Logboek

De film bestaat eigenlijk uit vier kortfilm waarvan de eerste twee (en vooral de eerste) erg sterk zijn wat betreft sfeer en beelden en de laatste twee (en dan vooral de laatste) een stuk minder. Dat maakt ook dat de film uiteindelijk minder en minder wordt en de aandacht wat verliest. Er gebeurt niet zoveel maar de sfeer is des te beter en mooie zwart-witfotografie. En veel (mooie, het moet gezegd) borsten in beeld. Soms is dat ook gewoon meer dan voldoende. 3,0*.

Jaren terug deed een goede maat van me (en zijn vader heet Stoffer en dat vind ik best geinig in deze context - en vrij gereformeerde man die ooit met die maat deze film heeft gekeken en al snel heeft afgezet) vaak een idioot na. Dat was op zo'n moment best geinig (we waren jong, dat zou ik nu niet meer snel grappig vinden). Maar goed, twee uur kijken naar zulke mensen is toch pakken minder leuk, interessant, grappig of boeiend.

Visueel erg lelijk. Bij Festen werkte deze stijl wel, hier niet. De stukjes met interviews tussendoor roepen eigenlijk om een soort docu, of desnoods scènes met verborgen camera en dan de reacties bekijken. Maar dat gebeurt niet. Een vrij vervelende film die maar duurt en duurt. Richting het einde wordt het zowaar wat interessanter als de groep uit elkaar valt en men toch liever een burgerleven leidt maar dat is slechts een deel van de film en slechts de conclusie terwijl daar het interessante juist begint. 1,5*.

Leuke film wel. Er gebeurt niet zo veel de hele film en af en toe wreekt zich dat wel met de pacing. Maar toch, dit is een lief filmpje waar de kinderwereld mooi verbeeld wordt. Vaak realistisch en soms dromerig waarin een kind even kan ontsnappen. Goed en mooi gedaan. Innemende personages maken het af.
Visueel oké hoewel de lippen een beetje vreemd geanimeerd zijn (en ook wel storen) en ik ook een beetje magie mis die ik vaak wel bij andere anime heb. Helemaal de vinger erop leggen kan ik niet want het geheel is best mooi, vol details ook en hetgeen waar ik normaal van houd. Maar voor mijn gevoel ook wat steriel. 3,5*.

Nou, dan eindelijk deze maar eens bekeken. Vanwege corona kwam deze niet uit in de bioscoop en ook heb ik hem nergens nog gratis op een streamingservice gezien, enkel bij Pathé en nu toch maar eens de film daar besteld. Het lage cijfer weerhield me ook wel een beetje ervoor te betalen.

Maar goed, dan heb ik de film gezien en vind ik het gemiddeld verrassend laag want ik kan hier best nog wel een voldoende aan kwijt - zo slecht is deze film toch niet? De schurk van dienst is best een wat anders, net als dat gedoe met de wensen en de actie is netjes gedoseerd en vakkundig in beeld gezet. Ook de lange aanloop was best prettig kijkvoer.

Verder slaat het allemaal nergens op. Wonder Woman in een sexy pakje als superheld voelt toch een beetje gek. Maar ook zo'n scène dat ze vliegen tussen het vuurwerk door. Mooi, daar niet van, maar of dat nu logisch is?

Acteerwerk is allemaal niet heel bijzonder. Pine heeft dan zijn charme nog wel mee en Gadot haar uiterlijk maar beiden acteren behoorlijk vlakjes, dan worden de bijrollen beter ingevuld. Al met al een film van 150 minuten waar ik me niet mee heb verveeld. 3,0*.

155 minuten duurt dit ding en ik heb me geen seconde verveeld, dus dan krijgt een film sowieso een voldoende. Daarnaast zitten er wel enkele lekkere scènes in en Brad Pitt speelt vooral Brad Pitt maar doet dat met zichtbaar genoegen (dat mag ook wel voor 30 miljoen) waarmee hij best genietbaar is. En best tof hoe dit echt verwerkt is in de huidige F1 waar alle coureurs ook in langskomen. Maar dat is het dan ook.

