoeksverhouding.

Voor de rol van Sylvie werd actrice Marion Cotillard overwogen, maar uiteindelijk bleek Charlotte Gainsbourg een betere keuze te zijn. Het acteerwerk is goed. Echter gooit een zwak plot roet in het eten, en mis ik het gevoel dat dit soort films op de kijkers zou moeten overbrengen.

2,5 *

Volgens de film gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Historisch gezien klopt dit voor geen meter. Het is een belediging voor de geallieerde troepen die betrokken waren bij de oorlog in het Verre Oosten. Wellicht de slechtste oorlogsfilm die ik tot nu toe heb gezien.

1,0 *

Een standaard actie/thriller-film met zo nu en dan een poging tot humor.

De relatie tussen Costner's personage en het gezinsleven komt niet bepaald overtuigend over, en ontbreekt er de warme sfeer die je normaal gesproken zou moeten ervaren.

Over de actie valt er weinig te klagen, maar verwacht niet dat de kogels je continu om de oren vliegen.

De humor is niet altijd even succesvol, en heeft voor deze film ook weinig toegevoegde waarde.

Goed, maar geen topper.

3,0 *

3 Geezers! mag gerust een flop worden genoemd, want de humor slaat in grote lijnen nergens op.

J. Kimball is een acteur die een rol krijgt aangeboden waarbij hij een oudere man moet spelen.

Om zich helemaal in te kunnen leven in zijn rol, gaat hij onderzoek doen bij een stelletje bejaarde mafketels.

Niets is wat het lijkt in de wereld van de senioren.

Het idee is leuk, maar er is helaas 1 grote puinhoop van gemaakt.

Met betere grappen had dit in mijn ogen een amusante komedie kunnen worden.

Toch moest ik zo nu en dan lachen met Basil Hoffman.

Hij is vrijwel de enige die de film nog een beetje fleur meegeeft.

1,5 *

Oorspronkelijk ging de film door het leven onder de titel "Three Generations", en zou later uitgebracht worden als "About Ray." Uiteindelijk werd besloten om hem de titel "3 Generations" mee te geven. De oorspronkelijke Amerikaanse releasedatum stond gepland voor 18 september 2015, maar werd meer dan een jaar uitgesteld. Op 12 september 2015 ging de film in première op het Toronto International Film Festival, en kreeg gemengde reacties van diverse critici. In april 2016 gaf regisseuse Gaby Dellal via Instagram te kennen dat ze bezig was met de film opnieuw te monteren. De nieuwe versie werd eind 2016 op de internationale markten uitgebracht, en duurt ruim 92 minuten. Dit in tegenstelling tot de oorspronkelijke versie van 87 minuten die in Toronto was te zien. De muzikale score van Michael Brook werd vervangen door die van West Dylan Thordson. De film markeert het acteerdebuut van Mattea Conforti. Hoofdrolspeelster Elle Fanning maakte gebruik van een pruik voor haar rol.

Het verhaal beschikte over voldoende potentie om uit te groeien tot een geweldige film. Helaas hebben de schrijvers een enorme kans gemist, en ontwikkelt het verhaal zich meer tot een traditioneel familiedrama. Ondanks het zwakke script bevat de film genoeg ingrediënten voor een aangename rit. Met dank aan Naomi Watts en Susan Sarandon.

3,0 *

Onlangs heb ik deze film opnieuw bekeken, en moet ik hem toch een halve ster extra geven.

Het verhaal is meerdere keren verfilmd. Zo is deze versie uit 1948 een remake van de stomme film The Three Godfathers. De hoofdrol was destijds weggelegd voor Harry Cary. Hij was een oude vriend van regisseur John Ford. Na Carey's dood in 1947, besloot Ford het verhaal opnieuw in Technicolor op te nemen. Tevens werd deze versie opgedragen aan Carey. De rol van "The Abilene Kid" werd vertolkt door zijn zoon Harry Carey jr. Hoewel de openingscredits beweren dat de film Carey jr. introduceert, had de acteur in werkelijkheid al meerdere films gemaakt. Zo was hij o.a. te zien in Pursued, Blood on the Moon en Red River. Hij maakte zijn filmdebuut in 1921, nadat hij als baby werd gecast in "Desperate Trails" van John Ford. In deze film speelt zijn vader de hoofdrol, die als verloren wordt beschouwd. Ford had in 1919 al een stomme film geregisseerd met hetzelfde verhaal onder de titel Marked Men. Het verhaal zou nog meerdere malen terugkeren in o.a. 3 Hommes et un Couffin en 3 Men and a Baby. In deze versie van Ford zet John Wayne een sterke rol neer. Helaas had de felle zon een zware impact op de acteur. Binnen een korte tijd werd hij in het ziekenhuis opgenomen, omdat hij zwaar verbrand raakte. Zijn personage werd vernoemd naar Robert Marmaduke Hightower. Dit was de favoriete stuntman van Ford, en tevens de man die eveneens aan deze film meewerkte. Het personage Pedro wordt vertolkt door acteur Pedro Armendariz. In de film pleegt zijn personage zelfmoord door middel van een schot. Ruim 15 jaar later besloot de acteur om eveneens zelfmoord te plegen, omdat hij een terminale vorm van kanker bleek te hebben. Actrice Mildred Natwick speelt de rol van de "jonge" moeder, maar in werkelijkheid was ze tijdens de opnames al 43 jaar. Dit was tevens de laatste film voor Guy Kibbee. De acteur overleed op 24 mei 1956 op 74-jarige leeftijd.

Wellicht had ik de eerste keer moeite met het feit dat dit een vreemde western is, maar het is op een goede manier uitgewerkt. De film bewijst dat het westerse genre in staat is om kunst te produceren. Veel critici beschouwen dit als een van de beste films van Wayne. Het is een ruige film, maar anderzijds heel zacht. Als je niet bekend bent met het scenario en een traditionele western verwacht, dan kom je bedrogen uit.

3,0 *

Het vervolg op A Golden Christmas (2009).

Kerstmis speelt zich af in het zonnige Florida. De 3 puppy's krijgen nu meer een hoofdrol. Desondanks blijft het verhaal zich grotendeels concentreren op de romance tussen Lisa en David. Dit zorgt voor een kopie van het 1e deel met een voorspelbaar verhaal.

2,5 *

Een aardige Franse misdaadfilm met een overtuigende inspanning van acteur Alain Delon. Zijn personage is een typisch voorbeeld van 'de verkeerde man op de verkeerde plaats.' Het verhaal bevat een pessimistische sfeer, en een paar spannende scènes.

Geen meesterwerk, maar wel vermakelijk.

3,0 *

Een Franstalige remake van 3 Godfathers.

In de jaren '80 werden er veel komische films uitgebracht met het woord "Three" als voorvoegsel. De bekendste zijn Three Amigos!, Three Fugitives, Three Men and a Baby en Three Men and a Little Lady. De laatste twee staan beter bekend als een Amerikaanse remake. Acteur Jacques Villeret kwam in aanmerking voor een van de drie hoofdrolspelers. Volgens Christophe Malavoy werd ook hij benaderd voor een rol, maar moest deze noodgedwongen weigeren. Schrijfster en regisseuse Coline Serreau bewerkte in 2018 haar film tot een toneelstuk. De hoofdrollen waren weggelegd voor Alex Vizorek als Jacques, Cédric Ben Abdallah als Pierre en Bruno Sanches als Michel.

Ik kan me herinneren dat ik in een ver verleden alleen de Amerikaanse remake Three Men and a Baby heb gezien. Vrij recent heb ik deze Franstalige versie met Engelse ondertiteling bekeken. Persoonlijk vind ik deze versie vrijwel net zo amusant als de remake. Met name de eerste helft is hilarisch. Ook deze Franstalige versie kon helaas niet ontsnappen aan een matige sequel onder de titel 18 Ans Après.

3,0 *

Indien je een liefhebber bent van een film met een budget van 20 dollar, dan is deze amateuristische horror nog wel te pruimen. Voor de rest kan ik er niet veel positiefs over zeggen. Het slechte acteerwerk is de belangrijkste reden om deze film over te slaan. Het plot is te lachwekkend voor woorden.