Visueel niet heel bijzonder, in een saaie stijl zelfs. Met al die camera's op de auto's ziet het er allemaal best goed uit maar stiekem vond ik nergens echt een gevoel van snelheid eruit komen - het racen ben ik in andere films echt wel beter tegengekomen. Eigenlijk gaven die paar flashbacks naar de jaren 90 en het ongeluk van Pitt daar veel en veel meer dat gevoel van snelheid.

Grootste pijnpunt is het script. Dat alle clichés worden afgevinkt en daarmee elke vorm van verrassing ontbreekt is nog niet eens het ergste (al helpt dat niet mee) maar vaak de enorme ongeloofwaardige zaken. Vooral het rijgedrag van Pitt maar ook twee zware ongelukken in een jaar in een team - dat ging allemaal ver buiten mijn suspension of disbelief en op en duur begon dit ook te irriteren. 3,0*.

Geinig verhaal en toffe animatie maar de film zakt na een halfuurtje ook wel weg, dat tweede deel (na de ontsnapping) vond ik minder boeiend dan het lieve deel tussen die Draag en Terr. En dan speelt ook wel mee dat die toffe animatie ook niet echt meehelpt om echt in het verhaal mee te gaan zoals bij wat 'normalere' animatie. 3,0*.

Een hele oude Almodóvar, maar ook duidelijk nog een soort amateurfilm met brak materiaal gemaakt. Visueel ook niet bepaald mooi. Heel af en toe komen de felle kleuren die zijn handelsmerk werden naar voren (zo'n bosje bloemen op de grond) maar dat blijft beperkt. Een rare film verder (er komt nog een scène langs dat een vrouw een andere vrouw in haar gezicht plast) en niet altijd mijn smaak. Personages wisten me ook maar matig te boeien. 1,5*.

Visueel soms best mooi maar acteerwerk kon ik niets mee, te theatraal en schreeuwerig vooral. De film draait ook echt wel om de personages en dat werd voor mij moeilijk daardoor om daar iets mee te kunnen. Jammer. De martial arts is af en toe wel geinig maar zelfs voor de beperkte duur is dat allemaal te weinig aanwezig. 1,5*.

Heel matig vooral door het acteerwerk, het lijkt alsof men hun teksten opleest. Enorm vlak en zonder veel emotie. Wel veel naakt maar dat schokt tegenwoordig ook niet meer (al is dat weinig te zien dan tegenwoordig, dat is ook wel weer zo). Visueel af en toe wel aardige shots en een enkel momentje was wel grappig maar ik heb me behoorlijk verveeld. 1,5*.

Been here done that. De film weet nergens echt te verrassen, of het is het acteerwerk van Reeves. Normaal de stijfheid zelve maar hier opvallend losjes en naturel, erg fijn. Alleen verder weet dit ding niet echt te boeien en de twistjes waarvan je weet dat ze komen blazen je ook niet bepaald weg, 2,5*.

Dit lijken eerder drie kortfilms in één. Dat maakt dat de film ook nooit helemaal op gang komt, daarnaast wisselen de delen ook wel in kwaliteit. Het eerste lange stuk met de eerste jachttocht is wel geinig maar niet heel bijzonder. Dan is het stuk met Ralph Fiennes heel wat interessanter. Verder een wat rare ongeloofwaardige rol van die moeder die naar het de plot uitkwam meer of minder kon en wist. Visueel ook wat pover. Dat klinkt allemaal best streng maar op zich kijkt de film wel redelijk weg en tof dat Godspeed You! Black Emperor op het eind terugkomt als verwijzing naar de eerste film (met een leuke cameo voor Murphy nog eerder in de film). 3,0*.

In de basis best leuk zo'n ensembefilm rond een platenwinkel. Punt is alleen dat een en ander net te overdreven is zoals wel meer van zulke komedies waardoor de film nooit echt leuk wordt. Het zijn kleine plotelementen die op zichzelf nog wel werken en overtuigen (het meeste rond Liv Tyler die een frisse vertolking neerzet) maar als geheel viel dit ding toch tegen. 2,5*.