1,5 *

Dit was de eerste Bollywood-film die 200 crores netto verdiende. In eigen land wist hij 202 crores op te brengen, en 395 crores wereldwijd. Dit is de meest gestemde Indiase film op IMDB. Hij werd eveneens opgenomen in het Guinness World Records voor het record van de hoogste box office film bruto voor een Bollywood-film. In China is het de 12e meest favoriete film. In Zuid-Korea bracht de film 3.017.270 dollar op. Hij stond vijf weken op nummer één in de Zuid-Koreaanse kassa, en trok een publiek van 459.686 kijkers. Het wordt beschouwd als de favoriete film van het publiek uit de jaren '90, 00's en de 10's. Net zoals Sholay voor het publiek uit de jaren '60, '70 en '80. De film had een sociale impact op de houding ten opzichte van het onderwijs in India. Zelfs Steven Spielberg gaf in 2013 te kennen dat hij de film maar liefst drie keer had gezien. Hij hield van de emotionele ondertoon, en noemde het een van de vijf films waarmee hij een band heeft. Dit in combinatie met The Godfather, en zijn eigen films E.T. the Extra-Terrestrial, Saving Private Ryan en Jaws. De film onderscheidt zich door echte uitvindingen van weinig bekende mensen in de achtertuinen van India. Het brein achter deze innovaties is Remya Jose. De student uit Kerala bedacht o.a. de pedaalbediende wasmachine. Mohammad Idris was een kapper uit Hasanpur Kalan in het district Meerut in Uttar Pradesh. Hij was de uitvinder van de door een fiets aangedreven paardenklipper. Jahangir Painter was een schilder uit Maharashtra, en hij bedacht de door een scooter aangedreven korenmolen. Acteur Shah Rukh Khan noemde zichzelf de vierde idioot, omdat hij weigerde mee te werken aan deze geweldige film. Dit wegens zijn verplichtingen aan My Name Is Khan. Ondanks het feit dat het personage Rancho voor een groot deel als student wordt gezien, was de acteur Aamir Khan in werkelijkheid al 44 jaar toen de film werd gemaakt. In het echte leven is hij slechts vijf jaar jonger dan Boman Irani, die de rol van ‘Virus’ vertolkt. De acteur werd geïnspireerd door A.R. Murugadoss. Met name voor de aankleding en lichaamstaal van het personage Rancho. Nadat ze eerder in de film Rang De Basanti hadden samengewerkt, werden Aamir Khan, Madhavan en Sharman Joshi in deze film herenigd. In het verleden werkte Aamir met de familie van actrice Kareena Kapoor aan meerdere projecten. Zo was hij o.a. met haar oom Rishi Kapoor te zien in "Fanna" uit 2006, en als kindacteur met haar tante Neetu Singh Kapoor in Yadoon ki Baaraat. Daarnaast speelde hij met haar echtgenoot Saif Ali Khan in Dil Chahta Hai, en met haar zus Karishma Kapoor in Raja Hindustani. Khan was de eerste en enige acteur die beide Kapoor-zusses Karishma en Kareena mocht kussen. Kapoor wilde altijd al graag met Rajkumar Hirani werken. De actrice benaderde hem zodoende zelf voor de rol van Pia. Alvorens Hirani zijn eerste film Munna Bhai M.B.B.S. maakte, had hij een concept geschreven over drie studenten die aan een technische universiteit studeerden. Voor Rajkumar Hirani liep het bijna minder goed af. Terwijl het special effects-team een rookmachine aan het testen was, deed Hirani een dutje. Het team vertrok voor ongeveer twee minuten terwijl de regisseur de rook inhaleerde en bijna stierf. Khan verdiende eveneens ruim 202 crores, en stond nooit stil in de film. Hij zwaaide altijd in een bepaalde richting. Blijkbaar concludeerde hij dat de nieuwe generatie kinderen nooit stilstaat na het observeren van zijn neef. Tijdens het filmen van de dronken scènes, suggereerde Khan dat ze echt dronken moesten worden. Dit resulteerde in talloze heropnames waarbij de voorraad camerarol opraakte. De crew moest uitwijken naar Bangalore om nieuwe camerarollen te krijgen. De acteur stond erom bekend dat hij zich volledig deed voorbereiden op elke rol, en sloeg in dit geval zijn eigen verjaardagstaart over. Naar eigen zeggen teerde zijn lichaam op melk en een paar bananen om voor zijn rol af te vallen. Bij elk excentriek idee wat zijn personage Rancho heeft, klinkt er een hoog geluid op de achtergrond. Zijn personage geeft in de film te kennen dat mensen techniek studeren, vervolgens management en uiteindelijk bankier worden. Het nut van het studeren voor techniek ontgaat hem in dit geval. Opvallend genoeg hanteerde Chetan Bhagat wel deze volgorde. Hij was de auteur van het boek “Five Point Someone.” Een boek waar “3 Idiots” op is gebaseerd. Hij studeerde techniek aan IIT, vervolgens management aan IIM en werd uiteindelijk bankier. Khan gaf tijdens een interview te kennen dat Abhijaat Joshi aan een sequel werkt, maar tot op heden is hier vrij weinig over bekend. De film werd in een omgekeerde volgorde opgenomen. Eerst werden de hedendaagse scènes gefilmd, en vervolgens de collegescènes. Het college en de hostelscènes werden gefilmd in het Indian Institute of Management, Bangalore. Het fictieve “Imperial College of Engineering” bevindt zich in de stad Delhi. De naam van het college “The Imperial College of Engineering”, is eigenlijk de oude naam van het huidige Indian Institute of Technology – Delhi. Producent Vidhu Vinod Chopra gaf te kennen dat de film 12 weken na de release legaal op YouTube zou worden uitgebracht. Dit zou een primeur voor de Indiase cinema zijn, maar in werkelijkheid is dit nooit gebeurd. De woeste scènes werden opgenomen in de damesslaapzaal, en de inwonende dames waren getuige van de hele scène. De acteurs gaven te kennen zich ongemakkelijk te voelen, omdat ze zich voor hun ogen tot aan hun ondergoed toe moesten uitkleden.