Mijn vierde Dolan en de derde echt matige - hij gaat niet mijn favoriete regisseur worden (maar aangezien ik een box had gekocht is het ook weer zonde die films dan niet te bekijken, nog eentje hierna). Ik vond Dolan vooral een matig verteller met soms goede ideeën visueel maar ook vaak met een film die niet echt weet te boeien. Visueel ditmaal echter niet heel bijzonder en Dolan zelf als acteur is ook maar vlakjes. 1,5*.

Nogal een overvol plot en normaal ga ik daar niet goed op (in dit geval ook niet helemaal, er wordt te veel naar drama gezocht soms) maar de film is wel uitstekend geacteerd (en dat houdt de aandacht erbij), visueel prettig in een warm kleurenpalet waardoor de film vooral prettig is om te zien en af en toe neemt de film wat zijsprongen die je niet snel verwacht. Vooral hoe zonder rancune Mikkelsen en zijn vrouw uit elkaar gaan eigenlijk en daarna met elkaar omgaan. Deels werkt dat niet helemaal omdat dit nogal verrassend is en me eerder verwarde dan me kon meenemen maar achteraf dacht ik wel: tof dat dit zo is gedaan. 3,5*.

Op zich weet de film de psychologie best goed te raken, inclusief het zoeken naar jezelf en het effect van je realtie met je ouders. Maar in het echt duurt dat wel langer en in deze film gaat alles vrij snel waardoor het effect niet echt komt. Daarbij speelt ook dat de pacing niet altijd even lekker is. Dat maakt dat ik geen hele hoge score geef.

Boeiende film niettemin. Ik denk dat iedereen wel iets anders erin herkent of ervan maakt. Volgens mij heeft Maria toch wel enkele narcistische kenmerken en zit ze behoorlijk te gaslighten. Haar partner spreekt zich dan niet uit maar uit ervaring weet ik dat je dat soms ook niet wil omdat er dan een conflict komt. Ik vond dat best sterk gedaan. 3,5*.

Film met veel goede punten en veel matige punten. Om met dat laatste te beginnen: het drama en de psychologische kant vond ik maar matig uitgewerkt en niet boeiend. Het laatste halfuur draait vooral daarom maar door de rest van de film zit ook veel. Dan valt dit ding volledig stil.

Maar de blik op het leven van een stewardess bij een prijsvechter is best tof. De docustijl met registrerende camera werkt dan enorm goed. Inhoudelijk boeiend maar ook mooi naturel gebracht en af en toe fijne sfeerbeelden van vliegvelden of verre steden of die witte woningen waar Cassandre verblijft. Per saldo duurt de film te lang en zitten er te veel saaie stukken in maar de goede delen zijn wel vrij origineel dus daarom net aan een voldoende. 3,0*.

De film begint heel tof met geinig gespeel met focus (dat zie je niet veel in animatie) en mooie beelden van de ruimte. Ook het stukje geschiedenis met de Voyager erin verwerkt, die voice-over van de radio etc, dat zit allemaal prima in elkaar. Technisch ook heel sterk, prachtig hoe dat zand geanimeerd is bijvoorbeeld. Maar eens het verhaal begint zakt de film snel weg. Elio is simpelweg een irritant kind en dat komt eigenlijk nooit meer goed. Het verhaaltje is matig met enkele geinige momenten maar die hele kleurrijke wereld (kitsch) en al die figuren (kleurrijk maar kleurloos) overtuigen niet. De film is prettig kort maar toch voelde dit ding best lang aan. Jammer na zo'n veelbelovende en goede start. 2,5*.

Was deel 1 echt een film van Brian de Palma, daar is dit ding echt een John Woo-productie geworden. Op zich best leuk dat regisseurs bijzonder sterk hun eigen touch kunnen toevoegen binnen zo'n reeks - de recente films zijn een stuk kleurlozer. We krijgen nu veel meer flitsende actie, slowmotions, karatetrappen en Tom Cruise met lang haar. Je hebt echt het idee een totaal andere serie te kijken. Visueel best oké, verhaaltje is oké en de film kijkt best goed weg. Opvallend verrast dus. Dit is geen wereldcinema maar wel een film met enkele iconische momenten (zoals het rotsklimmen in het begin) en Anthony Hopkins (ik herinnerde me zijn tekst over mission difficult van jaren terug dat ik de film zag maar was verrast hem te zien) die nog best wat indruk achterlaat in enkele minuten film. 3,5*.

Na het laatste deel ook maar dit eerste deel gezien - samen met deel 2 en 4 was dit ook een film waarvan ik nog geen stukje had staan.

Inmiddels een grote franchise rond Tom Cruise maar dit eerste deel is toch vooral een film van Brian de Palma, met dat kleurgebruik en eerder een spionnenfilm die leunt op suspense dan een actiefilm. Cruise is ook nog wat bleu en zijn korte kapsel maakt hem eerder een nerd dan een actieheld. Aardige film verder die ook weer niet heel bijzonder is maar op enkele momenten erbovenuit stijgt, vooral de centrale lange scène bij de kluis. Die is echt heel goed gemaakt in timing en spanning. De finale is een pak minder en dat gedoe op de trein (en vooral daarna met die heli erbij) ziet er echt niet uit. 3,5*.

Heel matig. De beginscène is nog best prima en weet vrij goed een idee te geven dat je nog aan het gamen bent. Dat is leuk gedaan. De rest van de film is nogal duf en Jolie loopt wat verloren en kleurloos rond. Zowel verhaal als zoektocht weten ook niet echt te boeien. De film heeft van alles op een soort Indiana Jones te zijn maar is veel te serieus en simpelweg gemaakt door mensen met minder talent voor goede actie, sfeer en tempo. 1,5*.

Een uur lang een erg fijn sfeerportret van de stad LA. Prettig tempo, mooie beelden en vooral veel sfeer. Lekker voortkabbelend en erg leuk om te kijken. Daarna komt meer drama en gaat de focus van gebeurtenissen naar drama en psychologie en dat boeide allemaal veel minder. Per saldo nog wel voldoende maar met een vervelende nasmaak. 3,0*.

Kort en mooi maar eerder een commercial dan iets van een boeiende kortfilm. Vanwege de lengte nog wel uit te zitten maar eigenlijk duurt dit ding al net te lang want er wordt echt inhoudelijk te weinig getoond. 2,5*.

Jaren geleden gezien en een en ander was me wel bijgebleven maar ook niet veel, zo bleek uit de herziening in de bios. Vooral het smalle beeldformaat niet. Ik was even wel bang voor de nieuwe kijkbeurt want wat me vooral bijstond was 'zwaar drama' en die specifieke filmstijl - in de jaren is mijn smaak wel wat veranderd en zeker op die vlakken. Maar zie daar, dat viel alleszins mee. De stijl is in zoverre nog goed dat deze a) lekker wild en druk is en daarmee niet gewoon een simpele cameravoering met weinig extra middelen en b) geeft dit wat realistisch mee, alsof iemand met een home video op dat feest staat te filmen en je als kijker erbij bent. Niet echt natuurlijk want het camerawerk is overduidelijk niet door een aanwezige gefilmd maar het rauwe kale uiterlijk helpt wel mee. En daarmee wordt dit drama en het soms wat theatrale acteren een stuk meer naturel en best genietbaar. Inhoudelijk ook sterk en boeiend genoeg de hele film door en zo een aardig inkijkje in een bepaalde familie waar steeds meer duidelijk wordt (niet alleen het misbruik maar ook de racistische kant). 4,0*.

Dit is gewoon een romcom alleen met een Dogme 95-sausje, Maar verder in alles lijkt dit qua thema's en opbouw op alle romcoms uit Hollywood of van Johan Nijenhuis. Al is deze film wel leuker en warmer.

De eerste drie kwartier duurden best lang, qua pacing was het ook niet altijd even sterk. Maar eens de pionnen zijn gezet wordt de film beter en beter. Veel running gags (iedereen die dezelfde gebakjes wil, veel overlijdens en mensen die bij de verkeerde begrafenisdienst zitten) en veel zwarte humor en ik moest steeds vaker echt erom lachen. Sympathieke personages ook, vooral het Italiaanse meisje (al snap ik niet echt wat ze zag in die Jorgenson) en alles zo rond een lesje Italiaans (de film gaat niet over die lessen, wel over de mensen) is een leuke kapstok. 3,5*.