Bij de titel verwacht je misschien een film in de stijl van Dumb & Dumber, maar het is juist een inspirerende komedie met een aantal serieuze en goede berichten. Het acteerwerk is uitstekend, en de personages zijn geloofwaardig. De film bevat een simpel verhaal, maar heeft een eeuwige boodschap. Ondanks de lange speelduur van bijna drie uur, verveel je je geen enkele seconde. In 2012 verscheen er een vrijwel identieke remake onder de titel Nanban. In 2017 verscheen er een matige Mexicaanse remake onder de titel "3 Idiotas." Deze originele versie blijft een absolute aanrader.

4,0 *

Een amateuristische low budget-film met een zwaar onderwerp. Dit alles zou uiteindelijk moeten resulteren in een uitstekende film, maar niets is minder waar. Deze psychologische thriller bevat diverse ingrediënten wat al meerdere malen is vertoond.

1,5 *

De Amerikaanse remake van 3 Hommes et un Couffin, en tevens de meest winstgevende film van 1987 in de Verenigde Staten. Daarnaast was het de meest winstgevende remake van een Franse film in de geschiedenis van de Amerikaanse kassa. Dit met een budget van 167.780.960 dollar. De film gaat de geschiedenisboeken in als de eerste live-action Disney-film ooit met een brutowinst van meer dan 100 miljoen dollar in de Verenigde Staten. De belangrijkste feiten heb ik even bij elkaar verzameld, en voor jullie op een rijtje gezet.