Bij Laurence Anyways schreef ik al dat Dolan niet mijn favoriete regisseur zou worden omdat hij me als verteller nogal tegenvalt. Dat blijkt ook weer in deze film. Maar los daarvan ziet de film er ook minder mooi uit en komt de film nogal arty over om maar arty te zijn en dat overtuigt totaal niet. Speelt ook mee dat de acteurs allemaal wat vlakjes blijven en zeker Dolan als acteur daar kan ik niets mee. 1,5*.

Ik schreef eerder deze maand bij Early Spring dat ik liever de luchtige films zie van Ozu dan zijn zware drama. Deze Tokyo Twilight is een van de zwaarste drama's denk ik. Zowel qua thema's als inhoud maar ook visueel met veel scènes toch wel in het schemer of donker. Maar zowaar hier is dan een uitzondering want deze film is één van de sterkere van Ozu. In een geweldig tempo, kabbelend maar geen moment te veel en precies goed gedoseerd, ga je vrij soepel door de 140 minuten heen. Het drama zelf deed me eigenlijk nog niet eens heel veel - dat overlijden van de jongste zus gebeurt ook best plotseling, zowel het ongeluk als het uiteindelijke sterven en emoties worden onderkoeld gebracht. Maar omdat vooral de centrale relatie tussen vader, dochters (ook onderling) en zijn zus zo sterk en menselijke zijn werkt deze film toch heel behoorlijk. En de film mixt heel mooi thema's die enerzijds universeel en van alle tijden zijn maar ook nooit echt goed een film over pakweg Nederland anno 2025 kunnen maken, ze zijn ook sterk tijds- en plaatsgebonden en zo geeft de film een mooie inkijk in het Japan van toen. 4,0*.

Vooral erg duf. Het beste moment is het lange shot in het begin (ik zie wel waar een Paul Thomas Anderson door is geïnspireerd) maar de rest van de film is vrij degelijk qua beeldvoering en dat met een film die nooit echt spannend of leuk wordt en Tim Robbins ook wat bleekjes acteert en nooit echt overtuigt. Een aardig inkijkje nog wel in die wereld maar alleen twee uur daarnaar kijken is ook wel wat te veel. 2,0*.

Film die mooier en mooier werd. In het eerste deel van de drie (dat is geen spoiler van de film begint met 'Act 3' in beeld) is de film vooral nog een soort van bevreemdend en ook steeds meer en meer. Intrigerend, dat zeker. En goed getroffen wat betreft sfeer. Maar ook niet helemaal mijn smaak. Maar dan het tweede deel met die dans zomaar, erg leuk. Waarna het derde deel het hart van de film is. Wel heel erg gedrenkt in nostalgie maar de fijne aankleding en vooral innemende acteurs (zowel dat kind, Luke Skywalker als zijn vrouw) maken dit echt een ontroerend mooi gedeelte van de film. Inhoudelijk interessant verder en ik vond die vertelstem (uit het boek van King vermoed ik?) goed werken. 4,0*.

Tof idee wel. Dit is pure cinema want geen (of nauwelijks) verhaal maar alleen beeld en geluid. Dat maakt wel dat de film nooit echt gaat leven - ik ben op zich wel fan van pure cinema maar iets van binding mag wel en dat lukt hier niet. Je moet ook elke keer opnieuw erin komen door de verschillende verhalen. Pas in de slotakte werkt de verbondenheid beter en ineens wel (allicht omdat je die andere twee dan terugziet) De predator in verschillende tijden is leuk gedaan en visueel ook best aardig (niet mijn favoriete stijl per se maar wel mooi op momenten). 3,0*.

Sfeertje is best oké en met af en toe best mooie beelden maar inhoudelijk allemaal niet zo boeiend en vrij traag en daarmee ook saai. Af en toe wat naakt maar verder dan flauwe softerotiek gaat de film ook niet. 1,5*.

Mwoh. De film begint boeiend. Broeierig vooral, in sfeer maar de hitte van de Franse Zuidkust wordt goed in beeld gezet. Vooral die eerste beelden van twee natte (zweet en zwemwater) gebruinde lichamen van twee mooie mensen zijn enorm sensueel.

Alleen inhoudelijk vond ik dit allemaal minder boeiend. De moord was wat klungelig en ik snapte eigenlijk niet hoe iemand zo ver kon komen en het stukje psychologie daarna (daar is toch weer Dostojevki's Misdaad en Straf) was ook matig uitgewerkt. Al met al een film die op sfeer het een uurtje goed doet en daarna wegzakt. 2,5*.

Xavier Dolan gaat niet mijn favoriete regisseur worden. Zeker als verteller vind ik hem matig. Maar in dit ding van bijna drie uur heeft hij gelukkig zoveel gestopt, vooral audiovisueel, dat er genoeg te beleven en genieten valt. Het verhaal an sich is wel boeiend maar het zijn alle losse scènes, de soundtrack, de kleuren en de vaak prachtige beelden die de film nog wel iets geven. het laatste uur wist de film me op inhoud echter totaal niet meer te interesseren. Dan zit er ook te weinig ontwikkeling en trekt de film meer op verhaal dan sfeer en daar gaat het mis. 3,0*.

Sympathiek filmpje dat drie kwartier best leuk kijkvoer is - normale mensen met normaal gedrag en de sfeer komt mooi naar voren. Daarna neemt drama de overhand en dan is de film nergens meer sprankelend of origineel (de film wordt echt typisch een film met een specifieke opbouw van drama met een dieptepunt zo richting het einde) en eerder een beetje duf. Jammer want zo eindigt de film wat als een sof. 2,5*.

Op momenten wel origineel, maar ook verwarrend zoals mrklm ook al zegt. Vooral door die éne scène tweemaal te spelen met een kleine verandering. Daar zal vast een gedachte achter zitten (ik heb wel een idee) maar voor het effect werkt dat niet echt. Dat moment leidt enkel tot verwarring en je bent uit de film. Daarna is ook wel vrij snel duidelijk wat er heeft gespeeld maar het duurt tot de laatste scène voor we dat eindelijk zien en dat is dan al veel te laat en voelt als mosterd na de maaltijd. Of erger: alsof je dan van je stoel moet vallen maar een beetje filmkijker is slimmer dan dat.

Het leukste is nog het eerste halfuur als men gewoon vakantie viert, camera erop en niets bijzonders behalve gewone mensen die genieten van hun vrije tijd. Precies waar ik van houd. Maar verder typisch zo'n film die het moet hebben van de structuur in plaats van de inhoud. 3,0*.

Ja, inderdaad heel matig. Soms wil je nog weleens zien of al die verhalen kloppen en of de slechtste regisseur aller tijden ook echt zo slecht is. Of dat de film op een bepaalde manier zo slecht is dat hij weer leuk wordt. Maar nee, ook dat niet. Matig statisch acteerwerk en visueel ook pover. Eigenlijk is de pacing nog wel oké waardoor deze film geen totaal onding is geworden. 1,5*.

Visueel erg fijn, vooral de grootstad en het dagelijkse leven, iets dat ik in animatie vaak al iets magisch vind hebben maar hier ziet dat alles er extra mooi uit. Ook opvallend maar tof kleurgebruik. Inhoudelijk ook wel interessant en enkele momentjes zijn wel mooi. Alleen: verder wist de film me niet echt te raken en richting het einde ging de film er wat te ver over met ook te veel drukte en geschreeuw. Dan gingen die 96 minuten ook best lang aanvoelen. 2,5*.

Mooie beelden en plaatjes, veel van die abstracte werken zou ik zo op mijn werkkamer hangen. Maar verder saai geneuzel en weer dat rare gespeel met mooie muziek die abrupt stopt zoals Godard vaker doet. Als film niet boeiend, ik kijk dit soort beelden liever in eigen tempo. 1,5*.