Ruim twee weken vóór de opnames gingen de toenmalige vrijgezellen Tom Selleck en Steve Guttenberg de stad in om een paar nachtclubs, bars en restaurants in Toronto te bezoeken. Ze namen de getrouwde Ted Danson mee om het gevoel van het vrijgezellenbestaan nieuw leven in te blazen. De drie hoofdpersonages veroorzaakten veel opwinding bij het publiek tijdens hun feestjes. Regisseur Leonard Nimoy had echter wat moeite met de mannen, en dit resulteerde in diverse ruzies en meningsverschillen op de set. Volgens Guttenberg waren Selleck en Danson eraan gewend om de baas in hun eigen tv-shows te zijn, maar kwamen er al snel achter dat Nimoy de echte baas was. Guttenberg gaf te kennen dat Nimoy een goede regisseur was, en dat hij als acteur de problemen kende waarmee acteurs worden geconfronteerd. Soms leek hij dit echter even te vergeten. Nadat bekend werd dat er honderd figuranten werden ingehuurd voor de feestscène van Tom Selleck, kwamen er ongeveer 5000 vrouwen opdagen. Dit in de veronderstelling dat ze de acteur persoonlijk zouden zien. De 4900 dames die niet werden uitgekozen kregen hem en andere filmsterren niet te zien, omdat ze op een andere set werkten. De honderd figuranten mochten vier dagen lang feesten met Selleck. De geplande scène nam ongeveer vier opnamedagen in beslag. In eerste instantie zou Coline Serreau ook deze Amerikaanse remake regisseren, maar besloot om zich na de casting van de drie hoofdpersonages terug te trekken. Tom Hanks, Michael Keaton, John Travolta en Bruce Willis kwamen in aanmerking voor de rol van Michael Kellam. Ook Rick Moranis werd benaderd, maar hij sloeg het aanbod af. Uiteindelijk kreeg Guttenberg de rol toegewezen. Volgens zijn autobiografie "The Guttenberg Bible" werden Michael J. Fox en Tony Danza overwogen voor de rol van Jack. Ook Jeff Daniels, Danny Glover, John Heard, Kevin Kline, Gary Oldman, Bill Pullman en Dennis Quaid kwamen in aanmerking. Uiteindelijk werd er gekozen voor Ted Danson. Chevy Chase, Steve Martin, Bill Murray, Jack Nicholson, Paul Hogan en Arnold Schwarzenegger kwamen in aanmerking voor de rol van Peter Mitchell, maar deze werd uiteindelijk vertolkt door Tom Selleck. Zijn tegenspeelster Margaret Colin speelt in deze film zijn niet-exclusieve vriendin Rebecca. Een opvallend detail is dat zij ook zijn liefje speelt in de televisieserie Magnum P.I. en Blue Bloods. Op 6 februari 2017 was de acteur te gast in "The Tonight Show" van Jimmy Fallon. In een verklaring gaf hij te kennen dat de baby op de filmposter in het echt op hem had geplast. Reggisseur Leonard Nimoy bekeek videobeelden van ongeveer tweehonderd tweelingmeisjes voor de rol van Mary, alvorens hij besloot om Lisa en Michelle Blair voor de rol te kiezen. Richting het einde van de film waren de piepjonge actrices meer geobsedeerd door de microfoon, dan door de acteurs. Nimoy en andere bemanningsleden waren zodoende genoodzaakt om de microfoon te verbergen. Voor Nimoy was dit zijn eerste film na de "Star Trek"-franchise, en de eerste van zijn films die door Disney werd uitgebracht in plaats van Paramount. Met uitzondering van Funny about Love werden zijn films gedistribueerd door Disney. Voormalig Paramount CEO Michael Eisner gaf Nimoy groen licht om Star Trek III: The Search for Spock te regisseren als een van zijn laatste acts, alvorens hij naar Disney zou verhuizen. De film werd afgeleverd bij TriStar Pictures, maar TriStar gaf het project door. President Sid Sheinberg van Universal Pictures vond de film te zacht voor hen, en uiteindelijk werd de film voorgesteld bij The Walt Disney Company. Zij vonden het een leuk concept, en besloten de film uit te brengen onder hun “Touchstone Pictures”-banner. Volgens wijlen Bob Saget was de tv-serie Full House oorspronkelijk geïnspireerd door "3 Men and a Baby." Het succes van de film zou producent Jeff Franklin hebben verleid om er een tv-variant van te maken.

Net zoals zijn voorgangers is het verhaal een gemakkelijke kijkervaring. De drie hoofdrolspelers zijn allemaal charismatisch, en hun playboy-achtige uitstraling draagt veel bij aan het succes. De film dreigt vaak in een goedkope sentimentaliteit te vervallen, maar zal nooit te overweldigend worden. Deze lichte, hersenloze en vermakelijke film blijft een aangename klassieker. Vrijwel net zo sterk als zijn Franse voorganger.