Ik heb me best vermaakt. Niet alles werkt even goed, de bijfiguren zijn wat cartoonesk (ook kapsels etc) en dat werkt in een animatiefilm, hier werkt dat pakken minder. Alleen Butler en Nick Frost weten zich daar redelijk aan te onttrekken. Butler mag zijn stemrol nu omzetten in een echte rol en geniet zichtbaar zonder dat hij er te ver over gaat, prima gedaan. Frost weet nog iets van emotie op te roepen. Hoofdpersoon Thames is dan weer volstrekt kleurloos en de cgi is ook niet altijd even goed. Maar de actie is oké, het tempo prima (de film is wat langer dan de animatiefilm en klokt af op twee uur maar die voel je niet) en de film doet geen dingen echt verkeerd. 3,0*.

Weer zo'n typische Godard met een hoop gelul dat inhoudelijk niet boeiend is en afleidt van een sfeerportret dat de film had kunnen zijn. Genoeg leuke vondsten en ideetjes weer zoals vaker bij hem (zo'n gesprek in een lang shot waarin iemand daarachter bezig is met een flipperkast, dat is best geinig), alleen sleept de film zich wel voort omdat zulke leuke momenten te weinig voorkomen of ook net wat te lang doorgaan. 2,0*.

Voor mij beter dan alle John Wick-films. Ja, die films zien er echt wel veel mooier uit. Maar ik beschouw ze als dansfilms waarin het draait om beelden en choreografie en waarbij de actie minder spetterend is. Op een bepaalde manier best leuk maar vaak ook wat saai, zeker omdat Wick alles simpel overwint. Ballerina ziet er aardig uit maar duidelijk minder maar deze film is wel rauwer en harder en daarmee een toffere actiefilm. Ook enkele leuke locaties (dat Zuid-Duitse restaurant) en veel wisselingen in soorten actie waardoor de film op dat vlak boeiend blijft. En vooral het sounddesign is op momenten waanzinnig; de doffe dreunen van explosies en zware geweren klinken echt geweldig.

Inhoudelijk totaal oninteressant verder en De Armas is een fijne vrouw om te zien maar hier ook wat kleurloos als lead (al redt ze zich wel) dus een echte topscore ontbreekt wel maar dit is verder uitstekend bioscoopvermaak. 3,5*.

Erg matig. Dat eerste verhaaltje is nog wel leuk maar erg kort, de andere verhalen deden me stukken minder. De film voelt meer als vingeroefening dan als kortfilm. Visueel ook wat pover, vooral door de kwaliteit van de camera en techniek denk ik - dan is er wel wat gebeurd sindsdien tot aan Parasite die er prachtig fris modern en luxueus uitzag. 2,0*.

Aardige film wel, genietbaar denk ik voor jong en oud. Burton mag los gaan met alle decors (en doet dat goed) en Depp mag lekker gek doen maar blijft binnen de grenzen van het geloofwaardige. Verder eigenlijk wel gek dat er kinderen en mensen verdwijnen en de rest van de groep gewoon rustig doorgaat met de rondleiding. Vooral genieten maar van al het visuele en het verhaaltje dat erbij zit voor lief nemen want dat stelt weinig voor. 3,0*.

M'n vader wilde er graag heen dus ik maar mee. Typisch zo'n docu die beter had gepast in 50 minuten Uur van de Wolf. Weinig muziek, veel pratende hoofden waar men lange tijd niet kan zeggen waarom Nicky Hopkins zo belangrijk was en zo geniaal (en waarom hij niet een vast lid werd van een supergroep), behalve dan dat het talent is. Op een gegeven moment komen enkele andere pianisten aan het woord die daar wat verder op ingaan maar echt diep gaat het nergens. In de basis wel interessant en ook leerzaam op meerdere vlakken maar als docu en beleving wel matig. 2,5*.

Iets te degelijke film die simpelweg te lang duurt voor hetgeen wordt verteld. Wel prima dat de film begint als normale detective (daar lijkt de film wel op) maar daarna een vrij lange flashback krijgt - dat wel zorgt voor wat verandering. Acteerwerk is aardig maar niet denderend. Verder leuk om het ooit nog kleine meisje uit Pan's Labyrinth weer eens te zien (ik ken haar vooral van heel veel Insta-posts op warme stranden en aan zwembaden) al blijft haar vertolking wat vlakjes. 2,5*.

Jaren en jaren terug gezien. Ik gaf toen 4* maar sindsdien is mijn filmsmaak wel verbreed maar ook veranderd en ik was stiekem wel bang dat deze oude simpele stijl me minder zou trekken. Maar niets is minder waar. Juist de pure eenvoud, in stijl en verhaal, maakt dat dit een prachtige ervaring werd. De film kent genoeg drama maar het wordt simpel gehouden: armoede en diefstal en dat is het. Daar komt verder alles uit voort: de wanhoop, de sfeer in de film, het stadsbeeld en noem maar op. Een film die stiekem dus best heel vol zit met van alles maar dat voelt niet zo omdat de film op basisniveau doodeenvoudig is. Innemend acteerwerk doet de rest. 4,5*.

Inhoudelijk vooral sterk, met de opkomende westerse maatschappij in naoorlogs Japan. Een zeer menselijk drama van alle tijden met een boeiende tijd en omgeving als decor. Er is dus veel te zien. Weer een uitstekend tempo (kabbelend maar die 140 minuten voel je nergens) en veel mooie shots. Vaak met haast overbelichte personen dat voor een sterk effect zorgt maar ook enkele mooie plaatjes van de moderne maatschappij zoals die schoorstenen aan het eind of de nieuwe stenen kantoorgebouwen (in tegenstelling tot de nog traditionele woonhuizen).

Niettemin geen film die me echt grijpt. De film blijft wat afstandelijk, iets dat ik vaker heb met de serieuzere Ozu's. Ik zie liever zijn iets luchtigere films dan zijn zwaardere drama's die vooral op emotioneel vlak niet echt overtuigen. Duidelijk meer een film voor het verstand dan het hart maar nog zeker een dikke voldoende. 3,5*.

Tof filmpje wel. De montage, regie, beperkte enkele locatie en zenuwachtige muziek helpen goed om een benauwend sfeertje te brengen. Op momenten dus erg goed gedaan. Wel zit er eigenlijk net te vel herhaling daarin want dat trucje wordt vaker uitgehaald en al snel wordt het maximale effect daarmee geprobeerd te creëren waardoor je in het begin van de film al een soort climax hebt waar de film nooit meer overheen komt. Beter was om die spanning langzaam op te bouwen. Maar de beperkte lengte zorgt wel dat de film niet verveelt en uiteindelijk zeer positief uitvalt. 3,5*.

Ik ken geen andere films uit deze reeks dus ik zal wat verwijzingen hebben gemist (al vermoed ik wel zo ongeveer welke personen al eerder meededen - dit is niet de moeilijkste film en tamelijk voorspelbaar) en ik heb er weinig nostalgie bij. Toch heb ik me prima vermaakt. Sowieso de beperkte speelduur is wel lekker waardoor het tempo prima is. De film brengt echt niets nieuws, de tegenstander (uiteraard wordt dat de finale) is behoorlijk kleurloos en eigenlijk weet dit ding nergens te verrassen. Maar wat de film goed doet, doet het wel direct meer dan prima. Fijne sfeer van New York (het wat smallere beeld zorgt dat de hoogbouw beter tot haar recht komt en sowieso wel enkele toffe shots, vaak ook met een wat ingezoomde camera dat voor een leuk effect zorgt) en personages zijn best leuk. Buiten de bios was ik de film al weer vergeten maar dat is prima. 3,0*.

Erg droog en te droog naar mijn idee en smaak. Die hele toon is ook een beetje een gimmick waar op en duur al snel niets extra's meer mee wordt gedaan waardoor zelfs de speelduur van een uurtje nog wat lang aanvoelt. Wel mooie zwart-witbeelden en een aardig sfeertje waardoor je nog wel iets hebt om naar te kijken. 2,5*.