3,0 *

Een leuke sequel die ondanks negatieve recensies nog steeds erg in trek is. Getuige het feit dat er mogelijk een nieuw vervolgdeel in aantocht is. In 2013 gaf Tom Selleck te kennen dat hij zou instemmen met een rol in “Three Men and a Bride.” Dit op voorwaarde dat Steve Guttenberg en Ted Danson eveneens zouden terugkeren. Vooralsnog lijken de drie hoofdpersonages warm te lopen voor een nieuwe film. Acteur en regisseur Leonard Nimoy was in 1990 druk bezig met de opnames voor Funny about Love, en was niet in staat om deze sequel te regisseren. Later zou hij hier nog spijt van krijgen. Het personage van Ted Danson bleef wat meer op de achtergrond. De personages Peter en Michael krijgen te maken met diverse situaties, en moeten het grotendeels zonder Jack doen. De scènes met Danson werden opgenomen in Los Angeles, omdat de acteur een lang geplande familievakantie had. De rest van de opnames vonden plaats in New York en Groot-Brittannië. In dit vervolg zitten enkele leuke verwijzingen naar de eerste film, en heeft Jonathan Lynn een leuke cameo als Vicar Hewitt.

De meeste critici zijn nogal verbaasd over de lage rating, en eerlijk gezegd kan ik ze geen ongelijk geven. Uiteraard is het voor sequels erg lastig om trouw te blijven aan het eerste deel, maar het is nooit onmogelijk. Velen zijn daarom ook van mening dat dit tweede deel beter is, en een betere verhaallijn bevat. Over smaak valt in dit geval niet te twisten. Het feit dat de helft van de film zich in Groot-Brittannië afspeelt, maakt het in dit geval interessanter en geeft de film een andere invalshoek. Het verhaal mag misschien voorspelbaar zijn, maar toch heeft deze film zijn charmes. De sequel heeft nooit geprobeerd om de originele versie te overtreffen, en dit was ook nooit de intentie. Het landschap en de cinematografie wordt mooi in beeld gebracht, en ook de soundtrack bevat een paar lekkere nummers. Het enige minpunt is wellicht de lange speellengte van 104 minuten. Ik kan er niets aan doen, maar wat mij betreft is deze sequel identiek aan zijn voorganger. Hoewel ik in alle eerlijkheid twijfel of ik op een derde deel zit te wachten…

3,0 *

Ik snap de hoge rating op IMDB niet, want deze film is gewoon slecht. Weinig mensen hebben hem gezien, en zullen niets missen. Deze dramafilm weet op geen enkele manier een gevoelige snaar te raken. Bijzonder jammer dat Wes Bentley en Amber Tamblyn hun medewerking aan deze bagger hebben verleend.

1,5 *

Deze heb ik nooit gezien in m'n tienerjaren.

Als familiefilm is hij nog wel te doen, maar kun je hem niet vergelijken met o.a. Home Alone, Honey, I Shrunk The Kids, E.T. en 101 Dalmatians.

Met name dit 1e deel van 3 Ninjas vertoond soms wat gelijkenissen met Home Alone.

Ook good old Professor Toru Tanaka is in deze film te zien.

Hij speelde vooral in populaire TV-series zoals The A-Team en Airwolf.

Niet de beste op het gebied van familiefilms, maar ook niet de slechtste.

2,5 *

Een duidelijk minder vervolg dan het 1e deel.

Vanaf hier ging het alleen maar bergafwaarts.

Meer van hetzelfde zonder originele toevoegingen.

2,0 *

Voor de jongere generatie zal deze film wel te pruimen zijn.

Het blijft immers een grote droom van een kind om een volwassene de baas te zijn, of in een auto te mogen rijden.

In dit 3e deel worden Michael Treanor, Max Elliott Slade en Chad Power herenigd.

Voor onze doelgroep is het verhaal uiteraard te lachwekkend voor woorden, en zelfs de kleintjes zullen na dit deel wel wat uitgekeken zijn op het ninja-verhaal.

2,0 *

Het 4e en gelukkig laatste deel van de 3 Ninjas-films.

Zelfs Rocky en Colt vinden zich in het verhaal te oud om de volgende zomer weer naar opa te gaan om lessen te krijgen.

Ze komen in de pubertijd, en willen graag genieten van zon, zee, strand en autorijden.

Alleen de kleine TumTum wil nog graag meer leren.

Wederom een opeenhoping van dezelfde grappen, nonsens etc. etc.

Deze keer gastrollen van Hulk Hogan en de rondborstige Lori Anderson, die vooral bekendheid wierf met WKRP In Cincinnati.

2,0 *

Een redelijke film met Birgitte Hjort Sorensen en Nikolaj Coster-Waldau in de hoofdrol. Beide personages verschenen eerder al samen in Game of Thrones en Ved Verdens Ende.

De film moet het grotendeels hebben van een aantal interessante dialogen. De actiescènes duren hooguit vijf minuten, en stellen niet bijzonder veel voor. Niet slecht, maar aardig om eens een keertje te bekijken.

2,5 *

De Duitstalige remake van 3 Hommes et un Couffin, en de eerste film voor acteur Eko Fresh.

Het concept mag bekend zijn. Ondanks wat de titel doet vermoeden, is Kostja Ullmann niet van Turkse afkomst. Het acteerwerk en het script zijn niet heel sterk. Verder bevat de film zo nu en dan wat aardige fragmenten, maar weet zich helaas niet te meten met zijn voorgangers.

2,5 *

Het zou mij niets verbazen als David Lynch zich heeft laten inspireren door Robert Altman.

3 Women vertelt in grote lijnen het verhaal tussen Millie Lammoreaux (Shelley Duvall) en Pinky Rose (Sissy Spacek), die elkaar leren kennen in een verzorgingshuis.

Millie leeft een nogal wilde levensstijl, heeft een snelle babbel, maar maakt zich niet bij iedereen populair. (Hoewel ze hier zelf anders over denkt).

Pinky begint Millie steeds meer te bewonderen, en de vraag is hoe lang deze obsessie goed blijft gaan.

Persoonlijk vond ik dat Sissy Spacek in haar rol nog wat Carrie-trekjes vertoonde.

Dit maakt de film op sommige momenten wel spannend.

Wat betreft het einde..................dat is puzzelen, maar dit is juist de doelstelling!!

Ik hou het voorlopig even op 3,5 *.

Deze film geeft zo nu en dan de realïteit weer in een wereld waarin homoseksuele mannen leven.

Ze voelen zich vaak onzeker, en komen daarom het liefst bij elkaar om zichzelf te kunnen zijn.

3 Day-Weekend is hierin wel geslaagd.

Verder stikt het inderdaad van de dialogen, en worden er diverse relaties toegelicht.

Ik ben blij dat dit soort films ook gemaakt worden voor een bepaalde doelgroep mensen.

Gelukkig wordt homoseksualiteit meer geaccepteerd als vroeger, maar blijft het voor sommigen lastig om hiervoor uit de kast te komen.

Deze film zou daarom een goed voorbeeld kunnen zijn voor dit soort mensen.

2,5 *

2-Headed Shark Attack (2012) was al slecht, en deze sequel maakt het alleen maar erger. Een paar rondborstige meiden in bikini helpen erger te voorkomen, want ze moeten het niet bepaald hebben van de acteerprestaties. Deze zijn slaapverwekkend en vrij irritant. Fans van Danny Trejo komen bedrogen uit. Zijn aanwezigheid in de film is minimaal. Schandalig als dit een hoofdrol moet voorstellen. De special effects zijn zoals gebruikelijk lachwekkend.

1,0 *

Een geslaagde western met een sterke cast.

Met name Van Heflin en Glenn Ford zijn op hun best.

Veel actie kent de film niet, maar dit was ook niet de insteek.

Over het einde kan men blijven speculeren.

Eerlijk gezegd had ik wel een komisch voorgevoel bij de originele versie, maar het verbaasde me uiteindelijk nog.

De remake moet ik nog bekijken.

Deze klassieker verdiend in elk geval 4*

Remakes en sequels zijn altijd lastig te overtreffen.

Hierdoor worden er vaak wat veranderingen in het script aangebracht, en wordt de actie meer opgevoerd.

Dit is precies wat er in deze remake gebeurd.

Het verhaal blijft in grote lijnen trouw aan het origineel.

De cast is goed uitgezocht.

Vooral Russell Crowe en Ben Foster hebben mij kunnen overtuigen.

Echter vond ik de dialogen tussen Ben Wade en Dan Evans beter kunnen.

Dit was o.a. de kracht in de originele versie.

Alles bij elkaar opgeteld komen we uit op een aardige remake.

De versie uit 1957 blijft uiteraard de beste.

3,0 *